Uzelf en het leven iets minder serieus nemen

serieusVeel mensen nemen zichzelf en de wereld om hen heen veel te serieus waardoor ze het leven vaak als somber, druk en stressvol ervaren, terwijl dit niet echt nodig is. Ik las dat teveel stress u zelfs zeven levensjaren kan kosten, naast een slechte kwaliteit van leven. Maar waarom geloven dan dat het leven erg serieus genomen moet worden, dat we ons ten aller tijden volwassen en verantwoordelijk moeten gedragen en dat de wereld ook verwacht dat u verantwoordelijk leeft. In zekere mate krijgen we dit verantwoordelijke gedrag ook via allerlei kanalen aangepraat, de bank wil graag een financieel betrouwbare klant die weinig risico vormt, uw werkgever wil graag een hardwerkende verantwoordelijke werknemen die hart voor de zaak heeft, de overheid wil ook graag een verantwoordelijke betrouwbare burger. U moet een verantwoordelijke ouder zijn, die niet teveel gekke dingen doet. Paul van Vliet zei in één van zijn sketches "je moet, je moet, je moet" en daarom was hij blij dat de toneelmeester altijd zei: "Paul, je mag beginnen!". Veel mensen raken door al het "moeten" en alle verantwoordelijkheid, gestrestst, moe, lusteloos, geïrriteerd, afgevlakt of zelfs depressief. Een eerste stap om dit te doorbreken is eens te kijken of u uzelf en de wereld om u heen eens iets minder serieus kunt nemen. Ik ben zelf op een gezegende leeftijd waarbij ik een redelijk aantal vrienden en kennissen heb zien overlijden, terwijl ze altijd hard gewerkt en verantwoordelijk geleefd hadden en ze bij hun dood eigenlijk ontdekten dat alles relatief was en al hun toekomstplannen, waarbij ze eindelijk van het leven zouden gaan genieten, niet doorgingen. De belangrijkste les die ik geleerd heb is dat men het leven in het nu echt moet leven en beleven, later is vaak te laat. Ik hoop met deze pagina mensen een beetje aan het denken te zetten, vriendelijke groet, Hein Pragt.

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Leren uzelf en het leven wat minder serieus te nemen

Wat gebeurt er als u een groep kinderen vraagt om te tekenen? Ze zullen beginnen te tekenen. En als u ze vraagt on te dansen? Ze zullen gewoon gaan dansen. Als u dezelfde vragen aan een volwassene stelt, beginnen ze vaak meteen na te denken hoe en waarom en zullen ze meestal eerst vragen stellen en te kijken of het gezien de omstandigheden wel kan en mag. We zijn als volwassenen de kinderlijke onbevangenheid kwijtgeraakt en hebben daarmee ook een stuk gewoon genieten ingeleverd. Volwassenen lijken steeds op zoek naar goedkeuring van anderen en de angst voor afwijzing en kritiek weerhoudt ons ervan te doen wat we eigenlijk best willen. Volwassenen denken vaak eerst: "kan ik dat wel, ben ik er wel goed in, maak ik mijzelf niet belachelijk" terwijl kinderen niet tekenen en dansen omdat ze er goed in zijn, maar omdat ze het leuke vinden om te doen.

Het leven kan stressvol zijn, met alle eisen die aan mensen gesteld worden door werk, relaties, gezin, sociale verplichtingen is het niet altijd gemakkelijk. Verstrikt raken in al onze "problemen" komt redelijk vaak voor. Een van de problemen is vaak dat we onszelf te serieus nemen, we kiezen er voor om geen gezichtsverlies te lijden in plaats van gewoon doen en juist nieuwe dingen leren. Angst maakt ons leven vaak zeker maar ook vaak saai. Veel mensen zijn bang om belachelijk gemaakt te worden, om gezichtsverlies te lijden, men maakt zich zorgen over iets dat zou kunnen gebeuren. En vanuit die angst doet men liever geen "rare" dingen. Na onze puberteit waarin we nog een beetje onverantwoordelijk mogen zijn, leren we al snel dat de wereld van ons verwacht dat we ons volwassen en verantwoordelijk gedragen.

Na een tijdje is het vaak zo ver dat we verwachtingen (van anderen) laten bepalen hoe we leven. We beginnen onszelf erg serieus te nemen en zoeken telkens weer goedkeuring, eigenlijk laten we andere mensen onze rechters worden. Wanneer men uiteindelijk naar ieders verwachtingen leeft, blijft er van uw eigen levensplezier en levensverachtingen weinig over. We denken, ten onrechte, dat de wereld een podium is en onze eigenwaarde is gekoppeld aan hoe ons publiek (de wereld om ons heen) onze prestaties beoordeeld. Veel mensen zijn zo een "rol" aan het spelen dat ze zichzelf totaal kwijtgeraakt zijn. Het leven wordt vaak erg vermoeiend als we telkens weer een "rol" moeten spelen. We willen zo perfect zijn dat we bang zijn voor veranderingen en de lat ligt vaak zo hoog dat we nooit rusten om plezier te hebben.

aapje op schouderOoit werkte ik bij een grote uitgeverij, ik wilde me graag bewijzen, wilde nog graag carrière maken, maar vooral wilde ik graag als ict'er gerespecteerd en erkend worden. Ik werkte hard en was mijzelf vaak aan het bewijzen. Maar vaak ervoer ik ook wel stress en had ik regelmatig migraine aanvallen. Maar ik had het idee dat veel collega's mijn werk respecteerden en me serieus namen. Tot een leidinggevende mij bij zich riep voor een gesprek. Hij viel gelijk me de deur in huis en zei: "Hein, ik wil je even tegen jezelf beschermen, jij bent te servicegericht". Ik begreep het niet en hij begon het uit te leggen. Als een collega ergens niet uitkomt, gaat hij naar jou toe, stelt zich enigszins hulpeloos op en legt zijn probleem aan jou uit. En wat doe jij, jij pakt het probleem op en zegt dat jij het wel gaat oplossen. Die ander heeft het aapje van zijn schouder gehaald en op jouw schouder gezet. Om vijf uur gaat hij lekker naar huis en jij bent nog aan het stressen om dat probleem opgelost te krijgen. En wat denk jij dat die ander denkt. Ik antwoorde: "dat Hein een goede vent is die anderen graag helpt met zijn kennis en ervaring". "Nee", zei de leidinggevende, hij denkt: "wat een lul is die Hein, hij werkt zich de pleuris en ik ben lekker van mijn probleem af". Hij zei: "de volgende keer zeg je gewoon, ik zou je graag helpen maar ik heb helaas geen tijd om dit probleem er nog bij te nemen". Veel mensen proberen gewoon, en "nee" is ook een prima antwoord. Die avond heb ik daar erg diep over nagedacht en dit inzicht heeft mijn leven op positieve wijze een stuk lichter gemaakt. Ik was niet verantwoordelijk voor de problemen van een ander en ik moest mij ook niet op mijn gemoed laten werken om dat wel te worden. Ik nam mijn verantwoordelijkheid te serieus. Herkenbaar?

Dit wil niet zeggen dat de oplossing is dat we allemaal veranderen in botte en assertieve mensen want daar zal de wereld ook niet leuker van worden. U kunt iemand ook helpen door een duwtje in de goede richting te geven en die persoon het zelf op te laten lossen. Zorg dat de ander niet het hele aapje op uw schouders zet want daar doet u uzelf vaak erg tekort mee. Samen het probleem oplossen versterkt juist de sociale verbondenheid, zonder dat u zichzelf of de ander tekort doet.

Hoe kunt u zichzelf wat minder serieus nemen, onderzoek uw angst voor gezichtsverlies, waar komt die vandaan en hoe belemmerd het u om dingen te doen die u eigenlijk wel leuk vindt. Het is vaak een vicieuze cirkel, angst voedt meer angst. Wanneer u de angst loslaat kunt u iets proberen te doen wat waarvoor u anders te behoudend was en denken dat nooit geschoten altijd mis is. Probeer eens te relativeren wat het ergste is dat u kan overkomen. Of doe eens iets opzettelijk iets niet goed en zie wat er gebeurt, dit zal meestal helemaal niets ergs zijn en het leert u dat één fout maken helemaal geen ramp is. Wanneer iemand klaagt, glimlach dan gewoon en vertel gewoon dat u het expres gedaan heeft om eens te zien wat er gebeuren zou. Hierdoor leert u ook omgaan met niet opzettelijke onverwachte fouten.

Voeg meer humor toe aan uw leven en probeer u ook te omringen met grappige leuke mensen. Kijk wat minder naar het zware nieuws en gewelddadige programma's en kijk wat meer naar een komedie. Leer dat zelfspot heel ontwapenend kan zijn, u maait anderen hiermee vaak het gras voor de voeten weg. Wanneer u leert om uzelf te kunnen lachen wordt u vaak minder gevoelig voor de lach van de ander en is er ook geen sprake van gezichtsverlies. Ook is het belangrijk om uw reputatie (lees ego) wat los te laten, dit is een beeld dat u van zichzelf gemaakt heeft waar u wanhopig aan probeert te voldoen. Laat uw eigenwaarde niet afhangen van andere mensen. Wanneer u zich minder zorgen maakt om uw reputatie zal het leven een stuk makkelijker worden, wanneer men u vraagt om te dansen, denkt u niet na, maar beweegt u gewoon mee.

"Neem het leven niet te serieus. Je komt er nooit levend uit. " - Elbert Hubbard

"Ik heb geen speciaal talent. Ik ben slechts nieuwsgierig." - Albert Einstein

Mensen hebben de neiging zich zorgen te maken over wat anderen van hen vinden als ze zich op een bepaalde manier gedragen of een bepaald ding doen, terwijl eigenlijk iedereen wat meer zou moeten doen wat zelf willen. Maar we kunnen natuurlijk ook niet alles doen wat ze zelf willen zonder rekening te houden met andere mensen om ons heen. Het gaat om een gezonde balans. We moeten ons wel aan de wet houden, naar kunnen desondanks nog genoeg dingen op onze eigen wijze doen. Maar om dat te kunnen doen moeten we ons eerst vrij voelen en dat betekend dat we onze onzekerheden en ideeën over onze (vaak zelfbedachte) oordelen van anderen om ons heen los moeten laten. Mensen zijn vaak te bang wat anderen wel niet zullen denken en die angst kan ze weerhouden om iets nieuws te proberen, het leven te veranderen of iets nieuws te leren. Deze angst zorgt er voor dat mensen vaak niet vooruitkomen in het leven. Onszelf en de anderen om ons heen te serieus nemen voedt deze angst meestal.

Sommige mensen zijn ook zo bang voor het oordeel van anderen en bang om zichzelf belachelijk te maken dat ze dingen niet doen die ze eigenlijk graag wel zouden willen doen uit angst dat ze het toch niet kunnen. Ik heb zelf een zeer matige motoriek, mijn lijf is niet echt gemaakt om soepel te bewegen. Toch vond ik Judo een leuke sport en ben ik het na vele jaren weer gaan doen. Niet om heel goed te worden, ik moest vaak heel erg om mijzelf lachen en mijn judo collega's soms ook. Maar dat deerde me niet, ik had me niet als doel gesteld om erg goed te worden, maar om er veel lol en plezier in te hebben. Doordat ik mijzelf niet zo serieus nam en ook niet al te fanatiek was genoot ik van de sport en heb ik het vele jaren met veel plezier gedaan. En ja, judo collega's hebben wel een gelachen om mijn capriolen maar dat deerde mij totaal niet, ik lachte even hard mee.

Er zijn mensen die denken dat je pas iets mag of kunt doen als je erg goed in bent, ook dat is een vooroordeel dat veel mensen belemmerd om iets te gaan doen wat ze leuk lijkt. Men hoeft niet uitgesproken talent te hebben om te leren pianospelen, wanner u er zelf plezier in heeft en er van geniet, is het oordeel van een ander niet belangrijk. Neem uzelf niet te serieus en geniet gewoon van de dingen hoe imperfect ze ook mogen zijn, het gaat er om dat u er plezier en voldoening uit haalt.

Kort samengevat, neem uzelf en het leven niet altijd zo serieus en… "mens durf te leven".

Last update: 17-04-2021


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (mail@heinpragt.com).