Tag archieven: liefde

Mijn liefdesvalkuilen

valkuil

Ik heb nu al meer dan 7 jaar geen langdurige liefdesrelatie meer gehad, ik heb vrienden en vriendinnen maar van een liefdesrelatie met wederzijdse fysieke en emotionele aantrekkingskracht is het sinds mijn laatste relatie niet meer gekomen. Natuurlijk heb ik me wel eens op dating sites en Tinder ingeschreven, maar ondanks de belangstelling die er met regelmaat was, is het er van mijn kant niet meer van gekomen. En dat ligt echt aan mijzelf, ik ben bang dat de (voor mij) aantrekkelijke en leuke vrouwen ondertussen allemaal (nog) een fijne relatie hebben en dat ik op mijn leeftijd echt achter het net vis. En van sommige vrouwen zijn de eisen en wensenlijstjes ook wel zo hoog dat ik onmiddellijk opgeef. Bij iedere vorm van assertief, dominant of extreem zelfverzekerd gedrag knap ik onmiddellijk af en ik weet ook heel goed waarom.

Ik heb zo mijn dingen, ik heb een redelijk aantal langdurige relaties gehad, die me ook vijf mooie kinderen opgeleverd hebben, die uiteindelijk wel misgelopen zijn, waar ik ook mijn aandeel in had. Ik ben nou eenmaal een licht autistische introverte man en geloof in eerlijkheid, wederkerigheid en echte intimiteit binnen een relatie en ik heb best een sterke maar warme persoonlijkheid. Daarnaast ben ik een zogenaamd zeer zorgzaam type, en daar is in mijn vorige liefdesrelaties met regelmaat “gebruik” van gemaakt, vandaar dat wederkerigheid voor mij zo belangrijk is geworden. Ik ken deze valkuil heel goed en ik heb ook geleerd om er mee om te gaan, in mijn werk ben ik bijzonder assertief, maar in de liefde is iemand weer volledig vertrouwen in dit opzicht is best wel een dingetje.

Ik zie mijzelf niet als een woest aantrekkelijke man (wel een leuke persoonlijkheid) en ik heb ook niet veel geld, aanzien en verre reizen en luxe leven meer te bieden. Ik zoek geen reismaatje, golfmaatje of iemand die graag uitdaagt en uitgedaagd wil worden. Ik ben geen carrière tijger en zoek ook geen carrière tijgerin, ik kan mijzelf zeer goed redden en werk om te leven en niet andersom. Ik ben een gevoelsmens maar ook een wetenschapper en ik zie spiritualiteit ook als een geesteswetenschap, ik geloof absoluut niet in complottheorieën. Ik val helaas ook niet op erg gezet en volle vrouwen, ik hou heel erg van dieren maar heb iets tegen honden. Tel mijn dingetjes en de dingetjes van de dames rond mijn leeftijd bij elkaar en doe de kansberekening.

Ook moet ik er regelmatig niet meer aan denken dat ik zou moeten veranderen of alles moet overleggen, of nog erger, toestemming moet vragen om dingen te doen die IK leuk vind om te doen. Ik heb een rijk leven, ik doe veel leuke dingen en ik geniet daar ook heel erg van. Natuurlijk duikt het verlangen wel weer af en toe op, zeker wanneer je wel twee mensen tegenkomt die na jaren nog een harmonische en gelukkig relatie hebben. Ik gun het iedereen en ik ben ook oprecht blij voor deze mensen, maar na even zelfreflectie weet ik dat dit verlangen voor mij niet meer realistisch is. Dat geeft weer lucht en plezier in mijn leven zoals het is.

Mijn vorige relaties hebben de nodige schade aangericht en ik heb er veel van geleerd, ook over mijzelf. Ik weet dat het voor mij weer heel moeilijk zal zijn om iemand volledig te vertrouwen en in mijn hart te sluiten en daar heb ik mij ondertussen ook bij neergelegd. Ik weet dat veel mensen moeite hebben met dit soort bekentenissen en openhartigheid, maar zo open ben ik wel, voor mij is alles bespreekbaar. Ik ben wie ik ben en IK ben tevreden en blij met mijzelf en met alles wat ik doe, ook met mijn minder leuke en goede kanten. Carpe Diem en dolce vita.

Tot schrijfs, Hein Pragt.

Seriële monogamie

liefde

Voor mijn eenentwintigste levensjaar was ik niet echt monogaam, ik was musicus en had meerdere vriendinnen door heel Nederland en in Duitsland. Een vriendin was vaak gekoppeld aan een plaats waar we regelmatig optraden en elke vriendin wist ook dat het niet eeuwig was en dat er ook andere vriendinnen waren en ik wist dat wanneer ze een vriendje kregen, het voor mij voorbij was. Ik had er geen problemen mee en ook de jonge vrouwen niet, die zagen een muzikant vaak als leuk alternatief en de vrijblijvendheid was wederzijds. Ik was altijd eerlijk en ik heb geen spijt van deze periode en heb er zelfs op latere leeftijd nog leuke kennissen en vriendinnen aan overhouden.

Toen ik een paar jaar later ging trouwen had ik het idee dat dit voor altijd zou zijn en dat er nooit meer een andere liefde op mijn pad zou komen, dit was mijn oprechte naïeve idee. Ondanks vele verleidingen (ik was nog steeds musicus) ben ik altijd trouw gebleven, eerlijkheid en vertrouwen is wel een ding voor mij. Toen ik na veertien jaar mijn huwelijk los kon laten en ging scheiden vond ik zeer snel weer een innige liefde die helaas een rebound was en maar een half jaar duurde maar die wel weer een openbaring was. Ik was toen ondertussen veertig en relaties dienden zich met korte tussenpozen gewoon aan en ik was telkens monogaam en trouw. Om eerlijk te zijn heb ik van bijna geen enkele liefde spijt, soms liepen ze niet ze fijn af, maar uiteindelijk kan ik altijd na een tijd aan de leuke dingen terugdenken en ben ik niet voor niets verliefd geworden op iemand. Ik heb, op een enkeling na, met geen enkele ex partner een probleem, de liefde is wederzijds over maar er is vrede, dat is ook belangrijk voor mij.

Het naïeve idee van één liefde voor het leven zou ik erg mooi gevonden hebben, maar het zat er helaas niet in. Seriële monogamie is het geworden, met een redelijke aantal liefdespartners voor kortere of langere tijd, die ook na het verbreken nooit tot problemen geleid hebben. Dit is ook mijn karakter, ik geloof en doe mijn best voor harmonie in alle opzichten. Ik heb in alle relaties ook veel geleerd, over de ander maar vooral over mijzelf. Ik heb geleerd om voor mijzelf op te komen, ondanks mijn toch zorgzame karakter en ik heb vooral geleerd wat ik niet meer wil. Ik loop niet weg voor problemen maar wil nu een relatie zonder “moeilijk doen” en rare eisen en wensen. Een relatie waar je wederzijds blij bent met elkaar met de leuke en soms ook de minder leuke dingen. Ik wil samen genieten en saamhorigheid, zonder claimen en eisen en zonder dat je continue moet “werken aan je relatie”. Een relatie met wederzijdse lichamelijk aantrekkingskracht en intimiteit. Een relatie met iemand die, net als ik, niet-materiële zaken, mensen en relaties en genieten van kleine dingen belangrijker vindt dan carrière, status, luxe en geld. Tel daarbij een gezonde levenswijze zoals niet roken en tenger of slank bij, dan is de spoeling vrij dun aan het worden op mijn leeftijd.

Maar ik heb ook de instelling dat ik heel gelukkig ben zonder liefdespartner (hoewel met nog leuker is) en dat ik zeker niet voor een compromis ga, ook niet van de andere kant. Ik hoorde ooit iemand zeggen dat ze me heel leuk vond maar dat ze niet wist of ze verliefd op me kon worden. Daar begin ik niet eens aan, verliefdheid en lichamelijke aantrekkingskracht is er vanaf het begin of niet. Ik ga niet voor verliefdheid die moet groeien vanuit vriendschap, ik ben ook niet meer van het voorzichtig aftasten, nee, dat deed je ook niet toen je twintig was, je was op slag verliefd of niet. Ik wil een liefdespartner waarbij we vanaf het eerst moment dat we elkaar zien voelen dat het goed zit en waarbij er onmiddellijk een wederzijds verlangen is. En als dit er niet is kan er altijd een goede vriendschap ontstaan, maar voor een langdurige liefdespartner heb ik de lat dus hoger liggen.

En terwijl ik dit schrijf ben ik wel op zoek naar een nieuwe liefdespartner en merk ik de laatste jaren dat het op mijn leeftijd iets moeilijker is dan twintig jaar geleden. Maar één van de onderdelen van geluk is: “iets hebben om op te hopen” en ik heb volgens de Chinese definitie van geluk alle elementen. En ik heb geleerd dat het leven komt zoals het komt en gaat zoals het gaat, zoals mijn inmiddels overleden moeder altijd tegen me zei! Carpe Diem.

Tot schrijfs, Hein Pragt