Borderline en relaties


03 - Liefde »  -  Borderline en relaties »
2014-10-22 22:21:00
ik ben moeder van een dochter met persoonlijkheidsstoornis
ik ben moeder van dochter met persoonlijkheidsstoornis, vorig jaar is mijn man overleden en had ik haar hulp echt nodig. Ik ben toen heel boos geworden en heb haar gezegd dat ik haar niet meer wilde zien, in de hoop dat ze eindelijk eens over haar verantwoordelijkheid naar mij toe zou nadenken. dat was een ramp. ze wilde echt niets meer met mij te maken hebben en ik mocht zelf mijn kleinkinderen van 5 en 6 jaar niet meer zien. zij is altijd het middelpunt van mijn leven geweest en als ze na de zwangerschap diep in de problemen zat en zij bijna een jaar in de psychiatrie was opgenomen, hebben ik en mijn partner de twee kleinkinderen in de weekends bijgehouden ondanks onze drukke jobs. Ik heb het gevoel dat ik gebruikt en weggegooid ben Ik hou heel veel van haar en heb al veel verdriet gehad door haar gedrag. Dankbaarheid, empathie en genegenheid kent ze niet. Ze wil me nu weer zien, maar wil vrij zijn en geen verplichtingen naar mij toe hebben. Ik wil ook wel eens een normale dochter-moeder relatie met veel warmte en genegenheid. Haar treft geen schuld, het is altijd de ander zijn fout. ben teneinde raad

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren!

Antwoorden / Answers
2014-10-22 22:21:00
Hallo moeder, ook ik ben moeder zoals jij. Heb ook twee kleinkinderen waar ik zielsveel van houd. Ik kan een boek schrijven over het gedrag van mijn dochter. al jarenlang beinvloed zij ons hele familie/gezinsleven. Vanaf ongeveer haar twaalfde jaar is ze heftig en manipulerend aanwezig. al jaren wisselen afwijzing en claimen elkaar af. Perioden van zegen en vervloeken. Ik zie dan regelmatig mijn kleinkinderen ook lange perioden niet.Was altijd gelukkig en dankbaar als ze weer contact met ons opnam, ging dan een poosje goed maar dan begon het claimen en manipuleren weer en voelde al mijn energie wegvloeien. Had en kreeg weinig tijd om mijn sociale leven te kunnen onderhouden. Stopte al mijn energie in haar om haar negatieve handel en denkwijze over haar omgeving en mensen in de juiste proporties te blijven houden en zien. Dit sloopt me. Ik was erg krampachtig en voorzichtig in het reageren naar haar toe, want kreeg ze geen antwoord naar haar zin dan exploseerde ze, en het maakte haar niet uit of de kinderen erbij waren of niet.Wat ik heel jammer vind, is dat ze een man heeft die dit gedrag in stand blijft houden en haar volgt in al haar actie,s. Tijdje terug heeft ze voor de zoveelste keer aangegeven dat ze weer afstand wil en ik de kinderen alleen op verjaardagen mag zien. Mijn hart was weer gebroken voor de zoveelste keer.Maar heb toen toch besloten dat ik er nu klaar mee ben. Mede omdat ik het voor mijn kleinkinderen niet goed vindt dat zij niet weten waar ze aan toe zijn. De ene keer mogen ze oma intens zien en de andere keer is oma een gevaar. Ik ben hier af en toe heel verdrietig over maar merk dat deze beslissing ons meer rust heeft gegeven. Ik houd erg veel van mijn dochter en zal altijd van haar blijven houden om wie ze is.
(5483) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-01-02 13:17:00
Ook ik ben moeder van een dochter met een persoonlijkheidsstoornis .
En ook ik ben teneinde raad. Zij heeft vanaf 2004 mijn kleindochters , nu inmiddels in de 20 , al die tijd bij mij weggehouden . Ook haar zie ik vanaf die tijd niet meer . Ze heeft mj vreselijk gemanipuleerd , verraden zelfs. Na nog een paar mailtjes ben ik er nu mee gestopt . Beseffende dat ik mijn dochter en kleindochters gewoon kwijt ben . Mijn kleindochters zijn door haar zo gemanipuleerd dat ik vrees dat zij nu dezelfde stoornis als mijn dochter hebben ontwikkeld . Ik heb gewoon moeite om nog te houden van deze nu voor mij vreemde keiharde vrouw die ze geworden is . Harteloos en koud . 14 jaar lang heeft ze mij laten spartelen . Gewoon aan het lijntje weten te houden . Ik ben er nu klaar mee. Nooit maar dan ook nooit zal ik haar meer vertrouwen . Want ook een moeder heeft grenzen .
(6716) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-09 15:07:00
goh ook ik ben een moeder ,alleen is het bij mij de zoon, 32 jaar ik loop al vanaf jong,s af aan met hem, ook is hij Narcistisch ..dus ben al mijn leven lang bang voor me eigen zoon..ook heeft hij me al eens aangevallen en geslagen, dus echt angst ..ben nu 57 jaar en zou zo graag eens voor mezelf gaan leven, maar zolang hij in mijn leven is lukt me dat niet..ik ben dan ook ten einde raad geloof me. ook heb ik al 2 hartinfarcten gehad,dus de stress zit me erg hoog..zo langzaamaan ga ik r kapot aan, en hij geeft mij van alles de schuld. zijn vader ben ik van gescheiden al vanaf mijn 32ste jaar ..hij heeft nooit iets voor de kinderen gedaan nooit... dus sta er alleen voor..mijn droom / doel is dat ik rust krijg in mijn leven ik weet alleen niet hoe,,hoop dat er iemand is die mij kan helpen..
(6915) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-21 18:34:00
Goh.... het lijkt wel of mijn dochter van 38 ook een borderline stoornis heeft, bedenk ik me nu. En haar huidige man precies zo. Ik las een vreselijke mail aan mij terug, uit 2008 ... al die tijd zie ik haar niet meer. Ze heeft de helft van haar familie (van mijn kant, inclusief haar eigen broer) uit haar leven gebannen en ik zie mijn oudste kleinzoon ook al zo lang niet meer.
Ze was altijd wel wat apart, reageerde heftig op dingen. Al was ze vroeger juist heel stil en teruggetrokken. Mede doordat haar broer de boventoon voerde door zijn heftige ADHD gedrag.
Ze blijkt erg beinvloedbaar, en absoluut niet vergevingsgezind. Gaf wel altijd anderen (banken, verzekeringsmaatschappijen, zorgverzekeraars e.d. de schuld als iets niet goed liep door haar eigen fout) ... Heeft haar eigen vader (mijn ex) eerder eens 3 jaar verbannen. Met hem schijnt ze wel contact te hebben, maar hij laat niets los, ook niet tegenover zijn en mijn zoon. Is veel te bang dat ze hem weer verstoot.
De mail van 4 A4tjes, die ze me destijds stuurde, lijken de woorden van haar man, die absoluut ook een persoonlijkheidsstoornis heeft, dat was in het begin al duidelijk, manupulatief, en ze werken nota bene met kinderen die hulp nodig hebben :( met haar naam eronder.
"ze" verwijt me de vreselijkste dingen, en ze wil me niet meer als haar moeder.
Ik zal best fouten hebben gemaakt, ben ook maar een mens, maar er is absoluut niet met haar te praten. Ik ga de controntatie ook niet meer aan, veel te bang dat ik weer zo onderuit gehaald wordt.
Mijn ex-schoonzoon heeft haar pas gebeld in een poging zijn nu 14 jarige zoon weer te mogen zien (er was een bezoekregeling, maar ze hebben alles getorpedeerd en ze worden nog geloofd ook) maar hij heeft geen schijn van kans. Ze hebben mijn kleinzoon, die een autistische stoornis heeft, van alles ingefluisterd, ook gezegd dat zijn vader hem niet meer wil zien, terwijl hij alles heeft gedaan om hem te zien/horen. Maar ze hebben gezorgd dat ze onvindbaar waren, andere tel nrs... pakjes en post terug sturen ... en mijn kleinzoon nooit naar zijn vader laten bellen... geen wonder dat hij dan denkt dat zijn vader hem niet meer wil zien.
Ik benieuwd hoe het met de mensen hier verder gelopen is en hoe jullie daarmee omgaan.
Sterkte allemaal!
hartegroet
Ineke
(7024) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-23 21:31:00
Ook ik ben moeder van een 19-jarige dochter met het borderline syndroom. Na 5 jaar psychologen en psychiatrische instellingen komen we stap voor stap verder met het hoe en waarom deze stoornis zich ontwikkeld heeft. Haar vader en ik zijn alsook gescheiden en hij geeft geen zier om haar problemen. Hij scheld haar nog liever uit dan haar probleempje te begrijpen. Ikzelf heb er over gelezen en uit geleerd en moet zeggen dat we erg goed kunnen praten nu. Wil niet zeggen dat het soms toch nog wel een keer kan escaleren in een psychose. Toch vind ik persoonljk dat er nog weing hulp bestaat voor ouders van kinderen met borderline. Ik hou enorm veel van haar en wil dat ze haar weg vindt in dit leven. Tegenwoordig staat de begeleiding en hulpverlening al erg ver dus niet wanhopen zou ik zo zeggen. Deze kinderen en volwassenen met borderline kunnen er niets aan doen ddat ze het hebben. Dus niet te snel oordelen.
(7323) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-24 11:37:00
Neem eens contact op met de Viersprong.Zij hebben ook ervaring in het begeleiden van familie en geliefden van de persoon met persoonljkheidsstoornissen.
(7325) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-21 10:15:00
ik ben een moeder met een zoon van 31 die overduidelijk een persoonlijkheidsstoornis heeft. Is nooit gediagnostiseerd want hij weigert elke behandeling.De problemen begonnen 12 jaar geleden: relatie verbroken, plotseling gestopt met studie, veel blowen en drankgebruik. Met alle mensen om hem heen is iets mis, maar niet met hem. Ik constateer dat zijn verbale gedrag agressiever wordt. Vorige week bereikte de communicatie een absoluut dieptepunt. Hij schreef mij : "Hadden ze je maar 26 jaar geleden door je kop geschoten...." Ik was toen betrokken bij een overval waarbij de overvallers een pistool tegen mijn hoofd hielden. Het liep gelukkig voor mij goed af. Door deze opmerking wordt dit incident weer tot leven gewekt en heb ik de nachtmerries hierover weer. Ik heb af en toe gesprekken met de GGz over hoe om te gaan met een familielid met een psych. stoornis. Die gesprekken helpen mij wel maar in de praktijk is de omgang met deze problematiek toch erg moeilijk; helemaal als het om je kind gaat. Momenteel denk ik elke dag: hoe lang hou ik dit nog vol. Ik ben nu 68 jaar en ik betrap me erop dat ik soms denk: hopelijk word ik niet oud want dan ben ik er van af. Aan de andere kant vind ik ook dat ik hem niet kan laten vallen. Hij heeft de hele familie al van zich afgestoten dus ik ben de enige die zich nog om hem bekommert. Ik denk er over om zelf in therapie te gaan om sterker te worden en hiermee om te kunnen gaan. Mijn wanhoop neemt toe en ik ben bang dat dit niet goed afloopt, voor mijn zoon niet en ook voor mij niet.
(7392) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-12-04 00:48:00
Ik heb een vermoeden dat mijn dochter ook een borderliner is. Vroeger was het een stil en teruggetrokken kind. Als baby was ze heel makkelijk.vanaf haar 17 de is ze heel erg veranderd. Ze is heel erg achterdochtig, angstig, duwt me steeds verder van haar weg. Er zijn vele ruzies geweest. Vaak was ze dan niet meer te sturen, ze was histerisch en theatraal ze heeft een tweeling van 12 jaar,waar ik een goede band mee heb. Mijn dochter is 44 jaar.
Ik vind het jammer dat de grens van haar man heel ver te zoeken is. Want hij is degene die haar tot inzichten zou kunnen laten komen. Er heeft zich 2 weken geleden weer wat afgespeeld,waardoor ik me ernstig afvraag wat ik nog wil in de relatie met haar. Ik heb alles geprobeerd,voel me steeds meer uitgehold door haar gedrag. Ik ben 66 jaar en wil rust in mijn leven. Ik weet dat ik ern keuze moet maken. Ik word er fysiek en emotioneel onpasselijk van als ik er aan denk dat ik degene ben die dat kan en moet laten stoppen. Ik weet als ik st met de relatie dat ik mijn kleinkinderen mag blijven zien. Ik vind het zelf heel moeilijk om er een streep achter te zetten.
(8457) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-02-14 16:24:00
Helaas wil onze dochter ons ook niet meer zien. Ze heeft drugs gebruikt, had veel schulden en elk jaar een nieuwe baan. Het ontslag lag nooit aan haar. Ze is narcistisch en de schuld ligt altijd bij een ander, omdat ze zelf alles veel beter kan dan wie dan ook. Heeft haar omgeving zo gemanipuleerd dat niemand ons mag en wilt zien. Wij zijn slechte mensen in haar ogen. Jaren haar schulden betaald, wist toen nog niet dat ze drugs gebruikte. Weet dat nu van haar buurvrouw. Haar vriend nooit ontmoet, heeft een dochtertje. Ook nooit gezien. Een brief van haar vriend gehad, 5 A4tjes vol verwijten en leugens. Hij kent ons niet, ons nooit ontmoet. Mijn dochter was al na 6 maanden zwanger van hem, ze zocht geen man. Wou al jaren een kind, maakte niet uit van wie of hoe. Hij moest dat eens weten. Ze gebruikt iedereen, heeft veel mensen verloren door haar gedrag. Wij oordelen niet over haar vriend, weten niet wie of hoe hij is. Maar hij had zich wel eens voor kunnen stellen. Als mijn man bij haar aanbelde, stond binnen 10 minuten de politie voor de deur. Had ze 112 gebeld. Hij heeft 25 politieagenten gezien of gesproken. Kreeg geen hulp en werd niet gehoord. Kan nog boeken vol schrijven, het doet pijn. En we missen haar. Zij haat ons. Ze heeft ook de politie gezegd dat mijn man haar met de dood heeft bedreigd, hoe durft ze. Heeft een detective op ons afgestuurd, deze man begreep ons. Ze had dit gedaan, omdat we stalkte. Hadden allen contact met haar advocaat. Ze woonde in een appartement wat ook op onze naam stond. Wel elke dag van ons profiteren, maar geen leuke dingen laten beleven. Haar vriend schrijft dat wij alleen aan geld denken. Maar zij heeft ons de laatste 16 jaar Ä100.000,- gekost. Door boetes schulden etc.,etc.,te betalen. Achter af eigenlijk haar drugs. Ik hoop dat ze gelukkig is met haar nieuwe situatie. Wij zij alleen maar verdrietig en voelen heel veel pijn. Een zeer verdringen vader en moeder, opa en oma.
(8714) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-02-21 17:59:00
Heb jammer genoeg ook een dochter die bordeline heeft.Verschrikkelijk veel verdriet en machteloos. Ze heeft veel meegemaakt in haar zeer jonge leven,waar ze niets aan kan doen .Wij als gezin hebben er geen schuld aan .destijds wel hulp gezocht misbruikt door een familie lid. Erkenning van familie nooit gehad , gebroken met hele familie .Het meeste pijn doet me dat ik geen contact heb met mijn dochter en haar kindje , maar ook wel blij moet verder met andere kinderen en mijn man en ik. Ging er aan onder door. Wel veel rust nu. Dubbel gevoel dus, haar vriend komt er niet meer in die kon zich niet verplaatsen in haar trauma's. Dat was de trigger dat het zo escaleerde. Hoop dat ze gelukkig niet schijn gelukkig is
Uiteraard heel veel betaald voor haar, genieten er nu zelf van. Hou veel van m9jn dochter
(8723) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-03-16 13:46:00
Heb je verhaal gelezen,ja ik heb ook een dochter met bordeline alleen zij gebruikt geen drugs enz.Ik heb er ook veel verdriet ervan omdat ik weduwe ben en ook maar een dochter heb zo hecht ze mij en onthecht zij mij.Ik heb het kontakt nu verbroken omdat ik rust wil hebben en een rustige oude dag wil hebben.In de loop van de tijd wordt je wel wat harder omdat ik dit in het verleden ook al meedere keren dit ervaart.
(8817) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-05-25 13:34:00
Ik lees dit allemaal.De tranen springen in mijn ogen, ik denk dat mijn 22 jarige dochter ook een persoonlijksstoornis heeft. Rond haar 17e deed zij al moeilijk misschien eerder. Dan zeiden familie/ vriendinnen of zelfs de huisarts o puberen. Ja mijn neus dacht ik dan. Ik werkte mij rot. Ze kreeg liefde etc, ze kwam niks te kort. Ik was wel streng, niet naar disco's of hangen met vrienden. Ik vond vriendinnen thuis of bios ok. En je diploma behalen . Normen en waarden. Haar netjes opgevoed. Nou 1 jaar geleden begon ze steeds mij uit te schelden k dit k dat, lui alleen maar slapen of juist weer niet. Veel shoppen(van duo) verder soms naar school. Ik kon haar niet steeds controleren. Ook naar Psyq geweest etc.testen gedaan .Ik was er niet bij moest wachten in de wachtruimte.toen zij eruit kwam zei ze o niks aan de hand. Ze wisten niet wat zei had ofzo? Daar sta je dan wat nu. We konden altijd goed opschieten als moeder en dochter. Maar nu praat zij niet , groet ons niet . En ook niet naar familie meer. Alleen in haar eigen wereld ( haar slaapkamer). Maar wel willen eten en klagen dat de koelkast leeg is. Ik werk nu niet , zwaar overspannen ook hierdoor! Mijn leven is voorbij. Zo voel ik mij echt. En haar vriend zegt niks, als je wilt praten dan staat zij voor hem . Ook haar baan wat zij nu heeft is niet zuiver, en maar liegen. Ze word boos als je dat dan zegt.
(8949) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-06-04 13:09:00
Hallo...Ik ben moeder van twee dochters met een persoonlijkheidsstoornis, de 1 laagbegaafd, de ander met meer intellect. Niemand in mijn omgeving heeft ooit vraagtekens gezet bij het gedrag van mijn dochters, mijn jongste dochter ging zelf naar het speciaal onderwijs, zij is slechthorend, maar ook hier werd niets gesignaleerd.
Mijn oudste dochter heeft twee jaar op de reguliere mavo gezeten, is daarna ook naar speciaal onderwijs gegaan, zij liep toen helemaal stuk, werd gepest etc.Deze mavo heeft zij afgemaakt. Mijn jongste dochter heeft de relatie van mijn tweede man en mij bijna op de klippen laten lopen, liegen bedriegen was haar niet onbekend, was het gevoel niet zo sterk geweest tussen mijn man en mij dan was haar dit zeker gelukt.
deze dochter zie ik sinds 2013 niet meer, zij is zelf uit onze moeder dochter relatie gestapt. Mijn oudste dochter, nu bijna 37, vertoonde als kind ook vreemd gedrag, op de grond zitten en zichzelf aan de haren trekken bijv. ik verklaarde dit door het te verzachten want ach ze had ook al veel meegemaakt, haar ouders gescheiden, mishandeld door haar vader oa. deze dochter heeft mij op 7 maart dit jaar bijna letterlijk de deur uitgetrapt. als ik alles achteraf bekijk mijn geheugen doorlees, heeft ook zij te maken met een persoonlijkheid stoornis, ze is een kei in het manipuleren, ook liegen is haar niet onbekend, ze durft je hierbij recht in de ogen te kijken! Ik ben heel onzeker geworden door deze tantes, echter na de breuk met mijn oudste, voel ik mij rustig, mss vreemd, maar voor mij een reden om de zaak eens goed onder de loep te nemen. Ik ben vastbesloten om met hun geen contact meer te zoeken, ik ga mijn leven oppakken en uiteindelijk mijn leven leven. Zou het contact weer hersteld worden dan is dat niet goed voor mij, ben ik recent achtergekomen. Even van mij afschrijven helpt mij....
(8961) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-06-06 08:57:00
Hallo Moeders van dochters in de problemen. Ja, dat van die dochters die zoveel problemen, verdriet, woede en angst hebben is niet zo gelukkigi. Hoe komt dat allemaal zo? En te weten dat voor iedereen, dus ook voor jullie zelf en op hun beurt voor jullie kinderen, geldt dat: "ouders het grootste voorbeeld zijn voor hun kinderen, de rest van ons leven". Welk een voorbeeld hebben zij dan gekregen van jou? Wat is er dan met jullie aan de hand? Want de reden waarom je kind zo ziek is en vlucht van jou kan bij jou liggen. En waarom het blijft duren? Misschien omdat jij het niet begrijpt dat de verandering bij jou ligt te wachten? Hier komen schrijven wat er allemaal aan de hand is en dat je zoveel verdriet hebt zal niet helpen. NIET dus. Wat wel helpt is te vragen: kind van mij, wat kan ik doen om jou te helpen? En als ze dan boos worden is zeer normaal. Maar, aanvaard want als de boosheid eruit komt, zit de liefde daar gewoon ONDER. DE LIEFDE ZIT ONDER DE WOEDE. Het is een uitdaging, dat is waar. Maar je bent toch al verdrietig, wat heb je te verliezen? Aanvaard de boosheid van jou kind. Die moet er eerst uit worden geschopt. Dan komt de liefde terug te voorschijn. Er is hoop. Oja, met mijn kinderen gaat het goed. Soms zijn ze boos op mij, soms moeten wij ook praten, maar het raakt opgelost. Als u mij niet gelooft, spijtig. Ontdek het zelf... want anders verandert er niets. Ik wens u het beste. Sonja
(8963) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-06 14:35:00
Beste Sonja,
Ik denk dat je dan niet helemaal begrijpt wat borderline of persoonlijkheidsstoornis inhoud...
Ik heb nl 2 dochters. De jongste kan boos worden (en dat mag!) En dan praten we erover en soms ook niet. Dan laten we het voor wat het is want je hoeft nl ook niet altijd te praten...
Mijn oudste dochter is toch even een heel ander verhaal. Daar is niet mee te praten als er iets is. En als de boosheid wat gezakt is (na uren , na dagen, na weken...) dan begint het hele feest weer opnieuw: manipuleren, liegen, overdreven aardig of lief doen en dan tegen andere zeggen dat ik de grootste K..k.. moeder ben die er is. Totaal niet met emoties om kunnen gaan, jantje huilt jantje lacht. Ze gebruikt ons en terroriseert ons, totdat madam weer iets nodig heeft. Echt; het zuigt je leeg. Altijd maar op je tenen lopen..
Ik denk dat je eerst moet verdiepen voordat je zo' n antwoord geeft. Omdat het bij jou dan wel goed gaat, of wat dan ook wil niet zeggen dat je daarom alle wijsheid in pacht hebt.
"Als je lichamelijk ziek bent moeten mensen beter worden, als je psychisch ziek bent moeten mensen normaal doen"....
(9018) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-24 17:47:00
Ik lees hier omdat ik vermoed dat bij mijn dochter borderline speelt. Maar als ik dan Sonja lees dan kan ik wel janken. Hoe durf je degene die zich hier kwetsbaar opstellen of verkennende bezoekers als ik zelf ben zo neer te halen dat 't aan ons zou liggen...tenminste zo ervaar ik jouw reactie. je kwets me diep met je tekst. Als dat je bedoeling was gelukt. Als 't niet je bedoeling was waarom reageer je dan hier op deze vraag op deze oordelende manier? Steun kunnen we gebruiken ipv veroordeling. Die krijgen we van ons kind genoeg naar ons hoofd. Sterkte lieve mede ouders. T is keihard werken en de wederkerigheid die vaak ontbreekt breekt mij op. En niet alleen mij. Er zijn ook andere kinderen in ons gezin die geen onbezorgde tijd hebben omdat dit in ons gezin speelt
(9065) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-24 23:21:00
Ook hier een alleenstaande moeder met dochter, die borderline en trekken van narcistme heeft. Op haar 14e jaar liep ze veel wel. Laten testen laag IQ daardoor kon ik haar door politie op laten pakken, later ook in crisis opvang 6 weken. Het heeft niks geholpen. Ze is gaan samenwonen in een groot huis Na een poos kreeg ik een vriend en daarna niet meer gehoord. Wel nog op crematie van mijn vader toen speelde ze toneel. Net of er niks was.
Ik heb haar losgelaten. Geen doen zo. Erg moeilijk, maar voor mij beter.
(9068) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-25 07:41:00
Sonja, waarom val je mensen aan die hun best doen om het hoofd te bieden aan een moeilijke situatie. Waarom kwets je mensen die zich kwetsbaar durven op te stellen. Waarom stel je geen vragen, vraag je geen verduidelijking en gooi je meteen je oordeel op het verhaal? Volgens mij weet je ook dat je veroordeling niet helemaal snor zit, omdat je eindigt met "als u mij niet gelooft, spijtig.."
Natuurlijk mag je je eigen mening ventileren (al is dat wel een beetje oneerlijk als je niet weet wat een persoonlijkheidsstoornis inhoudt) maar doe dat dan ajb met wat meer bergip naar een ander. Niet iedereen is zo geweldig en briljant als jij. Van een beetje begrip is nog niemand dood gegaan, van veroordelen en buitensluiting wel. Dus....beetje meer begrip graag. Dank u.
(9070) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-25 07:49:00
O ja, en als extra toevoeging....een persoonlijkheidsstoornis wordt niet zomaar gediagnosticeerd. Daar zitten gedegen en zware onderzoeken aan vast. Het is niet omdat de persoon af en toe een boze bui heeft, of zijn ouders niet zo aardig vindt, of zijn of haar zin niet krijgt. Deze personen hebben in aanleg een mentale kwetsbaarheid die door omstandigheden kunnen verergeren. Deze gevoeligheid zorgt ervoor dat een ogenschijnlijk normale omstandigheid bij hun veel en veel sterker binnen komt waardoor er trauma's ontstaan.

Dus, als er bij een gezond persoon iets onaangenaams in het leven voorvalt (wat bij iedereen vroeg of laat op zijn. haar pad komt) dat komt dit bij een persoon met een persoonlijkheidsstoornis dubbel en mss wel 3 of 4 dubbel zo hard binnen. Veel mensen worden weleens gepest in hun jeugd, bij hun komt het zo hard binnen dat ze zich door heel de wereld verlaten voelen. Iedereen voelt zich weleens onzeker in een nieuwe situatie, zij kunnen zich zooo ongemakkelijk voelen dat ze er fysiek op reageren. Dat is geen aanstellerij, dat is hun ziekte en die is neurologisch onderzocht en te verklaren.
Dus...nogmaals meer bergip, en minder oordeel.
(9071) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-11 15:27:00
Alles wat ik gelezen heb ervaren mijn man en ik ook. Er is geen enkel normaal gesprek mogelijk. Onze kleinzoon wordt tot in de afgrond verwend en is daardoor ook onhandelbaar op momenten. Nooit kunnen we rustig met elkaar eten, en ik probeer steeds weer opnieuw met een etentje de sfeer te verbeteren. Alles heeft een ander gedaan. De haat staat in haar ogen naar haar moeder. Dan komt er weer een klein meisje wat mij overlaadt met " liefde". Het wisselen van deze emoties gaat zo snel dat ook ik,net als alle andere moeders overspannen ben. En dan het commentaar van een moeder die het geluk heeft DIT niet mee te maken met haar kinderen. Die snapt er dus Niks van.
(9305) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-28 21:58:00
Ik ben moeder van een dochter die wanneer ik de verhalen lees net hetzelfde reageert. Hier waren wij ook altijd 2 handen op 1 buik maar van zodra er iemand anders in haar leven komt, dan verafschuwt ze me en wordt ze echt harteloos. Nu heeft ze me zelfs aangegeven bij de politie: dit omdat haar vriend bij ons vragen over haar kwam stellen en wij gewoon heel eerlijk hebben geantwoord. Dit past dus duidelijk niet in het plaatje, voor haar moeten we blijkbaar liegen zodat ze zich niet onzeker voelt. Alles is altijd iemand anders zijn/haar schuld. Ze kan niet in de spiegel kijken en speelt constant de martelaarsrol of de slachtofferrol. Zelf ben ik iemand die alles voor mijn kinderen over heeft, zelfs was het zo ver gekomen dat ze hier 2 jaar heeft gewoond toen ze terug thuis is gekomen wanneer ze 6 maanden zwanger was. Nu heeft ze nog een zoontje bij van een andere man waar de relatie al beŽindigd was toen ze 3 maand zwanger was. Ik kan de druk en de vernederingen niet langer aan. Heb voor mezelf besloten dat ik er volledig een punt achter zet en dat ik me niet meer laat manipuleren of laat meeslepen in haar drama's. Het doet verschrikkelijk veel pijn, maar als je alles hebt gedaan en je krijgt niks terug ... dan hoeft het niet meer. Wij zijn ook mensen en verdienen het respect terug dat we zelf geven ...
(9323) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-04-24 19:19:00
Deze moeder heeft haar kind nu anderhalf jaar niet meer gezien. Verschrikkelijk had ik het in het begin. Nu denk ik zo nu en dan. Het is beter zo. Verhalen die deze kant opkomen doen je oren klapperen. Familie die ze tegen je opzet. Ik ben er altijd voor haar geweest. Maar nu ben ik er niet zo zeker van of dit ooit weer zo zal zijn. Ze verdwijnen keer op keer. En waarom soms om een klein dingetje. Hoewel ik heel veel van haar gehouden heb.
Denk ik het is beter zo.
(9337) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-05-23 13:15:00
Hallo, ik lees dit en wordt stil! Ik lees herkenning zo veel herkenning. Ik ben een moeder van een dochter van nu bijna 17 met ptss en borderline. En het is een haat liefdeverhouding. Ze is vanaf 14 onder behandeling en nou ja ze proberen haar te bereiken en zij doet haar kunstjes! Meester in manipulatie. We hebben al zoveel verhalen en ritten naar ziekenhuis gehad. Ze woont niet meer thuis omdat ze een gevaar werd voor haar zusjes. Waar ze niet naar omkijkt maar altijd in elke groepsgesprek roept dat Wij ze weghouden. En denk je rust te hebben een plekje gegeven, gaat ze na 3 jaar ineens naar haar opa en oma! Staat ze op de stoep, incl vriend van 22! Hoi oma alles gaat goed en oma stinkt er in! Ik vrees voor de pijn die ze weer gaat doen! Oma woont in zelfde dorp, dus onze dochters van slag, waarom wij niet... ik voel me soms heel slecht omdat ik dan denk, duw haar even van het talut! Maar goed adem in en uit en probeer me weer te focussen op de andere 2 en de positieve dingen in het leven, maar jeetje wat trekken ze je soms door de hel!
(9365) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
Reageren!
Om dit snel terug te kunnen vinden kunt u door onderstaande knop deze pagina toevoegen aan uw favorieten!
Toevoegen aan uw favorieten!


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).