Borderline en relaties


03 - Liefde »  -  Borderline en relaties »
2016-10-14 18:15:00
Wat gaat er om in deze borderliner?
Nog nooit in aanraking gekomen met een borderliner. Inmiddels een paar maanden een relatie met haar. Het begin was geweldig, maar nu reageert ze ineens met afstand nemen. Ze zegt dat ik er op kan vertrouwen dat het goed zit, maar inmiddels duurt het al twee weken en ja,.. Ik word hier wel onzeker van. Wat gebeurt er precies met haar.. We hebben 1 keer nu een woordenwisseling gehad en meteen begon het afstand nemen. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren!

Antwoorden / Answers
2016-10-14 18:15:00
Je kan er het beste niet mee omgaan. Veel liefde, veel pijn.
(7517) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-26 18:38:00
Het zou goed kunnen dat de woordenwisseling "reden" is geweest voor de afstand. Jouw vriendin is door haar ziekte bang in de steek gelaten te worden. Wat voor jou niet meer dan een simpele woordenwisseling is, kan voor haar resulteren in de gedachte: "zie je wel, hij zal mij verlaten, net als (...)". En om zichzelf te beschermen, neemt ze dan bij voorbaat zelf maar afstand, dan kun je immers later minder gekwetst worden. Ik kan niet in haar hoofd kijken natuurlijk, maar ik denk dat dit wel eens aan de hand zou kunnen zijn.

Dat ze zegt dat er niets aan de hand is, betekent IMO vertaald naar de niet-borderline wereld dat ze je nog niet kwijt wil. Ze weet alleen niet hoe met haar angst om te gaan in deze situatie. Deze angst zelf bespreken zou ook zeer angstig zijn, dus dat ze dat niet met je deelt moet je niet persoonlijk opvatten. Dat is gewoon 60 bruggen te ver.

Ik vrees dat er niet iets is dat je nu acuut kan doen om het op te lossen. Het is uiteindelijk een soort vertrouwenskwestie, waarbij het zo is dat het een borderliner 1000x meer moeite kost om iemand te vertrouwen. Eigenlijk kun je dus alleen maar lief en geduldig zijn, en wachten tot ze terugkomt. In tussentijd werkt bijna elke vorm van kritiek averechts (hoe zeer je ook gelijk mag hebben), omdat dit voor haar weer een teken is van "zie je wel"...

Als je geduld op een gegeven moment op is, zou dat zeer begrijpelijk zijn. Jij bepaalt voor jezelf waar jouw grens ligt en je bent niet verplicht oneindig te wachten. Wees naar haar duidelijk in jouw grenzen.

Hoop dat je er wat aan hebt, deel je de afloop? ^J
(7560) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-28 06:08:00
Dank voor de reactie, J.

Het is inmiddels helaas uit. Ik wist er te weinig van. Jouw antwoord was als ik met due wetenschap de relatie was begonnen, misschien wel andrrs geweest, maar ik denk het eerlijk gezegd niet. Ik ben namelijk niet zo geduldig en in dit geval maar wachten om te wachten, zonder te weten hoe lang,.. Dat is gewoon onmenselijk in de opbouw van een relatie.

Heel spijtig want ik hield en hou nog steeds van haar. Maar ze kan ook niet anders kennelijk. Zelfs niet na jaren van begeleiding en behandeling. Het is zo ontzettend jammer, twee mensen die zo goed bij elkaar zouden kunnen passen, maar het ook nu weer door het uitblijven van communicatie en vertrouwen, toch misloopt.

Dit zal voir de rest van mijn leven toch een gapend gat blijven. De pijn trekt vanzelf wel een kerr weg, maar M. heeft zo'n mooie persoonlijkheid en ik voelde me daar zo prettig bij. Jammer dat zij daar niet op durfde te vertrouwen.
R.
(7563) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-05 18:40:00
Beste R,

Jammer om te horen dat het tussen jullie niet heeft geleid tot wat je had gehoopt! Wel begrijpelijk dat je niet oneindig wilt blijven wachten. Ik heb iets soortgelijks meegemaakt en herken veel in wat je beschrijft. Ook ik had zo'n geweldig gevoel dat het ontzettend klopte, dat we heel goed bij elkaar zouden kunnen passen. En ook ik had een gapend gat daarna waarvan de omvang veel groter was dan ik van mijn vorige relaties kende.

Het was voor mij alsof je begint te lezen in een sprookjesboek waarvan alles in het verhaal zegt dat het zal eindigen op "en ze leefden nog lang en gelukkig", maar dat het verhaal bij pagina 6 opeens ophoudt omdat de rest van het boek is weggerukt. Goede nieuws is wel dat ik inmiddels kan bevestigen dat zelfs na de zwaarste regen weer zonneschijn komt. ;)

Veel sterkte de komende tijd! Hebben jullie nog contact? Of wil zij/jij dat niet?
(7583) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-06 20:01:00
Beste.. Fijn om te horen dat ik niet de enigste ben, die deze manier is behandeld.
Het voelt inderdaad als een gapend gat. Als je meer wilt lezen over hoe heg ons vergaan us, kijk dan onder vragen - borderline en relaties en dan helemaal onderaan.. 1758 zijn het er nu.. Alles waarin hť iets leest van R met een verwijzing naar M. Dan ben ik dat. soms heb ik ook niet ondertekend. In het kort: Hartaanval, 2 weken later meningsverschil + afstand nemen, 2 weken later einde relatie, facebook eruit, telefoon geblokkeerd, brieven geschreven, compleeg fenegeerd worden of heel boos reageren als ik haar tegenkwam. Nooit meer normaal een grsprek met haar kunnen voeren. Zonder echt goede reden. Vrienden van haar benadert om op haar in te praten. Niemand kreeg het voor elkaar, geen idee wat zij hen verteld heeft. Vervolgens ruim een maand nauwelijks geslapen, heel slecht gegeten, psychisch helemaal tegen de afgrond asn met zelfmoordneigingen, de hartaanval blijkt ook je emoties te versterkrn, waardoor dit alles 10x harder binnenkwam. Uit huis gehaald door politie vanwege bezorgde omgeving, psychische ondersteuning. Toen ik er net uit kwam, kreeg ik politie aan de deur bleek zij na alles wat ze al kapot gemaakt had ook nog aangifte gedaan te hebben vanwege stalking. Dat laatste was omdat ik nadat ik uit huis gehaald had, die vriendinnen een bericht gestuurd had, met bedankt! Kijk wat jullie met z'n allen veroorzaakt hebben.
Ook dat feit boeit me inmiddels niet meer.
Ben inmiddels zo goed als genezen.
Het is vooral heel zielig voor haar. Als je zelfs mensen die zo intens verliefd op je zijn en het beste met je voor hebben al niet kunt vertrouwen, 15-20 jaar behandeling achter de rug en dan nog zo een relatie beŽindigen.. Dan heb je in die 20 jaar ook helemaal niets geleerd en ben je gewoon heel erg ziek.
Ik heb overwogen om de behandelaar aan te klagen. Zij had immers wekelijks daar gesprekken. Dan moet dit onderwerp toch besproken zijn. Dit had wel wat netter afgerond kunnen worden. Maar de vraag is of het Łberhaupt wel besproken is.
Doordat ik dit toch maar niet doe, komt ze er dus weer mee weg en is het wachten op het volgende slachtoffer. Officieel pleegt ze geen strafbare feiten, maar vormt zij voor heel Den Haag en omgeving wel een bedreiging, die ernstige schade kan veroorzaken. Op dit moment heb ik echter genoeg aan mijn eigen herstel.
En dat gaat gelukkig de goede kant op.

Maar zo nu en dan komt zij ineens weer in je gedachten rondspoken en dan voel je de pijn weer tit in je kern doordringen. Ik mis haaf enorm en ondanks alles hou ik van haar en zal zij sltijd een bijzondere plek in mijn gedachten houden.
R.
(7588) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-07 02:01:00
Hoi R.,

Ik heb ook eens een deel van dat hele lange topic gelezen. Het is een heftige tijd die je doormaakt!

De gedachte "zij is ziek, zij kan er ook niet zoveel aan doen", die ook in dat andere topic terugkomt, heeft mij enorm geholpen om het een plaats te geven. Niet om het rare gedrag goed te praten, maar wel in het stukje begrip waarom zij zo doet/heeft gedaan. Het geeft mij rust.

Ik snap dat je schrijft dat zij je bijna de dood in heeft gejaagd en je bedrijf bijna naar de kloten heeft geholpen. Zonder aan de ernst van de situatie te willen tornen, moet je je wel realiseren dat JIJ bepaalt wat zij kan aanrichten. Jij laat toe wat je toe wilt laten. Je hebt natuurlijk niet echt de keuze om wel/niet verdrietig te zijn, je gevoel verander je niet 1-2-3, maar je hebt WEL de keuze om de schouders onder je bedrijf te steken en het beste te doen voor je gezondheid. Ik zeg dit niet omdat ik de indruk heb dat je dit niet aan het doen bent hoor, volgens mij ben je heel goed bezig dingen op te pakken, maar in tussentijd is het wel goed om niet teveel te schieten in "slachtofferdenken". Pak je kracht en dat het over is tussen jullie is meer dan naar, maar laat haar niet de rest van je leven beheersen. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit makkelijk is.

Ik herken bij mezelf dat ik ondanks alles nog van haar hield. Rationeel is dat raar, want waarom zou je (in jouw geval) nog iets met iemand willen die niets meer met jou wil en jouw oprechte intense liefde zelfs labelt als stalking?? Maar ja... Gevoel werkt niet zo he.

Een inzicht dat ik met je wil delen is dat ik mij later realiseerde dat het gapende gat niet alleen is veroorzaakt doordat zij zo bijzonder was, maar ook doordat het zo middenin het verhaal is gestopt. Bij een "normale relatie" gaat het niet uit op het hoogtepunt, bij een relatie met een borderliner juist wel. Je zit daardoor met heel veel onbeantwoorde liefde, waardoor je gaat denken dat zij wel hťťl bijzonder moet zijn geweest. Je hebt nog nooit iemand zo gemist. Maar dat missen komt niet allťťn omdat zij zo bijzonder is, dat komt ook omdat het zo plots eindigde. Hou jezelf in dit stukje niet voor de gek en maak haar niet mooier/groter dan ze is. Dat de helft uit het sprookjesboek is weggerukt wil niet zeggen dat het sprookje extra mooi was.

Ik hoop dat je er wat aan hebt! ^J
(vorige bericht was ook van mij trouwens)
(7589) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-07 20:38:00
Beste J.

Dank voor de reactie. Inmiddels ben ik alweer een aantal stappen verder. Het is inderdaad zo dat je normaliter ziet aankomen dat een relatie scheurtjes vertonen. In dit geval eindigt het inderdaad ineens en zonder echte reden. En dan de manier waarop, .. bizar en heel moeilijk te volgen dat dit dezelfde persoon is, die een week eerder nog naast je ziekenhuisbed stond met speciaal voor jou gemaakte soep en die tegen iedereen vertelde dat ze dan eindelijk de man gevonden had, die wel met haar om kan gaan en die rust brengt.

Ik idealiseer haar ook niet meer. Het is inderdaad een ziek persoon. We hebben erg veel geluk met ons bedrijf, de inspanningen die ik gedaan had pal voor de hartaanval blijken een goed vervolg te krijgen, waardoor we ons voorlopig even geen zorgen hoeven te maken. Je zegt terecht dat jezelf invloed hebt op hoe lang je jezelf hierdoor laat kwellen. Het is wel zo dat je niet van vandaag op morgen iemand uit je hoofd kan zetten als het ineens zo eindigt. Uiteindelijk heeft het mij nu denk ik een week of 8 gekost.

Anyway, .. ik ben ook niet boos meer. Het is me overkomen en erg jammer als je iemand zo graag had willen helpen, leren kennen en samen gelukkig wilde worden. Blijft lastig om in gedachten te houden dat er soms mensen rondlopen, waarmee je geen zinnig gesprek hierover kan voeren, die kennelijk alleen maar kunnen leven in angsten/argwaan en .. anyway .. zand erover. Mijn conditie wordt steeds beter, ik ben hard op weg om mijn volledige zelfvertrouwen weer terug te krijgen en afgelopen weekend was ook super, .. ben inmiddels volledig van de kalmeringsmiddelen af.

Dus 2017 wordt vast een veel beter jaar. Thnx, voor deze reacties en jij ook heel veel succes in de liefde en daarbuiten.

Richard
(7591) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-08 19:55:00
Maar de vergelijking die je maakt met een sprookjesboek, waarvan de rest van het boek na een paar pagina's eruit is gescheurd vind ik wel een hele mooie. Ook de opmerking dat het zo'n pijn doet omdat het op het hoogtepunt is geŽindigd, niet omdat het nu echt zo geweldig was, is wel bruikbaar ..

Op dit moment ben ik al een paar dagen erg stabiel en gaat het eigenlijk erg goed. Na het eten ging ik net even 30 minuten lopen. En dan ineens uit het niets word je weer keihard geraakt door de eenvoud waarmee je om niets gedegradeerd kan worden tot een totaal onbelangrijk persoon, die je gewoon volstrekt de grond in kan trappen.
Ziek = ziek,.. Maar de impact is echt heftig
(7595) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 00:52:00
Beste Richard,

Mooi om te horen dat je zoveel goede stappen hebt kunnen maken! Als ik het zo allemaal lees heb je in 8 weken enorm veel bereikt en daar mag je trots op zijn. En zelfs zonder 'pammetjes! :)

Ik herken absoluut wat je zegt, dat je je gevoel niet zomaar even opzij zet. Juist omdat je van maximaal geluk naar 0 bent gegaan in 0 tijd, moet je ineens hťťl veel verwerken als mens. Dat is eigenlijk gewoon te intens. En ik zou liegen als dingen als werk er bij mij niet onder hebben geleden. Het was niet dat ik niet wou, maar de emoties waren gewoon te veel en te sterk. Liefdesverdriet kende ik al, maar dit...

En tuurlijk, die terugvalletjes, zul je nog wel een tijdje houden. Ik heb het soms nog steeds wel. Dan denk ik dat ik er overheen ben en opeens word ik weer geraakt. Soms door iets dat gebeurt en mij ergens aan herinnert ofzo, maar soms ook zomaar als ik op de bank zit, uit het niets. Het was gewoon te mooi om niet waar te zijn! :)

Gelukkig gebeuren die terugvalletjes wel steeds minder vaak en worden ze gemiddeld ook steeds minder heftig. Uiteindelijk moeten we niet vergeten dat we ook een leven hadden voor dit avontuur en toen wouden we er ook geen einde aan maken. :)

Het is in ieder geval fijn om andere verhalen te lezen. In mijn geval begrepen mijn vrienden de intensiteit van mijn verdriet niet zo goed. Ik neem ze dat ook niet kwalijk, ik denk dat je dit moet hebben meegemaakt om te snappen. Dan is het fijn om toch een woord te kunnen wisselen met "een lotgenoot" haha.

Hou je taai en laat je niet kisten!
(7597) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 14:14:00
Echt heel fijn dat je hebt gereageerd om mijn bericht.
Inderdaad kreeg ik de eerste weken ook alleen maar onbegerip van mensen om me heen.
Hoe kun je nu je zo laten raken door iemand die jou kennelijk niet wil en die jou zo behandelt na een hartaanval en niet eens de moeite neemt om gewoon een normaal gesprek bij een kop koffie met je te voeren.

Ja, .. dat moet je inderdaad zelf meegemaakt hebben. Ik denk ook weleens terug aan toen ik 17 of 18 was en via de telefoon een relatie uitmaakte. Alleen toen was je nog jong en had je geen idee, .. maar als die andere persoon echt verliefd was, dan voelde dat natuurlijk ook erg kut voor haar.

Feitelijk kun je wel stellen gewoon nog met een heel klein kind te maken te hebben als het om dit soort dingen gaat.
Wat zij mij vertelde over haar jeugd: moeder die net zo gek is als zij nu, nooit weten hoe haar pet stond als zij thuiskwam (of de deur uberhaupt wel open gedaan werd) en een criminele vader die zoiezo na 2 of 3 jaar al weg was en nooit aandacht aan haar gegeven heeft. Ja, dat je daar dan zelf ook een tik aan over houdt is begrijpelijk.

Maar wat gewoon heel lastig is om te begrijpen dat iemand, die weet dat je haar al 12 kent, al heel lang haar heel hoog hebt zitten, die bewust kiest om een relatie met je aan te gaan en die weet dat je je hele leven voor haar omgegooid hebt, die ook weet dat je echt verliefd op haar bent en die weet dat je net een hartaanval gehad hebt .. en je dan zo behandelen, waarbij je nachten niet slaapt, helemaal kapot gaat ..
En dan niet eens de moeite neemt om je op een normale manier te woord te staan, nee sterker nog je nog een trap na geeft door aangifte tegen je te doen.

Nou, sorry hoor, maar dat is echt heel onbegrijpelijk dat dit dezelfde persoon is, waar je een paar weken daarvoor nog zo gelukkig mee was.
En dat komt inderdaad af en toe weer helemaal terug.
het aantal moment daalt, maar de hevigheid waarmee het je raakt is zo ontzettend hard, .. dat je in zo'n moment ook echt weer helemaal van de kaart bent.

Hoe is het mogelijk dat iemand je zo kan behandelen.
Onbegrijpelijk.

Richard
(7598) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 16:40:00
Wat ik ook zo bijzonder vind ..

Nu ik dan van compleet verliefd omgevormd ben naar compleet in de steek gelaten en voor lul gezet ..

Herinner ik me ook weer wat zij in het begin, toen we de eerste keren gingen daten vertelde:

- Ze dacht dat ik gestuurd was door mensen uit de uitgaansscene van Den Haag om haar te verleiden, om haar dan vervolgens keihard op haar bek te laten gaan of om ik weet niet wat ik allemaal met haar zou doen.

- Of ik kwam uit de wereld van de swingers, want ze had ook in het verleden daarin een tijdje rondgelopen .. en dan wilde die mensen haar terugpakken.

MAAR: nu begrijp ik het ook wel, want als je mensen op deze manier behandelt, dan komt er altijd 1 die niet zo vergevingsgezind is ..

Gelukkig voor haar ben ik niet zo idioot dat ik ineens opduik om haar mooie gezichtje te bekrassen met een schaar ..

Anyway ..
Vroeg of laat komen wij elkaar weer tegen .. en dan zou ik haar toch eens de vraag willen stellen: joh, .. als je nu terugkijkt, vind je het dan erg netjes hoe je met me omgegaan bent? en is het je eigenlijk niet duidelijk geworden dat je echt wel op mij kon bouwen en dat mijn liefde voor jou echt oprecht was?

Het blijft idioot dat dit soort mensen juist degenen die het beste met hen voor hebben, zo slecht behandelen.
(7600) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 18:44:00
Hoi Richard, als je haar tegenkomt kan je haar die vraag stellen maar je zal er nooit een bevredigend antwoord op krijgen. Je kan blijven rondtollen in die vraag van waarom maar het is nu eenmaal zo. Het enige wat het kan verzachten is dat jij niet zo bent. Het is onbegrijpelijk en hoe vaak je het ook door je hoofd laat rondgaan; het zal onbegrijpelijk blijven.
Ik vind het fin voor je dat het beterder met je gaat. ik hoop dat het je blijft lukken zoveel mogelijk energie in jezelf te blijven steken en zo min mogelijk energie in vragen waar geen antwoord op is en situaties die zijn geweest. Gr Trea
(7601) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 19:18:00
I know Trea, .. maar dit is dan ook precies wat het zo ontzettend moeilijk maakt.

Hoe kan je zo omgaan met mensen die echt om je geven? juist de mensen die om je geven worden op de meest gruwelijke manier behandelt. Hoe kan iemand zich zo opstellen, naar iemand toe die net een hartaanval gehad heeft? Dan weet je toch dat die persoon helemaal door een hel zal gaan. En dat het voor die persoon juist ontzettend moeilijk is dat er geen enkele manier van contact mogelijk is.
Dan ben je toch gewoon een psychopaat zonder gevoel?
(7604) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-10 07:53:00
Nee, dan ben je een persoon met een persoonlijkheidsstoornis. Een stoornis in je perceptie van aantrekken en afstoten, in je beleivng van liefde en haat, een stoornis in de regulatie van emoties. En dan ben je soms zo enorm bang van die emoties, dan ben je zo overspoeld door zowel het positieve als het negatieve dat door de stoornis keuzes gemaakt worden waar een mens zonder stoornis met de pet niet bij kan.
Je hoeft echt geen begrip op te brengen voor haar gedrag. Maar ze doet het echt niet om jou een hak te zetten of af te maken. Ze doet het (waarschijnlijk) onbewust ter bescherming van haar zelf. Voel je niet in je kuif gepikt, het heeft helemaal niets met jou te maken, het is echt niet om jou eens lekker een hak te zetten en te laten stikken. Daar is helemaal het uitgangspunt niet van haar gedrag. Het heeft allemaal alleen maar met haarzelf allemaal te maken. En daar kan je heel erg onder lijden en heel erg verontwaardigd over blijven maar het verandert niets aan de situatie. Blijf de stappen maken die je zo goed maakt de afgelopen weken en probeer vooruit te kijken. Stappen te nemen in je eigen toekomst. En zo te lezen ben je daar best goed mee bezig. Gr trea
(7606) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-10 11:10:00
Maar nu ik dit zo nog eens allemaal op me laat inwerken en het feit dat dit me zelfs na al die tijd nog zo kan raken, doet mij besluiten dat ik wel degelijk een klacht ga indienen bij de directeur/geneesheer over de behandelwijze, de behandelaar en de patiŽnt.

Het is van de gekke dat hier wekelijks geld in gestoken wordt, terwijl de behandeling al 20Jr duurt, zonder enig resultaat. Na 3 sessies ben ik inmiddels al beoordeeld als vrij normaal en kan de frequentie terug naar 1x per maand. Maar in haar geval gaan we door met wekelijkse gesprekken, terwijl het geen enkel nut heeft, kijk maar hoe ze mij behandeld heeft.

Wat me vooral zo raakt, is dat iemand eerst net doet alsof je geweldig bent, je het gevoel geeft dat ze van je houdt om dan vervolgens nooit meer iets van zich te laten horen en net te doen alsof ik het probleem ben. Daar gaan we dus nu de rest van Den Haag tegen beschermen. Deze idioot moet gewoon opgesloten worden.
(7608) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-11 09:04:00
En Trea, .. ik ben het niet helemaal met je eens.

Prima, als je in eerste instantie, vanuit een emotie/gevoel/angst dingen doet, ..
Maar als dan je omgeving op je inpraat en aangeeft, hey luister .. wat jij nu doet:uit het niets aan de telefoon het uitmaken, terwijl je de ander niet eens de kans biedt om je terug te kunnen bellen, terwijl hij net een hartaanval gehad heeft. En dan een paar weken later ook nog met je volle verstand aangifte gaat doen??
Dan heb je niet alleen een persoonlijkheidsstoornis. Dan ben je gewoon hartstikke gek.
(7610) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-12 01:20:00
Hoi Richard,

Ik begrijp je boosheid, maar denk wel goed na over de reden waarom je een klacht in wilt dienen. Het is heel moeilijk om aan te tonen dat de behandelpraktijk heeft gefaald, omdat het niet per definitie de schuld is van de behandelaar dat geen vooruitgang wordt geboekt. Dat kan ook liggen aan de patiŽnt. Ik ben overigens wel met je eens dat het geldverspilling is op deze manier. Als je dat wilt aankaarten zou ik zeggen: vooral doen, maar doe het dan svp wel om de wereld beter te maken en niet vanuit boosheid/emotie. Mocht de praktijk zelf onvoldoende doen met je klacht, dan kun je het ook hogerop zoeken.

Wat je raakt is dat ze eerst deed alsof je de mooiste man op aarde was en je daarna als een zak stront behandelde. Maar dŠt is borderline. Het is alles of niets. Voor jou en mij zitten daar 1000 tinten tussen en veranderen onze meningen geleidelijk, voor een borderliner werkt dat niet zo. Je bent een god of je bent de duivel. Dus een klein meningsverschil is al genoeg om jouw rapportcijfer van een 10 naar een 1 te laten gaan en al jouw goedbedoelde pogingen om toch contact/duidelijkheid te krijgen hebben er (achteraf) alleen maar voor gezorgd dat je op die 1 bleef staan.

Eerlijk? Geenszins. Heb je dat verdiend? Absoluut niet. Maar dat is helaas hoe het werkt. Net als Trea denk ik dat haar gedrag niet iets tegen jou is, maar puur crisismanagement van haar kant. Het is natuurlijk debiel dat zij door een klein meningsverschil het complete vertrouwen in jou en jullie relatie verliest, maar zo onzeker is ze. En dan ga je haar vervolgens ook nog onder druk zetten (zo beleeft zij het). Op dat moment raakt ze in paniek en is ze alleen maar bezig met "hoe kan ik dit stoppen" en "hoe kan ik ervoor zorgen dat ik niet nog meer wordt gekwetst".

Geloof het of niet, maar het zou goed kunnen dat ze zich ondertussen ook nog schuldig heeft gevoeld over dat ze jou in de steek liet na je hartaanval. Dat zul je nooit van haar horen (en waarschijnlijk Łberhaupt niet te weten komen), maar dat is wel goed mogelijk. Want borderliners zijn gťťn psychopaten zonder gevoel. Eerder juist het tegenovergestelde: hun emoties zijn zů sterk dat ze zich niet normaal kunnen gedragen.

Dat dat abject is ben ik volledig met je eens. Maar richt je op de toekomst en laat haar niet je huidige leven beheersen!

^J
(7612) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-12 16:11:00
Beste J., Beste Trea,

Dank voor de woorden. Het is precies zoals jullie zeggen. Nu weet ik niet hoe lang het voor jullie geleden is dat je door de bordeline-patiŽnt tot in het diepst van je ziel geraakt bent. Morgen precies 3 maanden geleden kreeg ik een hartaanval en vandaag is het precies 2 maanden geleden dat ik per whatsapp te horen kreeg dat het voorbij was.

Gisteren viel mijn telefoon, beeldscherm kapot. Toen dacht ik, ok, ik kan niet meer bellen, dus simkaart eruit en in een andere telefoon. Mini-simkaartje werd bij het eruit halen de lucht in gelanceerd, ik hoorde hem ergens nog drie keer stuiteren en .. weg is ie. Hele kamer overhoop gehaald, onbegrijpelijk maar waar ... niet meer te vinden. Kun je een beter signaal krijgen van boven dat ze vinden dat ik alle oude shit, zoals vage contacten en ook het nummer van M. gewoon moet opruimen en vooruit moet kijken?

Vandaag heb ik mijn dochtertje en wij zijn nu bezig met het bakken van een appeltaart. Nu even pauze en terwijl je de appels staat te schillen, merk je voor de zoveelste keer dat je gedachten weer terug gaan naar haar. Op dit moment ben ik denk ik nog 50% van mijn tijd met haar bezig, .. door die klote aangifte kan ik nooit meer op haar afstappen en gewoon eens rustig met haar praten en terugkijken. Hoe wreed is dat eigenlijk?
Met name dat aspect, .. gewoon geen enkele mogelijkheid om erover te kunnen praten, is zo ontzettend hard, pijnlijk en ook vernederend. Wat ook maakt dat je gewoon steeds weer ermee bezig bent. Afscheid nemen prima, maar op deze manier duurt het verwerken gewoon tien keer zo lang.

Rationeel kun je zeggen dat dezelfde frustratie die ik nu emotioneel ervaar ook bij haar aanwezig is, maar dan omgekeerd .. zij ervaart kennelijk de stress als zij met mij in contact is. .. ik mis haar zo ontzettend .. en ik begrijp gewoon niet dat zij vrede kan hebben met hoe dit alles gelopen is en waarom zij nooit meer een vlaag van helderheid gekregen heeft en tot de conclusie kwam .. wauw, wat is er eigenlijk gebeurt en is dit nu wel hoe dit eigenlijk had moeten lopen .. om niets ... Wat heb ik die jongen eigenlijk aangedaan?

Ik begrijp ook niet waarom het nog steeds zoveel pijn doet. Ten aanzien van de klacht. Mijn doel is hierbij het volgende: Relaties kunnen altijd misgaan, maar de impact bij deze borderliner is zodanig groot dat iemand volledig uit balans kan raken, met gevolgen voor deze persoon, maar ook voor de directe omgeving. Dat moet voor de toekomst voorkomen worden. Zij is wekelijks begeleid, maar er is op geen enkele wijze te merken dat zij begeleiding gehad heeft tijdens deze start en einde van de relatie. Dan zijn er twee mogelijkheden:
1. zij heeft er niets over gezegd. In dat geval zal de behandeling direct stop gezet moeten worden, want het hoofdprobleem van een borderliner is het aangaan van relaties en als zij dat niet bespreekt met de behandelaar, dan heeft de hele begeleiding geen zin. In dat geval is zij een gevaar voor de maatschappij en is plaatsing in een gesloten inrichting de enige juiste beslissing.
2. Zij heeft het wel besproken. In dat geval kun je je vraagtekens zetten bij de adviezen van de behandelaar of zijn de adviezen goed geweest maar heeft zij er niets mee gedaan. In dat laatste geval: behandeling stopzetten en deze tikkende tijdbom uit de maatschappij halen en plaatsen in een gesloten inrichting.
En in het andere geval zal de behandelaar aangepakt moeten worden.

(7613) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-13 23:50:00
Hey vrolijke strijder! :)

Voor mij is het slechts een paar maanden langer geleden. Om nog iets meer te delen: het heeft bij mij ongeveer 3 maanden geduurd dat het echt mijn leven beheerste. De eerste weken van die 3 maanden kon ik echt nergens anders aan denken/mee bezig zijn. De emoties waren heel heftig en kwamen er meerdere keren per dag uit. "Tot in het diepst van je ziel geraakt" schrijf je, zo was het voor mij ook. Dag in dag uit. Dat je andere dingen probeert te doen, zo goed en kwaad dat gaat, maar dat het eigenlijk zinloos voelt. En alles wat je doet is tussen de huilbuien door. Er leek geen eind aan te komen.

Gaandeweg werd de lucht heel langzaam blauwer, of laten we zeggen, minder grijs. Er begonnen momenten te ontstaan "dat het wel ging". Daar was ik al blij mee: dat ik heen en weer zwabberde tussen mij beroerd voelen en mij niet eens zo heel beroerd voelen. Na die 3 maanden kwam ik op het punt waar ik eigenlijk nog steeds ben: ik mis haar, ik denk er nog veel aan, het kan me soms nog steeds ontzettend raken, maar het beheerst mijn leven niet meer. Het kan mij op momenten nog steeds ontzettend boos of verdrietig maken, maar ik kan op andere momenten ook weer gelukkig zijn zoals mijn leven was voordat ik haar ontmoette.

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik daar wel eens aan heb getwijfeld, omdat het rouwproces zo intens was, dat ik dacht: kom ik dit ooit nog te boven? Mocht jij die twijfels ook hebben, dan heb ik denk ik goed nieuws voor je.

Uiteraard gaan dingen wel geleidelijk en al is de lucht gemiddeld genomen elke maand ietsje blauwer, op korte termijn schommelt het en kun je soms opeens nog heel verdrietig of boos zijn. Dat herken ik ook bij jou als ik de verhalen lees. Dat hoort erbij. Als het bij jou zo gaat als bij mij, zullen op termijn die moeilijke momenten steeds minder vaak optreden en steeds minder heftig worden. Geef het (soms) de ruimte en gun het tijd. Succes!

^J
(7619) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-14 07:52:00
Goedemorgen J,

Kijk, dit is wel heel prettig om te lezen. Een vriendin van haar vond het maar raar dat ik zo van de kaart kon zijn van een relatie, die maar kort geduurd heeft. : ) Die begrijpt het dus echt niet. Je moet dit inderdaad zelf meegemaakt hebben. Het is best wel raar. Soms heb ik een paar dagen dat het redelijk goed gaat en dan ineens ben je weer zo kwaad dat iemand je zo makkelijk opzij kan zetten om iets onbenulligs, .. en daar ook nooit op terug komt.

Maar inmiddels is de klacht opgesteld. Ik zal deze morgen indienen. Het klinkt misschien raar .. degene op wie je verliefd bent, zodanig tegenwerken dat ze haar begeleiding verliest of zelfs wordt opgesloten. Maar ach, .. iemand die je al twee maanden volledig aan je lot overlaat na een hartaanval en je niet eens de kans bood om rustig met je te praten tijdens een kop koffie. Die is ook geen enkel sentiment meer waard. En ik vind ook echt dat deze persoon nooit meer de kans moet krijgen om een relatie met iemand aan te gaan. Het is gewoon onmogelijk en ieder volgend persoon wordt vroeg of laat net zo hard geraakt als ik. Dat moet gestopt worden.

Ik ben echt benieuwd hoe lang ik hier nu precies nog last van ga houden. Ik denk dat veel ook afhangt wat ik met mijn vrije tijd ga doen. Door dit alles staat mijn leven echt op zijn kop: hartrevalidatie, waardoor ik ook nog niet veel meer kon sporten, stoppen met roken, even ook helemaal geen relatie of vrouwen willen zien. Dus ja .. we gaan het opnieuw inrichten met veel sporten, mediteren, .. en wie weet .. misschien kom ik dan eens iemand tegen die ook aantrekkelijk is, maar niet zo verdomd gestoord.
(7620) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-20 21:24:00
Op aarde lopen genoeg mensen rond die denken dat hoe langer de relatie was, hoe langer je mag rouwen. In mijn ogen is dat wat een onvolwassen kijk op dingen. Liefde gaat niet over tijd. Liefde gaat over hoe je gehecht was aan iets. Dat kan met tijd te maken hebben, maar dat hoeft niet.

Neemt niet weg dat onze sterke emotionele reactie bijzonder is. Waarom dat zo is, heb ik mezelf ook vaak afgevraagd: "waarom raakt het mij 10x zo hard dan al mijn vorige exen?"

Over een paar dingen waren we het al eens:
1. Het stopte op het hoogtepunt vd relatie ipv zoals normaal na wat scheurtjes
2. Het ging abrupt van alles naar niets
3. Het einde kwam totaal onverwacht

Toen ik er verder over nadacht was er voor mij nog een vierde factor die een vinger in de pap moet hebben gehad: mijn ex gaf mij (voor de breuk) het gevoel dat ik een geweldige vent was. Door te appen, bellen, aandacht, complimentjes, cadeautjes. Iedereen wordt blij van dit soort bevestiging, dat doet je goed als mens. En als dat wegvalt, is dat natuurlijk niet echt leuk, zeker niet als ze dat eerder zo vol overgave deed.

Herken je dit laatste ook bij jouw ex? Gaf zij jou ook het gevoel dat je ongeveer god op aarde was?

Heb je de klacht al ingediend? Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik mijn persoonlijke twijfels heb bij je standpunt. Is het plotselinge beŽindigen van relaties een reden om iemand (levenslang?) op te sluiten? Zie jij dit ook nog zo als je straks uit die tunnel bent?

^J
(7637) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-21 14:00:00
Hoi J,
De heftigheid van het gemis is ook fysiek te verklaren. Verliefdheid maakt een hormoon aan (endorfine). Ook wel het gelukshormoon genoemd. Dit hormoon neemt niet meteen de benen op het moment dat de relatie plotsklaps voorbij is. Dat blijft nog een tijdje in je lijf rondzingen en wil gevoed worden. Je moet er als het ware (nou ja, als het ware....gewoon feitelijk) van afkicken. Daarom is het zo moeilijk. Je moet eigenlijk afkicken van de liefde. Dat kost tijd.
Gr Trea
(7640) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-22 06:21:00
Met de week merk ik dat alles meer en meer terugkeert naar de normale situatie van voor de relatie. Waar ik vorige week nog vrijwel elke dag het overgrote deel met haar bezig was, komt het nu nog een aantal keren terug. Soms nog altijd keihard, maar duurt dat gevoel niet zo heel lang meer.

Of ze opgesloten zou moeten worden? Tja, .. wat zal ik daarop zeggen? Ik heb nog altijd geen idee wat ze tegen de mensen om haar heen gezegd heeft. Iedereen kan normaliter wel begrijpen dat je iemand met een hartaanval niet zo moet behandelen en toch leek het erop dat ineens niemand daar meer mee bezig was. Duidelijk is dat deze borderliner zich niet laat helpen, je geen enkele kans biedt om je verhaal te doen of begrip toont voor jouw gevoelens. Zij richt echt wel schade aan. Als ik later zou horen dat een volgende er ook helemaal aan onderdoor gegaan is, dan zou ik er wel moeite mee hebben als ik er niets aan gedaan had.

Ik heb woensdag een afspraak en dan dien ik de klacht in, zodat dit verhaal bij de behandelaar terecht komt en dan zal wel blijken of die behandelaar wel of niet adviezen gegeven heeft. Weet ze van niets dan is het einde behandeling.

R.
(7641) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-22 22:07:00
@Trea, zeker, dit is natuurlijk ook een belangrijke component in het verwerkingsproces. Maar in mijn ogen is verliefdheid niet per se hetgeen dat een relatie met een borderliner onderscheidt. Ik ben zo vaak verliefd geweest en heb zo vaak moeten "afkicken". Dat beantwoordt voor mij niet de vraag waarom het deze keer zoveel heftiger was. Mijn "lijstje" ging dan ook vooral over de dingen die (het einde van) een relatie met een borderliner zo anders maken. Natuurlijk is het wel zo dat ten gevolge van het eerste punt (de relatie stopt op het hoogtepunt), de relatie mogelijk ook eindigt op het toppunt van verliefdheid, waardoor je maximaal moet afkicken. Dat maakt dan ook de fysieke reactie heel sterk inderdaad.

@R, ik snap je punt, maar ik vraag me af of je ooit je medemens mag claimen. Jij zegt, als je me toestaat het vrij te vertalen: als iemand net een hartaanval heeft gehad, dan zijn de naasten verplicht voor een X aantal weken positief contact met de (ex-)patiŽnt te houden. En: als je het uitmaakt, ben je als mens verplicht om nazorg te verlenen aan je ex. Natuurlijk, een fatsoenlijk mens doet die dingen, daarover geen discussie. Maar mag je ook zover gaan dat je dit kunt eisen van je medemens? (En dat mensen opgesloten worden als ze daar niet aan voldoen?) Ik vind persoonlijk van niet, maar daarover kunnen we natuurlijk van mening verschillen. Het is ten slotte een ethisch vraagstuk. Los van dit, ben ik sowieso benieuwd naar het verdere verloop van de klacht, wat eruit komt en wat de behandelaar wel/niet wist.

Ik ben ook nog wel benieuwd naar het antwoord op mijn andere vraag: herken je in je ex dat ze je als een soort god op aarde zag in het begin? (=alles aan jou was geweldig?)

Groet, ^J
(7643) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-22 23:43:00
@J ..
Of ze mij als geweldig zag en me overdreven de hemel in geprezen heeft .. Nee, .. dat denk ik nu ook weer niet. Wat ik wel hoorde via een vriendin was dat ze heel erg blij met me was omdat ik rust bracht en goed op haar leek aan te sluiten, maar dat was vooral in het begin en pal na de hartaanval. Dat sprak ze ook wel naar mij uit, maar ik denk dat zij vooral ook een stille borderliner is.

Uiteindelijk denk ik dat dit type borderliners ook gewoon niet heel eerlijk zijn. Ik bedoel, ..je geeft iemand het gevoel dat je om hem geeft, dat je een relatie aan wilt gaan, dat die persoon ook voor jou zijn leven omgooit en vervolgens weet je zelf natuurlijk inmiddels ook wel dat je die persoon een paar weken later weer keihard en zonder pardon op zijn hart zal trappen, zelfs als je net een dag ervoor nog tegen iemand gezegd hebt, dat hij erop kan vertrouwen dat het goed zit. Nee, .. Natuurlijk kun je niets claimen. Dat doe ik ook helemaal niet. Het enige wat ik zeg: het is absurd om iemand z'n leven om te laten gooien, te zeggen dat je op haar liefde voor je mag vertrouwen en twee weken na een hartaanval neem je afstand, kom je er nooit meer op terug, blokkeer je iemand en als je doorhebt dat diegene er helemaal aan kapot gaat, doe je ook nog aangifte. Dan kun je wat mij betreft opgesloten worden.

En dat gaan we morgen in werking zetten.
(7644) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-23 07:41:00
Hallo J, Ik denk zeker dat het een belangrijk aspect is in de pijn die je na afloop ervaart. Mijn ex gaf me het gevoel dat ik de koningin op aarde was. Toch zeker de eerste zes weken waren perfect. Zoals alleen maar in films voorkomt. Alles klopte, ook emotioneel. Ik dacht echt mijn zielsverwant te hebben gevonden. Op alle niveaus klopte het. We konden praten, lachen, huilen met elkaar. Van gedachten wisselen, filosoferen over belangrijke en niet belangrijke kwesties in het leven, muziek luisteren en ontdekken, ontzetten kneuterig op de bank zitten maar ook erop uittrekken en genieten wat cultuur maar het dagelijks leven te bieden had. Alles klopte en hoewel ik toch goede relaties heb gehad, had ik dit nog nooit gevoeld. Zo passend! Te mooi om waar te zijn. En dat bleek dus zeer pijnlijk in letterlijk en figuurlijk opzicht ook te zijn.
Bij mij is het niet op een hoogtepunt geeindigd. ik heb erg akelige dieptepunten meegemaakt maar geloofde telkens in zijn beloftes en zijn vermeende zelfinzichten en voornemens dat het nu echt anders zou worden. Ach, J, hij kon het toch allemaal zo mooi vertellen. Hij geloofde er ook ťcht zelf in, en daardoor kreeg hij telkens een nieuwe kans die dan weer een tijdje werkte. totdat het echt te gek werd en ik degene ben die al het contact heb verbroken. Alles, definitief, op geen enkele manier meer te bereiken. Ik ben zelfs tijdelijk verhuisd zodat ik niet te vinden was. Dat was maar goed ook omdat hij me maar lastig bleef vallen en na bleef boeren met eerst nieuwe voornemens en beloftes en daarna gewoon ordinaire bedreigingen. En ook nu, twee jaar dato, weet hij me via onverwachte wegen nog steeds om de zoveel tijd lastig te vallen met manipulatieve berichten.

In het begin stond mijn hart zo ontzettend open dat ik niet meer in stond voor mezelf. Het gevoel dat wij tweeen zo ontzettend bij elkaar paste, de intense liefde, was zo intens dat ondanks de akelige buien ik maar verliefd bleef waardoor ik de neiging bleef houden weer over mijn hart te strijken. Wat hij ook deed, ik ben er heel vaak ingetrapt. Ik heb mezelf echt moeten losrukken van de fysieke en precies zoals jij zegt: emotionele verslagen aan de aandacht, liefde, serieus nemen, het intens gevoel. Het heeft me een jaar gekost, met professionele hulp, karakter en discipline om los te komen van mijn eigen gevoel en daardoor van hem. Zijn berichten zijn hinderlijk maar ik raak er niet meer zo van de leg.

Samenvattend: ja, het gevoel van je gegeven wordt dat je de meest perfecte persoon op aarde bent heeft zeer te maken met de intensiteit van het afscheid. Maar ook het gevoel dat het zo passend is, uniek is, t, dat je thuisgekomen bent na lang zoeken, dat het helemaal klopte (wat fake is, mijn ex was een kameleon die zich helemaal aanpaste aan de omstandigheden zodat die volledig klopte. Tot dat hij het niet meer vol hield iemand anders te zijn, en langzaam in angstige en akelige brokjes uiteen viel).

Goede afsluiting: het slijt.
(7646) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-23 10:16:00
@Trea en J. ..

We zitten aardig in hetzelfde schuitje zo te lezen. Wat mij ook opvalt is dat we alle 3 nog steeds terugkomen naar dit forum, .. zegt dat niet eigenlijk ook iets over het nog steeds niet in staat zijn om het volledig los te laten? Deze week merk ik dat er wel echt iets is veranderd. Op de een of andere manier lijkt het zo te zijn, dat ik het warme gevoel bij haar niet meer heb. Eindelijk komt de eigenwaarde weer terug: "Zo laat je je toch door niemand behandelen?" ..

Heel vreemd dat dit besef pas weken later echt doordringt, maar vandaag sluiten we dit hoofdstuk definitief af.
Ik wens jullie nog heel veel sterkte bij de verwerking, die dus ook bij jullie nog niet helemaal heeft plaats gevonden. Het is zonde van de tijd en de energie die er in gaat zitten om nog langer met een kansloos verleden bezig te zijn. We gaan vooruitkijken en ons verheugen op nieuwe leuke mensen, die wel liefde kunnen geven en ontvangen en die het wel waard zijn om je leven voor om te gooien.

Groet, Richard
(7647) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-26 17:42:00
Bedankt voor jullie reacties! Ook al lost het dingen niet op, het is wel fijn om dingen te kunnen delen en herkenbare dingen te lezen. Vooral dat je je ware maatje dacht te hebben gevonden, dat alles zů ontzettend klopte, herken ik.

Inderdaad, tijd heelt alle wonden. Sommige hebben gewoon wat meer tijd nodig. :)
(7655) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-26 23:07:00
Nou, .. volgend jaar zou ik zeker naar de publieksdag borderline gaan. Een en al herkenning 100 spiegels om in te kijken. Heeft me ook weer verder gebracht. Ik zag twee mensen met een relatie die er wel mee om kunnen gaan: voorwaarde: je moet openstaan voor behandeling, .. het heeft mij ook extra gestimuleerd om de klacht door te zetten. Kon het afgelopen week niet doen omdat de behandelaar het gesprek heeft verplaatst.
Geen probleem, nu kan ik de klacht nog specifieker verwoorden. En het is ook in haar belang dat ik dit doe. Het moet duidelijk zijn dat behandeling alleen zin heeft als zij dit serieus oppakt. Medicijnen om te stoppen met drinken innemen met grote hoeveelheden alcohol is natuurlijk niet de oplossing. M. krijg ik er niet mee terug, .. jammer, maar dit ligt bij haar, .. wel kan ik volgende slachtoffers behoeden voor maandenlange inactiviteit en schade aan eventuele kinderen, partners etc.

Richard

Ps. Ik kom hier nog weleens terug om een update te geven .. Stay strong!
(7657) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-26 23:27:00
Beste Richard,

Ik kom zelf uit een borderliner relatie en herken heel veel dingen hierin. Het is nu 6 maanden geleden maar ik worstel nog steeds.. Waar ik veel aan gehad hebt zijn de artikelen in de link die hieronder staat.
Mischien wat zwart wit en amerikaans en haal eruit wat voor jou van toepassing is en je helpt, mij heeft het geholpen in ieder geval. Er zijn meer artikelen maar dan moet je even na de hoofdpagina gaan.
Succes en sterke

Erik

http://www.sharischreiber.com/fiftyways.html
(7658) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-27 19:24:00
Dank je wel Erik.

Nu zijn er genoeg vrouwen die het ook meemaken. Een man die haar eigenlijk alleen maar ziet zitten voor de sx, maar net doet alsof hij graag met haar een relatie aangaat .. en dan van de ene op de andere dag niets meer van zich laat horen. Dus zo uniek is ons gemis nu ook weer niet. Wat misschien wel een verschil maakt, is dat het volledig oprecht gestart is. Maar daarom is het ook iets wat je niet zomaar naast je neer kunt leggen.
Zo heb ik vandaag op mijn facebook een bericht geplaatst speciaal voor haar. Mensen onder mijn vriendengroep reageren er dan weer typisch op zoals je van mensen mag verwachten die geen idee hebben wat het is om met iemand met borderline een relatie gehad te hebben. Prima, ze weten niet beter.

Je kan er als partner gewoon niet bij dat iemand, waarvan je weet dat die persoon jou echt leuk vond en misschien ergens nog altijd wel vindt .. zomaar van de ene op de andere dag 180% is gedraaid en jou nu volledig buiten sluit. Wat je in zo'n geval zal doen, is proberen toch moeite te doen om dit -links of rechtsom te veranderen. Dat je in ieder geval weer in gesprek raakt, dat je probeert om haar te begrijpen, dat je kan toelichten wat je zelf bedoeld hebt etc etc. Maar bij deze (en ik heb begrepen dat er meer van dit type rondlopen) borderliner krijg je daar de kans niet voor. Nu had ik dus net een hartaanval gehad, het eerste meningsverschil, daarna belde ik haar weer eens op (ook omdat ik me in haar verplaatst had en juist haar wilde steunen) en dat telefoongesprek werd door haar ook weer totaal verkeerd opgevat en toen was het einde relatie.

Ok, .. dat gebeurt dan. En dan krijg je de fase waarin alles gaat bezinken. Een normaal mens gaat dan terugdenken: wat is er nu eigenlijk precies gebeurt? Wat heeft hij gezegd? Waarom zou hij dat gezegd hebben. Ik weet dat hij van me houdt, hij is overduidelijk verliefd en zal dus het beste mij voor hebben. Ik heb hem eigenlijk helemaal geen kans meer gegeven om iets toe te lichten, Zou ik het misschien toch verkeerd opgevat hebben? Laat ik hem toch eens bellen, want hij was en is wel erg lief en .. hij schrijft mooie brieven, waarin hij mij echt wel het gevoel geeft dat ie echt verliefd op mij is .. en ik hoor dat hij er helemaal door uit balans is geraakt. Dat zul je niet hebben als ik onbelangrijk voor hem ben. Was het nou zo erg wat hij zei of deed? Kom laat ik hem bellen om eens met elkaar te praten en misschien in alle rust weer een start te maken met elkaar.

Dit is dus wat er normaal gebeurt met iemand die kan liefhebben, waar er sprake is van gelijkwaardigheid en je er ook van bewust bent dat niets perfect is en je niet over alles op 1 lijn hoeft te zitten. Nu weten we inmiddels dat dit dus niet zo werkt bij een borderliner. En toch, voor ons om hiermee om te kunnen gaan na een "definitieve" breuk is heel lastig. Zo zijn er meerdere momenten die dan volgen op deze breuk waarin er een mogelijke bezinning komt. Voor mij waren dat deze momenten:

1. Er compleet aan onder doorgaan (vrienden van haar hiervan op de hoogte gehouden)
2. Het eerste moment als intake bij PSYQ, waar zij dus ook onder behandeling is. Ik had haar in een brief gevraagd om mee te gaan, zodat we elkaar kunnen steunen
3. Mijn verjaardag
4. De landelijke publieksdag borderline (in een brief aangegeven wat ik allemaal de komende maanden zou gaan doen om meer over Borderline te weten te komen)
5. Het laatste moment is 1 december. Op dat moment ga ik de klacht indienen, die er zonder twijfel toe zal leiden dat haar leven drastisch zal veranderen.

De eerste 4 momenten heeft zij zonder enig signaal aan zich voorbij laten gaan. Nu heb ik dus vandaag een openbaar bericht geplaatst op mijn facebook: 26 november 2016 -gemiste kans- Nog 5 dagen
ACTIE = - REACTIE Waarbij haar actie dus de aangifte is .. dat pik ik natuurlijk van niemand!
Who the fuck ben jij dan dat je denkt dat je eerst iemand op zo'n onbeschofte manier kunt behandelen in de moeilijkste fase van zijn leven als hij net zijn leven voor jou heeft omgegooid en als ik er dan moeite mee blijk te hebben dat het zomaar om niets eindigt dat je dan om een paar brieven en een e-mailtje ineens de politie op me afstuurt?

Nee, .. het is nog een paar dagen en dan verloopt de deadline. En neem maar van mij aan .. deze borderliner gaat THE HARD WAY ervaren dat je met mij heel ver kunt gaan, maar er zijn GRENZEN. : ) Lees je dit en vraag je je af of het wel goed met me gaat? Het gaat prima, maar ik zit nu eenmaal zo in elkaar dat ik in dit leven mij door niemand meer laat benadelen, de les laat lezen en zeker niet mij als een stuk vuil laat behandelen.
(7659) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-27 20:18:00
Beste Erik,

Ben halverwege de 50-ways .. Nu heb ik ergens al laten doorschemeren dat ik dus zelf nog beoordeeld moet worden op mijn persoonlijkheidsstoornis. De kans dat hierin ook een aardige component borderline zit, is vrij groot. Wat ik nu lees zijn eigenlijk tips aan volledig gezonde mensen die af willen of er beter aan doen om af te willen van hun borderlinertje. Mijn borderlinertje M. is van het type: bij het eerste zuchtje tegenwind ben je van geweldig omgevormd naar verschrikkelijk en dus moet je weg en er is geen enkel contact meer mogelijk.

Hier in de 50 ways gaat het over het type borderline waar ik last van heb: namelijk verlaten worden, is het ergste wat er is en daar gaan we alles aan doen om dat te voorkomen. Zoals je in mijn vorige bericht al hebt kunnen lezen klopt dat vrij aardig, want toen had ik de 50 ways nog niet gelezen. Misschien had ik de tekst wel iets aangepast als ik dit al wel gelezen had. :)

Ergens leest het nu niet echt heel makkelijk. Want het lijkt nu eigenlijk meer op een soort van stappenplan hoe je het beste af kunt komen van iemand zoals ik. Maar dus niet hoe je het beste om kunt gaan met het type borderline waar ik last van heb, namelijk degenen die jou compleet negeren, aan je lot overlaten, terwijl je nog met al je warme gevoelens en compleet kapot thuis zit. Dus .. bedankt in ieder geval voor de goede bedoelingen. Ik denk dat ik op die site nog even verder moet zoeken naar artikelen die beter aansluiten.

Fijne avond.
R.
(7660) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-27 21:12:00
Dit artikel helpt voor het type borderline dat direct en zonder pardon een relatie beŽindigd:

www.gettinbetter.com/anycost.html

Thnx Erik, ... komt vanaf dezelfde site.
(7661) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-27 22:34:00
Erik,

Wat een geweldige tip is dit zeg!! Ik zit al de hele avond te lezen en het lijkt wel of alles volledig op zijn plaats valt. Vooral dat artikel ATANYCOST .. helemaal passend op mijn situatie. Heel erg bedankt en ik denk dat een ieder die bij deze vraag: wat gaat er om in deze borderliner terecht is gekomen en de moeite genomen heeft om tot het bericht dat ik nu tik te komen, die gaat aan dit alles genoeg hebben om zichzelf weer terug te vinden.

LEZEN DUS en kijk ook vooral de filmpjes/luister naar de liedjes!! ..
zoek maar eens op YouTube naar: build me up buttercup lyrics
Geweldig!

Thnx! R.
(7664) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-28 16:39:00
Beste R,

Ben blij dat je er wat aan hebt, ik dacht al, dit moet vast iemand wel van pas komen. Sommige stukken zijn naar mijn mening nogal zwart wit geschreven maar ik bedacht me dat het natuurlyk ook niet anders kan, ik kan me alle tinten grijs er wel op los laten maar dan dring ik de denkwereld van een borderliner niet binnen, deze denken ook zwart wit. Om te overleven en te begrijpen moet je dat dus niet doen, anders onstaat er er een discrepantie tussen jouw gevoelswereld en die van een borderliner.

Ik ben nu 6 maanden verder en in de eerste maanden heb ik een scala van gevoelens gehad: ongeloof, verdriet, hulpeloosheid, schaamte, boosheid en wraak. Moment dat ik me ging inlezen op internet kwam er eindelijk iets rust in me hoofd. Alles viel op zijn plaats en ik begon haar te zien als een patient. Dat was voor mij de ommezwaai, ze scoorde 90% op de kenmerken van een borderliner. Op dat moment zag ik mezelf nog geen eens als slachtoffer, ik probeerde erkening te krygen bij vrienden maar dat stuite nogal op onbegrip. Eigenlijk kon ik dat natuurlyk ook niet verwachten, ze hebben het zelf ook niet meegemaakt.

De laatse maanden gaat het beter, maar ze zit nog steeds zo nu en dan in me hoofd, het verlammende gevoel, de hulpeloosheid die je dan ervaart is funest. Maar het slijt, geloof me, die gedachten die worden steeds minder en op den duur kan je er ook steeds beter mee omgaan. Ik heb mezelf natuurlijk ook afgevraagd waaron dit zo'n verschrikkelijke impact heeft op je gevoelswereld. Ik denk dat zo is dat niet de borderliner de schuldige hierin is, zij/hij is slechts de catylisator van het besef dat je hebt van je eigen tekortkomingen en behoeftes. Een borderliner is de spiegel van je ziel. Zij weet als geen ander, met haar enorme diepgang van haar gevoelens, jou feilloos te analyseren en je tekortkomingen en behoeftes bloot te leggen. Zij kan niet anders want op dat niveau communiceert ze, je wordt langzaam haar wereld ingetrokken waar niets anders heerst dan extreme gevoelens en chaos.

Daar ga je inderdaad aan kapot als je niet weet dat je met een borderliner te maken hebt. Je schiet in de hulpverlenersrol en je ondersteunt haar met begrip, geld, spullen enz.. Maar het is nooit genoeg, het is een bodemloze put waar je je inspanning in verdwijnen. Ik heb het zelf ervaren als een dure leerschool,ik ben van jou leeftijd en heb best wel veel relaties gehad, maar dit was toch wel het meest intense, in alle opzichten, wat me ooit is overkomen, daar zit ook gelijk de valkuil in:het moment dat je een relatie krijgt met een bordeliner wordt je leven een stuk intenser, alle registers in je lichaam worden aangesproken en je kan niet anders dan mee te gaan in het grensoverschrijdende gedrag van haar. Maar dat is een wereld waar je niet wil inzitten, je gaat er emotioneel, lichamelijk en financieel aan kapot, het is namelijk nooit genoeg.....haar behoefte aan aandacht en liefde is zo groot dat je daar nimmer en nooit aan kan voldoen.

Wat me verder nog geholpen heeft is het besef dat toen het over was ik mezelf wijsmaakte dat ik nooit meer zo'n intense liefdesrelatie zou krijgen, toen ik daar lang over nadacht vroeg ik me af wat waarom dat dan zo zou zijn. Hield ik mezelf voor de gek? Was zij dan diegene die mij aanvulde op alle vlakken? Of was het besef bij mij onstaan waar mijn eigenlijke behoeftes lagen,(die ik altijd aan de kant geschoven had) in een relatie.
Het laatste dus, zelfinzicht komt met de jaren blijkbaar, maar dat ik daar een borderliner relatie voor nodig had is mischien voor mij dan wel goed geweest. In dat besef,heb ik ook wat meer berusting gevonden en op dat vlak ben ik haar dan ook wel dankbaar... dat klinkt gek maar voor mij werkt het. Ik noem het maar: Het geschenk van een borderliner!

Ik heb haar vergeven wat er allemaal gebeurt is, dat nam ook gelijk mijn wraakgevoelens weg, ze kon ook niet anders reageren op mijn toenaderinspoging om nog wat van de lening en spullen terug te krygen. Elke contact met mij brengt haar uit evenwicht en zorde voor een dagenlange depressie en haat na mij. Dus ik heb me berust hierin. Ik ga wel eens op een terras zitten en waarvan ik weet dat ze op een bepaald tijdstip langskomt, ik wil niet dat ze me ziet want de aantrekkingskracht is er nog steeds met als eventueel gevolg dat we zo weer verder gaan waar we gestopt waren.

In die 5 seconden dat ik haar voorbij ziet komen, staan al me zintuigen op scherp en krijg ik een enorme steen in me maag van al die tegenstrijdige gevoelens die dan omhoog komen. Ik kijk naar haar gezicht en probeer te achterhalen hoe ze zich voelt. Is ze gelukkig? Had ze een goede dag? Of voelt ze zich wederom compleet verloren in de wereld die niet de hare is? De hulploosheid die ik dan voel omdat ik niet de oplossing ben voor al haar problemen en haar daarmee ook niet kon helpen is iets waar ik dan opdat moment tranen van in me ogen krijg.....ik denk voor mezelf ook dat daar de meeste pijn nog zit.

Ode aan een borderliner

Mijn lieve kleine borderliner, wat heb ik toch met je gelachen tot huilens toe. En in wat voor rollecoaster heb ik ingezeten met jou al die maanden. Je was echt het liefste meisje wat ik ooit was tegengekomen. Ik mis je onzettend en ook vooral de lange gesprekken die ik met jou had, onze grapjes, woordspelingen en uitdrukkingen en associaties. Wij hadden onze eigen taal die niemand begreep en onze eigen bijzondere muziekkeuzes.De verbondenheid en de intensiteit die daarmee gepaard ging was het mooiste wat ik ook gevoeld had.De nachten met jou waren altijd byzonder kort en onze liefkozingen talrijk en heel fijn. Ik heb je op het eind van onze relatie wel eens gevraagd of je het kon samenvatten in een woord, je zei toen: Liefde... en ik zei het zelfde! Maar ik heb je losgelaten met veel moeite, maar vergeten zal ik je nooit.....

Beste R,

Mag ik je een advies geven gebaseerd op mijn ervaringen? Laat haar los! De fase van wraak waar je nu in zit heb ik ook gehad, maar het leidt tot niets! Alleen maar meer ellende en frustraties, al je acties komen voort uit het feit dat je graag haar wil zien en spreken. Om toch te achterhalen wat er fout gegaan is, maar begrijp dat haar wereld niet de onze is, we hebben daar een glimp van gezien en wees blij dat je niet ten onder bent gegaan daarin. Want echt.. het zou je ondergang betekenen!

Zo... het verhaal was toch wat langer geworden dan ik dacht, ik heb mezelf maar eens een wisky ingeschonken en moet toegeven dat het erg oplucht dat geschrijf hier. Haal eruit wat van belang is voor diegene die dit leest. Dit waren mijn persoonlyke ervaringen en ik heb getracht ze zo eerlyk mogelyk op te schryven. Mischien dat ik nog meer ga schryven in de toekomst want inderdaad, zoals iemand al opmerkte, je kan er een boek overschryven wan saai was het in ieder geval niet!

Houd moed en wees standvastig!

Erik
(7666) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-28 20:35:00
Hoi Erik,

Erg fijn dat er weer iemand meedoet in dit forum en een goed beeld geeft hoe het geweest is.

Vond het erg leuk om jouw ode aan haar te lezen.
Heel bijzonder, want ergens in 1 van mijn 4 brieven (waar dus ook totaal geen reactie op kwam, maar inmiddels kun je daar eigenlijk ook wel om glimlachen) gebruikte ik dezelfde tekst .. Mijn ode aan jou Misha ..
Ja, ja .. we gaan ver in het verklaren van onze liefde.

En ook zo herkenbaar .. je weet waar ze woont en werkt en drinkt. In mijn geval is het nog iets makkelijker want ze staat vrijwel de hele dag in een soort van etalage (veel ramen) dus vooral in het begin liep of reed ik daar langs.

1 keer kwam ik haar onverwachts tegen op straat en toen zag ze er erg slecht uit .. gek, want dan voel je je ineens goed .. alsof je dan blij bent dat het lijkt of ze er ook onder gebukt gaat. Maar daar is niets van waar. Zij heeft het allang uitgeschakeld. Dat is namelijk wat een borderliner al haar hele leven doet. Of ze houdt afstand en alles oppervlakkig, of ze sluit in een keer alles af, maar dan is ze er ook klaar mee, voor een paar jaar.
Ook kom je haar weer tegen en ziet ze er gewoon ontzettend goed uit en dan krijg je inderdaad weer de steen in je maag. Hoe kan iemand jou nu zo hard aan de kant zetten en even daarvoor nog zeggen dat je er op kunt vertrouwen dat het goed zit. Ziek is ze.

Ja, .. misschien beter om alle wraak gevoelens opzij te zetten. Ergens zit er wel iets in dat ik bezig ben om haar terug te pakken voor de pijn en de vernedering die ze mij bezorgd heeft. Maar misschien helpt het je ook als ik je mijn ervaring van een paar dagen geleden deel. Op advies van mijn hulpverlener/coach van PSYQ heb ik mijn dochter aangemeld voor een soort praatgroep voor kinderen van ouders met een persoonlijkheidsstoornis of die een traumatische ervaring hebben meegemaakt. In dit geval dus mogelijk beide (hartaanval en omdat hij vermoedde dat er best wel eens wat impact zou kunnen zitten bij haar). En als je dan tijdens het intakegesprek hoort wat jouw kind zonder dat je dat wist via ex-ex, stiefzoon, mijzelf en telefoongesprekken etc van dit alles heeft meegekregen en welke pijn zij hierdoor heeft moeten doorstaan en dan huilend tegen je aan hangt. Op zo'n moment ben je in staat om de stad in te rijden en je auto dwars door de etalage naar binnen te rijden.
Gelukkig ben ik daarvoor niet gestoord genoeg.

Wat ik nu wel tot mijn taak reken is om in ieder geval de betreffende behandelaar volledig op de hoogte te stellen en ervoor te zorgen dat zij vanaf nu haar behandeling serieus gaat nemen of dat deze gestaakt wordt of dat zij opgenomen wordt. Alles met als doel om de schade voor de volgende en mogelijke kinderen te voorkomen en om haar even duidelijk te maken dat je ook te ver kunt gaan.
Deze persoon is nu alweer bezig met het volgende slachtoffer en als ik zie hoe zij het vriendengroepje in haar macht heeft en ook bij hen schade aanricht, dan is dat gewoon zielig om te zien.
Als ik naar de pijn bij mijn dochter kijk, dan was ik het vorige slachtoffer erg dankbaar geweest als hij die actie wel ondernomen had. Nu doe ik dat en daarin ben ik dan ook erg volhardend. Ik laat niet meer los tot ik mijn doel bereikt heb, zo ben ik altijd geweest en tot op heden bereik ik daarin ook vrijwel altijd mijn doel.

Misschien nog iets .. inmiddels ben ik er wel achter dat er niet zoiets is als DE borderliner. Misschien ben ik er uiteindelijk zelf ook ťťn maar als ik mezelf met haar vergelijk dan heb ik niet die angsten en psychoses en zou ik iemand nooit zo behandelen. Dat is wel goed om te realiseren.

En ja .. als zij nu voor me zou staan, zou ik haar gewoon weer een knuffel geven en een knipoog. Ik weet ook zeker dat we elkaar ooit weer recht in de ogen zullen kijken.
Had al eens eerder mailcontact met haar ver voordat wij een relatie kregen. Toen zei ik ook eens iets wat haar niet helemaal uitkwam of .. geen idee wat er gebeurde. ineens was het ook radiostilte en kon ik haar ook telefonisch niet meer bereiken. Voor haar is dit een tweede natuur. Ook met haar eerste narcistische vriend had zij na al die jaren ook weer telefonisch contact. Op de een of andere manier zoekt ze het weer op of staat ze het ineens weer toe.

Het zijn echt bijzondere en vooral ook hele gevaarlijke figuren als zij zich niet willen laten behandelen.
Zo mooi die vergelijking in een van de artikelen die je doorstuurde:
de kans dat je met een bannaan op je rug gebonden naar de maan kunt vliegen is groter dan de kans dat een echte borderliner zich volledig inzet voor haar behandeling en deze ook afmaakt.

Anyway .. blijf schrijven.
Doe ik ook en in januari/februari kom ik nog wel met wat opmerkelijks. Voor de insiders kan ik jullie dan nog wel wat extra leuks bieden. Kan er nu nog niet veel over zeggen, maar ik weet nu al dat dit jullie onwijs gaat verrassen en ook zeker wat lol gaat bieden.

Fijne avond.

Richard
(7667) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-02 00:12:00
OfficiŽle klacht is vandaag ingediend. Now we wait!
R.
(7670) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-04 09:01:00
Tot nu toe heb ik me steeds gefocussed op het stukje borderline. Maar door wat ik vertelde aan een vriendin zijn we eens bepaalde acties van haar gaan bekijken in het licht van narcisme waar ze ook voor gediagnosticeerd is.

Dan zie je dus iemand die continu behoefte heeft aan voeding van de narcistische behoeften. Wat ook gebeurde vrij snel aan het begin is dat ze een doo-doo test op me heeft uitgeoefend. Dat komt er op neer dat ze bewust iets uitlokt om te kijken hoe je daar mee omgaat. Een persoon met een gezonde eigenwaarde zal hierdoor vertrekken. En de personen die zij kan manipuleren zal blijven. Dan weet ze dat je inmiddels al betoverd bent en ze dus ver met je kan gaan.

Hoe meer ik lees over persoonlijkheidsstoornissen hoe meer ik er achterkom dat die van mij echt wel meevallen of niet kwalificeren als stoornis en dat ik erg blij mag zijn dat ik uit de greep ontsnapt ben.

R.
(7674) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-20 17:19:00
Ok, ... de update:

Zoals te verwachten gaan ze niets met de klacht doen, want ze verschuilen zich achter vertrouwelijkheid van de cliŽntrelatie etc etc. Donderdag heb ik een gesprek daar en dan bepalen we of ze inderdaad niets gedaan hebben of nog zullen doen. Als zij niets doen dan stappen we door naar de inspectie voor de gezondheidszorg.
Er moet een einde komen aan deze nutteloze behandeling.
R.
(7703) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-23 08:23:00
Inmiddels de directeur van de GGZ-instelling gesproken. Ze mogen er niets mee doen zo is het verweer. Tja, .. zo gaat het dus kennelijk. Gestoorde gekken mogen vrij rondlopen, andere mensen kapot maken, maar als zelfs de GGZ-instelling niet mag leren van op een presenteerblaadje aangereikte informatie die de behandeling van deze gek stappen vooruit kan helpen dan klopt er iets niet. Volgende halte: inspectie voor de Gezondheidzorg. .
We gaan net zolang door totdat zeker gesteld is dat deze gek nooit meer schade aan kan richten.
(7708) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-01-15 07:21:00
Inmiddels zijn we 4 maanden verder. Dag in dag uit bepaalt deze persoon nog altijd vrijwel al mijn gedachten. Het komt vooral doordat ik ontwikkeld ben tot een echte perfectionist. De reden hiervoor ligt in mijn jeugd: mijn ouders verloren een dochter als onderdeel van een tweeling door zuurstof te kort hierdoor is mijn zus ook verstandelijk beperkt. Ze wilden het toch nog ern keer proberen en toen kwam ik. Naast overbeschermend moest ik alle ellende zien weg te werken en wel slagen in alle aspecten van het leven. Kijk ik terug dan was goed eigenlijk nooit goed genoeg. Het gevolg: net zzolang doorgaan tot je wel die waardering kreeg in plaats van de blik of de afkeuring.

Ik neem het mijn ouders niet kwalijk want nu ik zelf een dochter heb, zie ik ook hoe moeilijk opvoeden is ook als je niet al die ballast mee hoeft te dragen. In deze situatie waarin ik nu zit heb ik wel een probleem, want ik ben er aan gewend om net zolang door te zoeken, ontwikkelen of nieuwe richtingen in te gaan tot ik bereikt heb wat ik wil .. en in dit geval is alle macht je ontnomen. En vrijwel elk mogelijke contactpoging heb ik al ondernomen en leidt niet tot het gewenste resultaat. Wat dat betreft zijn borderliners dan ook echt geen leuke mensen. Ik ga hier 4 maanden lang onder gebukt en bij haar komt het zelfs niet in haar op om gewoon eens een berichtje te sturen met "gaat het een beetje?" Zo warm en fijn als het was in het begin, zo kil en doods is deze persoon nu. Heel triest. Ik zou willen dat ik haar nooit ontmoet had, De schade die zij heeft aangericht is enorm.
R.
(7755) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-02-09 17:48:00
Hi Erik....ik herken me zo in jouw verhaal... doet goed om jullie verhalen te lezen. Xx
(8704) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-07 16:52:00
Hallo lezers,
Ik heb ongeveer een half jaar geleden een relatie met een BL afgesloten. Nu bestookt zij mij nog steeds met brieven via Email (alle verbindingen heb ik verder geblokkeerd) en het vervelende is dat zij deze brieven ook naar mijn vrienden stuurt. Zij worden daar gek van maar willen hun email adres , net als ik, niet wijzigen vanwege de administratieve rompslomp. De inhoud van deze brieven laat zich raden. Alles ligt aan mij en ik ben de oorzaak van het mislukken van de relatie. Geen enkel woord over zelfreflectie of verantwoordelijkheid nemen. Nu heb ik wel gelezen dat de BL dit gedrag vertoont vanwege de uiting van verlatingsangst. Maar kan dit nog spelen na zoveel tijd?
Heeft iemand hier ervaring mee?
groet
Huib
(9117) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-07 21:10:00
Nog twee jaar na dato last van gehad. Je kan overigens ook op de mail een emailadres blokkeren. Het kan zijn dat ze daarna het probeert met nieuwe mailadressen maar gewoon blijven blokkeren. Bij mij ging het daarna door op mijn werkmail en werktelefoon. Ik heb alle brieven, mails en apps/ smsen bewaard en daar ben ik mee naar de poltie gegaan. Voor aangifte was het te weinig maar daarna is er wel een agent bij mijn ex langs geweest om aan te geven dat hier mee gestopt moest worden omdat er anders consequenties aan het gedrag verbonden zouden worden. Daarna hikte ex een tijdje na en werd het steeds minder totdat het uiteindelijk stopte. Dat was meer dan twee jaar na dato. Succes
(9118) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-07 23:09:00
9118
Had je ook last van dat zij anderen voor zich probeerde te winnen? BLers zoeken zo naar de bevestiging dat zij het goed doen. Het is eigenlijk een beetje zielig. Manipulatie bij familie, vrienden en kennissen om haar heen. Iedereen wordt gemobiliseerd om haar te bevestigen en haar daardoor het gevoel te geven van : "zie je nou wel! Ik heb gelijk want iedereen is het met mij eens".
Heb jij ook zulke ervaringen gehad?
Trouwens als er andere bezoekers zijn die hiermee ervaring hebben hoor ik daar graag over.
groet
Huib
(9119) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-08 10:17:00
Ja, in het begin wel. Er zijn toen brieven geschreven naar mijn (bejaarde) ouders waar vooral mijn vader heel zenuwachtig van werd. Ook een goede vriendin en haar man kregen een paar mails. Eerst smeekbedes of ze niet met mij wilden praten, daarna iets dwingender. Iom mij hebben ze een reactie teruggeschreven dat ze de politie ingeschakeld zou worden als mij ex door zou gaan. Daarna stopte het.
De brieven, smsen en mails naar mijn ouders heb ik zelf meegenomen naar de politie om er melding van te maken. Evenals een verklaring van een specialist van mijn vader omdat hij door de stress een toename van zijn hartklachten kreeg.
Ook de eigen vrienden van mijn ex zijn tegen mij opgezet maar dat vond ik niet zo'n probleem omdat ik toch geen boodschap aan die mensen had.
(9120) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-08 17:23:00
Ja, het is wat moois allemaal!! Wat mij ook opviel is dat zij een excuus van mijn kant uit verwachte! Precies het tegenovergestelde. Maar dat is de BLer niet vreemd. Alles teruggeven wat van haarzelf is. Toen ik de relatie beŽindigde was er heel veel boosheid van haar zijde vanuit verlatingsangst. Omdat ik haar verliet kwamen er veel getriggerde emoties uit het verleden ,in het heden, bij haar los. Een orkaan van zaken waar ik allemaal schuldig aan was. Waarom ik de oorzaak was van het mislukken van de relatie. Ook dit is de BLer niet vreemd. Er komen dan zoveel uitingen van haar angsten naar boven.
Het blijft nog steeds erg lullig dat zij van haar BL het meeste last heeft. Ik wens dat niemand toe.
groet
Huib
(9121) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-08 20:27:00
Nou, inmiddels heb jij ook aardig wat last van haar BL. Het is allemaal erg sneu voor haar maar ook voor jou. Niet alles hoeft vergoelijkt te worden. Ze zit toch al mooi een lange tijd je leven te verzieken, ziek of niet.
Wat manipulatie betreft: hier een mooi voorbeeld uit een bericht (een paar andere woorden gebruikt vanwege privacy en om het een beetje netjes te houden. Aan de strekking van de zin is niets versleuteld). Het betreft een bericht 7 maanden na de beŽindiging van de relatie waarin een ontmoeting met mij wordt ge-eist.

"Ik verwacht minimaal een antwoord van je, het zou onfatsoenlijk zijn als je dit niet doet, dan maak je me moedwillig kapot en zo ben jij niet".

Niet zo'n superdrama bericht maar hier zie je dus wel heel duidelijk het manipulatieve naar voren komen en het aanpraten van een schuld gevoel.
(9122) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-09 13:47:00
Wat ook zo vreemd is dat zij, na het sturen van die "gezellige" Emails naar bekenden van mij dat zij een paar dagen later een sorry berichtje stuurt. Het lijkt wel dat zij na haar negatieve daad een soort van positieve daad er tegenover wil stellen. Kent een BLer inkeer? Of is dit weer gewoon een manier om de gunst te winnen door een toenadering te doen middels een excuus. Dus ook weer een manipulatie?
Zij merkt wel dat al dat schrijven geen zin heeft want niemand reageert op haar berichten.
Het zal wel vanzelf stoppen hoop ik.
groet
Huib
(9123) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-09 19:50:00
schaamte.
En idd is niet reageren het beste. Zo krijgt haar gedrag geen voeding meer en droogt het uiteindelijk op. Houd vol!
(9124) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-10 13:04:00
Wat voor mij ook zo'n vreemd gevoel is is dat het relationele nu nagenoeg tot helemaal stil staat. De impact van een relatie met een BLer voelt gigantisch. Rationeel kan je eenvoudig zeggen dat ik blij ben dat die relatie afgelopen is. Maar in mijn gevoel spelen zich andere zaken af. Het lijkt wel of ik helemaal geen zin meer heb om te relateren. Terwijl er een wil is die dat wel wil. Ik wil wel maar kan het niet. Zoiets!
Mijn gevoel is zo verstoord geraakt door de relatie dat ik niet normaal kan functioneren. Trea (een ex Bl partner) heeft hierover eens geschreven op dit forum. Mogelijk kan zij daar wat meer over vertellen.
Ik heb dus een soort van inwendig conflict. De ervaring houdt mij tegen om te relateren, terwijl mijn wil zegt "ga het maar aan!". Ik besef rationeel dat de kans dat ik weer een BLer tref erg klein is. Waarom zet ik die schakelaar dan niet om om 96% kans te hebben dat ik GEEN Bler tref. Waarom laat ik mij leiden door die overige 4%??
Is dat misschien verwerking? Moet ik meer tijd nemen? Ik heb een rouw periode gehad van ongeveer 4 maanden. Toen voelde het aan dat het verdriet verwerkt was. Mogelijk is dat mijn liefde voor haar mij tegenhoudt om mij weer open te stellen. Want 70% van de relatie was ellende/negatief maar 30% was fantastisch. Zou ik mij nog teveel vasthouden aan die 30%. Ik ben dit gezwabber helemaal zat!
Zijn er mensen die dit herkennen en met mij hierover willen delen/uitwisselen.
groet
Huib
(9127) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-10 19:20:00
Hallo Huib,
Heel af en toe kijk ik nog eens op het forum en zie bij toeval je reactie. Over het moeite met het aangaan van een nieuwe relatie. Ik weet nog je reacties destijds op mijn verhaal mbt tot het aangaan van een nieuwe relatie. Jij geeft aan dat het je ook moeite kost. Wat jouw angel is geworden weet ik niet maar vaak ligt het op het vlak van vertrouwen en veiligheid. Bij mij is het in ieder geval dat het vertrouwen en de onbevangenheid weg is. Het is niet dat ik geen relatie meer wil, maar het zoeken naar stuit me tegen de borst. Al die karakters die weer ontdekt moeten worden...brrr. Ik heb me destijds zo ontzettend vergist in zijn karakter. Het voelde in het begin zo ontzetten goed, zoiets had ik nog nooit meegemaakt en ik gaf met totaal over aan de mijn liefde voor hem. Daar ben ik sluipendergewijs veel en veel te ver in ben gegaan. Dat is hetgeen waar ik nog het ergste van ben geschrokken, dat ik zover
kan gaan in de blindheid van de verliefdheid. Dat wil ik nooit meer meemaken en dat is waar ik nu voor waak. Zo goed dat niets een kans maakt. Vermoed ik want ik zoek het ook niet op.
Overigens heb ik nu wel een mijnheer, een oude vlam waarvan ik niets te vrezen heb. Eentje waar de stoppen van mijn BL-ex vaak van doorsloegen (kleine wraak). Juist bij die oude vlam koester ik me soms in de behoefte aan warmte en aanraking. En verder houd ik het allemaal op afstand. Nog een keer zo gekwetst worden zal ik wel overleven maar veel blijft er dan niet meer van me over. Op dit moment (en dat moment duurt al behoorlijk lang) verkies ik nog steeds het veilige en overzichtelijke (en vaak eenzame) van het alleen zijn dan de onzekerheid en de pijn van weer een nieuw avontuur.
Geen opwekkend verhaal dus al kan ik er 75% van de tijd uitstekend mee omgaan omdat er prettige en plezierige zaken voldoende zijn in mijn leven. Ik hoop echter niet dat er nu een goedbedoelde ziel opbeurende teksten gaat schrijven over "jouw tijd komt nog wel, je verdient het, stel je open en je zal zien dat er iets moois op je pad komt. Laat het los en de liefde zal tot je komen" Als je in je kracht gaat staan kan je elke uitdaging aan "etc... Daar word ik pas echt treurig van. Succes Huib. Ik ken je als een positief ingestelde man en ik wens je hierin het beste. Mss weer eens een tripje naar Terschelling om de muizenissen weg te laten waaien en beminnelijke en bovenal ongecompliceerde zeemeerminnen te redden uit de armen van barbaarse zeerovers. Gr Trea
(9128) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-11 16:59:00
Hi Trea,
Heerlijk en fijn om je weer te horen op dit forum. Het klopt dat ik indertijd wat simpel naar jou reageerde over dit onderwerp. Door mijn eigen ervaring weet ik wel beter. Jij bent voor mij een soort voorloper!!:-) Wat jij al HEBT meegemaakt dat ga ik nog meemaken. Een soort van vooruit ziende geest ben je voor mij (haha!).
Maar goed, ik zit er wel mee. Ik ben mij bewust dat ik mijzelf bescherm. Zoiets van :"dit gaat mij niet meer gebeuren". Dat remt natuurlijk gigantisch. Ook ben ik mij bewust van de veel grotere intensiteit in de relatie met een Bler. Deze intensiteit zorgt er ook voor dat de periode om te "herstellen" veel langer is dan bij een "normale" relatie. Ik voel een remming die mij belet om te willen zijn zoals ik wil zijn. Dit verzet helpt natuurlijk niet mee om te "genezen". Dus train ik mij om e.e.a. los te laten en zonder verzet dit proces aan te gaan. Net als mijn rouwproces (weet je nog wel).
Gaat het goed met je?
Werk je nu met Blers voor je beroep?
Tot schrijfs Trea!
groet
Huib
(9129) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-12 09:00:00
haha, als ik voorloper ben dan ga je nog een zware opleiding volgen en een andere baan krijgen :-)
Dank je voor je interesse, het gaat gewoon. Niet hysterisch geweldig en niet tranendal treurig,. Het is gewoon, ik ben over het algemeen tevreden. Dat schijnt een beetje uit de mode te zijn tegenwoordig omdat er altijd wel weer een uitdaging op het programma moet staan waarbij je dan lekker in je kracht uit je comfortzone moet komen, maar als ik op een prettige wijze mijn dag doorkom heb ik een goede dag gehad. En dat is best vaak.

Mijn werk is dat ik de belastbaarheid van mensen met een mentale en/of fysieke beperking in kaart breng en dat afzet tegen een belasting in werk, opleiding of andere vormen van participatie. (die ik ook tot in de puntjes analyseer) Zo kan redelijk objectief beoordeeld worden of iemand dit al dan niet aankan en wat voor hulpmiddelen er nodig zijn om iemand optimaal te laten functioneren. Klinkt lekker chique,he. In ieder geval spreek ik mensen met allerlei achtergronden. Mensen met ernstige fysieke problemen maar ook mensen met oa PTSS, verslavingsproblematiek en....borderline. Tof werk,niet altijd even makkelijk maar het geeft veel voldoening. Maar nu genoeg over mij.

Eigenlijk benoemde je het tussen de regels zelf al. Je hebt al behoorlijk wat stappen gemaakt. Inmiddels heb je je emotioneel losgemaakt van je dame en je hebt in dit proces goed voor jezelf gezorgd. In letterlijke zin maar ik emotionele zin. Je bent het aangegaan zonder te forceren, je hebt de emoties "doorwerkt" zonder er in weg te zinken. Je hebt alles gevoeld zonder erin te verdrinken. Volwaar geen geringe klus! Het duurt allemaal wat langer en veel minder snel dan je zou willen maar echt...de tijd laat slijten. En al is de kans aanwezig dat je bij je eerste stap op relationeel vlak behoorlijk wat spanning ervaart, als er met de geluksdame in kwestie op een gelijkwaardige en volwassen wijze is te communiceren zal je merken dat de spanning steeds verder op de achtergrond verdwijnt. Misschien zelfs als sneeuw voor de zon.
Wijze raad heb je verder niet nodig, jij bent niet iemand die blijft hangen in zichzelf dus die volgende stap komt. Daar mag je echt op vertrouwen. Alleen wil het lichaam soms sneller dan het hoofd :-)
Ik hoop dat verder alles goed met je gaat? Gr Trea
(9130) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-12 10:55:00
Dank je Trea!
Ik ga begin volgende maand weer een weekje naar Terschelling!! :-)
Even een natuurlijke doorspoelbeurt ondergaan. haha!
groet
Huib
(9131) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-14 11:46:00
Beste lezers,
Ik leef in grote twijfel!
Vrijdag heb ik mijn eerste date na mijn relatie met een BLer.
Ik zie er ontzettend tegen op omdat er van alles door mijn hersenpan loopt/gaat en ook mijn gevoel is aardig bezig. Ik ben eigenlijk helemaal niet met die date bezig maar alles wat zich daar omheen afspeelt in ratio en gevoel.
Ik voel ook extra duidelijk wat wij als ex BL partners moeten doormaken/doorleven NA zo'n relatie.
Er spelen allerlei zaken. Een deel daarvan zijn:
- ontmoet ik nu WEER een BLer? Kans is zeer klein, maar toch!!
- vertrouwen?
- wat wil ik echt? Wil ik nog wel relateren?
- ga ik vergelijken met de intensiteit van mijn BL relatie?
- emoties?
enz.
Duidelijk geen lekkere "open" mindset voor een date. Ik overweeg ook om de date af te zeggen. Maar voel ook dat ik door moet zetten. Voel ook dat ik wellicht mijn date misbruik (proefkonijn). Kortom twijfel alom!
Trea zei het treffend. Als er goede wederzijdse open communicatie is kan alles als sneeuw voor de zon verdwijnen. Aangezien ik uit de wereld kom van de mogelijkheden zal ik de date gewoon door laten gaan.
Heeft iemand nog een tip voor mij? Mogelijk vanuit eigen ervaring?
groet
Huib
(9132) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-16 21:09:00
Beste Huib. ik had gehoopt dat er iemand op het forum zou zijn die je een advies zou kunnen geven want in deze heb je niets aan mij. Ik leef echter zo met je mee, dat ik je graag een hart onder de riem wil steken
.
Hier op het forum heb ik je leren kennen als een vriendelijke, leergierige, intelligente man met een groot hart op de goede plaats. Je houdt ervan liefde te geven en te krijgen, je hebt begrip voor een ander, luistert en je bent er als iemand je nodig heeft. Zoals jezelf ook al eens heb aangegeven kunnen dit in bepaalde omstandigheden ook valkuilen zijn. Twijfel niet aan jezelf, je bent goed zoals je bent en je hebt veel te geven. Volgens mij weet je dat ook. Wat wellicht handig is dat je vooraf voor je zelf opschrijft waar je geen concessies in wil doen, wat jouw grenzen zijn en welk gedrag je van een ander niet tolereert. En ook, wat je van een ander wil ontvangen, wat een relatie jouw moet bieden. (wat je wilt geven en wat je te brengen heb weet je goed genoeg en kost je ook weinig moeite, dus dat moet je niet noteren) Het opschrijven is belangrijk. Ten eerste is het dan uit je hoofd, het is een bewuste handeling en er is goed over nagedacht. Ten tweede kan je het later nalezen op een moment dat er iets gebeurt wat je aan het twijfelen brengt. Ten derde is het belangrijk jezelf eraan te herinnering dat er dus echt geen concessies gedaan kunnen worden in wat je hebt opgeschreven, anders is er (mocht je weer een BLer treffen, wat vrijdag niet het geval zal zijn) ruimte voor manipulatie en ga je nat.

Tot zover iets waarmee je jezelf in de gaten kan houden.
Of je open kaart speelt of niet zal afhangen van de persoon en/of de avond.

En mijn beste piekeraar, probeer als het lukt het mooie van de avond en de ontmoeting te zien. Je zit weer met een dame een drankje te drinken, jullie zijn er exclusief voor elkaar, je hebt genoeg te vertellen en ik durf te wedden dat je er best aardig uitziet dus vrees niet al te veel en denk niet te ver vooruit ("hoe moet dat nou als we gaan samenwonen en kinderen krijgen?"). Ontdek en laat je ontdekken.
Zet 'm op,geniet, heb plezier en maak er een mooie avond van. Gr Trea.
(9133) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-20 11:17:00
Beste mensen,
Ik krijg de indruk dat het forum een beetje stil valt. Dat is niet erg maar wel een constatering. Ik wilde graag met ex partners van BLers uitwisselen wat hun ervaringen zijn geweest NA een relatie met een BLer. In welke mate de partners van BLers "beschadigd" zijn door zo'n relatie (waar zij zelf ook verantwoordelijk voor waren).
Trea: bedankt voor je mooie en duidelijke uitleg. Lief van je!
groet
Huib
(9137) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-26 11:09:00
Beste lezers,

Per toeval een beetje gekeken op internet en terecht gekomen op dit forum. Tot mijn grote verbazing lees ik hier enkel verhalen die neerslaan op de relatie die ik afgelopen half jaar gehad heb met een meisje.
Zoals ik mooi beschreven vind : ' een sprookje die in eens stopt op pagina 9'. Tot vorige maand voelde ik me denk ik een van de gelukkigste mannen op aarde. We deden alles samen, als we elkaar niet zagen belde ze me een paar keer per dag op. Ik had nog nooit iemand zo aanhankelijk meegemaakt, wat mij ook echt een goed gevoel gaf.

Wel hebben we in het half jaar dat we samen waren wat woordenwisselingen gehad. Waarbij zij eerlijk gezegd de aanstichter was. Dingen zoals: waarom ga je naar je werk en blijf bij mij. Hetzelfde als ik iets met vrienden wilde doen. Ik ben hier nooit fel op ingegaan waarop ik antwoordde: schat, ik ben straks weer thuis. Als je echt niet wilt dat ik ga blijf ik wel thuis hoor. Ik ben hier dan ook echt een 'softie' in.

Afijn, Het voelde echt alsof het geluk aan was komen waaien en het geluk dan ook niet meer op kon. Tot vorige maand dus. Ze ging een week op vakantie met een vriendin. Niet heel erg zou je denken, al wist ik dat we elkaar wel gingen missen. Na haar na Schiphol gebracht te hebben waar ze uitbarste in tranen omdat ze mij zo zou missen bleek ze ook nog een hele liefdesverklaring op papier te hebben gezet over dat het in de toekomst allemaal wel goed komt. Zij op vakantie. Ik naar huis.

Toen ze net aangekomen was bleek het allemaal nog vrij goed te gaan. Ze belde me direct op bij aankomst in het hotel. Hierna ging het eigenlijk bergafwaarts al liet ze dat niet erg merken. Ikzelf ondernam hier dingen, omdat ik niet zo goed ben in het thuis of stil zitten. Daar vond zij dan wat van terwijl zij daar op vakantie, lang leven de lol leefdde. Drinken, feesten, nachten wegblijven, in eens nergens meer op reageren en noem maar op.

Een week later kwam ze naar huis. Waar ze me eerder had gevraagd om haar op te halen werd ik 'vriendelijk verzocht' thuis te blijven want zij wilde 'rust'. Prima dacht ik, kan ik nog wel begrijpen na zo'n vakantie. Ze gaf wel aan dat ze samen met me doorwilde alleen nu eerst rust. Dagen gingen voorbij en mijn onzekerheid begon aan me te knagen, waardoor ikzelf eerlijk gezegd in paniek raakte. Het kloptte allemaal niet voor mijn gevoel. Je houdt van elkaar. Dan wil je elkaar zien 'lijkt' mij.

Me best proberen te doen. Nog meer dan eerst. Maar ik bleef maar verwijtingen krijgen. Via de telefoon ook in 2 gesprekken waar ik haar onder ogen heb gezien. Woedeuitbarstingen, scheldpartijen over hoe slecht ik was. De ernstigste verwensingen kreeg ik naar mijn hoofd. Nog steeds kon ik dit gewoon NIET begrijpen.

Mijn onzekerheid steeg hierdoor naar een hoogtepunt waardoor ik zelfs in de ziektewet ben terecht gekomen op mijn werk. Ik kon het gewoon allemaal even niet meer aan. Ik kan jullie vertellen dat ik van aard een zeer rustige, opgewekte en vrolijke jongen ben die met vreugde in het leven staat.
Ik ben hierdoor met een proffesional gaan praten, ofterwijl een psycholoog. Alles haarfijn uitgelegd. Gesprekken tussen haar en mij laten lezen. Waaruit hij de conclusie trok dat ik eigenlijk nergens last van had, alleen dat ik bezweken ben aan een persoon die volgens hem 'sterke kenmerken van borderline' bij zich droeg.

Tot hier dan. Ik was kapot gemaakt. Ik zal nog genoeg aspecten vergeten zijn in dit verhaal. In iedergeval herken ik zo veel van wat jullie allemaal beschrijven. Het meeste wat mij dwars zit is dat het 'omslagpunt' zo spontaan en zo intens was, dat dat zelfs voor de meest nuchterige man niet te verwerken is.

Groetjes en sterkte aan een ieder met hetzelfde conflict.

R.
(9142) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-26 14:03:00
Het is heel normaal dat het omslagpunt bij een BL spontaan en opeens is. Voor haar volkomen logisch, voor jou 1 groot vraagteken (wat voor jou als niet bl-er weer een heel logische reacties is) Omarm dit omslagpunt, leer ervan en ga NIET meer terug. Want de kans is groot dat zij over een paar weken met berichten komt waarin ze zegt dat ze spijt heeft, dat jij de enige bent en dat ze graag met je door wilt. Dat ze dat eigenlijk altijd al had gewild maar dat het allemaal zo overweldigend was dat ze even rust wilde/ het niet meer aan kon blablabla. Het wordt altijd prachtig gebracht.
Niet intrappen want na een paar mooie nieuwe weken word je met hetzelfde gemak weer aan de kant gezet.
Afsluiten (= moeilijk maar mogelijk) en doorgaan (ook moeilijk maar tijd doet wonderen) Sccs
(9143) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-26 23:21:00
Heel herkenbaar en mooi verwoord van dat 'sprookjesboek' wat R schrijft en wat hierboven in de reactie van 05-11-2016 staat. Zo ging het bij mij ook, maar dan na een 11 jaar durende relatie met een kind van 10 jaar. Eerst jarenlang tot op het laatst toe opgehemeld worden en mij de indruk geven of ik voor eeuwig de ware voor haar was. Dan van de 1 op de andere dag wordt de stekker uit het huwelijk getrokken door haar, vanwege een futiliteit en door haar ingebeelde waanideeŽn die zij op anderen overbrengt als waargebeurde (maar in het echt verzonnen/aangedikte) redenen om haar stap goed te praten. Dat maakt ook dat zulke verbroken relaties zo hard aankomen bij partners van BL-ers, het onverwachte en om van de 1 op de andere dag niet meer diegene te zijn die zo lang door de BL-partner geadoreerd werd. Blijkbaar was die adoratie oppervlakkiger dan ik altijd gedacht had, misschien om juist mij extra te binden aan haar, maar het laat wel een gapend gat achter.
(9144) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-27 00:00:00
Beste lezers,

Naar aanleiding van mijn bericht zag ik dat er gereageerd was op mijn laatste bericht.
Doorgaan is voor mij ook het liefste wat ik zou willen. Het vervelende is alleen dat zij beweerd dat zij zwanger is. Waarschijnlijk van mij. Nou heb ik gelezen dat BLers het vaak ook met anderen 'doen'.
Nou ben ik zo opgevoed dat ik haar daar niet alleen mee kan laten zitten. Waardoor ik merk dat zij door de zwangerschap erg manipulatief en chanterend gedrag vertoond. Ook verwijt zij het mij dat zij het wil houden, maar omdat ik zo'n slechte vader zou zijn voor het kind ze het maar weg moet halen.

Is er een van jullie die mij hier steun in de rug voor zou kunnen bieden. Ik ben zelf namelijk een beetje ten einde raad hier in.

Groetjes,

R.
(9145) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-27 16:41:00
jee, ze is echt erg onaardig. Een vaderschapsonderzoek is het enige wat zekerheid kan bieden omtrent de zwangerschap (is ze daadwerkelijk zwanger) en of jij de vader bent. Als je dat voorstelt zal Leiden wel in last zijn, want: hoe durf je haar niet te geloven/ denk je dat ze met iedereen zomaar het bed in kruipt/ zie nou dat je een slechte vader bent want anders zou je niet zo slecht denken etc.
Het meest waarschijnlijke is overigens dat ze nu alles in de strijd gooit om je terug te krijgen en/ of aan je te binden. Is het niet goedschiks dan maar kwaadschiks. En als ze echt zwanger is, dan is de vraag of dat met haar gedrag wel zo raadzaam is. Leuk is anders voor een kind. Lastig parket, R.
(9147) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-27 17:46:00
Bij BLers is 1 ding zeker en dat is dat alles onzeker is!!
Dus of jij de vader bent is inderdaad de vraag. Een DNA testje geeft direct duidelijkheid natuurlijk. Waar het hier allemaal over gaat is wat je zo'n relatie geeft. Als je eenvoudig de balans opmaakt wat schiet er dan door? Het positieve of het negatieve? Bij was dit 70% ellende en 30% plezier/liefde. Toen ik die balans had opgemaakt heb ik de relatie uiteindelijk kunnen verbreken.Dat wil niet zeggen dat ik van die relatie af ben. Ik heb recent gedate en kwam allerlei effecten van NA die relatie tegen die mij weerhielden om echt op die date in te kunnen gaan. Ex partners van BLers zijn ook beschadigd en hebben hulp nodig. Net zoals de BLers hulp nodig hebben. De BLers hebben natuurlijk wel heel wat meer hulp nodig. Het is al heel wat ALS zij om hulp kunnen vragen.
Mijn advies is
- maak de rekening/balans op van je relatie met een BLer.
- als je inderdaad de vader bent zou ik mij diep in de materie storten van BLers en dit delen met de BLer.
- probeer BL bespreekbaar te maken in je relatie. Dit zal lastig zijn.
- probeer haar in te laten zien dat zij hulp nodig heeft. De BLer heeft feitelijk zelf het meeste last van haar gedrag.De BLer is zich daar niet altijd van bewust en projecteert haar gedrag op iemand die dichtbij staat. Jij dus!
- als de therapie aanslaat kunnen jullie kijken of een relatie therapie nodig dan wel noodzakelijk is.

Dit is bij elkaar nogal wat!! Als je zo'n relatie aangaat dien je ook te accepteren dat je een relatie aangaat met een BLer. Dat je voor zo'n relatie je verantwoordelijkheid neemt. Dat is wat anders dan dat je zo gek op haar bent. Begrijp je?
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
Vraag dit forum als iets NIET duidelijk is of aanvulling behoeft.
groet
Huib
(9148) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-27 18:10:00
Beste reacteur en andere lezers,

Inderdaad. Erg onaardig gedrag vertoond ze. Zoals ik al eerder beschreef ze blijft maar strooien met verwijtingen. Ik las iets over het aanbidden of het verwalgelijken. Het is het een of het ander. Echter heb ik het idee dat ze mij op het moment, waaronder de afgelopen weken als afschuwlijk beschouwt, want zij blijft herhaaldelijk zeggen dat het nooit meer wat zal worden tussen ons( waar voor mijn idee niks voor voorgevallen is). Anderszijds probeert ze toch de hele tijd contact op te nemen via whatsapp. Soms begint ze dan weer in haar 'boze bui' zoals ik dat netjes noem en krijg ik van alles naar mijn hoofd: jou schuld, idioot, mafkees enzovoort. Ik ga daar dan ook niet op in. Uren later een 'sorry' berichtje en dat ze het niet zo bedoelde. Dan begint ze ook in een keer over haar school dat ze een examen niet gehaald heeft. Totaal geen pijl op te trekken. Het gaat ECHT van hot naar her haar stemmingswisselingen. Ik heb me zelf voorgenomen om ook in beiden gevallen ' rustig en zakelijk' te antwoorden. Omdat we nog te dealen hebben met elkaar over wat er in haar buik groeit. Overigens heb ik de zwangerschapstest wel met eigen ogen gezien en die is positief. Echter weet ik dan nog steeds niet of het kind dan van mij is. (DNA-test)

Denken jullie dat ik hier goed aan doe?
Ik hoop op wat reacties die mij weer ietjes de goede richting op kunnen duwen. Ik ben namelijk ook nog steeds zo onzeker als het maar zijn kan door haar gedrag.

Groetjes,
R.
(9149) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-28 07:37:00
Ja, je doet goed aan een DNA-test. Doen, echt doen. Wat de uitkomst ook is, dan is daar in ieder geval zekerheid over. Dan kan daarover in ieder geval niet meer gemanipuleerd worden. Als jij niet de vader bent dan zou ik meteen alle contact verbreken. Echt alles. Alles blokkeren op social media, je telefoon en alles wat er nog meer is. Geen contact meer, helemaal niets. Dan s er voor haan niets meer te manipuleren en zal het langzaam beter worden. Met nadruk op langzaam want het duurt ten eerste een tijdje voor het bij jou uit je systeem is en het is vaak zo dat een BL-er alles uit de kast trekt om toch de aandacht te krijgen. Dat kan ver gaan, eerst met bellen, brieven, berichten langskomen en enorm drama gedrag. En soms, als dat niet helpt, valse beschuldigingen, vreemde verhalen over je verspreiden, soms zelfs aangifte doen. Bereid je voor.
Maar eerst....een DNA test. In het belang van jezelf maar ook van het toekomstige kind. En zolang zij zich niet laat behandelen heb ik met haar geen greintje compassie, ziek of niet. Ze verkloot je leven. Laat dat helder zijn.
(9150) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-28 13:34:00
Hallo lezers,
Ik heb onder 9148 geschreven wat er m.i. nodig is om mogelijk een gereguleerde relatie te kunnen krijgen. Heleboel slagen om de arm dus!
Ik wil een pleidooi houden voor het proces wat de BL partner doormaakt als hij/zij een BLer ontmoet.
- je hebt al gauw in de gaten dat er iets niet klopt. Maar wat?
- lang niet iedereen legt het verband met BL. Vaak weet men nog niet eens (omdat ze dit nog niet hebben meegemaakt in hun leven) wat PS (persoonlijkheidstoornissen) zijn. Ik was ook zo'n groentje!!
- je begrijpt er dus helemaal niets van als een BLer een "bui" heeft.
- je gaat eens wat lezen over wat je waarneemt.
- je komt er achter dat hij/zij BL heeft (niet dat hij/zij het is!!)
Vaak komt men er dus laat achter dat BL in het spel is. Dan is er al veel, misschien wel teveel, gebeurd.
Wat ik met deze opsomming wil zeggen is dat de BLpartner, op het moment dat hij/zij weet dat hij met BL te maken heeft de keuze heeft om de relatie te verlaten of deze aan te gaan. Vaak wordt gekozen om door te gaan omdat er zoveel gehouden wordt van de BLer. (valkuil)
De BLpartner moet echter beseffen dat als hij/zij voor de relatie kiest hij/zij dan de volle mede-verantwoordelijkheid voor deze relatie moet nemen. Dat houdt nogal wat in!Dat is geen kattenpies!!:-) (zie het overzichtje bij 9148)
Dat je je laat leiden door "maar ik hou zoveel van haar/hem" is misschien 30% van je relatiewaarde. De rest is ellende.
Dus als je in relatie wil zijn met een BLer moet je je verantwoordelijkheid nemen voor het aangaan van dat hele proces (lijstje van 9148). Kan je dat niet!? Dan DIRECT stoppen.
Voor R. ligt dat mogelijk anders als hij vader blijkt te zijn. Omdat R. zijn verantwoordelijkheid wil nemen als vader moet hij ook de mede-verantwoordelijkheid nemen voor de "ontwikkeling" van hun BL relatie. Dit is een flinke klus R.
Mijn dwingend schrijven in de "moeten" sfeer doe ik expres om de verantwoordelijkheid duidelijk neer te zetten.
Sterkte R.!
groet
Huib
(9151) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-28 14:01:00
Sorry! nog wat vergeten.
Je kan het gedrag van een BLer veroordelen. Het verkloot je leven e.d. Je kan ook kijken naar wat er gebeurt bij een BLer als je weet wat BL is!!.
- Een BLer wil geen BL hebben. Hij/zij heeft daar veel meer last van dan de partner.
- dus als je, als voorbeeld, helemaal verrot gescholden wordt moet je beseffen dat dit een uiting van een ziekte is. Dat dit NIET op jou slaat. De kunst is natuurlijk dat je dit gedrag denkbeeldig terug geeft aan de BLer zodat het jou niet schaadt. Als je de uitingen aantrekt en reageert gaat het helemaal mis. Dan ziet de BLer dit als kritiek en dat werkt als olie op het vuur.

Centrale vraag is natuurlijk "kan je dit soort zaken als partner aan???"
Hiermee leren om te gaan kan dus in diverse therapieŽn.

groet
Huib
(9152) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-28 18:32:00
Nee, natuurlijk wil een persoon met BL geen BL hebben, het is een rotziekte. Maar dat is geen reden om dan maar bij die persoon te blijven. Precies wat wordt gezegd, als je als niet BL-er voor zo'n relatie kies kan je daar je verantwoordelijkheid in pakken(kanttekening, weet jij veel wat je kiest als je het nog nooit hebt meegemaakt, en waarschijnlijk heb je het nog nooit meegemaakt want je voor een tweede keer een relatie aangaan met n persoon met BL...daar pas je wel voor. Sterker nog, je past zo goed op met het nog een keer aangaan van wat voor liefdesrelatie dan ook, zo verk*t ben je meestal)

Maar als de niet BL-er zijn verantwoordelijkheid pakt in de relatie moet de persoon met BL dat ook zeker doen. Want dat iemand die ziekte heeft is al erg genoeg maar vervolgens er mee door blijven lopen, doelbewust therapie ontlopen en andere mensen hun levens blijven beschadigen...dat is (*ondaardig woord*) gedrag.
(9153) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-29 01:00:00
Beste 'lotgenoten',

Daar ben ik weer. Weer een dag voorbij. Huib bedankt voor je bericht.
Vandaag heb ik me heel slecht gevoeld. Ondanks dat ik er achter gekomen ben dat mijn ex borderline heeft ( of de borderline heeft haar) kan ik me op een of andere manier mijzelf er echt niet lekker over heen krijgen.
De vragen 'waarom' en 'wat als' spelen zich herhaaldelijk door mijn hoofd af, waarna ik weer ga zoeken naar antwoorden. Het lijkt wel alsof ik nog steeds niet kan geloven dat zij deze ziekte heeft. Daarbij komt ook nog kijken dat ik het niet kan geloven dat dit mij dan ook daadwerkelijk overkomt. Aan al jullie berichten te lezen ben ik dan ook zeker de enige niet waarbij dit gevoel knelt.

Gisteravond ben ik weer uitgemaakt voor rotte vis. Dit omdat ik onder een foto van een doodnormale vriendin had gereageerd. Er werd letterlijk beschreven dat ze van me walgt, dat ze me uitkotst en dat ze me haat. Meerderlijke ziekteverwensingen kreeg ik naar mij toegestuurd over whatsapp. Ik werd weer als een monster afgebeeld. Wie keek ik op dat moment weer even aan? Mijn grote onzekerheid. Ik ben heel kalm gebleven en heb geprobeerd duidelijk te maken dat het misschien beter is als zij hulp moet zoeken voor haar woedeaanvallen en haar waanideeŽn.

Hier werd vanaf haar kant nog meer gas gegeven. Waarna ik met een somber gevoel naar bed ben gegaan en haar heb genegeerd. Vandaag moest en zou ze mijn jas langsbrengen, die lag nog bij haar. Ze drukte zonder te verblikken of blozen de jas in mijn armen waarbij ik zelf dicht sloeg. Ik kon even niks meer zeggen. Ik ben niet snel bang of snel dichtslaant uitgevallen. Maar ik kreeg er niks meer uit omdat ik bang was voor haar reactie. Hierna was ze weer weg.

Vanavond later op de avond kreeg ik weer een appje met : het doet je echt niks he'. Ach die meid zou moeten weten wat het met me doet. Waarop ik ook eerlijk heb geantwoord wat het met mij doet en met me gevoelens.

Hierna kwamen vanuit haar weer de betuigingen dat ze me vaak nodig heeft voor haar gevoel. Al heb ik dat Totaal niet gemerkt aan haar gedrag.

Kortom het was weer een klote dag die van het uiterste weer naar het uiterste schoot. Ik ben weer in de war en verslagen. De zoveelste dag alweer.

Ik heb wel veel aan jullie adviezen en betuigingen. Iedereen bedankt daarvoor.

Mochten er nog tips zijn hoor ik het graag van jullie. Ik denk dat ik het meeste steun uit jullie berichten haal op de meeste momenten.

Groetjes,

R.
(9155) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-29 16:37:00
reactie op 9153
Ja, als je de rekening opmaakt zou je kunnen zeggen dat in de BL relatie er twee afhankelijken/voorwaarden zijn. Het lijkt wel algebra!! :-)
- de Bler dient zelfreflectie te hebben en bereid te zijn om in individuele therapie te gaan om de angsten/spanningen/irritaties e.d. te kunnen leren reguleren/beheersen.
- de partner dient zich te verdiepen in de stoornis/ziekte om te leren hoe met de BL angsten/spanningen/irritaties e.d. om te gaan.

In feite komt het er op neer dat beiden moeten leren met de ziekte om te gaan. Dan is er sprake van enige gelijkwaardigheid in de relatie.

Maar wat je zegt is natuurlijk helemaal waar. Als de BLer niet in de gaten heeft dat zij/hij ziek is of niet in therapie wil, dan zal er nooit een gelijkwaardige relatie ontstaan. Dan is er maar 1 advies. KAPPEN
groet
Huib
(9160) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-30 07:25:00
Wegwezen, R. Blokker haar op alles. Fb, whatsapp, telefoon, alles. Stel jezelf niet meer bloot aan haar gedrag, ze weet precies te pakken op je zwakke plekken (die heeft iedereen) met als gevolg dat JIJ steeds meer wordt beschadigd waar je in de toekomst verrekte veel last van blijft houden. Idd kappen. En als je het niet kan rijmen ivm de zwanger, dan een DNA eisen en als ze dat niet wil vervolgens volledig alles kappen.
Stop met uitleggen naar haar of het beantwoorden van vragen of jezelf verdedigingen in valse beschuldigingen (hoe moeilijk ook) want alles wordt toch verdraaid en weer terug in je gezicht gesmeten. En als ze plotseling weer poeslief doet...daar ook niet intrappen want ook dat is ziek gedrag.
Nogmaals, totale shutdown en ga naar de huisarts om je verhaal kwijt te kunnen en eventueel wat gesprekken te hebben met de praktijkondersteuning. Dit KAN je niet zelf volledig zelf oplossen. Hoe eerder je verhaal kwijt kan, hoe sneller en gezonder je weer verder kan. En dan nog duurt het belachelijk lang voordat je weer iemand in een liefdesrelatie vertrouwd.
(9163) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-30 17:20:00
reactie op 9148:
Ja, vooral dat laatste verdient veel aandacht in dit forum (in mijn ogen). Wanneer vertrouw je weer een liefdesrelatie?? Wanneer kan je je weer overgeven aan iemand?? enz.
Ik ben absoluut niet de enige die daar last van heeft.
Weet iemand hoe ik deze "verwerking" het beste kan oppakken. Via de huisarts een verwijzing vragen naar.........?
Ik merk dat ik een vorm van hulp nodig heb. Welke weet ik niet precies. Ik wil vooruit maar voel mij hartstikke geremd.
Misschien toch maar de tijd zijn werk laten doen!
groet
Huib
(9164) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-08-30 21:15:00
Sorry! reactie op 9148 moet zijn 9163
groet
Huib
(9165) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-04 18:04:00
Hallo Huib, dat geremde gevoel houdt inderdaad veel tegen., pijnlijke dingen maar jammer genoeg ook mooie dingen. Heel de BL-ervaring hakt er nogal in. Wat goed helpt is een luisterend oor, of professioneel moet zijn is de vraag. Een paar keer goed je verhaal kunnen doen, kunnen huilen, je onzekerheid en vertwijfeling uit kunnen spreken bij een onpartijdig persoon verlicht de last vaak. Een praktijkondersteuner van de huisarts kan dat bijvoorbeeld bieden of iemand in een coachingscircuit. Dat kan je net weer dat zetje geven om weer een stuk verder te komen.
(9167) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-06 12:32:00
reactie 9167
Bedankt voor je reactie. Inmiddels ben ik bij mijn huisarts geweest en die zoekt voor mij de juiste persoon met de juiste begeleiding. Ik wil een "vreemde" ervaring delen met dit forum. Ik las over Anne Lok i.r.t. haar afgelopen relatie met Pechtold. Het zou mij niet verbazen als hier sprake is van BL of daaromtrent. P. heeft het over gestoord gedrag en A. verklaart dat alles aan P. ligt in een open brief!! P deugt van geen kant enz.
A. zegt alles aanhangig te hebben gemaakt uit angst!! voor karaktermoord van P.
Waarom zoekt A. de publiciteit? (Privť en Telegraaf!!) terwijl zij zegt deze niet te zoeken?? In mijn ogen typisch een manier om steun/aandacht te zoeken en te krijgen. Zich zogenaamd sterk maken t.o.v. P. Een gezonde vrouw zou anders hebben gereageerd. Bijv. een gedateerd stuk achterlaten bij een journalist voor het geval dat P. haar zwart zou gaan maken. Want, zo waren haar woorden, dat zij P. voor wilde zijn! Allemaal angst dus! De tijd zal het leren of ik in de goede hoek zit of onzin zit te vertellen.
groet
Huib
(9168) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-07 18:26:00
Wat maakt het uit?
(9169) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-07 22:30:00
reactie 9169
Het maakt verder niets uit.
Voor mij gaat het om het herkennen van stoornissen in onze samenleving. Dus mogelijk ook bij politici!
Ik ben best wel alert geworden na een BL relatie.
groet
Huib
(9170) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-08 15:15:00
Goedemorgen Huib, ik zit zo een beetje mee te lezen en ten eerste: hulde dat je ondersteuning aan het zoeken bent. Je komt er echt wel alleen is een steuntje in de rug af en toe belangrijk. Ik hoop dat het je weer een stukje verder helpt. Want dat je een fikse deuk heb opgelopen is een feit. En dat je daardoor alerter wordt is logisch, het is alleen wel zaak om daar een balans in te vinden. Zelf heb ik een periode gehad dat ik de vreemde kanten van relaties om me heen met een BL-bril ging bekijken, dat had niet altijd een positief effect op mijn vriendschappen ;-) Daarna heb ik een periode gehad dat ik er verdrietig (en jaloers) van werd als ik relaties om me heen zag. Waarom zij wel en ik niet. Waarom lukte mij het niet een fatsoenlijke kerel te vinden en viel ik juist op de wat meer kwetsbare (en mentaal wat minder stabiele) medemens. Waarschijnlijk omdat ik er wat van herken en nog andere redenen. Ondersteuning vanuit een prof. coach/ adviseur/ hulpverlener (geef het beestje maar een naam ) heeft me geholpen met deze inzichten. Totdat zij ook te ver doorsloeg en mij volledig verantwoordelijk stelde voor het gebeuren in de BL-relatie. Toen vond ik dat ik zelf het roer maar weer in handen moest nemen. Dat is gelukt. Als het op relaties aankom zit het nog steeds niet helemaal snor maar met het 'onderhoud' wat ik nu heb met een mijnheer kan ik prima leven. En hij ook. Hij is eerlijk tot op het bot, hard, manipuleert nooit en is mentaal onwankelbaar. Hij is hij, hij zal voor niemand veranderen en verlangt dat ook niet van mij. Als ik niet met zijn gedrag om kan gaan, dan moet ik daar zelf mijn conclusies uittrekken, hij zal mij niet tegemoet komen als ik iets niet leuk vind.
En eerlijk gezegd is die botheid, dat ruwe, onwankelbare snoeiharde karakter erg prettig voor mij op dit moment. Niets op eieren lopen, niets met voorzichtig doen, eindeloze vragen, gesprekken en uitpraatsessies.
Heerlijk! Wat een verademing.
We zijn vaak genoeg bij elkaar om plezier te hebben (en letterlijk aangeraakt te worden, hoeft nog niet eens in sx opzicht, kan gewoon ook zijn; tegen elkaar aan film kijken) en hebben genoeg afstand om mijn grenzen in de gaten te blijven houden. Hij wil mij niet veranderen en ik hem al helemaal niet, hoe rauw zijn randen ook zijn. Eerlijkheidshalve moet ik erbij zeggen dat ik hem ook al kende voor mijn BL-relatie zodat ik niet meer dat angstwekkende kennismakingsritueel hoefde te doorlopen. Want nieuwe dates ....brrrrr. Daar durf ik niet aan.

Lang verhaal: samenvatting: ondersteuning helpt, top dat je daarmee bezig bent en..... het komt echt wel goed! Daar ben ik van overtuigd. Dit is het laatste stuk wat je nog af te leggen hebt. En daarmee ben je alweer een heel stuk verder dan vorig jaar. Groetjes Trea
(9171) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-09 12:25:00
Hi Trea en andere lezers,
Dank voor je reactie Trea!
Ik zit momenteel op "mijn" eiland. Het lichaam lekker laten doorspoelen met natuurlijke zoute/zilte lucht.
Ik waardeer het zeer dat je mij zo blijft steunen/begeleiden in een traject dat jij grotendeels al doorlopen hebt maar zeker nog niet afgerond hebt, zo te horen.
Ik heb nog geen coach o.d. toegewezen gekregen van mijn huisarts. Ik stel ook wel hoge eisen omdat ik aan een "flapdrol" (sorry!) niks heb.
Ik zou, buiten jou, mensen willen ontmoeten die in hetzelfde schuitje zitten. Het verwerken van een BL relatie zodat je weer op een gezonde manier een nieuwe relatie aankan/dat je jezelf daar weer aan kan/wil overgeven!
Ik heb tot nu toe 3 fasen meegemaakt.
- afscheid nemen van de BL relatie (door verdriet en pijn heengaan/rouw proces.
- soort van vacuŁm toestand. Relatie hoeft niet meer voor mij.
- een nieuwe relatie proberen aan te gaan maar dan openbaart zich de BL relatie weer en kom je je geschaad vertrouwen, die emoties, die intensiteit weer tegen.

Het is dus voor mij wel duidelijk dat ik nog niet "LOS" ben.
Voor dat laatste traject zoek ik dus hulp voor.
Nu zit het bij mij wel zo dat ik soms eindeloos geduld heb en dan (voor een kort tijdbestek gelukkig!!) ineens een kort lontje! Dus in mijn verwerking heb ik eindeloos geduld gehad om alles maar te laten gebeuren/er doorheen te gaan/niets te verdringen enz. Daar ben ik heel erg blij mee! Maar toen ik wilde gaan daten was ik ongeduldig. "het moet nu maar eens afgelopen zijn!" zei ik tegen mijzelf.
Ik heb 3 dates gehad en het was niet leuk kan ik je vertellen. Ik was/voelde mij zo geremd. Ik heb mijzelf niet kunnen laten zien/voelen. Vandaar dat ik nu kies voor het traject om mij te bevrijden van die remmingen. Ik wil weer volledig mijzelf kunnen zijn, bevrijd van mijn belemmeringen. Dat verdient mijn "toekomstige" date.
Leuk voor je dat je op een bepaalde manier nu van een man kan genieten. Misschien is jou manier ook wel toepasbaar voor mij!!:-) Je bent toch mijn voor(uit)loper!!? :-)
Ja, Trea, een goede helper is goud waard. Hoe is het mogelijk dat een helper jou volledig verantwoordelijk kan stellen voor de BL relatie. Je bent, in mijn ogen, altijd beiden verantwoordelijk voor de relatie. Kan/durf/wil je daar wat meer over vertellen op dit forum? Lijkt mij leerzaam.
Ik merk dat niemand om mij heen mij "echt" begrijpt. Dat neem ik ook niemand kwalijk. De realiteit is dat je alleen met lotgenoten kunt praten/communiceren over BL en de effecten op je verdere leven. Je moet het meegemaakt hebben om erover te kunnen praten.
groet
Huib
(9173) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-10 08:26:00
Reactie op 9173
Er zijn diverse initiatieven voor ex-partners/ lotgenoten waar je misschien iets aan hebt. Een korte therapie biedt deze: relatieslachtoffer/borderline
of
hulpgroep borderline slachtoffers.
(9174) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-11 18:34:00
Nou Huib, wat ik erover kan vertellen is dat zij in het begin een luisterend oor bood wat mij enorm hielp. Je verhaal kwijt kunnen zonder daar van een ander oplossingen of oordelen op te horen is van belang voor de verwerking. Vervolgens wilde ze alles weten over mijn ouders en mijn opvoeding. Toen ik aangaf dat het niet mijn ouders waren geweest die mij in elkaar hadden geramd gaf ze aan dat de basis voor relaties in de opvoeding worden gelegd. Waar wel iets inzit maar nog steeds niet de oorzaak is van het gebeuren in de BL-relatie. Vervolgens ging ik op aanraden van haar meedoen aan een (duurbetaalde ) groepscursus waar op een gegeven moment 1 persoon apart werd genomen terwijl hij door de rest van de groep werd bekritiseerd op zijn gedrag. Toen ik daar problemen mee had omdat ik te doen had met de bekritiseerde persoon zei ze dat ik sowieso te lief bent voor mensen en mijn grenzen niet aan durf te geven en daardoor in zo'n beschadigende relatie was beland.
Toen was voor mij de maat vol en heeft ze gemerkt dat ik echt wel grenzen kan trekken, namelijk tot daar en niet verder. (er zijn nog wel meer dingen voorgevallen, bijvoorbeeld dat toen ik aangifte wilde doen nadat hij gillend voor mijn deur had gestaan, zij zei dat ik mezelf niet zo als slachtoffer moest gedragen. Terwijl ik doodsbang was! En nog meer van dit soort belabberde adviezen) Wat ik ervan geleerd heb is dat proff. ondersteuning prima werkt maar dat er idd een hoop flapdrollen rondlopen. Ik koester op zijn zachts gezegd geen warme gevoelens voor deze dame. Dus, beste Huib, ga niet over 1 nacht ijs. Zoek iemand die luistert, ook durft te confronteren maar je wel veilig opvangt op het moment dat er veel bij je wordt losgewoeld. Gr Trea.
Ps: veel plezier op je favoriete eiland, laat die wind maar door je kop waaien.
(9175) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-09-11 19:07:00
kleine aanvulling: houd er wel rekening mee dat mijn verhaal gekleurd is. De therapie was in een periode dat ik behoorlijk van de leg was, mijn vertrouwen en zelfvertrouwen had een enorme deuk opgelopen en daardoor waren sommige delen van de therapie ongetwijfeld goedbedoeld maar voor mij te snel of (nog) niet te vatten. Desalniettemin heb ik geen moment spijt gehad dat ik gestopt ben met de therapie en eindelijk eens voor mezelf koos. gr T

Zo, en nu geef ik graag het woord weer aan andere deelnemers van dit forum.
(9176) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-10-27 12:51:00
Ik ben benieuwd of er nog mensen zijn die dit forum volgen?
Ik wil een bijzondere ervaring met jullie delen. Na mijn BL relatie ben ik, na enige tijd, gaan daten. Ik heb twee dates gehad. Tijdens het daten merkte ik dat ik nog helemaal niet klaar was om te gaan daten. Voornamelijk merkte ik dat mijn vertrouwen geschaad was. Ik had moeite met andere vrouwen te vertrouwen. Daarnaast speelde nog de emoties uit de BL relatie mee. Ook angst om weer een BLer tegen te komen (alhoewel de kans klein zou moeten zijn).
Wat ik nog niet gedeeld heb (omdat ik dacht dat dit als vreemd zou worden ervaren) dat bij alle twee dates de vrouw recent een relatie heeft gehad met een BLer.
Rekenkundig zou het nog steeds toeval kunnen zijn dat mij dit is overkomen.
Toch komt bij mij de vraag:"zouden partners van BLers elkaar opzoeken?"
Het is misschien wat ver gezocht maar toch!!!
Kan iemand daar wat meer over vertellen?
Ik ben al een tijd bezig om een goede begeleider te vinden voor het hervinden van mijn natuurlijk vertrouwen. Tot nu toe alleen maar mensen getroffen die mij niet raken voor mijn probleem. Ga gewoon verder met zoeken hoor!! Ik geef niet op.
Ben benieuwd of er reacties komen!
groet
Huib
(9209) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-11-05 07:49:00
Hallo Huib,
ik ben bang dat de discussie een beetje stil gevallen is. Ondanks c.a. 150 bezoekers per dag op dit onderdeel, zie ik geen reactie meer komen. Het is wat het is, het onderwerp leeft nog wel, er zijn nog best wat lezers.
Vriendelijke groet,
Hein Pragt
2019-02-23 08:10:00
Hoi Huib en andere gedupeerde, ik ben een gelukkige man van 38, vader van 2 hele leuke kids. Ik schrijf maar beetje van mij af want werkt goed voor mij en hopelijk hebben jullie er wat aan.

Toen een aantal jaren terug mijn relatie van 3 jaar abrupt stopte en ik ontredderd achterbleef heb ik daar veel last van gehad, vergelijkbaar met de meeste hier. Vooral dat het in ťťn keer keihard over is kunnen gezonde mensen niet begrijpen. Ook zijn ze de exen niet meer thuis voor jouw vragen en mochten ze wel antwoorden in hoever kan je ze nog geloven. Het blijven zitten met vragen in ook gewoon kut en je blijft maar malen in je hoofd. Ook had ze direct al weer een ander, keihard en maakt je kapot al die kilheid voor je gevoel.

Maar goed, een vriendin van haar wees op BL en kende ik helemaal niet. Veel in verdiept en veel herkenning, wat fijn was. Vond het nog steeds moeilijk om haar zo hard weg te moeten zetten in mijn hoofd, maar haar als patiŽnt zien helpt enorm. Ik ben sowieso geen hater en wil ik ook niet worden.

Maar net als jou Huib zat ik dír mee, hoe moet dat in de toekomst? Dikke paniek in mijn kop. Krijg ik dat wantrouwen dír nog uit en idd je wilt het andere ook niet aandoen, de lieve goed bedoelende dames van deze wereld (
(9286) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-10 18:59:00
Hoi gelukkige vader van 38 (reactie 9286 op 23-2-'19).
Ik begrijp precies wat je meemaakt, ik had jouw reactie wel kunnen schrijven, het is zo herkenbaar. Bij mij was ze ook vorig jaar van de 1 op de andere dag vertrokken zonder een voor mij aantoonbare reden en zonder aannemelijke uitleg. Wij waren toen elf jaar bij elkaar, waarvan 6 jaar getrouwd, hebben samen een dochter van 10 en ze is aantal jaren geleden een paar jaar onder behandeling geweest voor Borderline. Na een aantal maanden zonder noemenswaardig contact groeiden we eind vorig jaar weer naar elkaar toe en onze relatie bloeide weer op alsof er nooit iets was voorgevallen. Ze deed weer verliefd net als in het begin van onze relatie, zij, ik en vooral ook onze dochter waren weer helemaal gelukkig met deze nieuwe situatie, waar zij (sinds vorig jaar) wel een eigen huis heeft, maar veel bij mij en onze dochter bleef slapen. Ook de banden met mijn familie werden weer aangehaald en ook bij hun deed ze alsof ze nooit uit mijn leven was gestapt. Echter na zo'n 3 maanden heeft ze weer de stekker er uit getrokken, plotseling en onaangekondigd deed ze heel kil en koel en ik herkende niet meer dat vrouwtje die mij opnieuw 3 maanden had opgehemeld, verliefd deed en samen met mij en onze dochter al vakanties zat te plannen. Uit ervaring wist ik wel dat ze door de BL heel impulsief kan zijn en puur zwart wit denkt, echter is er tussen ons niets negatiefs in die laatste 3 maanden voorgevallen wat deze nieuwe breuk voor mij begrijpelijk maakt. Alsof ze na de vroegere verlatingsangst nu opeens bindingsangst heeft, omdat ze vorig jaar die stap om te scheiden had genomen en nu misschien blijkt dat dit niet zo noodzakelijk was? Ik zit ook met zůveel vragen en bij mij blijft het ook 24/7 door mijn hoofd malen, op vragen van mij aan haar over het hoe en waarom krijg ik geen normaal antwoord en ze ontwijkt me nu om lastige vragen van mij te voorkomen. Voor mensen zonder ervaring met BL is zoiets onbegrijpelijk en er is moeilijk over te praten, helaas schijnt dit plotselinge verbreken van een relatie door iemand met BL regelmatig voor te komen als je vele verhalen van (ex) partners op de diverse forums over BL leest. Ze zet zichzelf in de slachtofferrol vanwege een bewogen jeugd, maar enig begrip en inlevingsgevoel voor wat ze mij hiermee aandoet heeft ze klaarblijkelijk niet, zij ziet niet in dat ze mij gebroken achterlaat door deze impulsiviteit, het schijnt haar gewoonweg niets te doen. Ook heel droevig voor ons dochtertje, waar ze eerst aan had beloofd dat we voortaan weer met z'n drietjes op vakanties zouden gaan en dat het weer goed zat tussen papa en mama, zo'n kind raakt hierdoor ook beschadigd en op school merkte haar juf vanwege haar teruggetrokken gedrag ook op dat er weer opnieuw iets speelde thuis. Het kwetst me ook dat als ik haar zie, dat ze erbij loopt en vrolijk en uitgelaten doet alsof er niets aan de hand is, ik ben gewoon (opnieuw) uitgestuft uit haar leven.
(9298) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-21 16:30:00
reactie op 9286 en 9298
Beste onbekende mannen,
Ik heb al tijden niet meer op deze site gekeken en zie jullie berichten. Fijn dat er weer wat beweging is op deze site. Ik roep alle vrouwen/mannen op om over hun ervaringen te delen. Het helpt echt!!

reactie 9286
Waar ik veel over heb geschreven is de eigen inbreng in de relatie. Ik merkte dat alles in de richting van de BLer werd geschreven. Dat is natuurlijk niet eerlijk. Je hebt voor deze relatie gekozen en dien dan ook je verantwoordelijkheid te nemen voor deze relatie. Feitelijk heb je gekozen voor een relatie met een vrouw met een stoornis/ziekte. Als je je dat goed realiseert ga je anders naar de relatie kijken. Je weet dat je vrouw BL heeft. Zij IS het niet!!
Voor ons, gezonde mannen, is het wel moeilijk om te accepteren dat je een relatie hebt met een ziek iemand. En daar begint het verantwoordelijkheid nemen. Accepteren dat je een relatie hebt met iemand die een "hersen"ziekte heeft. Die ziekte keert meestal naar de personen die het dichtbij zijn. Dus in relatie natuurlijk de partner. In de relatie vraagt BL alle aandacht en de BL partner is altijd de klos. Dat is lastig om te accepteren maar als je je heel goed realiseert dat dit slechts een uiting is van machteloosheid omdat voor de BLer alles te veel is. Zij kan BL moeilijk dragen/verdragen en projecteert met veel emoties op de partner. Een soort van zelfontlasting!! Feitelijk projecteert zij haar verleden op haar partner in het heden. Dat is ook niet eerlijk! Al met al een lastige opgave, maar niet onmogelijk. Ik heb geleerd om als het ware boven de relatie te gaan hangen en te kijken wat er nu feitelijk gebeurt.
De BL partner moet vlgns mij zich veel meer verdiepen in de ziekte en gaan beseffen dat alle projecties NIET op hem slaan maar op het (traumatische)verleden van de BLer. De BLer kan hier moeilijk of niet mee om gaan en gaat op de partner projecteren.
De BLer moet zelfstandig beslissen om aan zelfreflectie te werken. Volgens mij is dit de enige manier om een opening te creŽren voor een "gelijkwaardige" relatie. De BLer ontlast daarmee de partner omdat zij laat merken dat zij een ziekte heeft en daaraan wil werken.
Op dat moment kan de partner veel meer tot steun zijn in haar proces. Veiligheid en vertrouwen geven is daarbij ook zeer belangrijk.
De ziekte zal niet overgaan maar zal wel te reguleren zijn als beiden zich inzetten voor elkaar.
Ik ben benieuwd hoe jij in de relatie hebt gestaan. Wil je daar iets over schrijven?
Dat je BLer plotseling is vertrokken heeft heel veel met bovenstaande te maken.

Reactie 9298
Zie bovenstaande.
Aanvullend: Haast iedere BLer heeft verlatingsangst. Haast iedere BLer doet er ook alles aan (ongewild!!) om verlaten te worden. Dan zegt ze "zie je wel, iedereen verlaat mij". Die bevestiging sterkt haar. Bindingsangst is iets soortgelijk.
Wat haar sterkt in haar angst is :"zie je wel, niemand bindt zich aan mij". Je relatie worstelt misschien al lange tijd met de angst dat zij zich niet kan binden. Zij wil dat natuurlijk wel. Maar, zoals zo vaak in de psyche, zijn er vele tegenstellingen die wij niet willen maar waar wij wel tegen "strijden".
Jij hebt het grote voordeel dat je ex wel met een therapie bezig is geweest. Hoe ging je daarmee om? Wil je daarover delen met ons? Zeker i.s.m. het bovenstaande reactie 9286.
groet
Huib
(9315) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-26 07:14:00
Of iemand nu ziek is of niet, het gedrag blijft hetzelfde. En dan iemand zijn ziekte "niet is" alleen maar heeft, het maakt voor het gedrag niet uit. Het maakt geen verschil uit. Of iemand het heeft of het is...het gedrag blijft hetzelfde . Je blijft als partner de klos. Kan je nog zoveel boeken op lezen, erboven hangen en jezelf een ons relativeren, tof wordt het nooit. Behalve dat de onaangename momenten op een gegeven moment de intense momenten zwaar in het donker zetten.

De enige verantwoordelijkheid die je kan nemen, toch zeker als er kinderen in het spel zijn, is snel wegwezen voordat je teveel beschadigd raakt. De persoon met BL heeft haar/zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen door in therapie te gaan. Door bij een persoon met BL te blijven die niet in therapie wil terwijl de partner lekker aan het pappen en nathouden is, maakt dat de partner ook de ziekte in standhoudt.

Heel veel personen willen (daardoor?) niet in therapie (de moedige uitzonderingen daargelaten) want dat is moeilijk, confronterend en heftig. Bovendien zijn er ook een aantal personen met BL die het vermogen niet hebben en zijn er een aantal die het verschuilen achter de ziekte of het de schuld geven van anderen, wel goed uitkomt. (ziektewinst).

dus...accepteer dat je relatie met de BL-er geen levenskansen heeft en zorg voor je eigen leven. Nu is het een behoorlijk verdrietig maar in de toekomst is het een zegen. Wat een rust!
(9319) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-28 18:21:00
9319 reactie:
Natuurlijk heb je gelijk over het gedrag. Dat gedrag is hooguit te reguleren in/na therapie. En inderdaad moet de BLer aan zelfreflectie doen, de therapie willen en zich ervoor inzetten (het DOEN/in actie komen).
Als de Bler zo in actie is om BL te kunnen reguleren brengt hij/zij dit bewustzijn ook in de relatie.
De partner heeft de keuze om ZIJN/HAAR verantwoordelijkheid te nemen voor een relatie met een BLer. Als hij/zij de relatie aangaat moet hij/zij niet zeuren en zijn/haar verantwoordelijkheid nemen voor de relatie.
En ja! als je je verantwoordelijkheid neemt voor de relatie dan accepteer je ook het gedrag van je BLer. Dat houdt dus in dat je als partner ook in actie moet komen.
Je zult je erg moeten verdiepen in het BL gedrag. Vermijden van prikkels uit het (traumatische)verleden van de BLer etc.
Ik wil, met nadruk, niet stellen dat je een BL relatie moet aangaan. Het is een keuze, maar als je ervoor kiest neem dan ook je verantwoordelijkheid. Ook al is dat moeilijk. Vooral als de BLer in een "bui" zit.
groet
Huib
(9322) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-07-15 21:12:00
Lang geleden dat ik gekeken heb op deze site en nog langer geleden dat ik een bericht heb geplaatst. Nu moet ik toch iets kwijt. De persoon met BPS met wie ik een intense relatie heb gehad, die explosief en met geweld is geeindigd (ik heb daar destijds veel over geschreven) heeft 2 weken geleden succesvol suicide gepleegd. Hij leeft niet meer. Dit werd mij op straat vertelt door een familielid die mij uit mijn werk zag komen. Natuurlijk ben ik erg geschrokken en aangedaan. Hij bleek echter zo ontzettend ziek te zijn dat hij zijn lasten niet meer kon dragen. Het is erg dat het zo moet eindigen maar ik hoop dat hij nu niet meer hoeft te lijden. Dit wilde ik even kwijt. Gr Trea
(9414) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-07-16 23:20:00
reactie op 9414
Hi Trea,
Fijn om weer even wat van je te horen.
Lullig om op deze manier het einde van een leven te vernemen die je eens zo dierbaar was. Ik begrijp dit volkomen. Ik hoop dat alles goed gaat met je.
Met mij gaat het prima en zit weer op mijn eiland om de zilte lucht mijn lijf te laten reinigen. Een soort van schoonmaak actie! :-)
Heerlijk!!
Groet
Huib
(9416) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-07-18 20:39:00
Hoi Huib, dank je voor je reactie. Ik snap dat het lullig overmkomt maar nee, ik vond het geen onaardige actie van zijn moeder om mij dit zo te vertellen. Een andere wijze was er niet, ik had immers alle contacten met ex en heel de familie + vrienden volledig en op elk vlak verbroken en geblokeerd. Verder is het mensje inmiddels ook ver in de 70 en heeft van computers nooit gehoord. Dus een andere wijze om het mij te laten weten was er niet. Ik zelf zie het als dapper dat ze mij heeft durven aanschieten want omdat het allemaal naar en raar is geeindigd tussen mij en haar zoon, is het contact tussen haar en mij (en zijn vader en broers) ook abrupt geeindigd. Ze weet mijn adres niet en heeft ook geen andere contactgegevens.
Het was wel vreemd...dat wel, om dit midden op straat te horen. Het maakte behoorlijke indruk en nog steeds vind ik het moeilijk te vatten. Maar het is goed zo.

Net als jouw reisje naar je favoriete eiland. Heeeerlijk. Ook fijn te lezen dat het goed met je gaat. Je weet dat ik je het beste wens. Geniet ervan. Gr Trea
(9417) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
Reageren!
Om dit snel terug te kunnen vinden kunt u door onderstaande knop deze pagina toevoegen aan uw favorieten!
Toevoegen aan uw favorieten!


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).