Liefde en vreemdgaan


03 - Liefde »  -  Liefde en vreemdgaan »
2014-12-01 22:43:00
Reacties op de pagina over vreemdgaan.
Hier kunt u reageren op het onderwerp vreemdgaan. Aangezien dit een gevoelig onderwerp is zal goed op de reacties gelet worden en kwetsende reacties of reacties met grof taalgebruik aangepast of niet geplaatst worden. Vriendelijke groet, Hein Pragt .

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren / respond!

Antwoorden / Answers
2014-12-01 22:43:00
Mijn vriend en ik hebben ruzie over het feit dat ik vind dat hij is vreemdgegaan en hij zegt dat het geen vreemdgaan was omdat hij haar alleen maar gekust heeft. Hij was wat aangeschoten en zij nam het initiatief, het betekende niets voor hem, zegt hij. Voor mij is dit vreemdgaan maar blijkbaar denken andere mensen daar anders over. Wat zou dan wel vreemdgaan zij en wat niet? Ik vind zelf dat zoenen met een ander ook al vreemdgaan is.
Mo.
(5608) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-12-02 08:58:00
Beste Mo, veel mensen denken tegenwoordig dat je alleen vreemdgaat als je gemeenschap hebt met de ander, en dat flirten en zoenen niet telt als vreemdgaan. Dit is een rare definitie, alle intimiteit die je eigenlijk veilig binnen de relatie wilt moet je niet met een ander buiten de relatie delen. Het gaat er ook niet om wat iemand gedaan heeft, het is het verbreken van het vertrouwen in je partner wat het meest kwetsend is. En dat hangt weer af van hoe jullie beiden daar over denken. Er zijn zogenaamde open relaties waarbij mensen elkaar juist vrij laten en er mensen het lichamelijk niet zo erg vinden maar wel als er een band zou ontstaan. Het schijnt trouwens zo te zijn dat prostituees ook niet zoenen met een klant omdat dat juist te intiem is. Vreemdgaan gaat dus niet over wat je gedaan hebt en hoe ver je gegaan bent maar om het verbreken van het vertrouwen.
Vriendelijke groet, Hein Pragt
2014-12-03 10:44:00
Het gaat inderdaad niet zo zeer om wat de overspelige partner met de ander gedan heeft maar om het verbroken vertrouwen. In mijn geval was ik met mijn inmiddels ex vrouw de laatste maanden van onze relatie nog zogenaamd hard aan het werk voor onze relatie in relatietherapie, terwijl zij in deze periode al een nieuwe minnaar had. Toen ik daar achter kwam was ik eigenlijk het meest boos om het feit dat ik me maandenlang bedrogen voelde omdat zij nog steeds de indruk gaf voor onze relatie te willen werken maar ondertussen als opgegeven had. Dat bedrog voelde vele malen erger dan wat ze met die ander gedaan had. Inmiddels ben ik ook daar al overheen hoor, maar ik ben er wel een behoorlijke tijd erg boos om geweest.
(5623) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-01-20 23:44:00
Beste Mr. Pragt

Na 3 jaar huwelijk heb ik vernomen dat mijn man me virtueel heeft bedrogen adhv videochat, intieme gesprekken met heel veel jonge meisjes over gans de wereld gedurende ons gans huwelijk. Na 4 dagen confrontatie gaf hij toe. Hij heeft al zijn minnaressen van zijn profiel verwijdert en verwacht nu dat ik dit vergeet en vergeef. Hij toont weinig berouw want het had allemaal geen betekenis voor hem. In het weekend werkt hij in een discotheek, wat hij niet wil opgeven toen ik ernaar vroeg. Het vertrouwen is weg en ik wordt gek van het idee dat hij me opnieuw virtueel kan bedriegen zonder ik het weet. Gans mijn huwelijk voelt aan als een leugen en ik wordt niet erkend in mijn verdriet. Hoe kan ik dit vergeven en vergeten als er weinig respons en berouw van zijn kant komt? Ik kan geen emoties opwekken bij de andere partij. Als ik dit vergeef kom ik dan over als een zwakke vrouw die alles maar toelaat?

groeten
(5902) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-05-20 21:21:00
Gedurende mijn huwelijk van 36 jaar is mijn man keer op keer vreemd gegaan en steeds beter beloofd. och gebeurde het steeds weer. Hij heeft verschillende psychologische sessies gevolgd, in therapie geweest voor verslavingen ( alcohol en sks) samen hebben we relatie therapie gevolgd en vele malen hulp voor herstel van onze relatie gehad, waaronder opnieuw het vertrouwen krijgen. Uiteindelijk heeft sxualiteit een bittere smaak gekregen bij mij. Vaker heeft hij gezegd dat ik hem wegstuur naar andere vrouwen, omdat ik absoluut geen sks meer kan opbrengen of ik moet mijn gevoelens uitschakelen en mijn lichaam beschikbaar stellen. Ik lijd er erg onder, maar dit kan hij amper begrijpen.
(6365) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-06-14 11:44:00
Beste,

Aangenaam, mijn naam is Bilitis. Ik ben nu reeds 12 jaar professionele gezelschapdame, meesteres. Dus vreemdgaan zie ik elke dag, 9 op 10 mannen dragen een ring!
(6411) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-12-12 20:41:00
Vreemdgaan is uiteindelijk in wat voor relatie dan ook niet te voorkomen. Relaties welke dit wederzijds (uiteindelijk) accepteren en respecteren zijn voor het leven: Je begrijpt elkaar, onvoorwaardelijk. Vreemdgaan van je partner mag geen zelfverwijt zijn, je bent wie je bent, uniek, mooi, een mens. Maar dat is je partner ook. Als, op een mooie dag, dat wederzijdse begrip en respect daar is, dan kan je op je eind van je leven zeggen: God lief, wat houd ik van je.
(6642) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-02-25 10:44:00
Ik ben zelf door 2 exen bedrogen geweest. Ondertussen ben ik bijna 10 jaar getrouwd met een man die zelf ook bedrogen is door verschillende exen. Maar voor mij is het moeilijk om nog vertrouwen te hebben, desondanks hij nooit blijk van interesse in andere vrouwen heeft. Hij daarentegen vertrouwt mij volledig. Ik voel mij schuldig dat ik hem zo wantrouw. Volgens mij zal iedereen er wel bovenop geraken na bedrog. Maar iemand vertrouwen... Nee, na bedrog geloof ik niet dat je dan nog een nieuwe partner kan vertrouwen. Je bent daardoor voor je leven getekend.
(6882) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-10 11:27:00
Helaas mocht ik het ook aan den lijve ondervinden. Het verdriet dat dit te weeg brengt is met geen pen te beschrijven. Vooral omdat ik het door had. Tot 2 keer toe er naar vroeg en de man die ik het meest vertrouwde op deze aarde, waar ik mijn hele lijf voor in het voor had gestoken heeft gelogen en bedrogen en is met haar naar bed geweest. Meerdere keren. Soms word ik ook zo boos op haar. Zij had niets te verliezen. Maakte wel ons gezin bijna stuk. Maar ja...hij was degene die t niet tegenhield. Toch hou ik zoveel van hem dat we (want alleen dan is het mogelijk in mijn optiek) er samen aan werken er weer het beste van te maken. Soms wil ik schreeuwen. Als het ook maar even kan praat met je partner als je niet gelukkig bent in je relatie. En als het niet kan, zet er dan eerst een punt achter en niet stiekem dingen doen. Ik ben ook zo geschrokken van de kans dat je ermee te maken krijgt. Hoe langer de relatie duurt hoe groter, tot 75% toe. Wat naïef ben ik. Nooit geweten. Sterkte aan degene die het overkomen is. T zou fijn zijn (vind ik) als er een anonieme lotgenoten chat mogelijkheid zou zijn. Ik heb het nog niet gevonden.
Sterkte allemaal
(6919) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-13 12:04:00
Ook ik zit in een zelfde situatie. Man gaat er van het ene moment op het andere vandoor. Bij ons eerste gesprek vroeg ik of er iemand anders was. Nee, echt niet. Bij het tweede gesprek was er wel iemand verliefd op hem en bij het derde gesprek hadden ze gevoelens voor elkaar. Als ik terug denk zie ik de leugens. Meer oog voor zijn uiterlijk, later terug komen van de sportschool, sms'en. Ik heb in ieder geval gezegd dat ik hem nooit meer wil zien. Dat wil niet zeggen dat het makkelijk is. Je voelt je inderdaad verraden door iemand die je volledig vertrouwde. Zal nog lang duren voor ik eroverheen ben. Maar ik kies voor mezelf. En probeer het los te laten. Strekte aan ieder die dit meemaakt en probeer dicht bij jezelf te blijven.
(6925) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-15 11:54:00
Zelf zou ik graag anoniem willen chatten met lotgenoten. Geen modder gooien want daar heeft niemand iets aan, bovendien zijn er feitelijk alleen maar verliezers in deze situatie. Of je nu doorgaat samen of niet. Er is een inmens verdriet. Toch? Weet iemand of dat er is op internet? ik kan het nog niet vinden. Dank je voor je tip/advies.
(6929) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-23 20:32:00
Het zou inderdaad fijn zijn om met lotgenoten te kunnen praten, zoals de persoon voor mij al schreef.
(6936) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-28 19:50:00
Ik heb het ook meegemaakt verschrikkelijk bijna niet te doen zoveel verdriet. Wil graag iemand praten die ook mee heeft gemaakt. Ik weet niet hoe ik hier uit kan komen
(6944) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-04 10:08:00
Aan de schrijvers van 10-3, 15-3, 23-3 en 28 3;

Om met elkaar hierover anoniem te praten is dit forum volgens mij uitermate geschikt. Als voorbeeld zou je eens kunnen kijken naar Hein Pragt Borderline en relaties. Hier zitten zowel de op als de BL als de partners, ouders of andere relaties op, om inzicht en ondersteuning te krijgen. Ook kan je kijken bij lotgenotenforum.nl, al vind ik op die site de reacties wel heel erg lang op zich wachten.

Ps het vermelden van een (anonieme) naam helpt om te reageren naar elkaar.

GrtZ, Lot70
2016-04-04 10:10:00
Mijn vrouw is 10 jaar geleden gediagnosticeerd voor ADHD, achteraf blijkt dit niet, of slecht ten dele waar. In die periode was ze enorm depressief. Overspannen zei de psych. Maar blijkbaar heeft deze niet voldoende doorgevraagd, en zij niet alles verteld. Toen was ze blijkbaar al met m'n beste vriend bezig. 2 jaar geleden gelden is het helemaal verkeerd gelopen, en nu zitten we beiden met de "gebakken peren". Zij heeft enorm spijt en snapt niet wat en waarom ze dit allemaal gedaan heeft. Ik kan en durf haar niet te vertrouwen. Toen ik het ontdekte hebben we afgesproken dat ze zou open en eerlijk zo zijn tegen me om zo te proberen verder te gaan. Ze heeft zelf slecht 10% verteld de rest heb ik op slinkse wijzen, woordverdraaiingen, internet en telefoon history, agenda vergelijkingen etc zelf moeten achterhalen. Heel vaak als ik weer iets ontdekte en het haar voor de voeten wierp loog ze er over of draaide ze er om heen. Een jaar later kwam ik er nog achter dat er (kleinigheidjes) niet verteld waren of nog steeds gelogen waren. Dit is voor mij echt niet open en eerlijk. Ik wil haar vergeven omdat we zoals jullie zeggen: "we echt 2 maatjes zijn die enorm goed bij elkaar pasten". Ik weet het niet meer. Of beter gezegd ik kan het niet meer. Zij is nog steeds in therapie, zit nog voor met angst en depressieve aanvallen. Mijn vertrouwen is volledig weg. Als ik in haar mooie blauwe ogen kijk, waar ik vroeger zo verliefd op was, zie ik alleen nog een smeekbede als "hou me alsjeblieft even vast en ben lief voor me". Het wegzwijmelen is er niet meer bij, kan alleen nog maar negatief over haar denken. Ik kan het positieve niet meer zien en denk er hard over naar om te gaan scheiden. Ik ben al een beetje informatief naar wat huisjes aan het kijken op internet, heb inmiddels ook een eigen bankrekening geopend, maar ik durf de knoop niet door te hakken. Ik moet er niet aan denken om haar (wat eens mijn allerbeste maatje was) voor altijd te moeten missen.

GrtZ Lot70
(6964) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-04 20:39:00
Op die het bl forum ben ik geweest maar daar zitten mensen met andere problemen. Een soort "besloten" chat plek zou fijn zijn.
(6965) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-05 08:43:00
het BL forum was slechts als voorbeeld.

Op dit forum kan je anoniem je verhaal kwijt en sparren met lotgenoten. Hein houdt keurig de "echte verkeerde" berichten eruit, of geeft soms toelichting is mijn ervaring van het BL forum.

En wat is besloten??
Ik had me ook aangemeld op een besloten groep, kort je verhaaltje richting de beheerder en in was binnen. 1 dag later was mijn partner ook ineens lid, dus wat is dan besloten?

Ik heb me toen direct afgemeld. Maar ook ik heb behoefte om te praten met lotgenoten. Vandaar dat ik hier weer terug ben, maar dan onder een andere topic, daar het blijkt dat er waarschijnlijk geen BL in het spel blijkt te zijn.

GrtZ. Lot70
(6966) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-06 14:48:00
Hoe kan je iemand die je bedrogen hebt vergeven en vertrouwen, ik kan het nog steeds niet. Het bedrog, verraad, de leugens blijven me achtervolgen.
Gr. Lot70
(6970) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-07 18:06:00
Misschien moeten we dan hier maar een soort lotgenoten "chat" van maken. Ik zou het heel fijn vinden. In mijn omgeving heb ik iemand ontdekt die het ook heeft meegemaakt, maar zij weet niet dat ik het weet en niet dat ik het ook meegemaakt heb.
Ik kan er ook niet mee omgaan. Mijn man doet enorm zijn best er te zijn, maar telkens denk ik er aan dat hij met een ander naar bed ging. Tot 3 keer toe. Ooit zeiden we tegen elkaar; als ik dat doe merk jij het. ik merkte het ook, en hij zei tot 2 keer nee. ik schaamde me dat ik heb betichtte van iets wat er niet was. hoe ernstig is dat.en dan betrap je hem en blijkt het wel zo te zijn. nu een half jaar verder is het verdriet er nog steeds. ik zit in therapie...we gaan weekendjes weg om te praten maar het K-gevoel blijft. mijn grootste liefde ging vreemd. ik ben zo de weg kwijt. kan er alleen met mijn therapeut en beste vriendin over praten. soms zou ik willen dat ik niet meer leefde. hoeveel leed kun je iemand aandoen.
(6972) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-08 09:54:00
Beste schrijfster van 16-4-07 - 18.06
Sorry van mijn rare aanhef, maar weet je (nick)naam niet. De ontdekking doet enorm veel pijn, weet ik uit ervaring. Ik ben een heel stabiel en sterk persoon, maar je bent echt in een klap helemaal tot moes geslagen.

Maar je moet de moed niet verliezen. Ik lees je laatste regel "soms wil ik er niet meer zijn" Realiseer je dan dat jij een geweldige vrouw bent en dat het niet aan jou ligt. Misschien is er al een langer tijd iets mis binnen je relatie, misschien ook niet dat kan ik niet beoordelen. Maar dat het vertrouwen helemaal weg is klopt, en daarmee is bij mij ook de liefde weg aan het ebben.
Ik kan het ook nog steeds niet plaatsen dat iemand die je beste maatje is, je liefde is, zo enorm veel pijn kan doen. Zoveel pijn gun je zelfs je ergste vijand niet (behalve dan mijn beste vriend wie met haar is vreemd gegaan).

Ik ben zo'n 3 maanden elders gaan wonen, maar ook dat bood geen oplossing. Aan de ene kant mis ik haar, aan de andere kant haat ik haar.

GrtZ. Lot70
(6973) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-11 11:36:00
beste lot73, zijn jullie dan wel uit elkaar?
Het iedere dag die pijn voelen is echt geen pretje. Je energie level daalt tot zeer laag. En dan moet er een gezin gedraaid worden, een bedrijf gerund etc.
ik heb zooooooo met je te doen en vind het zooooo fijn met iemand te "chatten"
dank je. noem me maar M04
(6976) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-12 08:47:00
kan iemand mij vertellen of het normaal is dat je zo enorm heen en weer slingert tussen niet doorgaan wel doorgaan, totale woede en twijfel. ook na een half jaar? ook m'n kinderen krijgen het nu wel mee. ik ben te puur of te dom om het binnen te houden. help!
(6978) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-12 10:14:00
Beste M04,
We zijn (nog) niet uit elkaar.
Ik heb met mezelf nog een enorme strijd. Blijven of scheiden.
Ze is altijd de liefde van m'n leven geweest.
Zoals ik al eerder aangaf zou ik haar enorm missen als we niet meer bij elkaar zouden zijn.
Soms gaat het een week (of 2) goed, maar telkens komt de pijn (en daarmee de afkeer, haat, etc.) weer naar boven.
Ik merk dat Liefde en Haat heel dicht bij elkaar ligt, maar absoluut niet samen gaan.
Ik heb ook op vele site's gezocht naar info over hoe nu verder, hoe te vergeven, etc. Soms zie ik verhalen dat het leven 3 maanden een rollercoaster is geweest, en daarna nog 3 maanden veel praten. En dat men na 2 jaar gelukkiger is dan ooit. Dus dat schijnt te kunnen.
Wij zijn inmiddels 2 jaar verder, het is niet meer zo'n rollercoaster, maar stabiel is het zeker nog niet. Ik heb nog vele vragen of vraagtekens bij onze relatie.
Ja het kost bijna dagelijks veel energie.
Zorg goed voor jezelf !!
Doe dingen voor jezelf, lekker even uitwaaien in de bossen, of op het strand.
Ik weet dat ik veel, héél véél, gehuild heb, dat lucht op.
Stop je emoties niet weg, maar uit ze naar jezelf, je partner.
Zoek een goede vriendin op of een buurvrouw die je kan vertrouwen, lucht je hart !!
Alleen is het niet te dragen, maar je zal wel alleen/zelf de keus moeten maken.
Probeer af en toe ook samen iets fijns te doen, niet alleen een weekend weg, maar ook bewust intiem, samen douchen, strelen, aanraken en voelen, soms brengt dat een beetje van de band terug, soms enorme huilbuien.
Sterkte en hou vol.
GrtZ. Lot70
(6981) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-13 21:45:00
Wij mannen hebben al sinds jaar en dag " de naam" op het gebied van vreemdgaan maar vergis je niet......VROUWEN DOEN HET en niet zo'n klein beetje ook!! Vrouwen zijn vele malen erger op het gebied van vreemdgaan dan mannen en zitten dichter om je heen dan je ooit zou vermoeden en ook nog eens van types waarvan je het totaal nooit zou vermoeden!! Mijn ervaring is ...pas goed op met dooie en stille types op platte schoenen. Mooie vrouwen halen echt niet zoveel uit, die zij merendeels geobsedeerd in hun eigen welzijn en uiterlijk en 9 van de 10 zijn daarbij ook nog eens zeer slecht in bed.
(6989) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-13 21:52:00
Laten we ons maar totaal geen illusie meer maken op dit gebied want dokters via hun spreekkamer en voorheen de pastoors via de biechtstoel wisten en weten het al eeuwen lang......ongeveer een kwart tot een derde van de geboren kinderen is niet van hun eigen vader. Waarvan akte.
(6990) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-14 10:45:00
Beste Lot70,
Ik vind het heel erg wat je is overkomen en hoe jullie en vooral jij nog steeds struggeld. Hoe staat je vrouw hier eigenlijk in? Kun je goed met haar praten? Staat ze open voor al je gevoelens en begrijpt ze je?

Helaas heb ik mijn verhaal vertrouwd aan een vriendin maar ze kon het niet handelen en heeft het door verteld aan 2 mensen. Helaas kun je uiteindelijk niemand vertrouwen.

Grt.M04
(6993) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-14 13:40:00
Beste heer met onderschrift "waarvan akte", wat is je doel of vraag?

Ja, natuurlijk gaan vrouwen ook vreemd, ik kan me niet voorstellen dat alle mannen met andere mannen vreemd gaan ;)
Voor iedere vrouw die vreemd gaat is een man nodig en vice versa.
Ben je er achter gekomen dat je kind(eren) niet van jou zijn, of dat je zelf niet van je eigen vader bent?
Wat is je doel van je reactie?

Grtz, Lot70
(6995) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-15 12:27:00
Hey, M04
Dat is erg, denk je dat je iemand kan vertrouwen. Maar die loopt het direct door te kleppen. Ze had aan jou terug moeten koppelen dat ze het moeilijk heeft om het voor zich te houden, dan hadden jullie samen kunnen overleggen wie je zou betrekken in verdriet. Wij hebben een heel kleine vriendenkring, waarvan inmiddels diverse weten wat er aan de hand is. Mij maakt het niet uit, het is onze keus of we wel of niet met elkaar verder gaan, ongeacht wat een ander er van denkt. Als ze het niet bevalt, dan wordt de vriendenkring weer wat kleiner. Het zij zo. In deze tijden leer je je vrienden kennen. Van sommige neem je afscheid, maar daar komen nieuwe, soms veel betere vrienden voor terug. Mijn vrouw heeft begrip voor mij en enorm veel spijt.
Maar ja, spijt komt na de daad, dus te laat.
Hoe kijkt je man tegen het geheel aan?
Grtz Lot70
(6998) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-15 16:58:00
Goed van je die vragen lot70. Vroeg me ook af wat het nut was van de twee reacties. Ik heb ook gegevens hierover gelezen. Dat t veel voorkomt dat mannen en vrouwen t doen. Dat de percentages ongeveer gelijk liggen en naarmate je langer een vaste relatie hebt de kans dat t je overkomt 75% en tot overmaat van ramp 95% t afkeurt. Dat laatste vond ik nog t meest erge om te lezen. Maar goed t doet niets af aan t verdriet en de vernedering die de bedrogen partner te verteren heeft. Daarnaast snap ik t doel van de schrijver ervoor ook niet. Wie t ook t meeste doet. Je moet t niet doen. Ik begrijp er werkelijk helemaal niets van. Ik zal t NOOIT doen dat weet ik zeker.
M04
(7000) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-18 09:16:00
Beste M04,

Hoe gaat het nu met je? Hoe lang is het geleden dat je het ontdekt hebt?
Wat zegt je man over zijn escapades, en dat je hem al eerder de waarheid gevraagd hebt, maar je desondanks is voor blijven liegen en door is gegaan.
Het feit dat je voorgelogen wordt is voor mij nog vele malen erger dan het feit aan zich. Dit is voor mij de grootste overweging om weg te gaan. Het telkens verdraaien van de waarheid, achterhouden van waarheden, of zelfs glashard liegen.

(Onderstaande heeft zich een hele poos geleden afgespeeld.)
Zo vond ik op de kalender een 2 daagse cursus die door was gestreept. De cursus was niet doorgegaan zei ze. Aan de manier waarop dat ze het zei voelde ik dat het niet klopte, dus ik heb haar gevraagd of ze die dagen gepland had met een lover? Ze zei van niet, maar ik zag dat ze loog, ik heb gedreigd te vertrekken als ze de waarheid niet vertelde. Ze zei dat het de waarheid was, ik geloofde haar niet dus ik ben vertrokken. De volgende dag heeft ze me gesmeekt naar huis te komen. Daarna heeft ze me de waarheid verteld. Ik had gelijk.

Dit maakt me zo boos. We hadden afgesproken open en eerlijk te zijn naar elkaar. Dit is keihard nodig om het vertrouwen terug te krijgen, en dan flikt ze zoiets. Ik snap het niet, wat kan je dan nog met de waarheid, het vertrouwen is compleet weg, het interesseert me niet meer wat ze verteld, omdat ik het toch niet geloof. Ik ben me voor haar steeds meer aan het afsluiten.

Lot70
(7006) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-18 12:08:00
Net als jouw vrouw heeft hij heel veel spijt. hij doet er heel veel aan. is er altijd als ik verdriet heb en het gaat er soms pittig aan toe. Niet schelden of zo maar dan is mijn verdriet zo intens dat ik alleen maar weg wil. hem nooit meer wil zien. maar net als jij is hij de liefde van mijn leven. en ook voor onze kinderen willen WE vechten om ons gezin compleet te houden. maar het is een hele hobbelige weg. de angsten zijn immens. zeker als ik hem op zijn telefoon zie. oh ik zou nog veel meer willen vertellen maar deze site is me te " openbaar" om meer te vertellen uit angst dat anderen uit mijn omgeving merken wie ik ben. mijn schaamte is te diep. mss kunnen we samen ergens 'apart' gaan. poeh dat klinkt wel een beetje raar. maar ik vind het wel heel fijn met een echte lotgenoot te 'chatten'
toen wij ons kindje verloren was dat ook zo fijn. iedereen verwerkt zaken toch anders en dan zijn lotgenoten zo fijn om mee te praten. Kun jij goed met je vrouw praten? poeh ik vind het wel heftig te lezen dat jij na 2 jaar nog zo aan het wankelen bent. ik weet hoe het je verward,verlamd en energie vreet. bijna geen energie meer over voor andere leuke dingen. ik kan me ook moeilijk focussen op andere gesprekken. in gezelschap denk ik altijd ; "je moest eens weten met welk geheim/verdriet ik loop". of "jullie zijn allemaal wel gelukkig samen" maar ach weet ik veel. als zoveel mannen en vrouwen dit doen dan kan het niet anders dan dat er vele vrienden en vriendinnen het ook gedaan hebben, waarvan ik het ook niet weet.
lieve grt. M04
(7009) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-19 11:38:00
OMG lot70, dat is bijna niet vol te houden dan. als iemand blijft liegen. dan kun je idd niet echt meer iets opbouwen. ik heb mijn man niet meer kunnen betrappen op leugens. ik heb wel in zijn vreemdgaan tijd gemerkt dat er iets was. ik heb met schaam rood op mijn kaken tot twee keer toe gevraagd of er iemand was. daarop heb ik nee als antwoord gekregen. ja dat doet zeer. want je beschuldigd iemand nogal van iets en als het dan echt niet waar is .... dat vind ik nogal wat. tot op een dag ik er achter kwam. ik had het dus al die tijd aangevoeld. enerzijds fijn dat je op je gevoel mag vertrouwen anderzijds ook heel erg te ontdekken wat er gebeurd is en dat er ZOOOO VEEEEL gelogen is. bizar.
en geloof me ik weet ook nog steeds niet of ik wil blijven. soms gaat het een dag goed en dan weer dagen van twijfel. voor mijn kids ga ik door maar anders weet ik het niet hoor. denk ik dat ik gestopt was.
heb jij hulp van buitenaf erbij?
grt. M04
(7013) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-19 15:45:00
Zoals je weet ken ik het gevoel (helaas). Direct communiceren is wel sneller dan op deze wijze om de dag via de site.

Ik heb via de site (Hein) gevraagd of we op een of andere manier mailadressen uit kunnen wisselen. Heb je wel eens geprobeerd om even "los" / "weg" van hem te zijn? Dit kan soms een oplossing tot je besluit bieden.
Heb je afspraken gemaakt over de telefoon en mail. Inzage enzo.
Ik weet je wilt niet controleren, maar vertrouwen.
Als je er afspraken over maakt dan schept alleen de afspraak al vertrouwen.
Zij heeft mij ook regelmatig (op eigen initiatief) diverse communicatie laten zien, of als ik even iets op internet op wou zoeken mij haar telefoon ter beschikking gesteld. Dat schept al (een klein) beetje vertrouwen.
Hopelijk kunnen we binnenkort even "apart" praten.
(7015) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-20 19:42:00
Beste M04,

Ja, ik heb hulp van buitenaf gehad. Met name t.b.v. woedebeheersing. De zogenaamd goede/beste vriend zou ik eigenlijk het ziekenhuis in willen slaan, maar ja je wilt niet op het politiebureau eindigen. Via de huisarts (hier kan je altijd terecht, voor al je vragen medisch en geestelijk vergeet dat niet !!!) doorverwezen naar een psychologenpraktijk. EMDR gehad om de beelden die in mijn hoofd vormden te "wissen". dit heeft wel iets geholpen. Al wens ik nog steeds dat hij een keer onder de trein komt.

Daarnaast heb ik heel veel met een oude schoolvriendin gesproken, veel gewandeld. Zij had al enkele relaties achter de rug, waarvan nooit geheel duidelijk was hoe e.e.a. stuk gelopen was. Achteraf bleek ze een ervaringsdeskundige op beide vlakken. Zo hoor je nog 's wat. ;) Door haar ervaring heeft ze wel heel gericht vragen gesteld en begrip kunnen tonen, zich goed kunnen verplaatsen in de situatie. De angst, het wantrouwen en het verdriet zal echt niet ineens verdwijn. Dat heeft rete veel tijd nodig.

p.s. heb nog geen reactie van Hein ontvangen via de mail.
Keep up M04.

Grtz Lot70
(7017) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-20 22:24:00
Dat zou heel fijn zijn idd. Nee ben nog niet los van hem geweest, zou wel
Heel graag apart willen wonen maar durf t ook niet goed. Mijn kinderen hebben dan zo'n verdriet. Dat hebben ze nu al als ze mij weer zien huilen.
Ik hoop idd dat we apart mogen/kunnen, fijn dat je t gevraagd hebt.
Grt m04
(7018) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-21 12:44:00
Woow, wat een geluk (uiteraard niet voor je vriendin) dat je zo'n lotgenoot hebt. Ik ben nog zoekende daarna. Ja jou maar je snapt vast wat ik bedoel en hier zit telkens lang tussen de mails. Oh EMDR heb ik ook gedaan. Hielp slechts deels. En echt praten of dagelijks terecht kunnen bij iemand heb ik niet. Zoals ik al zei kan alleen een echte lotgenoot invoelen wat ik doormaak. Het is niet anders. Hoewel ik daar ook boos over kan worden. De hele shitzooi ligt op mn bord. Niet om gevraagd en toch moet je er mee dealen. Ook al ga je uit elkaar. Altijd zal het er zijn. Soms kan ik de mensheid ook echt wel haten hierom. Maar ik sla dan door realiseer ik me. Het is moeilijk dat je niet terecht kan bij vrienden. Ze snappen het niet als ze het niet zelf hebben doorleeft. Ik ben moe...heel moe.
M04
(7021) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-21 13:29:00
PS Praten met m'n huisarts vind ik moeilijk. Hij werd ook verliefd op een ander. Vertelde hij toen we bij hem zaten. Pfffff😔
(7022) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-22 14:28:00
Heb je dat weer :D :D.

Maar ja, dat wil niet zeggen dat hij je niet kan helpen. Misschien voel je je wat ongemakkelijk, maar het hoeft niet de huisarts in eigen persoon te zijn, hij kan je ook doorsturen. Heb je bij de huisartsenpraktijk misschien een praktijkonderstener(ster). Dit is meestal een psychologisch onderlegd persoon waar je met persoonlijke vraagstukken terecht kunt. Hoe lang hebben jullie al een relatie?
GrtZ Lot70
(7027) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-22 14:38:00
M04, ik heb een tijdelijk mailadres aangemaakt, dat kan jij ook mocht je dit willen. Dit kan op diverse sites zoals yahoo of mail.com. (en vele anderen)
je kan me mailen op: tijdelijk_lot70@mail.com. Dit mailadres kan ik over een week of zo weer gewoon deleten.
(7028) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-22 17:52:00
Oke ga ik doen, gaat eventjes duren ben even op vakantie. Grt en tot snel M04
(7029) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-22 21:49:00
M04, fijne vakantie, probeer er van te genieten!
(7030) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-28 13:30:00
Gaat eigenlijk helemaal niet dat genieten. Iedere minuut iedere seconde is t er. Ik wil eigenlijk echt niet meer met deze man ookal is tde liefde van mnleben. Zo bedonderd worden maakt je stuk. Ik wil eigenlijk niet eens meer leven. Ben zo klaar met alles
M04
(7040) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-29 14:25:00
Wow M04, dat klinkt niet goed.
Hij mag zich slecht en niets waard voelen, niet jij. Jij bent niet diegene die buiten het boekje is gegaan, maar hij. Dat je er continue aan denkt is normaal, en ja, ook héééél vervelend en pijnlijk. Wat ik merk is dat ik nu nog veeeeel meer van mijn kinderen houd dan voorheen. Ik kan van ze genieten door alleen al naar ze te kijken of aan ze te denken. Probeer je focus te verleggen.

Je bent voor veel mensen belangrijk en voor veel mensen mag je er zijn. Veel mensen iuit je omgeving zijn trots op je. Denk daar aan.
Gr Lot70
(7043) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-30 11:07:00
Het is heel begrijpelijk dat het leven even helemaal niet leuk is op zo'n moment dat je bedrogen bent, maar hoe zwaar het ook is, dit is tijdelijk.. Je moet er doorheen om er sterker uit te kunnen komen. Laat het toe en weet dat je het waard bent om te leven en om liefde te ontvangen! Misschien biedt dit artikel een beetje troost: https://vrouw.nl/in_het_nieuws/31834/onderzoek_wijst_uit_ging_je_partner_vreemd_je_komt_er_sterker_uit
(7046) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-02 16:00:00
weer zo'n typisch stereotyperend stuk, waarbij alleen de mannen maar vreemd gaan. Wat een onzin. Vrouwen zijn net zo erg, of misschien wel veel erger.
Over het algemeen zijn mannen veel doorzichtiger, dus zal een vrouw het sneller in de gaten hebben. Vrouwen zijn (over het algemeen) veel geniepiger, geslepen en bedrieglijker.
(7051) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-03 05:00:00
Lief bedoeld maar ik kon niets met die tekst van vrouw.no etc etc
Sterker nog t maakte me alleen maar bozer. Vooral ook omdat t artikel stond tussen t dagboek van een minnares. Nou dan kook ik al bij dat artikel. Om nog maar te zwijgen van de inhoud. Feit blijft dat mijn beslissing om weg te gaan steeds duidelijker word. Ik kan en wil niet leven naast iemand die me bedriegt en met een ander naar bed gaat. Ik trouwde met de liefde van m'n leven en trouwen betekent elkaar trouw beloven. En niet zeggen dat t oke is in de relatie en ondertussen met een ander on bed rampetampen. NEE NEE NEE NEE DAAR WIL IK NIETS MAAR DAN OOK NIETS MEE TE MAKEN HEBBEN. en dat gezeik van ki deren in t spel. Die waren er GVD ook toen meneer vreemd ging maar daar moet ik dan maar WEL rekening mee houden hoe oneerlijk is dat??!!
(7052) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-03 20:34:00
Beste schrijver van 2 mei 2016 16 uur. Daar gaat t hier helemaal niet om. Ik ben een vrouw en daarom bied men me dit artikel. Als ik man was geweest was t ongetwijfeld een ander artikel geweest. Ik heb al eerder geschreven dat ik goed weet dat vrouwen net zo veel vreemd gaan als mannen. Ik haat het van beide geslachten. Je doet dit gewoon niet heb ballen zowel man als vrouw en praat. Maar flik niet zoiets. T zijn allemaal Lafaards. Ik zou t dijn vinden als we hier niet meer over gaan discussiëren! T gaat om t elkaar steunen in dit verdriet en Dze verdrietige weg. Hoe fijn zou dit kunnen zijn?!
(7056) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-04 09:35:00
M04,

Uit je reactie (ik denk tenminste dat deze van jou af komt) begrijp ik dat de vakantie jullie niet goed heeft gedaan. Aan de schrijfster van het stuk uit VROUW. Als je het stuk goed gelezen hebt zie je dat je er niet sterker uit komt!!! Je bent namelijk voortaan altijd op je hoede, dus wantrouwend.
Je verwacht minder, dus je haalt nooit meer het volledige geluk uit je relatie.
Dat noemen ze dan dat je sterker wordt ?!?!?! Vreemde manier van sterker worden. :( Aan alle klootzakken (zowel mannen als vrouwen) die denken dat een keertje (of vaker) buiten de deur n##ken geen kwaad kan.
Think Twice !!!

GrtZ. Lot70
(7057) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-06 20:17:00
Ik heb een vraag, mijn vrouw gaat al een jaar vreemd ben ik achter gekomen vorige week. En ze blijft bij die andere man. Onze relatie is over en onze twee kinderen (4 en 7) zitten met gescheiden ouders. Nu weet ik met wie ze al een jaar een relatie heft. Hij is ook getrouwd, ook twee kinderen. Ik sta op het punt om die andere vrouw te bellen, is dat slim?
(7062) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-07 16:53:00
Beste M04,

Mijn oprechte excuses voor het linkje naar dat artikel. Ik had me niet goed gerealiseerd dat het boze reacties zou oproepen. Dat was zeker niet de bedoeling. Maar ondanks dat ben ik wel blij met jouw reactie in die zin dat je nog leeft en ook andere gevoelens hebt en daarbij volgens mij ook een sterke wil! Want ik schrok heel erg van het feit dat je naast het niet meer kunnen genieten ook eigenlijk niet meer wilde leven..
Het enige wat ik daarop wou zeggen is dat je, zoals iedereen, mag voelen wat je voelt en zijn wie je bent, zonder natuurlijk iemand anders te schaden, maar dat mag duidelijk zijn, ook in deze discussie over vreemdgaan.
(7065) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-08 21:20:00
Pffffff ik zou niet weten wat te doen. Wel niet zeggen tegen zijn vrouw? Zelfs nu ik degene ben die net als jij bedrogen is vind ik t moeilijk te zeggen wat te doen. Dat kun je alleen als de je t zelf meemaakt. Gelukkig kom ik deze vrouw niet tegen want ze woont ver weg en volgens mijn man heeft ze een slechte relatie met hem en staat ze op t punt uit elkaar te gaan. Maar als ik de persoon zou kennen ja wat dan??? Ik vind t afschuwelijk ook voor jullie kleine hummeltjes. Ik vind t een klote streek. En wens je heel veel sterkte. Grt m04
(7066) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-09 11:30:00
Schrijver van 2016-05-06/ 20.17

Als je vrouw bij die man blijft, dan neem ik aan dat het wederzijds is en dat ze niet als scharrel zal blijven. (zo wel dan is ze echt goed stom).

Ik zou het sowieso zeggen. Hij (de vrijer van je ex) heeft ook jou een hoop narigheid gegeven, dan kan het in mijn ogen niet zo zijn dat hij lekker van 2 walletjes blijft eten. Daarnaast heeft zijn vrouw ook recht op de waarheid.
Een goede relatie is mi gebaseerd op eerlijkheid, dus dan maar open kaart spelen.

Ik heb het de vrouw van mijn "voormalig goede vriend" wel verteld dat haar man met mijn vrouw vreemd ging.

Zij heeft het hem vergeven (omdat ze zelf blijkbaar ook wel eens een slippertje had gemaakt), ze zijn nog steeds bij elkaar. En ze gelooft hem ook meer dan mij, terwijl hij net te vertrouwen is, hij heeft al eerder met een collega het bed gedeeld, en met andere vriendinnen van zijn vrouw liggen rotzooien. Hij heeft haar daar natuurlijk niks van verteld en zij vertrouwd hem ondanks wat hij geflikt heeft nog steeds.

O ja, hem opzoeken heb ik wel eens gelezen is niet zo'n goed idee, je weet niet wat een van beiden overkomt ten gevolge van woede en frustratie. (ziekenhuis, politie etc.)

Tja, shit hapens.

Vorige week weer even een fikse dip gehad, na het bericht van Mattie van Q.
Ik heb mijn vrouw ook diverse keren gevraagd of de kinderen wel van mij zijn.
Zij zegt van wel, maar ze heeft over zoveel zaken gelogen, dat ik haar niet op haar woord geloof. Meten is weten, dus ik heb inmiddels een test heb besteld voor mij en de 2 kinderen. Als de uitkomst niet goed is ben ik uiteraard meteen pleite.

Gr. Lot70
(7067) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-09 15:07:00
Lot70, hoe gaat dat tijdelijke email ook alweer, kan hier laatste 10 "chatberichten" lezen maar niet meer, vind ze althans niet en dus ook niet meer hoe ik dit moest aanmaken.
dank je alvast. grtjs. M04
(7068) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-09 16:39:00
M04:
Mijn tijdelijke adres is: tijdelijk_lot70@mail.com.
GrtZ. Lot70

P.s. je kan bovenaan ook de link aanklikken voor oudere berichten, zodat je ook oudere berichten kan teruglezen.
(7069) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-10 13:41:00
Ja dat verhaal van Matty. Hoe erg is dat idd. Ik kon wel janken. Ik weet niet het fijne maar idd het haalt eea open. Ik merk ook aan jou Lot70 dat je na la die jaren nog steeds boos bent. Hoe lang geleden is het nu? Moeilijk voor je.
Ik moet zeggen dat het bij ons wel rustig is nu. We hebben enorm veel gehuild samen afgelopen weekend. En nu .... ik weet het niet zo goed. We hebben het fijn samen maar ik controleer nog steeds alles en dat nu na een half jaar. kan nog steeds niet goed werken. Niet mijn hoofd bij mijn werk houden. Doorzoek alles van hem om te checken of ik alles weet.
Ik weet niet hoe dat mail adres aan de praat te krijgen. als ik het account wil toevoegen in mijn mail box lukt het niet.ben hierslecht in.
sorry
M04
(7070) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-10 14:07:00
Lot70, heb je dat ook. ik ken de persoon niet persoonlijk waar mijn man mee naar bed is geweest maar wel haar naam en ik doorzoek alles. nog steeds na een half jaar kijk ik regelmatig op Facebook. bij het ontdekken heb ik een emoji met een middelvinger omhoog bij haar gezet via een PB. we hebben elkaar ook meteen geblokkeerd. maar nu na een half jaar nog steeds zoeken en kijken. ik ben 50+ zij net 47 en geen rimpeltjes. mooie bruine ogen en een prachtig gebit. pfff dan voel je jezelf lelijk hoor..... ik vond mezelf al niets en nu.....
heb jij daar ook last van? grt M04
(7071) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-11 12:47:00
M04
Een mailadres aanmaken is niet zo moeilijk. Ga bijv. naar www.mail.com rechts bovenaan de pagina heb je 2 knoppen "sign up" en "log in" klik op sign up.
Je krijgt enkele vragen, oa welk mailadres je wilt en het wachtwoord.
Na het invullen van de vragen druk je op ok of verder o.i.d. en klaar.
Na c.a. half uur kan je het mailadres gebruiken. Ik zou dit niet doen via je outlook o.i.d., maar gewoon via de internet explorer /browser

Ik heb ook alles doorgespit, telefoon (met vele app's), PC, bezochte internet pagina's, facebook, aantekeningen op de kalender (ook wat weg gegumd of doorgestreept was), rekeningafschriften, etc. Ik viel van de ene in de andere verbazing, maar dat wil ik hier niet allemaal neerzetten.

Ik ben geen "Don Guan", maar volgens mij niet onaardig om te zien, gewicht volgens BMI ;) .
Ik ben dan ook niet zo geobsedeerd over mijn uiterlijk. Zij ging ook niet vreemd voor het uiterlijk van de ander (meer voor de aandacht).
Ik kan me ook niet voorstellen dat hij het wel alleen om het uiterlijk gedaan heeft, al speelt dat (neem ik aan bij de vreemdgangers) met het zoeken naar een schatje wel mee. Ze mag dan wel een leuk koppie hebben, maar je moet maar zo denken dat zij ook niet gelukkig is, anders doet ze zoiets niet. Je kan bij haar niet achter de voordeur kijken en haar uiterlijk zegt niets over haar persoonlijkheid. Misschien is het wel een bitch 1e klas.

nog even een voorbeeldje van wantrouwen:
Gisteren liep ik even weg bij de bank om drinken te pakken, zij dacht dat ik naar mijn PC liep om te werken. Toen ik uit de keuken terug kwam zag ik dat ze iets van een messenger app open had staan, "toevallig" sloot ze deze net af toen ik bij de bank kwam. "verdacht", maar je hoopt toch dat je ze kan vertrouwen. Na 5 minuten toch maar gevraagd wat ze aan het doen was, ze liet me direct haar telefoon zien, met de laatste berichten. Bleek het gewoon een persoonlijk bericht te zijn van een buurvrouw via facebook. Zo zie je maar de opgelopen schade/wantrouwen blijft lang na-ijlen.

Sterkte meid.

GrtZ Lot70
(7072) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-17 17:59:00
Lot70,
graag wil ik je laten weten dat het nu best wel goed gaat. al 1,5 week geen mega dip meer. sterker nog steeds meer de wil de andere kant op te willen. de kant op doorgaan met ons gezin en samen. het voelt heel fijn. mijn verdriet mag er zijn. ik kan het zelf nu ook verdragen. eerst wist ik niet waar ik het zoeken moest. ik ben een gelukkig mens met verdriet dat een plek moet krijgen.
mijn man laat me zo enorm voelen er voor mij te zijn en met mij door te willen dat ook zijn houding heel veel doet aan een positieve vooruitgang. ik heb het gevoel het aan te kunnen voor de toekomst. wat zou dat fijn zijn.
ik hoop zo dat het voor jou en je vrouw ook goed zal gaan.
hoelang geleden is dit alles bij jullie gebeurd?
grt.Mo4
(7091) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-18 15:39:00
Ik zou het alleszins niet vertellen aan die andere vrouw. Het helpt jezelf niet echt vooruit hoor want je situatie met je (ex)partner gaat er niet op beteren en ... jullie hebben nog kinderen. Als de spanning tussen jullie verder oploopt is dat ook niet leuk voor hen. (en stel dat... komt ze dan terug of gaat ze ooit 'hervallen'?)
Ik wou dat ook eerst doen, maar de relatietherapeut heeft me dit afgeraden...
(7092) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-18 16:31:00
Zo M04, super fijn voor je dat je het gevoel hebt dat het de goede kant op gaat !

Ik heb ook altijd gehoopt dat dat bij mij ook zou gebeuren.
Ik ben echter geconfronteerd met zo veel leugens welke afgelopen 2 jaar boven water zijn gekomen dat ik telkens weer terugval in boosheid.
In middels komen er geen leugens/onwaarheden/of verzwegen gebeurtenissen meer, maar ik weet (vanwege de enorme hoeveelheid aan leugens) niet wat ik daar van moet denken. Is het inmiddels schoon schip, of zitten er nog enkele lijken in de kast?

Gisteren nog stond ik zo maar ineens op het punt m'n PC (ik was op het werk) uit te zetten, naar huis te rijden en haar mede te delen dat het over en uit is.

Het duurt te lang (dikke 2 jaar). We slopen elkaar en onze relatie. Ze houdt nog zielsveel van me, maar wat is dat waard?
Voor mij nu niet veel.
Ik heb haar altijd te leuk gevonden om nu te laten gaan.
Ik kan haar alleen niet vergeven, niet na zoveel onwaarheden en geheimen.
Lot70
(7093) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-19 11:37:00
lot70, ik kan me dit helemaal voorstellen. dan is het zooo wankel. ik denk dat ik het ook zou stoppen dan. maar het is zo moeilijk om voor een ander in te voelen. zelfs als je lotgenoten bent. je hart en je verstand zijn altijd in gevecht met elkaar dan. hebben jullie therapie gehad?
M04
(7099) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-20 16:56:00
Ja, maar ook dat is weer iets aparts. Niets is bij ons standaard.

Ze is destijds zo met zichzelf vastgelopen, dat ze niet meer wilde leven.
Ze is toen c.a. 13 weken opgenomen geweest. (eerste 2 weken gesloten afdeling).
Daar wel enkele gesprekken gehad.
Inmiddels zijn er psychische onderzoeken geweest en heeft ze therapieën gevolgd (en volgt ze nog steeds)
(ze is na 2 jaar nog steeds niet in staat om volledig te werken, dus ja er is echt iets goed mis gegaan met haar (wat echt heel erg zwaar is voor haar), maar dat geeft niet het recht om te doen wat er gebeurd is)

Er zijn toen ook gesprekken geweest met een relatie therapeut, maar zoiets werkt natuurlijk niet als je ten eerste nog steeds boos bent (ik dus) en ten tweede als er nog steeds verzwegen / verdraaide waarheden of gewoon leugens boven water komen (van haar dus).

Nu heeft ze daar weer om gevraagd, maar voor mij hoeft dat niet.
Ze heeft van mij de kans gehad schoon schip te maken en die kans heeft ze niet gegrepen. Dat wringt nog steeds bij mij.

GrtZ Lot70
(7103) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-23 11:02:00
Beste Lot70,
Wat erg voor haar en jullie. En zeker heb je gelijk dat dat niets afdoet aan vreemdgaan. Dat recht heeft ze niet. Tenzij jullie daar allebei akkoord mee gaan maar dat is niet zo.

Ik lees ook wel dat jij wat bij de pakken neer zit, als ik dat zo mag interpreteren. Waarom geef je relatietherapie niet nog een keer een kans. Jullie zijn een aantal jaren verder, zij ook zeker door haar therapie. Nu zit t ook vast toch?

grt. M04
(7111) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-23 20:48:00
En als t dan weer wankelt. T weer binnenkomt, door een verhaal dat ik hoorde van een stel dat ik ken waar ook hij veel op z'n tel zat en nu vertrokken is en bij een ander zit. Hoe dom. Zo'n relatie begint niet eens eerlijk. Oh word er zo boos van. Weer een gezin ontwricht want ook daar zijn kinderen bij betrokken. Maar dan realiseer je je weer wat er is gebeurd en wat voor klere streek je is overkomen en aangedaan, zonder de slachtofferrol te willen aannemen. Oh ik kan er uren over doorschrijven. T verdriet is ongelooflijk pijnlijk.
M04
(7113) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-23 21:49:00
Zit weer zo enorm in een dip. Zou t liefst van de daken schreeuwen wat voor klotzak t is. Die van mij. Wil weeeeeeeg
(7114) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-24 09:34:00
M04 je 1 na laatste bericht leek zo positief.
Het leek alsof je weer hoop had dat je er samen goed uit ging komen.
Je laatste bericht laat zien dat de pijn nog heel dicht aan het oppervlak ligt.
Het is een blijft een K.T streek.
Ik weet niet hoor. Ben nog steeds lamgeslagen en sta in de overlevingsmodus.
Het hobbelt met veel dalen een beetje voort. Heb geen zin in gesprekken met een psych of therapeut. Ben het gezeik meer dan zat.
Lot70.
(7115) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-24 13:47:00
Weet je lot70 ik wil je echt geen kant op dwingen. zelf heb ik een therapeute die ik al had voor dit gebeurde, althans voor ik het wist. ik heb een mega klik met haar. zij is voor mij zoooo goed. je leeft maar een keer. waarom je zoveel ellendig voelen? ze kunnen je echt goed helpen hoor. alleen je moet een klik hebben. er is toch niets zo fijn als zelf gelukkig zijn?!
M04
(7116) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-24 19:40:00
Ik heb de afgelopen 2 jaar diverse therapeuten gehad.
- Psychologische Praktijkondersteuner van de huisartsenpraktijk
- Psycholoog met eigen praktijk
- Relatie therapeut
- Psychologe voor EMDR
- daarnaast diverse gesprekken samen met mn vrouw bij diverse van haar therapeuten/psycholgen, psychiaters etc.

Ik begin d'r ff niet meer aan.

Misschien later als ik er weer behoefte aan heb/zin in heb. Misschien wel ter verwerking van de scheiding.
'k weet niet.

Lot70
(7117) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-26 08:34:00
Lot70, dat kan ik me heel goed voorstellen. Jeetje jullie best wel gedaan. wat jammer dat het niet heeft gebracht wat je hoopte.
hebben jullie kinderen?
grt.
M04
(7121) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-30 17:09:00
Lot70, gaat het wel goed moet je? nee goed niet oké, maar ik zie je niet meer? oké ik deed er ook even over....
M04
(7135) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-31 13:26:00
Zoals dat telkens weer gaat: ik kom steeds weer terug in een dip van boosheid, afkeer en onbegrip. Wat heb ik er de pee in. Ik denk weer laat ze naar de klote lopen.
't is gewoon k*t. Enorm oneerlijk.
Lot70
(7137) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-01 21:38:00
weet je lot70 ik heb er al veel over gelezen. over hoe je relatie dit kan overleven. er zit alleen kans van slagen in als de ontrouwe partner alles eerlijk verteld, eerlijk antwoord op vragen van de bedrogen partner EN (!) alle contact met de persoon waarmee hij/zij is vreemdgegaan verbreekt. daarnaast dient de bedrogen partner de ontrouwe partner te vergeven en niet te willen scheiden. als ik jou reacties lees lijkt het alsof het doek gevallen is. pfff lijkt me dat erg. wat ga je dan doen?

voel je je ook zo eenzaam in dit alles? zo de behoefte met iemand te praten. maar ik heb niemand. mijn vriendin vertrouw ik niet meer. eigenlijk is praten met lotgenoten het fijnst. blij dat ik jou heb. in mijn omgeving stap ik niet op iemand af. want ook dan zal het wel doorverteld worden.

het lijkt wel een rouwproces. soms word ik weer zo boos. zo oneerlijk. hoe durft ie. klootzak en het liefst wil ik dan schreeuwen en slaan. en weglopen. maar ik hou zo ontzettend veel van deze man. dat kan ik niet zomaar uit zetten. k*tzooi.
(7142) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-01 22:13:00
lot 70 dit is al de derde keer dat ik vanavond kijk of je iets verstuurd heb. telkens lees ik je tekst. en idd ook ik denk het. laat m het heen en weer krijgen. stik er in. je koos er ook voor toen het moeilijk was met een ander naar bed te gaan. en ik kan nu door dit klote verdriet. daar heb ik niet om gevraagd. wij verloren ooit ons eerste kindje . die pijn sneed ook. deze pijn is door oneerlijk heid ontstaan. door leugens. oh het komt weer ik wil WEG WEGWEG. hem een enorme dreun verkopen!
m04
(7143) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-02 06:52:00
M, met tranen in mijn ogen zit ik je verhaal te lezen.
Vannacht weer gedroomd en vervolgens wakker gelegen.
Het breekt me echt op.
Lot70
(7144) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-03 01:33:00
Beste mede-lotgenoten,

Ik zit er even helemaal doorheen, ik wil gewoon even mijn verhaal kwijt ook al gaat het me waarschijnlijk niet helpen. 2 april werd ik na 8 jaar relatie, 3 1/2 jaar huwelijk met een zoon van bijna 2 van mijn gelukkige huisje-boompje-beestje podium afgedonderd. Mijn (voor mijn gevoel nu ex) vrouw zei tegen mij dat ze niet wist of ik het alleen ging redden en daarmee bedoelde ze (naar ik later pas begreep) dat ze mij ging verlaten.

Het was voor mij als een donderslag bij heldere hemel, ik snapte eerst de oorzaak niet maar na veel, af en toe niet zo vriendelijke, communicatie kwam ik erachter dat :
1) we in een sleur waren geraakt
2) ik haar het gevoel gaf dat ze ze er alleen voor stond in het huishouden, verzorgen van ons kind, eigenlijk in alles
3) dat ik mezelf had teruggetrokken (klopt !)
4) dat er geen intimiteit meer was
5) dat ze het niet erg zou vinden als ik vreemdging
6) dat ze gewoon geen gevoelens meer voor me had.

Nou dan weet je wel. De eerste 2 weken heb in een soort roes geleefd, wel bewust en op eigen keuze mijn gedrag volledig aangepast door het hele huishouden te doen en ook voor de kleine te zorgen, zei ze nog dat het er niet toe deed. Ze has er geen vertrouwen in dat ik mijn gedrag blijvend kon houden (uhh: hallo !! IK heb dot veranderd voor mezelf NIET voor jou). Ik het zelfs nog een relatietherapeut ingeschakeld, alleen wilde ze toen niet.

Zij heeft na 4 weken toch besloten om relatietherapie te starten, maar is wel na een week toch uit het huis getrokken en bij haar ouders gaan wonen (incl. 90% van haar eigendommen,waaronder ook onze gezamenlijke foto albums, want : 'in de huwelijkse voorwaarden zijn deze van mij', ja en we zijn niet niet definitief uit elkaar....), het beklemde haar teveel om mijn buurt te zijn, ook al leefden we volledig langs elkaar (zonder aanrakingen of gesprekken over de relatie)

Nou bij de intake gaf ze aan dat ze niet van me hield, therapeut zegt dat kan terugkomen: wil je dat ? Zij zegt, ja dat wil ik proberen. OK wij dus aan de therapie, ik deed 200% mijn best, maar ik had een stemmetje in mijn hoofd dat zei 'dit gaat te makkelijk, zij weet volgens mij niet wat dit inhoudt'. En ja mijn stemmetje kreeg gelijk, na 2 sessies (2 weken) merkte ik dat ze alweer naar een andere woning aan het zoeken was en ze gaf aan dat een scheiding financieel beter zou zijn, want ze kon niet en de hypotheek en een huur betalen, en dan kreeg ze meer geld van de belasting, over ijskoud gesproken.

Nou dat was dus voor mij de reden om het te accepteren en toch op een normale manier uit elkaar te gaan. Ik wilde er namelijk geen vechtscheiding van maken en te zorgen dat mijn zoon (die ik alleen heb gemaakt toen alles stabiel was, om hem een super leven te geven) toch tenminste nog een beetje een goed leven zou krijgen, ook al had mijn (ex)vrouw deze droom voor hem in duizend stukjes geslagen.

Echter dat was voor mijn (ex)vrouw blijkbaar niet genoeg, zo egoistisch als ze is heeft ze blijkbaar al die tijd (sinds 2 april) contact gehad met een collega op het werk, zoals ze zegt is er niets gebeurd (dat hoop ik voor haar) en heeft ze geen relatie (dat moest er nog bijkomen), maar alleen al de intentie, het liegen en het bedrog zorgen ervoor dat ik de hele zooi overboord wil gooien.

De enige die mij nu tegenhoudt om met advocaten en alles wat ik heb te zorgen dat zij niet meer krijgt dan ze verdient, is mijn zoon. Ik wil niet dat hij opgeoeit met het idee dat het normaal is dat mensen elkaar naar de verdommenis helpen.

Maar ik heb het er nu verdomde moeilijk mee, vooral omdat mijn (ex)vrouw ook nog eens het type is dat je in je gezicht uitlacht om je gekwetstheid en zegt dat zij ook haaf behoeftes heeft (behoeftes ? Ik heb al 8 jaar behoefte aan sks en die krijg ik ook niet genoeg, 1x in de maand mocht ik blij mee zijn). Kleine f....g egoiste wat ze is.

Om het verhaal compleet te maken, zij heeft een generalistische angststoornis, een herpes soa uit een eerdere relatie, bekkeninstabiliteit, loopt nu bij een psycholoog, is net 35 geworden en heeft volgens mij gewoon last een mid-thirty / midlife crisis of heeft plotseling een narcistische-persoonlijkheids- stoornis ontwikkeld.

Natuurlijk ben ikzelf ook niet de makkelijkste, ik weet dat ik ook schuld ben aan de scheiding, maar verdomme rond die dan gewoon fatsoenlijk af voor je kind en ga niet liggen te klootviolen met een of andere slome duikelaar op je werk die eens een keer iets liefs tegen je zegt. En ga dan niet 's avonds na een werkuitje samen met hem in een auto zitten op een parkeerplaats bij een bos in de middle of nowhere, terwijl je ouders op je wachten en ook niet weten wat je nu eigenlijk in je huwelijk aan het doen bent. Is er werkelijk geen wilskracht meer over om jezelf in te houden en niet toe te geven aan je lusten. Ik houdt het al 8 jaar vol als man zijnde (en daar ben ik verdomde trots op), heb NOOIT een scheve schaats gereden. En is dit nu wat ik hiervoor verdien? Behandel me tenminste met respect na al die tijd die we samen wel goed hebben doorgebracht en niet als een stuk vuil dat staat te wachten op de vuilophaaldienst.

Ik ben gelukkig een positief ingesteld iemand, maar als ik dat niet was dan had de depressie die op de loer ligt me al gegrepen en had ik denk ik uitgevoerd wat ik soms wel eens denk (kon ik er maar op een eenvoudige manier een eind aan maken). Dat is voor mij echter geen oplossing, want ik wil mijn zoon zien opgroeien en ook mijn zoon mijn levenswijsheden meegeven (niet teveel van de negatieve, want dan vertrouwt hij geen enkele vrouw meer).

Frappant detail, ik heb 4 lange relaties (in 15 jaar) gehad en in 3 daarvan ben ik op het einde bedrogen geworden, statistisch gezien is het dus 3-0 voor de vrouwen. Denk dus dat ze de inhaalslag al hebben uitgevoerd en nu net zoals Max Verstappen op het podium staan, met een hooghartig gezicht en zeggen, jullie mannen kunnen niet meer aan ons tippen, wij hebben de macht !!!!

Groetjes Daan (36)
(7146) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-06 10:08:00
Daan,

Zo wat een uitgebreid verhaal. Ik snap niet dat als 2 mensen van elkaar houden ze dan toch een relatie dood laten bloeden. Als je merkt dat het niet goed gaat moet je daar beiden aan werken. Als je dan eerst je gerief elders gaat halen (zoals ik uit je verhaal begrijp doet/deed je vrouw dat) dan geef je daarmee je eigen relatie geen eerlijke kans. De verwijten die ze je gaf had ze eerder voor de voeten moeten werpen. Want in een relatie ben je beiden verantwoordelijk voor de communicatie. Voor mij is open en eerlijk DE BASIS, ook voor onderwerpen waar je het misschien liever niet over hebt.

Ik vind het heel erg voor je dat dit niet lukt/gelukt is. Zijn de relatie therapie gesprekken ten einde? Of lopen deze nog wel? Hopelijk komen jullie er samen uit. Sterkte in ieder geval. Dat je al in 3 relaties bedrogen bent doet me pijn. Respect dat je toch nog in je relatie blijft geloven.

Grtz. Lot70
(7159) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-07 10:17:00
Wat een verhaal en wat een verdriet weer en hoe oneerlijk. Idd waarom communiceert ze tijdens jullie huwelijk niet dat het niet oké gaat. Maar ja dat deed mijn man ook niet. Ik snap er helemaal niets van. En dat vrouwen dit kunnen al helemaal niet. Ik dacht dat mannen meer met hun ratio te werk gingen en bedacht er zelf bij dat ze egoïstischer van aard zijn, ik bedoel minder goed zichzelf kunnen wegcijferen. Maar als ik jou verhaal en dat van Lot70 erbij ben ik hier de zowat enige vrouw. ik schaam me gewoon voor mijn geslacht, maar eigenlijk voor iedereen die ontrouw is. Ik heb wel eens wat getallen gelezen en afgelopen weekend was ik in Rotterdam en als je dan al die mensen ziet lopen en bedenkt dat de kans dat je bedrogen word 75% en je je dus realiseert dat van die hele hordes mensen er zoveel met hetzij hetzelfde verdriet lopen hetzij bedrogen besodemietert en bedonderd worden zonder het te weten. Dan zou ik willen schreeuwen. heel hard willen schreeuwen. degen die dit doen man of vrouw ....
vanochtend heb ik het programma zitten kijken op de computer waar Mattie voor het eerst weer terug is in de radio uitzending. jakend. Hemel heeft die man het zwaar. ik heb zo met hem te doen dat het bijna voelt alsof ik van hem hou. hoe vreemd is dit nu weer.
dat wilde ik even kwijt. ik weet het. ik help er niemand mee. kon ik dat maar. liefs
M04
(7163) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-07 17:53:00
Hemel, er gaat ook geen dag voorbij of je wordt geconfronteerd met ontrouw. Zit te werken heb Qmusic aan, leest de DJ een onderzoek voor dat als iemand eenmaal is vreemdgegaan dat de kans groot is dat hij/zijhet nog een keer doet. Ik dacht altijd; 'dat doet mijn man niet'. we hebben het er ook vaak over gehad. jij merkt dat meteen aan me. en ja ik merkte het ook. ik vroeg het ook. tot twee keer toe. en hij zij nee. heb je een ander? nee. wat is er dan met je....laat me maar zei hij. een midlifecrisis denk ik..oh ik ga het dal weer in. een half jaar na dato en nog steeds dips. het liefst emigreerde ik naar het andere eind van de wereld.
zouden mijn ouders ook???? wie weet. niemand praat er over. het moet meer gebeuren in mijn omgeving. maar ik hoor het niet.
:-(
M04
(7166) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-08 09:46:00
M04, ik heb de terugkeer van Mattie niet gehoord, maar zoals ik al eerder verteld heb, heb ik onlangs ook test besteld en uitgevoerd.
Het resultaat is dat ik van beide kinderen de vader ben.

Aan de ene kant gelukkig (zeker voor de kinderen), aan de andere kant was dit (indien de uitslag minder positief was) een definitieve escape om een punt achter de relatie te zetten.

Ik durf de stap niet te wagen, bang voor de toekomst, bang voor de ellende die op m'n pad komt, bang voor het aangaan van nieuwe relaties, bang zijn op een houtje te moeten bijten, bang voor de reactie van de kinderen.

Gisteren heb ik met een vriend een eind gewandeld. Hij is al een poos gescheiden (niet vanwege ontrouw) en herkende de angst, maar gaf aan dat er zo veel leuke nieuwe dingen op zijn pad zijn gekomen. Toch durf ik het niet.

Misschien ben ik ook wel bang om haar met een ander gelukkig te zien.

M04, je zegt nog steeds dat je er met niemand over durft te praten. Schijt aan de rest van de wereld. Praat erover. Als je vriend(in)(en) je niet willen steunen weet je meteen wat je aan ze hebt.
Ook dat ruimt alle nepvrienden weer eens op, ff met de stofdoek erdoor.

Je zal zien dat er ineens (bijvoorbeeld) een oude vriendin die je 10 jaar niet meer gesproken hebt ineens je beste maatje wordt. Die heb je nodig !!!

Betreft je ouders, zij mogen best weten met wat voor een enorme last je rondloopt. Bij mij waren het de eerste die ik het verteld heb.
De dag dat ik het ontdekt heb ben ik naar ze toe gereden en ben huilend binnengevallen. Met de woorden "ze gaat vreemd" heb ik een half uur aan de keukentafel zitten janken.

In een later stadium is het ook ter sprake gekomen of ze er mee bekend zijn/ervaringen hebben. Het antwoord was nee, nooit zelf of in de directe familie meegemaakt. Maar ja vroeger was het natuurlijk nog meer een taboe dan nu.

Kortom: Praat !!!

GrtZ Lot70
(7169) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-08 23:00:00
Hallo,
Hier ook een bedrogen vrouw en wat een toestand. Had een relatie van 11 jaar en uit deze relatie is een zoon gekomen. 3 jaar geleden ontdekte ik overspel via sms bij mijn vriend met collega. Hij is direct zonder sorry of pardon vertrokken en ons met veel verdriet achtergelaten. Hij stond erop langs te komen bij de zoon wanneer hem uitkwam want anders kwamen er advocaten. Zeer veel verdriet gekend. Telkens als mijn zoon vroeg waar is papa ? Ik wil spelen .enz.. Een jaar later smeekte hij om terug te komen, want hij had schuldgevoel, en miste ons goede leven samen. Mijn grote fout is geweest van hem terug te nemen want ik had eigenlijk mijn leven op een goed spoor. 3 jaar later na een zeer leuke reis plots ging het niet meer tussen ons zei hij, ik stond perplex want we hadden ook nog juist een leuk weekend gehad, dat weekend plannen zitten maken. Maar plots beseft hij dat we hem niet gelukkig kunnen maken. Paf een week later is hij weg. Hij is nu verhuisd en wil het adres niet zeggen maar via via weet ik dat hij opnieuw, maar nu een andere collega van het werk woont. Mijn zoon heeft het er ditmaal niet moeilijk mee ofwel doet hij maar alsof om mij nog meer verdriet te sparen, want ik ben zo vernederd. De 1x dacht ik oh dat is een midlife-crisis. Maar 2x...vind ik eigenlijk slechter omdat ik mij eigenlijk al na de 1ste keer niet meer goed in mijn vel voelde, het uit mijn hoofd zette en er bewust niet wou aan denken omdat ik deze relatie echt wou redden. Ik vraag mij ook dikwijls af wat voor vrouwen dit zijn ? Beseffen die dan niet dat ze een kind zijn papa afnemen denk ik soms maar langs de andere kant is het eigenlijk zijn fout want wie weet welke leugens hij daar allemaal gaat zeggen. Op dit moment zit mijn hoofd vol vragen en liefst verhuis ik naar de andere kant van de wereld
Kaatje uit Boom
(7175) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-13 12:16:00
och meisje ik heb met je te doen. ik vind het zo moedig van je dat je hem de eerste keer terugnam. zeker op die manier. wat erg. ze zeggen het he ....eens ontrouw altijd ontrouw. zou dat echt zo zijn. ik denk niet meer dat dat mij niet zal overkomen. want zo dacht ik ook en het overkwam me toch. ik bespreek het ook en mijn man zegt dat dit nooit meer zal gebeuren. ik hoop het maar. dat zal nog wel even lastig blijven. ik kan wel huilen van jou verhaal ook. zo erg. waarom doen mensen dit. en idd...ook ik word wel eens boos op die andere vrouw..."waarom blijf je niet met je poten van mijn ventje af?" ze had het makkelijker...een vriend die niet met haar praatte en waar ze al bij het weggaan was. maar ja mijn man was fout. zij is verantwoordelijk voor haar stuk. ik kan wel gillen. zo boos word ik telkens weer. toch zijn we heel hard aan onze relatie aan het werken. met veel pijn en verdriet. ook bij mijn man trouwens. als je je realiseert wat de kinderen had kunnen overkomen. zo jonge meisjes en dan al uit elkaar. bizar. blijft moeilijk die gedachte.
ik hoop dat je hier een beetje je verdriet van je af kan schrijven. en als we je kunnen helpen lees ik het graag.
M04
(7184) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-13 12:29:00
Kaatje,

Wat enorm gemeen. Wederom wordt weer eens aangetoond dat sommige mensen zo gemakzuchtig denken. De schade die ze (degene die vreemdgaan) aanrichten is zo enorm. En je gewoon laten zitten zonder enige (fatsoenlijke) vorm van communicatie vind ik helemaal absurd.
Kan je bij iemand je verhaal kwijt?
Kaat, sterkte deze periode.
Gr.Lot70
(7185) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-15 09:16:00
iedere dag weer. iedere dag opnieuw. blij wakker worden naast de liefde van mijn leven. een gezellig ontbijt samen met onze kinderen. en dan komen de 101 momenten waarop ik aan je ontrouw denk. zie ik je weer wegrijden naar een afspraak. zwaaide ik je uit. met open ogen ging je naar haar. wat voelde je. wat dacht je. dat doet zo zeer. jij. een man die altijd zo lief is. en nog steeds. de man waar ik zo ziels veel van hou. op radio op tv in boekjes bij de kapper op een feest...overal overal kom je het tegen.ontrouw ontrouw ontrouw. het doet zooo zeer. ik probeer vertrouwen te hebben in dat het verdriet zal slijten. het blinde vertrouwen zal er nooit meer zijn. ooit beloofde je trouw te zijn. in goede en slechte tijden. ik had het moeilijk. liep al paar jaar bij een psycholoog. en juist toen het goed ging......
en dan komt er een liedje uit onze verwerkingstijd...en smelt ik weer helemaal. je bent de liefde van mijn leven. ik wil bij je blijven. we hebben al menige hobbel overleefd. deze ravage gaat ons ook lukken. onze liefde is zoveel intenser nu. ik hou van je schat. ziels veel. xx
(7189) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-18 12:02:00
we verstonden elkaar niet meer… onze relatie was uitgedoofd… maar mijn liefde voor hem en onze kids was te sterk. Ik heb software op zijn telefoon gezet en toen werd het duidelijk hij praatte met zijn beste vriend over alles. Dankzij het meelezen van die gesprekken begreep ik wat er misging en beetje bij beetje (zo valt het niet op) paste ik mijn heimelijk verkregen info toe in de praktijk… I’m sooo happy… we zijn terug zeer close geworden dank zij spyphones.be
(7195) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-20 11:45:00
wouw wat een fijn bericht van de persoon met het telefoon verhaal (spyphones). Voor mij komt dit te laat. Het kwaad was al geschied en nu zijn we op weg naar herstel van vertrouwen. Om dan zoiets te gaan doen kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Maar ik snap het heel goed als anderen dit doen. Hoe lang geleden heeft dit zich afgespeeld? En wat fijn dat jullie elkaar weer hebben kunnen vinden. Gaat het gewoon goed (wat is gewoon??!!) of met vallen en opstaan.
grt. M04
(7207) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 09:55:00
hoe bestaat het he. het ene moment kan ik me heerlijk voelen en het andere moment wil ik scheiden. het is zo'n hel. een hel waar ik niet om gevraagd heb.hoe kunnen mensen nu zeggen dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk.
het vreet energie. voel me moe moe en nog eens moe. al een nacht helemaal niet geslapen en gister nacht heel slecht. en niemand niemand kan je helpen. je moet er helemaal alleen en zelf doorheen.
M04
kan gewoon niet werken.
(7211) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 09:56:00
Hallo allemaal,
Het is fijn om herkenbare verhalen te lezen vooral als je net ontdekt dat je man je met een ander bedrogen heeft. Ook schrijf ik dit om de mensen die er middrn in zitten een beetje op weg te hrlpen. Wat ik van alles heb geleerd is dat je alleen je zelf er door heen kan slepen en je ogen goed open te houden. Ieder mens is anders en ieder relatie is anders. Je kan nooit bij voorhand zeggen hoe je moet handelen. Bekijk je eigen situatie en handel daar naar. Luister vooral niet naar anderen die meteen het negatieve roepen maar zie juist van het negatieve het positieve ervan. Volg ten alle tijden je gevoel. Zit je niet meer lekker na het gebeuren in je relatie stop er mee maar besef ook dat iedereen maar een mens is en fouten kan maken. Het gaat erom hoe diegene met de fout om gaat. Mijn man is jarenlang emotioneel vreemd gegaan en er is naar zijn zeggen in die jaren geen fysiek contact geweest. Het gekke is dat ik altijd wel zijn gangen ben nagegaan omdat ik denk dat vreemdgaan wel in ieder mens schuilt. Maar ben nooit wat tegengekomen terwijl ik nu weet dat ik het toen ook al had ontdekken maar het over het hoofd heb gezien. Het was de tijd er nog niet voor dat het naar boven moest komen. Ik voelde afstand tussen ons en hadden veel ruzies. Mijn gevoel zei dat ik zijn telefoon moest inzien en telefoonfacturen en ja hoor, je instinct klopt. Nou dan krijg je een klap te verwerken. Veel gepraat, gehuild, geschreeuwd en heel lang boos geweest. Het ergste vond ik van alles het liegen om mij geen pijn te doen maar het doet nog meer pijn als je ontdekt dat er weer een leugen is. Wij zijn heel vaak op het punt gestaan om er een einde te maken maar de nadelen wegen meer dan de voordelen. Er zijn jonge kinderen en we houden teveel van elkaar. Wie geeft de garantie dat het in een nieuwe relatie niet nog een x kan gebeuren. Hij heeft enorm spijt van het gebeuren en beseft zelf niet waar hij mee bezig was. Hij schaamt zich enorm voor en durf wel te zeggen dat het niet nogmaals zal gebeuren. Zeg nooit nooit, dat is iets wat ik van dit alles heb geleerd en als het wel zo is dan ben ik heel duidelijk en is het einde huwelijk. 1x dit meemaken is al erg genoeg.
Ik kan zeggen dat ik verder ben gegaan door te accepteren wat er is gebeurd, het gebeuren los te laten en beseffen dat het leven onvoorspelbaar is. Wij proberen van deze fase te leren en er als koppel sterker uit te komen. Echte liefde overwint alles.
(7212) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 11:29:00
zijn er hier vrouwen die net bedrogen zijn. die helemaal voor het eerst proberen hiervan bij te komen. die er voor kiezen door te gaan met hun partner? of dit traject doorlopen hebben. ik zou het heel fijn vinden daar steun en inspiratie mee te delen om vooruit te komen. al is het maar voor de kinderen. helaas krijgen ook zij deze spanning mee.
ik hoop niet dat ik de woede van de bedrogen mannen nu op mijn hals haal. ik snap dat het voor hen net zo klote voelt. alleen vrouwen zitten zoveel ingewikkelder in elkaar dat ik het fijn vind om naast het lotgenoten zijn het ook fijn vind om ongeveer even ingewikkeld te voelen en denken. snappen jullie me mannen?
M04
(7214) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 12:27:00
MO4,

Ik begrijp je gevoel heel goed. Het gevoel het te willen uitschreeuwen, er met iemand over te willen praten maar met niemand kan praten omdat je je geliefde niet in het kwaad daglicht wil zetten. Dat er voor altijd naar hem met een vingertje wordt gewezen. En dat iedereen weet dat je huwelijk/relatie toch niet zo rooskleurig is. Toch is het wel belangrijk om je gevoelens, als is het maar op het forum.
Ik ben nu 3 maanden verder en heel erg pril helemaal. Dagen niet geslapen en heel veel onrust in je hoofd. Heel veel maar dan ook heel veel praten over alles. Ik wilde alles weten, weten waar ik aan toe was, waar de gesprekken over gingen. Heel pijnlijk om het te weten maar voor mij een manier om het te verwerken. Geef het tijd, verwacht niet dat het over een week over is. De een heeft meer tijd nodig dan de ander en ieder situatie is anders. Ook ik heb jonge kinderen. Dat besef maakt het extra dat je voor de rest van je leven met elkaar gebonden bent. Ik heb heel vaak getwijfeld om alleen verder te gaan. Alleen jij kan voor jezelf beslissen of je met het gebeurem kunt verder leven. Ik heb heel vaak zon enorme knoop in mijn maag gehad dat ik weg van alles wilde maar ja daar schiet je natuurlijk ook niets mee op. Uiteindelijk moet je accepteren wat er is gebeurd. Het is niet terug te draaien. De vraag is alleen hoe je er mee omgaat. Ik werd op een ochtend wakker en besefte dat ik met boos zijn en zelfmedelijden niets mee opschiet. Ik heb toen een heel goed gesprek gehad. Dat wij allebei alles inzetten om elkaar weer gelukkig te maken. Je bent niet voor niets bij elkaar gekomen. Elkaar weer het allerbelangrijkste vinden en van daaruit werken aan een goed hecht gezin. Dat betekent niet dat de pijn weg is of dat ik er niet dagelijks nog aan denk maar het is niet meer op het voorgrond. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
P.s. Mijn verhaal staat boven jouw reactie
S.
(7215) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 13:21:00
beste schrijfster van 09.56uur. oh hoe herkenbaar. wat fijn om te lezen dat het kan en ook je tips hoe er mee om te gaan. weet je, mij helpen succes verhalen. ook al doet het nog zoveel pijn. je hebt helemaal gelijk dat je je niets aan moet trekken van wat men denkt. het gaat om ons.

mag ik je vragen hoe lang geleden dit alles plaats vond bij jullie?
M04
(7216) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 15:21:00
Oh S. hoe herkenbaar, waar woon je? Ik zou zo graag in contact met je komen. Hoe jong ben je? Wat ben je sterk. Je bent bijna een voorbeeld voor me. We verloren ooit ons eerst kindje. Ik heb toen zoveel steun gehad aan praten praten praten met lotgenoten. Dat zou ik nu ook zo graag willen. En niet om met modder te gooien over wat hij gedaan heeft maar om zelf verder te komen idd.
Grt M04
(7217) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 16:21:00
MO4,
Het is bij mij ong 4 maanden geleden. Ook ik had verwacht dat ik voor eeuwig met het nare gevoel zou rondlopen maar gelukkig bij mij is er best wel een last van mijn schouders gevallen. Bij mij heeft het geholpen om het gebeurem te accepteren en heel duidelijk naar elkaar zijn in wat je wil en voelt. Dat we alles geven om het te laten slagen en als het dan niet slaagt accepteren dat ieder zijn weg opgaat. Wellicht helpt het als je probeert uit je boosheid te stappen en afvragen waarom het in jullie relatie heeft afgespeeld. Ergens hebben jullie elkaar verloren. Al valt vreemdgaan nooit goed te praten maar de mensheid is eenmaal zwak.
Ik kan je niet vertellen wat je moet doen want dat heeft geen enkel zin. Ook de verhalen van anderen kunnen je niet verder helpen bij je beslissing. Het is meer dat je het gevoel krijgt dat je niet de enige ben. Juist door dat dit ons is overkomen besef ik heel goed dat iedereen het mee kan maken. Zelfs in relaties waar je dat nooit van kan zeggen. Heel veel wijsheid en sterkte en uiteindelijk kies boven alles wat jij wil. Niet anderen in je omgeving, niet je kinderen en ook niet je man. Diep in je hart weet je wel wat je wil. Wil je blijven en ervoor gaan, probeer dan alles los te laten en verder te gaan. Wil je stoppen , denk dan aan hoe je dat het beste voor jezelf kan doen zonder de kinderen teveel te belasten. Heel veel succes bij alles.
(7220) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 18:41:00
Beste MO4,
Je zit op dit moment in een fase waarin het lijkt alsof je er nooit uitkomt. Een soort donkere tunnel die geen einde kent maar ook die tunnel kent een einde en zul je weer licht zien. Hoe het ook zal zijn. Volg je gevoel, neem anders een time-out en zet alles op papier. Wat wil je, wat voor persoon ben je, ben je vergevingsgezind maar vooral ontdek je zelf weer. Jij hebt alles in de hand. Ik ben zelf 34 jaar en vind het heel lief van je dat je mij als voorbeeld ziet maar neem jezelf als voorbeeld. Wees tevreden met wie je bent en alle emoties die je hebt mogen er zijn. Geef er aan toe al is het goed of slecht. Probeer alleen niet in een negatieve spiraal te belanden. Voor jezelf maar ook voor je kinderen. Je vraagt mij of je met mij in contact wil komen, dat mag zeker en ik wil je ook wel helpen om je hier doorheen te slaan. Ik wil alleen geen fysiek contact maar wil je zeker via mail bijstaan. Anders stuur je je emailadres naar de beheerder van deze site en die stuurt het dan naar mij. Laat maar weten of je dat ziet zitten.
(7221) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-21 20:17:00
S., ja dat is het juist. als ik eens wist wat ik echt wil. als ik me niet zou schamen, niemand er verder meer mee lastig zou vallen mijn kinderen geen verdriet zou doen....denk ik dat ik weg zou gaan. hij is de liefde van mijn leven en juist daarom dacht ik dat alles oké was. hij communiceert niet. deed hij niet en toen ook niet. ik voelde dat er iets was. ik communiceer.....och laat ik maar niet mijn hele doopzijl lichten hier. ik zie het wel zitten dat mailen. wil mijn mail wel aan de beheerder geven. ik moet hem mailen dan. ik hoop maar dat we elkaar zullen vinden. en fysiek contact hoeft zeer zeker niet.
dank je M04
(7223) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-27 19:59:00
Na even gemaild te hebben in prive stand ga ik weer verder hier. dit omdat ik toch nog graag met iemand wil mailen. ik heb gemerkt dit heel fijn te vinden en de reactie toch vaak sneller is. met lotgenoten "praten" vind ik erg fijn. misschien zijn er nog wel vrouwen die dit fijn vinden. dank je wel alvast.
M04
(7244) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-29 17:35:00
Ook ik kreeg het te horen van mijn man vorige week zaterdag en het ergste vind ik nog ma moest ik naar een conferentie en hij had afgesproken bij mij thuis met haar als ik weg was.
Gelukkig heeft haar man woensdag alles ontdekt en zaterdag heeft hij het mij verteld.
3x in de auto tijdens lunchpauze en 2x ochtenden vrij gepakt om bij haar te zijn
En heel veel geile mails een heel jaar lang.
Ik wil met hem door ondanks dat het vertrouwen weg is
Ik wil ook weten waarom alleen zijn... achterna gelopen spanning opzoeken ik weet 't niet
We hebben geen kinderen en zijn 11 jaar getrouwd
Ik voel me in een soort rollercoaster zitten die ik niet wil en ontzettend moe ....
(7251) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-30 10:07:00
beste schrijfster van 29-06 17.35u. Wat triest dat ook jij dit mee moet maken. Kwam je er zelf achter of heeft hij het zelf verteld. was me niet helemaal duidelijk. het doet zo'n zeer dit alles. was dit de eerste keer? hadden jullie een goed huwelijk? wil hij voor jou gaan?
grt
m04
(7255) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-30 10:10:00
oh ja en die achtbaan. die is heel heftig. maar die wordt minder. alleen je moet door fases heen. door vanalles waar je niet om gevraagd hebt. en vooral leven met iets dat je wellicht nooit verwacht had. toch als jullie echt voor elkaar kiezen. er genoeg liefde over is...kom je er wel sterker uit. dat kan ook een doel zijn. het verdriet is er niet minder om maar het heeft ons wel rijker en intenser gemaakt. we leven meer in het moment. en later....dat zien we dan wel.
M04
(7256) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-06 13:56:00
Moe. Moe word ik van de gevoelens die op de meest vreemde momenten loskomen. Soms zou ik wel eens een dag lang willen huilen. Niets moeten. Alleen rust. Praten met een lotgenoot. Niet met mijn ontrouwe man. Niet met een vriendin die het niet heeft meegemaakt. Het ene moment voelt het allemaal oké en dat het goed komt en het andere moment slaat het om. Grijpt het me aan dat ik zelfs naar adem moet snakken. Moet ik mijn tranen inhouden omdat anderen het anders zien. Heel heel heel vaak alles wegstoppen. Dat kost energie. Heel veel energie. Eigenlijk ben ik weer boos. boos om de klote streek. die valt NIET maar dan ook echt NIET goed te keuren. ZAK!
(7276) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-07 13:16:00
Aan de schrijfster van "Moe" 2016-07-06 - 13.56

Dit is enorm herkenbaar. Het is en blijft een K streek. Om wat je samen hebt/had blijf je bij hem (of in mijn geval, haar). Diep van binnen houdt je nog van hem/haar, daarom doet het ook zo verdomde veel pijn. Als je niet zo veel voor hem zou voelen was het makkelijk. Dan is afscheid nemen de enige optie. Omdat je zo veel voor hem voelt is het moeilijk afscheid nemen. Of wil je eigenlijk geen afscheid nemen. Mij hebben diverse mensen gevraagd: "Wat wil jij?" Ik heb altijd geantwoord: "Ik wou dat het weer wordt zoals eerst" Maar diep van binnen weet je dat het dat nooit meer zal worden. Er is iets veranderd (door een ander zijn toedoen). Dat zal blijven. Ook het geen er gebeurd is zal (in je gedachten) blijven. Als je mijn berichten terugleest zie je hoe lang het kan duren.

Ik ben nog steeds niet stabiel. De ene week ben ik goed in staat om halfweg m'n werkdag in de auto te stappen en aar huis te rijden om m'n boeltje te pakken, de bankrekening te plunderen en te vertrekken. Zonder haar een woord waardig te gunnen. Afgelopen anderhalve week gaat het redelijk goed, ik zit er zelfs al aan te denken om na de vakantie samen met haar systeem therapie op te starten. Zij hoopt alsmaar dat het goed komt tussen ons. Ik hoop nergens meer op, ik ben zo diep gekwetst. Dat ik nergens meer op durf te hopen, heb geen verwachtingen meer van onze relatie. Misschien een soort "schild" om me tegen meer pijn te behoeden.

Ik wens je veel sterkte in deze achtbaan van emoties, gevoelens en wantrouwen. Schrijf het van je af. (ik heb 2,5 A5 boekje volgeschreven in het eerste half jaar) Ik ben het helemaal met je eens: Het valt NOOIT goed te praten. Of je samen verdergaat ligt eraan of je het een plaatsje kan en wil gaan geven.
Sterkte.
Lot70
(7280) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-07 14:31:00
Soms komen er dingen op je pad....die maken dat je klein word. die je laten realiseren waar het om gaat in het leven. Die je de hele dag laten voelen dat je verdrietig bent. Dat je kwetsbaar bent. Dat hoe eerlijk je zelf ook bent anderen je kunnen bedriegen. Zelfs degene waar je het meest van houd en waarvan je denkt dat ze het meest van jou houden. Het beheerst mijn hoofd. Het beheerst mijn hart. Ook mijn kindjes hebben er last van. Hebben er verdriet van. Waarom Waarom waarom. snif,
M04
(7281) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-08 15:10:00
Mijn vorige relatie starte toen hij nog niet officieel gescheiden was! Dat duurde nog wel even en vervolgens hebben we 6 jaar een relatie gehad. Ik kwam er al snel achter dat hij in dat 20 jaar durende huwelijk vele malen is vreemdgegaan, slechts 1 x betrapt door zijn ex. Vertrouwen in hem was lastig dus! In die tijd geen vrienden of iets van hem gezien, niet gezamenlijk naar zijn vrienden toe. Na 2 jaar werd hij ontslagen in de ww en eigenlijk ook niet op zoek naar wat anders. Wel ineens veel aan de bar! Naar de buitenwereld altijd leugens over werk terwijl hij in ww zat. Bekend als een gezellige keren, leuk om een feestje mee te bouwen en zeer betrokken bij zijn sportclub. Ziekelijke jaloezie, mijn leven werd compleet anders! In 5 jaar tijd nog geen 5 keer uitgeweest met vriendinnen, meneer wel meerdere keren per week. Na een weekend vol ruzie en kritiek na een gezellige avond "wat praat je lang met die! Waarom doe je dit waarom praat je met die?" Was ik er klaar mee! Uitgemaakt en dit keer definitief! Mijn ex had natuurlijk snel een ander weer vlak ik de buurt! Ik blij en dacht er nu echt vanaf te zijn: bleef controleren, langs huis fietsen s'avonds, mailen, appen, liefde betuigen en vervolgens uitschelden etcetc. Mijn blijdschap was van korte duur...hij bleef mij mailen met verzoeken 'samen een borrel te doen, langs te komen etc' wat uiteindelijk in april uitmondde in een hele nacht hier voor de deur hangen! Zijn nieuwe relatie duidelijk dus begonnen met bedrog richting haar en zichzelf, van start af aan dus al vreemdgaan. Althans, als je een relatie start en je stalkt de vorige nog is dat in mijn ogen bedrog en vreemdgaan! Mij het leven ook nog eens beperken en maandenlang deuren extra goed gecontroleerd, om me heen kijken op straat... Nooit hem binnen gelaten natuurlijk! En nu...na die jaren weet ik het is een narcist! Vreemdgaan zit in DNA? Wat denken jullie? Ook ik mis het praten met lotgenoten. Wat kan iemand je leven verzieken! Mooi weer voor de buitenwereld spelen en 2 gezichten hebben. Wolf in schaapskleren... Hoe kun je dan weer iemand vertrouwen?
(7283) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-09 22:34:00
Lot70, de schrijfster van "moe" was ik
Wat goed dat je iets wil proberen. Knap!!
Grt m04
(7288) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-17 15:29:00
Het gaat de laatste weken goed met me. Voel me beter dan een paar weken/maanden terug.
Ik krijg zowaar af en toe weer eens flink wat werk verzet (op het werk). Al merk ik wel dat ik dan 's avonds helemaal op ben en de luiken na een kwartiertje voor de buis zitten al weer dichtvallen. Het gevoel voor mijn relatie is nog niet veel veranderd. Het hoeft voor mij niet zo meer, al kan ik af en toe weer een beetje genieten van heer glimlach als ze me aankijkt.
Het k*t gevoel van wat ze geflikt heeft blijft wel in mijn gedachten en verpest ieder leuk moment. Binnenkort met het gezin op vakantie. Heb er zin in, maar dat is meer om hetgeen we gaan doe dan om om lekker samen te zijn. Hoe gaat het met jullie?

Groet Lot70
(7304) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-22 23:36:00
Ik lees net jullie verhalen. Het is fijn om de ervaringen van andere mesen te leze n.
Ook in onze relatie is het flink mis gegaan. Mijn partner is vlak na de geboorte van kns tweede kindje vreemd gegaan. Wat het nog moeilijker maakt is dat hij hierbij ook drugs gebruikte om het allemaal te hendelen... Nadat alles uit kwam heb ik alles verkocht en wilde ik opnieuw beginnen. Maar toch bleek dat de liefde er nog was waardoor we voorzichtig proberen een nieuwe start te maken.
Kost energie..therapie en veel praten. En toch blijft het moeilijk.
Jo
(7320) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-26 09:25:00
Hallo Jo,
Knap dat je het nog een kans wilt geven. Het is zwaar, soms zijn er kleine lichtpuntjes, maar soms ook diepe dalen. Sterkte meid !!

Gr. Lot70
(7329) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-27 16:38:00
Heel knap om het weer te proberen. Sterkte en probeer vol te houden.
(7331) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-29 01:31:00
ook mijn echtgenoot heeft mij een paar dagen geleden laten weten dat hij een ander heeft..na 28 jaar en ik het absoluut niet hebbende zien aankomen. waren zelf nog een week daarvoor op vakantie geweest,, wij hebben ook een kind van 12 jaar . nu ik dit schrijf heb ik een intense verdriet wetende dat hij vanavond gezien is met haar in een restaurant.. zijn leven blijft leuk doorgaan terwijl ik in een soort rouw verkeer en een schuldgevoel naar ons kind heb ..omdat ik hem niet kan of kon beschermen van het leed dat hij nu ook door moet maken {kinderen zijn helaas toch de dupe } ik weet dat ik het uiteindelijk wel ga redden..maar ohhh wat is dit verdriet heftig...
(7335) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-31 19:35:00
😢weer een verdriet. Weer partners en kids ongelukkig. Is het helemaal definitief? Wij hebben echt alles op alles gezet om er beter uit te komen. En reken maar dat er nog veel verdriet is maar ook veel liefde.
Lot4
(7344) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-03 09:16:00
Na 28 jaar. Wow.

Is het definitief of alleen een bevlieging van hem. Het gras lijkt altijd groener bij de buren, toch? Ja, de kids zijn altijd de dupe, maar meestal zijn zij zo flexibel dat ze sneller aan de situatie wennen dan de ouders zelf. Praat er in ieder geval met ze over. Ze snappen meer dan je denkt. Toen wij bijna op het punt stonden uit elkaar te gaan vroegen onze kinderen al meteen of ze op school al mochten vertellen dat we gingen scheiden. Terwijl we zelf nog niet eens het besluit hadden genomen. Zorg dat je iemand hebt om mee te praten. Dat lucht op.

Sterkte.
Lot70u
(7349) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-03 11:17:00
Het is heftig allemaal. Voor mij kwam ook alles als een bom uit de lucht vallen. Tuurlijk waren er wel tekenen maar er was altijd een antwoord of situatie waardoor het logisch lijkt. Ik denk ook dat als je lang bij elkaar bent, je blinde vlekken krijgt waardoor de situatie ook uit de hand kan lopen. Wat bij ons ook speelde was een verslaving van speed. Begonnen vanuit recreatief gebruik maar uiteindelijk uitmonde in 'stiekem' intensief gebruik. Maar door mijn wisseldiensten kon hij makkelijker zijn gang gaan.

Daarom heb ik bij het uitkomen van alles. Meteen het huis te koop gezet, hij was al een paar dagen weg omdat ik al door had dat er dingen niet klopte. Het was pittig maar altijd dacht ik ik ga verder en niet met iemand die een dubbelleven leidt en drugs gebruikt.
Maar na 3 maanden waarin hij intensief therapie volgde ontstond er toch weer een opening om eerlijk met elkaar te spreken. Besloten hem nog 1 kans te geven waarin we helemaal opnieuw zouden beginnen. Nieuw huis, nieuwe omgeving en nieuwe levensstijl.

En tuurlijk ben ik soms nog 'onzeker' over de toekomst. Maar ik geloof in mezelf en ik weet mocht het uiteindelijk toch niet werken, we er alles aangedaan hebben om te te proberen.

Gr Jo
(7350) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-04 18:07:00
weten jullie wie de persoon is waarmee je partner vreemdging? ik weet het en zoek haar telkens op op FB. het liefst zocht ik haar op en gaf haar een flinke dreun in d'r gezicht. is dit nu normaal?
grt
M04
(7353) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-05 22:34:00
Hoe is het met iedereen? Het liefst pakte ik mn spullen. Wil niet met een man zijn die niet trouw is. maar mijn kinderen. Ik wil hen het enorme verdriet niet aan doen. tobben jullie ook zo?
grt
M04
(7356) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-06 11:46:00
Nou zeg, je partner gaat vreemd, niet de vriendin die hij heeft gevonden. Wel heel gemakkelijk om haar de schuld te geven ipv de confrontatie/ het gesprek met je partner aan te gaan.
(7357) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-07 08:23:00
Waarom zou je de partner een dreun willen geven, het is toch je man die vreemdgaat? Ik snap dat het niet gemakkelijk is maar misschien is het toch op lange termijn gezonder voor de bedrogene is om een knoop door te hakken.
Of bij iemand blijven en er voor gaan, of weggaan en opnieuw beginnen. Dat hele getob over alles kan voor niemand gezond zijn en voedt m.i. alleen negatieve gevoelens die niemand gelukkig maken.
(7361) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-09 23:04:00
Jemig, denk dat je niet goed alle verhalen gelezen hebt on te weten/snappen dat ik ook wel snap dat t mijn mans verantwoordelijkheid is. En ben mAr niet bang ik heb m een dreun verkocht toen ik m betrapte. Wat ik er eigenlijk
Mee bedoelde is dat ook al is t zijn verantwoordelijkheid ook zij wist dat er nog iemand was en opkwikkend en wetens ermee doorging. Samen hebben ze mijnleven verziekt; zo voel ik t als de woede oplaait. Dat bedoelde ik er alleen maar mee. En uh er was er ooknog een die vind dat ik maar eens op moest houden met dat getob, dat maak ik lekker zelf wel uit. 😝 Een typische mannen opmerking. Oeps gevaarlijke uitspraak kom maar op!
(7370) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-11 07:42:00
Ja hoor, ik heb alles goed gelezen. Wat je is overkomen is erg verdrietig en dat gun ik echt niemand. Wat je overkomt, daar kan je niets aan doen. Maar hoe je ermee omgaat....daar heb je wel zelf invloed. Dat wil niet zeggen dat je geen verdriet, of woede mag kan hebben. Dat moet er gewoon uit en dat is logisch. Maar het verandert niets aan de situatie. Het enige wat kan veranderen in de verdrietige situatie is hoe je er zelf op een gegeven moment mee omgaat. Hij heeft een fikse deuk in je lezen gebeukt, maar de enige die je leven blijvend kan verpesten ben jezelf. Het goede nieuws is....de enige die je leven weer op de rails kan krijgen en een positieve inhoud kan geven, dat ben je ook zelf. Nogmaals, wat je overkomt...daar kan je niets aan doen, hoe je ermee omgaat wel. Succes.
(7376) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-15 13:13:00
na lang m'n best te hebben gedaan om het te vergeten en vergeven, wil ik weg bij mijn ontrouwe partner. ik weet wie degene is met wie er vreemdgegaan is. Deze persoon wil ik melden dat ze m hebben kan. wat raden jullie me aan. wel of niet doen?
(7387) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-27 22:02:00
Gewoon bij een ontrouwe partner weggaan kies voor jezelf en niet voor dit verdriet. Ik heb ook mijn spullen gepakt en ben gegaan. Heb heel veel verdriet en heb het heel zwaar maar ik weet ook dat de tijd alle wonden heelt. Lig nachtenlang wakker maar moet hoer door heen. Heb ook besloten om al het contact te verbreken ik wil niet hebben dat hij weet wat er zich in mijn leven afspeelt, deze rechten heeft hij verspeeld op het moment dat hij mij heeft bedrogen. Kies voor een leven zonder een overspelige partner en uiteindelijk zal hij/ zij zich gaan beseffen wat ze zijn kwijtgeraakt maar dan is het te laat
(7410) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-09-02 11:31:00
M04, Ik zie dat het nog steeds niet goed gaat. Klote.....

Ik ben net terug van 3 weken vakantie met het hele gezin. Supermooie vakantie, maar het gevoel voor haar is niet beter geworden. Er kloppen gewoon dingen niet uit haar eerdere verklaringen, heb daardoor nog steeds geen vertrouwen in haar en onze relatie. Voel me allen in mijn relatie. Heb haar niets meer te vertellen. Ik heb ook geen zin om samen plezier te hebben. Eigenlijk gewoon K*T dus

GrtZ Lot70
(7420) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-09-05 17:15:00
Lot70,
dat lijkt me heel erg, als je merkt dat er dingen niet kloppen. daardoor kun je nog niet aan het vertrouwen werken. jullie waren toch ook therapie gestart?
Weet je lot, het gaat echt alleen maar werken als alles (hoe pijnlijk ook) verteld word. Dan nog doorzoek je soms alles om te kunnen "betrappen". Maar als het gevoel niet klopt blijft het lastig.
Het is gewoon een blijvende wond. En ook deze kan verkleuren. ik kan me ook wel optrekken aan verhalen van anderen. Koeman vertelde laatst bij Linda dat bij hun ook eea meegemaakt hebben. ook zij zijn er goed uitgekomen.
praten praten praten en eerlijk zijn. alleen dat helpt om het te helen en mooier te maken als het was.
M04
(7428) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-09-23 09:40:00
Een duidelijke site!! Helaas heb ik het ook ondergaan. Mijn partner blijkt al maanden vreemd te gaan. Ik zag de signalen en op enig moment maakte ze er een einde aan de relatie om met deze man verder te gaan en woont nu al met hem samen. We hebben samen een kindje.

Ik ken nu alle details en hetgeen ik het ergst mee zit is dat ze loog op mijn vertrouwensvraag. Ze zei dat ze pas iets had gedaan nadat ze onze relatie verbrak, wat ern leugen bleek te zijn.

Nu ben ik de afgelopen weken woest en verdrietig en heb dat van mij afgeschreven in berichten ook naar haar toe en nu chanteert zij mij met de omgang met mijn zoontje van 4 over wie ik geen gezag heb maar wel heb erkend.

Ik weiger echter mee te gaan in deze emotionele chantage. Wat vinden jullie?

Daarnaast ben ik ook wel klaar maar wordt nog elke ochtend heel vroeg wakker en merk dat ik met haar bezig ben. Ik sta nu op het punt haar te vergeven, denk alleen na over de manier. Tips?
(7465) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-09-29 10:03:00
beste schrijver van 23-09-2016 09,40uur. Helaas zijn er geen tips. voor iedereen werkt dit anders denk ik. het doorleven alle gevoelens die op je afkomen. ik sta er versteld van dat mensen dit kunnen doen. ja ik weet het ook mijn man deed het. en als ik erover nadenk word ik weer boos. toch is hij de liefde van mijn leven en vecht ook hij voor onze relatie.
ik kan je geen tips geven. zelf schrijf ik het hier af en toe van me af. en zoek ik me suf naar anonieme lotgenoten die actiever zijn dan hier op de site. ik vind het fijn om het er met iemand over te hebben die het zelf heeft meegemaakt. alle lieve mensen om ons heen snappen het toch niet. als ze het al weten want ik vertel het bijna niemand. vind het lastig. vooral omdat we ervoor kozen samen door te gaan. mensen hebben altijd meteen een mening. daar zit ik niet op te wachten.
ik kan alleen zeggen volg je gevoel. en ja dat kan soms linksom soms rechtsom zijn en vaak helemaal haaks op elkaar. althans zo gaat het bij mij. sterkte.
M04
(7488) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-09-29 13:31:00
Beste schrijver van 2016-09-23 09:40

Weer een heftig verhaal. Je hebt nu met meerdere dingen te doen. Ten eerste je kind.
Als je het kind bij de geboorte aangifte hebt geaccepteerd en dus schriftelijk vaststaat dat jij de vader bent heeft zij geen recht om het kind bij je weg te houden. Dat is een juridische kwestie. Niet minder vervelend, je moet nu naast de verwerking ook nog eens gaan "vechten"voor je recht. Zorg dat je geen bedreigingen naar haar toe zend, want da wordt vast en zeker tegen je gebruikt.

Dat je erachter komt dat je bedrogen en voorgelogen bent dat doet (tenminste bij mij) het meeste pijn. Je snapt niet dat een geliefde je opzettelijk zoveel pijn kan doen. Dat je daar (zeker in het begin) de hele dag mee bezig bent en soms zelfs ziek van bent is heel begrijpelijk. Het duurt een hele poos voordat je dat verwerkt hebt. Het kan ook bij volgende relaties zorgen voor niet geheel vertrouwen.

Dat de relatie voorbij is is ook heel pijnlijk. Je zal merken dat het iedere dag een beetje beter gaat. Wat helpt om het te verwerken en je leven/tijd anders in te vullen is om met een goede vriend erover te praten en evt. zoeken naar een (sportieve) activiteit. Ten eerste verzet dit je gedachten en ten tweede ontmoet je andere mensen.

Sterkte kerel !!
(7490) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-03 15:24:00
Mijn man is ook vreemd gegaan en hij wil verder met de andere getrouwde vrouw. Ik ben erachter gekomen voordat wij op vakantie wilden gaan, dus alles nog heel erg vers. Hij was al bijna 1 jaar bezig met haar. Ik ben er helemaal kapot van. Zeker merkte ik ook dat er iets was, maar hij heeft altijd ontkent, teveel werk, verbouwing in huis.... Na 24 jaar laat hij met achter met twee kinderen. Als ik met hem praat, schrik ik ervan hoe koud hij tegen mij praat. Ik herken hem niet meer terug, ik wil mijn maatje terug. Ik had wel hoop gehad, dat hij spijt heeft van zijn gedrag en naar zijn gezin terug komt maar daar is helemaal geen sprake van. Ik moet ook realistisch zijn, ik weet dat het niet meer goed komt en dat doet zoveel pijn. Ik weet ook niet of de andere vrouw haar man verlaat voor mijn man. Mijn man woont nu bij zijn ouders in huis, leuk met 44 jaar terug naar zijn ouders te gaan. Ik weet niet hoe ik met deze pijn om moet gaan. Ik weet dat ik verder moet ook al voor de kinderen maar het is zo zwaar. Al de onzekerheden, kan ik in het huis blijven wonen, redden wij het financieel?
Heb mijn man eergisteren gezegd, dat hij dan maar de scheiding in gang zal zetten, hij wilde eigenlijk nog enkele maanden wachten? Waarop? Want hij zij ook dat het wel op een scheiding zal uitlopen...Hij zij dat hij zo veel gevoelens heeft voor de andere getrouwde vrouw. Ik voel mij machteloos, moet verder met mijn leven maar hoe? Gelukkig heb ik mijn werk maar ik ben er altijd mee bezig om meer informaties te zoeken, houd zo een relatie stand? Ik ben woedend, teleurgesteld in mijn man, maar ik hou ook nog van hem. Ik wenste dat ik mijn gevoelens voor hem kan uitzetten, dat was het allemaal makkelijker.. Bestaat er ergens een praatgroep voor verlaten vrouwen want mijn familie en vrienden worden zeker al gek van mij..
(7496) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-04 21:27:00
Gdm07,
Nu een jaar geleden , dat ik mijn partner had gevraagd wat er met haar aan de hand was , omdat ik haar niet meer herkende zoals ik haar kende . Ik moest het er uit perssen , en ze vertelde mij dat ze al een jaar een relatie had met haar collega.De voeten zakte werkelijk een meter de grond in van ongeloof . Nu ik er weer aan terug denk , raakt het mij weer enorm .De maanden die daarna volgde , waren verschrikkelijk ,intens verdriet , onmacht , dolend s,nachts door het huis , van het niet kunnen slapen, en van die gevoelens (plus 100 andere) die ik nog niet eens zal beschrijven .Maar degene onder ons weten wel wat ik bedoel.Verschrikkelijk !!Maar vanaf dag 2 had ik besloten , om voor mijn zoon te gaan , zodat hij van onze scheiding , die daar spoedig op volgde, hij daar zo min mogelijk last van zou hebben , Door mijn eigen houding en het verbergen van mijn intense verdriet , wat natuurlijk vreselijk moeilijk was. Wat heb ik toen veel gehuild zeg,maar nooit waar hij bij was.Ik heb ook veel aan mijn ex gevraagd over hoe en wat, of dat verstandig was weet ik niet.Maar had geen zin om jaren met vragen te blijven lopen.Ze heeft me het een en ander verteld, maar natuurlijk niet alles , maar dat wilde ik ook niet. Ik dacht toen , dat komt nooit meer goed me me. Ik heb mezelf ook niet laten verleiden door wraak of andere actie,s......... dacht ze wel ,maar ik voerde ze niet uit !! (Tip) ik ging voor het belang als vader voor mijn zoon . Dat heeft mij gered . Huis verkocht , god zij dank niet met verlies, mooi appertement gekocht , en ik voel mij hier weer thuis komen in mijn eigen appartement.Wij zijn ook duidelijk geweest naar onze zoon toe , over waarom papa en mama gingen scheiden, wel uitgelegd in zijn taal . Hij heeft het naar ons inziens goed opgepakt. Hij is nog even gelukkig en blij zo als hij altijd is.En dat is geweldig voor mij!!!.Maaaaaaaar .... heb nu alweer een nieuwe vriendin , die het zelfde heeft meegemaakt als ik ( had ik nooit verwacht ,dat een vrouw daarna weer spoedig in mijn leven zou zijn ) maar wat gebeurd .. Gebeurd !!! .We hebben veel steun aan elkaar , en we leven in het moment, wat belangrijk voor ons is . Ben natuurlijk nog niet 100% erover heen , na wat er allemaal gebeurt is , soms heb je nog wel zo,n ruis in je hoofd , maar dat is goed te sturen , na vele bezoeken bij een psycholoog. Voor de beginners van deze strijd , heb ik nog wat tips Vecht voor jezelf , praat veel , deel veel , lees veel , richt je op de je nieuwe toekomst, richt je op nieuwe ervaringen , verwerk veel , afleiding , verwen jezelf ,en blijf altijd in jezelf geloven . Echt het komt goed ....... Dit had ik een jaar geleden ook niet kunnen geloven , toen ik ook op dit forum zat , terwijl iemand anders dat schreef. Sterkte allen .M.
(7499) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-05 16:49:00
Hemel, het blijft maar doorgaan. Zo herkenbaar jullie verhalen. Bij ons is het nu ook bijna een jaar geleden. door diepe dalen gegaan, veel gehuild boos geweest. mijn koffers willen pakken. en toch vanaf de eerste seconde nadat ik hem betrapte wist ik dat ik door wilde. ik heb nooit maar dan ook echt nooit gedacht dat ik dit zou kunnen. altijd geroepen ik gooi hem er uit als me zoiets overkomt. maar het kan alleen lukken als de andere partner er voor 1000% voor wil gaan. anders hadden wij dit niet overleefd. ook ik als bedrogen partner heb regelmatig de handdoek in de ring willen gooien. maar de strijdlust van mijn man zorgde er voor dat er telkens weer licht aan het eind van de tunnel was. en op een gegeven moment realiseerde ik me dat, ook al zaten we diep....na een poosje kwam het toch weer op de rit. en dat poosje werd steeds korter. en dan word je 's morgens wakker zonder er meteen aan te denken.
ik hoop dat mijn verhaal ook moed geeft om als jullie het beide willen door te gaan samen. maar idd als een persoon meteen de deur dicht doet zal dat bijna niet mogelijk zijn.
sterkte. M04
(7500) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-20 11:58:00
Allemaal erg herkenbaar wat mijn lotgenoten schrijven, ook ik zit momenteel in een emotionele achtbaan waarvan ik niet weet wanneer deze een keertje ophoudt met rijden.
Ik houd zielsveel van mijn vrouw, we zijn al ruim tien jaar samen, hebben twee kinderen en leven gedeeltelijk onder de mantel der sleur. Natuurlijk hebben we in het verleden gepraat over verbeterpuntjes van de ander en daar gingen we dan ook met de beste wil ter wereld mee aan de gang. Ze houdt van me, ik geef haar rust en warmte, ik ben een goed vader......maar......dan is er ineens die ander.
Dit duurt nu al ruim 3/4 jaar en ik had een paar maanden geleden al het vermoeden dat er wellicht iets gaande was, uiteindelijk ben ik daar zelf achter gekomen.
Ik heb haar daar niet mee geconfronteerd omdat ik vind dat wanneer je naast de pot pist, je dit zelf dan, uit respect voor die ander, dient te vertellen.
Dat heeft ze uiteindelijk ook gedaan.........en dan toch stort je wereld in ondanks dat je het al wist.

Tip voor mensen die graag vreemdgaan: Wanneer je man een IT'er is, pas dan op voor slimme programma's en apparaten waar jij geen verstand van hebt, zo word je onopgemerkt betrapt!

Nog een tip: Gewoon niet vreemdgaan, je traumatiseert er mensen mee.

Het lastige in mijn geval is dat mijn gevoel en verstand haaks op elkaar staan.
Op basis van gevoelens wil ik dat we weer worden zoals we vroeger waren, ik merk ook dat ik de situatie in rust (nogmaals, we hebben ook twee kinderen) kan bespreken en dan zie je dat twee mensen die elkaar zijn kwijtgeraakt tot de pijnlijke constatering komen dat dit eigenlijk niet helemaal het geval is.

Mijn verstand daarentegen zegt stop ermee en ga uit elkaar, neem jezelf in bescherming.
Hoe groot is de kans dat wanneer je hiermee door blijft gaan je toch weer opnieuw gekwetst gaat worden? Hoe achterdochtig blijf je dan, controleer je haar en houd je dit uiteindelijk niet meer vol?

Mijn geluk, of uiteindelijke pech is dat ik een enorm gevoelsmens ben en om die reden is mijn gevoel nu mijn raadgever.
Mijn vrouw geeft aan dat het niet af is, het hoort niet zo te gaan en ze is er ook kapot van.
Aan de andere kant geeft ze aan dat ze de situatie zo heeft verziekt en dat er nog gevoelens zijn voor die ander.

Eigenlijk weet ik dat het niet meer te redden is, maar ik houd teveel van haar om niet nog eens voor de laatste keer onze stinkende best te gaan doen.
(7532) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-24 15:54:00
M04, GDM07, en alle andere schrijvers.

Hier weer een berichtje van Lot70 Ik kan het zelf nog niet laten rusten.
Als ik de verhalen lees komen de tranen steeds weer in mijn ogen. Ik houdt mezelf daardoor voor dat ik nog steeds gevoelens heb voor mijn partner. Maar als ik bij haar ben doet is dat niet het geval. Ik weet nog steeds niet of ik er goed aan heb gedaan (goed aan doe) om bij haar te blijven.

@GDM07, Fijn te lezen dat je de draad goed op hebt kunnen pakken om je leven weer op de rit te krijgen. Ik durf de stap niet te maken.

Op zich gaat het redelijk goed met me, maar de continue twijfel of ik wel of niet zal vertrekken, of ik ooit weer voor haar zal voelen wat eens was, of ik (als ik weg ga) m'n leven weer op de rit krijg, of ik ooit weer een leuke vrouw tegen het lijf loop die ik dan ook leuk durf te vinden.

GrtZ. Lot70
(7548) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-24 19:39:00
Lot70, is het misschien niet mogelijk tijdelijk ergens anders naar toe te gaan. Dan kan e letterlijk en emotioneel afstand nemen van haar en de situatie. En misschien geeft die afstand de rust zodat je de antwoorden voelt die je zo wenst. Gr
(7552) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-26 12:52:00
lot70, je was toch samenaan therapie gestart? gaat dat een beetje of werkt het helemaal niet. vervelend als het blijft knagen. je kunt dan ook niet vooruit. ik snap het helemaal. het is heel lastig. je echte gevoel is weg. er zit een dik litteken. soms voel je het niet en gaat alles wel zn gangetje. maar vele momenten schuurt dit litteken. dagelijks komt er wel iets voorbij. telkens als ik er over nadenk is dit toch echt wel het ergste wat de liefde van je leven je aan kan doen. maar wat doe je er aan.

iemand schreef het hier een keer, het is moeilijk maar wel waar. wat er op je pad komt (word aangedaan) heb je geen invloed op. wel hoe je er mee omgaat. en ja....soms/vaak kun je hier totaal boos van worden want je hebt er maar mee te dealen. of je nu wil of niet. of je nu bij elkaar blijft of niet.

alleen als ook zij je steunt je begrijpt en schuld bekent gaat het werken. anders echt niet.
(7559) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-01 11:07:00
Lezer(s),

Over het tijdelijk ergens anders wonen: Direct na de ontdekking heb ik haar verteld dat ze moet vertrekken, zij heeft toen 10 dagen bij haar moeder gelogeerd, daarna hebben we voor 3 maanden een caravan gehuurd op een camping in de buurt. De kinderen gingen dan c.a. 2-3 dagen in de week naar de caravan. Na c.a. 2 maanden is ze opgenomen op een gesloten psychiatrische afdeling, daar ze niet meer wilde leven. Toen veel contact met haar gehad, want je laat iemand niet aan zijn/haar lot over. Ondanks alles. Na 3 maanden mocht ze af en toe naar huis, dan vang je ze maar weer op, kijken hoe het gaat.

Later toen ze redelijk stabiel was heb ik 2 / 3 maanden een studiootje gehuurd. De vrijheid is heerlijk, maar het voelde niet als de oplossing. We hebben ook 2 kinderen, die zijn daar 1 keer geweest om even te kijken waar papa woont, maar dat is nooit te vergelijken met de toekomst als gescheiden partners. Daarna weer thuis gaan wonen. Verder proberen er iets van te maken, zij therapie voor haar zelf, ik idem, en daarnaast relatie therapie, maar dat bracht meer woede dan oplossingen. Ivm ingrijpende therapieën de relatie therapie moeten staken.
Nu c.a. 1½ jaar later wederom met relatie therapie bezig. Deze man begrijpt de problematiek. Hopelijk komen we hier verder mee.

Ik denk niet dat wederom tijdelijk ergens anders gaan wonen de oplossing is. Ook de kinderen snappen er dan niets meer van.

Betreft relatietherapie: Ik hoop dat we in de gesprekken er achter komen hoe e.e.a. heeft kunnen ontstaan en wat voor ons beiden de gevoelens zijn en hopelijk beiden een weg vinden om verder te gaan met of zonder elkaar.

Groet Lot70
(7579) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-04 16:15:00
Dank je, Lot70 voor je uitleg.Heel duidelijk. Wat houdt je tegen om bij haar weg te gaan? En wat is de reden dat je bij haar blijft? Gr Anita
(7582) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-06 13:08:00
Anita (en andere lezers)

Ze is altijd de liefde van mijn leven geweest. We hebben (zoals in iedere relatie) wel eerder ups en downs gekend. We hebben alle hobbels tot op heden goed overwonnen. Ik weet niet goed wat ik nu voel voor haar. In ieder geval niet de liefde die er ooit was. Misschien is mijn blijven een hunkering naar "wat ooit was", misschien zit er toch nog een beetje liefde en grijp ik deze vast om bij haar te blijven. Wat ik wel prettig vind is om met het hele gezin samen te zijn, leuke dingen te doen. --- Love my kids ---

Ook haar aanwezigheid stoort me dan niet, soms ook wel prettig. Of dit een basis is om verder te gaan weet ik ook niet, maar voor mijn gevoel het proberen waard. Sommige mensen die het weten vragen wel eens wat zou jij willen? Ik zou willen dat het was zoals vroeger, maar die tijd zal nooit meer terug komen. Dat realiseer ik me goed. Misschien durf ik de stap niet te zetten om alles wat ik achter moet laten en wat we ooit hadden. Ik vind het rete moeilijk. Ik denk er nog heel vaak aan. Soms wordt ik 's nachts wakker uit een droom/nachtmerrie. Vorige week nog.

~in mijn droom: Ik was op bezoek bij een bedrijf, toevallig was daar ook "de extra man" . In een onoplettend moment heb ik hem een kleine ruimte in geduwd en hem met z'n kop tegen de muur geslagen, zolang tot hij niet meer bewoog. Toen ik wegliep probeerde hij toch weer overeind te krabbelen, heb ik hem weer met z'n kop tegen de muur geslagen, toen werd ik wakker.

Zulke dromen blijven dan een week of anderhalf door je hoofd spoken. Heel vervelend. Ook daar je door zulke dingen blijft hangen in je woede. Ik denk ook niet dat zulke dromen weg gaan als ik bij haar weg zou gaan. ou, we tobben nog maar even aan. Tot later

GrtZ Lot70
(7585) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-07 21:13:00
Zo moe word ik van telkens weer die terug vallen. Telkens weer die pijn. Telkens weer alsof je geen lucht krijgt. Alsof je keel dicht geknepen word. Ooit verloor ik ons eerste kindje. Ik ging naar een lotgenoten contact. We ontmoetten elkaar ook. Het was zo fijn om er over te kunnen praten. Iemand die meteen erop reageerde. Iemand die iets zei dat Ooooo herkenbaar was. Soms weet ik noet waar ik t moet zoeken. Ik zit een documentaire te kijken over Clinton en trump. Hier komen ook de affaires van Clinton voorbij. Ik weet nog zo goed dat hij voor mij tot op de grond was afgebrand. Dat ik hem haatte en eigenlijk nog steeds. En toen.....op 28 oktober 2015 betrapte ik mijn man. De liefde van MIJN leven had een ander. Was er mee naar bed geweest....ik kan t nog steeds niet geloven. Ik moet weer huilen. Ik zou willen dat ik NOOIT NOOIT NOOIT geboren was. Was ik zo walgelijk om dit te doen. Nee, een ding weet ik zeker; voor mij is t absoluut niet zeker dat ik de rest van m'n leven bij hem blijf. 😢😢😢😢😢
(7592) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-08 10:57:00
Schrijfster van 7-11-2016:

De strijd tussen Clinton en Trump roepen (gelukkig) bij mij niet deze associatie op. Het is idd enorm gemeen. Dat iemand die je voor 200% vertrouwd en van wie je houdt je zoveel pijn kan doen. Het is zo gemeen.
Je voelt je verraden, tot het diepst in je lijf gepijnigd door zoiets. Ook het gevoel dat ik nooit geboren zou willen zijn ken ik gelukkig niet. Ik weet dondersgoed dat het NIET aan MIJ ligt dat zij dit doet. In sommige verhalen lees je dat beide partijen hand in eigen boezem moeten steken omdat dit heeft kunnen gebeuren. Daar ben ik het dus zeker niet mee eens !! Als het in een relatie niet lekker gaat, ben je samen verantwoordelijk voor het samen praten. Maar dat 1 persoon (zelfstandig / zonder medeweten / toestemming) kiest om het buiten de deur te zoeken is een heel egoïstische keus van die persoon. Kortom: Het ligt NIET aan JOU !!!
Ik weet ook niet of ik wel blijf of dat onze relatie stand houdt. Dit zal de toekomst uitwijzen.
GrtZ Lot70
(7594) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-08 22:07:00
Jee, ik snap dat het heel erg is en dat je je tot in je ziel gekwetst voelt, maar om nou te zeggen dat je nooit geboren had willen worden......phoe. Dan maak je je bestaan wel heel erg afhankelijk van het gedrag en gevoel van een ander. Dan kan je toch nooit, ook voor het vreemdgaan, gelijkwaardig in een relatie staan?
(7596) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 14:32:00
schrijfster/schrijver 08-11 2207u, nee dat is ook zo. dat is de aard van het beestje. vind veel dingen lastig.veel onzeker. vind mezelf een ugli duggly maar dat is mijn persoonlijke probleem heb je gelijk in. het is wel zo dat iemand dat doet dat je je nog meer afgekeurd voelt. maar ik ben niet zielig. ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen geluk.

Lot70 wat goed dat je die associatie niet hebt. maar het blijven twijfelen is niet fijn. ik weet het . ik weet ook absoluut niet zeker of ik bij deze man blijf. voorlopig iig voor de kinderen en ook zeker voor elkaar maar als er iets op mijn pad komt weet ik niet of ik sterk ben. dat is echt wel vreemd om te ervaren. omdat ik daarvoor ging voor deze ene man; de liefde van mijn leven. het litteken dat er nu zit zal nog verder moeten genezen..ik wil dat ook graag en hoop dat het ooit echt weer zo gaat voelen als vroeger.

M04
(7599) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-09 18:50:00
Zou het je dan misschien kunnen helpen om voor jezelf (dus geen relatie therapie maar puur voor jezelf) hulp of ondersteuning te zoeken zodat je emotioneel wat minder kwetsbaar wordt. Dat je mentaal wat weerbaarder wordt. Dan kan je ook beter kiezen wat je nu zelf wil. Dan kan en durf je in een relatie ook beterder aan te geven wat jij voor jezelf belangrijk vindt. dan hoef je jezelf in een relatie ook niet zo aan te passen om de liefde van een ander te krijgen. Dan heb je die liefde voor jezelf. De aard van het beestje is dat dat heel moeilijk zelf voor elkaar te krijgen is maar hulp is hiervoor echt te vinden. Gr Anita
(7602) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-10 09:59:00
Beste Anita, Wat lief je advies. Ik heb dit al gedaan. En dat beviel heel goed alleen mijn therapeute viel uit en toen ben ik gestopt. Vannochtend dacht ik....ik zal toch de stap maar weer zetten. Ik heb al anti-depressiva..die helpen wel denk ik. althans in het begin zeker maar nu weet ik het niet zo goed meer. weet je je loopt wel een deuk op. ik vertrouwde ook mijn beste vriendin. ze heeft toch mijn geheim doorverteld. vanaf dat moment ging ook die relatie berg afwaarts. ze vond dat ik boos reageerde in mn appjes, ze vond dat ik er niet voor haar was toen ze het nodig had. naja ik was er eigenlijk ook wel klaar mee. en toen viel mn therapeute uit...met haar had ik een enorme klik. heel fijn geholpen. en ben ik ook boos op mezelf. ben een vrouw van 51 en ben regelmatig een slappe doos. niet opgewassen tegen vanalles en nog wat. maar goed genoeg beklag. hier hebben we niets aan. schouders eronder en heel fijn de adviezen hier en het "luisterende" cyberoor.
M04
(7607) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-11 10:31:00
Hey M04,

Ik lees je bericht en voel direct je pijn en het dal waar je in zit. Het opnieuw starten met therapie voor jezelf is volgens mij een goede stap. Ik snap dat je er als een berg tegenop ziet, maar ik denk echt dat het je zal helpen. Betreft je vriendin die je geheim en je pijn heeft doorverteld. Wat is hier nu de pijn van, wat vind je het grote probleem hiervan?

- Dat je je verraden voelt en haar niet (meer) kan vertrouwen?
- Dat je niet weet wie nu je geheim weet, dus onzekerheid?
- Geeft het je een schuldgevoel naar jezelf, omdat je het haar nooit had moeten vertellen??

Ik weet dat diverse mensen weten wat er in onze relatie aan de hand is, ik weet ook dat er veel mensen vermoedens hebben en roddelen. Ik heb hier volledig schijt aan. Kan me echt niets interesseren. Probeer je er van af te sluiten. Natuurlijk zijn er veel mensen die het liever over andermans problemen lullen dan over hun eigen problemen. Zet het van je af.

Betreft je vriendin, wat is het werkelijke nadeel of pijn die je hiervan hebtof ervaart? Probeer deze pijn/verdriet te accepteren en je erover heen te zetten, dan kan je ook met je vriendin praten en haar uitleggen waarom het voor jou zoveel pijn heeft gedaan. Ze zal je vast snappen.

M04 Sterkte.

GrtZ Lot70
(7611) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-21 13:59:00
lot70,
ik vertel helemaal niemand wat er gebeurd is. ik schaam me dood. ze zullen wel denken; ja logisch zo'n saaie doos, wie gaat daar niet vreemd bij.....weet ik veel wat ze denken. soms is dit ook gewoon harde mannen humor. en juist omdat ik me zo schaam en het niet buiten de deur wil hebben denk je dat je je vriendin wel kan vertrouwen. maar nee. en de pijn. gewoon dat ze t lef heeft om dat te vertellen. en dit omdat zij het zo slecht had want ik had het slecht en ik moest dat toch snappen. nou ik snap er geen ruk van. en wil het ook niet snappen. we hebben het nu samen (mijn man en ik) heel goed. hij is zo lief....en ook dan ga je twijfelen...zou hij het doen omdat hij anders alles kwijtraakt. walgelijk...dat ik dit denk. en toch is het een litteken voor eeuwig daar ben ik van overtuigd. het rare is ook dat ik me goed voel...vaak behoefte om er over te praten en als ik dat dan hier doe weer zo boos en verdrietig ervan word dat ik de stekker er weer uit wil trekken.

GEK word je ervan.

Lief Lot70 je adviezen. dank je
(7639) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-22 07:34:00
Als je nou gewoon eens ophoudt met te denken wat andere mensen over je denken, dan blijft er meer tijd over om jezelf uit dat slachtoffergedrag te trekken. Je blijft je maar verschuilen aan alles wat je is aangedaan en dat je nu eenmaal zo bent, en dat je daar allemaal niets aan kan doen. geniet van de relatie die ten goede is gekeerd en in hemelsnaam...ga iets aan je zelf doen!
(7642) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-23 11:08:00
Duidelijke taal. Raar dat je dat niet van jezelf ziet. Ben er ook van overtuigd dat het niet zo is. En jij mag uiteraard je mening hebben. De toon bevalt me alleen niet, wat natuurlijk het gevaar is van geschreven tekst. Lijkt wel alsof je boos bent. En geen afzender schrijven vind ik wel zwak.
M04
(7649) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-24 09:57:00
M04 helemaal mee eens.

Natuurlijk zit er een bron van waarheid in, dat je uit de slachtoffer rol moet zien te komen. Maar idd de bewoording slaat helemaal nergens op. Waarschijnlijk heeft deze naamloze persoon het geluk gehad niet op deze manier gekwetst te zijn. Want het doet echt heel veel pijn. Naast de pijn is ook je vertrouwen niet alleen weg, maar omgezet in argwaan. Een goede vriendin van me zei eens: "over 2 jaar betrap je jezelf erop dat, ondanks dat er geen overspel te verwachten is, je in de auto stapt en hem/haar achtervolgt om te kijken waar hij/zij naar toe gaat" De argwaan oftwel het gebrek aan vertrouwen blijft heel lang hangen.

M04 plan 's een weekeindje samen weg. Hoeft niet spannend te zijn, maar gewoon tijd met z'n 2-en.

Good Luck, Lot70
(7651) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-11-24 18:55:00
Lot70, wat fijn die woorden van jou. Oh ja dat wantrouwen herken ik. Ook realiseer ik me dat dat heel lang kan duren voor dat weer een beetje normaal is. Zelfs bij mensen die ik niet ken en ik vermoed flirten(terwijl ik geen achtergrond weet;wie weet zijn ze "gewoon" single) maar ik denk jaja. En je partner? Gaat me helemaal niet aan. 😱TE BELACHELIJK GEWOON!! Dat zal wel weer overgaan.
Je raad nooit wat ik gepland heb; een weekendje weg; wel met t hele gezin. Maar aparte kamers voor de kids dus t komt goed. Grappig dat t jouw tip is.

Hoe gaat t bij jou??
Lieve. Grt. m04
(7652) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-04 20:14:00
Shit, weer een week voorbij, waarbij het erk me uit de handen glipt. Ik kan me nog steeds vaak niet focussen. Ik merk dat ik in het werk van de hak op de tak spring. Het lukt me vaak niet om dingen gedaan / klaar te krijgen. Het kost me zo veel moeite om m'n aandacht er bij te houden. Nog steeds merk ik dat ik vaak om een uur of 11 nog steeds niets gedaan heb behalve even m'n mail lezen. Thuis gaat het redelijk. We volgen samen in groepsverband psycho-educatie, maar ik twijfel nog steeds over de waarheid, diagnoses etc.

Er kloppen gewoon zoveel dingen niet. Ik heb ook zelden zin om lekker bij haar te gaan liggen. Voorheen kroop ik altijd (misschien voor haar tot vervelens toe) tegen haar aan. Nu hoeft dat voor mij niet meer. Ik heb niet het idee dat ik nog liefde voel, maar alleen maar wrok.

Life sucks....

GrtZ, Lot70
(7675) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-04 22:41:00
Hoe reageert je vrouw hierop? Wat vind zij er van? Ze voelt toch wel dat t anders is? Als ze door wil met jou zal ze je toch "missen" zeker als je zo lief bent en aanhankelijk. Die rollercoaster is zo vervelend en lastig. Ik snap dat heel goed. Soms denk en voel je helemaal op recht dat je niet door wilt gaan. Dat je t niet wil en mag accepteren. Dat ze moeten boeten. Ja wat doe je dan. Wanneer stopt dat heen en weer geslinger in emoties. Daar moet je allemaal mee dealen. Zo moeilijk!
(7676) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-08 12:59:00
Schrijver(ster) zonder naam:

Ik kan op dit moment niet peilen wat zij er van merkt. Voor mijn gevoel laat ik toch regelmatig merken dat het niet zo hoeft voor mij. Laat haar vaak links liggen. Hadden we laatst een gesprek bij de relatietherapeut, kwam ook deze vraag naar boven, zegt ze: nee ik merk er eigenlijk weinig van, behalve dan die ene keer... (toen ik niet van bil wou)
Vreemd...
Doe ik blijkbaar als ik (bijna) niets doe toch nog genoeg.

GrtZ, Lot70
(7680) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-18 22:52:00
Ik vind t echt heel heftig bij jullie. Zij voelt niet veel en jij mss opkeek Iet. Je blijft bij elkaar voor de kids? Zij voelen toch ook vanalles? Wat zeggen ze?
M04
(7700) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-01-19 11:19:00
Hmmm, wat is het stil hier.

Is het nieuwe jaar voor iedereen een nieuw begin voor op eigen benen staan?
Of is heeft iedereen het bijgelegd en gunt zijn / haar relatie nog een kans?
GrtZ
(7769) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-01-23 15:25:00
Het lijkt er wel op idd. Zou helemaal geweldig zijn natuurlijk maar ineens na de wisseling van een jaar? Weet wel dat het vooruit gaat bij ons maar ook af en toe nog heel erg pijn doet.
grt. M04
(7773) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-01-26 14:25:00
Hey, M.

Fijn dat je er nog bent. Het gaat bij ons redelijk. Ik weet niet hoe het bij jou is met "het gevoel" wat je vroeger had in je relatie. Ik ervoer het als dat je zonder iets te zeggen al verbonden was met elkaar. Dat zonder te zeggen : ik hou van je, dit niet alleen van elkaar wist, maar ook ongemerkt de liefde aanwezig was.
Soms zonder enige aanleiding even een kus of knuffel, een glimlach, een tik tegen de billen of wat dan ook.
Ik heb altijd gehoopt dat dat ooit terug zou komen. Het is inmiddels bijna 3 jaar geleden. Helaas gebeurt dit niet. Ik heb intussen wel in de gaten dat er echt niets meer is (met m'n verstand), ook al durf ik dat nog steeds niet voor 100% te vertrouwen (m'n gevoel).

Op het werk kan ik vaak wel weer enkele volle dagen achtereen doorwerken, zonder dat m'n gedachten afdwalen. Maar als ik aan bepaalde dingen terug denk kan ik zo weer in janken uitbarsten. Kortom er is nog veel te verbeteren/herstellen. K*t, wat duurt dat lang.

GrtZ, Lot70
(7776) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-03-29 15:44:00
Na meer dan twee jaar vraag ik mijn steeds harder af of en wanneer de pijn minder wordt. Er is zo veel meer dan een huwelijk kapot !!!!!
(7901) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-03-31 07:58:00
Helaas, Ik ken het gevoel. Ik kan je er geen passend antwoord op geven, maar na 3 jaar ben ik (of we) nog ver weg van wat we voorheen hadden.

Groet Lot70
(7911) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-04-12 16:51:00
Ik ben bedrogen en ben er kapot van 29 jaar getrouwd zonder veel ruzie en nu ineens bedrog hij steekt alles op mij de reden ik praat niet genoeg met hem het is met iemand die ik ken en die het altijd heeft ontkent ondanks het gevoel dat ik had ik voel mij echt vuil en ben vies van hem weet niet wat ik moet doen na al die jaren niet gemakkelijk.
(7941) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-04-19 09:00:00
Mijn vrouw heeft mee al twee keer (waarvan ik weet bedrogen). Telkens komen de triggers weer terug en telkens zet ik mijzelf weer onderaan. Het is altijd mijn schuld om 1000 en een dingen en telkens voel ik mij weer schuldig en geef ik haar gelijk. Ik ben nu richting de 40 aan het gaan en denk regelmatig terug aan mijn leven. Zij is voor mij altijd de enige geweest en ik ben altijd trouw gebleven. Nu merk ik dat het weer mis gaat ondanks dat ik alles voor haar doe. Het probleem is dat ik zelf al 23 jaar verliefd op haar ben, maar het mij nu zo ongelukkig maakt dat ik zelfs het leven niet meer zie zitten. Ze zegt dat ze van me houdt, maar ik geloof hey niet. Zodra ik dat aangeef wordt ze boos of gaat ze huilen en dan voel ik me schuldig. Praten over haar relaties doet ze niet. 'Het was niks," :zegt ze dan, maar ik blijf ermee zitten. Ik ben een knappe gespierde man, maar geef niks om aandacht. Ik had simpelweg gelukkig met mijn vrouw willen zijn. Ze is bij me maar voelt zo ver weg. Waarom Kan ik haar niet loslaten? Wat is er mis met mij?
(7962) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-04-26 09:35:00
Ik snap het allemaal niet meer, we zijn 30 jaar bij elkaar en altijd gelukkig geweest, nu heeft mijn vriend sinds vorig jaar een burn-out en is in contact gekomen met een net gescheiden vrouw, hier kon hij in eerste instantie alleen goed mee praten maar dat was allemaal stiekem ik wist er niks van tot dat ik op 3 november hem betrapte bij haar te zijn. Mijn wereld stortte in we hebben 3 kinderen (16,15,15), ik snapte er helemaal niks van en hij houd vol dat er niks mis is met mij en dat hij om mij geeft en van me houd maar het verliefde gevoel is weg en dat had hij nu bij haar..... het geeft hem rust... ik kan dan heel kwaad worden want we hebben samen een bedrijf dat de laatste jaren niet goed heeft gelopen vandaar zijn burn-out, en bij ons is het een drukke bedoeling ja wat wil je met 3 pubers..... bij haar is niks en dat vind hij fijn.... ik voel me zo verdrietig want hij heeft bij mij altijd alles kunnen doen ik heb veel voor hem opgeven ivm met het bedrijf en de kinderen en nu voelt het alsof ik bedankt wordt. Ik hou heel veel van hem en snap dit echt niet... wat moet ik nu? Toen ik het net wist zei hji van ons allebei te houden en ons allebei te willen, ik zou metde kinderen op het bedrijf kunnen blijven wonen en al het werk blijven doen en hij zou dan bij haar gaan wonen.... ik dacht echt dat hij niet goed geworden was maar dan ben je ook echt niet in orde als je dat zegt. Nu heeft hij al een maand geen contact meer met haar want ze kent ons en vond dat ze het te ver had laten komen...... ***wijf. Nu weet hij niet meer wat hij wil hij wil ons niet kwijt maar ze zit in zijn hoofd en als hij aan haar denkt voelt het fijn. Als hij dat tegen me zegt dan stopt mijn hart spontaan en denk ik was ik maar dood het doet zo'n pijn en hij heeft het volgens mij niet eens in de gaten dat hij mij zoveel pijn doet. De eerste reactie is snel laat hem vallen en ga voor jezelf en de kinderen... maar dat is niet wat ik wil ik wil samen met hem oud worden met de kinderen, we hebben nooit echt ruzie gehad of iets anders ik hou echt heel veel van hem want moet ik doen heeft iemand zoiets ook mee gemaakt?
(7978) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-05-01 17:05:00
Schrijver van 19-4-2017: (en andere schrijvers/sters). Helaas Herkenbaar. (Lot70 hier)

Als je de verhalen een beetje terug gelezen hebt zie je veel verschillende verhalen. Wij zijn/waren bijna 20 jaar getrouwd toen het boven water kwam. Ik merkte dat ze zich al een poos anders gedroeg dan normaal. Na controle van haar telefoon heb ben ik er achter gekomen. Noch hielt ze vol dat er niets aan de hand was, tenminste nauwelijks en dat ze me het uit zou leggen. Nou niet dus, ik heb er alles zelf uit moeten trekken. Ook kwam ik er achter dat ze 8 jaar eerder ook al buiten de deur...

Ook ik was tot op de dag van de ontdekking verliefd op haar, kreeg vaak nog vrolijke kriebels als ik aan haar dacht, of van het werk naar huis reed. In het begin wilde ik niets anders dan dat het goed kwam, ik was bang dat ze bij me weg zou gaan, ik snapt het niet ik hield zo veel van haar dat ik niet kon snappen dat dat niet voor 100% wederzijds was. Ik heb nog nooit zo veel gehuild als die periode.

Zoals jij ook zegt ik snap niet wat er met me gebeurt, wat ik met mijn gevoel moet. Je houdt zo veel van je vrouw dat je werkelijk verscheurd wordt door verdriet, de grond valt onder je voeten vandaan. Echt ongelofelijk ... Nu zijn we enkele jaren verder, we zijn nog bij elkaar, maar voor mij hoeft het allemaal niet meer. Mijn liefde is weg. Langzaam is de liefde minder geworden. Ik zie geen positieve en leuke dingen meer in haar. Haten doe ik haar niet, maar vergeven kan ik niet. Ik denk dat daar uiteindelijk ons huwelijk op zal stranden.

Groet Lot70
(7984) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-05-24 10:12:00
Allen,

Dan nu mijn relaas. Na veertien jaar van een 'gelukkig' huwelijk kwam op een gegeven moment de klad er een beetje in .. weet dat wij vier dochters hebben(3,7,12 en 15).De sx was nog steeds erg goed, maar de communicatie verliep niet goed of anders gezegd: we communiceerden te weinig. Het resultaat was een wederzijdse emotionele verwaarlozing. In begin 2014 zei ik tegen mijn vrouw dat ik dacht dat ik misschien niet meer van haar hield. Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat we wellicht een andere weg met de relatie moesten inslaan en weer volop in elkaar gaan investeren. Helaas stierf dit een stille dood en we gingen verder in de vaart der volkeren totdat ....

Ik op 8 december erachter kwam dat mijn vrouw al een half jaar een relatie met een collega op het werk had, maar dat dat zogenaamd al over was. Diezelfde dag heb ik haar werk gebeld en de situatie uitgelegd. Vervolgens heb ik op 9 december haar werk wederom gebeld en het verhaal iets afgezwakt om mijn vrouw haar positie veilig te stellen(mijn vrouw gaf leiding aan 40 decenten op een ROC). Eind december zijn wij met z'n tweeen op vakantie gegaan om een nieuw begin in te luiden. Ze bleef iedere keer mij erop te wijzen dat ik haar nu kon vertrouwen!
Op 10 januari nam ik mijn vrouw mee naar het Okura hotel voor een lunch en dat was een emotionele lunch. Had zelfs een ring voor haar gekocht .... die zij uiteindelijk niet wilde. Op 11 januari kwam ik door een zoektocht thuis erachter dat mijn vrouw ook in 2015 een half jaar een relatie met een ander heeft gehad, buiten haar werkkring om. Wederom zei ze dat ik haar kon vertrouwen en weer investeerde ik erg veel energie in haar.

Ondertussen was ik door de stress al 12 kilo afgevallen!

Op 16 februari kwam ik via haar t-mobile facturen erachter dat zij dagelijks telefonisch contact had met haar collega van het werk; het was helemaal niet over. Vervolgens verstuurde zij op 17 februari hem een app dat het nu echt over was ...

Op maandag 3 april verstuurde mijn vrouw vanaf haar werkmail de locatie van het hotel waar zij verbleef in de nacht van 5 op 6 april naar haar collega. Vervolgens kreeg ik het grootste kulverhaal in de geschiedenis te horen. Uiteindelijk zou ze die avond van 5 april thuis verblijven.

Op die bewuste 5 april kwam ik via haar gprs op haar mobiel erachter dat zij 's middag naar het IBIS hotel in Schiphol is gegaan en het bed met haar collega heeft gedeeld. Vervolgens heb ik haar werk gebeld en dat resulteerde in het feit dat zij haar werkomgeving moet verlaten. Momenteel zit zij ziek thuis en loopt bij een psycholoog.

De situatie is als volgt: we gaan middels relatietherapie uitzoeken of wij samen nog gelukkig kunnen worden met in het achterhoofd dat we ook nog eens vier kinderen hebben.

Nu heeft iedereen wel een mening over deze situatie, maar wat vindt u ervan? Ben ik een loser, omdat ik mijn spullen niet durf te pakken en de stekker uit de relatie te trekken? Voor het geld hoef ik het niet te doen, ben zelf directeur.
(8024) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-05-24 12:19:00
Het gaat er niet om wat anderen van deze situatie vinden maar wat u er zelf van vindt. Laat een beslissing ook niet afhangen van het gedrag van uw vrouw maar van uw eigen situatie. Ziet u zelf nog mogelijkheden om eruit te komen of vindt u het de moeite waard om de mogelijkheden te onderzoeken...prima. Vindt u dat u zo niet behandeld wenst te worden en dat dit niet de relatie is waar u zichzelf nog ik kan vinden, tevens dat er geen redden meer aan is...dan kan daar ook besluit op genomen worden. Door u zelf.
Niet vanwege wat anderen er van vinden.
(8025) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-05-29 02:15:00
Hallo lezers,
Ook hier een slachtoffer van leugens en bedrog. Ben er pas vandaag echt achter gekomen, hoewel er al eerder vermoedens en aanwijzingen waren en ik hier uiteraard over gesproken heb, werd er glashard
ontkend. Zonder blikken of blozen en met een stalen gezicht. Dit vind ik nog het ergste, dat niet eens meer genoeg respect en waardering bestaat om minstens eerlijk te zijn. Ik voel me ook ontzettend gebruikt, alles heb ik voor deze man en relatie over gehad, misschien had ik zelfs begrip kunnen opbrengen voor de verliefdheid die de oorzaak van dit bedrog was, maar zelfs die kans is mij ontnomen. Ik ben afgedankt, zonder pardon. Heel veel minder dan ik verdien. Misschien moet ik blij zijn dat het me op deze manier gemakkelijker gemaakt wordt los te komen van deze man, maar liever had ik gezien dat het niet nodig was om van hem los te komen en was oud met hem geworden.
(8027) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-06-01 00:32:00
hallo hier idem eerst zie ik spoken ben ik jaloers dan zie ik hem haar een kus geven was zogezegd een vriendschapskus en twee weken later zitten we bij een bemiddelaar wil hij scheiden ik voel me zo slecht De bemiddelaar en hij zitten rustig over van alles te praten en heb gewoon het gevoel dat ik daar ook bedrogen voel ik zou er graag met iemand willen over praten die er helemaal buiten sta maar zo niet weten met wie Mijn huwelijk van meer dan 34 jaar wordt eens teniet gedaan in nog geen maand HELP
(8029) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-07-21 09:48:00
Na drie jaar heb ik nog steeds heel veel verdriet. Ik moet het een plaatsje geven van mijn man en het er vooral niet over hebben. Op de momenten dat ik dat voor elkaar krijg dan gaat het steeds goed tussen ons (hoewel het vertrouwen dat het vanzelfsprekend is dat dat zo blijft en enorme knauw heeft gehad). Maar ik houd "het een plaatsje geven en accepteren dat dat is gebeurd" niet altijd vol. Vaak wordt het verdriet in alle hevigheid getriggerd door iets wat er gezegd wordt, of gebeurt: een reclame van SecondLove op de radio, het (bij toeval) langs de woonplaats rijden waar het hotel staat waar hij zijn SecondLove heeft ontmoet, het feit dat hij intimiteit tussen ons steeds uitstelt (het altijd te druk heeft of te moe is: het doet mij dan pijn te weten dat hij bij háár niet te moe was...), wanneer hij het heeft over zijn "kernkwaliteiten" eerlijkheid en trouw denk ik "Ja ja...", het feit dat hij zich niets, maar dan ook níéts weet te herinneren van zijn buitenechtelijke avontuur: eerst wilde hij er niet over praten (terwijl voor mijn gevoel praten juist dé oplossing was om e.e.a. een plaatsje te kunnen geven), later was "hij het vergeten", hij had alles "geblockt. Mijn psycholoog zegt dat zij niet kan voorstellen dat hij zich werkelijk NIETS weet te herinneren, omdat hij zegt maar één keer met haar naar bed te zijn geweest.
Hoe dan ook: ik vind niets over praatgroepen voor gedupeerden op Internet en ik heb zo'n behoefte aan een praatgroep. Liefst een die wordt vergoedt door de verzekeraar natuurlijk.
Dit zou een gat in de markt kunnen zijn. Weet iemand er een in de buurt van Zuid-Oost Brabant?
Ik hoor graag jullie reacties!
Marie
(8108) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-07-22 16:46:00
Best Marie, wat vreselijk wat je is overkomen en dat man er niet over wil praten/niets meer weet is funest voor jouw verwerking. Waar woon je? Ik woon ook in Brabant. Vind t moeilijk er met anderen over te praten maar heb die behoefte wel. We hebben wel een soort lotgenoten contact op ouders on line. Mss is dat iets voor je? Verder na ontrouw deel 2 geloof ik dat t heet. Ik ben GitteNN daar
(8110) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-08-01 12:01:00
Hallo,
Ik ben na een relatie van bijna 16 jaar bedrogen door mijn vriend. Met een meisje die nog bij haar moeder woont en 10 jaar jonger is dan hemzelf. Het is zijn vaste badmintonpartner die hij reeds 6 jaar kent. We hebben samen een huis en 2 beestjes. Zijn hond was alles voor hem maar hij laat haar gewoon zomaar vallen. Hij kreeg nadat ik het wist nog een kans van mij om middels relatietherapie onze relatie een nieuwe kans te geven. Hij heeft zo meer dan een maand getwijfeld om dan koudweg te zeggen: ik kies haar. Hij was mijn eerste vriend. Ben zelf 32 en had verwacht dat hij de vader van mijn kinderen zou worden. Het idee alleen al dat hij dat nu misschien met haar zal doen maakt me misselijk. We hadden vaak ruzie over het feit dat hij vaak weg was naar zijn sport en toen ik voorstelde om dan ook mee te gaan wou hij dit niet. Nu snapt een mens waarom natuurlijk.
Ik voel me zo slecht. Ik kan nu al meer dan 2 maanden niet meer helder denken. Het lukt me gewoon niet om hem uit mijn hoofd te krijgen. Ik zie hem nog altijd doodgraag maar hij behandeld mij zoals het vuil van de straat. Alsof ik niks ben voor hem. Hoe kan je nu na 16 jaar zo reageren. Ik weet met mezelf geen blijf en weet niet meer wat te doen. Help
Lesley
(8116) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-11-26 09:48:00
Hallo iedereen,

Na een relatie van vijf jaar waarvan 1 jaar samenwonend. Is ook mijn ex vreemd gegaan. Nooit aan zien komen, we hadden naar mijn gevoel een goede relatie konden goed praten met elkaar en tussen de lakens was het altijd nog goed. Maar helaas, na drie dagen gelogeerd te hebben bij mijn ouders, stond mijn ex voor de deur, kreeg een appje: sta voor de deur. Ik niets vermoedend naar hem toe, stap de auto in kijk hem aan en voelde aan dat hij het uit ging maken. En dat klopte, nooit wat gezegd tegen mij, op de vraag waarom? Hij twijfelde al langer en zag geen toekomst geen uitleg. Ik was in de war we zaten naar koophuizen te kijken en hadden het al over trouwen. Dit was vier maanden geleden, via via moeten horen dar hij vreemd was gegaan met een collega die ook ik kende. Heb het hem gevraagd en warempel hij bleek al die maanden al gevoelens voor haar te hebben en vreemd gegaan te zijn. Ze zitten nu samen in het huis en ik mag mijn hele leven weer van nul opbouwen. Het leven kan oneerlijk zijn. En relaties? Voor mij niet meer....
(8408) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-03-07 14:52:00
Helaas is het ons ook overkomen. Mijn vrouw (15 jaar meegetrouwd) is 6 maanden lang vreemdgegaan met een vader die ze tegenkwam tijdens een voetbalwedstrijd van ons zoontje. Ik ken hem notabene ook via het voetbal. Het begon met dat hij contact met haar zocht via Facebook na een gesprek langs het veld en van het één kwam het ander. Ze ontmoetten elkaar eens in de week ongeveer op een afgelegen parkeerplek vlak en hadden korte vrijpartijtjes voordat ze van haar werk weer naar huis ging. Ik kwam er achter toen ik een chatsessie op haar telefoon ontdekte.
Het is nu 5 maanden later en er valt nog veel te verwerken. Mijn vrouw heeft ontzettend veel berouw getoond en er direct een punt achter gezet. Ik ben na mijn intense woede en verdriet over mijn trots heen gestapt omdat ik nog ontzettend veel liefde voor haar voel. Ons huwelijk was ook helemaal niet slecht, heel liefdevol zelfs. Onbegrijpelijk dat zo iets kon gebeuren! Het was voor haar ook geen verliefdheid, het ging haar om de extra aandacht en de afleiding. Heel cliche: ze stond niet stil bij de mogelijke consequenties. Voor ons trouwe partners onbegrijpelijk, voor de daders van ontrouw waarschijnlijk heel herkenbaar.

Ik zat uiteraard boordevol vragen en tijdens flink wat scheld- en huilsessies kwamen we er achter dat het echt iets is wat met het zelfbeeld van mijn vrouw te maken had. In therapie zijn we er achter gekomen dat ze uit een verkeerde vorm van rebellie een leegte probeerde op te vullen. De leegte bleek een jarenlange depressie te zijn die sluimerde zonder dat ze het doorhad. De therapeut heeft ons enorm geholpen, maar ja de woede en het verdriet borrelen geregeld nog op. Gelukkig is er ook veel verbinding en is de liefde ook weer heel intens. We willen met elkaar door, maar uiteraard mag zo iets nooit meer gebeuren. Ik wil wel zeggen dat ook ik altijd geroepen heb dat ik zo iets nooit zou pikken, maar soms zijn dingen in de realiteit toch niet zwart of wit. En als de liefde er echt nog is, er oprechte berouw is en de wil om met therapie 1. aan de slag te gaan met jezelf (de dader met name) en 2. met elkaar om de verbinding en het vertrouwen weer te herstellen, dan kom je echt ver. Uiteraard blijft het een zeer pijnlijk litteken (we praten er ook nog veel over, maar ik probeer dan vooral niet verwijtend te zijn, wel dat het mij nog steeds pijn doet, mijn mannelijkheid heeft aangetast alsook mijn trots en eer en dat ik het daar heel moeilijk mee heb op momenten) en niemand verdient het om hier slachtoffer van te worden, zeker niet als zoals bij ons er echt gewoon niets aan de hand was /is met ons huwelijk. Maar het is gebeurd en de waarheid is lelijk. We gaan nog steeds naar therapie, al is de frequentie nu wel aan het verlagen. We doen veel samen, genieten van elkaar, van de sks (ja gek genoeg is die alleen maar beter geworden) en van ons gezinnetje. Maar soms als ik mijn zoontje naar voetbal moet brengen of ik als een man zie die op hem lijkt, dan word ik weer helemaal eng van binnen herleef ik alles opnieuw. Ik kan alleen maar hopen dat dat met de tijd minder wordt. Ik wil namelijk door met mijn vrouw en zij met mij. De liefde gaat alles overwinnen, maar het blijft een proces, met ups en downs. Ik hoop dat ik anderen in ieder geval een hart onder de riem kan steken: het kan goed komen, maar dan moet je er wel allebei 100% voor gaan.
(8790) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-03-09 10:13:00
Helaas is het ons ook overkomen. Mijn vrouw (15 jaar mee getrouwd) is 6 maanden lang vreemdgegaan met een vader die ze tegenkwam tijdens een voetbalwedstrijd van ons zoontje. Ik ken hem notabene ook via het voetbal. Het begon met dat hij contact met haar zocht via Facebook na een gesprek langs het veld en van het één kwam het ander. Ze ontmoetten elkaar eens in de week ongeveer op een afgelegen parkeerplek vlak en hadden korte vrijpartijtjes voordat ze van haar werk weer naar huis ging. Ik kwam er achter toen ik een chatsessie op haar telefoon ontdekte.

Het is nu 5 maanden later en er valt nog veel te verwerken. Mijn vrouw heeft ontzettend veel berouw getoond en er direct een punt achter gezet. Ik ben na mijn intense woede en verdriet over mijn trots heen gestapt omdat ik nog ontzettend veel liefde voor haar voel. Ons huwelijk was ook helemaal niet slecht, heel liefdevol zelfs. Onbegrijpelijk dat zo iets kon gebeuren! Het was voor haar ook geen verliefdheid, het ging haar om de aandacht en de afleiding. Heel cliche: ze stond niet stil bij de mogelijke consequenties. Voor ons trouwe partners onbegrijpelijk, voor de daders van ontrouw waarschijnlijk heel herkenbaar.

Ik zat uiteraard boordevol vragen en tijdens flink wat scheld- en huilsessies kwamen we er achter dat het echt iets is wat met het zelfbeeld van mijn vrouw te maken had. In therapie zijn we er achter gekomen dat ze uit een verkeerde vorm van rebellie een leegte probeerde op te vullen. De leegte bleek een jarenlange depressie te zijn die sluimerde zonder dat ze het doorhad. De therapeut heeft ons enorm geholpen, maar ja de woede en het verdriet borrelen geregeld nog op. Gelukkig is er ook veel verbinding en is de liefde ook weer heel intens. We willen met elkaar door, maar uiteraard mag zo iets nooit meer gebeuren. Ik wil wel zeggen dat ook ik altijd geroepen heb dat ik zo iets nooit zou pikken, maar soms zijn dingen in de realiteit toch niet zwart of wit. En als de liefde er echt nog is, er oprechte berouw is en de wil om met therapie 1. aan de slag te gaan met jezelf (de dader met name) en 2. met elkaar om de verbinding en het vertrouwen weer te herstellen, dan kom je echt ver. Uiteraard blijft het een zeer pijnlijk litteken (we praten er ook nog veel over, maar ik probeer dan vooral niet verwijtend te zijn, wel dat het mij nog steeds pijn doet, mijn mannelijkheid heeft aangetast alsook mijn trots en eer en dat ik het daar heel moeilijk mee heb op momenten) en niemand verdient het om hier slachtoffer van te worden, zeker niet als zoals bij ons er echt gewoon niets aan de hand was/is met ons huwelijk. Maar het is gebeurd en de waarheid is lelijk. We gaan nog steeds naar therapie, al is de frequentie nu wel aan het verlagen. We doen veel samen, genieten van elkaar, van de sks (ja gek genoeg is die alleen maar beter geworden) en van ons gezinnetje. Maar soms als ik mijn zoontje naar voetbal moet brengen of ik als een man zie die op hem lijkt, dan word ik weer helemaal eng van binnen herleef ik alles opnieuw. Ik kan alleen maar hopen dat dat met de tijd minder wordt. Ik wil namelijk door met mijn vrouw en zij met mij. De liefde gaat alles overwinnen, maar het blijft een proces, met ups en downs. Ik hoop dat ik anderen in ieder geval een hart onder de riem kan steken: het kan goed komen, maar dan moet je er wel allebei 100% voor gaan.
(8795) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-04-24 23:10:00
Helaas is het mij ook overkomen, vanaf de middelbare school zijn we samen en inmiddels 29 jaar leven we samen onder 1 dak. We hebben samen 2 kinderen van 16 en 18. Mijn man is vaak van huis en tijdens 1 van zijn reizen ontmoette hij een vrouw (ook getrouwd en 2 kinderen) die hem het hoofd op hol bracht (zoals hij zelf vertelde). Nadat ik zijn bedrog ontdekt had is hij binnen 3 weken uit mijn leven vertrokken en starten we het Mediation traject deze week. Het doet me veel verdriet en het gaat heel snel, maar ik heb “de pleister er snel afgetrokken” om mezelf nog meer ellende te besparen. Het zal nog gepaard gaan met veel tranen, maar uiteindelijk komt er een dag dat ook voor mij de zon weer gaat schijnen en ik weer opnieuw geluk zal vinden.
(8881) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-11 12:21:00
Ik lees steeds over daadwerkelijke overspel,maar niets over emotioneel vreemdgaan
Ik ben anderhalf jaar getrouwd met een 10 jaar jongere man,we kennen elkaar van vroeger en ik was altijd heel wijs met hem
Toen we weer contact met elkaar kregen werden we verliefd en in het begin was het erg fijn samen
Hij gaf mij echt het gevoel bijzonder voor hem te zijn en was erg blij en trots op mij,wij hadden allebei een rugzak en waren daardoor allebei al jaren alleen geweest.
Hij had eerdere relatie,s gehad met oudere vrouwen ,zelfs ouder als ik
hij had problemen met sks en dat heb ik nooit als een probleem gezien, ik deed alles om het hem naar de zin te maken,alhoewel ik er zelf weinig aan had,maar ik hield van hem.
Van het een kwam het ander en hij wilde graag trouwen,iets wat ik niet meer zo nodig hoefde,maar ik heb mij laten overtuigen.
Toen het huwelijk een feit werd veranderde hij opeens
Bij het kopen van een trouwpak flirtte hij met de verkoopster en terwijl wij hand in hand de winkel uitliepen draaide hij zich apart om voor een vette knipoog naar haar
Ook in de supermarkt begon hij te knipogen met caissières terwijl ik aan het afrekenen was,,hij riep naar vrouwen,zwaaide en trok hun aandacht enzv
Ik vertelde dat ik dat niet leuk vond, want ik had zelf al het een en ander meegemaakt en had moeite met vertrouwen
Dit wist hij,uiteindelijk zijn we getrouwd en vanaf dat moment was zijn aandacht voor mij weg
Als ik wat vertelde hoorde hij de helft niet van wat ik zei,,ook moest ik steeds 3x herhalen als ik wat vroeg,terwijl hij op anderen direct reageerde en niets hem ontging zag en hoorde hij mij niet meer
Ook thuis als hij niet werkte lag hij op bed of zat uren achter de computer
Uiteraard kregen wij daar ruzie,s om en zei meermalen ik krijg alleen nog maar aandacht van jou in de slaapkamer als niemand anders jou afleid.
Verteld hij doodleuk dat hij in gedachten 3 x sks had met een andere vrouw,dezelfde andere vrouw, een die onbereikbaar voor hem was,terwijl wij intiem waren en ik hem er ook nog mee moest helpen
had hij opgewonden gedachten aan haar
Ik ervaar dit als emotionele bedrog en voel mij gebruikt dat hij mijn lichaam nodig had om steeds met die zelfde vrouw in gedachten sks te hebben
Is dit normaal en stel ik mij nu aan?
Emma
(9025) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-11-29 16:37:00
In mijn huwelijk werd het vreemdgaan van mij als vrouw, niet afgestraft, mijn echtgenoot reageerde er bijna niet op, zodoende gebeurde er iets wonderlijks met mij, Namelijk ik had geen zin meer erin om vreemd te gaan, het was immers opgebiecht en niet meer stiekem. mijn man heeft gewonnen!! Hoop dat vrouwen dit ook gaan doen, die bedrogen werden reageer er niet op dat is de beste straf die je kan geven. Probeer leuke dingen te gaan doen, maak je mooi en ga erop uit! blijf winnaar...
(9235) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
Reageren / respond!

Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).