Archief: Is dit emotionele ontrouw?

Het is niet meer mogelijk te reageren, deze pagina is een archief van de oorspronkelijk vraag en antwoord pagina.

2007-12-27 13:15:00
Is dit emotionele ontrouw?
Het gaat al een tijdje niet zo goed tussen mij en mijn vrouw, we zijn amper nog intiem en gewoon aardig zijn tegen elkaar lijkt soms gewoon moeilijk. Mijn vrouw is altijd moe en ondanks dat ik veel in het huis doe en heel veel voor onze dochter is ze elke avond te moe om nog gezellig te zijn en zeker te moe om te praten. En dat is nou wat ik graag wil, samen weer eens praten over ons en onze toekomst over ons intieme leven e.d. Ook ik heb gevoel, het gebrek aan intimiteit breekt me aardig op. Ik voel me niet echt een man meer maar meer een huissloof waar van alles aan mankeert. Er zijn zoveel redenen om niet intiem te zijn, ik ken ze momenteel denk ik allemaal. Mijn vrouw wil hier ook niet over praten, volgens haar is het heel normaal allemaal en het ligt aan ons drukke leven en het komt vanzelf weel weer een keer goed. Maar toch mis ik onze intieme gesprekken heel erg en voel ik me heel erg in de kou staan. Ik kan heel goed opschieten met een vrouwelijke collega, er is niets tussen ons zij is gelukkig getrouwd en ik wil ook niets met haar. Maar we kunnen wel heel goed met elkaar praten en ze geeft me vaak heel goed advies. Ik bespreek dus bijna alle intieme details over mijn huwelijk met haar en soms weet ze me ook weer op te monteren door aan te geven dat ik een leuke aantrekkelijke man ben. Maar ik voel me ook soms schuldig over deze gesprekken omdat het eigenlijk emotionele ontrouw is. Maar het is onschuldig en ik heb het erg nodig. Ziet u het ook als emotionele ontrouw en wat moet ik er mee doen?

Ga naar het onderwerp op deze website »

Antwoorden en reacties
2007-12-27 13:15:00
Ja, dit is zeker emotionele ontrouw. Ik ben ook een vrouw en herken je verhaal. Ik wil je waarschuwen want je staat op het randje en voor je het weet ga je te ver en dan krijg je hopelijk spijt. Realiseer je dan wel dat je dan veel schade heb toegebracht en wellicht onherstelbaar. Ik heb een tip voor je. Probeer voor je vrouw iets extra's te doen. Toon begrip voor haar dat ze moe is. Waardeer haar om wat ze allemaal voor het gezin doet en spreek dat ook uit. Maak een warm bad voor haar klaar en na het relaxen begin je te praten over bijzondere momenten van jullie uit het verleden en volgens mij onstaat er dan vanzelf weer een intiem gesprek.
(133) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-02-05 20:23:00
Sorry maar zijn vrouw is ook verantwoordelijk voor het doen slagen van hun huwelijk. Als zij altijd moe is kan het zijn dat er medisch iets met haar aan de hand is en dan kan een consult aan de huisarts uitkomst bieden. Het afwimpelen als 'normaal' en 'het hoort bij ons drukke leven' is een te makkelijk antwoord. Beide partijen hebben nou eenmaal behoeftes in een relatie en dan bedoel ik niet alleen lichamelijke. Het bericht is van een tijd geleden en ik hoop dat je er samen met je vrouw uitgekomen bent maar vooral voor jezelf de beste oplossing hebt gezocht.
(282) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-02-12 15:45:00
Wat raar, herken deze situatie voor het ogenblik voor 100%!!! Het zou wel van mijn partner kunnen zijn... Het enige verschil is dat ik ook altijd moe was en ben maar dat komt doordat ik 17 weken zwanger ben van een 2de kindje. Wat raar allemaal!! Ik besef dat ik in mijn situatie ook schuld heb maar het enige verschil is dat ik nu tot het besef ben gekomen maar dat het waarschijnlijk al te laat is. Een goede raad: probeer te werken aan je relatie want nu pas besef ik dat iemand graag zien ook pijn kan doen. Leuke momenten vergeet je niet zomaar. Veel sterkte en hou de moed er in.
(303) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-03-22 20:44:00
Ik heb deze situatie helaas ook aan den lijve moeten ondervinden. Ik raakte in een burn out en mijn man wist geen raad met de situatie en ging met zijn gevoelens naar een buurvrouw. Ik voelde echter al eerder dat zij een gevaar voor onze relatie vormde omdat zij geinteresseerd was in mijn man. Mijn man geloofde mij niet en vond dat zij alleen maar aardig was. Maar we spraken af dat hij nooit alleen naar haar toe zou gaan. Op een gegeven moment is mijn man toch naar haar gegaan om te praten over de situatie thuis en hoe moeilijk hij het daarmee had. Bij het eerste gesprek was het alleen maar praten maar in het tweede gesprek kwam er een omarming bij, op zich allemaal zo op het oog onschuldig maar er was al een bepaalde lading ontstaan. Toen mijn man zich in een zwak moment bijna liet gaan, is hij godzijdank bij zinnen gekomen en is hij weggegaan. Na een paar weken kon hij eindelijk de moed opbrengen om het mij te vertellen en in mijn toch al labiele toestand was dit voor mij een enorme dreun. Onze relatie kwam compleet op zijn kop te staan en mijn vertrouwen in mijn man heeft een enorme opdonder gekregen. Mijn man verschool zich ook achter de opmerking "dat hij toch niet vreemd was gegaan omdat hij niet met haar naar bed was geweest" maar de inpact dat dit op onze relatie heeft gehad is enorm. En dat is zo enorm jammer. We zijn nog bij elkaar en vechten voor onze relatie en hebben hulp van een goede therapeut. Maar toch: pas op met wat je doet. De grens tussen onschuldig en schuldig is soms heel snel en onverwacht overschreden en gedane zaken kunnen nooit meer teruggedraaid worden en het veroorzaakt zoveel pijn.
(398) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-05-18 21:49:00
Ik zit ook al een poosje in een Huwelijkscrisis met mijn man, wij zijn 32 jaar getrouwd,mijn man heeft een jaar geleden een Hartinfarct gekregen en dat heeft een enorme impact op onze Relatie gekregen,
Alle aandacht was voor zijn medische situatie en ik voelde mij in de 'Kou' staan met mijn emoties.
Ik ben toen 'aandacht' gaan zoeken op Internet met alle gevolgen vandien.
Nu ruim 1 jaar later zitten we in een huwelijkscrisis met veel verwijten,onmacht ,boosheid en verdriet. Wij volgen nu relatietherapie en hopen dat wij hier uitiendelijk weer 'samen'goed uitkomen...
(673) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-06-13 23:17:00
Ik ben een vrouw van 42 jaar met vier kinderen en getrouwd. Heb drie jaar geleden borstkanker gehad met alle behandelingen van dien:chemo, operatie,bestraling. hormoontherapie...we hadden toen ik ziek werd allebei een affaire met een ander (spannend en dacht dat we dat aan konden). Het bleek niet te werken. Mijn man stikjaloers en ik verloor mezelf want het vriendje was ontspanning en weg van de pijn en verdriet van mijn ziekte. Dit is gestopt.Wij samen pakten langzaam de draad weer op en net op een moment dat ik genoot van de rust en harmonie die er tussen ons was, kwam mijn man thuis met het verlangen naar een ander. Ik wil dit en dat moet kunnen! Ik wil met haar naar bed...Wil een relatie met haar want daar krijg ik energie van! ik wil niet alles bij jou hoeven zoeken. Ik zei dat ik het niet wilde en dat we het samen te doen hebben. Hij bleef mij proberen te overtuigen en de manipulatie en emotionele chantage waren niet van de lucht. Ik heb alles in de strijd gegooid om hem bij me te houden. Ben zelfs naar de andere vrouw toe gegaan (heel gezellig een twaalf jaar jongere vrouw, alleenstaand en wandelt rond op school van onze kinderen). Mijn man neemt me alles kwalijk. Ik ben nu de boosdoener: heb hem zijn verlangen niet kunnen laten leven, heb iedereen ingelicht, hij noemt me chizofreen als ik weer iets ontdek. Hij lijkt eerlijk te zijn maar ik kom toch weer elke keer ergens achter. Hij had kaartjes voor het concert van Kane gekocht omdat ik altijd naar die muziek luisterde tijdens mijn ziekte. Gaf me een enorme boost. We konden niet gaan omdat we uitgenodigd waren door vrienden om drie weken mee naar Italie te gaan. De vrienden zijn onze relatieproblemen een beetje beu en ik stelde voor korter mee te gaan omdat ik hun rust wil eren. Zei tegen mijn man: dan kunnen we toch naar Kane! Nee, hij heeft ze al aan haar gegeven! (195 euro). Samenvattend: het is heeeeeeel troebel; eerlijkheid kan heel schadelijk zijn en kwetsend. vooral als het maar half eerlijk blijkt te zijn. Er is sprake van emotionele ontrouw en emotionele manipulatie. Ik kan alleen maar zeggen: Help, hoe krijg ik dit weer allemaal gelijmd. Moet weer vergeven en enorm met mezelf aan de slag. Een verschil in mening kan, maar als het om een ander gaat wordt het erg moeilijk en bijna niet alleen te doen. Ik ga nu flink aan de slag met mezelf. We hebben vier fantastische kinderen maar weet niet of ik met hem verder kan. Het zijn diepe wonden. Vanavond (uefa frankrijk-nederland inmiddels 1-4) heeft hij koud gezegd dat hij voor mij gaat zonder warmte. Het zal wel. Wil oprecht kijken naar mezelf of ik nog wel kan. Ben veel in mezelf tegen gekomen (ging spontaan roken en drinken en sliep nog maar paar uur) en hij was hele dagen weg en in hotels. Waar is het mis gegaan? Bij mijn ziekte? Toen ik moeder werd? Als hij voor me stond en wilde vrijen omdat hij geil was en ik dan uit plichtsgevoel toe gaf? Ben een gek mens want ging met hem op tantra cursus toen mijn jongste nog uit mijn borst dronk wat ik toen maar afgebouwd heb. Ben hard voor mezelf, neem zijn kritiek erg serieus (je verlangt niet meer naar mij dus zoek ik het bij een ander; je luistert nooit naar me als ik je nodig heb dus zoek ik het bij een ander). Ik weet inmiddels dat ik heel warm ben en veel te geven heb. maar hoe komen we samen? reacties welkom!
(932) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-06-25 10:44:00
Dit is emotionele ontrouw op en top, en kan een hart helemaal vermorzelen. Ik ben een vrouw van 26 en heb 2 kindjes. Mijn hart is vermorzeld door de man die ik altijd lief heb gehad. Hij is ook niet intiem met een ander geweest, maar het heeft het vertrouwen van mijn kant uit helemaal omver gevaagd.
Hij heeft me belogen keer op keer, en geloof me al is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt 'm wel!! En als dat gebeurd....dan besef je pas dat je eigenlijk alles al had!! Ik ben op het moment een emotioneel wrak terwijl ik eigenlijk dansend door het leven zou moeten gaan. Het is alles behalve onschuldig!!!
(1003) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-07-09 14:01:00
hoi, Ik ben een vrouw die deze dingen ook herkend,als mijn man problemen heeft gaat ie ook naar een vrouw en bepraat daar onze problemen.
Dit vind ik niet goed dat heb ik ook tegen hem gezegd,daar heeft ie dan geen antwoord op.
En zei heeft ook meestal problemen over haar man en die bepraten ze dan ook samen,daar word ik weleens boos om.
Ik vind dat dit met een partner besproken moet worden.
Als ik haar iets in vertrouwen vertelt dan vertelt ze dit weer door aan mijn man, leuke vriendin heb je dan.
Ik vertel nu niets meer ,als ze aan de deur komt dan gedraagt hij zich als een puber daar heb ik wat van gezegd dan wordt ie boos.
Ik weet soms niet wat ik hier van moet denken,hij zegt dat er niets is met hun.
(1039) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-07-14 22:25:00
Hallo, ik heb het zelfde meegemaakt, mijn man chatte en smsde veel met een vrouw die hij heeft getroffen in een kroeg toen wij op stap waren, ik kwam er toevallig een keertje achter toen ik op zijn naam msnde. Het ging al een tijdje niet goed met ons omdat ik overspannen was, en hij vond dat hij toen het recht had om met een ander te praten. toen ik met haar chatte en deed mij voor als mij man, nodigde ze mij direct uit voor een avondje stappen, en ze hadden ook veel over onze problemen gepraat en ze hebben ook heel veel intieme dingen besproken van dat haar man bijna niet wou. Ze wist alles van ons. Nou ik dacht dat ik door de grond heen zakte en zat te trillen op de stoel. Heb hem direct die avond er mee geconfronteerd maar hij deed het af of was het niks, maar ze smsden ook veel met elkaar wanneer ze weer online waren en dat hij haar beste vriend was en ga zo maar door. Ik heb hem gevraagd hoe lang het al ging en dat was al een half jaar zo, maar dat er verder niks was gebeurt. Hij zocht warmte bij haar, nou ik had liever gezegd dat het alleen lichamelijk was. Ik voel me echt bedrogen en kan het nu na een jaar nog steeds niet vergeten. Hoop dat ik hem ooit nog eens weer volledig kan vertrouwen.
(1048) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-07-26 23:31:00
Hoeveel kan een mens hebben vraag ik me vaak af. Het duurt en duurt. Je maakt samen afspraken om het te verbeteren.Wat eigenlijk, emotionele ontrouw, mijn man schijnt het niet te begrijpen waar het over gaat. Heeft veel en uitgebreid contact met vrouwen op internet. Laat zich dan emotioneel helemaal gaan, de grote weldoener die de vrouwen met problemen helemaal begrijpt. Alles wordt gedeeld. Ik vind het onbegrijpelijk. Ik word de hemel ingeprezen hij draait zich om en mailt vervolgens een vriendin hoe hij haar mist. Is het een afwijking of is het liegen en bedriegen en van alle walletjes mee willen eten?
(1069) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-07-27 14:31:00
Dit is zeker emotionele ontrouw. Ik heb het zeld ook meegemaakt. Mijn man had ook zo'n collega waar hij goed mee kon praten. Maar hij zou nooit wat met haar willen.... was een goede vreindin en zij had hem nodig....Ik dacht nog dat het aan mij lag, tja, moet toch kunnen in deze tijd. Maar helaas. Het contact tussen die twee werd steeds meer. Ik stond erbij en ik keek er naar. Toen ik aangaf dat ik wilde dat hij haar alleen nog maar zou zien als ook haar man en ik erbij waren was hij gepikeerd. Van haar ontving ik een sms dat ik haar haar vriend ontnam! Uiteindelijk kwam ik er achter dat hij stiekem met haar af ging spreken onder het motto "overwerk". Toen ik een week nadat ik er acher was gekomen nog wantrouwig was, nam hij mij dat heel erg kwalijk, want nogmaals ze was alleen een goede vriendin waar hij nooit iets mee zou willen. Twee weken daarna heeft hij een punt achter onze relatie van 14 jaar gezet, want ik was te wantrouwig. Binnen een maand moesten ons zoontje en ik het huis uit zijn. En drie maanden later zat zij er in met haar kinderen. Ik ben nu twee jaar verder, maar dat bedrog doet nog steeds zeer.
Ik weet nu ook dat als ik weer een keer een partner krijg, ik dit soort vriendschap niet zal accepteren. Want het begint onschuldig, maar de grens tussen vriendschap en vreemdgaan ligt heel dich bij elkaar. En ookal zijn de intenties in eerste instantie misschien niet verkeerd, de grens is niet duidelijk en voor je het weet zit je er overheen!
(1071) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-07-28 23:17:00
Ik vind het zo moeilijk met emotionele ontrouw om toch verder te gaan met de relatie. Het is zo dubbel. Mijn man kan poeslief voor mij zijn en mij behandelen als een prinses en daarnaast ook zich emotioneel helemaal laten gaan door met andere vrouwen te chatten en mailen. Hij houdt dan weer totaal geen rekening met mijn gevoelens. Het is moeilijk te bespreken. We hebben er uren dagen maanden over gesproken. Het lijkt wel alsof hij er geen genoeg van kan krijgen om er met mij over te praten en daarna ondanks afspraken weer gewoon verder te gaan met waar hij gebleven is. Ik wil er nu niet meer over praten. Het lost niets op, hij houdt zich toch niet aan de afspraken. Ik wil proberen mijn eigen weg te vinden nog samen maar hopelijk ben ik straks zo sterk dat ik wel overwogen een keuze kan maken.
(1074) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-08-01 13:47:00
Tja... als je daarin open bent tov je partner... kan je veel redden denk ik.
Momenteel koestert mijn man ook wederzijdse gevoelens voor een andere vrouw (na een keertje partnerruil...)
Maar hij praat erover met mij, en ook met die vrouw zelf en haar partner kunnen we er ook over praten!
Dit is al zo verwarrend dat deze gevoelens hem overkomen, dat begrip van mijn kant wel op z'n plaats is... (ik heb trouwens de partnerruil voorgesteld, en mijn man zag ertegenop...)

Ze werken eraan, betrekken mij in alles en ik heb niet het gevoel dat onze relatie echt gevaar loopt. Ik vind het ook niet vernederend door de openheid die ik voel bij hen, de wil om hun (vooral mijn) grenzen te bewaken.

Hopelijk heb ik anderen ook aangezet tot openheid.
In een relatie moet je ook hiermee om en wij ervaren dit echt als 'ons' probleem en we komen er samen wel uit, daar ben ik zeker van!

Sterkte aan iedereen die hier mee te maken krijgt, want ,.. dit doet toch wat met een mens,hoor.
Maar het maakt in ons geval de relatie intenser, vooral omdat wij dit als "ons" probleem zien en hier samen al uren en uren over gepraat hebben.... en ongetwijfeld nog veel over zullen praten!
(1080) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-08-16 11:21:00
Wij zijn al 35 jaar getrouwd. Een jaar lang hebben wij bijna dagelijks ruzie omdat het volgende is gebeurd.
anderhalf jaar geleden hebben wij een echtpaar leren kennen en vanaf het begin had zij aan mijn vrouw verteld dat hun huwelijk slecht was en mijn vrouw vond dat ze steeds voor mij zich aanstelde. Vervolgens hadden zij ons gevraagd te gaan golven. Alvorens het zo ver was moesten mijn vrouw en ik lessen nemen en de daarbij behorende bewijs halen. Wij beiden waren in de ban van deze sport. In die periode werd mijn vrouw omdat ze o.a. door toedoen van de overgang neerslachtiger. Zij kreeg voor een periode van 9 weken hiervoor begeleiding , ze moest daar ook slapen. Wij zagen elkaar iedere dag van 17.30 tot 21.30 uur en in de week-ends kwam ze thuis en gingen ook sporten. Tijdens de eerste 4 weken heb ik 3 maal korte telefonisch contacten gehad met haar "vriendin" Ik ben me nu bewust dat ik egoistisch ben geweest omdat ik gedurende afwezigheid van mijn vrouw de eerste weken overdag te veel met de sport ( was in de ban hiervan) ben bezig geweest . Ik moest voor mijn zgn. bewijs opgaan en ben met medeweten van haar man gaan golven om de banen te verkennen. Ik heb hiervan mijn vrouw niet op de hoogte gebracht omdat ik wist dat ze mij al in het begin had gezegd dat ze van mij zou weggaan als ik zonder haar medeweten alleen met haar "vriendin"zou gaan sporten Het nare hiervan was dat mijn vrouw haar 's morgens nog gebeld had en dat ze het gesprek beeindigde door te zeggen dat ze door iemand( dat was dus mijn persoon)werd opgehaald. Mijn vrouw heeft 3 dagen later door haar vrouwelijke intuitie mij gevraagd of ik met haar ben gaan sporten. Ik heb het mijn vrouw na lang aandringen verteld. Mijn vrouw heeft haar telefonisch hierover aangesproken maar zij wou niet meer met mijn vrouw hierover spreken.Vijf dagen later heeft mijn vrouw een Sms aan mij gericht onderschept met de tekst "waarom heb je niets van je laten horen ? zonde van onze vriendschap zand erover. Ondanks dat er niets was gebeurd hebben wij nu ook een huwelijk met veel wantrouwen,spanningen en frustaties . Zij was wat nu blijkt geen vriendin van mijn vrouw. Hoe nu verder?
(1112) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-09-07 19:13:00
Mijn man heeft 6 maanden een emotionele "vriendschapsrelatie" met een collega, (hij is haar baas), ik heb sms,jes uitgelezen maar wist en voelde het al een half jaar. In het begin heeft hij openlijk over haar gepraat maar dit werd steed stiekemer, onze hele vakantie was hij er met de gedachten niet bij. Wij hebben drie kinderen. Ik voel me zo veselijk alleen gelaten. We groeiden steeds verder uit elkaar en zij naar elkaar toe. Zij is een alleenstaande jonge vrouw met emotionele problemen, ze heeft geen contact met haar ouders en ze werd bedreigd door een stalker. Mijn man heeft haar sloten verandert en heeft haar nieuwe huisje verbouwd waar ze nu veilig is.
Hij deelde de dagelijkse dingen niet meer met mij maar met haar. Lichamelijk intiem is hij naar zijn zeggen niet met haar geweest, de relatie ging erg diep, ze is nu weg bij zijn werk, hij mist haar en noemt het een adempauze. Ik heb hem verzocht haar nooit meer te zien maar heb er geen vertrouwen in. Hij is zelf ook door de stalker bedreigd en naar de keel gegrepen.

Ik ben helemaal lamgeslagen dat dit allemaal gebeurt is, ik heb hem wel dertig keer gevraagd of er een ander was en mijn kinderen zeiden op het laatst pappa zit weer te smsen.

Wat moet ik doen!
(1155) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-09-19 23:44:00
Het is zeker vreemdgaan vooral als je huwlijk gaan bespreken met haar zei voelt zich gevleid dat je dat met hr bespreek andermans problemen zijn altijd optelossen totdat jezelf met nprobleem zit mijn man heeft al 5 jaar nvriendin waar hij in t begin alleen koffie dfonk maar nu alle dagen mee smst en alles besprreekt daardoor zijn wij in n huwlijkscrisus beland vooral omdat ik t niet meer trek dat de aandacht meer naar die trut gaat dan naar mij na vele gespreken gaan we nu in therapie maar hij zegt al dat hij haar nooit laat vallen ik hoop dat n therapeut tot hem door drinkt dat t zo niet gaat n huishoudster thuis en n praatmaatje buiten de deur misschien is voor jouw n optie n relatietherapeut maar wacht niet telang om iets teondernemen want je gaat er onder door ik ben n partner van zo ngeestelijke vreemdganger en heb t veel telang goed gevonden en ga er onderdoor maar n huwlijk van 30jaar zet je niet zomaar aan de kant sterkte
(1199) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-10-08 10:12:00
"Mijn man heeft 6 maanden een emotionele "vriendschapsrelatie" met een collega, (hij is haar baas), ik heb sms,jes uitgelezen maar wist en voelde het al een half jaar. In het begin heeft hij openlijk over haar gepraat maar dit werd steeds stiekemer, onze hele vakantie was hij er met de gedachten niet bij. Wij hebben drie kinderen. Ik voel me zo vreselijk alleen gelaten. We groeiden steeds verder uit elkaar en zij naar elkaar toe. Zij is een alleenstaande jonge vrouw met emotionele problemen, ze heeft geen contact met haar ouders en ze werd bedreigd door een stalker. Mijn man heeft haar sloten verandert en heeft haar nieuwe huisje verbouwd waar ze nu veilig is. Hij deelde de dagelijkse dingen niet meer met mij maar met haar. Lichamelijk intiem zijn ze naar zijn zeggen niet geweest, de relatie ging erg diep, ze is nu weg bij zijn werk, hij mist haar en noemt het een adempauze. Ik heb hem verzocht haar nooit meer te zien maar heb er geen vertrouwen in. Hij is zelf ook door de stalker bedreigd en naar de keel gegrepen.

Ik ben helemaal lamgeslagen dat dit allemaal gebeurt is, ik heb hem wel dertig keer gevraagd of er een ander was en mijn kinderen zeiden op het laatst pappa zit weer te smsen.

Wat moet ik doen!"

Ik zou aan deze dame willen zeggen: Uitspreken die angst! Hier en nu! Sleep je man er desnoods aan zijn haren bij, want dit kan natuurlijk niet! Jij gaat hier aan onderdoor, daar hoort hij begrip voor te hebben. Hij moet definitief kappen met die andere labiele vrouw, zij moet maar een andere 'hulpverlener' zoeken. Ik wens je heel veel sterkte....
(1236) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-10-09 20:58:00
mijn man heeft hetzelfde gedaan en geloof me dit is emotionele ontrouw.ik zit nu te twijfelen of ik moet blijven of moet gaan.ik heb twee kinderen met hem en dat maakt het ook heel moeilijk.stop er mee je vrouw zo te verraden.ik weet uit ervaring dat als je vrouw erachter komt hier aan onderdoor kan gaan
(1241) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-10-18 16:09:00
Wat mij allereerst opvalt is het hoge vrouwelijke gehalte wat reageert, wellicht ligt dat aan de content. Maar goed, is dit emotionele ontrouw of niet. Natuurlijk vanuit de strekking van de heer Pragt, en ik ga zeker voor het grootste gedeelte met hem mee. Echter de kanttekening. De kanttekening is namelijk dat de oorsprong ontbreekt. Met oorsprong bedoel ik: waarom zoekt iemand zijn of haar troost met alle risico's van dien, bij de al dan niet virtuele vriend of vriendin. Als ik het verhaal van meneer lees, lees ik wel degelijk de ambitie iets te (hebben) willen maken van zijn huwelijk. Heeft duidelijke signalen gegeven. Nu, als daar eenvoudig niet op gereageerd wordt, is er natuurlijk een bepaalde 'leegte' die ontstaat. En leegte moet gevuld worden. Door het bijv. ontbreken van lichamelijke intimiteit zal zijn zelfbeeld schade hebben opgelopen wat hij zal willen compenseren. In dit geval door 'Emotioneel vreemdgaan'.
De man had, althans als zelf aangegeven, behoefte aan (meer) diepgang en toenadering. Ze is zijn partner en hij uit dat, die wens. Zij reageert niet, of passief.

Niet onbekend is namelijk ook het scenario van de vrouw die hem geen intimiteit gunt zonder een 'tegengunst'. Er bestaan ook termen als chantage. Hij voelt zich nu schuldig en blijft 'geven', 'zoeken' en zij heeft macht. Ze voelt zich prettig bij het idee van zijn afhankelijkheid. Net zolang hij blijft toegeven in aandacht, cadeautjes etc. Hij hopende op intimiteit. Terwijl voor haar juist dat (die aandacht etc) haar/een behoefte bevredigt. Bang dit te verliezen als ze werkelijk 'toegeeft' aan echte intimiteit.
De vraag of zoiets hier aan vooraf is gegaan is vele malen interessanter dan het vaststellen dat iemand een weg zoekt voor het uiten van zijn of haar emoties.
(1264) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-10-30 00:18:00
Ik vind dat in het bovenstaande stuk een belangrijk onderwerp aan de orde komt. Namelijk de oorsprong van dit alles. Ik heb hier veel over nagedacht, omdat ik veel te maken heb met emotionele ontrouw. Ik ben steeds in gesprek gegaan met mijn man. Wat mist hij, wat weerhoudt hem. Wat kunnen we er aan doen. Door gevoelens te delen en gedachten te verwoorden, waardoor je weet wat de ander bezighoudt. Het gevoel exclusief en belangrijk te zijn voor elkaar.
Toch komt het er steeds op neer dat hij zegt niets te missen. Alles heel oke vindt. Maar toch door gaat. Spanning misschien die hij mist. Volgens hem niet. Maar je gaat je als vrouw wel van alles afvragen wanneer het toch door blijft gaat. Op een zeker moment is het op. En dan kom je bij jezelf uit. De ander verander je niet. Jijzelf kan wel veranderen. Leef je leven. Een huwelijk is niet heilig makend. Scheiding is ook een ellende. Misschien kan je niet alles voor iemand zijn en de ander kan niet alles voor jou zijn.
(1296) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-11-04 17:07:00
ik heb ook het een en ander meegemaakt.
Vorig jaar september kwam ik erachter dat mijn man met een vrouwelijke collega had zitten bellen en sms-en op de raarste tijden.
een paar van die sms-jes heb ik gelezen. Na heel veel verdriet te hebben gehad en hier heel goed over te hebben gepraat ging het na verloop van tijd wel weer goed tussen ons, hij zou noooiiiiiiiiiiit meer contact opnemen met haar. ik vertrouwde hem volledig.
Nu 3 weken geleden kwam ik er bij toeval achter dat hij ergens een e-mail account had aangemaakt en dat hij al vanaf november 2007 met haar contact heeft via de mail en hij heeft haar wederom een paar keer gebeld zelfs een prepaid kaart aangeschaft (daar kwam ik vorige week achter) om haar te bellen, ze woont namelijk in polen en is hier soms tijdelijk voor werk.
Ik voel me verraden en belazerd. zit behoorlijk in de put. Daar komt ook nog bij dat ik zwanger ben en nog maar 5,5 week moet. Ik snap het niet waarom hij dit doet, hij zegt dat hij mij er niet pijn mee wilde doen, dat het niks betekend en dat hij het allemaal onbewust heeft gedaan. Hij heeft er niet bij nagedacht dat het mij zo'n pijn zou doen. hij heeft wederom gezegd dat hij geen cotnact meer zal opnemen met haar, maar ik weet niet of ik dat moet geloven, dat zei die vorige keer ook al. hij zal nu wel wijzer zijn om niet meer via zijn eigen telefoon te bellen of via dat mail account te mailen. dus ik kan het ook niet achterhalen wat hij aan het doen is. ik ben zo in de war weet niet wat ik moet. ik hou heel veel van hem en wil graag over 6 weken een gezinnetje vormen, maar ben zo verdrietug en weet niet goed of ik hem nog moet vertrouwen. ik weet niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
(1311) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-11-10 22:41:00
dit is zeker vreemdgaan ik zit in n beetje t zelfde schuitje ik ben 33 jr getrou .wd mijn man heeft al 5jaar sms contact en de laatste 2jaar veel contact gaat met haar naar concert een dagje fietsen want ze kan zo goed praten... wij groeien alleen maar verder uit elkaar en nu hoor ik dat hij al 10jaar niks meer hebt met me maar hij gaat niet vreemd zegt hij t probleem ligt bij mij. Lichamelijke intimiteit staat op n laag pitje want ik kan t niet ik wil eerst weer de aandacht van hem dan komt de rest vanzelf hij heeft alle dagen contact en blijft vol houden dat t alleen maar vriendschap is maar t is erger dan lichamelijk vreemdgaan ik weet niet wat ik er aan kan doen.ik hoop dat jij eruit kom
(1331) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-11-13 22:46:00
Na het lezen van deze verhalen en na wat ervaringen in mijn eigen omgeving vraag ik mij af: zijn het voor het merendeel mannen die dit doen?
Maar...die mannen zouden nooit de kans krijgen als er niet zo'n groot leger aan vrouwen bestaat dat zonder schuldgevoel en waarschijnlijk met veel plezier flirt met de man van een andere vrouw. Zijn mannen solidairder met elkaar dan vrouwen?
(1336) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-11-21 09:42:00
Na zeven jaar gehoord te hebben hoe goed mijn man alles kon 'delen' met een 'collega', kan ik slechts zeggen: nodig je vrouw uit voor een leuke onderneming, verras haar met een reisje, organiseer iets wat zij leuk vindt, overval haar daar mee. Als eerste, om de wind te doen draaien.
Wanneer door de andere omstandigheden de wind iets gedraaid is, stel je kwetsbaar op en vertel wat je mist en bevraag haar hoe voor haar de dingen zijn, deze dingen van jou en hoe het met haar behoeften is. Dan vaar je weer in de zelfde boot, zonder een bom die je er aan vast bindt door de ontsnappingsmogelijkheid van het reddingsvlot naar de collega.
Mijn man heeft drie jaar volgehouden dat hij niets deed met 'de collega' en mij wel eindeloos met haar laten competeren: zij was zachter, vrijlatender, etc..
Gek werd ik er van, want ik voelde dat ons huwelijk leeggezogen werd en dat mijn man zich in liet wikkelen in iets bizars en mij liet hij zijn schuldgevoelens dragen ("Natuurlijk wil ik jou, maar als je steeds zus en zo doet, dan gaat mijn intimiteit weg") en ik herkende het allemaal niet, vocht als een leeuw en voelde slechts dat hij in de war was.Tot ik dan hun gezamenlijke namen aantrof in een gastenboek. En mij roddels bereikten die er niet om logen.
Alles stukjes die hier staan over emotionele ontrouw, ik herken ze ten volste, het is dus echt echt echt niet onschuldig.
Als uw collega ook maar een beetje om u geeft, bevraag haar u te helpen dat u zich tot uw vrouw wendt , waar u de neiging heeft u tot haar te wenden.
Vertel u vrouw wat er met u gebeurt met de collega, wees eerlijk:) Succes! G.J.
(1363) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-11-30 22:47:00
Er staat wel heel veel in al deze voorbeelden van emotionele ontrouw. Ik vind het verbazingwekkend dat ieder zo verschrikkelijk zijn best doet om het weer goed te krijgen. Ieder op zijn eigen manier. Wanneer er door degene van wie je houd zo wordt gespeeld met je emoties vind ik het onbegrijpelijk dat je de knoop niet doorhakt en voor jezelf kiest.
Eerlijk zijn over je gevoelens naar de ander toe, maar ook naar jezelf.Erkennen dat je te goed bent voor dit soort spelletjes. Het is een groot toneelstuk wat er opgevoerd moet worden. Iedere dag weer.
Ik heb het zelf wel op een rijtje wat er gebeurt, maar mijn gevoelens uiten en voor mezelf kiezen is een lange weg een leerproces. Ik denk dat het daarom ook zo lang kan voortbestaan dit sneakie gedrag van een partner.
Ik denk dat dit een soort van gezamelijke overeenkomst is tussen de mensen die hier schrijven over emotionele ontrouw. Veel sterkte en wijsheid...
(1391) Reactie van een bezoeker van de site!
2008-12-18 21:38:00
Ik kan deze situatie ook heel goed herkennen,behalve dat mijn partner geen Prater is tenzij je het eruit sleurt.En dat is wat die ene vrouw heel goed kon in mijn situatie.Als deze vrouw dan ook nog emotioneel labiel is,en zeer manipulatief en zeer jaloers op andermans geluk dan is er een groot probleem.Vooral ik was het die deze vrouw zeer vlug doorhad.Ze was onze gezamelijke vriendin.Mijn partner wou niet geloven hoe deze vrouw gewoon ongelooflijk misbruik maakte van het feit dat hij zich goed voelde met haar aandacht.Ze kreeg alles van hem gedaan tot financiele hulp toe,wat ik later ontdekte.Uiteindelijk heb ik ze de deur gewezen tot groot ongenoegen van mijn partner.Maar het ik kon me gelukkig prijzen dat ze eindelijk een vaste partner kon houden zodat ze minder aandacht van mijn partner eiste.Hij ontkent in alle talen dat hij verkeerd was maar hij laat me elke dag weer zien dat hij het wel ergens beseft dat hij te ver ging.Hij werkt weer aan onze relatie en dat is al heel veel.En vooral hij liegt niet meer.Maar ik heb nog steeds pijn ongelooflijk veel pijn.Dat mijn partner behoefte had aan aandacht van een andere vrouw terwijl hij vergat dat ik ook behoeftes heb.(en niet alleen hij)En wat mij het meeste pijn doet is dat alle intieme zaken over mijn relatie met haar gedeeld werd.Ik was ook moe van het drukke leven maar hij kon niet praten,hij is nooit een prater geweest.IK was het die probeerde maar dat geef je wel op na een tijdje hoor als hij het niet nodig vind om zich eens te forceren.Het gaat intussen al heel wat beter maar ik geef hem geen tweede kans mocht dit zich nog eens voordoen.Emotionele ontrouw is zeer zwaar om dragen vooral als alle schuld in jouw schoenen werd geschoven en iedereen het nog geloofd ook.Gelukkig heb ik uiteindelijk mijn vrienden in vertrouwen genomen en hun steun heeft me erbovenop geholpen,en me de kracht gegeven om mijn partner nog een kans te geven.Want ik zie hem doodgraag en ik weet dat van hem ook.En niemand maar dan ook niemand weet van mij wat er zich in ons bed afspeelt.(behalve dan die ene vrouw) Ik heb ook aandacht gaan zoeken maar dan bij vriendinnen en niet men mannelijke vrienden.Tegenwoordig roept men luid dat vriendschap met het andere geslacht moet kunnen.Ik ben er zeker niet tegen maar voor velen is dat gevaarlijk terrein vooral als je je hart wil uitstorten kan het vlug fout lopen.
(1453) Reactie van een bezoeker van de site!
2009-03-09 21:25:00
Ik ben een man en al best een tijd getrouwd. We hebben twee dochters van 14 en 12. Ik zie allemaal reacties die uitgebreid in gaan op de emotionele ontrouw. Dit artikel is best een eye-opener. En wel hierom: Al jarenlang zit ik niet lekker in mijn vel, en dat geldt zeker in de wintermaanden. Geen echte winterdepressie, maar een dip wel! Vorig jaar escaleerde een ruzie tot een situatie waarin ik heb aangegeven zo niet verder te willen. Waar ik bang voor ben, is dat we sinds ons samenzijn (meer dan 20 jaar) uit elkaar zijn gegroeid.

Toevallig had een (uiteraard vrouwelijke) collega vorig jaar ook een dip in haar relatie (geen kinderen). Op het werk ontstonden daar gesprekken over en zijn wij elkaar gaan zien als vrienden. Ondertussen is de relatie tussen haar en haar partner weer helemaal goed en is er geen enkele sprake van dat het doel van een van ons beiden het kapotgaan van elkaars relatie is.

Toch blijft het vriendschap tussen man en vrouw, en dat is altijd moeilijker. Ik wil graag blijven omgaan met mijn collega als vriendin. Met haar partner kan ik goed opschieten, net zoals mijn vrouw goed kan opschieten met mijn collega. Nogmaals, daar ligt het niet aan.

Zijn de gesprekken die ik vaak met mijn collega voer, dan emotionele ontrouw? De laatste tijd loopt de communicatie met mijn collega ook wat stroever. Voelt zij het zelfde? Ik weet het niet: moet ik erover praten met mijn vrouw? Of niet meer met mijn collega? Juist wel, of juist niet...? Alles staat of valt met eerlijkheid. Ik weet alleen niet of ik dat hier kan zijn. Is die vraag op zich al ontrouw? Ik herken de uitspraak van de vraagsteller: ik heb het nodig. Of het onschuldig is...daar ben ik nog niet uit.
(1694) Reactie van een bezoeker van de site!
2009-04-26 00:53:00
Hallo allen,
Ik vind dat het emotionele ontrouw is. Ik maak nu helaas het zelfde door. Mijn man is al jaren ontevreden en heeft een collega die zo leuk met hem kan praten. Ze is zo leuk en ziet er goed uit enz enz. Ik voelde al een poos dat dit niet zo goed zat, maar er was niets zij hij steeds. Op een zondagochtend een paar weken geleden sms-te ze en hij schrok zo. Toen was het me opeens duidelijk, en ja hoor. Hij fantaseerde over haar en idealiseerde haar helemaal. Verdorie ik kan niets goed doen en zij..................... We zijn nog samen, maar ik heb zo'n deuk opgelopen. We hebben besloten het nog te proberen, maar hoe kan ik hem nu nog vertouwen?
(1844) Reactie van een bezoeker van de site!
2009-04-29 12:30:00
Ik vind dat wanneer je voor elkaar hebt gekozen en van elkaar houdt de consequentie's ook moet aanvaarden. Wanneer je als vrouw of man dan toch behoefte hebt aan een relatie buiten om, stop daar dan mee, wanneer de ander waar je zou van houdt daar niet tegen kan en onderzoek eens wat je drijft. Wees eens eerlijk tegen jezelf wat je mist of misschien ben je wel gewoon een schuimmarcheerder. Geef duidelijkheid en bepaal dan samen of je zo'n relatie wilt die je nu hebt. Hier komt het volgens mij op neer. Zelf heb ik al 30 jaar dezelfde relatie en wanneer ik dit bovenstaande allemaal lees, begrijp ik zo goed de kraters die in een relatie worden geslagen door emotionele ontrouw.
(1851) Reactie van een bezoeker van de site!
2009-05-12 16:39:00
Ik denk dat veel emoties boven komen na emotionele ontrouw. Van beide partners. Emoties die toch al ergens verborgen waren anders komen ze niet boven. Probleem is als ik het hier zo lees dat er wel over wordt gesproken maar vaak door man beschuldigend (om zichzelf vrij te pleiten) en door de vrouw als slachtoffer (wat heb je me aangedaan). Op de n of andere manier hebben ze allebei pijn.
Vrouwen hebben de neiging een man met problemen 'op te vangen'. Zo voelen ze zich misschien belangrijker of wordt er iets gevuld wat ze missen.
Maar mannen moeten hun problemen oplossen met hun partner want die heeft daar recht op. Het lijkt makkelijk en prettig: aandacht van die andere vrouw of man maar er kleeft oneerlijkheid aan. Als je je vrouw of je man niets vertelt over waar je mee bezig bent wordt het allemaal heel troebel.
Niemand gedijt op den duur bij leugens en bedrog. Als beiden de moeite nemen om in zichzelf te zoeken naar de oorzaak van deze ervaringen en beiden de slachtofferrol laten voor wat het is kan de relatie er juist door groeien. Zolang je de ander niet opzadelt met JOUW pijn en daar zelf verantwoordelijkheid voor neemt kan de relatie zich ontplooien tot iets groots.
(1889) Reactie van een bezoeker van de site!
2009-05-30 18:32:00
Ik vind emotionele ontrouw vrij lastig te definiren. Wat is het precies?
Als een persoon in die relatie een langdurige en intieme verbale relatie heeft met een persoon van het andere geslacht?
Ik ben wel degelijk van mening dat mannen en vrouwen goede vriendschaps relaties kunnen hebben. Het moet alleen wel de insteek van beiden zijn om dat te bereiken. Ik heb een al jaren een goede vriendin. Deze vriendin leerde ik kennen toen we beide single waren, maar er is nooit iets gebeurt. Puur omdat we alleen maar goed konden praten. We denken over veel dingen hetzelfde, met het verschil dat we man en vrouw zijn. Het is voor mij erg makkelijk dat ik met een vrouw een goed diep gesprek kon voeren. Dit heeft me ook zeker geholpen in mijn huidige relatie. Mijn vriendin is op de hoogte dat we diepe gesprekken hebben. Ze heeft hier totaal geen problemen mee. Ik ben degene die haar heeft vertelt over mijn relatie met deze vrouw. Ik neem de telefoon naast mijn vriendin op en ren niet als een malloot de kamer uit. Ik nodig die vriendin bij mij thuis uit. Verschil met de situaties hierboven is waarschijnlijk dat mijn vriendin duidelijk aangeeft dat ze er geen problemen mee heeft. Ze heeft al een paar keer gezegd dat ze het gevoel heeft dat ik over een zus praat als ik over haar praat.
Wat ik wil zeggen is, dat niet elke man de luxe heeft om veel mannelijke vrienden te hebben. Ik werk in de zorg, ernstig gedomineerd door vrouwen. Totaal geen probleem mee, maar ik leer vooral vrouwen kennen daardoor. Ik heb mannelijke vrienden, die zie ik vaak zat. Maar ben dagelijks meer omringt door vrouwen dan door mannen. Het is alleen net hoe je er mee omgaat en wat je intenties zijn. Ik heb de luxe om een goede vriendin te hebben naast mijn vriendenkring. En ik koester deze vriendin ook.
Iets totaal anders, wat al eerder gezegd is. Er zijn veel vrouwen die hier posten en een verhaal hebben over mannen die emotioneel ontrouw zijn. Wat er toen ook gezegd is, ligt dit dan alleen aan de mannen? Als ik eerlijk ben is er volgens mij voor elke "normale" man wel een vrouw die iets met hem wil doen, ongeacht of hij een relatie heeft of niet. Probleem zit hem dan natuurlijk in het feit dat mannen hun grenzen eens beter moeten bewaken, maar ook in het feit dat er vrouwen zijn, die totaal geen probleem hebben om dit met een andere man aan te gaan of in ieder geval aan te bieden. En wees eerlijk, iedereen houd ervan om bevestiging te krijgen.
(1931) Reactie van een bezoeker van de site!
2009-09-20 17:22:00
Om op bovenstaande te reageren: als je partner ermee akkoord gaat dat je goede gesprekken hebt met een vriend of vriendin en alles daarom heen gebeurt in alle openheid lijkt het mij ok. Als je (intieme) details over je relatie gaat bespreken met een andere man of vrouw wordt het tricky. Als je gaat klagen over je relatie bij een andere man of vrouw zoek je je oplossing dus niet bij degene om wie het gaat. Ik vind dat niet correct. Een andere man of vrouw met wie je het goed kan vinden wil altijd wel naar je luisteren, die heeft immers niet die band met jou die jij hebt met je man of je vrouw. Die hoeft alleen maar haar of zijn beste beentje voor te zetten, empathisch te zijn, vriendelijk etc. Zo komt die persoon er altijd leuk uit. Maar ook die persoon heeft misschien een verborgen agenda. Een integer mens zou het advies geven: 'ik zie dat je niet gelukkig ben in je relatie. Probeer eerlijk te communiceren met je partner omdat je hem of haar het waard vind. Ik vind het prima dat je dit mij een keer vertelt, maar je zult het moeten oplossen met je partner.'

Als je er echt niet meer uitkomt met je eigen partner omdat die bijvoorbeeld nooit naar je wil luisteren, geen aandacht heeft voor jouw behoeftes, je niet serieus neemt en je gevoelens niet erkent kan ik me voorstellen dat je met je wanhoop ergens naar toe wilt. Maar kies dan een gesprekspartner van je eigen geslacht. Of ga naar familie. Je problemen zullen er waarschijnlijk alleen maar groter op worden als je kiest voor een gesprekspartner van het andere geslacht die je toch al leuk vindt. Je loopt dan weg van je verantwoordelijkheid voor je relatie. Ik kan me voorstellen dat mannen en vrouwen zich beter voelen als ze weten dat ze, ook al is het soms heel moeilijk, hun verantwoordelijkheid genomen hebben. En als je partner dat dan niet doet voor zijn of haar eigen aandeel in de problematiek en die houdt dat vol, dan zou je kunnen overwegen om weg te gaan. Want waar een probleem is en jij bent er bij is een deel van het probleem van jou (je eigen gevoelens) en hetzelfde geldt voor je partner.
(2206) Reactie van een bezoeker van de site!
2010-02-06 13:35:00
Ongelofelijk zoveel als dit voorkomt! Ik zit nu middenin zo'n situatie. Mijn man was gek geworden op een vrouwelijke collega. Hij heeft me dit na een paar maanden opgebiecht en gezegd dat ze daar niets mee wilden, omdat ze allebei getrouwd zijn en een gezin hebben. Ik wilde met hem verder, onder voorwaarde dat hij ander werk ging zoeken. Dit is 4 jaar geleden gebeurd, maar hij had steeds een andere smoes om daar te blijven werken. Ik kreeg na een tijdje toch allerlei kleine signalen dat er weer iets speelde. Maar hij ontkende altijd alles. We hebben 3 pubers en mijn zoon (die van de affaire niets wist) kreeg ook het gevoel dat er iets speelde bij mijn man op zijn werk. Hij heeft m'n man z'n telefoon gecheckt en kwam heel veel sms'jes tegen van dezelfde persoon. Ook tegen zijn zoon heeft mijn man gelogen, er was niets aan de hand. Mijn man maakte lange dagen op zijn werk, overwerk, was er thuis niet echt bij, was constant zijn telefoon aan het checken en kreeg steeds minder interesse in mij. Ik heb al die tijd gevoeld dat er iets aan de hand was, maar kreeg er geen vat op omdat hij alles bleef ontkennen. Zo'n 1 1/2 maand geleden ben ik na heel veel doorzeuren eindelijk achter de waarheid gekomen. Hij had afspraakjes met haar en besprak alles met haar. Hij zegt dat ze niet intiem zijn geweest. Ik heb hem 4 weken geleden het huis uitgezet. Ik kan hem niet meer vertrouwen. Nu zegt hij dat hij voor zichzelf kiest. Zijn gezin dat altijd zo belangrijk voor hem was, wordt aan de kant gezet. Die vrouw zegt dat ze voor haar man kiest, maar ik geloof er niet in. Ze hebben beide zoveel gelogen en bedrogen. Ze maken wel 2 gezinnen kapot.
(2569) Reactie van een bezoeker van de site!
2010-08-16 17:31:00
'k Ben een man van 45 jaar en al 22 jaar met dezelfde vrouw. We zijn al 17 jaar getrouwd. Wij - mijn vrouw en ik - hebben de ideale oplossing gevonden: we zijn elkaars wettige echtgenoten, maar we zijn nu van 'echtpaar'
verworden tot een 'echt paar'. We zijn van echtgenoten tot elkaars levenspartner (vrienden) verworden. Beiden verlangen we geen lichamelijke intimiteit meer in onze vriendschap, we zijn nu toch veertigers met een 'dikke plus erachter'.
Als dit nog geen oplossing van formaat mag heten, weet ik het niet meer.
We zijn van ongelukkig nu opnieuw gelukkig geworden: alleen de inhoudelijke vorm is veranderd en de liefde van twee echtgenoten is nu de liefde van twee hechte vrienden ( zonder lichamelijke verlangens) !!! :-) Groet van AsPtjuh.
(2930) Reactie van een bezoeker van de site!
2011-05-12 12:15:00
Zolang je het eerlijk aan je vrouw verteld is het geen emotionele ontrouw. Een man kan net zo goed vrouwelijke vrienden hebben als mannelijke. Maar...zodra erom gelogen wordt...dan is het een ander verhaal!! Ik snap dat je het zwaar hebt thuis, en dat het dodelijk kan zijn voor je relatie om geen of weinig intimiteit te hebben, dus dan zoek je uitlaatkleppen, praatpalen, enz. En mannelijk of vrouwelijk is op zo'n moment niet van belang,...ja, toch? Maar blijf er altijd eerlijk over!! En heeft je vrouw er moeite mee, STOP! Want zij komt dan altijd op de eerste plaats! :)

sterkte.

grtzz Roos
(3460) Reactie van een bezoeker van de site!
2011-08-17 09:47:00
Dit is voor mij ook allemaal heel herkenbaar. Ik ben een vrouw, heb een hele lieve man, 1 kind en nu zwanger van nummer 2. Mijn man heeft weinig aandacht voor mij en heb het hier met hem over gehad, maar mannen zeggen; ja, ik zal erop letten enz. maar ondertussen ligt alles nog steeds hetzelfde. Ik kan hier heel goed over praten met een man die ik nog van vroeger ken. Hij is mijn rots in de branding en vertel hem dus ook alles..
Moet eerlijk zeggen dat mij dit erg goed doet. En ik van hem wel de aandacht krijg die ik thuis erg mis, dat maakt het dus ook erg leuk en verslavend om hiermee door te gaan. Maar voel me soms ook erg schuldig want, ik vind eigenlijk dat ik dit niet kan maken tegenover mijn man. Maar wat kan ik nog meer doen om te zorgen dat ik thuis die aandacht wel krijg?? Heb het er met hem over gehad en kan hem moeilijk dwingen om mij aandacht te geven.
Ben wel erg blij dat ik niet de enige ben die in zo een situatie zit.
(3661) Reactie van een bezoeker van de site!
2012-02-28 22:26:00
Mijn man is net ontslagen en je voelt hem al aankomen hij kan er zo goed over praten met een vrouwelijke collega. Hij zegt tegen mij dat het allemaal niks voorstelt dat zij hem zo goed begrijpt en dat hij niet met haar kan stoppen. Ze tennissen samen en zwemmen. Ik moet alles goedvinden en ales accepteren. Uren zit hij op de iPad op de bank met haar te chatten. Als ik de kinderen naar bed breng chat hij met haar. Ik weet dat hij liegt als hij zegt dat hij echt niet zo vaak met haar contact heeft. Ook sms t hij met haar. Tegen mij zegt hij dat ik dik ben en meer moet sporten. Als hij zelf gaat hardlopen neemt hij zijn mobiel mee en stuurt haar berichten. Ik ga er emotioneel aan kapot. Ik slaap heel slecht en tril. Ik durf er met niemand over te praten. Dit is nu al drie maanden aan de gang. Ik heb toen hij met haar was tennissen zijn email s bekeken en ben me kapot geschrokken. Ze zitten samen te kunchen en hij koopt parfum voor haar. Tegen mij zegt hij dat hij eerlijk is en mij alles vertelt. Morgenavond gaan ze samen uit eten. Ik werk nog wel en ga sparen als de kans zich voordoet en ik durf neem ik mijn zoons mee en vertrek. Niemand zal het begrijpen want het is toch een leuke charmante man?
(3881) Reactie van een bezoeker van de site!
2012-05-09 13:11:00
Mijn situatie: al heel lang getrouwd. Weinig tot geen problemen. Wel wat last van de overgang en stemmingswisselingen. Maar ben daar heel open in geweest. Mijn man ging steeds meer voelen voor zijn vrouwelijke tennis maatje die heel vrolijk is maar een slecht huwelijk heeft. Ze gaf ook aan jaloers te zijn op onze relatie. Ik was op een gegeven moment heel erg jaloers op haar vrolijkheid. En heb dat ook aan hem verteld. Wat ik toen nog niet wist was dat hij ook verliefd op haar geworden was. En zij daarna ook op hem. Ze kunnen (vooral met een borrel erbij) zo goed met elkaar praten. En waren al gekomen tot op een bankje dingen met elkaar bespreken en 1 keer zoenen. (Wat moeten we hiermee) Hij wist niet wat ie ermee aan moest. Al die tijd heeft hij niet getwijfeld aan zijn liefde voor mij. Hij hoopte steeds dat het vanzelf over zou gaan.
Nu kan ik er nog enigszins inkomen dat dit kan gebeuren. En ik wil hem zeker niet kwijt. En ik heb er ook vertrouwen in dat dit nooit meer gebeurd. Maar wat nu? Het liefst wil ik stoppen met tennis. Want ik kom haar daar steeds tegen. Daar voelt hij zich dan weer schuldig over omdat ik dat zo leuk vond. Hij denkt dat we tzt weer gewoon met elkaar om kunnen gaan. (als het gesleten is) Een ander probleem is dat als ik eraf zou gaan dat dan het hele dorpt achter de waarheid komt. (wat ik liever ook niet wil) Heeft iemand advies? Slijt het echt? Zal het bijvoorbeeld na de vakantie beter gaan?
(3950) Reactie van een bezoeker van de site!
2012-06-26 14:40:00
vier jaar geleden kregen wij kennissen een echtpaar al snel merkte iik dat die vrouw alleen de aandacht wou van mijn man ze gaf een heleboel signalen af waardoor ik zag dat het niet klopte heb hier verschillende keren opmerkingen over gemaakt maar nam mij niet serieus hij was altijd blij als ze bij ons op bezoek kwam terwijl hij tegen mij eigenlijk nooit zo aardig was en altijd als ze in de buurt was liet hij mij links liggen ik was in die tijd psychisch niet in orde e ner werd besloten dat ik negen weken naar een rustoort ging het duurde nog geen dag of ze had hem opgebeld om koffie te komen drinken in restaurant wat hij ook gedaan heeft weliswaar samen met haar man waar ze totaal niks meer mee had daarna is het volgende gebeurd mijn man ging eerst met haar man mee om de golfbaan te verkennen maar stopte al naar twee uur omdat hij weg moes mijn man moest de banen verkennen om zijn gvb te hale toen hebben ze samen zij en hij om het verder af te makenzijn ze stiekem achter mijn rug om samen gaan golvfen terwijl ik gezegd had als je ooit stiekem met haar mee gaat echtscheiding krijgt heeft hij het toch gedaan ben er achter gekomen hij wou het eerst ontkennen maar hij heeft uiteindelijk toegegeven toevallig belde ik hem en hij antwoorde dat hij net de laatste bal met de golf leraar had geslage daags erop belde zij mij op en zij jouw man was gisteren ook nog even hier heeft met mij koffie gedronke ook daar had hij niets van gezegd toen zijn mijn ogen opengegaan heb haar gebeld en gevraagd of ze eens even wou komen maar dat deed ze niet later onderschepte ik nog een mail met de mededelingom tien savnds toen ik er niet was waarom heb je niks van je laten horen zonde van onze vriendschap zand erover daarna kwam ze onderhand iedere dag bij mijn tegenoverlwonende buurvrouw en kwam hier regelmatig langs mijn huis zij was zgn mijn vriendin nee het was zijn vriendin het is nu wl afgelopen maar mijn vertrouwen iin mijn man is zozeer beschadigd dat het de ene minuut wel gaat en de andere minuut er niet mee kan omgaan ik persoonlijk vind dat je dit niet doet ineen situatie waar een vrouw ziek is ook was hij alleen maar met zichzelf bezig en met zijn uiterlijk ik voel me naar al die jaren nog steeds misbruikt en ik weet helemaal me soms geen raad met de situatie ik k ben beschadigd door hem hopenlijk kan iemand mij vertellen wat hij of zij van deze nare situatie vind ik weet het vaak niet meer
(3975) Reactie van een bezoeker van de site!
2015-01-06 17:24:00
Dit kost jou heel veel energie en onbeantwoorde liefde zorgt voor veel eenzaamheid / een leegte van binnen. Natuurlijk wil je hierover praten met anderen. Omdat je in een relatie zit verwacht je dit van je partner dus als dat niet lukt groeit er een teleurstelling. Kortom allemaal negatieve gevolgen wat voorkomt uit negatieve oorzaken.

De vragen die oplost moeten worden zijn wat zijn de negatieve oorzaken en waar ligt mijn grens. Als ik ervan uitsluit dat ze medisch in orde is dan zijn er in mijn optiek drie mogelijkheden.

Optie 1 ze is ongelukkig van binnen en zit met zichzelf in de knoop. Dit kan komen als ze bijvoorbeeld al een lange tijd thuis en geen doel voor ogen heeft. Elk mens heeft een vorm van zingeving nodig, al is het maar simpelweg dat je naar je werk gaat om geld te verdienen.

Optie 2 ze wil niet meer met jou delen omdat ze denkt dat jullie niet meer bij elkaar passen. De meeste vrouwen blijven dan nog bij hun man omdat ze van hem houden en wachten tot er iets leuks voorbij komt. Je gooit immers niet je oude schoenen (stukje veiligheid) weg voordat je nieuwe hebt.

Optie 3 ze vind je niet meer mannelijk en daardoor niet meer aantrekkelijk. Omdat je juist ervoor kiest om het op te lossen, lief te zien, haar te helpen waardeert ze dat op een gegeven moment niet meer.

Onafhankelijk welke optie het ook is het niet goed om hier mee door te gaan omdat dit ten koste gaat van jou. Jij geeft veel en zij bijna niks. Jij bent actief zij is passies. Alles stroomt 1 kant waardoor er geen balans meer is. Kortom stoppen met je strategie om alleen meer te geven. Als ze niet kan leveren of daar niks voor wilt doen ben je beter af zonder haar. Dit is heel hard maar uiteindelijk ben jezelf altijd belangrijk dan de ander. Daarnaast weet je ook dat je altijd je hele leven met jezelf verder moet. Stop die energie maar wat meer in jezelf en geeft wat aan haar als zij ook geeft.

Zij moet ook doorhebben dat ze verantwoordelijk is voor haar eigen leven. Dus als ze altijd moe is waarom zoekt ze dat dan niet uit hoe dit komt. Waarom blijft ze hier in hangen.
(5821) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-05-15 02:11:00
Bij mijn is het precies andersom ik weet wat je voelt want ik voel me precies hetzelfde!
(7081) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-07-11 17:02:00
Zijn wij, allen die kritiek leveren nooit eens afgedwaald met onze gedachte naar een andere man of vrouw? Intimiteit is belangrijk en als dat er niet meer is, zoek je dat bij een ander. Er kunnen wel honderd redenen zijn waarom je niet meteen je koffer pakt en weggaat. Daar gaat een heel traject aan vooraf. Laat dat nou net die periode zijn dat je gedachten een andere wending nemen?
Ik fantaseer vaak over een andere man en ik heb absoluut geen moeite met mijn emotionele ontrouw. Waarom? Mijn partner doet niet eens zijn best om mij ervan te weerhouden. Volgens mij vind hij het wel lekker rustig zo.
(7292) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-18 11:48:00
If you love somebody, set them free...
Sting zong het al.
(7761) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-11-19 23:46:00
Hallo, mijn man had vriendschap met een getrouwde vrouw die hij van vroeger kende. Haar man had een ander en zij had kanker. Ze belde elkaar regelmatig soms s'morgens om 8u. Ik hoorde van vrienden dat hij met haar in de stad was en met haar kinderen samen shoppen. Ik wist hier niks van. Hij had niks gezegd omdat ik dan ws toch boos was geworden. Het doet me vreselijk veel pijn!!! Het is nu 8 maanden geleden maar heb er geen goed gevoel over. Hij heeft alle contacten verbroken maar zijn nog wel bevriend op Facebook dat klopt dus niet. We hebben hier steeds ruzie over. Wil hem zo graag vertrouwen maar het lukt me niet. Wat moet ik doen
(8363) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-11-20 10:17:00
Hij ging dus shoppen met een vrouw die kanker heeft en waar hij mee bevriend was.
Wat is je probleem?
(8366) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-11-20 11:52:00
Ik kan me voorstellen dat het feit dat uw man dit achter uw rug om deed een heel vervelend gevoel geeft en ik begrijp ook uw man wanneer hij dit gedaan heeft om uw gevoelens niet te kwetsen. Ook ik heb in mijn relaties meerdere keren meegemaakt dat een partner nog contact had met een ex partner of vriend die ernstig ziek was. Het verschil is dan waarschijnlijk dat wij hier open over waren en er geen bedreiging in zagen. Ik denk dat u boos mag zijn omdat uw man niet helemaal eerlijk tegen u geweest is en dat u de duidelijke afspraak kunt maken om in dit soort dingen gewoon open te zijn, maar dat u niet kunt verwachten dat uw man het contact verbreekt, zeker niet als het uitgangspunt de ziekte van deze vrouw is. Ik ben bang dat u doordat u boos blijft en iets verwacht van uw man wat hij eigenlijk niet wil, u een wig drijft tussen u en uw man. Misschien is zelfs de beste oplossing dat u samen contact heeft met deze vrouw. Ik hoop dat dit antwoord iets heeft kunnen helpen.
Vriendelijke groet, Hein Pragt

Acute (psychische) problemen hulplijnen.

Wanneer u een acuut ernstig probleem heeft dan zult u waarschijnlijk het antwoord niet vinden op deze website. Er zijn echter een aantal gespecialiseerde websites en telefoonnummers die meestal dag en nacht te bereiken zijn voor mensen met acute ernstige problemen. Ik zal deze lijst proberen zo goed als mogelijk uit te breiden.

Last update: 06-11-2021


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (heinpragt@outlook.com).