Emotionele ontrouw


01 - Menswerk »  -  Emotionele ontrouw »
2019-03-28 15:16:00
Emotionele ontrouw: ik word er moedeloos van
Mijn geliefde echtgenote, met wie ik al meer dan 30 jaar ben, liegt met grote regelmaat over contacten met mannen. Het liegen en aandacht zoeken bij mannen heeft een aantal keren geresulteerd in iets dat je emotionele ontrouw zou kunnen noemen. Op 23 februari 2009 heb ik het volgende verhaal op dit forum geschreven: Overdrijf ik, dat is ook de vraag die al enige tijd bij mij bovenkomt en in deze dagen weer. Ik ben een kerel, en niet echt thuis in de wereld van emoties en ben zelf niet echt sociaal handig, ik vraag me af of ik overdrijf als ik zeg dat mijn vrouw emotioneel/virtueel is vreemdgegaan, en dat is de reden dat ik ons prive-geheim zomaar op dit forum dump. Ik heb wederom bij toeval ontdekt dat mijn echtgenote al een hele tijd mailt met een totaal onbekende man. Ze heeft hem ontmoet op een forum voor manisch depressieven. De inhoud van de mailtjes zijn vzv ik kan beoordelen, zeer vriendschappelijk van aard, virtuele knuffels en hugs vliegen over en weer, mijn vrouw wordt door de man zeer geprezen:... mag ik even uit m’n dak gaan, je bent een wereldwijf, ik weet dat je getrouwd bent, dikke kus, maar..., zo lief dat je aan mij denkt, ik moet erom huilen, je bent warm en sympathiek, veel liefs... verder vertelt hij intieme zaken van zijn vriendin, en dat ze tijdelijk uit elkaar zijn enz. enz. Mijn vrouw zegt dat het zijn voorstel was het privé mailcontact te beginnen maar het is mijn vrouw die elke keer enthousiast vroeg hoe het met hem is. Verder was het een hele klus om het boven tafel te krijgen: eerst botweg ontkennen, en daarna allerlei uitvluchten als privacy schending enz. Tussen ons tweeën was het niet geweldig de laatste tijd, en daar voel ik me wel schuldig over, dat was een gevolg van onenigheid over therapieën voor haar psychische problemen, reden waarom ze zich terugtrok op het forum en daar en tegen vrienden en bekenden van ons heeft ze zich voortdurend uiterst negatief uitgelaten over man en kinderen, daar ben ik al eens op aangesproken door een van hen. Iets dergelijks (stiekem mailcontact met andere man) heeft mijn vrouw eerder gedaan. Toen heeft ze me plechtig beloofd het nooit weer te zullen doen... Eerlijkheid en trouw zijn de basis voor een goede relatie, maar ik voel me diepgekwetst.... terecht? Bedankt voor het lezen en het meedenken! Dat was 2009. In 2004 had zij al eens een lange tijd emailcontact met een ex vriendje waarop ze vroeger hevig verliefd was. Lange emails, waarin ze haar hele leven besprak met deze man, die daarop weer zijn commentaar gaf. In 2013 vermoedde ik weer iets. Ze was veel met haar telefoon bezig, en toen ik haar eens vroeg of ik mee mocht kijken moest ze opeens naar de WC, waar ze, naar later bleek, alles had gewist. Ik heb nog het een en ander terug kunnen halen, en daaruit bleek dat zij wederom, deze keer via Wordfeud, een man had leren kennen. Via de Wordfeud chat en Whatsapp hadden ze elkaar vele ondubbelzinnige berichten gestuurd, waaruit bleek dat ze beiden hevig verliefd op elkaar waren geworden. Uit één bericht van deze man bleek dat mijn vrouw bij hem was geweest (200 km reizen), maar dat heeft ze stellig ontkend. Wat ik dus niet geloof. Verder schreef ze hem een aantal brieven waarin ze verklaart wat hij voor haar betekent, dat ze zich gestreeld voelt, en noemt hem lieve vriendbroer. En dat ze 22 jaar getrouwd is en in een kooi zit, en (citaat) ‘niet wist dat ze erin zat, en vond met veel strijd een manier om te leven met de man die ze zelf gekozen had’. Ai dat doet pijn na jarenlang het hele gezin draaiend te hebben gehouden omdat ze volgens haar tot niets in staat was, omdat ze volgens haar psychisch ziek was, waarvan achteraf bleek dat ze eigenlijk alleen maar aandacht wilde en zwolg in zelfmedelijden. Nog steeds hebben de oudsten en ik last van haar gedrag destijds, waaronder vele woedeuitbarstingen van haar. Ik heb haar in al die tijd altijd bijgestaan, ontzien in de huishouding, en haar begeleid en geholpen bij haar zogenaamde psychische problematiek. Het ontdekken van dit ontrouw resulteerde, net als in 2009, weer in een groot drama, door haar ten toon gespreid. Haar ouders hebben mij ooit eens gewaarschuwd hoe keihard ze kan liegen. Nou dat heb ik gemerkt. Alleen als ik keihard bewijs heb, erkent ze het ontrouw, tot die tijd ontkent ze het glashard. Volgens mij moet ik daarom bang zijn dat er nog veel meer is dat ik niet weet…. Complicerend is dat zij een bijzonder hartelijke en sociale vrouw is, en als zodanig door iedereen wordt behandeld. De schaduwzijde hiervan weet alleen ik. Door het ontrouw is onze relatie op een zodanige wijze beschadigd dat ik soms meen te bespeuren dat anderen vinden dat ik Els tekort doe. Ik merk dat ik soms kortaf ben, en bijvoorbeeld moeite heb om een afscheidskus/omhelzing te geven, vanwege die ontrouw. Daardoor krijg ik minder leuke reacties van bijv. vrienden, die mij om die reden beschouwen als lomp of bot. Daardoor heb ik nagenoeg geen vrienden meer, maar mijn vrouw wel. Dat zorgt bij mij weer voor een minderwaardigheidsgevoel en frustratie. Ik heb daar erg veel last van. Ik vind het moeilijk om van een vrouw te houden die van tijd tot tijd grenzen overschrijdt in het contact met allerlei mannen, en ondertussen gewaardeerd wordt om haar hartelijkheid enz. In al die jaren ben ik qua verwerking van het ontrouw eigenlijk geen steek verder gekomen, ook omdat het telkens weer gebeurt. De laatste tijd heb ik haar niet meer betrapt, maar ze heeft een nieuwe baan waarin ze, hoe is het mogelijk, alsof ze het zoekt, veel 1-op-1 contact met mannen heeft. Als ik haar vraag hoe die contacten verlopen, krijg ik weer ontwijkende antwoorden. Bovendien kloppen ze aantoonbaar niet. Van 2 mannen weet ik dat ze zeer regelmatig contact met hen heeft, en een stuurt haar per email, whatsapp en facebook regelmatig berichten. Zij zegt dat ze het niet zoekt, maar zij legt een zodanige belangstelling voor de ander aan de dag dat de ander graag de ruimte neemt om haar uitgebreid te antwoorden, en haar te bedanken en complimenteren. Daartegenover moeten vooral de oudste kinderen weinig van haar hebben, ook gelet op de tijd dat ze meende psychisch ziek te zijn, en alles in het honderd liet lopen. Naar mijn mening heb ik echt oprecht geprobeerd haar die aandacht te geven die ze nodig heeft, maar die ze steeds bij anderen zoekt. Ik blijk er echter niet in te slagen. Deze vrouw heeft verschrikkelijk veel aandacht nodig, die ik haar niet kan geven, bovendien blijft ze maar liegen. Bovendien blijkt elke keer weer dat meer loyaal is aan allerlei andere mensen dan aan haar echtgenoot en gezin... Tot zover. Ik zou graag willen weten wat jullie hier van vinden, en sta open voor tips. Ik ben langzamerhand radeloos, en merk dat ik het niet meer trek met deze vrouw. Maar ik wil niet scheiden, als was het alleen al omdat dat nog veel meer schade aan ons gezin toebrengt. Ik moet er niet aan denken dat ik dit ooit aan de kinderen (2 volw, 2 puber) zou moeten vertellen.

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren / respond!

Antwoorden / Answers
Er zijn nog geen reacties op deze vraag!
Reageren / respond!

Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).