Tag archieven: relatie

Relaties en macht

Macht

Ik ben nu al vele jaren single en dat geeft ook tijd en rust om na te denken over relaties uit het verleden en ervaringen die je in andere relaties gezien of meegemaakt hebt. Wat me opvalt als een enorme rode draad is de machtsstrijd tussen twee partners in een liefdesrelatie. En macht kan vele vormen aannemen en kent veel gereedschappen, de een gebruikt fysiek overwicht, de ander financieel of verbaal, maar ook emotionele manipulatie en chantage worden ruimschoots ingezet, net als het ontzeggen van intimiteit en seks als machtsmiddel. En wanneer deze relaties dan stranden zie ik vaak dat men de loopgraven voor een eventuele nieuwe relatie al gegraven heeft in de vorm van een stevig eisen en wensenlijstje. Kortom, de machtsverhouding moet al vanaf het begin stevig vastliggen.

Toen ik tiener was had ik regelmatig vriendinnetjes, de meest van deze relaties waren leuk, spannend, avontuurlijk en onbevangen, macht speelde helemaal geen rol en je genoot van elkaar en de liefde. Gebrek aan slechte ervaringen speelde hier natuurlijk wel mee, je was nog redelijk onbevangen en het ontdekken van elkaar en lichamelijke intimiteit nog spannend en opwindend. Bijna iedereen die ik ken denkt met veel nostalgie en soms ook met enige weemoed terug aan deze tijd in hun leven.

Ik ben twee keer getrouwd geweest en weet nu dat het huwelijk weinig met romantiek te maken heeft maar dat het een keihard zakelijk contract is. Wanneer de liefde genoeg is dan kun je dit contract grotendeels negeren of verzachten en gelukkig samen leven. Maar  het contract kan ook gebruikt worden om de ander in te perken, de macht over te nemen tot zelfs ware tirannie aan toe. Veel echtscheidingen laten deze machtsstrijd in volle glorie zien.

De meest gehoorde klacht van vrouwen op leeftijd in de relatiemarkt is dat mannen geen “commitment” meer tonen en dat ze te vrijblijvend zijn. Ja, dat is ook zo, de meeste mannen die ik ken hebben wel relatie machtsstrijd meegemaakt en nu ze wat ouder en zelfstandig zijn en hun schaapjes op het droge hebben, willen ze absoluut niet meer in een “dwingende” of beperkende relatie stappen. Bij het lezen van de eisen en wensenlijstjes besluiten de meest mannen dat dit het hen dit niet meer waard is. Ook ik hoor bij deze mannen.

Soms probeer ik het nog wel eens maar al te vaak komt het monster van de macht al snel om de hoek kijken en dan haak ik af. Vrouwen die emotionele manipulatie als macht gebruiken vallen bij mij al snel door de mand omdat ik dit iets te vaak heb meegemaakt. Maar ook anders, een paar jaar gelezen deelde ik het bed met een leuke dame en achteraf was ze gepikeerd omdat ik zonder haar toestemming te vragen tot een hoogtepunt gekomen was. Dat was voor mij een zeer duidelijk rode vlag…

Voor mij zijn gelijkwaardigheid, wederzijds respect en wederzijds liefdevol met elkaar omgaan de belangrijkste relatie eisen geworden en ik ben ook zonder liefdesrelatie zeer gelukkig. Het zou wat meer geluk moeten toevoegen en niet mijn geluk weer moeten beperken. Nu is het zo dat machtsspelletjes bijna overal gespeeld worden, ik doe er gewoon niet meer aan mee. Macht is voor mij iets geworden waar ik me niet meer mee in wil laten en hoe ouder ik word, hoe makkelijker me  dit ook af gaat. Ik weet niet hoe lang ik nog heb in dit leven, maar deze jaren wil ik gewoon van het leven genieten. Carpe diem.

Tot schrijfs, Hein Pragt

ADHD of ADD en relaties

Wie ooit eens een relatie heeft gehad, of momenteel een relatie heeft met een partner die ADHD of ADD heeft weet dat dit soms niet eenvoudig is. Mensen met ADD en ADHD zijn vaak hele leuke, spontane en impulsieve personen en dat kan in de verliefdheidsfase geweldig zijn. Het impulsieve gedrag kan zeer opwindend en uitdagen zijn, zeker in de verliefde fase, maar ook daarna kunnen spontane acties vaak als zeer romantisch ervaren worden. Het leven met een partner die ADD of ADHD heeft is zelden saai te noemen maar kent ook wel enkele uitdagingen en valkuilen. Het is niet vreemd dat er zo veel musici, kunstenaars en schrijvers met ADHD zijn, dit is vaak het gevolg van spontaniteit in combinatie met creativiteit wat op zich een heel positieve, leuke en soms handige eigenschap is. Op deze pagina ga ik in op het (soms enig gevoelige) onderwerp ADHD of ADD en relaties. Het is zeker niet de bedoeling van deze artikelen om een ADD of ADHD partner in een slecht daglicht te stellen. Ik heb deze pagina dan ook met de hulp van een aantal mensen met ADD of ADHD een aantal keren herschreven. Het is belangrijk in een relatie dat partners elkaar begrijpen en daarvoor is het vaak nodig dat men problemen vanuit beide standpunten bekijkt. Ik hoop met deze artikelen iets aan wederzijds begrip bij te dragen. Ik heb zelf geen ADD of ADHD maar heb persoonlijk ervaring met partners met zowel ADD als ADHD. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Partner met ADHD of ADD

adhd Het volgende artikel kan prikkelend of zelfs zeer storend overkomen bij mensen met ADHD of ADD, het gaat namelijk over de invloed van ADHD od ADD in relaties, maar dan vanuit de visie van de partner. Vaak worden zaken die met ADD of ADHD te maken hebben geschreven vanuit de persoon met ADD of ADHD, deze pagina probeert ook de andere kant te belichten. Ik ben geen psycholoog en geen deskundige op het gebied van ADHD of ADD behalve dat ik in het verleden zelf ervaringen heb gehad in relaties met zowel ADD als ADHD en ik ervaringen heb uitgewisseld met andere partners van mensen met ADHD en ADD. Daarnaast heb ik zelf enkele boeken gelezen over ADHD en in het bijzonder “samenleven met AD(H)D”, een boekje dat ik iedereen aan kan raden (zie boekenlijst). Ik zou zelf dit boekje graag eerder gelezen willen hebben. Vanuit deze ervaringen is het volgende artikel geschreven, niet om de persoon met ADHD of ADD als een verschrikkelijk persoon neer te zetten maar om een aantal veel voorkomende problemen binnen een relatie met een partner met ADHD of ADD te beschrijven en van commentaar te voorzien. De inhoud van dit artikel is bedoeld om ervaringen te delen en niet om als argument in een discussie met iemand met ADD of ADHD als munitie gebruikt te worden.

Zoals ik al aangaf kan een partner met ADD of ADHD erg innemend zijn door hun spontaniteit en impulsiviteit. Vooral in het begin van een relatie wanneer beide partners nog een roze bril ophebben barsten beide partners vaak nog van de energie en verblinden alle pretstofjes de ook soms negatieve eigenschappen van de andere partner, dit gebeurt in bijna elke relaties. Elk relatie kent na de verliefdheidsperiode een periode dat men ook de wat minder leuke kanten van de partner gaat zien en dan kunnen zaken die in het begin zo leuk waren minder leuk gaan worden. Bijna elke relatie begint met de positieve kwaliteiten van twee mensen en deze vormen de basis voor de verdere relatie. Waarom viel (en wie weet val) ik op een partner die ADD en ADHD had. Ik denk dat de spontaniteit en de impulsiviteit samen met vaak iets gedurfd gedrag mij aanspreekt omdat dit de eigenschappen zijn die ik vaak in mijzelf wat mis. Ik ben te overdenkend, ik doe wel leuke dingen maar meestal goed gepland en ik ben iemand die zichzelf altijd onder controle wil houden en zich dus niet zo snel laat gaan. Iemand met ADD of ADHD kan dit wel losmaken in mij en mij meetrekken tot op zekere hoogte. Partners met ADD of ADHD ervaren vaak rust en stabiliteit bij mij, maar voor mij is vertrouwen erg belangrijk en dit ontbrak nog wel eens in deze relaties. Dit is mijn persoonlijke achtergrond.

Het is voor mensen met ADD of ADHD heel goed mogelijk om een evenwichtige en stabiele relatie op te bouwen, toch kennen deze relaties vaak enkele valkuilen. Als eerste zal het van de partner die geen ADD of ADHD heeft nodig zijn om zich in ieder geval in ADD of ADHD te verdiepen en zo enkele uitdagingen en valkuilen te begrijpen. Mijn eigen ervaring die ik ook bij anderen terug hoor komen is dat van de partner redelijk wat meer verwacht zal worden in de zin van proberen structuur aan te brengen in het huishouden en bijvoorbeeld het verzorgen van de kinderen en klusjes in huis. Veel mensen met ADD of ADHD hebben namelijk problemen met het gestructureerd werken en worden door zoveel dingen afgeleid dat vaak de partners de steekjes die er vallen moeten oppakken. Wanneer de partner hier niet genoeg tegenwicht geeft kan dit zelfs behoorlijk uit de hand lopen.

Het tegenovergestelde kan ook voorkomen, dat de partner met ADD of ADHD doorslaat met het opleggen van structuur aan zichzelf (en vaak ook de partner) om alles maar in de hand te houden, dat ze nog verder overlopen omdat ze het idee hebben dat ze alles zelf moeten doen. Dit kan ook weer tot conflicten leiden wanneer de (niet ADD of ADHD) partner tegenstribbelt tegen de hem of haar opgelegde structuur. Dit komt niet voort uit het willen overheersen maar vanuit een vaak wanhopige poging om alles om zich heen te structureren om zelf te kunnen overleven. Voor de andere partner kan dit erg dominerend en overheersend overkomen en dit kan snel een bron van conflicten zijn die alleen maar olie op het vuur zal zijn.

Mijn eigen ervaring is dat in het begin van de relatie partners nog proberen door discussie en vaak overleg woordenwisselingen tot een eerlijke taakverdeling te komen, maar vaak besluiten partners na vele pogingen, discussies en ruzies om toch de taken waar partner met ADD of ADHD moeite mee heeft erbij te doen. Ik hoor regelmatig van partners dat ze het gevoel hebben dat in hun gezin nooit iets op een normale manier kan gaan. Dingen die organisatie vergen of verstoring van de normale structuur zijn zoals uitstapjes lopen vaak uit de hand en niet zelfden eindigen ze in heftige conflicten of discussies.

Ik heb zelf ervaren, en een ander huwelijk stuk zien lopen op, de impulsiviteit van het (vaak zonder overleg met de partner) beginnen van een verbouwing, of dat de kamer ineens (voor de helft al) een andere kleur heeft, of het behang al vast voor de helft van de muur is gehaald zodat er geen weg terug is. Een van de mannen die ik kende had de badkamer al een maand in puin liggen en begon toen ook maar zonder enig overleg vast aan de keuken zonder het andere eerste af te maken. In veel gevallen is er ook niet de tijd en de middelen om het snel af te maken en zit men vaak maanden in een niet geplande verbouwing. Vaak maakt de partner dan alsnog de klus af of moet er een vakman ingehuurd worden, maar heeft het wel de nodige frustratie veroorzaakt bij beide partners. Dit is mijzelf ook meerdere keren overkomen.

Nog een bekende valkuil is de behoeft om impulsief te reageren op prikkels waardoor mensen met ADD of ADHD soms vanuit hun impulsiviteit niet goed met geld om kunnen gaan. Ze kunnen impulsief dingen aanschaffen zonder dit met de partner te overleggen en te kijken of het financieel wel haalbaar is omdat ze vaak de gevolgen niet goed kunnen inschatten of overzien. Er kan een mooie dure spijkerbroek in de aanbieding gekocht worden zonder te zien dat het er niets meer over is om de rest van de maand eten te kopen. Doordat bijvoorbeeld via Internet ook op afbetaling gekocht kan worden kunnen schulden oplopen omdat men de gevolgen niet goed kan inschatten. Nog een berucht probleem is bekeuringen vergeten en zelfs aanmaningen weg te leggen voor later waardoor deze (mede doordat het CJIB absurd hoge verhogingen kent) erg kunnen oplopen. Ook hier gaat het er om dat men vaak de gevolgen niet goed kan inschatten. Wanneer dit meerdere keren voorkomt en er deurwaarder brieven in de bus vallen voor je het ontdekt kun je als partner behoorlijk radeloos raken.

Wat ik ook regelmatig heb zien voorkomen is dingen als spontaan een nieuwe hobby nemen, ineens een ander vak willen leren of een eigen bedrijf willen beginnen of zomaar ontslag nemen zonder na te denken over de financiële gevolgen. Wanneer de partner probeert toch hier te corrigeren komt dit bij de partner met ADD of ADHD over als betutteling en inperken van de vrijheid en kan dit tot behoorlijke conflicten leiden. Dit is ook begrijpelijk want ook de partner met ADD of ADHD wil niet als klein kind behandeld worden maar de oplossing zal toch van beide kanten moeten komen. Overleggen met de partner blijft mijns inziens vaak wel een moeilijk issue in een relatie met een partner met ADD of ADHD.

Ook een gevoelig onderwerp is helaas dat ik gemerkt heb dat veel mensen met ADD of ADHD door hun impulsieve gedrag en drang naar prikkels vaker gevoelig voor flirten en zelfs overspel. Flirten kan voor de andere partner best kwetsend zijn en deze partner onzeker maken maar vaak wordt deze partner als zeurpiet of spelbreker bestempeld. Ik kende eens een ADHD man die in het bijzin van zijn vrouw bij het uitgaan meer aandacht besteedde aan bijna elke aantrekkelijk vrouw in zijn omgeving dan aan zijn eigen partner. Die was ondertussen gewend aan het gedrag van haar man, stond redelijk stevig in haar schoenen en greep alleen in als het naar haar mening iets te ver ging. Niet elke partner staat zo sterk in de schoenen en ik heb een aantal relaties door overspel zien stranden. Dit hoeft niet in elke relatie te spelen en het komt ook voor in andere relaties maar in mijn eigen ervaringen is het een vaker voorkomende valkuil in AD(H)D relaties. Door dit vanuit het aspect van ADHD of ADD bespreekbaar te maken en hier goede afspraken over te maken kan veel leed voorkomen worden, zoals in het geval dat ik hierboven beschreef.

Wat ik zelf vaak meegemaakt heb is dat mensen met ADD of ADHD iemand onderbreken in zijn of haar verhaal en moeite hebben om iemand uit te laten praten. Een van mijn partners gaf zelf aan dat dit kwam door de korte aandachtsspanne en de impulsiviteit die hen bijna dwingt te reageren op een verhaal. Ook speelt de angst om te vergeten wat men wilde zeggen mee omdat even later de hersenen van de partner met ADD of ADHD al weer veel verder zijn. Het kan verstandig zijn om voor het gesprek een verboden te onderbreken regel af te spreken. Dit gaat zeker niet altijd werken omdat de onderbreek drang soms te sterk is. Wat ook voorkomt en wat ik zelf vaker meegemaakt heb is dat mensen met ADD of ADHD soms volledig in beslag genomen worden door een onderwerp waardoor de buitenwereld soms even helemaal verdwijnt en een gesprek een niet te onderbreken monoloog gaat worden. Vaak speelt hier ook de angst mee om het onderwerp kwijt te raken als de ander weer een reactie geeft. Ook kunnen mensen met ADD of ADHD doordat ze impulsief reageren soms bot overkomen zonder dat dit echter de bedoeling was, ze spraken even sneller dan ze dachten. Wanneer een gesprek dreigt te escaleren is het verstandig even een time-out te nemen zodat beide partners even rustiger kunnen worden en hun gedachten weer iets kunnen ordenen en de focus weer te kunnen herstellen. Mijn ervaring was wel dat ik vaak het idee had dat we na een uur praten nog niet van de startstreep waren vertrokken omdat het gesprek alle kanten opging behalve in de richting een oplossing.

Ik las ook een voor mij heel herkenbaar stukje met de naam “de grote verdwijntruc”. Wanneer u een partner met ADD of ADHD heeft kan het voorkomen dat ze door nieuwe impulsen of een gedachtesprongetje afspraken en beloften soms vergeten en dat ze ineens verdwenen zijn. Even naar de winkel gaan voor een kleine boodschap, of even wat vragen bij de buren kan uitlopen op zeker uren weg zijn omdat er ineens iets gebeurde waardoor ze het oorspronkelijke doel uit het oog verloren zijn. In hun enthousiasme vergeten ze even dat de ander bezorgd thuis zit te wachtten. Dit is meestal niet uit gemeenheid maar meestal uit onvermogen de consequenties goed te overzien maar het kan voor de partner wel heel vervelend zijn. Het kan dan soms verstandig zijn om de bereikbaarheid te vergoten door bijvoorbeeld altijd een mobiele telefoon mee te nemen.

Het is wel belangrijk om te realiseren dat iemand ADD of ADHD heeft en niet dat hij of zij dat is. Ik hoorde eens een meisje eens zeggen dat ze ADD was en dat was ook hoe ze het zelf zag, ze had het niet maar ze was het. Dit is natuurlijk niet het geval, ADD en ADHD mag trouwens in mijn visie ook niet een excuus worden voor niet aan ADD of ADHD gerelateerd gedrag, dus geen excuus voor alles wat er maar mis kan gaan. De boeken die ik op deze pagina aanbeveel bevatten veel positieve handvatten en begrip voor de problemen die ik op deze pagina schets. Ik realiseer me dat wanneer ik een opsomming maak van deze problemen het kan overkomen dat het een en al ellende is in een relatie met iemand met ADD of ADHD. Dit is zeker niet het geval en daarom wil ik ook graag en iets luchtiger eindigen met een deel van een uitgebreide reactie vanuit de visie van iemand met ADHD die ik ontving als reactie op deze pagina. De volledige reactie kunt u op de reactie pagina lezen.

Gebruiksaanwijzing ADHD partner

Is jouw partner gediagnosticeerd met ADHD? Gefeliciteerd! Je hebt een bijzonder exemplaar aan de haak geslagen! Wees er op voorbereid dat het leven met een partner met ADHD over het algemeen allesbehalve saai is. Spontane invallen, creativiteit en kinderlijk enthousiasme zullen jouw deel zijn. Om hiervan optimaal te kunnen genieten, vind je hieronder een gebruiksaanwijzing voor partners met ADHD.

Benader je partner met humor. Humor is in elke relatie een belangrijke pijler, dus ook in een relatie waarin sprake is van ADHD. Komt je partner thuis met bioscoopkaartjes, omdat hij/zij vergeten is dat jouw ouders zouden komen eten? Tref je bij thuiskomst een woning aan die eruitziet alsof er een bom is ontploft? Haal diep adem en lach. Maak een goede taakverdeling. Het voordeel van een relatie is dat je gebruik kunt maken van elkaars sterke punten en kwaliteiten. Bij een partner met ADHD zullen die waarschijnlijk NIET liggen op het vlak van orde, netheid en gestructureerd werken. Verwacht dit dan ook niet van je partner, want verwachting is de moeder van de teleurstelling. Zie de pluspunten van je partner, en benut deze. Juist mensen met ADHD zijn bij uitstek capabel om deadlines en onverwachte situaties in goede banen te leiden. Vraag hem/haar dus niet om de koffers in te pakken als je over drie weken op vakantie gaat, maar wel als je morgen vertrekt en er is haast bij. Besteed, meer nog dan in “reguliere” relaties, aandacht aan positieve feedback, aanmoediging en complimentjes. Veel mensen met ADHD zijn onzeker over zichzelf en hun kunnen en voelen zich snel onbegrepen.

Schaf een whiteboard aan. ADHD’ers zijn over het algemeen geen meesters in plannen: ze leven in het hier en nu. Door op het whiteboard te schrijven welke klussen er gedaan moeten worden en welke deadline hieraan hangt (vrijwel iedere ADHD’er lijdt aan chronisch uitstelgedrag), help je je partner om enige structuur in jullie leven aan te brengen. Laat je conventionele gedachten los. Wanneer iets niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. Mensen met ADHD zijn beroemd (en berucht!) om hun vermogen om “out of the box” te denken. Hier kan je relatie veel profijt van hebben, maar alleen wanneer je zelf bereid bent om “anders dan anders” toe te laten. Voorkom dat je in een hulpverlener-cliënt relatie terechtkomt. Jezelf superieur voelen aan je partner helpt iedere relatie om zeep, dus ook de ADHD-relatie. Laat je partner in zijn/haar waarde en onthoud je van de neiging om iemand te “heropvoeden” gelijkwaardigheid is het devies. Gebruik ADHD niet als excuus, en sta ook niet toe dat je partner het als excuus gebruikt. Ook een ADHD’er pur sang is nog steeds 100% verantwoordelijk voor zijn/haar daden. ADHD mag in geen enkele relatie een reden zijn voor ontrouw, lichamelijk geweld en verbale vernederingen.

Stel je in op stemmingswisselingen. Een ADHD’er kan zich dolenthousiast verliezen in een nieuw project, tot aan het obsessieve toe. Dit wordt hyperfocus genoemd. Wanneer de eerste tegenslagen zich aandienen en/of de uitdaging er af is, wordt hetzelfde project argeloos in een hoek geworpen en kijkt de ADHD’er er niet meer naar om. Dit is een ADHD-trekje dat eenvoudigweg niet af te leren is: probeer dit dus ook niet. Weet wanneer je wel of niet op de rem moet trappen. Wilde plannen maken om de tuin aan te pakken, het halve tuincentrum leegkopen en vervolgens de plantjes ongepot laten verpieteren is tot daar aan toe. Overweegt je ADHD-partner om zijn/haar goedbetaalde baan aan de wilgen te hangen om gebruikte autobanden te gaan verkopen in Alaska, dan is het misschien tijd om hem/haar fijntjes de weg terug naar de realiteit te wijzen. (HAHAHAHAHA)

Blijf communiceren, iemand met ADHD is geen patiënt, dus behandel hem / haar ook niet zo.

Nuttige boeken over ADD en ADHD


Verschillen tussen ADD en ADHD

ADD staat voor Attention Deficit Disorder (veel mensen zien het als ADHD zonder het hyperactieve) is een aangeboren aandoening die wordt veroorzaakt door een afwijking in de werking van de neurotransmitters in bepaalde gebieden van de hersenen. Mensen met ADD hebben vaak moeite om hun aandacht ergens op te richten, hebben moeite met plannen en organiseren en kunnen hoofd- en bijzaken niet zo goed onderscheiden. Vaak hebben ze problemen met taakgericht werken wat al op school begint en hebben ze vaak problemen in de omgang met leeftijdsgenoten. In samenhang met ADD kunnen ook depressie, angststoornissen voorkomen, gedragsproblemen uiten zich vaak minder. Onderzoek toont aan dat ADHD of ADD voorkomt bij 1 tot 4% van alle kinderen en dat zeker een derde deel er ook als volwassene nog last van ondervindt. Ook komt ADD en ADHD voor bij mensen van alle opleidingsniveaus. Link voor meer informatie over ADD: wikipedia.org/add

ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Voor iemand met ADHD is het niet goed mogelijk om de aandacht bij één ding tegelijk te houden (concentratiegebrek). Iemand met ADHD wordt snel afgeleid en hyperactiviteit kan zich uiten door lichamelijke onrust, maar ook door innerlijke onrust en impulsiviteit. Bij hyperactiviteit kan er ook sprake zijn van overmatige beweeglijkheid. Ook hebben ze vaak last van impulsiviteit doordat te veel indrukken worden gevolgd door bijbehorend handelen waarbij de handelingen direct moeten gebeuren en niet kunnen wachtten. Ook kunnen ze vaak minder goed onderscheid maken tussen belangrijke en minder belangrijke zaken. Het voortdurend reageren op de omgeving en gevolg geven aan impulsen veroorzaakt het kenmerkende drukke gedrag van personen met ADHD. In de volksmond heet de afkorting dan ook wel “Alle Dagen Heel Druk”.
Link voor meer informatie over ADHD: wikipedia.org/adhd of

Meer pagina’s over denkwerk

Borderline

borderline of BPS Borderline persoonlijkheidsstoornis (ook wel kortweg BPS of borderline genoemd) kenmerkt zich door sterke wisselingen in stemmingen, gedachten en gedrag. Mensen met borderline zijn erg impulsief, denken vaak zwart-wit en reageren soms zeer extreem. Een relaties met iemand die een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft kan vrij extreem en verrassend zijn maar soms ook heel moeilijk. Over borderline zelf is al meer geschreven op Internet, deze pagina wil zich concentreren op het thema borderline en de gevolgen voor een liefdesrelatie. Het is zeker niet de bedoeling van deze pagina en het forum om alleen maar kritiek en commentaar te hebben op mensen met borderline (BPS), het is vooral de bedoeling om duidelijk te maken waar men soms tegenaan kan lopen in een relatie met een partner met borderline (BPS) en hoe beide partners een weg kunnen vinden om hier mee om te gaan. Een relatie met een partner met borderline (BPS) kent vaak de nodige problemen maar ik heb ook verhalen gelezen van partners die hier in hun weg gevonden hebben en een fijne relatie hebben kunnen opbouwen. Het begint met het gedrag van de ander te leren (her)kennen en te leren hoe men hier het beste mee om kan gaan, van beide kanten. Het forum gedeelte richt zich op zowel (ex) partners van mensen met borderline (BPS) als mensen met borderline (BPS) die hier hun ervaringen kunnen uitwisselen. Alle berichten op dit forum worden (gezien de soms heftige problematiek) pas na goedkeuring van de beheerder geplaatst, dit kan een paar uur duren. Dit is echter bedoeld om mensen in een beschermde omgeving te laten schrijven, voor zichzelf en voor anderen. Op deze pagina staan onderaan de meest recente berichten op dit forum. Ik heb zelf geen borderline (BPS) maar ben over dit onderwerp gaan schrijven door ervaringen met BPS in mijn omgeving. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Wat is borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS)

Borderline, feels like I’m goin’ to lose my mind
You just keep on pushin’ my love over the borderline
Borderline, feels like I’m goin’ to lose my mind
You just keep on pushin’ my love over the borderline

Borderline kan in mildere vorm maar ook in extremere vormen voorkomen, soms ook in combinatie met bijvoorbeeld ADD of ADHD. Aangezien er een overlap is in de verschijnselen kan borderline en ADD ook met elkaar verwisseld worden, maar vaak vullen de symptomen elkaar ook aan en heeft men bijvoorbeeld ADD met een milde vorm van borderline.

Enkele symptomen van een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) zijn:

  • Uit alle macht proberen te voorkomen dat men in de steek gelaten wordt, deze angst kan echt zijn maar ook in de verbeelding voorkomen, voor de vaak heftige reactie maakt dat geen verschil;
  • Onevenwichtige en heftige relaties waarin de partner het ene moment geweldig is en een ander moment weer als waardeloos beschouwd wordt;
  • Vaak een tekort aan zelfbeheersing en impulsiviteit zoals geld verkwisten, grote risico’s nemen en experimenteren met seks, drugsgebruik en roekeloos autorijden;
  • Soms suïcidaal gedrag, dreigen met zelfmoord en zelfverminking;
  • Onevenwichtige stemmingen;
  • Zich chronisch “leeg” voelen;
  • Misplaatste en vaak hevige woede of het onvermogen gevoelens van boosheid te beheersen. bijvoorbeeld regelmatig terugkerende driftbuien, constante woede, vechtpartijen);
  • Soms waanachtige ideeën of ernstige dissociatieve symptomen;
  • Kortdurende psychotische verschijnselen zoals in de war zijn, sterke achterdocht en stemmen horen.

Lang niet iedereen met een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) hoeft last te hebben van al de genoemde symptomen of sommige symptomen wat ernstiger en sommige symptomen wat minder. We kunnen dan ook constateren dat “de Borderliner” waarover men vaak spreekt niet bestaat. Men moet ook oppassen om iemand met wat meer temperament dan de gemiddelde mens onmiddellijk als borderliner te bestempelen.

Mensen met borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) proberen voortdurend te vermijden dat ze in de steek gelaten worden, ze reageren dan ook vaak heftig op reële of denkbeeldige verlating met angst of woede. In de relatie met anderen hebben ze de neiging om snel om heel zwart-wit te denken en snel te kunnen switchen van mening. Iemand kan het ene moment geweldig zijn, het andere moment onbetrouwbaar en slecht, dit gebeurt vaak als ze het gevoel hebben dat de ander niet genoeg om hen geeft. Borderline persoonlijkheidsstoornis kan ook samen gaan met andere klachten zoals depressiviteit, angst, psychose of dissociatie. De diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis wordt 3 keer zo vaak bij vrouwen dan bij mannen gesteld en naar schatting leidt 1 a 2 procent van de Nederlandse bevolking aan borderline persoonlijkheidsstoornis. De stoornis komt meestal in volle omvang tot uiting aan het begin van de volwassen leeftijd, tussen het zeventiende en vijfentwintigste levensjaar. Het is ook mogelijk dat er al in de kinderjaren voortekenen te herkennen zijn die gedeeltelijk lijken op de persoonlijkheidsstoornis op de volwassen leeftijd. Nadat de eerste verschijnselen zijn opgetreden volgen nogal eens diepe dalen met ernstige crises.

Oorzaken van borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS)

De oorzaken van een borderline persoonlijkheidsstoornis zijn niet goed bekend, bijna altijd gaat het om een combinatie van factoren, waarbij elke factor een bijdrage kan leveren aan het ontstaan van de borderline persoonlijkheidsstoornis.

Aanleg

Impulsiviteit en stemming stabiliteit zijn mogelijk in aanleg al aanwezig. Bij de gevallen die ik zelf meegemaakt heb zat de aanleg voor een borderline persoonlijkheidsstoornis in de familie, dit wilde niet zeggen dat elk lid van de familie borderline persoonlijkheidsstoornis had maar dat de kans om het te ontwikkelen groter was dan in andere families.

Psychologische factoren

In de levensgeschiedenis van veel borderlinepatiënten komen ingrijpende ervaringen voor die in combinatie met de aanleg het ontstaan van een borderline persoonlijkheidsstoornis tot gevolg had. Deze ervaringen kunnen bijvoorbeeld een instabiele ouderlijke gezinssituatie, emotionele verwaarlozing, agressie of seksueel misbruik zijn. Mede hierdoor hebben veel mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis moeite met het aangaan van een (langdurige) band met andere mensen. Er is aan de ene kant een sterke behoefte aan contact met anderen, maar tegelijk ook het wegduwen van deze contacten uit (vaak ingebeelde) angst voor het in de steek laten worden.

Maatschappelijke omstandigheden

Sommige deskundigen menen dat het wegvallen van maatschappelijke zekerheden ook van belang is. Mensen voelen zich eenzaam, meer op zichzelf teruggeworpen en minder veilig. Dit gaat natuurlijk voor veel meer mensen op en niet alleen voor mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis, het kan echter wel de stoornis triggeren.

Bij het ontstaan van de borderlindestoornis is er bijna altijd sprake van meerdere van de bovenstaande factoren die op elkaar inwerkend als oorzaak. Omdat er in de levensloop en levensomstandigheden zoveel instabiliteit te vinden is, is meestal één van de hoofddoelen in de behandeling het vinden van stabiliteit.

Noot: Een paar jaar geleden was ik getuige van een kennis die een relatie kreeg met een zeer extraverte en uitdagende dame. Hun liefdesrelatie begon zeer onstuimig en was vrij snel heel intens en hij was tot over zijn oren verliefd op deze knappe dame. Tot ze een paar weken later woedend met een bijl voor zijn deur stond en hij er achter kwam dat ze een ernstige vorm van borderline persoonlijkheidsstoornis had.

Samenleven met iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis

Samenleven met iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) kan erg ingewikkeld zijn, mensen die een ernstige vorm van borderline hebben drijven de mensen in hun omgeving vaak tot wanhoop met hun grillige stemmingswisselingen en extreme gedrag. Er zijn in Nederland naar schatting 175.000 mensen met borderlindestoornis (BPS) maar daaronder zijn zowel lichtere als zwaardere vormen. Borderline (BPS) staat voor het grensgebied van de psychose en de neurose en het meest kenmerkende van borderline is de instabiliteit in denken, voelen en handelen. De verschijnselen kunnen buitenproportionele reacties zijn maar ook depressie, angsten, verwardheid, zelfverwonding, zelfmoordneigingen, overmatig drank of drugsgebruik, eetproblemen, roekeloos omspringen geld en seks, onverantwoord gedrag in het verkeer, ruziemaken, agressief gedrag, vaak wisselen van baan en de ene relatie na de ander.

Aan sommigen mensen met borderline (BPS) is het aan de buitenkant niet snel iets te merken omdat ze bijvoorbeeld gewoon als extraverte en spontane mensen overkomen. Impulsief reageren is een belangrijk onderdeel van de borderlindestoornis (BPS) en missen de stabiliteit en zelfcontrole die de meeste andere mensen wel hebben waardoor hun leven snel chaotisch dreigt te worden. Daarbij komt dan ook nog dat de stemming bij een borderliner binnen een paar uur kan omslaan van dag naar nacht wat het leven voor de borderliner zelf maar ook voor zijn omgeving erg lastig kan maken. Met therapie kunnen mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis leren om hun zwakte om te buigen tot hun kracht. Bij de meeste borderline (BPS) patiënten neemt de hevigheid van de stoornis af rond het dertigste tot veertigste levensjaar waarbij levenservaring, steun van anderen en zelf betere sociale vaardigheden aanleren dit proces versnellen.

Veel mensen met borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) hebben problemen met hechten en onthechten. Ze hebben een grote behoefte aan intimiteit en willen zich graag aan iemand binden maar ze zijn ook op zoek naar relaties en impulsen van buiten. Maar die partner mag niet te dichtbij komen want dat ziet de borderliner snel als bedreiging. Een relatie met een borderline bestaat dus heel erg uit aantrekken en weer wegduwen. De borderlinepatiënt wil graag hechting maar dat veroorzaakt tegelijk een enorme angst om weer verlaten te worden. Mensen met borderline gaan wel snel heel intense relaties aan die vaak ook seksueel uitbundige zijn waarbij ze heel hard van stapel lopen. Deze uitbundigheid kan voor sommige mensen zeer aantrekkend werken en de borderline is ook in staat om de nieuwe liefde snel enorm aan zich te binden om na een tijd ineens af te stoten of extreem jaloers, woedend of extreem emotioneel te reageren.

Wanneer de partner van iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) het niet meer aankan, dan kan het verbreken van de relatie ook zeer moeilijk zijn. Wanneer de partner aangeeft de relatie te willen verbreken zullen de meest mensen met borderline ineens heel overdreven de liefde proberen te herstellen en zich ineens heel erg inzetten om maar niet verlaten te worden. Dit kan heel heftige emoties losmaken en ook kan de partner met een borderline persoonlijkheidsstoornis gaan dreigen met zelfmoord en andere ernstige gevolgen. Dit maakt het dat het voor een partner van iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis vaak heel moeilijk om de relatie te verbreken en zo modderen deze partners soms jarenlang door.

Relativeren

Uit eigen ervaring weet ik dat samenleven met iemand die een persoonlijkheidsstoornis heeft (zoals borderline) of iemand met psychologische problemen uiteindelijk erg destructief kan werken. Toch heb ik in mijn eigen omgeving meegemaakt dat iemand met een redelijk ernstige persoonlijkheidsstoornis uiteindelijk een partner vond die hier blijkbaar mee om kon gaan. Deze partner stond sterk in zijn schoenen, had een redelijk overwicht en wist duidelijk grenzen te stellen. Ondanks de stoornis van de een, wist de ander hier mee om te gaan en konden ze uiteindelijk een goede langdurige relatie opbouwen. Wat ik hiermee wil aangeven is dat voor veel mensen het leven met een persoon met een borderline persoonlijkheidsstoornis heel moeilijk kan zijn en zelfs destructief. Een relatie is echter altijd een samenspel van twee mensen en twee persoonlijkheden en soms passen deze wel bij elkaar, ondanks een moeilijke persoonlijkheid van een van beide partners.

Ik wil hiermee echt niet borderline gedrag goedpraten, veel mensen zullen hier niet mee om kunnen gaan, maar enkelen lukt het wonderbaarlijk wel. Toen ik ooit eens in een diepe crisis zat, zei een hulpverlener alleen maar dat ik eerst een week over mijn eigen aandeel moest nadenken. Ik was heel boos, want alles wat mij overkomen was, dat was mij aangedaan door anderen. Later, tijdens een aantal cognitieve sessies, leerde ik inzien dat ik ook een aandeel had gehad. Ook leerde ik dat ik anders met mensen en situaties had kunnen omgaan, mijn grenzen duidelijker had moeten stellen en dat ik dus ook invloed (lees een aandeel) had op de problemen. Ik heb veel begrip voor (ex) partners van mensen met een borderline gedragsstoornis maar wil toch wel vragen om soms ook eens te relativeren.

Goede korte film over BPS (Engels)

Een mooie korte film op youtube die de kern van een borderline persoonlijkheidsstoornis heel goed weergeeft. Deze film is helaas wel in het Engels.

Meer pagina’s over denkwerk

Narcisme en relaties

Narcisme binnen een relatie Deze pagina gaat over narcisme en in het bijzonder wat de invloed is op een liefdesrelatie. Men spreekt bij narcisme ook wel over een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) en dit is een “label” dat men ook snel kan plakken op mensen die wat egoïstisch gedrag vertonen of mensen die zeer goed voor zichzelf kunnen opkomen. Er bestaan ook genoeg mensen die enige narcistische trekjes hebben zonder dat ze een narcistische persoonlijkheidsstoornis hebben. Echte narcisten komen in eerste instantie over als leuke interessante mensen, maar als relaties langer duren is hun egocentrische gedrag vaak een ernstige belemmering, ze zijn meestal niet in staat om echt rekening te houden met een ander. De term narcisme komt uit de psychologie werd voor het eerst gebruikt door Sigmund Freud. De kenmerken zijn vaak een obsessie met zichzelf, vaak het uiterlijk, egoïstisch gedrag, domineren, grote ambitie en bijzonder gebrek aan inlevingsvermogen. Een persoon die sterk narcistisch gedrag vertoont noemt men ook wel een narcist. De term is afkomstig van de figuur Narcissus uit de Griekse mythologie die als straf van de goden voor zijn eigenliefde, zo allesoverheersend verliefd werd op zijn eigen spiegelbeeld dat hij eenzaam wegkwijnde. Op deze pagina ga ik in op het onderwerp narcisme en relaties. Ik ben geen therapeut of psycholoog, ik ben door eigen ervaringen en interesse in dit onderwerp tot dit artikel gekomen. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Wat is narcisme?

Een narcist herkennen is niet altijd zo eenvoudig want narcisten zijn er in vele soorten en ze kunnen heel normaal overkomen en ook zeer overtuigend liegen waardoor ze hun gedrag goed kunnen verbloemen. Vaak zijn zo ook zeer charmant en pakken ze bijna iedereen in. De eerste indruk van een narcist is dat ze een zeer sterk gevoel van eigenwaarde en veel zelfvertrouwen hebben. Het tegendeel is echter meestal waar de meeste narcisten hebben meestal onderbewust weinig gevoel van zelfwaarde en compenseren dit door hun gedrag. De narcist is vaak zeer egocentrisch en heeft vaak een onderontwikkeld inlevingsvermogen, houden geen rekening met anderen en voelen zich boven de wet verheven. Een narcist kan in blinde woede ontsteken als hij of zij tegengesproken wordt. Het is vaak moeilijk om een compromis te sluiten met deze mensen want zij doen niets verkeerd en ze zien zichzelf vaak als geniaal en superieur aan anderen.

Ze overdrijven hun eigen prestaties en halen die van anderen naar beneden. Doordat ze eigenlijk een lage eigendunk hebben zijn ze ook vaak op zoek naar bevestiging en bewondering. Het leven van en met iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis is vaak zwaar en kan een grote impact hebben op een relatie, een gezin of werk. Iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis zal altijd op zoek naar aandacht. Om die aandacht te krijgen gebruikt deze persoon de mensen die het dichtst bij hem staan zoals vrienden, ouders, de partner en de kinderen. Hier volgen enkele kenmerken waaraan u een narcist kunt herkennen, let wel op dat ieder mens wel enkele van de volgende eigenschappen kan hebben zonder een narcist te zijn, het is de combinatie van meerdere van deze eigenschappen die een indicatie kunnen zijn. Een echte diagnose kan alleen door een deskundige gesteld worden.

Kenmerken van narcisme

Narcisten hebben vaak de volgende kenmerken:

  • het lijkt alsof ze geen geweten hebben;
  • het lijkt alsof ze nooit tevreden zijn;
  • ze kunnen niet goed alleen zijn;
  • ze hebben vaak een negatieve levensinstelling;
  • ze moeten altijd hun zin hebben;
  • ze kunnen als een wals over iemand heen denderen;
  • ze zijn goed in het afdwingen van bewondering;
  • ze claimen, gebruiken en manipuleren mensen om hun heen;
  • het lijkt alsof ze geen geweten en geen schuldgevoel hebben;
  • het lijkt alsof ze alle energie uit u zuigen;
  • ze zijn heel sterk op zichzelf gericht;
  • ze kunnen enorm achterdochtig zijn;
  • ze streven naar macht en controle ook op seksueel gebied;
  • ze willen altijd aan het woord zijn en luisteren slecht;
  • ze zijn heel veranderlijk in normen en waarden;
  • ze willen altijd alle aandacht;
  • ze hebben een zeer beperkt inlevingsvermogen;
  • ze zijn heel gevoelig voor kritiek;
  • ze hebben veel kritiek op anderen;
  • ze zijn alleen in u geïnteresseerd voor hun eigen doelen.

Het leven met een narcist kan wel spannend zijn, het is ook vaak erg belastend en uitputtend. Vaak is het zo dat u in een relatie zit, die door de wensen en eisen van de andere persoon wordt gedomineerd. Wanneer u met een narcist leeft, merkt u dat deze persoon zichzelf als heel speciaal beschouwt, superieur aan anderen en bewondering en respect eist. Narcisten zijn meestal niet in staat tot het behouden van een gezonde relatie en vaak hebben zij een roerige geschiedenis van relaties achter de rug. Narcisten zijn weliswaar charmant en vol zelfvertrouwen en kunnen daardoor vaak snel allerlei mensen aan de haak slaan, maar ze blijken er zelden in te slagen een langdurige relatie op te bouwen. Vaak lag het mislukken van al deze relaties aan de ander terwijl ze zelf vaak players zijn die de baas willen zijn, afstand houden en niet afhankelijk van hun partner willen zijn in geen enkel opzicht.

Het lijkt er op dat narcisme tegenwoordig veel meer voorkomt dan een eeuw geleden, dit heeft alles te maken met de individualisering in deze maatschappij. Was het vroeger zo dat mensen meer in groepen leefden en meer van elkaar afhankelijk waren, tegenwoordig lijkt het alsof iedereen alleen maar met zichzelf bezig is. Mensen worden vanaf jonge leeftijd al zelfstandiger gemaakt en ook is er in onze maatschappij een grote aandacht voor uiterlijk en maatschappelijke status. Op de televisie zien we mensen die in een Big Brotherhuis of Gouden Kooi die zichzelf 24 uur per dag en zeven dagen per week laten zien aan een zo groot mogelijk publiek. Een klein beetje “gezond” narcisme kan goed zijn om te overleven in een maatschappij van individualisten maar het kan ook snel ongezondere vormen aannemen. Toch moet men er voor waken niet iedereen als narcist te zien, want iedereen heeft wel iets narcistisch in zich zoals de behoefte om zichzelf te profileren en zelfstandig te zijn.

Onderzoek narcisme en relaties.

Onderzoeker Keith Campbell die een onderzoek heeft uitgevoerd aan de universiteit van Georgia concludeerde dat narcisten inderdaad slecht zijn in relaties. Hij concludeerde dat narcisten weliswaar charmant en vol zelfvertrouwen overkomen en daardoor snel een relatie vinden maar niet in staat zijn om een langdurige relatie op te bouwen. Narcistische partners zijn egoïstisch, manipulatief, ontrouw en machtswellustelingen in relaties. Ze willen de baas zijn in de relatie, houden afstand, gaan vaak vreemd en doen er alles aan om maar niet afhankelijk van hun partner te zijn in elk opzicht.

Narcisme komt zowel bij mannen als vrouwen voor maar in de praktijk wel meer bij mannen. De meeste narcistische kenmerken zijn gelijk bij mannen en bij vrouwen, maar vrouwen gebruiken soms iets andere methodes om te manipuleren dan mannen zoals huilen en emotionele manipulatie. Ook gebruikt de vrouwelijke narcist vaak het lichaam, hun fysieke charmes en hun seksualiteit. De meeste narcisten, zowel mannen als vrouwen, beseffen hun eigen arrogantie niet en denken dat wat ze doen de normaalste zaak van de wereld is. Maar narcisten kunnen van zichzelf niet beoordelen of ze wel goed genoeg zijn in wat ze doen en willen dus steeds van anderen positieve dingen over zichzelf horen.

Narcisten komen in eerste instantie over als interessante mensen, maar als relaties langer duren is hun egocentrische gedrag vaak een ernstige belemmering, ze zijn niet in staat om echt rekening te houden met de ander. Desondanks kunnen de narcisten door hun uitbundige karakter een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefenen. Binnen een relatie met een narcist kan bijna wreed gedrag ontstaan als de narcist probeert de ander dwangmatig in de greep te houden maar tegelijkertijd ook verhindert dat de ander te dichtbij komt. De narcist zal dus proberen om die ander zwak, afhankelijk en tot een soort bezit te maken waardoor hij of zij de macht heeft. De narcist duwt de ander weg maar net niet genoeg dat de partner weggaat en de narcist zorgt er voor dat de partner op veilige afstand blijft die ongevaarlijk voor de narcist is. Hoe meer de partner van de narcist ook geeft en hoe meer deze ook de grenzen verlegt, de afstand zal alleen maar groter worden. Een echte en hechte liefdesrelatie met een narcist lijkt helaas bijna niet mogelijk. Het patroon van een narcist is vrijwel altijd gelijk, de narcist zoekt een gevoelige partner op en zet die op een voetstuk en overspoeld deze met liefde en attenties waarna deze partner valt als een blok voor de narcist. Wanneer de partner eenmaal gebonden is begint de narcist met de ware aard van conflicten en vernedering en afstand houden. Wanneer het uit de hand loopt is er weer veel spijt en veel drama en zo blijft de relatie maar doormodderen. Net zo lang tot de bom barst waarna de narcist op zoek gaat naar een nieuwe partner. Dit patroon zal zich, zonder behandeling van de aandoening, blijven herhalen.

Boeken over dit onderwerp

Meer pagina’s over denkwerk

Nooit meer tweede keuze

tweede keuze

Deze blog broeide al meer dan een half jaar en ik heb lang nagedacht hoe ik het onder woorden kon brengen. Een therapeut vertelde me ooit eens in in een persoonlijk gesprek dat veel psychische problemen vaak één oorzaak hebben, namelijk: “het gaat niet zoals ik het wil!”. Ook binnen relaties zijn macht problemen vaak de onderliggende oorzaak van relatieproblemen en daar weet ik zelf uit persoonlijke ervaring het nodige van. Macht kan men krijgen door dominant te zijn maar ook door emotionele manipulatie en emotionele chantage. Een van de middelen die men dan soms inzet is de ander subtiel of minder subtiel duidelijk te maken dat hij of zij maar tweede keuze of een compromis is.

Hoe meer ik nadacht over het redelijk aantal relaties dat ik gehad heb, werd mij steeds meer duidelijk dat deze vorm van machtsstrijd meer dan eens gespeeld heeft en dat ik, in mijn verlangen naar een liefdevolle gelijkwaardige relatie, mij meer dan eens heb laten manipuleren. Een voorbeeld is dat mij, toen ik mij eenmaal gebonden had, verteld werd dat ik niet de “liefde van haar leven” was maar dat dit een eerdere relatie was en dat wanneer hij morgen voor de deur zou staan ze geen moment zou twijfelen en met hem mee zou gaan. Mijn positie binnen die relatie was toen duidelijk gesteld, ik was een compromis en moest niet te veeleisend zijn. In een andere relatie werd mij na een tijdje duidelijk dat de vrouw eigenlijk wachtte tot de “liefde van haar leven” ging scheiden en toen dat gebeurde was ik ook snel aan de kant gezet. In nog een andere relatie kreeg ik na een tijd te horen dat ze eigenlijk nooit verliefd op mij geweest was maar dat ze zo genoot van mijn liefde en aandacht dat ze daarom maar een relatie met mij begonnen was en dus wel even duidelijk maakte dat ik weer een compromis was. Vaak bleek dat hoe meer zekerheid ik de ander gaf, de ander meer macht naar zich toetrok.

Weinig relaties die ik gehad heb zijn wederkerig geweest, een hulpverlener heeft mij wel eens de vraag gesteld waarom ik in vredesnaam een relatie probeerde te redden die toch nooit liefdevol en gelijkwaardig zou worden. Ik heb geleerd dat er vaak handig gebruikt gemaakt werd van mijn hulpvaardigheid- en verantwoordelijkheidsgevoel en werd ik als “rots in de branding” of “redder in nood” gemanipuleerd waar ik vaak met open ogen intrapte. Mijn probleem was dat ik zo graag een liefdevolle en wederkerige relatie wilde dat ik dacht dat het allemaal te repareren was en dat met hulp en therapie het nog goed kon komen. Nu realiseer ik me pas dat in alle therapie de inspanning, het leren en lezen meestal alleen maar van mijn kant gekomen is en dat mijn partner meestal alleen maar “meedeed” en eigenlijk niets wilde veranderen. Uiteindelijk ging de partner vaak net iets te ver en vielen mij de schellen van de ogen en koos ik eindelijk voor mijzelf, waarna de machtsstrijd van de inmiddels ex partner vaak nog heviger losbarstte. Loslaten is voor deze mensen vaak extreem moeilijk. Mijn levensles was dat ik sommige relaties al veel eerder had moeten verbreken.

Deze maand is het een vreemd jubileum, ik ben nu precies vijf jaar relatieloos. Vijf jaar geleden besloot ik dat mijn leven als vriend en minnaar niet te combineren was met mijn leven als alleenstaande vader, de keuze voor mijn kinderen moge duidelijk zijn. De laatste vijf jaar heb ik wel gezocht naar een nieuwe relatie maar geen van de “dates” liep uit op een relatie en dat lag met regelmaat wel aan mij. Ik ben allergisch geworden voor manipuleren en drama en voor dominant gedrag en ik wil nooit meer tweede keuze of compromis zijn. Hier staan ook alle voelsprieten voor uit en dat maakt het best wel moeilijk. Zo was er een leuke aantrekkelijke vrouw en ik had het idee dat we een zeer goede klik hadden, toch was het afscheid die avond zeer koel. Toen ik haar de dag daarna vroeg hoe dit kwam gaf ze aan dat ik best nog wel wat meer moeite mocht doen om haar te winnen. Dit was voor mij reden om er van af te zien en ik heb vriendelijk bedankt. Een andere date begon na twee dates al goed duidelijk te maken hoe zij dacht over een relatie en wat er van mij verwacht werd, ook dit dominante gedrag maakt mij compleet gevoelloos. Meerdere dates vonden mij wel leuk maar waren niet verliefd en “wilden het wel proberen” en ook hier is dit aanleiding voor mij om bij voorbaat op te geven. Ik wil nooit meer tweede keuze of compromis zijn en als ik niemand kan vinden die echt voor mij gaat, dan ben ik ook gelukkig alleen.

De laatste vijf jaar ben ik voor het grootste gedeelte alleenstaande vader geweest, ik heb mijn leven goed voor elkaar, eigen huis, goede baan, veel interesses, goed leven en als dit het is dan zal ik hier ook tevreden oud mee worden. Ik heb heel goed geleerd om voor mijzelf altijd de eerste keuze te zijn en nooit een compromis….

Tot schrijfs, Hein Pragt