Lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen

Veel van de lichamelijk verschillen tussen mannen en vrouwen ontstaan al in de baarmoeder. Elk mens begint in de baarmoeder als meisje, onder invloed van mannelijke hormonen die op een bepaald moment beginnen te ontstaan, ontwikkelen delen van het lichaam van een jongen zich anders dan bij een meisje. Deze verschillen zitten in de opbouw van het skelet, de spieren maar ook in het aantal en soort verbindingen in de zich ontwikkelende hersenen. Naast de lichamelijke verschillen die zichtbaar zijn, is er ook een groot verschil in de opbouw van de hersenen, aangezien hersenen voor mij een deel van het lichaam zijn worden ook deze verschillen op deze pagina beschreven. Ik wens u veel leesplezier. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Algemene lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen.

Wanneer men het gemiddelde bekijkt van alle mannen en vrouwen dan zijn mannen gemiddeld 11 cm groter dan de vrouwen. Daarnaast is de man gemiddeld 12 kilo zwaarder dan de vrouw. De gemiddelde verdeling van het vetweefsel is bij de man ongeveer 15% en de vrouw ongeveer 25% van het totale lichaamsgewicht. Mannen hebben meer testosteron (hormoon) en daardoor meer spieren, de vrouw heeft gemiddeld 30% spierweefsel en de man 40%. Doordat mannen meer testosteron hebben (wat een oneerlijk voordeel is) zijn er ook in de topsport verschillende competities voor mannen en vrouwen. Het hartvolume van mannen in het algemeen is 770 cc en bij de vrouwen 560 cc. De gemiddelde hartslag ligt voor mannen tussen de 70 en 85 slagen per minuut en is bij vrouwen in dezelfde situatie iets sneller namelijk tussen de 75 en 90 slagen per minuut. De gemiddelde man heeft 5,5 liter bloed en de gemiddelde vrouw 4,5 liter. De heupen van een man zijn gebouwd om snel te kunnen lopen, die van de vrouw om een kind te kunnen dragen en baren. Door dit verschil zijn vrouwen tijdens een hardloopwedstrijd (op snelheid) altijd in het nadeel ten opzichte van een man.

Het ontstaan van de verschillen voor de geboorte.

Wat veel mensen niet weten is dat na de bevruchting de menselijke baby zich in eerste instantie ontwikkeld als een meisje. Bij de bevruchting staat het al wel vast: twee XX-chromosomen wordt een meisje en één X- en één Y-chromosoom wordt een jongetje. Ook weten veel mensen niet dat het zaadje het geslacht zal bepalen. Het Y-chromosoom van het jongetje zet een proces in gang waardoor het mannelijke hormoon testosteron wordt gevormd. Tussen de zesde en de twaalfde zwangerschapsweek ontwikkelen de geslachtsorganen van het kind zich in mannelijke of vrouwelijke richting. Dit is heel mooi in deze folder van Radboud UMC te zien. Daarna ontwikkelen in de rest van de zwangerschap de hersenen zich ook in mannelijke of vrouwelijke richting doordat het jongetje dan een piek van het hormoon testosteron produceert en het meisje dit niet doet. Het gevoel een man of vrouw te zijn zit vanaf onze groei in de baarmoeder voor de rest van ons leven vastgelegd in onze hersenstructuur.

Er zijn nog steeds (meestal vrouwelijke) wetenschappers die proberen aan te tonen dat de verschillen tussen mannen en vrouwen in de hersenen niet bestaat en dat alle verschillen van mannen en vrouwen door opvoeding en maatschappij opgedrongen zijn. Helaas geloof ik meer in de onderzoeken die aantonen dat er wel degelijk verschillen zitten in de hersenen van mannen en vrouwen die hun oorsprong vinden in de evolutie. Naar mijn mening zijn mannen en vrouwen totaal gelijkwaardig maar zeker niet gelijk. Door de mannelijk en de vrouwelijke kant af te vlakken ontstaat er een soort van opgedrongen tussenvormen, die in mijn visie, beiden niet goed kunnen functioneren. Wij zijn ontstaan uit dezelfde voorouders als de dieren om ons heen en deze dieren vertonen allemaal duidelijk verschillend gedrag bij mannen en vrouwen. Het is dan ook raar om te denken dat de mens zich als enige soort hieraan onttrokken heeft.

De piek in testosteron die normaal optreedt bij jongetjes in de baarmoeder lijkt verantwoordelijk voor het geslachtsverschil in bijvoorbeeld spelgedrag. Meisjes die in de baarmoeder te veel testosteron produceren kiezen vaker voor jongetjes als speelkameraadje en spelen bij voorkeur met jongensspeelgoed. Maar ook zijn er duidelijke geslachtsverschillen in kindertekeningen, zowel in de onderwerpen en kleuren als in de compositie. Meisjes tekenen vaak menselijke figuurtjes, bloemen en vlinders en ze gebruiken vaak heldere kleuren. Jongetjes tekenen vaker technische objecten, wapens, gevechten en auto's, treinen en vliegtuigen. Meestal is het perspectief van bovenaf gezien en gebruiken ze donkere en koele kleuren.

Enkele geslachtsverschillen in ons gedrag zijn al zo vroeg na de geboorte zichtbaar dat ze alleen de baarmoeder ontstaan kunnen zijn. Al op de dag na de geboorte kijken de meeste meisjes het liefst naar gezichten en jongetjes liever naar mechanisch bewegende voorwerpen. Wanneer het kind één jaar is maken meisjes meer oogcontact dan jongetjes. In het latere leven is oogcontact ook heel verschillend voor mannen en vrouwen. Vrouwen zoeken oogcontact om met elkaar in contact te komen en bij mannen is oogcontact juist de ander uitdagen. Ditzelfde gedrag zien we ook bij de meeste dieren terug, dus dit lijkt ook een verschil tussen mannen en vrouwen dat voorkomt uit de evolutie, dus iets wat door ons erfelijke materiaal in de baarmoeder al gevormd is.

Er is nog een reden die het ontstaan van de verschillen door opvoeding en maatschappij tegenspreekt. Er worden regelmatig kinderen geboren waarvan het geslacht niet duidelijk is. Vaak worden deze kinderen kort na de geboorte geopereerd naar een duidelijk geslacht. Hierna dacht men dat de kinderen door de opvoeding als jongen of als meisje vanzelf ook dit geslacht zouden aannemen. Veel van deze kinderen blijken toch uiteindelijk een gevoel te hebben dat ze het verkeerde geslacht hebben. Het lijkt er dus sterk op dat het geslacht van de hersenen, het gevoel dus of men een man of vrouw is, al bij de geboorte in de hersenen vastligt.

De verschillen tussen mannen en vrouwen in onze hersenen.

verschillen hersenen mannen en vrouwenOndanks dat mannen een vrouwen totaal gelijkwaardig zijn (dus beiden evenveel rechten en plichten hebben en ook gelijke beloning en kansen) zijn mannen en vrouwen absoluut niet precies hetzelfde. Ondanks het slechts geringe verschil in genen hebben deze kleine verschillen, door productie en invloed van mannelijke en vrouwelijke hormonen toch grote gevolgen in de bouw van het lichaam maar ook in het ontwikkelen van de hersenen. Nu is het wel zo dat veel geslachtsverschillen erg overdreven worden en dat sommige verschillen zelfs gewoon verzonnen zijn. Er bestaan genoeg zorgzame mannen en ook agressieve vrouwen en in het algemeen zijn beide seksen even slim. Al vanaf het moment dat we in de baarmoeder zitten zijn er de geslachtshormonen zoals testosteron en oestrogeen die bij mannen en vrouwen verschillend zijn en veel invloed hebben als het brein van de baby wordt gevormd. Maar deze hormonen werken ook rechtstreeks in op volwassen hersenen. De hersenen van vrouwen hebben een iets groter oppervlak en wat meer verbindingen tussen verschillende gebieden, terwijl die van mannen wat groter zijn.

Wanneer we die verschillen in ogenschouw nemen is het niet vreemd dat mannen en vrouwen zich vaak anders gedragen. Het menselijk gedrag wordt echter niet alleen bepaald door de biologische aanleg maar ook door ervaring en training en omgeving. De wijze waarop ouders met elkaar omgaan en hoe ze de kinderen opvoeden zal ook duidelijk invloed hebben op de geestelijke ontwikkeling van een kind. Maar hoe kunnen we biologische en culturele invloeden op gedrag uit elkaar houden? Dit is erg moeilijk omdat de grens niet erg duidelijk is, maar we kunnen wel kijken of bij dieren dezelfde verschillen voorkomen. Wanneer bij dieren dezelfde verschillen waargenomen kunnen worden is dit een aanwijzing dat het gedrag niet aangeleerd is maar dat de oorzaak in genetische aanleg ligt. Het is bijvoorbeeld bekend dat de meeste mannen beter ruimtelijk kunnen denken dat de meeste vrouwen. Mannen en vrouwen interpreteren de wereld om hun heen dus blijkbaar anders.

Populaire boeken vertalen dit dan in wel of niet de weg willen vragen maar dit is waarschijnlijk meer afhankelijk van de omgeving dan van aanleg. Wanneer er proeven gedaan worden met mannetjes- en vrouwtjesratten, blijkt dat vrouwtjesratten ook meer afhankelijk zijn van herkenningspunten om hun weg te vinden, terwijl mannetjesratten met een soort ingebeelde plattegrond werken. Dit gedrag veranderde toen ze de vrouwtjesratten hormonen van mannetjesratten toedienden. Dit lijkt me echter voor mensen niet direct een uitkomst. Maar mannen blijken niet beter te zijn in alle opzichten van ruimtelijke inzicht, vrouwen kunnen meestal beter onthouden waar dingen gebleven zijn, ze onthouden beter dan mannen de plaats van voorwerpen in de omgeving. (Waar staat het zoutpotje nu weer?)

Veel mensen hebben een tunnelvisie door het feit dat mannen vaker veel hoger scoren dan vrouwen in wiskundetests. Dat is ook het geval maar wat men dan vergeet is dat ook meer mannen veel lager scoren dan vrouwen op deze wiskundetesten. Het lijkt er dus op dat vrouwen meer constant gemiddeld scoren en dat mannen vaker uitschieters naar boven en onder hebben. Vrouwen zijn dus iets meer stabiel in dit opzicht terwijl de wiskundige vermogen van mannen verder uit elkaar staan. Dit verschil tussen mannen en vrouwen kan een biologisch verschil zijn dat te maken heeft met het mannelijke voordeel in abstract ruimtelijk denken, maar het kan ook het resultaat zijn van het feit dat in onze cultuur vrouwen nog steeds te horen krijgen dat ze minder goed in wiskunde zijn.

Wanneer we kijken naar de gevangenissen dan blinken mannen hier weer sterk uit omdat we erg veel meer mannen dan vrouwen aantreffen in de gevangenis. Cynisch zouden we kunnen stellen dat mannen meer betrapt worden en dat vrouwen wat beter zijn in het niet betrapt worden, maar ik denk dat niet het onderzoeken waard is. Mannen komen blijkbaar eerder in de problemen vanwege gewelddadig gedrag en agressie. Naast het feit dat agressie bij jongens meer sociaal geaccepteerd is dan voor meisjes is dit niet het hele verhaal. Jongens zijn ook meer geneigd naar gewelddadige spelletjes en dit gedrag zien we zelfs bij veel dieren terug. Hoewel het per cultuur verschillend is zijn vaak de mannen gewelddadiger dan de meeste vrouwen.

"La donna è mobile" schreef Verdi al in zijn bekende opera in 1851 en letterlijk staat het voor "de vrouw is veranderlijk". Mannen en vrouwen vertonen vaak hetzelfde wispelturige gedrag en hebben vaak in dezelfde mate wisselende stemmingen. Wel lijkt het er op dat we de stemmingswisselingen van vrouwen beter herinneren. Wanneer men mensen vraagt om terug te denken wispelturig gedrag of stemmingswisselingen van henzelf en hun partner dan worden er meer stemmingswisselingen voor vrouwen vermeld dan voor mannen. Het is wel zo dat stemmingsstoornissen zoals depressie en angstaanvallen bij vrouwen ongeveer twee keer zo vaak voorkomen dan bij mannen. Dit kan echter ook voorkomen uit het feit dat de meeste vrouwen sneller hulp zoeken wanneer ze zich ellendig voelen, maar zelfs wanneer men dit meeneemt lopen vrouwen toch nog steeds voor op mannen. We kunnen dus aannemen dat stemmingswisselingen en wispelturigheid bij beide geslachten sterk voorkomt maar dat vrouwen over het algemeen net iets meer in uitblinken.

Ik las een mooie uitspraak over de eeuwige strijd en discussie over het verschil tussen mannen en vrouwen die denk ik de kerm van de zaak wel raakt. De schrijver en humorist Robert Orben zei eens: "Niemand zal ooit de strijd der geslachten winnen, daarvoor is de verbroedering met de vijand te groot". En hiermee wil ik dit deel dan ook broederlijk afsluiten.

Onze hersenen

De verschillen in de voorkeur van mannen en vrouwen.

sex en de voorkeur van mannen en vrouwenEr blijkt een redelijk groot verschil te zijn in de gemiddelde voorkeur van mannen en vrouwen met betrekking tot lichamelijke eigenschappen van hun liefdespartner. Ook blijkt er een groot verschil te zijn in wat mannen en vrouwen denken dat de andere sekse aantrekkelijk zal vinden. Hier zijn de resultaten van een onderzoek.

De voorkeur van mannen voor vrouwen in volgorde van belangrijkheid:

  1. Atletisch figuur;
  2. Sensuele mond;
  3. Volle borsten;
  4. Lange benen;
  5. Ronde heupen/smalle taille;
  6. Welgevormde billen;
  7. Mooie ogen;
  8. Lang haar;
  9. Kleine neus;
  10. Platte buik;
  11. Gewelfde rug;
  12. Gewelfde venusheuvel;
  13. Lange hals.

De voorkeur van vrouwen voor mannen in volgorde van belangrijkheid:

  1. Atletisch figuur;
  2. Brede schouders en borst;
  3. Gespierde armen;
  4. Kleine strakke billen;
  5. Volle haardos;
  6. Sensuele mond;
  7. Vriendelijke ogen;
  8. Krachtige neus en kin;
  9. Smalle heupen;
  10. Gespierde benen;
  11. Platte buik;
  12. Grote penis;
  13. Baard van drie dagen.

De hormonencyclus van het vrouwenleven.

Het menselijk lichaam kent twee communicatiesystemen, het snelle zenuwstelsel en het tragere hormoonsysteem. Het zenuwstelsel werkt met elektrische prikkels die vanuit de hersenen naar andere delen van het lichaam worden gestuurd en weer terug en deze zijn razendsnel. Het hormoonsysteem is aanzienlijk trager, het maakt gebruik van chemische stofjes die via de bloedbaan vervoerd worden. Ondanks dat dit systeem langzamer is zijn de effecten vaak wel langduriger. Het commandocentrum van onze hormoonhuishouding is de hypothalamus, een gebiedje in het midden van onze hersenen. Deze hypothalamus ontvangt informatie uit de rest van het brein en vertaalt deze in signalen voor hormoonklieren die elders in het lichaam zitten.

Wanneer u bijvoorbeeld een zeer aantrekkelijke man ziet dan geeft deze hypothalamus de bijnieren de opdracht om het hormoon fenylethylamine aan te maken waardoor men de bekende vlinders in de buik krijgt. Naast deze bijnieren heeft de hypothalamus nog vier hormoonklieren onder zijn hoede, die gezamenlijk zo'n vijftig soorten hormonen produceren. Dit zijn de hypofyse die net achter de neusbrug onderaan de hersenen zit, de schildklier die in de hals zit, de pancreas of alvleesklier die onder de maag zit en de testikels of de eierstokken. Al deze klieren staan in verbinding met elkaar en kunnen elkaar aanzetten tot de productie van hormonen. Dit is een heel complex proces waarbij kettingreacties ontstaan en er een zeer complexe balans tussen verschillende hormonen is die soms helemaal veranderd afhankelijk van de leeftijd.

De eerste hormoonexplosie ontstaat in de puberteit.

De puberteit is een fase die bij meisjes meestal op tien- of elfjarige leeftijd begint en bij jongens een jaar later. Eigenlijk begint de puberteit al een paar jaar eerder maar dan merkt men er nog niet zoveel van. Wanneer meisjes een jaar of zeven zijn beginnen haar bijnieren al androgene hormonen te produceren die allerlei lichamelijke veranderingen in gang zetten. Er worden vetkliertjes in de huid aangemaakt en er ontstaan haarzakjes op plekken waar straks schaamhaar gaat groeien en er verandert iets in de zweetsamenstelling. Na deze voorbereidende fase gebeurt er een tijdje niets tot de hypothalamus besluit om met de echte puberteit te beginnen. Hormonen zorgen er voor dat meisjes borsten ontwikkelen en het vet op het lichaam herverdelen waardoor ze rondere vormen krijgen. Ook komt de hormooncyclus op gang die er voor zorgt dat meisjes ongesteld worden.

Al deze pubereffecten worden voornamelijk veroorzaakt door twee geslachtshormonen, het mannelijke testosteron en het vrouwelijke oestrogeen. Zowel jongens als meisjes maken beide hormonen aan maar niet in dezelfde verhouding. Testosteron zorg bij vrouwen en bij mannen voor het libido en mannen hebben het vrouwelijke hormoon nodig om te groeien. De reden waarom meisjes zoveel eerder en sneller groeien dan jongens komt omdat meisjes in het begin van de puberteit ineens een grote hoeveelheid oestrogeen ter beschikking hebben. De gedragsveranderingen tijdens de puberteit zijn niet direct het gevolg van de hormonen, maar van een veranderend brein. Tijdens de puberteit vind er een grote reorganisatie plaats in de hersenen waardoor pubers zich nogal vreemd kunnen gedragen.

Na een tijd is de hormonencyclus stabiel en is het lichaam van het meisje gereed voor het krijgen van kinderen. Iedere maand opnieuw maakt het lichaam van de vrouw zich klaar voor een zwangerschap. Weer zorgen hormonen ervoor dat er een eicel rijpt en het baarmoederslijmvlies wat dikker wordt, zodat het bevruchte eitje zich kan innestelen. Wanneer de eicel niet bevrucht wordt dan dalen de hormoonspiegels en wordt het slijmvlies afgestoten waardoor de menstruatie op gang komt. Deze cyclus zal zich ongeveer maandelijks herhalen.

De hormoonexplosie van een zwangerschap.

Wanneer een eicel wel bevrucht is dan zorgt een zwangerschapshormoon (hcg) ervoor dat het vruchtje blijft doorgroeien. Na twaalf weken houdt het hcg ermee op en neemt de placenta de hormoon aansturing over. Wat heel bijzonder is dat de baby tijdens de zwangerschap tien keer zoveel hormonen aan de moeder levert dan andersom. Baby's produceren al die hormonen in hun bijnieren die dan ook flink groot zijn en pas na de geboorte krimpen tot een normaal formaat. De hormonen die door het lichaam van vrouw en kind gieren, zorgen ervoor dat de baby goed groeit, dat de juiste organen zich op het juiste moment ontwikkelen en dat de bevalling zich ergens op de uitgerekende datum aandient. Maar naast de lichamelijke effecten zijn er ook geestelijke effecten. Aan het eind van de zwangerschap is de hoeveelheid progesteron bij de vrouw tien keer zo hoog als normaal. Dit zorgt er voor dat vrouwen rustiger zijn en het is dus niet zo gek dat vrouwen de laatste maanden van de zwangerschap vaak erg loom zijn. Er is ook een theorie dat progesteron zorgt voor geheugenverlies rond de bevalling waardoor de meeste vrouwen "vergeten" hoe pijnlijk de bevalling was.

Maar ook voor oxytocine is een belangrijke rol weggelegd, dit hormoon stimuleert de borstvoeding, zorgt voor gevoelens van verbondenheid en is een stress onderdrukker. Stress is niet goed voor de foetus en kan op latere leeftijd tot een verstoorde oxytocineproductie bij het kind leiden. Maar ook kinderen die de eerste tijd na de geboorte niet regelmatig geknuffeld worden, hebben last van een verstoorde oxytocineproductie. Het lijkt er op dat de periode rond de geboorte cruciaal is voor de hormoonproductie in de rest van het leven.

De hormoonimplosie van een overgang.

Bij de laatste hormonale fase is er geen sprake van een explosie maar van een implosie omdat tijdens de overgang (of menopauze) de productie van allerlei hormonen sterk daalt. Meestal begint de overgang met een verstoring van het progesteronniveau waardoor de menstruatiecyclus wat langer zal worden en de menstruatie wat heviger kunnen zijn. Na verloop van tijd daalt ook de oestrogeenproductie en begint de menopauze echt vervelend te worden. De gevolgen zijn opvliegers, depressies, een afnemend libido en concentratieproblemen. De meeste vrouwen hebben zo'n vier of vijf jaar last van overgangsklachten en menstrueren zo rond hun 50ste levensjaar voor het laatst. De overgangsklachten kunnen versterkt worden door emotionele problemen die zich ook vaak rond deze leeftijd aandienen. Wanneer de overgang voorbij is zal de hormoonhuishouding in het lichaam weer stabiliseren.

Andere man versus Vrouw pagina's

Boeken over de verschillen tussen mannen en vrouwen.

boekboek bestellenWaarom vrouwen liefde nodig hebben Ook in dit boek beschrijven Allan en Barbara Pease op luchtige wijze duidelijk nog een ander aspect waaróm de beide seksen zo anders zijn. Onze primaire driften en prioriteiten verschillen zo enorm, dat we bijna kunnen stellen dat mannen en vrouwen wat seks betreft niet goed bij elkaar passen. Als het op liefde en seks aankomt, zijn de verschillen tussen mannen en vrouwen pas goed merkbaar. Mensen proberen alles te bepalen en naar hun hand te zetten, maar de liefde blijft iets ongrijpbaars. Een zeer nuttig boek voor zowel mannen als vrouwen die zich willen verdiepen in de verschillen tussen mannen en vrouwen in een liefdesrelatie.

boekboek bestellenOver het mannelijke in de vrouw en het vrouwelijke in de man. Jungs theorie over animus en anima in de praktijk. Communicatie. Het lijkt zo eenvoudig. Want als we met elkaar praten wisselen we onderling van gedachten en reageren we op elkaar. Wat we niet beseffen is dat als we met z'n tweeën praten, we eigenlijk met ons vieren zijn. De vrouwelijke energieën in de man (die C.G. Jung de anima noemde) en de mannelijke energieën in de vrouw (haar animus) blijken een stevig woordje mee te spreken, en als het tegenzit zich overal mee te bemoeien en een flinke stem in het kapittel te hebben. En de ruzies die we hebben blijken qua stijl en vorm verbijsterend algemeen te zijn. Verhelderend en praktisch en een echte eye-opener.

Last update: 09-01-2020

Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (mail@heinpragt.com).