Liefde en relatie

Op deze pagina staan artikelen die betrekking hebben op liefde en relaties, vooral in positieve zin. Na meer dan vijftig jaar in dit leven gestaan te hebben en na meerdere relaties denk ik dat ik een een beetje ervaring heb opgedaan in hoe een goede relatie zou moeten zijn hoewel ik lang niet alles wetenschappelijk kan onderbouwen. Zoals zoveel zaken die de liefde betreft is dit vaak ook onmogelijk. Ik wil u in ieder geval al een leuke grappige opmerking vertellen die ik een paar jaar geleden hoorde. Een man zit over zijn vrouw en zijn relatie te klagen tegen een andere man en wanneer hij vraagt wat de ander er van vindt antwoord deze: "waarom zou jij het beter hebben dan ik!". En dit geeft wel een belangrijk punt aan, we zitten elkaar (en de media) compleet gek te maken met ideaalplaatjes van een relatie en wanneer men maar een keer in de twee weken intiem is denkt men meteen dat er iets mis is met de relatie. Mijn reactie is dan vaak, welkom in de "normale" wereld. Geen enkele relatie is perfect, maar wanneer beide partners zich gelukkig en vooral tevreden voelen is het volgens mij al ruim voldoende. Ik wens u veel leesplezier, vriendelijke groet Hein Pragt.

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Wegwerprelaties

Uit recent onderzoek blijkt dat bijna 50 procent van de volwassenen in Nederland wel eens met een verbroken relatie te maken gehad heeft en een ander onderzoek geeft aan dat zo'n 70 procent van de ondervraagden vinden dat mensen tegenwoordig te snel een relatie verbreken. Wanneer ik zelf om mij heen kijk valt me ook op dat sommige mensen hun relatie wel heel snel "inruilen" voor een andere als het maar even tegenzit of minder leuk is. Zijn we in deze wegwerp wereld nu ook op weg naar de "wegwerprelatie"? Mensen zijn zelfstandiger maar ook minder in staat om zich aan te passen aan een ander en bovendien zijn de verleidingen en de kans om met iemand in contact te komen veel groter dan vroeger. Het viel mij bijvoorbeeld op dat ik meerdere jaren wel eens op een dating site keek en dan in het bijzonder voor mensen in de buurt. Vaak zag ik daar telkens weer dezelfde vrouwen opduiken om na een korte tijd weer te verdwijnen en een half jaar later weer met een nieuwe profiel op dezelfde datingsite te staan.

Ook hoor ik van vrouwen verhalen van mannen op datingsites die er leuk uitzien die date na date "proberen". Een vrouw vertelde dat ze op vrijdagavond een date had waar ze na een hele gezellige avond bleef slapen om de volgende dag via een email te horen dat hij het toch niet zag zitten. Toen ze even langsging om uitleg te vragen, kwam de volgende date net aan. Ook ik heb wel eens zo'n "probeer" date meegemaakt en dan is het best wel even slikken als je de volgende dag (na een leuke nacht) met het hoofd nog in de wolken een email krijgt waar ze aangeeft dat ze het toch niet ziet zitten.

Seriële monogamie betekent dat men meerdere relaties heeft maar dan wel na elkaar. Sommige mensen refereren aan zichzelf als "happy singles". Dit suggereert dat men geen vaste relatie heeft maar toch een gelukkig leven heeft met intimiteit en verliefdheid alleen als men dat even nodig heeft. Dan lees ik verhalen van mensen die eerlijk toegeven dat dit leuk is wanneer men 24 jaar is maar dat het na dertig jaar al heel wat minder leuk is. Vrienden en vriendinnen gaan samenwonen of trouwen en krijgen kinderen en dan is er niet meer zoveel plaats voor die "happy single". Mensen stellen ook steeds meer eisen aan een relatie naarmate ze ouder worden en een (volgens zichzelf) leuke man van 38 schreef op een forum ook dat hij het gevoel had dat hij nooit zou kunnen voldoen aan alle eisenpakketten van de vrouwen van zijn leeftijd. Het had volgens hem vaak een veel te groot "ik" gehalte.

Een leuke Sigmund grap gaat zo, een leuke vlotte vrouw met een brede lach zegt: "Ik ben een happy single, een carrière vrouw, hip en happy, intelligent en onafhankelijk met veel vrienden. Ik woon alleen en als ik zin heb in seks dan neem ik iemand mee uit de kroeg en na het ontbijt trap ik hem de deur uit...". Na een korte stilte kijkt ze iets minder vrolijk en zegt: "U wilt zeker ook niet met mij trouwen?". Dit geeft de spagaat aan waar de meeste mensen zich in bevinden, de wereld lokt met vrijheid blijheid en zelfstandigheid maar diep van binnen willen de meeste mensen toch een vaste liefdevolle relatie. Maar juist omdat ze zo op zichzelf gericht en zo zelfstandig zijn en ze ook zo bang zijn om dit op te geven, zal het aangaan en vooral behouden van een relatie steeds moeilijker worden.

Een andere vrouw schreef op een forum dat ze er telkens weer tegenaan liep dat een relatie in het begin geweldig en passioneel was maar dat wanneer de eerste verliefdheid over was en er ook soms over minder leuke dingen en problemen gesproken werd en er soms ook ineens dingen van haar verwacht werden dat ze dan telkens met de schrik om het hart de relatie verbrak. Zo ging ze van verliefdheid naar verliefdheid en bereikte ze nooit het punt van een echte en hechte relatie. Ze vroeg zich af waarom relatie niet altijd zo leuk als in het begin konden blijven. Dit soort relaties noem ik dus soms voorzichtig "wegwerprelaties".

Paul van Vliet had ooit eens een mooi lied waarin hij beschreef dat hij niet bang was om dood te gaan, alleen bang was voor de wijze waarop. Hij gaf aan dat hij graag dood wilde gaan, thuis in zijn eigen bed met de liefdevolle verzorging van zijn vrouw. Die kende elke centimeter van zijn lijf beter dan de dokter en wist precies wat hij nodig had zonder te vragen. Dit soort opperste intimiteit bereikt men pas als men vele jaren met lief en leed naar elkaar toegegroeid is en wanneer men echt en oprecht open staat voor de ander. Dit betekent ook meer geven dan nemen, soms ook eens iets inleveren voor de ander, problemen samen oplossen en vaak de ander boven jezelf stellen. Voor veel mensen is dit tegenwoordig ondenkbaar zodat ze nooit verder komen dan de eerste spannende leuke tijd van een relatie en relaties helaas net als de meeste wegwerp dingen in deze wereld ook "wegwerprelaties" worden.

Lichamelijke klachten binnen een relatie

© 2012 Moniek Vis

Hoe lastig is het niet om ’s morgens op te staan en steeds weer opnieuw meteen lichamelijke klachten te ervaren. Het vraagt, zeker bij langdurige of chronische klachten, een zekere discipline om de dagelijkse structuur zoals douchen aankleden en ontbijten op te pakken. Lichamelijke klachten kunnen een lastige sta-in-de-weg zijn om deze noodzakelijke dingen als plezierig te ervaren. Het blijft dan ook afhankelijk van hoe de situatie per persoon is en de ene dag zijn klachten sterker dan de andere. De ene persoon heeft het nodig gezien zijn of haar bioritme een langzame start te hebben, terwijl een ander juist springlevend de dag wil beginnen. Met lichamelijke klachten heeft de ene persoon juist een zekere actie nodig, terwijl een andere juist meer rust, inzicht of afleiding nodig heeft. Hoe lastig is het vervolgens om met je partner en huisgenoten om te gaan. Over het algemeen is structuur in het dagelijkse leven essentieel. Zo stelt het lichaam zich in om op bepaalde tijden gevoed te worden, maar ook voor de geest is structuur essentieel.

Wanneer men een zekere structuur aanhoudt met bijv. etenstijden, dan heeft de geest even geen aandacht voor andere zaken, want de geest heeft alle aandacht nodig voor het bereiden van het voedsel. Dit blijkt dan goed te zijn voor de andere onderwerpen die langskomen. Zij krijgen dan geen aandacht waardoor er een volgende keer weer fris tegenaan gekeken kan worden. Of, zo blijkt soms, is het niet meer de moeite waard om met bepaalde onderwerpen bezig te zijn. Of de gevoelens die bij bepaalde onderwerpen naar boven komen, zijn tot rust gekomen. Maar bij lichamelijke klachten zijn de ongenoegens niet zomaar verdwenen. Telkens weer kan pijn veel aandacht oproepen. Het blijft in mijn beleving belangrijk om allereerst zelf de klachten serieus te blijven nemen en deze te omarmen. Pijn willen we graag weg hebben, dus een afweer naar de pijn is makkelijk op te merken. "Ik heb echt geen zin in weer zo een dag met…" of "Niet weer beperkt worden in mijn activiteiten." Of "Ik wil niet weer afspraken afzeggen vandaag". De pijn in de volle omvang accepteren geeft vrijwel meteen een zeker ontspanning. Hiermee bedoel ik geenszins dat de pijn weg is, maar wel dat er een verschil opgemerkt kan worden. Wel of niet pijn accepteren geeft een verschil in gewaarwording. Het wezenlijke element hierbij is, of men bereid is de pijn helemaal te verwelkomen en daarmee te accepteren dat het niet gaat zoals men het zou willen. Wanneer de pijn omarmd wordt, kan gek genoeg een zekere verlichting plaatsvinden.

Het gevecht dat pijn weg moet valt weg en dat scheelt energie! Hoe heilzaam is het niet om pas daarna in contact te zijn met de ander. De ander zal vrijwel meteen op kunnen merken dat de lichamelijke klachten zeker hinderlijk zijn, maar dat de persoon die deze klachten heeft er niet tegen vecht en er niet geheel door in beslag genomen wordt. Zo blijft er ruimte over om ook de ander daadwerkelijk te zien en te horen en dat maakt dat wederzijds contact blijft bestaan ondanks de klachten. Dat zorgt ervoor dat de persoon met de klachten zelf niet verzwolgen blijft in de klachten en daarmee afgesloten blijft voor al het andere in zichzelf en ook open blijft staan voor de ander. Dit heeft direct gevolgen voor het contact, dat wat de ander zegt wordt gehoord of gevoeld en zo heeft het zin dat een ander in de buurt is. Wanneer men verzwolgen blijft in de klachten heeft dit direct effect op de ander. Deze zal dan ervaren dat zijn of haar aanwezigheid niet veel uitmaakt, althans niet in positieve vorm. En dat is toch niet uiteindelijk de bedoeling wanneer men liefdevol met de ander om wil gaan? Want wat heeft men juist nodig als men lichamelijke klachten heeft? Juist….een beetje Liefde!

Lichamelijke klachten en schuldgevoel.

Hoe lastig is het niet om het vervelend te vinden wanneer je partner weer eens ziek is. Er heerst wel degelijk een taboe op om hier openlijk over te klagen. Het hoort niet, het mag niet alsof we allemaal Florence Nigthingale zijn. Nu is de ene partner meer zorgend dan de ander, dat is waar. Voor de partner die zorgend ingesteld is, zal de belasting van een zieke partner wellicht minder belastend zijn dan voor het niet-zorgende type. Schuldgevoel speelt vaak een grote rol. Het schuldgevoel kan vele oorzaken hebben: je schuldig voelen omdat je geen zin hebt om alweer thuis te blijven; je schuldig voelen omdat jouw stemming nu niet afgestemd is op die van de zieke partner en je daar ook geen zin in hebt; je schuldig voelen omdat je geen zin hebt om te zorgen en de zieke partner er toch ook niets aan kan doen. (Een ander probleem is wanneer hieraan getwijfeld wordt).

Reden genoeg om schuldgevoel eens louter onder de loep te leggen. Wat gebeurt er nu eigenlijk als we ons schuldig voelen. Het mag als algemeen bekend beschouwd worden dat gevoelens en gedachten elkaar beïnvloeden. Als ik de hele dag bedenk dat het door de wolken lekker luchtig zomer weer is, dan zal ik dat aan het einde van de dag ook zo ervaren. Als ik bedenk dat het donkere rot wolken zijn die mijn humeur negatief beïnvloeden, dan zal ik aan het einde van de dag sikkeneurig zijn omdat het donker en bewolkt is. Schuldgevoel suggereert dat je iets fout hebt gedaan. Als je een portemonnee steelt, doe je iets fout en is het terecht dat je je schuldig voelt. Zo kan schuldgevoel dus een goede indicator zijn voor dat wat goed of fout is. Maar wat heb je dan fout gedaan als je partner ziek is? De norm is dan toch dat je 24/7 uur klaar staat, wanneer je partner ziek is. En wie kan dat nu? Wie voelt zich niet schuldig wanneer een partner veelvuldig ziek is? De aanname dat je 24/7 uur klaar staat is enigszins overdreven. Laten we er 16 uur per etmaal van maken. Dan nog is het niet haalbaar om altijd rekening te houden met de ziekte van jouw partner, zoals het ook niet mogelijk is om 16 uur per etmaal rekening te houden met een gezonde partner.

Waarom blijven deze hardnekkige aannames en daaraan gekoppelde schuldgevoelens dan toch bestaan? Het verborgene zit hem in het almachtige idee dat je een partner bent die dat wel aan kan. Dat je zo sterk bent, dat het geen probleem hoeft te zijn. Dat je zo liefdevol bent, dat je de liefde altijd kan voelen. Dat jij niet degene bent die tekort schiet, maar je zieke partner. Kortom onbewust voel je je een perfecte partner die alles aan kan en voel je je schuldig als blijkt dat dat niet het geval is. Want dat is niet goed, maar fout. Wanneer je je nu eens realiseert dat je niet perfect hoeft te zijn, dat je niet almachtig bent, wordt het dan niet makkelijker om je je wat minder schuldig te voelen. Wanneer je je nu eens realiseert dat het heel arrogant is om te bedenken dat je dit altijd aan kan, krijgt het schuldgevoel dan een andere lading? Of hou je gewoon van je schuldgevoel en wil je daar helemaal niet vanaf?

De liefde bedrijven maar dan met de kleren aan

Een boek dat ik in één ruk heb uitgelezen was het boek "De liefde bedrijven" van de Nederlandse psychologe Blanca Van Den Brand. In haar praktijk begeleidt ze als psychologe, op geheel eigen wijze, stellen met relationele en seksuele problemen en ook verschijnt zij regelmatig in de media. Na haar studie psychologie ging ze een wereldreis maken waarbij ze dit boek schreef. Het boek ziet er zeer fraai uit zowel van buiten als van binnen en het is dan ook bestemd voor een jong publiek. Het verhaal van Amor en Psyche loopt als een rode draad door het boek. Een belangrijk thema van het boek is dat er een heel groot verschil bestaat tussen mensen en dieren, de mens kan het hele jaar door onbeperkt de liefde bedrijven terwijl dieren maar een paar keer per jaar en soms zelf één keer per jaar in het voor hen gunstige seizoen krols, bronstig of balts worden. Alleen dan worden ze door hun instincten gedreven zich over te geven aan hun driften, met als grootste doel de voortplanting. Mensen kunnen echter tijdens alle seizoenen, zelf meerdere keren per dag met elkaar vrijen.

Het heeft al lang geen doel meer tot voortplanting en de (soms bijzondere) wijze waarop de mens gebruik maakt van zijn edele delen is ook totaal niet meer gericht op voorplanting maar enkel op genot. Als we mensen in dit opzicht vergelijken met dieren dan is dit onderdeel van het menselijke leven totaal buiten proporties. Het is duidelijk dat deze lichamelijkheid niet enkel dient tot voortplantingsdrang maar dat het meerdere doelen heeft zoals ontspanning, stemmingsverbetering, stressvermindering en het hechting aan een partner en soms is het zelf heel plat een prima slaapmutsje. Het kan heerlijk zijn om hartstochtelijk, gepassioneerd en liefdevol de liefde te bedrijven.

Drinken zonder dorst en vrijen in alle seizoenen is alles wat ons van de overige dieren onderscheidt.
(Boire sans soif et faire l'amour en tout temps, il n'y a que ça qui nous distingue des autres bêtes.)
(Pierre de Beaumarchais)

Het voelt zo goed en het neemt zo'n belangrijke plaats in dat we telkens maar weer op het hoogste punt willen blijven en het heerlijke gevoel eeuwig laten voortduren. En hier ligt dus een verslaving naar lichamelijk genot op de loer. En wanneer het genot gewoon gaat worden verleggen we de grenzen en experimenteren we verder op zoek naar telkens weer meer genot. Maar na elk hoogtepunt is men weer terug bij af, elke genot is maar van beperkte duur en na een hoogtepunt kan een soort van leegte en dieptepunt volgen die we proberen op te vullen met een nieuw hoogtepunt. Het grootste probleem is eigenlijk dat de liefde bedrijven niet erg liefdevol meer gebeurt. In plaats van al vrijend de eenzaamheid te verdringen moeten stellen weer de liefde bedrijven met de kleren aan. Naar schatting lopen er ook dit jaar in ons eigen Nederland weer zo'n 130.000 relaties op de klippen want we zijn massaal ontevreden met onze relatie en onze partner.

Het boek beschrijft haarfijn hoe de druk van het moderne leven invloed heeft op de wijze waarop we relaties ervaren en ook de straatvecht technieken die partners gebruiken om aandacht te krijgen of hun zin door te drijven. Ook beschrijft het boek hoe we in deze maatschapij onzelf voorbij lopen en voorbij gaan aan onszelf en de mensen die we lief hebben. De liefde bedrijven in niet lichamelijke zin staat voor een bewuste keuze voor een liefdevolle en hartstochtelijke levensinvulling en een bevredigende relatie, de keuze is aan uzelf. U kunt beginnen met het lezen van dit boek.

boekboek bestellenNa een studie psychologie ging de schrijfster een wereldreis maken en schreef ondertussen dit boek. De verpakking, het omslag ziet er 'gelikt' uit; het is dan ook bestemd voor een jong publiek. Wij moeten vrijen beleven als genot, met het hart. De mens is een begerig wezen, altijd verlangend, zelden tevreden. Het verhaal van Amor en Psyche loopt als een rode draad door dit boek. Een sprookje uit de twintigste eeuw over twee hunkerende zielen.

Monogamie van binnen uit

Vaak stelt men de vraag of de mens wel van nature monogaam is, waarbij we dan als eerste wel al vast kunnen vaststellen dat in de meeste culturen mannen en vrouwen met één partner samenleven. Maar het grote aantal mensen dat vreemdgaat, een avontuurtje heeft of op een andere wijze (met of zonder medeweten van de partner) gemeenschap heeft buiten de relatie zou kunnen suggereren dat monogamie niet natuurlijk is. Maar wat is dan monogamie? Monogamie staat voor `monos` = enkel en `gamos` = huwelijk, dus een huwelijk met één enkel persoon.

In de huidige maatschappij verstaan we onder monogamie het aangaan van een exclusieve relatie met één persoon. Iemand die van binnen uit monogaam is zal zichzelf exclusief geven en binden aan één partner op emotioneel vlak en op het vlak van lichamelijke intimiteit. Iemand die van binnen uit monogaam is zal dus niet eens in de verleiding komen (of een verleiding afweren) om de partner waar hij of zij voor gekozen heeft te bedriegen of ontrouw te zijn. Helaas moet ik wel constateren dat trouw zijn en monogamie voor veel mensen twee verschillende dingen zijn, een bijna wrange conclusie is dat om vreemd te kunnen gaan men eerst een monogame relatie nodig heeft. Veel mensen denken wel dat monogamie en trouw hetzelfde is waardoor er onduidelijkheid en verwarring binnen een relatie kan ontstaan door verkeerde verwachtingen.

Volgens biologen is seriële monogamie het meest natuurlijk, men wordt verliefd, gaat een relatie aan en krijgt eventueel kinderen. Na (gemiddeld) een jaar of vier gaat het gevoel over en beëindigd men de relatie en gaat men op zoek naar een nieuwe partner waarbij hetzelfde patroon zich zal herhalen. In Nederland zien we de gevolgen hiervan in de vele gebroken en nieuw samengestelde gezinnen en het vele echtscheidingsleed. Het lijkt er op dat nog weinig mensen moeite doen om samen oud te worden, veel mensen zijn zo verslaafd aan het gevoel van verliefd zijn dat ze nooit het stadium van echte liefde zullen bereiken. Het wrange is ook dat in trouwen wel het woord trouw en vertrouwen zit en dat dit juist de meest verbroken belofte is.

Monogamie van binnen uit is een bewuste keuze voor liefde en stabiliteit, voor trouw en vertrouwen waarbij beide partners zichzelf bewust binden aan elkaar en dit verbond door daad en woord niet in gevaar laten brengen. Monogamie van binnen uit is geen cel of gevangenis maar een bewuste keuze om de relatie die je koestert op geen enkele wijze in gevaar te brengen door verleidingen van buitenaf. Deze verleidingen zullen er soms wel zijn want niet iedereen respecteert de monogame relatie van een ander en iemand die zelf verliefd is denk niet aan een relatie die hij of zij ten gronde kan richten. Monogamie van binnen uit heeft ook niets met jaloezie te maken, mensen die elkaar volledig vertrouwen hoeven per definitie niet jaloers te zijn. In goed vertrouwen kan men elkaar ook erg vrij laten. Mensen die zich monogaam van binnen voelen, zijn er voor elkaar en liggen niet met een vriend of vriendin in bed als de ander het een keer moeilijk heeft. Ook hoeft men binnen een strikt monogame relatie niet bang te zijn dat men (zelf of via de partner) een geslachtsziekte oploopt of buitenechtelijke kinderen veroorzaakt of dat men het kind van een ander als eigen kind opvoedt. Het niet monogame leven kan soms erg gecompliceerd worden.

Mensen die monogaam van binnen zijn, die zijn niet per definitie saai of ouderwets maar het zijn wel mensen die bewust kiezen voor een stabiele en zekere relatie, zowel op geestelijk als lichamelijk gebied en waarbij men ook de uitdaging aangaat om zich exclusief te binden en verleidingen buiten de deur te houden in het belang van de relatie en de belofte van trouw die men is aangegaan. Het zijn mensen die aan één partner gewoon genoeg hebben en samen met deze ene partner genoeg uitdaging en liefde delen om samen heel gelukkig te kunnen zijn, ook als het eens niet mooi weer is. Het zijn mensen die samen de schouders er onder zetten als het soms even niet zo goed gaat in plaats van mogelijkheden buiten de relatie gaan zoeken. Als laatste wil ik nog zeggen dat in mijn visie monogamie van binnen uit vanuit de evolutie gezien een product van de menselijke intelligentie is en niet van het (oer) instinct, de keuze is aan u.

Aandacht aan elkaar schenken

Uit een onderzoek van een paar jaar geleden blijkt dat stellen gemiddeld negen minuten per dag hebben om met elkaar te praten, wanneer beide partners een baan hebben is dat zelfs maar zeven minuten. In een recenter onderzoek komt naar voren dat meer dan de helft van de stellen vindt dat ze niet genoeg tijd met hun partner doorbrengen en gaf de helft van de ondervraagden aan dat ze te weinig toekwamen aan persoonlijke gesprekken met hun geliefde. De belangrijkste oorzaken waren werk en sociale verplichtingen.

Helaas is de gezamenlijke tijd vaak het eerste wat sneuvelt wanneer mensen onder tijdsdruk staan. Helaas is te weinig tijd maken voor de ander zeer slecht voor de relatie, er is een ander onderzoek dat aangeeft dat de hoeveelheid tijd die stellen samen doorbrengen evenredig is aan de relatie tevredenheid.

Er is verschil tussen tijd die je echt met elkaar doorbrengt en tijd dat je toevallig samen in één ruimte zit. Samen televisie kijken kan gezellig zijn maar dat kunt u ook met een volslagen vreemde doen. Probeer u te richten op kwaliteit tijd samen waarin u zich echt op elkaar richt en oprecht aandacht aan elkaar schenkt. U kunt ook beiden op een rijtje zetten wat uw wensen en verlangens zijn ten aanzien van de tijd die u samen wilt doorbrengen.

Wanneer er al problemen zijn in de relatie, en elke relatie kent wel problemen, worden deze vaak niet als grote probleem ervaren wanneer ze gecompenseerd worden door op een positieve wijze samen dingen te doen of te ervaren. Maar wanneer stellen daar door tijdsgebrek niet meer aan toekomen, blijft alleen het negatieve over. Te weinig tijd en aandacht voor elkaar zorgt voor afstandelijke en ongelukkige relaties. Maar hoe maakt u tijd voor elkaar terwijl u ook de verplichtingen van uw werk, uw kinderen, uw huishouden en uw sociale leven niet verwaarloost?

Een manier om verbondenheid te creëren is bijvoorbeeld te informeren hoe iemands dag was of hoe iemand zich te laatste tijd voelt en dan oprecht te luisteren. Dit is een geschenk dat u de ander geeft, oprechte aandacht. Dit is zeker kwaliteit tijd samen, de ander kan van zich afpraten en u steekt er wat van op. Ook kunt u proberen de vaak standaard snelle kus bij het weggaan of thuiskomen eens spontaan langer en intenser te maken en de ander eens weer recht in de ogen te kijken.

In het begin van de relatie maakte u afspraakjes, u plande samen tijd voor elkaar. Het klinkt misschien niet erg romantisch om samen agenda's te trekken toch kan dit heel goed werken. Het gaat niet altijd om spontane momenten samen, u kunt ook gepland ergens gezellig samen koffie gaan drinken en even bijpraten.

Nog een tip die ik las, was iets dat ik niet zo voor de hand vind liggen tot ik er goed over nadacht. Het is namelijk geen goed idee om in het gezelschap van uw partner te zijn als u zich uitgeput voelt. U bent dan waarschijnlijk niet echt gezellig en het risico bestaat dan dat uw slechtste eigenschappen naar boven komen. U kunt dus beter even gaan slapen, een bad nemen, een stukje gaan wandelen of iets anders ontspannend te doen, voordat u samen iets leuks gaat doen. Wanneer u zich goed en rustig voelt kunt u zichzelf aan uw partner geven.

Neem elkaar geen tijd af, veel stellen stelen tijd van de partner op verschillende manieren, door bijvoorbeeld altijd te laat te komen, of wanneer u iets regelt voor u beiden zonder te overleggen. Ook tegen de kinderen zeggen dat de ander ze wel zal overhoren wanneer deze thuis komt is stelen van tijd van de ander. Probeer zoveel mogelijk te overleggen over tijd en gun de ander de mogelijkheid om nee te zeggen. Tijd van elkaar stelen roept alleen maar irritatie op.

Maar het allerbelangrijkste is toch uw relatie de prioriteit te geven. Meer tijd en aandacht voor elkaar kan natuurlijk ook door minder tijd aan andere zaken te besteden. U kunt denken aan een hulp in de huishouding, een oppas en het schrappen van tijd voor anderen en hobby's, of een paar uur minder werken.

De Rijksuniversiteit Groningen heeft onderzoek gedaan naar de vraag wat men moet doen als de roze wolk verdwenen is? In het begin is verliefdheid leuk en vol passie en hoeft u er eigenlijk weinig moeite voor te doen, maar binnen 2 jaar komt in veel relaties de klad. Partners gaan weer andere dingen doen, zoals met vrienden uit en pakken de hobby weer op. De tijd dat alles door een roze bril werd bekeken is voorbij, en wat nu te doen? Uit het onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen kwamen vijf succesfactoren naar voren:

Emotionele saamhorigheid
Het "wij"-gevoel houd men op peil door geregeld met elkaar te praten over waarmee men zich bezighoudt, door samen leuke dingen te ondernemen, door te zeggen dat u van elkaar houdt, door elkaar te knuffelen en de tijd te nemen om met elkaar te vrijen.

Respect voor elkaar hebben
Een relatie kan alleen succesvol zijn als partners respect hebben voor elkaar. Respect betekent dat u elkaar accepteert, elkaar in elkaars waarde laat en elkaar de ruimte geeft om uzelf te zijn. Respect hebben wil niet zeggen dat u het altijd met elkaar eens bent of elkaar altijd even goed begrijpt.

Constructief conflicten oplossen
Belangrijk is dat u goed met ruzie omgaat, want elke relatie kent conflicten. Uit onderzoek blijkt zelfs dat de meeste relatieconflicten niet helemaal bevredigend op te lossen zijn. Bijvoorbeeld, de ene partner houdt van een actief sociaal leven terwijl de ander liever dingen met zijn tweeën of alleen doet. Meestal zullen partners dan ook een compromis moeten sluiten, het zijn dan ook niet zozeer de ruzies zelf die problemen opleveren, maar de manier waarop mensen ruzie maken.

Positieve identiteit
Grenzen kun je alleen aangeven wanneer u, naast een sterk "wij"-gevoel, ook een sterk "ik"-gevoel heeft. Want om op een gezonde manier van een ander te houden moet u namelijk éérst van uzelf houden, dit is een bewezen feit. Uit onderzoek blijkt dat mensen die van zichzelf houden meer gevoelens van passie en verliefdheid voor hun partner ervaren.

Seksuele tevredenheid
Relatieproblemen kunnen ervoor zorgen dat partners geen zin meer hebben in seks, maar ook wanneer de relatie wel goed is kan het seksleven minder worden. Mensen knuffelen veel, zijn attent voor elkaar en open naar elkaar toe, ze hebben alleen geen zin meer in seks. In dat geval zorgt juist een te grote emotionele intimiteit voor een saai of afwezig seksleven. Wordt het té vertrouwd in een relatie, dan voelt dat weliswaar heel geborgen, maar is dat weinig opwindend. Het is dan nodig om meer spanning in de relatie te brengen, bijvoorbeeld door een tijdje apart te slapen of alleen een weekendje weg te gaan. Het samenzijn wordt dan weer speciaal.

Ik las nog een leuke uitspraak, "Het is zaak om bij tijdsgebrek niet al te perfectionistisch te zijn. Als u het druk heeft, laat dan liever uw huishouden versloffen dan uw relatie en investeer in kaarsen, want bij kaarslicht ziet u stof minder liggen".

De vier ruiters van de Apocalyps

Oorspronkelijk komen deze ruiters voor in hoofdstuk 6 van het boek Openbaring uit het Nieuwe Testament. De Amerikaanse psycholoog John Gottman heeft er zijn eigen wending aan gegeven als een methode om te zien of een relatie is gedoemd te mislukken. Alles heeft te maken met communicatie, goed kunnen praten, vooral goed kunnen luisteren en conflicten vreedzaam oplossen. Wanneer een of beide partners niet (meer) normaal kunnen praten en luisteren, dan ziet het er somber uit voor de relatie. Volgens John Gottman is elke slechte en tot mislukken gedoemde relatie meteen te herkennen aan de manier waarop partners met elkaar communiceren bij onenigheid.

Wanneer bijvoorbeeld de discussie over een heikel punt zoals het buitenzetten van de vuilnis begint met een negatieve en verwijtende opmerking, dan zet dat al meteen de poort open voor wat hij 'de vier ruiters van de Apocalyps' noemt. Een zeer schadelijke vorm van communicatie die tot de ondergang van de relatie zal leiden. Hier volgende de omschrijving van de vier ruiters:

De eerste ruiter is kritiek, in plaats van een klacht te uiten in de vorm van "ik dacht dat jij de vuilnis buiten zou zetten", wordt meteen een venijnige aanval op het karakter van de ander gelanceerd zoals "je bent dus zoals gewoonlijk te belazerd om iets te doen".

De tweede ruiter is minachting, door te vechten met hatelijkheden, sarcasme en cynisme als: "ach mens, heb je weer wat te zeuren!".

De derde ruiter is de schuld bij de ander leggen, in het Engels "blameshifting" waarbij men de eigen fouten vaak niet wil zien en deze juist projecteert op de partner. "je zegt wel wat van mij maar jij doet zelf ook...enz..".

De vierde ruiter is tevens de meest dodelijke en dat is (quasi) onverschilligheid en een muur van zwijgzaamheid optrekken en de ander emotioneel buitensluiten. Niets meer willen zeggen en boos gaan slapen is een bekend voorbeeld.

In een "goede relatie" kunnen partners hartstochtelijk ruzie maken en zullen zelden deze vier ruiters opduiken. Wanneer beide partner van elkaar houden en om elkaar geven, zullen ze zelfs tijdens een ruzie er voor waken elkaar op karakter te bekritiseren en te beschadigen, elkaar niet kleineren en belachelijk maken, niet de partner de rug toe te keren en zeker niet met veel (verbaal) geweld de eigen zin doordrijven. Elke vorm van elkaar opzettelijk pijn doen tijdens een ruzie breekt de liefde langzaam af.

Partners met een duurzame relatie blijven zelfs in de hitte van de strijd elkaar subtiele signalen te geven (verbaal of non-verbaal) dat ze elkaar respecteren en vertrouwen. Om de schade te beperken zullen ze tijdens de ruzie geregeld kleine herstel pogingen ondernemen en elkaar openingen bieden om sorry te zeggen (zonder gezichtsverlies) of een compromis te sluiten. Niet zelden is de liefde groter na de ruzie dan daarvoor en het komt ook regelmatig voor dat dit dus eindigt in een vrijpartij om het weer helemaal goed te maken.

De kunst van een goede relatie is dus de vier ruiters te vermijden!

Vergeven in de liefde

liefde en vergeving Bij vergeven denk ik vaak een lied van Andre Hazes met de tekst "liefde, wat is dan liefde, vergeven hoort ook bij de liefde". Deze bekende volkszanger heeft het goed verwoord, vergeven hoort bij liefde en men moet in en met liefde vergeven, hoe moeilijk dat soms ook lijkt. Dan heb ik het niet alleen over vergeven binnen een liefdesrelatie maar ook mensen om zich heen kan men vergeven in liefde, ook in liefde voor zichzelf want vergeven doet men in eerste instantie voor de eigen gemoedsrust en niet in eerste instantie voor de ander. Soms is het voor de ander ook belangrijk dat u hem of haar vergeeft maar soms ook is het voor de ander totaal niet belangrijk en vergeeft u de ander om zelf rust en vrede te vinden.

Veel mensen kennen een ervaring waarin ze afgewezen, bedrogen, vernederd, misbruikt, teleurgesteld of belachelijk gemaakt zijn. Wanneer men niet oppast dan kunnen deze negatieve ervaringen een belangrijke rol gaan spelen in het persoonlijk functioneren en kan men teleurgesteld en wantrouwen worden. Om dit niet te laten gebeuren is het belangrijk om de opgelopen psychische schade af te ronden, los te laten en verder te gaan met leven. Een van de middelen om psychische schade te verwerken en af te ronden is vergeving. Door de ander oprecht te vergeven kunt u zelf weer op een goede en evenwichtige wijze met goede hoop en gemoedsrust verder met uw eigen leven en weer liefde ervaren.

Sommige mensen hebben het idee of gevoel dat de ander vergeven een vorm van zichzelf vernederen, gezichtsverlies of een nederlaag is waarbij de ander wint of beter is dan uzelf. Juist door dit soort gedachten bijten mensen zich juist vast in pijn en boosheid en blijft men de pijnlijke herinnering telkens weer opnieuw voeden. Door telkens weer bevestiging te zoeken van het eigen gelijk en de pijn en in een soort van slachtofferrol te duiken, zal men in bijna alles en iedereen wel iets herkennen. Maar door zichzelf vast te bijten in de pijn, boosheid of verdriet ontneemt men zichzelf ook de kans op een mooi leven en het weer ervaren van echte liefde.

Wanneer iemand bijvoorbeeld in de liefde bedrogen is, dan kan men zich vastbijten in de pijn en de slachtofferrol en de persoon die bedrogen heeft het leven zuur maken als verdiende straf voor het aangedane leed. Mensen die zich hierin vastbijten verdedigen hun daden vaak vanuit de slachtofferrol maar in werkelijkheid staan ze als koningen of koninginnen uit de hoogte de (in hun ogen terechte) straf uit te delen aan de dader van het leed. Sommige mensen zijn niet in staat om wat er gebeurd is achter zich te laten, want er is hen pijn aangedaan en dus verdient de dader ook pijn. Er kan zo een bijna eindeloze strijd opwakkeren waarbij er nooit een einde komt aan het wederzijdse leed dat dit zal veroorzaken. Wanneer er ook nog andere mensen in betrokken worden kan het nog meer vervelende gevolgen hebben voor nog een grotere groep mensen en families en vriendenkringen kunnen hierdoor zelfs uit elkaar vallen.

Het grootste probleem bij vergeven in de liefde is vaak de confrontatie met het eigen aandeel en de eigen pijn en verdriet. Om zichzelf hiervoor schijnbaar te beschermen legt men vaak de oorzaak en de oplossing bij de ander neer. De ander heeft de ellende veroorzaakt of u leed aangedaan en de ander is er dus verantwoordelijk voor en moet het onrecht gaan herstellen of schuld bekennen en door het stof gaan. Hierdoor hoef men niet na te denken over het eigen aandeel en is men zelf goed en de ander slecht. Soms compenseren mensen de machteloosheid die ze ervaren hebben door dit gevoel om te zetten in macht door de dader te laten boeten voor zijn of haar daden. Ook kan men zichzelf beschermen tegen opnieuw de pijn voelen door mensen op afstand te houden. Een beken begrip is hierbij het bekende muurtje rond het hart. Hierdoor kan men niet meer snel gekwetst worden maar zal men ook het geluk niet meer in volle glorie kunnen ervaren. Door het hoofd op deze wijze in het zand te steken blijft men hangen in de pijn en verdriet of zet men het om naar boosheid en wrok. Beide leiden niet tot een fijn en gelukkig leven en zorgen er vaak voor dat men door gebrek aan zelfkennis en leren van een ervaring telkens weer dezelfde valkuilen zal vallen.

Om te vergeven in de liefde hoeft men niet te vergeten wat er gebeurd is, u had er waarschijnlijk ook een aandeel in en wat er gebeurd is zal een deel uit gaan maken van uw persoonlijke geschiedenis. Wanneer u iets leert van uw eigen aandeel en inzicht in uzelf krijgt kunt u hiermee een meer evenwichtig mens worden en leren om deze situatie in de toekomst te vermijden. Om oprecht te kunnen vergeven moet u de pijn en het verdriet rustig verwerken en zo toewerken naar vergeving van de ander waardoor u zelf weer rust en vrede kunt hebben met wat er gebeurd is. Vergeving is de beloning voor uzelf na het verwerken van de pijn, verdriet en leed.

Het is belangrijk om uzelf niet te identificeren met de pijn die u voelt, u heeft pijn maar u bent niet de pijn. Vergeven is dus een teken van positieve zelfwaardering, u vind uzelf meer waard dan de pijn die u voelt. Vergeven is het loslaten van de emoties die gekoppeld zijn aan een gebeurtenis en weer leren te vertrouwen en anderen weer toe te laten in de intieme sfeer. Vergeven is oprecht niet meer de behoefte te hebben om te straffen. De rekening vereffenen maakt de zaak vaak alleen maar erger en het zal het onrecht niet herstellen. De eigen wonden genezen echt niet sneller wanneer een ander ook pijn lijdt. Vergeven is uw eigen kracht en energie benutten voor positieve en constructieve dingen waardoor uw emotionele wonden sneller genezen en u de draad van het leven weer sneller kunt oppakken.

Vergeven in de liefde, doet u vooral voor uzelf en vooral uit liefde voor uzelf.


Nuttige boeken over relaties

boekboek bestellenWat gelukkige stellen goed doen - 20 succesrecepten voor een goede relatie! De succesvolle relatietherapeut Christian Thiel benadrukt de positieve elementen in relaties in plaats van de problemen en verschillen tussen man en vrouw stuk te analyseren. Kernwoorden voor hem zijn begrip en vertrouwen. Hij richt zijn blik op stellen die al jaren gelukkig samenleven en zoekt naar de kenmerken van hun succesvolle relatie. Waarom gelukken deze relaties? In 20 recepten geeft hij de ingrediënten voor een succesvol leven met een partner. Enkele voorbeelden: probeer je partner niet te veranderen, vermijd ruzie, onderhoud je vriendschappen, los je eigen problemen op, wees complimenteus, wees trouw, stel doelen, bevorder de levensdoelen van je partner. Liefde geeft je moed. Door de liefde word je je bewust van je kracht. Maar liefde kan ook lastig zijn, liefde is hard werken. Mensen verlangen naar liefde. Waardeer je partner, de ander is het prachtigste cadeau. Succesvolle paren zijn teams, die goed op elkaar zijn ingespeeld. Dit boek is een receptenboek, met recepten om de sfeer in je relatie te verbeteren. Het boek is niet speciaal om samen te gebruiken; de recepten zijn ook zonder directe medewerking van de partner uitvoerbaar.

Last update: 15-01-2020

Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (mail@heinpragt.com).