Liefde en latrelatie


03 - Liefde »  -  Liefde en latrelatie »
2013-12-09 14:54:00
Reaties op de pagina: Liefde en latrelatie.
Hier kunt u reageren op het onderwerp: Liefde en latrelatie.

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren!

Antwoorden / Answers
2013-12-09 14:54:00
Hallo Hein, ik heb sinds twee jaar een relatie met een leuke man en het gaat prima. Hij woont in dezelfde plaats als ik en we zijn soms bij hem en soms bij mij. Een paar avonden per week zijn we niet bij elkaar en doen we elk iets anders. Nou wil ik graag dat we een keer gaan samenwonen maar daar heeft mijn vriend totaal geen zin in, hij heeft een paar slechte ervaringen op relatiegebied achter de rug. Hij wil graag met mij verder maar dan wel in een latrelatie. Maar voor mij komt dat een beetje over dat hij enige reserve inbouwt en niet helemaal voor mij gaat. Ik snap zijn angst wel, wanneer een van twee zijn veilige plek opgeeft dan is de weg terug heel moeilijk. En ja, als de relatie nou niet goed gaat dan staat moet één van twee weer een woning zoeken e.d. en dat is in deze tijd ook geen pretje. Ik snap het allemaal wel maar mijn gevoel wil anders. Wat moet ik hiermee, of moet ik het maar gewoon accepteren?
groet Engeltje
(4404) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-12-09 21:28:00
Hallo Engeltje, ik reageer niet zo vaak, meestal komt er van de andere bezoekers een goed antwoord. Ik ben zelf na een paar relaties opnieuw moeten beginnen met bijna niets en ik weet nu zelf dat ik ook voorzichtiger ben geworden in het opgeven van mijn eigen zekerheden voor een relatie. Niet alleen voor mijzelf maar ook voor mijn kinderen. Ik weet niet of er kinderen in het spel zijn bij jullie, maar dat is wel iets om goed rekening mee te houden. Je moet oppassen dat je niet plaatsvervangend gaat denken, dus niet denken dat zijn aarzeling betekend dat hij niet voldoende om je geeft. Ik neem aan dat hij wel voldoende uit dat hij om je geeft en dat je daar ook niet aan hoeft te twijfelen. Wat betreft je eigen gevoel, ook dat kan ik me voorstellen, jij hebt waarschijnlijk het gevoel dat je de verbintenis nog sterker wilt maken en ziet samenwonen als een soort logische stap naar nog meer verbondenheid. Ik denk dat je beiden er aan toe moet zijn voor je er aan begint omdat je anders al met een ongelijkheid in je relatie begint. Ook denk ik dat je misschien eens moet nadenken waarom je wilt samenwonen, wat is de achterliggende behoefte en wat is het achterliggende gevoel daarbij. Wie weet kun je daar aan werken zonder dat daar de druk van het samenwonen voor hem aan vast zit. Wie weet kun je op deze wijze voor jezelf een beter gevoel krijgen over je relatie en je relatie toch te verdiepen. Ik hoop dat je iets hebt aan dit antwoord.
Vriendelijke groet, Hein Pragt
2014-09-13 09:25:00
Hallo Hein, Ik ben zomaar wat gaan google over latrelaties en stuitte op deze site! een goed geschreven stuk! Ik ben moeder van 1 zoon van 6 jaar nu ruim 2 jaar gescheiden en ik heb een vriend iets van anderhalf jaar,hij heeft 2 kinderen die hij om het weekend ziet. In het begin was ik nog weleens een heel weekend bij hem maar mijn zoon heeft ADHD dus nu doe ik in een weekend 1 dag iets samen omdat dat beter voelt! Doordeweeks eet mijn vriend 2x bij mij en blijft dan slapen, we hebben best wel afspraken over wanneer elkaar zien maar hij laat t van mij afhangen omdat ik degene ben die af en toe tijd nodig heb voor mezelf en me zoon! Hij probeert dat te begrijpen maar als er onduidelijkheden zijn krijg ik t toch voor me voeten! Van dat ik alleen aan mezelf denk! Soms is t ook wel eens in een weekend gebeurd dat we samen waren dat ik bijv: op zondag het gevoel heel sterk krijg van nu wil ik ff alleen zijn en dan durf ik dat niet te zeggen maar kwets ik hem toch omdat ik afstandelijk doe....ik vind het toch wel een lastige situatie! Ik hoop dat u wat tips heeft. Gr. Josja
(5375) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-09-19 10:06:00
Hallo,
IK ben een gescheiden vrouw van 45 met twee pubers. Heb al een paar jaar een lat relatie. Ik vind het erg fijn en rustig voor de kinderen en zelf mag ik ook graag wat tijd alleen doorbrengen en ik heb ook een tijdrovende hobby naast mijn werk. Voor hem geld hetzelfde. Hij heeft geen kinderen meer thuis, dus als mijn kinderen bij hun vader zijn kunnen we het weekend samen doorbrengen. Op zich alles oke dus. Gevoelsmatig blijft het worstelen. Ik mis bijvoorbeeld wel het 'samen'' gevoel. ik kan dat onmogelijk uitleggen. Ik weet dat hij volledig voor me gaat, veel van me houdt en me niet kwijt wil en toch heb ik het gevoel dat je nooit echt bij elkaar hoort. Geen idee waar dat vandaan komt.
Toch, als hij wel samen zou willen wonen zou ik het niet eens aandurven, inderdaad vanwege het woonruimte probleem en de kinderen die met iemand anders rekening moeten houden, . Ik vond de angst en onzekerheid na de scheiding zo groot, dat ik mijn heerlijke huurhuisje echt niet op durf te geven. Nu, na drie jaar ben ik het gesleep met kleding enzo best zat en zijn huis voelt vertrouwd, maar op een of andere manier blijf je te 'gast''. Waar ik bang voor ben is dat een lat relatie eerder verwaterd, omdat , als de eerste verliefdheid over is, ieder weer meer zijn eigen gang gaat. Voor mij voelt het als niet ideaal, maar ik kan ook niet anders. heel dubbel. IK ben heel benieuwd of er mensen zijn die een lat relatie echt hun hele leven lang volhouden.

Met vriendelijke groet, T.
(6527) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-11-23 11:10:00
Hoi hoi
Ik ben een gescheiden vrouw heb al een paar jaar een relatie
Met een schat. Van een man een alleenstaande vader met volledige zorg van 3
Kids ik heb er zelf 2 waarvan de jongste bij mijn woont
We waren in het begin stapel gek op mekaar en we hebben ook een tijdje geprobeerd om
Samen te wonen maar dat ging niet zo best tussen ins zat het wel goed maar mijn dochter had heimwee en hem oudste dochter zag mijn als een indringer in haar leven
(Hij heeft volledige zorg over alle drie de kids ) vond het heerlijk om met hem samen te zijn maar hij besloot onwillen wat onze gevoelens voor mekaar waren om de stap te nemen dat we alle twee naar ons eigen huisje gingen en dat we ook aan de kinderen moest denken
Was in het begin dan ook echt wel moeilijk we hebben ups en downs gehad hebben mekaar ook een poosje niet gezien en bijna niet gesproken maar ondanks alles zijn we door die moeilijk tijd heen gekomen samen ook al is het soms nog moeilijk hij heeft een drukleventje als alleenstaande vader en zijn drukke baan we zien mekaar ieder weekend en daar geniet ik enorm van en hij ook maar voor hem is het een stuk makkelijker als hij de deur bij me weer achter zijn dicht trekt en naar zijn eigen huisje gaat ik heb het daar altijd moeilijk mee ik weet dat hij ook zielsveel van mijn houdt en ook altijd weer tegen me zegt dat ie snel weer terug komt we hebben ook wel iedere dag contact met mekaar maar soms verlang ik naar meer maar ik weet dat hij zijn eigen gevoel op zij zet en zijn kinderen op nr 1 zet wat ik best kan begrijpen maar kan er soms slecht mee omgaan dat hij zijn eigen leven op zij zet en zijn ex wel een heel nieuw leven is begonnen en alleen de jongste eens in de 2 weken ziet ik weet wel ik hou veel van deze man maar ook dat ik vaak verdrietig ben en hem ontzettend mis en dat ik soms zelf
Twijfel of ik hier nog wel
Mee moet door gaan ik
Brak gister ook weer toen die naar huis ging dat heeft hem ook pijn gedaan want hij stapte ook met tranen in zijn ogen in de auto een paar uur later kreeg ik ook van hem dat hij me dit verdriet niet wil aan doen maar ook dat hij me echt niet kwijt wil en ik hem ook echt niet we houden echt van mekaar
(6606) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-12-03 00:25:00
Wat fijn om jullie verhalen te lezen, het zorgt voor herkenning en troost.
Ik 'LAT' sinds 10 jaar met een oudere man en we zijn al door heel wat fases heengegaan samen. Ik voel me happy met mijn vrijheid die ik ondervind bij het alleen wonen en de tijd die ik heb om bezig te zijn met
mijn liefhebberij muziek spelen. Mijn levenswijze en zijn levenswijze zou ook lastig te realiseren zijn in één huis waar meditatieve training zoals zen en taichi een groot deel in heeft met een eigen trainingsruimte. Ik ben op vaste dagen in de week bij hem en we leven op die momenten ook echt een dagelijks leven, zoals samen wasmachines kopen, de een heeft een muziekles 's ochtend afgesproken en daarna samen eten en 's avonds trainen we taichi met elkaar. Ook bellen we en sms-en we bijna dagelijks met elkaar. In mij schuilt ook een hopeloze romantica en er zijn momenten dat mijn gevoelens zo sterk zijn voor mijn vriend dat ik meer tijd en vooral dagelijkse dingetjes met hem wil delen. Wellicht ook een stukje geborgenheid en zekerheid waar ik naar verlang. Helaas wil mijn vriend absoluut niet samenwonen, omdat hij hiervoor al 36 jaar samen heeft gewoond in een setting met een partner en 4 kinderen waar hij niet zoveel ruimte voor zijn training binnenshuis. Nu hij eindelijk zijn huis en leven kan inrichten zoals hij dat wil, wil hij dat niet opgeven. Ik probeer hem echt te begrijpen en te respecteren hierom. En soms slaag ik daar goed in en denk ik ook dat het voor mij beter is om alleen te blijven wonen om te voorkomen dat ik straks als 50 jarige met een bejaarde man samenwoon die ik moet verzorgen. Dus koester ik mijn vrijheid en de ruimte om mezelf optimaal te ontwikkelen en maak ik toekomstplannen waarbij ik een eigen sociaal netwerk creëer via de muziek en probeer realistische plannen te maken voor verbetering van mijn positie op de arbeidsmarkt. Daarbij vraag ik soms adviezen aan mijn vriend, uiteindelijk beslis ik wel zelf. Want hij heeft als oudere man soms de neiging mij te vertellen wat ik het beste kan doen in mijn leven, gelukkig ben ik op een gezonde manier eigenwijs :)!
(6621) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-02-18 08:38:00
Hai ik zelf ben een gescheiden vrouw met twee kinderen die al het huis uit zijn. Mijn vriend waar ik al 12 jaar bij ben heeft geen kinderen. Hij vaart en is telkens ruim twee maand op zee. Wij woonden samen maar hij heeft altijd zijn huis behouden. Nu wil hij weer voor een lat relatie gaan en wil meer ruimte. Dit doet mij pijn vooral omdat ikzelf binnenkort met pensioen ga. Hij laat mij ook doelbewust buiten zijn vriendenkring. Ik voel mij wat verloren en heb het er moeilijk mee.
Eenzaampje
(8719) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
Reageren!
Om dit snel terug te kunnen vinden kunt u door onderstaande knop deze pagina toevoegen aan uw favorieten!
Toevoegen aan uw favorieten!


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).