Verleden loslaten?

Er zijn meerdere van die goedbedoelde opmerkingen die mensen vaak prediken en één ervan is dat je het verleden los moet laten en achter je moet laten. Loslaten, achter je laten en niet meer aan denken, dit klinkt logisch maar zo werken onze hersenen niet. Onze hersenen hebben ervaringen uit het verleden, zeker wanneer ze vaker dan één keer zijn voorgekomen of heel intens waren, stevig opgeslagen. We kunnen net doen alsof we het achter ons gelaten hebben, de weg in onze hersenen naar deze ervaringen en gevoelens bewust blokkeren, maar met de juiste trigger, een emotioneel zwak moment of moe zijn kan er voor zorgen dat het toch weer naar boven komt. Ik noem ze dan ook emotionele duiveltjes en daar heb ik al eens over geschreven.

Ook bij dieren zie je dit, een hond die mishandeld is geweest kan zelfs na jaren bij een goed baasje, nog steeds in elkaar krimpen bij een bepaald geluid of gebaar. Dit gaat er nooit meer uit, hoe goed het diertje ook behandeld zal worden. Ik hoorde ook ooit eens het verhaal dat bij het dekken van een merrie vaak eerst een oude ervaren hengst ingezet wordt om de merrie rustig en in de goede stemming te krijgen, waarna een jongen hengst het karwij af mag maken. Dit zou dan zijn omdat de jonge onervaren hengst door zijn gedrag wel eens een enorme schop van de merrie kan krijgen waardoor hij voor de rest van zijn leven bang kan worden voor de dekking en dus als dekhengst niets meer waard is. Dit klinkt aannemelijk, ook mensen kunnen traumatische herinneringen wel bewust willen vergeten in het dagelijkst leven, maar wanneer er een vergelijkbare situatie optreed komt het toch weer naar boven.

Ook ik heb in mijn leven de nodige ervaringen opgedaan, jezelf gevangen voelen in een relatie met een partner die je manipuleert, gebruikt, kwetst, pijn doet en vernederd kan zeer beschadigend zijn. Ik heb dit herkent, erkent, beredeneerd en verwerkt, toch blijven de triggers aanwezig. Wanneer een vrouw bepaald gedrag vertoond dat misschien helemaal niet zo bedoeld is, roept dit bij mij gelijk zelfbeschermend gedrag en terugtrekken op. In dat opzicht ben ik soms net als de jonge hengst. Maar weten dat je ze hebt is de halve strijd gewonnen, gevoelens laten zijn wat ze zijn, ze relativeren en ook weten dat ze wel weer weggaan en uiteindelijk steeds minder zwaar terugkomen kan helpen. Te veel ervaringen kunnen je bang maken om weer een nieuwe sprong te wagen, een nieuwe uitdaging aan te gaan en weer een nieuwe verbintenis aan te gaan in een relatie. Niets doen en afstand houden lijkt veel veiliger, ondanks dat het verlangen naar bijvoorbeeld een nieuwe relatie erg sterk kan zijn. Ik merkte zelf dat bij mij alle voelsprieten uitstonden en dat eigenlijk niemand een eerlijke kans had.

Pas wanneer je jezelf bewust wordt van dit mechanisme en realiseert dat al dit meeslepen van het verleden je toekomst verpest, kun je moed verzamelen en het te onderdrukken. Loslaten zeggen mensen, maar sommige dingen kun je niet loslaten, je kunt er alleen mee leren leven. Het voorbeeld is een stuk mooi papier, verfrommel het, stamp er op, sla er op en vouw het dan weer uit. Je kunt proberen het weer glad te strijken maar de kreukels en scheurtjes krijg je er nooit meer uit. Desondanks kun je er nog wel een mooie brief op schrijven en zo is het ook met het leven, we kunnen de kreukels en scheurtjes weer gladstrijken, ze zullen nooit helemaal verdwijnen, maar er is daarna toch nog iets moois van te maken.

Met al dit inzicht heb ik mijzelf voorgenomen om nog eens een prachtige liefdesbrief te schrijven op mijn zeer gehavende papier.

Tot schrijfs, Hein.

2 reacties op “Verleden loslaten?”

Beste Hein, ik denk dat werkelijk niemand in de wereld een ongekreukt stuk papier is en dat lijkt me ook eerlijk gezegd ook niet een erg interessant leven. De ervaringen die je in je leven opdoet, zowel positief als negatief, zorgen er wel voor dat je leeft. Stel je voor dat alles vlekkeloos verloopt zoals bij een geprogrammeerde computer, dit lijkt me eerlijk gezegd niet een heel fijn idee maar ja zo zie en ervaar ik het.
Juist omdat je die mindere dingen meemaakt heb je ook het besef van de mooiere dingen, en voor mij is dat pas echt genieten.

Wat kan jij schrijven,ik ken jou nog uit de tijd van shamrock ik was toen roadie bij first april en kwam ook regelmatig in de engelenbak.
gr. Rob

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *