Borderline en relaties


03 - Liefde »  -  Borderline en relaties »
2015-07-17 08:43:00
verdergaan met een partner die borderline heeft...
Hallo, Ik leef sinds een maand ondergedoken bij vrienden met mijn 2 kinderen na een aanval van huiselijk geweld. In eerste instantie dacht ik, nu is het gedaan, ik kap ermee, ik vraag de echtscheiding. Hij heeft toen zelf de stap gezet naar een psycholoog en psychiater. Ik ben beginnen lezen en ik denk dat hij borderline heeft met narcistische inslag. Ik weet dat dit moeilijk is om mee om te gaan in een relatie en zeker met kinderen. Maar als je man kanker heeft laat je hem toch ook niet in de steek? Ik zit momenteel nog teveel in de crisis situatie en wil geen beslissing nemen over de toekomst, maar wat is het beste: na een half jaar teruggaan wetende dat het nooit helemaal goed zal lopen of ervoor weglopen en scheiden? Graag advies Marine

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren!

Antwoorden / Answers
2015-07-17 08:43:00
Hai Marine,

Ik heb zelf ook ondergedoken gezeten. Dat is nu 11 jaar geleden. De man in kwestie is nog steeds mijn man. We hebben beide veel therapie gehad, veel moeten knokken, maar zijn nu gelukkig. Je denkt nu vast dat hij degene was met borderline, maar dat is niet zo. Dat ben ik. In een relatie waar geweld in speelt is er altijd veel meer aan de hand dan alleen een partner (met een stoornis) die gewelddadig wordt. Er speelt meer. In de relatie en ook bij 'de gezonde' partner. Het is van belang dat je je vooral op dat laatste gaat richten. Dus op jezelf (en je kinderen natuurlijk), als jij zorgt dat je sterker wordt en jezelf meer gaat snappen (waarom viel je op deze partner?), dan zullen de antwoorden vanzelf komen.
belangrijk nu is om voldoende afstand te houden en je situatie veilig te houden. Laat je professioneel begeleiden. Dit soort situaties zijn door jouzelf alleen niet te doorgronden. Ik wens je heel veel sterkte. En weet dat geweld in een relatie voor kinderen erg schadelijk is. Stel ze daar dus iig nooit meer aan bloot.

Liefs
belinda

(6454) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-07-19 15:22:00
Hai Belinda,

Bedankt voor jouw reactie. Alleen ik vrees dat ik jou niet zo goed snap. Ik begrijp wel dat mijn gedrag ook invloed heeft op hem maar om nu te zeggen dat het probleem bij mij ligt en niet bij hem, terwijl hij toch diegene is die agressief wordt, dat kan ik even niet volgen. Graag wat verduidelijking.

liefs,
Marine
(6457) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-07-24 09:13:00
Hai Marine,

Het probleem ligt niet bij jou, dat is niet wat ik wilde zeggen. Ik wil je zeggen dat de oplossing bij jou ligt. Dat is heel iets anders. Als jij je vanaf nu alleen op jezelf en je kinderen gaat richten, zorgt dat jij sterk wordt, zorgt dat je gaat zien waarom je viel op een man als hij en hoe de geweldscirkel in elkaar zat, dan kun je heldere beslissingen gaan nemen over het wel of niet verder gaan met deze meneer. Snap je? Neem hierbij professionele hulp. Psycholoog, maar ook de stichting huiselijk geweld zou je kunnen helpen. Denk niet dat jij schuld hebt mbt zijn agressie of het mislukken van de relatie. Een schuldvraag heeft geen zin. Het leren doorzien van processen en jouw eigen persoonlijkheidsstructuur echter wel. Sterkte!

Belinda
(6465) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-07-29 12:36:00
Hai Belinda,

Bedankt voor jouw verduidelijking, ik begrijp het al iets beter. Alleen ik woon in België en daar bestaat zoiets als stichting Huiselijk geweld niet, er is enkel de politie en die doet enkel iets wanneer je bijna half dood bent, anders niks.
Ik heb net een weekje vakantie achter de rug met de kinderen en dat heeft goed gedaan. Gisteren heb ik mijn man een dag gezien, we hebben wat gepraat, gewandeld en gevreeën, ik vrees dat ik hierdoor weer mee in de cirkel ben gestapt, niet? Het ging eigenlijk vanzelf, het was alsof ik in een verdoofde toestand zat.
Ik heb hem wel gevraagd welke diagnose er nu gesteld wordt en hij zegt dat de psy die hij ziet geen diagnose stelt, hij wil geen etiket kleven, het leven is voortdurend is beweging, maar dit biedt voor mij geen houvast om te weten of het überhaupt nog haalbaar is en of ik wil en kan verder gaan met hem. Mijn gevoelens zijn zo verward voor het ogenblik, ik voel dat er nog gevoelens zijn, maar is dat eerder medelijden, zorgen voor dan liefde, ik weet het echt niet meer.
Marine
(6472) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-02-10 21:34:00
Even mijn borderline verhaal, ik hoop dat ik niemand verveel...Ik ben 37. Op mijn 21ste ben ik naar Oostenrijk getrokken waar ik 14 jaar met een Oostenrijker samen was. Een mooi tijd, rustig, weinig downs, gwoon stabiel. We hadden wel weinig intimiteit. Zes jaar geleden bevallen van mijn tweeling. Toen ging het bergaf… ik was geisoleerd, mijn man werkte constant, ik wird veel ziek, melanoom, darmoperatie enz… onze intimiteit liet te wensen over… ik verlande naar huis, Belgie.Mij man had me altijd beloofd naar daar te trekken als we kinderen hadden maar daar wou hij niet meer van weten. Ik ben altijd veel naar Spanje getrokken en heb daar in 2012 tijdens een citytripje een oude vriend terug gezien, Argentijn die in Madrid woonde. Het was op slag een enorme aantrekkingskracht. We beleefden 5 superintense dagen, zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Hij maakte mij het hof, weende veel en vertelde dat zijn ouders het jaar ervoor op dezelfde dag gestorven waren. Hij was een wees en kwam ook al niet met zijn zus overeen. De maanden erna schreef hij me dagelijks, we telefoneerden uren en mijn huwelijk ging er nog meer op achteruit. Ik vond dit allemaal verschrikkelijk en wist niet meer wat te voelen of denken, ik was kapot,… ik verlange zo naar die intense liefde… zo moeilijk als je verder moet in je relatie zonder sx enz… ik heb hem dan om het half jaar drie daagjes gezien, heel intens, een symbiose, echt ongezond eigenlijk… allemaal op afstand, duizend brieven, mails, ik wird aanbeden als een godin, hij was echt in de ban van mij.. ik denk dat ik eraan verslaafd werd… na drie jaar pijn (want het was meer pijn dan wat anders), aan en af de relatie, voorwaarden dat ik moest scheiden anders ging het ni meer enz… hebben we dan afgebroken en gezworen geen contact meer te zoeken. Na twee maanden was ik nog triest maar ik maakte plannen om mijn leven weer op te nemen. Toen contacteerde hij me toch weer dat hij niet zonder mij kon en ik de enige ben en altijd zo zal blijven en bla bla… gedichten en bladzijde lange brieven…. Ik kon niet meer en ben met de kinderen naar Belgie gegaan… ik wist het gewoon ni meer en wou gewoon alleen zijn. Ik moest een beslissing nemen, ik was kapot. Het was heel zwaar. We h ebben mekaar dan om de zes weken een weekendje gezien, altijd heel intens met pijnlijke afscheiden. We hadden wel regelmatig discussies die heel fel opliepen. Hij was extreem jaloers en sommige discussies begreep ik gewoon niet maar ze maakten me kapot. Vorig jaar in maart is hij naar Brussel gekomen. Hij bezat één koffer en daar stond hij, een beetje geld, geen werk. Ik woon in Antwerpen. We hebben elkaar een paar keer gezien maar ik kon ni vaak naar Brussel met mijn tweeling. Alleenstaande mama… Hij kann veel talen en zei dat hij een job in Amsterdam had gevonden bij booking, zo ver weg! Alles was altijd zo misterieus aan hem. Hij stelde mij altijd zo veel vragen en vertelde zo weinig over zich. Ik weet tot nu toe nog altijd niet zoveel van hem… hij was zo in de war met zijn verleden. Hij is een heel chaotisch iemand, vergeet alles, is al 100 x zijn gsm verloren, vergeet zijn rugzak, er verdwijnen altijd kleren enz.. Dus hij naar Amsterdam… we hadden veel ruzie aan de telefoon, voor niks en weer niks, heel vreemd… ik ben beginnen slaappillen pakken omdat ik altijd gespannen was… altijd een gevoel van onrust en wantrouwen… altijd zo met hem geweest… heel vreemd. Toen hij me in Antwerpen bezocht in het weeknd begonnen mij dinegn op te vallen, zijn extreme onhandigheid, vergeetachtigheid tot gaten in zijn geheugen die niet gewoon vergeetachtigheid inhielden…. Vond het heel vreemd… hij was dikwijls precies een jongetje van 12 dat niks wist, nog niet hoe hij een mes moest vasthouden om een appel te schillen… hij liep achter mij en de kids aan en gedroeg zich ook als een kind. Dat was heel raar voor mij… hij was toch zo mannelijk? Ik had twijfels in september… hij was zo raar… hij trok elke dag zijn baardharen met een pincet uit en deed er make up over, en was overdreven in de ban over zijn vriendschap met een Braziliaan… toen hij merkte dat ik me wat op de achtergrond hield werd hij zot, hij wou mij extreem tot zijn geliefde van altijd… hij belde mij overdreven veel uit Amsterdam… ikm wist ook nooit wat hij daar uitspookte tot ik in zijn mail las (die hij bij mij had laten openstaan) dat hij naar de hoeren ging. Hij heeft in zijn leven honderden vrouwen gehad… voor mijn tijd… hij is dus sxverslaafd. Toen i kniet meer wilde en me eigenlijk goed voelde met deze beslissing begon hij heel subtiel te manipuleren. Een kledingstuk bij mij laten enz… hij liet mij niet egrust maar ik was ook niet kordaat genoeg. Ik had het wel onder controle en had medelijden dat hij alleen in Amsterdam zat. Hij heft me da nook nog een paar perversiteiten verteld…. Hij dacht al een hele tijd dat hij een zwaar oedipuscomplex had … de relatie met zijn moeder en het niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen… maar dan kwamen die gaten in zijn geheugen erbij en die extreme verwardheid. Hij zette 2 x achetreen de snelkoker (voor thee) op het fornuis!! Alles verbrand en kapot… en zulke dingen… end an schrikt hij van zichelf… Uiteindelijk dacht ik zo… ik ga er het beste van maken… we gingen er voor gaan en hij naar Antwerpen komen. Al gauw had hij een sollicitatiegesprek (zo ver is het nooit gekomen dat hij er aanwezig was) , was hij altijd closer met mijn kids… deden we dingen met mijn familie enz… Toen vond ik op mijn laptop (waarop hij soms aan het werken was) een brief van hem aan een meisje waarin hij vertelt dat hij een probleem heeft met de werkelijkheid…. En ook met afstand… hij had het moeilijk direct met mensen te kunnen communiceren… hij voeld ezich als iemand die door een scherm naar zijn leven zag… Hij wird altijd maar meer chagrijniger… de ene dag ik hou zielsveel van je, de andere dag twijfels koel, afstandelijk. Dan wwer een sms „het moet moeilijk voor je zijn dat iemand ineens zo koel is“…. En zo op en af… ik wist niet welke persoon ik aan de lijn zou hebben… ruzies voor niks… koud, grof,…. En bij een ontmoeting weer lief… ik kann nog zooo veel details vertellen…. Twee weken geleden weer een ruzie voor niiiiikkkssssss, onbegrijpelijk en toen heb ik gezegd, uit!!!! Hij zweeg, weende, weende,…. Ziek, koorts… wat hem altijd overkomt als het uit is. Hij zegt dat hij een innerlijke strijd heeft, dat het niet aan mij ligt maar dat hij heel ongelukkig is en leeg. Dat hij mij als grootste persoon in zijn leven ziet en een week later weer twijfelt…. Dat het altijd omslaat….Op het einde wilden we er na bijna 4 jaar eindelijk voor gaan om in hetzelfde land te wonen, er stond ons niks meer in de weg… geen grenzen, geen man, niks, en dan was het te dicht denk ik voor hem… Hij is vreselijk impulsief in alles, heeft nooit geld en is sxueel pervers. Hij wisselt ongelofelijk van stemming en idealiseert als de beste… toen ik zei dat i kniet meer kon had hij een paar uur later al sollicitatiebrieven naar Bilbao gestuurd…. Hij is de al de halve wereld rondgetrokken… maar niet echt uit interesse… gewoon altijd andere job, ander bestaan denk ik…
Hij zei op het einde nog maar eens dat hj van mij houdt maar dat hij mij geen standvastigheid kan bieden...
Heeft hij bordeline?
(6823) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
Reageren!
Om dit snel terug te kunnen vinden kunt u door onderstaande knop deze pagina toevoegen aan uw favorieten!
Toevoegen aan uw favorieten!


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).