Tag archieven: valkuilen

Mijn liefdesvalkuilen

valkuil

Ik heb nu al meer dan 7 jaar geen langdurige liefdesrelatie meer gehad, ik heb vrienden en vriendinnen maar van een liefdesrelatie met wederzijdse fysieke en emotionele aantrekkingskracht is het sinds mijn laatste relatie niet meer gekomen. Natuurlijk heb ik me wel eens op dating sites en Tinder ingeschreven, maar ondanks de belangstelling die er met regelmaat was, is het er van mijn kant niet meer van gekomen. En dat ligt echt aan mijzelf, ik ben bang dat de (voor mij) aantrekkelijke en leuke vrouwen ondertussen allemaal (nog) een fijne relatie hebben en dat ik op mijn leeftijd echt achter het net vis. En van sommige vrouwen zijn de eisen en wensenlijstjes ook wel zo hoog dat ik onmiddellijk opgeef. Bij iedere vorm van assertief, dominant of extreem zelfverzekerd gedrag knap ik onmiddellijk af en ik weet ook heel goed waarom.

Ik heb zo mijn dingen, ik heb een redelijk aantal langdurige relaties gehad, die me ook vijf mooie kinderen opgeleverd hebben, die uiteindelijk wel misgelopen zijn, waar ik ook mijn aandeel in had. Ik ben nou eenmaal een licht autistische introverte man en geloof in eerlijkheid, wederkerigheid en echte intimiteit binnen een relatie en ik heb best een sterke maar warme persoonlijkheid. Daarnaast ben ik een zogenaamd zeer zorgzaam type, en daar is in mijn vorige liefdesrelaties met regelmaat “gebruik” van gemaakt, vandaar dat wederkerigheid voor mij zo belangrijk is geworden. Ik ken deze valkuil heel goed en ik heb ook geleerd om er mee om te gaan, in mijn werk ben ik bijzonder assertief, maar in de liefde is iemand weer volledig vertrouwen in dit opzicht is best wel een dingetje.

Ik zie mijzelf niet als een woest aantrekkelijke man (wel een leuke persoonlijkheid) en ik heb ook niet veel geld, aanzien en verre reizen en luxe leven meer te bieden. Ik zoek geen reismaatje, golfmaatje of iemand die graag uitdaagt en uitgedaagd wil worden. Ik ben geen carrière tijger en zoek ook geen carrière tijgerin, ik kan mijzelf zeer goed redden en werk om te leven en niet andersom. Ik ben een gevoelsmens maar ook een wetenschapper en ik zie spiritualiteit ook als een geesteswetenschap, ik geloof absoluut niet in complottheorieën. Ik val helaas ook niet op erg gezet en volle vrouwen, ik hou heel erg van dieren maar heb iets tegen honden. Tel mijn dingetjes en de dingetjes van de dames rond mijn leeftijd bij elkaar en doe de kansberekening.

Ook moet ik er regelmatig niet meer aan denken dat ik zou moeten veranderen of alles moet overleggen, of nog erger, toestemming moet vragen om dingen te doen die IK leuk vind om te doen. Ik heb een rijk leven, ik doe veel leuke dingen en ik geniet daar ook heel erg van. Natuurlijk duikt het verlangen wel weer af en toe op, zeker wanneer je wel twee mensen tegenkomt die na jaren nog een harmonische en gelukkig relatie hebben. Ik gun het iedereen en ik ben ook oprecht blij voor deze mensen, maar na even zelfreflectie weet ik dat dit verlangen voor mij niet meer realistisch is. Dat geeft weer lucht en plezier in mijn leven zoals het is.

Mijn vorige relaties hebben de nodige schade aangericht en ik heb er veel van geleerd, ook over mijzelf. Ik weet dat het voor mij weer heel moeilijk zal zijn om iemand volledig te vertrouwen en in mijn hart te sluiten en daar heb ik mij ondertussen ook bij neergelegd. Ik weet dat veel mensen moeite hebben met dit soort bekentenissen en openhartigheid, maar zo open ben ik wel, voor mij is alles bespreekbaar. Ik ben wie ik ben en IK ben tevreden en blij met mijzelf en met alles wat ik doe, ook met mijn minder leuke en goede kanten. Carpe Diem en dolce vita.

Tot schrijfs, Hein Pragt.

F#ck you

fuck you

De titel klinkt nogal grof en toch is dat de bedoeling. Als er één ding is geweest dat ik geleerd heb in mijn leven is dit “zachte heelmeesters maken stinkende wonden”. Ik ben een zeer empathisch persoon en dat betekent dat ik mij de gevoelens van andere mensen heel goed kan invoelen. Ook behandel ik anderen mensen graag zoals ik zelf ook graag behandeld zou willen worden en dat is meestal met vriendelijkheid, eerlijkheid, liefde en respect en daar zit ook mijn grootste valkuil. Ik heb in mijn leven veel mensen mijn grenzen laten overschrijden doordat ze handig gebruik konden maken van mijn drang om andere mensen gelukkig en blij te maken en het goede te willen doen.

In eerste instantie bevredigde dit ook mijn gevoel van gewaardeerd te worden (ego) en het goede gevoel dat ik kreeg als ik iemand blij of gelukkig kon maken. Dit ging meestal goed tot het punt waarop het wederkerig zou moeten worden en ook ik eens wanneer een relatie (in de breedste zin) absoluut niet wederkerig bleek te zijn en ik merkte dat ik (emotioneel) gemanipuleerd werd bleef ik er maar al te vaak intrappen. Wanneer iets in je karakter zit krijg je het er maar moeilijk uit. Tot een cognitief therapeut mij eens duidelijk maakte dat de schuld niet alleen bij de mensen lag die handig gebruik van mij gemaakt hadden, maar dat ik dit ook had toegelaten en dus ook mede schuldig was. Het probleem was dat op een bepaald moment de kruik barstte en ik doorkreeg dat de ander (vaak te lang) handig misbruik van mij gemaakt had, waarna ik ook dat nog eens dat probeerde te redden in een poging dit terug te draaien.

Dat de ander vanuit een lange bevoordeelde positie daar geen zin in had maakte de zaak natuurlijk alleen maar gecompliceerder. Pas later begreep ik de associatie met “zachte heelmeester en stinkende wonden”. Het was Madonna die zong “learn to say goodby” en dat had ik vaak veel eerder moeten doen en niet op het moment dat het al veel te ver was gegaan. Wanneer iemand je niet goed behandeld, emotioneel manipuleert of emotioneel chanteert, dan zou je genoeg zelfrespect moeten hebben om te zeggen: “f#ck you, ik pik het niet langer meer”. En ik weet hoe moeilijk dit is wanneer de ander je al in een afhankelijke positie gemanoeuvreerd heeft. Je waardigheid en reputatie, je kinderen, je baan, je huis en je behoefte aan liefde en intimiteit zijn gevaarlijke wapens in de handen van iemand die wil manipuleren. En een gezicht met tranen van een ander hebben me vaak mijn eigen grenzen laten verleggen. Daar komt nog bij dat voor mij een belofte heel veel waard is en ik mij vaak te lang aan mijn belofte heb laten houden ondanks dat de ander zich totaal niet aan de wederzijdse belofte hield. Ik heb geleerd dat dit niet alleen de schuld van de ander is, maar ook mijn schuld omdat ik het heb toegestaan.

Een zorgzaam karakter verander je niet zomaar even, maar je kunt de levenslessen wel proberen toe te passen. Niet door overal gevaar te zien en niemand meer te vertrouwen, want dan creëer je een eenzame zekerheid. Het is de kunst nog steeds open te staan en goed en behulpzaam te zijn, maar wel op te letten op je eigen gevoelens en behoeftes. Ik heb geleerd dat “nee” ook een goed antwoord is en dat ik mijzelf waardevol genoeg vindt om met eerlijkheid en respect behandeld te willen worden. Ik hoef mijn karakter niet te veranderen wanneer ik eens anders met een situatie leer omgaan. Het is vooral belangrijk om “nee” te leren zeggen en om soms even “f#ck you, ik pik het niet meer” te zeggen wanneer duidelijk is dat de ander je (mis-) gebruikt. Dit leren voor jezelf op te komen en toch vriendelijk en liefdevol te blijven, is een enorme uitdaging, er zijn genoeg mensen die in verbittering hard en gesloten zijn geworden.

Ik zal nog regelmatig in mijn valkuilen vallen, maar niet meer zo vaak en niet meer zo diep als in het verleden. Dit heeft mij ook in relaties en mensen om mij heen kieskeuriger gemaakt, wederkerigheid en gelijkwaardigheid zijn voor mij heel belangrijk geworden. Ik ben nog steeds zorgzaam, behulpzaam, vriendelijk en integer, vrolijk, open en avontuurlijk en voor de mensen die een plekje in mijn hart hebben ga ik door het vuur, alleen is het moeilijker geworden om zo’n plekje te bemachtigen. Wederkerigheid is een mooi begrip en om het te beschermen is het belangrijk om “nee”, “tot hier en niet verder” of “tot ziens” te leren zeggen en jezelf daar dan ook aan te houden. En het moderne krachtige begrip hiervoor is vaak: “f#ck you”. Het mooiste is wanneer dit nooit van toepassing zou zijn in een relatie en dat een relatie van nature wederkerig is en ik weet dat dit geen uitzondering is. Ook hier gaat op, er zijn meer goede en harmonieuze relaties dan we vaak denken, ze vallen alleen minder op.

Tot schrijfs, Hein.