Inzicht in verliefdheid

Wanneer ik me even wil ontspannen zet ik met regelmaat even een hoorcollege op, er is tegenwoordig een leuk online aanbod en ik download ze vaak van de online bibliotheek. Een hele leuke ging laatst over verliefd worden en wat er binnen de hersenen en het lichaam dan gebeurt. Normaal hebben mensen een kleine afstand waarbinnen een ander hun mag benaderen, wanneer andere (vreemde) mensen te dichtbij komen vinden we dat meestal onprettig. Bij intieme zones gaan we zelfs nog verder in de afweer van andere mensen. Dit zit via onze genen in onze hersenen ingebakken. We moeten dus een drempel nemen om iemand toe te staan om dicht bij ons te komen en een nog grotere drempel om intiem contact te maken.

Verliefdheid is juist bedoeld om dat afweer mechanisme buiten werking te stellen en zo contact met de ander mogelijk te maken. De stofjes die vrijkomen bij verliefdheid geven een prettige gevoel maar stellen ook de natuurlijke afweer mechanismes buiten werking. Het is zelfs zo dat wanneer we verliefd zijn we juist zo dicht mogelijk bij de ander willen zijn. Dit alles om natuurlijk “paring” mogelijk te maken, de natuur doet niets voor niets.

Naast de “natuurlijke” belemmeringen hebben we als mens met enige levenservaring natuurlijk ook de ervaringen uit het verleden die een barrière vormen en met meerdere slechte ervaringen kunnen deze aangeleerde barrières groter en groter worden. Er is dus steeds meer verliefdheid voor nodig om deze barrière te onderdrukken en ook echt contact te maken. Wanneer we jong zijn dan ligt de drempel nog redelijk laag en is een beetje verliefdheid al voldoende, wanneer we ouder worden is er steeds meer verliefdheid voor nodig om deze drempel over te gaan.

Ik merk zelf dat ik een redelijk hoge drempel heb opgebouwd, bij de meeste vrouwen die de laatste jaren wel verliefde gevoelens hadden voor mij, bleek aan mijn kant er meestal niet voldoende verliefdheid te zijn om mijn drempels te beslechten. Soms vond ik vrouwen beste heel leuk en lonkte de behoefte aan lichamelijke intimiteit ook wel, maar merkte ik dat aan mijn kant het echte gevoel van verliefdheid ontbrak en dat hierbij de natuurlijk ingebouwde beveiliging mij tegenwerkten om echt open te staan voor iemand.  Dat is best jammer maar het is helaas niet anders, ik ga geen intieme relatie aan vanuit het hoofd en relationele, berekende gedachten.

Ik ben altijd eerlijk, ook als het om dit soort zaken gaat, hoewel het soms niet fijn is om iemands droom lek te prikken. Wie weet komt er ooit weer iemand die bij mij alle drempels weg weet te vagen, maar ik merk dat een wederzijdse verliefdheid van deze orde een heel zeldzame zaak is. Ik blijf er voor open staan maar ik ben rationeel genoeg om te weten dat het misschien ook niet meer gaat gebeuren. Het leven komt zoals het komt en gaat zoals het gaat en overgeven aan deze gedacht maakt dat je kunt genieten van alles wat er wel is. Cest la vie,

Tot schrijfs, Hein.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *