Liefde en kinderen

kinderen Ik ben zelf vader van vijf kinderen en ik voel mij gezegend als vader. Ik vind (en vond) tijd doorbrengen met mijn kinderen erg belangrijk en ik ben ook een vader met hart en ziel. Ik heb ook een sterke mening over hoe we tegenwoordig omgaan met zogenaamde probleemkinderen. Er zijn niet zoveel echte probleemkinderen, kinderen hebben een eigen karakter en soms mist er iets aan de opvoeding maar tegenwoordig lijkt het er erg op dat we elk gedrag proberen te diagnosticeren. Kinderen zijn heerlijk onbevangen, kunnen ons soms een hele belangrijke spiegel voorhouden en wanneer mensen wel eens commentaar hebben op de jongeren van tegenwoordig dan zeg ik vaak: "kijk eens wie ze opgevoed heeft!". Ook hebben kinderen als het er op aankomt meer van uw tijd en aandacht nodig dan van uw geld. Soms zijn kinderen vaak heel erg de dupe van ego gedrag van gescheiden ouders, ook hier heb ik de laatste jaren over geschreven. Een kind opvoeden is een hele serieuze taak en verantwoordelijkheid, maar ook een van de mooiste dingen in dit leven. Vriendelijke groet, Hein Pragt



Co-ouderschap verbetert contact tussen vader en kind

Uit een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat er een stijgende lijn valt te ontdekken in goed contact tussen gescheiden vaders en de kinderen. De belangrijkste oorzaak die men hier voor kan aanwijzen is de stijgende populariteit van co-ouderschap waarbij beide ouders elk de helft van de tijd voor het kind zorgen. Dit zegt Jan Latten die naast CBS-onderzoeker ook hoogleraar demografie is aan de Universiteit van Amsterdam. De stijging begon in de jaren 60 en nam sterk toe in de jaren 70. Hij verwacht dat deze trend verder doorzet hoewel de moeder voor veel kinderen de belangrijkste persoon in hun leven blijft na een echtscheiding. In het verleden was er helaas vaak na een scheiding geen of slecht contact tussen de gescheiden vader en het kind, door het co-ouderschap blijft de vader intensief betrokken bij de opvoeding van het kind en die band blijft ook na de scheiding. Dit is niet alleen in het belang van de ouders maaer zeker in het belang van het kind die de mogelijkheid heeft om met beide ouders een liefdevolle band op te bouwen, contact te houden met familie van beide ouders. Ook geeft het beide ouders de kans om werk en zorg voor de kinderen op een eerlijke wijze te verdelen.

Relatiebreuk en kinderen

tekening ouders scheiden met kinderen

Wanneer ouders gaan scheiden of uit elkaar gaan heeft dit vaak ook grote invloed op kinderen, echter zijn beide (ex) partners vaak zo druk bezig met hun leven weer op orde krijgen en gaan ze gebukt onder vaak sterke emoties waardoor de belangen van de kinderen er vaak bij inschieten. Dit is niet altijd boze opzet maar komt meestal voor uit een onvermogen door alle beslommeringen en ellende die het uit elkaar gaan met zich meebrengt. Soms zullen kinderen één van beide ouders veel minder zien en moeten ze steeds weer afscheid nemen van een van de ouders. Maar soms worden sommige kinderen gedwongen te verhuizen en van school te veranderen. Er ontstaan voor de kinderen ineens twee werelden, de plek van papa en de plek van mama. Maar ook kinderen zijn vaak boos en verdrietig over wat hun is overkomen en sommige kinderen uiten zich agressief en onhandelbaar, anderen worden angstig en trekken zich terug. De onzekerheid dat beide ouders van ze blijven houden en dat ze van beide ouders mogen blijven houden kan voor een kind een heel groot probleem zijn. Voor volwassenen is er vaak wel steun tijdens de echtscheiding of het uit elkaar gaan maar vaak is dit er niet voor de kinderen, die proberen soms terug te vallen op vriendjes en vriendinnetjes of sluiten zich er zoveel mogelijk van af wat later vaak weer voor de nodige problemen kan zorgen. Maar er zijn naast alle emotionele problemen ook praktische zaken zoals de sportclub of de vereniging waar het kind lid van is, van verjaardagen en feestdagen. Ook voor kinderen is een echtscheiding of het uit elkaar gaan van hun ouders een vaak traumatische ervaring die men vaak erg onderschat.

De meeste kinderen gaan er van uit dat de ouders altijd bij elkaar blijven en dat ze in een veilig gezin en thuis kunnen opgroeien. Ieder kind wil graag dat zijn of haar ouders van elkaar houden en dat ze gelukkig zijn met elkaar. Soms vermoeden kinderen het al langere tijd en soms hebben de ouders het heel goed verborgen weten te houden, maar ook al weten kinderen het vaak al onbewust meestal willen ze het niet zien. Maar dan opeens vertellen de ouders dat ze uit elkaar gaan en dan is het werkelijkheid geworden. Voor kinderen is dit vaak een verwarrende tijd, wat gaat er nu gebeuren?, bij wie moet ik nu wonen?, vinden ze mij ook niet meer aardig, niet meer lief? Ook denken veel kinderen dat het aan hen ligt en proberen ze wanhopig om hun ouders toch weer bij elkaar te brengen. Voor kinderen is het belangrijk om bevestigd te krijgen dat het niet an hen ligt ook als zijn ze bijvoorbeeld een moeilijke puber, het ligt aan de ouders die niet meer samen verder kunnen.

Sommige ouders proberen als vrienden uit elkaar gaan, maar soms kunnen ze ook heel erg ruzie hebben. En zelfs al gaan ze als vrienden uit elkaar, er zullen zekere spanningen zijn en ouders zullen zich los moeten maken van elkaar en dat zal voor beiden moeilijk zijn. Wanneer ouders erg veel ruzie maken is dat als kind erg vervelend en is het belangrijk om de kinderen niet in de conflicten te betrekken en zeker niet over te laten halen om partij te kiezen. Het is het probleem van de ouders en die zullen het moeten oplossen en ze mogen de problemen niet bij de kinderen neerleggen. Wanneer een kind geen zin heeft om geconfronteerd te worden met verdriet of boosheid van een van beide ouders of beide ouders dan moeten de ouders dit respecteren. Kinderen moeten weten dat ze geen hulpverlener voor je ouders zijn en dat een jongen niet de rol van de vader of een meisje niet de rol van de moeder moet proberen over te nemen. De meeste kinderen hebben het al moeilijk genoeg mee en het is heel oneerlijk als ouders hun zorgen ook nog bij de kinderen neerleggen.

Wanneer je als kind even geen zin hebt in de ruzie van je ouders kun je bijvoorbeeld rust zoeken bij een vriendin, buren of familie. Het is belangrijk dat je als kind ook je grenzen aangeeft en zorgt dat je rust en afleiding krijgt wanneer je ouders gaan scheiden. Het zorgt voor veel spanning en onzekerheid en iedereen voelt zich anders als zijn of haar ouders gaan scheiden. De een voelt angst, de ander onzekerheid, boosheid of schuldgevoelens maar al deze gevoelens zijn normaal en je hoeft je er zeker niet voor te schamen.

Kinderen houden meestal van allebei je ouders en ze willen beiden geen verdriet doen en vaak willen ze (onbewust) het liefst dat hun ouders bij elkaar blijven of weer bij elkaar komen, maar dat kan meestal niet. Vaak gaan ouders op een ander adres wonen en zullen de kinderen bij de ene ouder gaan wonen en bijvoorbeeld in het weekend naar de andere ouder gaan, dit heet een omgangsregeling. Voor kinderen is het belangrijk om te weten dat het een regel is voor de ouders, als kind mag als jij dit wilt gewoon naar de ouder gaan waar jij op dat moment wil zijn, tenzij BEIDE ouders aangeven dat dit niet kan. Wanneer een kind officieel bij de moeder woont maar na schooltijd graag bij de vader langs wilt gaan dan is dit heel normaal en mag je jezelf als kind dit ook niet laten verbieden.

Een andere optie is dat een kind bij beide ouders blijft wonen en dat deze de tijd voor de zorg eerlijk verdelen. Dit noemen ze co-ouderschap en dit is tegenwoordig de regel bij een echtscheiding. Als kind woont dan bijvoorbeeld een week bij de ene ouder en de andere week bij de andere ouder of de helft van de week bij de ene en de andere helft bij de ander. Voorwaarde is meestal wel dat wanneer een kind naar de basisschool gaat dat beide ouders in dezelfde plaats blijven wonen. Maar ook als er sprake is van co-ouderschap is het goed dat de ouders begrijpen dat een kind, wanneer het daar behoefte aan heeft, de andere ouder mag bezoeken. Het is heel belangrijk om een kind nooit te laten kiezen tussen ouders. Stel je als ouders een voor dat je maar één kind kunt redden en het andere moet laten verongelukken, deze keuze is onmenselijk en net zo onmenselijk is een kind voor de keuze stellen om te kiezen voor één van beide ouders.

Ook worden kinderen geconfronteerd met verschillende huisregels bij beide ouders, niet alleen kinderen maar ook de andere ouder zal dit moeten leren accepteren. Natuurlijk is er overleg en inspraak mogelijk maar de ene ouder heeft niets te beslissen over de huisregels van de andere ouder. Als kind moet je jezelf ook niet laten overhalen door een van de ouders om ruzie te maken met de andere ouder. Het beste is om niet te veel te vertellen over de andere ouder en je niet te laten betrekken in problemen tussen beide ouders. Vaak is het zo dat gescheiden ouders problemen of woordenwisselingen die ze hebben met de andere ouder, gebruiken om kinderen te beïnvloeden. Laat je hier als kind niet voor gebruiken en praat er niet over met de andere ouder als dit soort dingen gebeuren. Het gebeurt helaas nog veel te vaak dat ouders via hun kinderen de andere ouder proberen te kwetsen. Maar ook als een van beide ouders kwaad spreekt over de ander in bijzijn van een kind moet je als kind kunnen aangeven dat je dit niet wilt en dat je jezelf daar erg onprettig bij voelt. Ouders moeten dit respecteren en als kind moet je aan kunnen geven dat je hier geen zin in hebt.


Complimenten geven.

De meeste ouders weten dat complimentjes geven een beproefd middel in de opvoeding is. Men kan kinderen ermee stimuleren, angsten laten overwinnen, en onzekerheid verminderen. Maar het is wel belangrijk de complimenten op een goede wijze te geven want sommige complimenten werken precies tegenovergesteld. Vooral bij kinderen met een laag zelfbeeld is dit het geval, blijkt uit onderzoek van ontwikkelingspsychologen van de Universiteit van Utrecht. Hierbij maken de onderzoekers onderscheid tussen persoonsgerichte en gedragsgerichte complimenten. Een voorbeeld van persoonsgericht is "Wat ben jij goed" en gedragsgericht is "Wat heb je dat goed gedaan". Uit onderzoek bleek dat ouders vaker persoonsgerichte dan gedragsgerichte complimenten geven aan kinderen met een laag zelfbeeld en dat juist kinderen met een laag zelfbeeld niet gebaat zijn bij persoonsgerichte complimenten. Deze vorm van complimenten zorgde er juist voor dat ze zich gingen schamen als ze faalden. Gedragsgerichte complimenten daarentegen veroorzaken geen gevoelens van schaamte na falen, ook niet onder kinderen met een laag zelfbeeld. Daarom is het over het algemeen dus beter om complimenten te richten op het gedrag dan op de persoon, aldus de onderzoekers.

Persbericht Universiteit Utrecht

Kindermishandeling kan een blijvende stempel achterlaten in de hersenen.

Professor Patrick McGowan doet aan het Department of Biological Sciences van de University of Toronto onderzoek naar het verband tussen genetische wijzigingen en psychisch trauma. Het staat vast dat vroegkinderlijke negatieve ervaringen kunnen leiden tot permanente biologische veranderingen in de hersenen. De professor kwam het verband tussen kindermishandeling en genetische wijzigingen enkele jaren geleden op het spoor tijdens het bestuderen van hersenweefsel van slachtoffers van zelfmoord. Men stelde vast dat mishandeling, misbruik of ernstige verwaarlozing in de kindertijd gerelateerd was aan min of meer permanente wijzigingen in de genen. Sinds enkele jaren weet men dat er veranderingen kunnen optreden in genexpressie als gevolg van externe invloeden. Factoren als voeding, infectie en trauma kunnen een proces in gang zetten dat de genfunctie beïnvloedt zonder de onderliggende DNA-structuur te wijzigen. Onderzoek heeft aangetoond dat dergelijke veranderingen een rol kunnen spelen bij talrijke lichamelijke en psychische ziekten. Het gaat hier dan niet noodzakelijk over zware trauma's maar over wat men early life adversities noemt. Dat kan ook zijn: een vader of moeder die weinig liefde toont of onvoorspelbaar is in zijn of haar reacties maar ook een permanente stresssituatie in het gezin.

Lees hier meer over op de website van KU Leuven.

Overbeschermend opvoeden

Bij overbescherming moet ik vaak denken aan het bekende nummer "Mother" van Roger Waters van het bekende album "The wall" van de band "Pink Floyd". Het hele album was een soort psychotherapie voor Roger Waters en sterk autobiografisch. Het lied gaat over de gevolgen van een overbezorgde alleenstaande moeder, die al haar angsten doorgeeft aan haar zoon, alles voor hem wil regelen en hem voor alles in het leven wil beschermen. Ook zelfs tegen de liefde van andere (vrouwen) meisjes omdat ze hem vast wil houden. In het lied vraagt het jongetje of hij een muur om zich heen moet bouwen en moeder wil hem daar met alle plezier mee helpen. Aan het einde komt dan de grote vraag: "Moeder moest de muur uiteindelijk echt zo hoog zijn?".

Overbeschermd opgevoede kinderen ontwikkelen zich op langere termijn vaak in extreme richtingen, of ze geloven dat ze niets kunnen, of juist dat ze onoverwinnelijk zijn. Overbescherming gebeurt vaak vanuit grote liefde maar is een overmatige reactie van ouders op de gevaren die hun kinderen lopen wanneer ze de wereld leren ontdekken. In de meeste gevallen leren kinderen niet om echt zelfstandig te zijn en leren ze niet dat ze soms fouten mogen maken om ervan te leren. Dit komt in de kinderopvang soms heel duidelijk naar boven maar ouders vinden zichzelf dan eerder mondige ouders dan overbeschermend. Sommige ouders zien overal gevaar in zelfs in dingen die voor kinderen heel normaal zijn zoals klimmen, rennen en overal aan zitten maar ook ruzie maken. Veel overbeschermende ouders hebben dan ook problemen met het uit de hand geven van de opvoeding van hun kinderen, maar desondanks willen ze toch beiden werken.

In de puberteit houden overbeschermende ouders zich vaak te veel met de vriendschappen en prille relaties van hun kinderen bezig, in Amerika heten deze ouders dan ook helikopterouder omdat ze als het ware continue boven hun kinderen cirkelen om ze in de gaten te houden. Helaas pakt de opvoeding voor deze kinderen vaak niet goed uit omdat ze vaak niet de kans krijgen te ontdekken wat ze zelf kunnen. Om zich goed te kunnen ontwikkelen moeten ouders kinderen fysieke, emotionele, mentaal en sociaal de ruimte bieden maar tegelijkertijd ook grenzen stellen. Veel mensen die overbeschermd opgevoed zijn krijgen op latere leeftijd problemen met omgang met andere mensen en problemen in vriendschappen en vooral relaties.

Overbeschermende ouders geven hun kinderen de boodschap mee dat de wereld onveilig is en dat ze altijd op hun hoede moeten zijn. Vaak combineren ze dit met de boodschap dat ze hun vader of moeder altijd kunnen vertrouwen en dat hun vader en of moeder de veilige baken in de kwaadaardige wereld is. Helaas kan het gevolg van een overbeschermende ouder, net als in het lied van Roger Waters, het bouwen van een grote muur om zich heen tot gevolg hebben. Niemand komt echt binnen en de eigen gevoelens tonen ervaart men als extreem gevaarlijk. Beter lijkt het dus om een show op te voeren van de persoon die je zou willen zijn, zonder je kwetsbaarheden te tonen. Dan komt niemand ooit te dichtbij om echt binnenin te kijken. Net doen alsof je sterk bent, andere mensen buitensluiten en alles wat jezelf kwetsbaar maakt verbannen uit het leven. Helaas komen veel van deze kinderen als volwassenen in het hulpverleningscircuit terecht.

Veel overbeschermende ouders leggen hun gedrag uit als extreme liefde voor hun kinderen waardoor het voor kinderen nog extra moeilijk is om zich hier uit los te maken. Veel overbeschermende ouders zijn er niet van bewust dat zij hun kind daarmee tekort doen. Soms zijn ouders zo bang voor alles wat hun kind kan overkomen dat ze het kind hierdoor niet de kans geven om te leren zich daartegen te verweren. Het kan voor ouders soms heel moeilijk zijn om te zien dat hun kind pijn of verdriet heeft en zich desondanks te bedenken dat hun kind juist hierdoor kan groeien en zelfstandiger kan worden. De kunst is hierbij het kind los te laten zonder het echt in gevaar te brengen.


Kinderen en ouders en de puberteit?

De puberteit is de periode waarin kinderen zich tot volwassene ontwikkelen, waarbij zich grote veranderingen in het lichaam voltrekken. Ook heeft deze verandering een grote invloed op het gedrag. Meestal gebeuren deze veranderingen tussen tien en achttien jaar en duurt het ongeveer 3 jaar. Puberen wordt gebruikt voor de manier waarop jongeren zich willen afzetten tegen de gevestigde waarden en normen. Pubers voelen een biologische drang naar zelfstandigheid en deze drang naar zelfstandigheid uit zich vaak in opstandigheid tegen het ouderlijke gezag.

In de puberteit vindt een belangrijk deel van de bewustwording en de vorming van de persoonlijkheid plaats. Kinderen voelen zich vaak onzeker over zichzelf wat zeer frustrerend kan zijn en hierdoor ontstaan ook vaak conflicten met de ouders en de omgeving. De lichamelijke veranderingen in de puberteit worden veroorzaakt door de werking van hormonen. Het bloed transporteert deze stoffen door het hele lichaam, waardoor bepaalde organen worden geprikkeld om te gaan groeien of te veranderen. Vanaf een jaar of tien neemt zowel bij jongens en meisjes de lengte en het gewicht sterk toe, het jaar voor de puberteit is de groei het hevigst.

De meeste kinderen realiseren zich zelf ook dat ze lichamelijk volwassen worden, ze beginnen al snel met het onderzoeken van hun lichaam en beginnen te masturberen. Op de middelbare school krijgen pubers vaak ook langdurige (en seksuele) relaties, hierdoor is de gemiddelde leeftijd van ontmaagding in Nederland ook sterk gedaald. Tijdens de puberteit begint de productie van geslachtscellen, bij meisjes begint de productie van eicellen en beginnen ze te menstrueren. Meiden zijn dan ook vanaf dat moment geslachtsrijp en kunnen ze zwanger worden, wat op die leeftijd nog niet erg bevorderlijk is omdat ze geestelijk nog niet volwassen genoeg zijn om een kind te krijgen.

Bij jongens begint de productie van zaadcellen vanaf hun eerste ejaculatie maar ze zijn echter niet onmiddellijk vanaf dat moment geslachtsrijp. De eerste zaadcellen zijn meestal niet sterk genoeg en sterven al snel, pas ongeveer een jaar na de eerste zaadlozing, zijn de zaadcellen van de meeste jongens ook vruchtbaar. Hoewel de meeste kinderen er niet graag over praten dient u als ouders wel te zorgen dat uw kinderen geestelijk maar ook seksueel op een gezonde wijze volwassen worden. Gelukkig bestaan er een aantal goede boeken om ouders door deze soms moeilijke periode heen te loodsen. U kunt een overzicht van deze boeken vinden onder aan deze pagina.

Hoe overleven we als ouders de puberteit?

Voor veel ouders is de puberteit van hun kind een erg spannende fase is in het leven van het kind. Uit ervaring weet ik dat een opstandige en eigenwijze puber u soms tot waanzin kan drijven. Ook kan een opstandige en soms geraffineerde puber ouders zo tot wanhoop drijven dat de relatie van de ouders zelfs onder druk kan komen te staan. Veel ouders hebben moeite om zich in deze periode als ouders op te stellen en niet als vriendjes, die hun kinderen duidelijk grenzen aangeven en opleggen. Maar desondanks is het soms heel moeilijk om met een puber om te gaan, ze worden zelfstandiger, u weet niet meer wat ze doen omdat ze dat niet meer vertellen. Ook willen ze er vaak niet over praten en u zult moeten leren enige afstand te nemen maar toch sturend en in gezag te blijven.

Maar soms zijn er stampvoetende ruzies, huilbuien, schoolverzuim, misbruik van drank en drugs. Soms staat zelfs jeugdzorg of de politie voor de deur en weet u weer dat opvoeden niet altijd eenvoudig is. Wat mij erg geholpen heeft is een moeder die als ik weer eens liep te klagen over een van mijn kinderen even vertelde hoe ik in diezelfde periode was. Dit was vaak erg confronterend en meestal wist ik dan alles weer even te relativeren. Het boek "wat nou pubers" heb ik zelf meerdere keren gelezen en dit boek kan ik ook iedere ouder met pubers aanraden.


Boeken over kinderen en liefde.

Kalverliefde is een normale zaak, maar het is ook een serieuze zaak. Die eerste vlinders in de buik zijn een opwindende ervaring. Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Verliefdheid kan stresserend zijn. En dan is er nog liefdesverdriet ... En wat als je verliefd wordt op iemand van hetzelfde geslacht? Wat als je ouders je liefje niet zien zitten? Of als je verliefd bent op een ster aan het showbizzfirmament? Of als je gevoelens misbruikt worden door een loverboy? En wat met datingsites? Dit boek is bestemd voor jongeren, ouders en voor alle anderen die, al dan niet professioneel, te maken hebben met jongeren.
kopen knop


Handboek voor de moderne stiefmoeder. Elk jaar komen er in Nederland tienduizenden stiefgezinnen bij, in alle mogelijke samenstellingen. Gedreven door de liefde kiezen twee mensen voor een nieuw leven en blijmoedig nemen ze elkaars kinderen "erbij". Zo moeilijk kan het toch niet zijn om die in je hart te sluiten? Maar na de eerste euforie ontstaan er situaties die onvermijdelijk vragen om heftig slikken of een ijzeren zelfbeheersing. Liefde voor je partner leidt nu eenmaal niet vanzelfsprekend tot liefde voor de bijbehorende kinderen. Herrie ligt op de loer. Al was het maar omdat de wederzijdse exen ook nog een vinger in de pap hebben. In het 'Handboek voor de moderne stiefmoeder' toont journalist en ervaringsdeskundige Yolan Witterholt wat er op je pad kan komen tijdens de eerste jaren van een stiefgezin.
kopen knop


Gescheiden en toch samen goede ouders. Afscheid nemen van je ex en tegelijkertijd samen goede ouders blijven? Het lijkt een onmogelijke opgave. Emoties als woede, ongeloof en verdriet buitelen over elkaar heen terwijl je verstandige beslissingen moet nemen omwille van de kinderen. Gescheiden met je ex toch samen goede ouders biedt ex-partners handvatten om op een goede manier met elkaar om te gaan. Met inzicht in de emoties van jezelf, je ex en de kinderen zet je makkelijker een streep achter het verleden en kun je je kinderen een trauma besparen. Een deel van de relaties waaruit kinderen voortkomen, eindigt in een scheiding. Een scheiding komt vaak voort uit een heftige emotionele periode waarin de partners de oorspronkelijke verbinding die er tussen hen was uit het oog verliezen. In dit boek wordt aandacht besteed aan een breed aantal onderwerpen waar volwassenen bij een scheiding mee geconfronteerd worden.
kopen knop


Last update: 21-04-2022


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (heinpragt@outlook.com).