Oude trauma’s

Trauma

Bijna ieder mens kampt wel eens met vervelende oude herinneringen en zorgen voor de toekomst en wanneer ik dan de oplossing in spirituele zelfhulpboeken zoek kom ik vaak tegen dat men geluk kan vinden in het leven in het nu. Verleden is geweest en bestaat niet meer, de toekomst is onzeker maar bestaat ook nog niet, alles wat er wel bestaat is in het hier en nu. Maak je dus geen zorgen over wat er ooit gebeurt is en maak je ook geen zorgen over wat er nog komen gaat is het motto. Tegelijkertijd zegt de wetenschap (en spirituele verlichting) dat eigen wil niet bestaat en dat we geen invloed hebben op alles wat er met ons en om ons heen gebeurt. Dit is voor mij een paradox.

Het eerste gaat er van uit dat je een eigen wil hebt waarmee je bewust alleen naar het heden kunt kijken en oude herinneringen en zorgen voor de toekomst kunt onderdrukken. Maar als we geen eigen wil hebben dan kan dat helemaal niet. Ik geloof in het feit dat we als mens geen eigen wil hebben dus is het hele verleden, heden en toekomst verhaal iets wat leuk klinkt maar feitelijk niet uit te voeren is. Hoewel ik bewust probeer het verleden de toekomst naast me neer te leggen of te relativeren, heeft mijn brein daar een ander idee over want in mijn dromen komt alles altijd op een of andere wijze weer terug.

Een hulpverlener vroeg mij laatst “heb je ook traumatische ervaringen meegemaakt” en ik dacht bij mijzelf “heb je een paar uurtjes!”. Ja, ik ben ondertussen vijfenzestig jaar oud en heb de nodige kleinere en grotere traumatische ervaringen opgedaan. Er spelen nog wel een paar trauma’s uit mijn jeugd. Mijn eerste huwelijk was redelijk traumatisch maar de echtscheiding  die gepaard ging met heel veel leugens en manipulatie en waarbij ik mij meer dan een half jaar permanent bedreigd en onveilig voelde heeft uiteindelijk een behoorlijke depressie en een opname op de paaz tot gevolg gehad.

Een tijdje cognitieve therapie heeft dit wel weer kunnen verlichten maar het onderliggende trauma kan op zwakke momenten wel weer zijn kop opsteken. Ook als je partner vreemdgaat kan dat een redelijk trauma opleveren maar eigenlijk elke vorm van bedrog kan een traumatische herinnering worden. En zo verzamel je er een spannende collectie van in je leven waar je eigenlijk in je normale leven wel afstand van kunt houden en waarmee je ook een redelijk gelukkig leven kunt hebben.

Echter in tijden van burn-out of vergelijkbare stress of als het leven langere tijd tegenzit, dan kunnen de oude demonen weer hun slag gaan slaan. Ze kruipen uit hun verborgen hoekjes en beginnen je weer te plagen. En bewust denken over leven in het nu, dat werkt dus totaal niet. Het onderbewustzijn doet  gewoon wat het wil. Je kunt niet zelf bepalen wat je in de nacht droomt. Met een beetje pech kan het weer een nieuwe depressie oproepen, uiteindelijk snap ik wel een beetje hoe dit allemaal werkt, maar leuk is anders.

Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen gemaakt had, en het komt zoals het komt en gaat zoals het gaat (mijn moeders motto) en dat klopt, het meeste leed dat we voelen komt vaak voort uit het niet kunnen accepteren dat iets zo is als het is. Je verzetten roept vaak extra stress op en lost de situatie die eigenlijk niet wilt ook niet op. Nog een uitspraak van mijn moeder is “de mens lijdt het meest onder de pijn die hij vreest, maar die nooit komen zal” en ook dat is een enorme waarheid. Desondanks is het vaak moeilijk deze zorgen te onderdrukken, ook daar heeft het onderbewustzijn vaak een andere mening over.

Eigenlijk is alles vast te leggen in twee Latijnse woorden “Carpe Diem”  wat vrij vertaald “pluk de dag” is. Dit probeer ik ook mijn levensmotto te laten zijn, samen met alle wijze uitspraken van mijn moeder en het Franse “Cest la vie”.

Tot schrijfs, Hein.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *