Narcisme en relaties


03 - Liefde »  -  Narcisme en relaties »
2013-08-25 01:04:00
Reacties op de pagina: Narcisme en relaties
Hier kunt u reageren op het onderwerp: Narcisme en relaties. Alle vragen en reacties worden gecontroleerd voor ze geplaatst worden. Wanneer een vraag of reactie kwetsend, beledigend, neerbuigend, provocerend of grof taalgebruik bevat, zal deze niet geplaatst worden. Ook is het gebruik van websites adressen, email adressen en huisadressen alleen in overleg met de beheerder toegestaan om uzelf en de lezer te beschermen.

Ga naar onderwerp op de site »  Go to topic page in the site »
Reageren!

Antwoorden / Answers
2013-08-25 01:04:00
Als je dit van jezelf weet valt er dan nog iets aan te doen, messchien is het wel een aanleiding tot vele andere problemen die je later in het leven confronteren waarna jezelf geen plaats meer kan geven in je denken en doen maar de wil zo sterk is om door te gaan en het antwoord niet te weten .dus messchien ben ik een narcist omdat ik veel dingen herken wat hier geschreven is als dat zo is zal het verlichting brengen aan me situatie maar het niet veel beter maken ik hoop een rustgevend antwoord te krijgen zo niet is het ook goed groetjes nigel
(4182) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:05:00
Als je op de site van het trimbos instituut kijk dan zal je zien dat je van alle aandoeningen zeker 3 4 van de genoemde herkenningspunten terug kan vinden zoals je al kan lezen moet je aan een bepaald criteria voldoen om ook daadwerkelijk deze stoornis te hebben ik kan een ieder aan raden om in contact te treden met een hulp verlener dit omdat ook bovengenoemde kenmerken niet enkel voorkomen bij een narcist zelf heb ik drie maanden opgenomen gezeten om een goede diagnose te krijgen je leert in die tijd heel veel ook om onderscheid te maken met wat wel en niet sommige stoornissen zoals in mijn geval bordeline zijn niet te genezen wel is het zo dat je kan leren er zo goed mee om te gaan dat je er geen last van heb zowel jij zelf als je omgeving laat je dus niet gek maken door alles wat je lees bij kenmerken want er kom meer bij kijken om zo een diagnose te krijgen.
Wladimir
(4183) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:05:00
Mijn zooon is nu 16 en heeft een lichte vorm van autisme, , is jammer genoeg veel bij een narciste geweest, oma, voor en na school als ie klein was, gaat ie ook narcistisch zijn dan??Ik zie het niet, hoop dat het niet erfelijk is, want zijn papa is ook narcist. Ik leef er al 16 jaar mee, is heel lastig, en toch denk ik dat de oorzaak aan zijn eigen opvoeding ligt!
Grtjs Ann
(4184) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:06:00
Narcisme: ik heb kort geleden een langdurige contact gehad met een narcist. Hij wilde geen relatie met mij waarop ik eigenlijk dankbaar zou moeten zijn, maar door de emotioneel geweld, "stille" behandeling en vernedering, moet ik me nu laten behandelen om weer in mijzelf te kunnen vertrouwen. Maar mijn vraag: is narcisme te behandelen? Hij is zo slim dat hij nu mindfullnes trainer is geworden. Hij gelooft dat hij alles beter kan boven alles en iedereen, heeft zo'n persoon herstelbank. De kans lijkt me bijzonder klein. Zijn nieuwe slachtoffer zal het ervaren. Ik voelde me zelfs geneigd om haar te waarschuwen maar dat zou verkeerd geïnterpreteerd worden. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik heb de indruk dat ik iemand anders een slachtoffer laat worden. Maar nu eerst mijzelf...
Amy
(4185) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:07:00
Iedereen heeft zijn eigen leerschool. Het is niet voor niks dat iemand kontakt zoekt met een narcist. Je krijgt goede inzichten ook in jezelf en de maatschappij. Iets waar je verdere leven nog wat aan hebt. Niet dat ikzeg dat je het opmoet zoeken. Dus waarschuwen heeft geen zin. Opvangen wel.
Henka
(4186) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:07:00
BBrrr...Ik zelf heb de "relatie" met een (gediagnosticeerde) narcist verbroken, en ben een bang vogeltje geworden.. Hij heeft er ook nog een PTSS bij, en blowt en drinkt.. Sinds hij mij kent, gaat het een stuk beter..vertelde zijn psychologe, ik scheen een "goede invloed" te hebben, maar daar wordt hij niet voor behandeld, voor zijn NPS!!! Wel voor zijn PTSS, (praatgroep voor Libanon veteranen) Hij gebruikt mij gewoon om zijn "ritme en regelmaat",te handhaven en die hij zichzelf moet aanleren van zijn psych. Een half jaar geleden heb ik mijn "haat"naar hem toe gebruikt om "los'van hem te komen..ik werd zelf gek van hem.. Was stapelgek op hem, en wist totaal niets van deze ziekte's, nu ben ik me erin gaan verdiepen, en besef dat hij nooit zal beteren. Hij wil nu vrienden blijven en geen relatie.. Maar ik merk dat ik hem weer "teveel" wordt...nodigt me uit om te komen eten, vervolgens probeert hij weer ruzie uit te lokken.. Ik had ook een vriendin met PTSS, en die had volgens mij ook NPS "trekjes".. Alles doen zoals zij dat wilde..kon niet op haar steun rekenen, en stalkte mij zelfs..totdat we even woorden kregen, dumpte ze me na een dik jaar vriendschap.. daarvoor na 3 jaar vriendschap, had ik haar 10 jaar niet gezien. Met deze mensen is het zeer gezellig, maar wanneer het "dieper" gaat, dan worden het monsters!! En ik denk i.d.d. dat er veel meer "monsters"rondlopen, dan we kunnen behappen..
Diana
(4187) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:08:00
Ik denk dat ik ook een narcist ben. Ik praat graag over mijzelf en manupileer mijn beste vriend. hij is alleen mijn vriend omdat hij alles doet wat ik zeg. Ik durf geen hulp te zoeken omdat mensen dan gaan praten. moet is kijken. iedereen veel geluk
Tom
(4189) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:08:00
Ja idd dat begin ik ook te beseffen. Ik ben tegenwoordig zeer open dat ik met een narcist getrouwd ben geweest en zeg gewoon wat ie allemaal deed nadat ik 28 jaar mn mond gehouden heb en nu al 9 jaar los van hem ben.Aan iedereen. Precies de waarheid en dat voelt goed, zelfs als mensen niet goed reageren. Dan denkt ik laat maar je weet niet beter. Daardoor durven mensen ook meer aan mij te vertellen. En de een had een narcsitische man, de andere tweee narcistisch ouders weer, een ander een moeder en een zus etc etc. Maar iedere keer als ik dat je een narcist de waarheid moet zeggen,zegt bijna iedereen doe dat maar niet. Ook de slachtoffers . Dan zeg ik waarom niet. Toen ik nooit wat zei kon de narcist zn gang gaan. Iedereen moet de waarheid juist op tafel leggen. Dan dam je narcisten juist in. Inplaats van ze hun gang te laten gaan en niets te zeggen. D
Bonnie
(4188) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:09:00
Hallo allemaal, Wat een heftige verhalen. Het klinkt heel erg moeilijk om een partner met een NPS te hebben. Ik wil graag aan iedereen laten zien hoe het is om samen te leven met iemand met een NPS dus schrijf ik hier een artikel over voor een bekend tijdschrift. Hiervoor ben ik op zoek naar mensen die een relatie hebben en/of hebben gehad met iemand met een Narcistische Persoonlijkheidsstoornis en daar over willen praten. Ook zoek ik iemand met NPS die me daarover wil vertellen. Mochten jullie het belangrijk en misschien wel fijn vinden om je verhaal kwijt te kunnen, hoor ik het heel graag via info@lindearts.nl Alvast bedankt en veel succes.
Groet Linde
(4190) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:09:00
Het artikel is inmiddels geschreven, mede dankzij jullie. Bedankt!
Linde
(4191) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:10:00
Ik herken me helemaal in jouw artikel, ik had een relatie met narcistische vrouw, althans daar ga ik maar vanuit. Ook ik kan er niet over uit dat mijn gevoel me heeft bedrogen. Eigenlijk ben ik heel kwaad dat ik me zo heb laten behandelen. Haar woorden en sommig gedrag zijn prachtig, de realiteit is anders. En toch kan ik niet bevatten dat het gevoel dat ik heb en had zo gekwetst kan worden. Als iemand zegt ik hou van je en de afstand blijkt er steeds weer te zijn, waar gaat dit dan over. Dan word ik toch in de maling genomen? Pas na twee jaar durf ik het patroon echt onder ogen te zien. In het begin van onze relatie had ik al een gevoel van dit is te mooi om waar te zijn. Maar ik dacht het kan dus toch, zo'n liefde, zo'n intens liefdes gevoel. Maar haar afstandelijkheid voelde ik ook gelijk. Dat stond me heel erg tegen. Ik dacht dat gaat wel over of die irritatie laat ik maar zitten. Helaas, die afstandelijkheid van haar is alleen maar toegenomen. Nu pas gaan mijn ogen echt open en zeg ik tegen mezelf en haar: dit wil ik niet meer, dit is geen liefde. En toch, het ongeloof blijft knagen. Was het dus allemaal fake, onecht. Als ik heel eerlijk ben, dan moet ik ja zeggen. Ik geloof dat het zo zit dat mijn gevoel me meer gegeven heeft, er meer beleving was dan bij haar. Als ik al haar koude en ongevoelig acties overzie, dan is dat blijkbaar zo. Het is haast niet te bevatten, zo triest voor mezelf en voor haar. Want ergens kan ik me haar eenzaamheid en kou helemaal voorstellen. Alleen haar gedrag, dat kan ik me helemaal niet voorstellen. Ongeloofwaardig, zo zou ik nooit kunnen doen. Zij blijkbaar wel. En toch weet ik dat er een sprankje echtheid bij haar zit. Dat weet ik uit de enkele momenten dat ze wel openhartig was. Dan voel ik ook haar verdriet en onmacht. Haar onmacht om uit haar verziekte geest te stappen. De beelden over het leven die zij in haar hoofd heeft. Ergens zou ze het ook zo graag willen, maar lukt het haar niet. Dat zie ik ook bij haar. Maar dat neemt niet weg dat het onleefbaar is met haar, al die kou en afstandelijkheid. Een van meest bizarre opmerkingen van haar was het volgende: ze had eens een keer "een hondje met lieve oogjes" naar haar zien kijken, ze was daar helemaal van onder de indruk. Toen zei ze tegen me: "... dus mensen hebben ook gevoel...". Ik viel van m'n stoel van verbazing.
Bert
(4193) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:10:00
Hallo, ook ik heb een relatie gehad met een narcist. Ik viel idd als een blok voor hem. Hij gaf me aandacht, wist van ieder moment samen weer een feestje te maken. Ik prees mezelf gelukkig dat ik zo'n leuke man had getroffen. Na 2 maanden veranderde dat al. Hield afstand maar net niet genoeg.Ik kon de vinger er niet opleggen. Wilde de momenten samen niet verpesten door te praten over onze relatie. Dat had ik weleens geprobeerd maar dat liep altijd verkeerd af. Ook kon hij uit het niets ineens heel boos worden. Ik veranderde van een zelfstandige vrouw met zelfvertrouwen in iemand die steeds aan haarzelf twijfelde. Uiteindelijk kwam uit dat hij regelmatig vreemd ging en dat ging in het extreme door. Gek genoeg wilde ik hem nog steeds niet kwijt en verlegde ik steeds mijn grenzen. Ik verloor mezelf totaal en uiteindelijk resulteerde dat in een opname op de psychiatrie, voor mij dus... Ik heb er een punt achter kunnen zetten en na veel therapie begin ik langzaamaan weer op te krabbelen. Toch denk ik nog steeds iedere dag aan hem...Ik heb zoveel vragen...het is zo onaf..Ik dacht dat wat ik voelde, de chemie tussen ons, echt was maar mijn eigen gevoel heeft me bedrogen. Ik kan nog steeds niet geloven dat iemand die zegt van je te houden, je zo kan behandelen. Ik weet nu wel dat dit iets van hem is en niets met mij te maken heeft. Ik ben ontzettend boos dat ik door hem geen vertrouwen meer heb en altijd op mijn hoede ben. Maar zoals hier boven ook al staat beschreven; het heeft nooit aan hem gelegen, maar altijd aan de partner(s). Eigenlijk is hij best wel een zielig persoon. Zich niet kunnen binden, altijd weer op zoek naar de aandacht. Steeds opnieuw een vrouw moeten veroveren want dat geeft hem een "boost" voor zijn ego. Ik geloof niet dat het ooit goed gaat komen met hem...
Caro
(4192) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:11:00
Hallo Bert,ik heb dezelfde ervaringen als jij en zou wel met je in contact willen komen.Misschien kunnen we elkaars email krijgen via deze site als jij dat ook wilt.
grt Kees
(4194) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:11:00
Ik ben opgevoed door een narcistische moeder... ben nu 30 jaar en heb een hele lieve man en prachtige kinderen... ik heb altijd moeten horen dat er iets mis was met mij, dat er altijd iets was dat niet normaal was, dat ze teleurgesteld was, een lastige... ik heb altijd moeten vechten voor een beetje aandacht, gemeende liefde en ik liep ook altijd in de lijn om haar te plezieren. Ik kan nog heel veel voorbeelden geven, maar ik ben zo moe. Ik voel me helemaal uitgeperst, vernederd en ik ben ook heel verdrietig. Enkele jaren geleden begon ik pas mijn eigen te leren kennen en ik ontdekte dat ik gevoelens kreeg voor vrouwen... ik geloofde nu nog meer dan anders dat er ' altijd ' iets mis was met mij ( en ook vlgs mijn moeder ) Enkele dagen geleden las ik een artikel over een narcistische ouder. Het klopte helemaal en alles valt op zijn plaats. Er is helemaal niets mis met mij! Ondertussen zit ik met mijn boze, verdrietige gevoelens... Ik heb nooit mijn eigen identiteit kunnen opbouwen, omdat daar geen ruimte voor was ( zwaar depressief geweest in mijn puberteit doordat ik mezelf wou zijn...maar werd tegengehouden...door niet goed bezig! ). En nu... deze gevoelens, mijn gevoelens voor vrouwen die zo sterk zijn, mijn gezin... ik ben eenzamer dan ooit en geraak er helemaal niet uit... maar ben vooral doodop en ik heb nooit vertrouwen gehad dat mensen van mij hielden om wie ik was en geloof mij...ik probeer van elke dag een perfecte te maken en ik probeer steeds voor iedereen klaar te staan...het enige wat ik zoek is een beetje ' graag gezien worden' en als ik dat dan eens hoor...dan kan ik dat slechts heel kort vasthouden en dan ben ik weer alles kwijt. Ik heb het gevoel heel wat kwijt te zijn nu. Mijn moeder, mijzelf, mijn gevoelens voor mijn man...ik weet het allemaal niet zo goed meer... kent iemand dit gevoel?
Rosalie
(4195) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-08-25 01:12:00
Hallo Rosalie. Ik herken een heleboel in je verhaal. Zelf ben ik ook opgevoed door zo'n moeder. Wij, mijn zussen en ik zijn er na een lange tijd achter gekomen dat mijn moeder NPS (Narcistisch Persoonlijkheid Stoornis) heeft. Ik ben de enige die nog contact met haar heeft. Dit is nog wel eens moeilijk maar nu ik weet dat ze ziek is leer ik al beter er mee om te gaan. Ook ik kan een heleboel voorbeelden geven hoe ze ons heeft behandeld. Je bent inderdaad nooit goed genoeg in haar ogen. Ze manipuleert liegt, wil controle en macht over je houden. Ik heb een aantal relaties gehad, waaronder ook eentje met een vrouw. Maar geen enkele was volgens mijn moeder goed genoeg voor mij of ik niet voor hun. Ze probeerde overal een wig tussen te drijven. Maar nu ben ik alweer een tijd getrouwd met een hele lieve man. Ook ik ken het gevoel om alles perfect te willen doen en het een ieder naar zijn zin te maken en alles kwijt te raken. Oftewel last van faalangst en verlatingsangst. Maar denk alsjeblieft om jezelf. Jij bent ook iemand die meer weet en kan dan jezelf denkt. Zeg ook eens nee tegen anderen ze zoeken maar even een ander. Ik weet het hoor, makkelijker gezegd dan gedaan. Maar ik zit nu met een burnout thuis en ben bezig dingen te verwerken en ik ben 15 jaar ouder dan jou. Praat er met iemand over die verstand heeft van mensen met een persoonlijkheidsstoornis. Die begrijpen het wel. Lees eerst wat meer over wat je moeder heeft en vooral de relatie tussen dat soort moeders en dochters. Kijk eens hierop: http://www.ratgevallen.nl/Ratmoeder1.pdf ,dat vond ik een hele goeie. Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Tika
(4196) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-10-09 10:37:00
Hallo
Ook ik heb 17 jaar een relatie gehad met een narcist. afgelopen zomer had ik eindelijk het gevoel NU IS HET GENOEG! Hij heeft geprobeerd mij van gedachten te veranderen maar sinds ruim twee weken hoor ik helemaal niets meer.
5 jaar geleden ben ik ook bij hem weggegaan maar na 5 maanden wilde ik het toch weer proberen maar helaas ondanks therapie is dit niet gelukt.
Het is zo raar dat ik nog steeds een soort gevoelens voor hem heb van gemis maar ik heb gelezen dat dit bij de verwerking hoort. Ik ben eigenlijk blij dat er geen contact is want anders weet ik niet of ik nu sterk genoeg zou zijn om mijn beslissing vol te houden. Maar ik hoop dat er een dag komt dat ik weer voel wie ik ben, wat ik leuk vind en gelukkig ben met mijzelf.
Heel veel sterkte en rust voor een ieder die dit overkomen is.
Alice
(4326) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-10-30 13:53:00
Ik heb sinds 17 jaar een relatie met een narcistische man , maar ik ben niet in staat om bij hem weg te gaan.
De 1e jaren waren zo geweldig dat ik dat beeld nog altijd voor ogen heb. Hij heeft nu net datgene wat ik zoek ( rust ) in een partner.
De laatste jaren is het helaas steeds extremer geworden , de onderhuidse opmerkingen , de afstandelijkheid , onthouding van liefde en s&ks.
Ik kreeg steeds sterker het idee dat er toch sprake is van een stoornis en na mijn zoektocht kwam ik absoluut uit op de diagnose narcisme ,.. maar ik had het liever niet geweten.
Het idee dat hij niet echt in staat is tot houden van , daar krijg ik het koud van.
Sommige periodes is hij zo gemeen dat ik toch speel met de gedachte hem te verlaten. Maar ik hou nog zielsveel van hem , en ben ook bang dat hij via onze kinderen gaat claimen en manipuleren.
Het is een afschuwelijke stoornis , dat ik soms vanuit mijn uitgeputheid denk , was hij maar....
(4343) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-11-06 15:20:00
Ik heb ongeveer 4 maanden een verhouding gehad met een super charmante narcist, het kon mij niet schelen dat hij naast mij nog andere vrouwen had. Ik wist dat het een 'verhouding' was en geen relatie. Na de beeindiging van zijn kant vond ik het jammer maar mijn hart bleef toch gesloten en we hadden een geweldige tijd samen gehad vol met plezier. Na een maand belde hij weer want kennelijk had hij een vriendin (de meest vaste en al 6 jaar een knipperlicht relatie) over mij verteld en hij dacht dat zij met mij contact zou zoeken (wat ook zo was) zij nam mij het kwalijk dat ik iets met hem had gehad. Na zijn telefoontje begonnen wij ook weer iets samen. We zijn weer samen uit geweest en wat ik daarvoor had kunnen stoppen lukte me dit keer niet, mijn gevoel opende zich en daardoor kun je echt compleet van je pad worden afgetrokken. Natuurlijk zag ik alle narcistische kenmerken in hem, tevens alcohol misbruik, omgang met z'n ex. een borderliner en daardoor een destructieve relatie. Het enige wat ik nu eigenlijk kan voelen is medelijden, de schreeuw om liefde is zo groot maar ze zijn er zo bang voor om afhankelijk te zijn. De angsten overwinnen het altijd en daardoor duwen ze je des te harder weg, ze verzuipen hun gevoelens. Dat wat ze het liefste willen zijn ze het meest bang voor. Uiteindelijk moet het vreselijk zijn om zo te leven. Ik kan alleen maar dankbaar zijn dat hij op mijn pad is gekomen, door deze mensen kun je een enorm zelfinzicht krijgen qua gevoel en wat zij je dus gaven. Gebruik het als verrijking om jezelf als geheel te zien, zij zijn een aanvulling geweest in iets wat je miste bij jezelf. Het gaat er ook om wat je ermee doet en uiteindelijk kan dit je sterker maken. Zorg er alleen voor dat je het doorziet, alleen dan zullen ze je laten gaan want de manipulatie werkt dan niet meer en jij zult ze niet meer als geweldig zien...
(4358) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2013-11-26 11:38:00
Mijn huidige partner is sinds 2009 gescheiden en heeft een dochter met zijn ex-vrouw. In de relatie waren er (achteraf gezien) signalen van NPS te zien.
Tijdens de omgangsregeling heeft mijn partner altijd getracht zijn dochter op dezelfde manier op te voeden, zoals haar moeder dat doet. Sinds ik in zijn leven ben en wij een eigen manier van opvoeden hebben (ik ben ook moeder), is het narcisme bij de ex de pan uit gerezen. Alles ligt aan ons!
Meerdere malen is er in extreme mate gelogen voor haar persoonlijk gewin, er is sprake geweest van een belastend telefoontje naar mijn werkgever, haar partner heeft (in haar bijzijn) mij uitgescholden, waar beide jonge kinderen bij waren. Het ergste is nog dat het zo gedraaid is, dat haar dochter (mijn stiefdochter) nu bang voor mij is. Ze heeft er niets aan gedaan om het gevoel van dat meisje weg te nemen, sterker nog...ze voedt het! Ik heb er zelf nooit over kunnen praten met mijn stiefdochter, simpelweg omdat we haar al 2 maanden niet hebben gezien. Gelukkig zijn er gesprekken gaande bij een mediator en Centrum Jong (voor het kind). Hier kan mijn partner zijn zorg uiten wat betreft het extreem narcisme van zijn ex-vrouw en de invloed daarvan op hun gezamelijke kind.
(4378) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-05-02 21:49:00
Ik zit in een relatie met een narcist en ik kan er niet voor weglopen. Dat wil zeggen dat ik ‘’het niet kan uitmaken’’. Het is een onverbrekelijke relatie. Vooralsnog, want het zal voortduren totdat ....wie maar ook of wat maar ook, buiten mij of hem om, het verbreekt. En dat is volgens mijn laatste bevindingen nog niet het geval. Onverbrekelijk omdat ik in een ‘’soulmate’’ oftewel ‘’tweelingziel’’relatie zit (waar ik overigens niet op aangestuurd heb of zelfs maar om gevraagd, maar gewoon gratis en voor niets gekregen)

New-age-achtige termen beweren dat tweelingzielen een relatie hebben op ‘’zielsniveau’’, dus niet op ‘’aards niveau’’. "Aards niveau" wil zeggen een tastbare, erkende relatie tussen 2 mensen; ik zou niet weten op dit moment, hoe ik het anders zou moeten uitdrukken. Een relatie op ‘’zielsniveau’’ hebben is dus om te beginnen niet tastbaar. Dat is precies wat het zo moeilijk maakt. Op zielsniveau wil volgens mij onder andere zeggen dat je de ander begrijpt op het niveau van de ziel oftewel van iemands diepe binnenste, zoals iemand in werkelijkheid is, of kan zijn. Daarom kan ik voelen dat hij wel degelijk in staat is om gevoelens van liefde te hebben. Dat voel ik letterlijk ja.

Natuurlijk is hij in staat om liefde te voelen, immers hij is ook een mens, wat soms erg moeilijk bij hem te onderscheiden is dat geef ik grif toe. Maar als narcist kan hij ook pijn voelen, heel veel pijn. Misschien zijn alle gevoelens wel superlativerend in vergelijking met niet-narcisten.

Ik moet toegeven dat het best lastig is om te onderscheiden hoe het precies zit (met de relatie met iemand die ik denk te herkennen als mijn tweelingziel -want echt alle kenmerken herken precies zo in andermans verhalen-) en hoe zich dat verhoudt met zijn narcisme. Want een narcist is hij wel degelijk.
Ik herken dus tegelijkertijd ook de eigenschappen, kenmerken, beweegredenen, die zowel bij de narcist als bij de tweelingziel horen. Idioot eigenlijk, ik zou niet weten hoe ik me anders moet uitdrukken.
Bijvoorbeeld: dat hij zeer geinteresseerd is in mij, op een voetstuk plaatst. Alleen heb ik nooit lang het gevoel gehad dat hij uit was op mijn vernedering. WEL wilde hij (en wil) hij dat ik alles doe zoals hem dat past, zoals hij het graag wilt.
In feite is hij afhankelijk van mijn aandacht.
Wat ik voelde was daarom tegelijkertijd liefde die bij tweelingzielen hoort en afkeer en walging die bij het ontmoeten van de narcist in hem hoort.
Dit zou genoeg moeten zijn om van een hoge brug af te springen. Ik heb gelukkig een krachtbron die mij steeds voldoende kracht geeft om zo normaal mogelijk door te leven.
(4805) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-08-30 22:46:00
Ik heb 23 jaar een relatie gehad met een partner met een narcistisch persoonlijkheidsstoornis waar ik helaas pas heel laat, door een bevriende psycholoog, achter kwamen.
Helaas had ik toen zelf weinig eigenwaarde en heb zijn narcisme in stand gehouden en zelfs versterkt.
Mijn toenmalig partner is vele malen vreemd gegaan en wist mij elke keer te overtuigen dat ik zijn oer vrouw was om daarna te horen te krijgen dat het mijn eigen schuld was. Ik ben vernederd en geslagen maar ook de hemel in geprezen. Hij was de baas en duldde geen tegenspraak. Altijd als er iets mis ging, en dat gebeurde vaak, was het de schuld van een ander. Er heerste een continue dreiging die we pas echt voelden toen hij weg was omdat de dreiging toen wegviel.
Mijn kinderen hebben het zwaar gehad besef ik me achteraf, en mijn zoon (nu 31) is na veel psychologische en psychiatrische hulp er weer redelijk bovenop. Mijn dochter die een 'vaderfiguur' mist heeft weer contact met hem. Ik hou mijn hart vast!
De kleinkinderen kijken tegen hem op. Nu zijn ze nog klein maar ze worden ouder en wat zal er dan gebeuren....als ze weerwoord gaan geven..... Ik hou mijn hart vast!
Leven met een narcist is van de hemel in de hel komen en dat zo vaak tot je jezelf helemaal kwijt bent! Hoewel ik na heel hard knokken mezelf weer aan mijzelf terug heb gegeven, mijn eigenwaarde heb teruggevonden, er sterk uitgekomen ben, los ben van schuldgevoel en dus nu weet dat het NIET aan mij lag, blijf ik voor het leven getekend.
W le Comte
(5320) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-09-16 19:08:00
Ook ik heb een relatie gehad met een narcist..12 jaar lang. Een enorme persoonlijkheid, charmant, welbespraakt...Ik viel als een blok. De eerste jaren was hij monogaam (denk ik) maar hij liet me nooit dichtbij. Hij kon superconfronterend zijn in zijn bewoordingen....waarop eindeloze discussies volgden. Hij gaf mij altijd het gevoel dat ik "achterliep". Dat ik zijn niveau nog niet had bereikt maar dat de potentie er wel was en door bij hem te zijn, zou dat wel gaan gebeuren. De laatste vier jaar van onze relatie, ging hij vaak vreemd. Hij kwam altijd in relatie met een vrouw en zei dat sksualteit nooit de insteek was. Er was altijd sprake van een wederzijdse herkenning. Ik werd vaak op verkeerde been gebracht..bv: hij tongzoende wel...maar dat was absoluut niet sksueel. Hij verweet mij egoistisch te zijn omdat ik er zoveel moeite mee had. Ik was immers niet de enige vrouw op de wereld. De laatste jaren was ik dan ook een wrak, continu bezig met zijn voor mij onbegrijpelijke moves. En ik was de schuldige: ik kon zijn ZIJN niet accepteren. Verleden jaar bleef hij echter "hangen" in relatie met andere vrouw en hij maakte het uit. Ook zij krijgt nu moeite met zijn gedrag en komt in vertwijfeling. Mijn ex houdt nog steeds een lijntje met mij in stand. Hij zou best weer een aantal dagen in de week bij mij willen wonen. Ik ben zo gewend/verslaafd geraakt om zijn gedrag een plekje te geven (dus grenzen verleggen continu) dat ik bijna niet beter meer weet. Mijn ex is een graag geziene man waar echt iedereen dol op is. Niemand zou mij geloven. Elke keer wanneer ik hem zie, kom ik weer in vertwijfeling maar het unheimische gevoel komt onmiddelijk wanneer hij weer weg is. Mijn God, het is een emotionele rollercoaster die nog niet tot stilstand is gebracht. Gelukkig weet ik diep van binnen hoe de vork in de steel zit.
(5381) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-09-25 11:33:00
Beste allen,

Zelf ook een (gelukkig korte) relatie gehad wat achteraf een narcist/antisociaal bleek te zijn! Heb het zelf uitgemaakt want merkte naderhand dat hij totaal geen empathy en emotie had. Is idd heel moeilijk om met hen te leven en onwerkelijk hoe zij zo te werk gaan en 'normale mensen' dat niet doen! Hij had ook zijn leuke kanten, zeker in het begin, attent, cadeautjes mee, vlotte prater etc. en in die zin van leuke dingen doen maar anderzijds op iedereen kritiek, de hele dag door! Als hem iets niets zinde gaf hij mij ook de 'stilte behandeling' etc. en altijd gelijk willen hebben en bevesting over zijn uiterlijk en liefde willen hebben, bijna dagelijks! Ook bezitterig naar mij en zijn manier van laten en doen was altijd de goede, laat staan zijn woning en spullen, die waren perfect. Vrienden daarentegen had hij niet! Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan! Wat mij opviel is dat als hij eens dronken was, alle shit eruit kwam en behoorlijk zat te huilen. Er zit iets van gevoel in hem weer heel diep wegstopt als hij nuchter is! Jammer, hield veel van hem maar het is ook goed zo! Veel geleerd en inzichten gekregen!!!Opmerking: vooral de verhalen van Bert en Caro zijn vrijwel identiek aan de mijne! Tip, heb zelf van de hele relatieperiode -nadat ik wist dat hij narcist is - de film geregeld teruggedraaid en alles viel op zijn plekje. Wat niet gaat lukken is dat je antwoorden op vele vragen krijgt! Meestal, als je weet hoe 'n narcist te werk gaat kan je het antwoord zelf al invullen! Veel sterkte aan iedereen die hiermee te maken heeft gehad! Groet Erin (man)
(5407) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-10-04 17:29:00
Ik heb al jaren gedacht ,dat er een storing bij mijn man was. Hij is in behandeling, en krijgt medicatie. Maar je hebt 2 kinderen en een scheiding was geen optie , die wilde ik niet .om hun leven en studie niet te benadelen. Ik heb ook gewerkt om alles te bekostigen, en dat vond Mhr. wel "goed! Nu ben ik bijna 80. En het wordt mij aldoor zwaarder met hem. Ik zie het als NPS.

Groetjes.
Mia h, Th. S- H.
(5437) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-10-24 10:59:00
Ik vermoed dat ik (nu een jaar) een relatie met een narcist heb. Hij was al jaren verliefd op mij, voordat wij een relatie kregen, en ja, ik ben gevallen voor zijn charmes. Onze liefde/verliefdheid was zo overdonderend; dit hadden wij beiden nog nooit zo beleefd. Na een half jaar kwam ik er achter dat hij berichten naar zijn ex-vriendin stuurde in de trant van "ik mis je", "ik vind je lief" en zij stuurde hem berichten in de trant van "dus als ik het goed begrijp wil je wel een relatie met mij als...". Ik heb hem hiermee geconfronteerd en hij werd heel verdrietig, wist niet hoe hij hiermee om moest gaan, etc. Hij beloofde voortaan eerlijk te zijn. Hierna heb ik hem nog 2 keer (in een tijdsbestek van 3 maanden) op dit soort berichten betrapt en zij bleef contact met hem zoeken. We hebben het ook hierover gehad, met heel veel emoties. Hij heeft toen een, zeer duidelijk, gesprek met haar gevoerd waarin hij aangaf dat hij echt voor mij koos en dat zij geen contact meer met hem moest zoeken. Ik beloofde hem geen detective meer te spelen en hij zou voortaan eerlijk zijn. Hij blokkeerde haar in zijn gsm en blokkeerde haar op de huistelefoon (wat achteraf helemaal niet kan). Ondertussen merkte ik dat hij loog over boodschappen op het antwoordapparaat, die waren van haar maar hij loog hier gewoon over.
Toch koos ik ervoor om hem volledig te gaan vertrouwen, anders was er geen basis voor onze relatie en we hebben het ook goed.
Na 3 maanden kwam ik er bij toeval achter dat zij hem nog steeds probeert te bellen en ik vermoed dat ze elkaar ook gesproken hebben. Alleen zij weet bijv. niet dat hij een week weg is voor zijn werk, want belt elke dag. Tevens (ja, ik geef het toe, ik ben weer een detective) zag ik dat hij een andere vrouw heeft gebeld en dat hij nog een nummer in zijn gsm heeft geblokkeerd van een vrouw die ik niet ken.
Er zit duidelijk meer afstand in onze relatie: ik krijg nog weinig berichten op mijn telefoon en hij wil nooit dat ik onverwachts kom en vindt dat hij weinig ruimte krijgt van mij. In het begin hadden we 3 keer op een dag sx, nu echter 2 keer in de week; herkenbaar als ik de berichten hier boven lees.
Het is een zeer intelligente man, die vindt dat hij de aangewezen persoon is voor allerlei zaken en die alles wil bepalen op zijn werk. Hij neemt extra functies om invloed uit oefenen bij de directie zodat er gaat gebeuren wat hij wil/goed dunkt. Hij heeft geen echte vrienden, alleen zijn ex-vriendin was ook nog zijn beste vriendin (en had er soms sx mee) voordat wij een relatie kregen. Tevens vindt hij dat hij altijd gelijk heeft.
Mijn verstand zegt me iedere keer dat ik een einde aan onze relatie moet maken maar mijn gevoel twijfelt zo. Wie weet heb ik het helemaal mis en heeft hij alleen met mij iets en zie ik spoken? Wie weet is hij geen narcist en mankeert er iets aan mij? Ik hou van hem en twijfel absoluut niet aan zijn liefde voor mij. Hij laat dat echt merken; kan zó lief zijn. Hij neemt me serieus en ik ben echt zijn partner.
Dit alles eens "op papier" gezet kunnen hebben, verschaft mij misschien ook meer duidelijkheid. Ik ben benieuwd naar reacties.
Elisabeth
(5487) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2014-12-29 00:33:00
Hallo allemaal,
Zoveel herkenbare verhalen! Ook die van de tweelingziel....herkenning hierin. Ik heb sinds anderhalf jaar een relatie met een man, waar ik als een blok voor viel. Eerst was alles geweldig , maar toen bleek dat hij ( waar ik al vermoedens van had) alcoholist te zijn. Maar ik merkte ook ander gedrag op, en sinds een maand of 3, weet ik dat hij narcist is. Alles ligt aan mij, ook het verlangen naar intimiteit en sxualiteit. Hij neemt afstand en houdt controle en laat me niet dichtbij komen. Ik ben inderdaad verslaafd aan zijn gedrag, maar heb sinds ik weet dat hij narcist is, een andere weg ingeslagen. Dit heeft als gevolg dat ik steeds minder aan zijn nukken toegeef en er dus vrijwel iedere keer wanneer we elkaar zien, problemen zijn. Vandaag heb ik gezegd: Je komt maar weer terug wanneer je werkelijk voor Liefde kiest. We zullen zien. Het voelt zo onaf, omdat je je liefde maar heel kort werkelijk hebt mogen uiten. Wanneer je het doet na die eerste geweldige tijd, wordt het teruggeketst, en dat is zo frustrerend en pijnlijk! Hij heeft me al 9 maanden niet aangeraakt en wanneer ik een poging doe, noemt hij me een oversxte vrouw en "ik ben je toyboy niet".......Maar op kwetsbare momenten komt die waanzinnig fantastische lieve man er weer uit! ook in de maand dat hij niets meer dronk. Sterkte voor iedereen. Joanna.
(5753) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-01-05 23:54:00
Vrouwelijke narcisme! Het bestaat echt hoor,en je komt er niet los van totdat je ze je niet meer nodig hebben(en dat is als ze voor elkaar krijgen dat jij losbarst tegen ze omdat ze het telkens weten goed te maken en jij ermee zit en de buitenwereld het nooit zal zien). Het is niet eens te typen hoe het bestaat, monsters zijn het met een toverende lach!! Was het maar zo dat hun wereld waarin ze de mensen tot zichzelf gemaak hebben hen de rug toekeert, nee ze geloven het monster.
(5813) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-01-15 10:51:00
beste mensen,
ik zit zelf ook..zoals blijkbaar zovelen in een relatie met een narcistische man sinds 1 jaar...ik herken de situatie van jullie allemaal in mijn verhaal terug...mijn pijnlijke conclusie is dat ik door opgevoed te zijn door een narcistische vader, niet beter wist onbewust dan dit te verwarren met liefde! ik trek dus onbewust, nu gelukkig bewust, me op aan zijn onecht beeld op van sterke persoon. ik wil dus vanbinnen ook sterk zijn, maar geloof te weinig in mijn innerlijke kracht, daar ik dit heb kunnen opbouwen in mijn jeugd. ik ga nu psychologische hulp zoeken om aan mijn eigenwaarde te werken, als jullie goede systemen of aanpak kennen hierbij, laat het me graag weten aub. Ik wil emotioneel zelfstandig worden aan mijn 42j. om eindelijk een gelukkige rustgevende relatie te mogen meemaken. dit kan toch niet mijn hele leven duren? ik wens mezelf en jullie dit van harte toe! ik ga me ook aansluiten bij een zelfhulpgroep, want ik besef dat ik emotioneel alle steun zal kunnen gebruiken om de grote verleiding te weerstaan om uit deze vicieuze cirkel te geraken en me niet meer te laten opkrikken door hem en cat hij me dan weer dropt, etc..want mijn moeder, broer en beste vriendin zijn onbewust ook de dupe van zo iemand! dus die geloven ook de ernst er niet van of zijn eigenlijk emotioneel niet sterk genoeg om terug op eigen benen te durven staan!
veel liefde en succes en geloof gewenst in je gezonde eigenwaarde.
(5875) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-02-13 10:38:00
Hallo allemaal, het doet goed om op deze site alle ervaringen te lezen. Tien jaar geleden ben ik verliefd geworden op een man en het was voor mij, toen 52, de eerste echte liefde. Vanaf het begin viel mij op hoe beledigend en kleinerend hij kon zijn. Dan was ik er boos over, maar wilde hem niet kwijt en liet het gebeuren.
Hij zei spiritueel te zijn en ik heb door hem hier veel van opgestoken, wat mij later ook geholpen heeft om in die relatie ook mijn geluk te vinden. Vrij snel wist ik dat hij een narcist is en dat zijn spritualiteit op technische weten, maar niet op ervaren/voelen gebaseerd was.

Voor mij betekende dit: take it or leave it. Ik ben gebleven. Ik wist: het is een narcist en hij kan hier niets aan doen.
Het hield wel in: nooit een goed gesprek, want een verkeerd woord of tonatie is einde relatie. Natuurlijk gebeurde dit ook regelmatig, maar lijmpogingen van mijn kant zorgden ervoor dat wij in de goede tijden mooie dingen deden.
Maar het weten: dit kan zo nooit voor eeuwig doorgaan was continu aanwezig. Op het laatst bleef hij zich aan iedereen irriteren, iedereen deugde niet.
Feit was: iedereen in ons omgeving trok zich bij het vermoeden van een discussie terug. Hij had altijd gelijk. Niet mee eens, dan ben je dom of zonder bewustzijn.

Toen het uit was (hij werdt volgens eigen zeggen niet voldoende gewaardeerd), heb ik intens verdriet gehad en kon hem niet los laten. Ondanks dat ik wist: de relatie gaat me nu slopen.
Het gevoel van de tweelingzielen hat ik ook, en dat was er ook. Daarom wilde ik vrienden blijven. Maar dat hinderde mij aan het verder gaan met mijn eigen leven.
Tijdens een laatste telefoongesprek werd hij toch zo beledigend en kleinerend, dat ik uiteindelijk erg boos wer. Zo boos, dat ik er nu een punt achter kan zetten.
Dat ik geen antwoord kon geven, zonder dat hij dit voor een nieuwe belediging gebruikte en gelijkertijd zei dat ik maar continue aan hwt woord was, deed de deur dicht.

Had ik al gezegt dat hij in het verleden getrouwd was, een vechtscheiding had en dat zijn kinderen absoluut geen contact met hem willen?

Ik ben nu op zoek naar een nieuwe relatie en hoop dat ik de tekenen van "narcisme" herken. Zeker weten doe ik het niet.
Het is ook zo, dat ik in die 10 jaar truks en manipulatie toegepast heb om de relatie toch in stand te houden en het heeft toch een leuke tijd opgeleverd. Ben ik nu ook narcistisch?
(6042) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-02-16 14:19:00
Wat een verschillende verhalen en ervaringen zijn hier te lezen zeg. Ik twijfel of ik een relatie met een narcistische man heb. Met regelmaat denk ik het wel, maar ik kan het me zo niet voorstellen dat ik dan denk dat ik het verkeerd zie of het aan mezelf ligt. Mijn partner is namelijk heel lief, zonder blikken of blozen doet hij veel voor me in materialistische zin, hij heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel, is slim, komt heel sociaal voor en betrokken met de wereld en in die zin zeker niet alleen met zijn eigen eilandje bezig. Hij is ook erg sensitief en in een gesprek ziet hij de dingen zonder meer heel goed. De andere kant, waar ik me dus zorgen over maak is: hij praat altijd en luistert vrijwel niet, dat moet ik zo'n beetje afdwingen. Hij heeft overal een mening over en zijn mening is toch eigenlijk altijd meer waar dan die van een ander, hij kan zich bijzonder moeilijk inleven in mijn wensen en behoeften - daar gaat altijd eerst een fikse ruzie aan vooraf, hij kan zich bijzonder moeilijk emotioneel hechten en kan heel afstandelijk zijn. Het lijkt dan alsof ik naast een koelkast op de bank zit of in bed lig. Ons sksleven is voor mij veel te afstandelijk, iets waar hij maar niets van begrijpt. Zonder dat hij zelf iets als een probleem gaat ervaren, zal hij niet direct wat veranderen of aanpassen. Maar ja... is dat niet ook gewoon het verschil tussen mannen en vrouwen? Ik vind het erg lastig, maar denk wel vaak 'goh, wat doe jij egocentrisch en wat leef jij in je eigen wereldje'.
(6071) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-03-10 22:16:00
Goh wat een herkenbare verhalen. Mijn partner is ook voor de buitenwereld sociaal en begripvol. Ik kom materialistisch niks tekort. Maar mijn gevoelens doen niet ter zake. Mijn hobby's worden onder tafel geveegd. Contacten worden stuk gemaakt. Zodra ik vrienden een compliment maak is dat voor hem het sein te beweren dat ik hem afbreek. Ik mag met hem overal mee naar toe maar hij wil mijn liefhebberijen niet delen. Als ik alleen mijn koers vaar wordt hij hels. Ik ben nog niet zover om bij hem weg te stappen maar het duurt niet lang meer.
(6191) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-04-05 15:08:00
Ik heb "dik" 3 jaar een relatie gehad met een man met complexe stoornissen.

Ik wist dit van tevoren, dat hij opgenomen was enz..

Toch dat ik dat alles wel zou meevallen, en de 1e drie maanden dat we elkaar kenden, was
de " hemel op aarde" voor mij!
Was nog nooit zo verliefd geweest en alles wat we deden was ge-wel-dig!!!
Tot ik na "onderbuik-gevoel" erachter kwam, dat hij aan het klooien nog was op ene datingsite.
Ik ben naar hem toe altijd duidelijk geweest en eerlijk...dat ik alleen GA, voor een serieuze relatie, en als er ook maar "iets" aan mankeerde, hij dit moest vertellen tegen mij, maar het rare was juist ( in de 1e maanden i.i.g,) dat we het samen geweldig hadden!!

Toen ik erachter kwam dat hij aandacht zocht bij andere dames, heb ik het contact meteen verbroken. De volgende ochtend, stond hij in mijn keuken en verklaarde me de liefde! Hij hield echt van me! Daar was hij nu achter en wilde me terug!!
3 dagen later echter, kwam ik er weer achter dat hij " online" stond...ook hij ging vreemd na 2 jaar.

Daarna zocht hij weer contact..en ik ( dombo) liet me weer meeslepen door ,"wat ik toen dacht, de liefde"..
Een knipperlicht-relatie volgde..en hij kon de dames niet met rust laten..maar " alles kwam volgens hem door zijn "ziekte" PTSS enz..
IK heb mij aangepast ( wat ik vroeger ook moest bij mijn ouders, die beide ( achteraf gezien) ook aardig Narcistisch waren!
Ik mocht nooit een mening hebben thuis, was niets waard, kon niets, en lelijk.
Mijn moeder kon ook zeer manipuleren, en waanzinnig gemeen zijn!
Toen ik 7 was, kwamen mijn 1e suïcidale neigingen al naar boven en later volgden veel "angst-complexen" en meer ellende.
Mijn (ex) man vond het altijd heel raar, dat ik nog steeds contact had met mijn ouders.
Ook hij had geen leuke jeugd, maar kon makkelijk afstand nemen van zijn moeder.
Mijn "loyaliteits-drive" is altijd erg hoog geweest, en daardoor duurde de relatie met mijn "NPS" vriend natuurlijk ook veel te lang!

Ik zette mijn grenzen voortdurend aan de kant...en dit wist ook hij!

Deze man heeft me zoveel tranen en verdriet gegeven, waarbij ik wel eens tegen hem heb gezegd" dit kun en mag je niet doen" om zo met een mens om te gaan!!!

Op een dag, kwam ik bij hem langs, nu 2/3 jaar geleden, ( we hadden geen relatie meer en ik kwam alleen eten)
Het viel mij op dat zijn kachel "loeihoog" stond en hij een vreemde gelaats-kleur had.
Ik voelde me ook heel raar bij hem, een naar gevoel, die me zei " te vluchten"..

Ik gaf hem advies naar de de huisarts te gaan, en een paar dagen later bleek hij botkanker te hebben.
In deze periode, was ik net een eigen zaak begonnen, en ook daar maakte hij veel ruzie om...daarom wilde ik afstand nemen.

Hij belandde in het ziekenhuis en kreeg de " uitslag" dat hij niet lang meer had..
Ik heb hem opgezocht in het ziekenhuis, maar hij lag te slapen, maar zijn dagboek "die hij bijhield" lag open naast zijn bed, en miss. erg slecht van mij, maar ik ging een stukje lezen...en daar stond in hoe hoe slecht IK was...enz enz...

daar stond ik met mijn gesneden fruit, boeken en verdriet,,,, ik ben weggegaan en afscheid genomen in mijn gedachten...
Later , toen het beter met hem ging, nam hij contact op, en ik vertelde hem wat ik had gelezen...
Ook dat kwam door zijn "psyche " zo zei hij...
Later kwam ik er achter, dat hij weer aan het liegen was en in Spanje een vriendin bleek te hebben, waar hij ook al geweest was...
Ik heb er een dik jaar over gedaan, om mijn verdriet opzij te zetten....en héél soms
komen ook mooie herinneringen boven...
Een jaar geleden, vroeg hij me mee te gaan, omdat hij chemo kreeg naar het ziekenhuis..
Ik ben mee geweest..en we hadden als vanouds het erg gezellig, ondanks alles..

Later ontdekte ik, dat hij ook de Spaanse dame bedroog.. en was hij boos op mij, dat ik niet naar zijn begrafenis wilde komen, mocht hij overlijden.
Ik hoef het nooit meer te zien..
Heb soms erg veel moeite mensen te vertrouwen...en merk dat veel mensen i.d.d. " beschadigt" zijn ...
Toch heb ik veel " kennis" opgedaan...en merk nu ook meteen vaak, wanneer ik een man leer kennen, dat ik meteen "afstand " moet nemen.
Ben ( probeer iig) een goed mens te zijn, zie er goed uit, en heb veel te geven...
Maar mocht ik ooit weer een man "leren kennen", dan ken ik mijn grens!!!

Ik wens iedereen héél veel sterkte en kracht! X D
(6253) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-04-10 08:34:00
Ik woon u drie jaar samen met iemand die narcist is.... Het is vreselijk.... Hij heeft 2 kinderen en eigelijk heb ik get zo lang volgehouden voor hun daar hun mama zelfmoord heeft gepleegd.... Ik ben van 67 kg naar 48 kg gegaan... Men dokter die ook al 20 j zijn dokter is zegt dat ik bij hem weg moet..hij wil ook niet geholpen dokter bied hemmedicatie aan ,,,,,want ik ben gek ik deugniet ik ben een niksnut..... En voor dan maar van de andere dingen te zwijgen... Ik heb een grote stap in men leven gezet enaanmezelf enme zoontje die ookbij ons woont gedacht,kheb een huisje gehuurdna een jaar sparen ... Want men inkomen moet ik ook steeds afgeven... 1 mei gaat het gebeuren .... Eindelijk men vrijheidmen rust tzal fantastsch worden ... Weer kunnen zijn wie ik ben... Niet opgesloten worden terwijlhij zen ding doet,ook eens iets over onskunnen vertellen en niet alleen zijn ooo zo veel bewondering voor zichzelf te verklaren,Zonderkalmeermiddelen of antdepresiva... Samen met mijn kinderen een nieuwe start .... Ik hoop echt dat dit niemand mee aakt want ikbenneergehaald tot in de grond en kheb niks zelfvertrouwenmeer.. Kga eraan werken en er sterker uitkomen!en menneer ! Kwil je nog een ding zeggen ... Karma is a bitch!dank je dat ik hier men gart eskon luchten want met zen vrienden is hij super toftismaar ons gezin en ikzelfhet meestdie er kapotvan gaat...dusvelen zien hemniet zoalswij fijne dag nog xxx
(6258) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-04-13 16:58:00
Na 5 jaar is bij mij de kogel door de kerk: Ik stop met deze 'relatie'.
Ook in mijn geval, ik las het eerder in de reacties, betreft het een zielscontact, ook wel tweelingziel genoemd. We hebben geen direct contact en alles gaat via tussenpersonen en via internet, maar ik voel zijn aanwezigheid iedere dag, het is ten slotte een zielscontact. Al sinds het begin hield hij me op afstand, begon openlijk relaties met anderen waar hij mij en de rest van het meekijkende publiek de ogen wilde uitsteken. Toen dit allemaal op niets uitliep klopte hij weer bij mij aan om zijn dromen meer volume te geven en, wat ik toen nog niet wist, voor een stabiele stroom van narcistische supply. Ik zou er ten slotte toch altijd voor hem zijn. Het aantrekken en afstoten is ook iets wat onder tweelingzielen voorkomt en dit zette hij gretig in om zo keer op keer zichzelf weer te voeden. Het komt er feitelijk op neer dat hij alleen aanwezig voor me wanneer er weer iets te halen valt. Als ik me uitlaat over normaal contact, of dat ik hem zou missen, is hij nergens te vinden, maar oh wee als ik een paar dagen offline ben of met iets leuks bezig, dan is het hek van de dam! Vaak krijg ik dan nog allerlei bemoeienissen naar mijn hoofd mbt bepaalde vrienden of zaken die hij wel anders zou hebben aangepakt. Verwijten die nergens op zijn gebaseerd, puur en alleen om mij een reactie te ontlokken. Ook stookt hij anderen op om zijn macht t.o.v mij te doen laten gelden. Ik ben er zo nu en dan bijna van doorgedraaid en dacht dat ik gek was of werd. Daarbij bleef hij maar roepen 'hou van jezelf, voordat je met mij kunt omgaan!' Dit houden van mijzelf werd steeds minder, tot het punt dat hij vorige week weer allerlei ongegrond commentaar had op werk van mij en zich daarna meteen terugtrok, zodat ik weer huilend van onmacht aan stukken lag. Na dat incident voelde ik al mijn zorgvuldig opgebouwde zgn. hoge energie binnen een paar uur uit me gezogen worden en wist ik: Nu is het klaar, dit niet meer! Hoe zielig ik het ook voor hem vind, hij is weer vol 'spijt' nu, ik ben 'op' en kan alleen nog maar voor mijzelf kiezen, zonder de belofte van het tweelingzielschap ooit nog eens samen te komen. Dat de reis van de tweelingzielen er 1 is om alleen te maken is me nu wel duidelijk, maar dat ik te maken zou krijgen met een narcist is zeer pijnlijk en onwaarschijnlijk. Mijn hele leven zochten onze zielshelften naar elkaar en dan krijg je dit... Ik ben emotioneel misbruikt, belogen en bedrogen en de andere helft denkt dat ik het maar zal blijven slikken. Daarbij kan ons contact nooit volledig verbroken worden, maar hangt het van mijn houding nu af hoe verder te gaan. Hartverscheurend zijn pijn nu te voelen, maar nu moet ik toch echt kiezen voor mijzelf, ik ben te toegeeflijk geweest al die jaren met alle gevolgen vandien. Sneu ook voor ons beiden, want iets wat zo mooi had kunnen zijn/worden is verziekt door zijn vroege jeugd en er valt niets aan te doen. Ik zal het heilige vuur op een andere manier moeten inzetten dan de focus op de ander, dat zal onze les misschien zijn.
Ik ben er erg verdrietig van maar laat me niet langer als iemand zijn speelbal gebruiken.
Genoeg is genoeg.
(6268) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-04-13 21:49:00
Zo herkenbaar! Dank je wel dat deze reacties bestaan!
Het sterkt mij. Ik word er ook al 3 jaar lang ingeluisd door 'n narcist. Hij is nu een jaar onder behandeling van een psychiater. Nee, hij is geen narcist, heeft NPS. Nou net zo erg in mijn ogen. Ze doen er alles aan om de omstandigheden te verzachten. Hij liegt en wat ik al eerder las, je weet dat hij liegt. De waarheid vertelt hij alleen als er keihard bewijsmateriaal is. Anders wuift hij t weg en jaja ben ik wantrouwend etc
Ik weet t. Het is een spel, maar zo verslavend... Ik haat liegen en kan zeer slecht tegen onrecht en vraag me steeds af wat deed ik fout. Zou dol graag met iemand er over praten, ben verhuisd naar t buitenland maar er gaat geen dag voorbij. Waarom kan zo'n leuke man nou niet gelukkig zijn en maar op jacht en zoek blijven gaan naar vrouwen die erin trappen. Intens verdrietig blokkeer ik alle banden. Hoop dat dit gevoel verdwijnt,ben inmiddels 3 maanden verder. Gaat geen dagdeel voorbij dat ik niet aan hem denk. Weet diep in mijn hart dat ik deze strijd gewonnen heb, waarom blijft t zo veel pijn doen? Heel veel sterkte allemaal. Geloof me ze veranderen niet! Ik ben heel sterk en een rasoptimist, laat niemand mijn verdriet zien! Dank voor deze post. Mijn overwinning dat ik gelukkig word, ga ik er alles aan doen! Mijn troost, hij zal nooit gelukkig worden en steeds opnieuw blijven zoeken. Onrust, dat is zijn leven. Je wilt toch gezien worden? En niet alleen als t hem uitkomt! Kom op mensen wees sterk en zet je NPS-er uit je kop eh ja dan doe ik het ook!
(6270) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-04-24 09:05:00
Hallo allemaal,

Dit klinkt allemaal erg bekend, ik heb het vermoeden dat mijn man narcistische trekjes heeft. In het begin, bijna 3 jaar geleden, heb ik hem ontmoet en heeft hij heel veel moeite moeten doen om mijn hart te winnen. Ik ben daarvoor 8 jaar vrijgezel geweest door 2 exvrienden die vreemdgegaan waren waardoor ik weinig vertrouwen in mannen en een slecht gevoel van eigenwaarde had overgehouden . Hij was zo lief en deed zoveel voor me dat ik , hoewel af en toe denkend dat dit te mooi was om waar te zijn, als een blok voor hem gevallen ben en mijn droom om te trouwen en een kindje te krijgen heb laten varen, hij had immers gezegd dat hij niet meer wilde trouwen en kinderen krijgen na zijn vechtscheiding met zijn ex-vrouw en zijn kinderen niet meer zag zijn zeggen door haar. Hij is vrij snel ingetrokken bij mij omdat hij zonder woonruimte zat en toen bij vrienden of ouders woonde tot hij een eigen huisje gevonden zou hebben. Het voelde goed dus waarom niet dacht ik. Na een half jaar had hij besloten dat hij mij het waard vond om toch een kindje te krijgen en wilde ook graag met me trouwen en heeft me dus heel romantisch gevraagd toen we op vakantie waren. Hij was gesteriliseerd en had al een arts gesproken voor terugdraaioperatie en hebben een lening genomen om dit te bekostigen en tegelijk de bruiloft te bekostigen . Achteraf voel ik me heel naïef, ik ben daarin meegegaan terwijl een lening me geen goed gevoel gaf. Alles was nog steeds sprookjesachtig en zijn precies een jaar na de verloving getrouwd en heb echt een droombruiloft gehad met alles erop en eraan maar wel intiem met alleen directe familie en klein groepje vrienden en vriendinnen. Na de bruiloft aan ivf begonnen want de operatie was niet succesvol genoeg verlopen dus de kans was nihil om op de natuurlijke manier zwanger te worden. Dat was het moment dat we ineens geen sx meer hadden, hij had pijnklachten door een maagprobleem en nekhernia en daarnaast de ivf dus alhoewel we voor ons trouwen niet van elkaar af konden blijven en hij altijd heel lichamelijk ingesteld was, heb ik hem geloofd en er niks raars van gedacht. Daarnaast werd hij een beetje afstandelijker en weet dat aan de ivf, het kan erg moeilijk zijn voor een man en deze kan zich minderwaardig of minder man voelen, en heb hem de ruimte gegeven en weinig doorgevraagd. Het valt me nu wel op dat elke keer als ik vroeg of er iets was dat hem dwars zat of zorgen maakte, hij zei dat er niks was en het in mijn hoofs zat en hij er niks aan kon doen, daarnaast ging hij confrontaties en ruzies uit de weg door of de discussie af te breken met schatje je hebt gelijk of weg te gaan onder mom ik moet even lopen om mijn hoofd leeg te maken en na te denken. Ben erachter gekomen een tijd geleden dat hij op een sxdatingwebsite was ingeschreven doordat ik een berichtje zag oplichten in zijn telefoon en had hem geconfronteerd . Hij boos omdat ik in zijn telefoon had gekeken en het schending van zijn privacy was en in eerste instantie totaal niet reageren op mijn vraag waarom hij daarop stond en wat hij dan miste in onze relatie. Uiteindelijk hebben we het uitgesproken, dacht ik, en heb ik hem geloofd dat het niet verder ging dan flirten en chatten, hij wilde me niet kwijt nog steeds een kindje met me en emigreren naar Griekenland in de toekomst en hield van me en zei zelfs dat ik een afspraak moest maken met de ivf arts om te onderzoeken of het ook bij mijn kant iets niet goed zat waardoor het niet lukte. De datingsite had alleen maar nepprofielen dus waarom niet geloven? Dus doorgegaan met alles en nog 1 poging ivf gedaan voor ik een afspraak zou hebben met de arts en toen was ik zwanger .. Ik dacht dus gelukkig dan kunnen we deze fase achter ons laten en weer gelukkig worden saampjes, de reden voor afstandelijkheid was weg toch? Dat was dus fout want eerste reactie was blijdschap en na 3 dagen kregen we ineens ruzie omdat hij ineens twijfelde aan ons en aan of hij wel een kindje wilde. Ik helemaal over mijn toeren nadat hij het huis uit was gestampt met de woorden ik wil scheiden en mijn wereld stortte in. Vlak voor ik naar mijn werk ging heb ik hem toen gesproken en zei hij dat hij toch niet wilde scheiden maar twijfelde wat hij wilde en tijd nodig had. Die heb ik gegeven en ben toen steeds onzekerder geworden door elke dag weer wat anders te horen van verwijten naar ik hou van je maar weet niet of ik je kan vertrouwen en dan was ik geen goede huisvrouw en vervolgens hoefde ik niet doordeweeks te poetsen en was volgens hem 20 kg aangekomen terwijl ik nog dezelfde kleding aan heb als in het begin, dan zijn we te verschillend maar hij kan niet zeggen wat er nu zo verschillend is en zo ging het door ... Eerste echo klopte het hartje sterk maar was het wat aan de kleine kant dus na een week een tweede echo waar hij mee zou gaan en op zijn dienst was afgestemd maar puntje bij paaltje wilde hij niet mee want kwam uit de nachtdienst en had zijn slaap nodig... Dus heb mijn ouders meegenomen omdat ik niet alleen wilde gaan.. Maar goed ook want het hartje klopte niet meer en ben zon beetje ingestort bij dat nieuws.. Thuis reageerde hij dat hij het erger vond als hij dacht, het was toch ons leventje die we kwijtraken, en heb sinds lange tijd een echte knuffel gekregen van hem.. Dat en het feit dat hij zich aan details irriteerde van het behang, we waren aan het schilderen, heeft me een vals gevoel van vertrouwen gegeven dat het weer goed zou komen... Een paar dagen later is de bom gebarsten en zag ik hem een smsje typen naar een vriend van hem dat hij blij was dat het niet meer leeft en dat hij niet kon wachten tot hij klaar was met de verbouwing want dan kon hij ook weg en hij woont in huis maar ik dacht dat het nog goed kwam en wilde niet zien dat het klaar was tussen ons.. Ik heb gevraagd of hij zijn beslissing had genomen over hoe hij verder wilde en zijn eerste reactie was of ik weer in zijn telefoon had gezeten. Ik heb gezegd dat ik zelfs al kon ik niet meer in zijn telefoon had gezeten en heb gezegd dat ik hem het berichtje heb zien tikken en hij niet op de verbouwing hoeft te wachten en als hij dan zo graag weg wilde hij dan maar meteen moest gaan, ik had hem al eerder gezegd dat hij alleen moest blijven als hij nog van me hield en een kans wilde geven hieruit te komen. Hij is toen vertrokken en heeft me later een app gestuurd dat hij vrijdag wilde praten. Ik heb hem vrijdag gesproken en toen was het ineens dat ik hem eruit had gezet en hij met zichzelf in de knoop zit en nog steeds twijfelde en alleen dit weekend rust wilde van elkaar... Dit was het tweede vrije weekend dat hij ineens verdwijnt naar een vriend en heb op zijn laptop gekeken en berichtjes gevonden waarin hij mij en onze relatie zwart maakte en weer op een andere sxdatingwebsite staat met een oproep om vreemd te gaan. Twee vrije weekenden en precies dan hebben we ruzie zodat hij weg kan en die laatste nachtdienst dat hij niet meekon naar de echo moest ik s'ochtends werken dus zou het niet opvallen dat hij ergens anders heeft geslapen want hij was wat vroeger weg onder mom computer moest updaten terwijl die klaar was met updaten 1 minuut nadat hij weg was. Dinsdag wilde hij weer praten en had hem gevraagd een andere keer te praten daar de miskraam op gang kwam, hij heeft lopen pushen onder mom van ik heb recht op mijn spullen en moest ze tien ala minuut hebben en kon derest van de week niet ophalen dus uiteindelijk ik over mijn toeren mijn pa gebeld en deze is gelijk gekomen en hebben toen gezegd dat hij dan maar moest komen ophalen en hebben gelijk alles ingepakt en klaargezet zodat hij niet steeds een excuus zou hebben om langs te komen ongevraagd... Wilt hij ineens na 30 minuten afzeggen want heeft pech met de auto, heb toen gezegd dat we wel zouden wachten tot hij de ANWB had gesproken en kon zeggen hoelaat hij dan hier kon zijn en toen was hij er ineens in 20 minuten. Heb een vermoeden dat hij niet bij zijn vriend in Lelystad zit zoals hij zei daar Lelystad langer rijden is dan hij erover heeft gedaan en daarnaast die vriend normaal altijd opschept op Facebook over dat zijn maatje er is met foto's etc erbij en dat is nu niet zo ... Nu wordt het een scheiding en hoop dat ik sterk genoeg ben om hierdoorheen te komen, mijn verstand zegt dat ik de juiste beslissing neem maar mijn hart zegt terug te rennen omdat ik nog heel veel van die man hou ondanks wat hij me aandoet. Daarnaast weet ik nu niet meer wat echt is en wat niet en vrees dat ik nooit zal weten waarom...

Gr. C
(6307) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-06-03 02:06:00
Mijn ex-vrouw en moeder van m'n kinderen van 4 en 6 is narcist. Maar alles wordt gedraaid en eigenlijk kom ik over als het monster. Machteloos voel ik me ...
Heb co-ouderschap. Zondag 22h kinderen nog niet aan het slapen ... ik vraag haar (vriendelijk) waarom ... ze lacht psychopathisch en hangt telefoon op. Ze moest en zou mijn hond (die ik heel graag zie) meenemen ... zaterdag wou ze hem naar een asiel brengen. Kinderen eten om 21h nog spaghetti ... in de week. Ze gaat (sx)relaties aan met iedereen. Over schoolfeestjes, deel kinderbijslag, kinderen kan niet gepraat worden, er kan over niets gepraat worden, ze doet maar wat ze wil ...
Penible voor me, penible ...
(6393) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-06-14 15:44:00
Tja er is helemaal niets aan te doen, ik ben er snel van af gekomen, maar het kostte wel veel pijn.............
(6412) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-07-09 16:06:00
7 jr lang dacht ik dat ze mijn zielsliefde was...maar een grotere nachtmerrie kan ik me niet voorstellen. Ik ben voor haar bij mijn toenmalige vrouw en kinderen weg gegaan om er na jaren kwelling, emotionele vernedering en manipulatie achter te komen dat ze een enorme narciste is. Ik ben gebroken en stuk, loop bij het ggz en mijn hele leven ligt aan gruzelementen, terwijl zij al lang en breed anderen heeft. Wat heeft ze gelogen en bedrogen, me enorm gebruikt en mijn omgeving misbruikt. Ik vind het vreselijk dat er Zulle mensen op de wereld zijn en het medelijden met haar kinderen. Tot overmaat van ramp heeft ze zelfs nog mijn baas vanalles verteld zodat zij er als slachtoffer uit komt en ik als dader. Het is echt niet te bevatten wat iemand zo kan laten zijn. Ze heeft een stuk van mijn ziel en eigen ik weg genomen en vraag me af of ik ooit weer hetzelfde zal gaan zijn. Echt...ik kan er nog niet over uit. Mij beschuldigen van vreemdgaan, ik begreep haar niet, ik kon niet communiceren...etc etc etc. Wat mij betreft valt ze snel neer, niemand die daar minder van wordt en heb nu al medelijden met degene die nu bij haar is.

Gr, een getekende man
(6445) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-07-26 19:00:00
Het leven met een narcistische partner is alsof je een relatie hebt waarbij alles op zijn kop staat. Meestal wil je elkaar in een relatie gelukkig maken , aandacht en liefde geven , en voel je je oprecht betrokken bij elkaar. Bij mijn narcistische man , waarvan ik na 20 jaar nog enorm veel hou lijkt het om heel andere zaken te gaan. Hoewel hij mij en de kinderen goed verzorgd op financieel gebied , en na een ruzie even weer de oude lieve charismatische man is ,... lijkt hij gevoelsmatig steeds verder weg te drijven. Hij is afstandelijk , op geestelijk en lichamelijk niveau , ontploft om de kleinste dingen en lijkt ook steeds meer sadistisch te worden. Niet fysiek want daar ligt bij mij de absolute grens. Maar het psychisch treiteren , bv. met mijn lichamelijke kwaal vind ik zo ontzettend kwaadaardig van hem. Hoe kan je zo zijn vraag ik me af , om iemand zijn vertrouwen af te breken. En je het gevoel te geven de man waar je zoveel steun uit kon krijgen , nu iemand is geworden die je als een gevaarlijk mens bent gaan beschouwen.
Iemand waarbij je niet weg kunt omdat je er tot je nek en schouders inzit op elk gebied , maar die je wel een verscheurd gevoel geeft.
(6468) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-08-11 22:05:00
hallo allemaal
ik ben 15 jaar en heb een relatie gehad met een narcist die 18 was.
ik ben vernederd en ben in een depressie geraakt.
ik heb me vrienden afgestote omdat hij dat wilde.
ik ben mezelf gaan beschadigen en dat boeide hem niks om mij zo te zien.
ik zit nu in therapie ik heb er een paar keer een einden aan willen maken.
hoe ik me nu voel 'kut'.
hij vertelde me dat hij tijdens onze relatie vreemd is gegaan.
hij gebruikte me sksueel en speelde op me in.
ik ben vernederd en moest doen wat hij zei.
maar ik bleef er altijd in geloven in ons en dat het goed kwam maar nee.
nu zie ik in dat het een hel is.
het begon nu zelf dat hij me aanraakte met woeden.
slaan deed hij nog niet maar hij gooide wel blikjes cola naar me.
ik ga kapot om te horen dat het waar is en dat ik me zo heb laten behandelen.
me school is achter uit gegaan en heeft tijd geduurd tot ik uit me depressie kwam/kom.
ik ben klaar met hem en moet veder.
ik ben nu alleen al me vriendinnen ben ik kwijt.
maar ik kom er wel hoop ik.
ik ben er nog lang niet maar blijf er voor vechten naar al die frustraties die ik gehad heb.
(6485) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-11-02 14:01:00
Wat zegt het over mij dat ik het schijnbaar goed vind om uitgescholden te worden, gekwetst te worden, vertrapt te worden...........dat ik de man die mij dit aandoet nog dagelijks toelaat in mijn gedachten, nog altijd mis....wat zegt dat over mij?
(6562) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-11-21 18:09:00
Beste allemaal,

Ik heb al 11 jaar een relatie met een narcistische vrouw. Eigenlijk vanaf het begin af aan is het kommer en kwel geweest. Liegen, bedriegen, manipuleren, intimideren, chantage, vreemdgaan, drankmisbruik, het heeft allemaal de revue gepasseerd. Als ik eraan terugdenk vraag ik mij af hoe het zover heeft kunnen komen, echt niet te geloven.
Ze leeft van negatieve aandacht, verzint verhalen voor haar vriendinnen en ouders om zielig gevonden te worden. Meestal gaat het dan om mishandeling dat ik zogenaamd haar heb aangedaan. De respons is natuurlijk allerlei oeh's en ah's, "en wat moet je met zo'n vent???" Bijna alle ellende die ik met haar heb meegemaakt zijn in dronken buien ontstaan, ze geniet van de aandacht op Facebook en zet middenin de nacht de meest meelijwekkende verhalen erop. Ze heeft natuurlijk ook haar ouders beïnvloed, ik ben daar dus niet meer welkom. Goede reden om weekenden weg te blijven en flink door te zakken. Het wrange is dat iedereen van haar vriendenclubje weet dat ze andere mannen ziet, maar doordat ik als een tiran ben afgeschilderd keuren ze het allemaal goed. Via via kom ik er uiteindelijk achter. Zo is het gegaan jaar in jaar uit, en gebeurd tot de dag van vandaag. Voor mij is echt de maat vol, ik ben nu 42 jaar en wil een normaal leven. Ik kan hier wel een heel boek neerzetten met ellende, maar ik ben gewoon op. Ik schaam mij om er met mensen over te praten.
Met deze vrouw heb ik 3 dochters, een tweeling van 9 jaar en een meisje van 7 jaar. Ik heb altijd grote twijfels gehad of ik daadwerkelijk de vader was van de tweeling. Pas geleden toch maar de knoop doorgehakt en een DNA-test laten doen, en ja hoor mijn vermoedens werden bevestigd, niet de vader van de tweeling met 100% zekerheid.
Het blijven mijn kids, maar ik wil uit deze leugen. Uit dit spiraal van dit zieke psychologische spelletje. Ja spelletje, want zij geniet lijkt wel. Ik ben helemaal leeggezogen financieel. Ik werk maar moet geld opzij leggen om te verhuizen. Ze zorgt er wel voor dat er grote uitgaven zijn waardoor ik steeds terug bij af ben. Weet het even niet meer, ik moet hier weg. Ze weet dat ik weg wil en haar drankmisbruik intensiveert ook daardoor. Het gaat van kwaad tot erger en ik ben bang dat ze mij een streek gaat leveren waardoor ik bij de politie in kwaad daglicht wordt gebracht en plotsklaps het huis moet verlaten. En dan? Ja, vrienden zijn inmiddels verdwenen. We zijn diverse keren verhuisd door de jaren heen. En al mijn vrienden waren niet goed genoeg en werden weggekeken als ze op bezoek kwamen. Ik weet ik moet sterk blijven, ze gooit inmiddels niet meer met modder maar met lava. Genoeg mannen die de koene ridder uit gaan hangen om haar te redden, ze staan al aan de zijlijn klaar. Als je dit verhaal herkent en je zit nog in een relatie met een narcist, maak plannen en maak dat je wegkomt. Verheug je op een narcistloze toekomst!
(6600) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-11-22 00:29:00
Hoi allemaal. Ik lees ook hier weer zoveel ellende. Ik had en heb zoveel vragen, aan iedereen eigenlijk. Ik zit met de taak om mijn zoontje van 1 te beschermen tegen een verborgen narcist, zijn moeder. We krijgen door haar acties vele instanties over de vloer. Ze palmt iedereen in met haar slachtofferrol. Ze liegt enorm, ziekelijk gewoon. Hoe gaan hulpverleners zien dat niets is wat het lijkt?? In al haar verhalen zit een kern van waarheid, maar ze verpakt en verdraait alles zo sluw, dat je helemaal verward raakt in een web vol leugens. Naar onze zoon kijkt ze alleen (overdreven) om wanneer er anderen aanwezig zijn. Hij moet niets van zijn moeder hebben, hoe zou dat komen? Vragen instanties zich dit niet af o geloven ze haar woorden die vertellen dat ik hem tegen haar op zou stoken? Mensen, hij is 1 jaar. Ik ben er dag en nacht mee bezig omdat zijn moeder het niet doet. Slapen is belangrijker, op stap gaan is belangrijker...uh...al haar dingen gaan voor. Alchol dagelijks, eindeloos skypen en bellen terwijl ik hem uit bed haal, in bad doe, eten geef en naar bed breng. Dingen die hij doet of geleerd heeft worden pas na weken gezien door haar. Ze is er nooit. Behalve wanneer instanties over de vloer komen. Huishuidelijk werk doet ze niet, ze is geen slaaf zegt ze. Begrijpen dat ik het dan moet doen, omdat het dingen zijn die moeten gebeuren in elk huishouden, doet haar niets. Gevoel, empathy of schuldgevoel kent ze niet. Je raakt gesloopt en je energie wordt uit je gezogen. Ik sprak nog niet over haar lakse en luie aard, haar woede aanvallen en agressie. Een gesprek is onmogelijk, maakt niet uit waarover het gaat. Kritiek of vragen ergens op te letten voor de veiligheid van onze zoon, hoort ze als gezeur en negeert het verder. Gebroken glas, gebroken door woede uitbarstingen van haar wordt niet of nauwelijks gestofzuigd en onze zoon kruipt er zo doorheen. Wasmiddelen met losse dop op de vloer, flessen drank met losse dop worden aangerijkt door ons ventje. Ik moet niet zo zeuren....dat hoor ik wanneer ik haar vraag het beter buiten zijn bereik te zetten.
Ik heb gezocht en gezocht, me suf gegoolgled naar wat dit kon zijn. Geloof me, je krabt regelmatig achter je oren en je gaat serieus momenten twijfelen of je echt een zeur bent, de schuldige bent en of haar leugens misschien toch waarheid kunnen zijn terwijl alles niet duidelijker kan zijn. Ik weet 1 ding zeker....het gaat niet meer om mij of ons. Het gaat om mijn zoon nu. Zijn moeder 1 week met hem alleen overleefd hij niet. Ritme, reinheid en regelmaat zal verleden tijd zijn. Keer op keer een teleurstelling wanneer ik thuiskom en haar aantref met onze zoon voor wie ze dan enkele uren heeft "gezorgd". Overvolle luiers, honger en een overstuur mannetje, dat tref ik keer op keer aan en ik ben dat behoorlijk beu. Ik kan heb toch geen testcase laten zijn om hulpverleners te overtuigen? Nee, ik blijf bij mezelf en bescherm hem.
Begin december krijgt ze haar intake. Ze zal een onderzoek krijgen door specialisten op het gebied van NPS. Ik hoop dat deze specialisten zullen gaan zien, wat ik zie.
Iedereen die ermee te maken heeft...sterkte!
(6603) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-12-09 11:48:00
Ik zou via een webam haar gedrag vastleggen.. dan heb je bewijs voor wat je wil.
(6632) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-12-28 11:56:00
Eerst en vooral een kleine reactie op het artikel van de man met het 1- jarige zoontje :als je vrouw getest wordt op NPS, zal de waarheid aan het licht komen. Ze kan denken dat ze kan liegen en manipuleren wat ze wil; in een goede psychiatrie zullen ze haar wel doorzien!
Mijn ex -man heeft bijna een jaar op de afdeling dubbel -diagnose doorgebracht en ze hadden al snel door dat hij manipulatief is en in de slacvtofferrol kruipt. Hij is 2 mndn thuis geweest en heeft meteen weer een spoor van vernieling achtergelaten, zoals ons autootje in een schroothoop veranderd (en uiteraard meteen weer in zijn oude gewoontes hervallen. Toen heb ik , na ruim 16 ellendige jaren, een einde gemaakt aan de klucht die voor een huwelijk moest doorgaan. 😥
Mijn ex had van meerdere psychische stoornissen wel enkele trekjes, dus ook narcistischee. Ik kende die term uit het zakwoordenboek der geneeskunde, maar die wordt slechts met een paar woorden uitgelegd. Toen ik narcisme ggooglede, viel alles op zijn plaats. Zo ' n overeenkomsten had ik nog nooit gezien! Het leek of die artikelen over hem gingen. Egoïstisch, bazig, gemeen, leugens en bedrog, ongevoelig, impulsief, wil altijd gelijk hebben en zijn zin krijgen, verdraait alles, verziekt mijn reputatie, etc, etc...Zowel onze 15 - jarige zoon als ikzelf zitten nu opgescheept met post traumatisch sress syndroom 😤
Dus ouders, doe je het niet voor jezelf, dan wel voor de kinderen. Het is al zwaar genoeg voor een volwassene, voor het kind kan het niet te overziene schade aanrichten, misschien bepalend voor de rest van zijn / haar leven...
(6687) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2015-12-31 17:57:00
Heb een narcistische schoonmoeder en vraag me af of dit erfelijk is.
Zie bij men man dezelfde trekken en zeker nu hij al 5 jaar thuis is.
Heb de hoop nog niet opgegeven omdat schoonmoeder aan het eind van haar leven bezig is (81)en psp heeft
(6709) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-02-10 16:43:00
Hoi, de ex van mijn vriendin is een narcist. de vraag is hoe leg je het de kinderen (jonge tieners) uit dat het niet bij hen ligt, maar bij de ziektebeeld van vader. zijn er kind-vriendelijke boeken over hoe je dat beste kunt uitleggen?
(6820) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-03-30 10:55:00
Hallo allemaal,

Ik moet even mijn verhaal kwijt... Ik heb op dit moment een relatie met een narcist. Nooit zou ik een stempel op iemand plakken maar bij hem weet ik het zeker. We hebben nou een jaar een relatie. (Met tussenstops)
Ik ontmoette hem en ik open mijn hart sowieso niet snel voor mensen maar hij had/heeft mijn hard veroverd. Ik heb al veel meegemaakt en mijn leven en durf niet snel iemand toe te laten. Maar als je eenmaal binnen mijn muurtje zit heb ik een angst om je los te laten en ga ik Door het vuur voor je. Ik zal het niet te langdradig maken hij is degene aan wie ik mijn hart toevertrouwde ik heb mijn hart aan hem gegeven. Zo'n speciaal gevoel heb ik bij hem. En hoe komt dat? Omdat ik er midden in zit. Het begon bij het weghouden van mijn vrienden en familie ik mocht niet meer met mijn vrienden omgaan wel is waar mannelijke vrienden want iedereen had zogenaamd gevoelens voor mij volgens hem en vriendinnen hadden een slechte invloed op mij en hij was bang dat die er voor zouden zorgen dat ik weer mee ging stappen en uit zou gaan en een ander iemand zou ontmoetten.
Ik kwam nergens anders meer behalve bij hem. Mijn familie kotste me uit en wees me de deur nadat ze mij zo vaak gewaarschuwd hadden voor hem. Mij uren lang laten wachten voor hij op kwam dagen geen idee waar hij uithing daar plakte hij wel weer een mooi verhaaltje achter. Kleineren als de beste mij voor alles uit maken de ergste dingen werden naar me hoofd gesmeten (fysiek) dat scheurde me hart aan stukken dat iemand zo weinig respect kon opbrengen voor zijn geliefde kon ik met mijn hoofd niet bij waarbij ik hem meerdere keren normaal op aangesproken heb.
Het enige wat altijd uit zijn mond kan komen is "ja maar jij dit ja maar jij dat, kijk wat jij allemaal doet" ik nam het maar met een korreltje zout een discussie aangaan is verspilde energie want je wint het niet. Hij laat je niet uitpraten heeft altijd een weer woord normaal communiceren is er niet bij alleen maar schreeuwen en schelden met spullen gooien en zichzelf bezeren als hij weer eens tegen de muur aan sloeg van woede omdat ik hem ergens mee confronteerde.
Meerdere keren dat hij tegen mij zei dat hij de ruzies niet meer aankon en dat het klaar was dat ik hem een kut gevoel geef en alleen maar voor ruzie zorg. Manipulatie was begonnen. Ik begon het zelfs zo te zien dat het echt mijn schuld was van alles en begon hem te pleasen. Verontschuldigde mij bij elke woordenwisseling dat ik het verkeerd had gezien en dat ik niet zo moest doen tegen hem dat het me zo spijt. Ik voelde me diep en diep ongelukkig en ellendig omdat ik dacht alleen maar voor problemen te zorgen en dat IK geen relatie kon onderhouden. Telefoon inleveren bij elke keer dat we elkaar zagen. Alles werd van top tot teen uitgeplozen en altijd was er wel weer iets waar hij over viel en we weer slaande ruzie hadden. Ik trok het niet meer. Toen ik probeerde me nuchtere verstand te gebruiken en meerdere gesprekken bij de psycholoog vertelde hij mij ook dat het uit wijst om narcisme.
Je slachtoffer onzeker te maken, en afhankelijk van hem en dat was hem bijna gelukt. Toen ik probeerde nuchter te blijven nadenken en als hij dan weer naar me schreeuwde dat het klaar was en ik alleen maar voor problemen zorgde liet ik ook niks meer van me horen net zo lang niet fysieke uitputting als je van iemand houd dat ik toch weer mijn telefoon opnam en dat hij toe gaf dat hij me niet kwijt wilde maar het was natuurlijk nog wel mijn schuld allemaal maar hij wilde wel verder met me. En dan ging het weer even een dag tot 2 dagen weer goed en daarna explodeerde het weer. Toen het echt klaar was en hij een relatie met een andere vrouw begon omdat hij het huis uit moest geen geld meer had. Hij beloofde mij dat hij bij me terug zou komen als hij het geld op orde had de achterliggende gedachte was dus om even tijdelijk onderdak te hebben en zijn geld zaken op orde te krijgen zodra hij dat had kwam hij weer bij me terug ik miste hem vreselijk. Elke dag na zijn werk belde hij mij op dat hij me zo mistte en zoveel van me houd en dat het allemaal snel achter de rug was. Wel moest ik elke avond bedenken hoe hij naast haar lag en ik op hem aan het wachten was. Mijn zwak voor hem nam de overhand op mijn verstand. Hij deed tegenover haar alsof hij een relatie met haar had. Tot hij me op een dag huilend op belde dat hij haar zwanger had gemaakt. Terwijl ik hem bij voorbaat gezegd had dat als dat zou gebeuren het klaar was. Weer uit testen en weer over mijn grenzen heen gaan de typische narcist of hij dat ook nog bij mij kon maken en ja hoor weer gaf ik toe. Ik moest medelijden met hem hebben om Door zijn eigen bewust zijnde fout die hij gemaakt heeft. Maar werd hij boos als ik mijn eigen gevoel open legde. Ik moest hem maar begrijpen en me maar inleven in zijn situatie.
2 maanden heeft het geduurd en toen kwamen wij weer samen. Heb hem gezegd dat ik het aan wil gaan om stiefmoedertje te gaan spelen het kindje kan er niks aan doen helaas zijn de kinderen altijd de dupe maar dat ter zijde. Het heeft mijn hart gebroken maar leek hem niet zoveel te doen. Toen ik ook nog het verdriet moest verwerken dat ik er achter kwam dat de liefde van me leven me ook nog bedrogen had en dat ie vreemd gegaan was. Smeekte hij me om nog een kans. Nu snapte ik zijn controle die hij over mij heeft. Omdat hij zelf vreemd gaat en nergens mee zit probeert hij wel die controle over mij te houden dat ik niet vreemd ga of bij andere mannen zit enzv enzv.
Die jongen heeft mij zoveel pijn gedaan. Op ons 1 jarig "jubileum" ik verwachtte dat hij wel wat speciaals zou doen. Ik heb hem gezegd dat er van mijn kant niks meer komt. Ik heb mijn leven in mijn vertrouwde woonplaats opgegeven om een baan in zijn woonomgeving te zoeken reis dag in dag uit naar hem toe want meneer heeft nooit geld. Maar wel geld genoeg om af te reizen naar zijn scharrel.
Had hij teveel aan zijn hoofd wat betreft zijn ex die hij zwanger gemaakt heeft die weer voor problemen zorgde. Hij weer met zijn mooie woorden dat ie zoveel voor me wou halen en gezellig kaarsen en rozenbladeren neer wilde leggen. Heb hem al zo vaak gezegd zijn woorden zijn zo moe maar daden heeft hij niet. Ja daden in de verkeerde richting. Tot de dag van vandaag zit ik er nog steeds midden in en probeer te begrijpen hoe het werkt in het hoofd van een narcist. Ik schuif niet alle schuld op hem af want hij kan er ook niks aan doen dat hij narcisme heeft dat is nou eenmaal zo. Hij kan zich niet inleven in een ander manipuleert bedriegt en liegt de hele boel voor. Je word beflikkert waar je bij staat. Er word een emotioneel geestelijk heel zwaar een spel met je gespeeld. Ik geloof dat er geen gevoel achter zat wat betreft het vreemd gaan. Dat geloof ik want ik geloof dat hij dat van zichzelf moest doen omdat dat stemmetje in zijn hoofd hem daar toe zetten. En de spijt kwam pas toen ik er 2 weken later achter kwam en hij mij diezelfde avond nog vertelde hoeveel hij van me houd. Toen ik erachter kwam hij me op zijn knieën smeekte om nog een kans en echte tranen voor wat hij gedaan Had. Dat je iemand nog recht in de ogen aan kan kijken na wat je geflikt hebt kan ik met mijn hoofd niet bij. In mijn hoofd en ik denk bij de meeste mensen wel zo is werkt het zo dat als je oprecht en real met iemand bent en je houd echt van iemand ga je niet vreemd en doe je iemand niet zoveel pijn aan. Ik zou hem niet recht in zijn ogen aan durven kijken als ik zoiets gedaan Had normale mensen zouden denken er zit dan iets niet goed in je relatie. Nee er zit ook iets niet goed want mijn partner heeft narcisme. Ik weet dat ik er mee moet stoppen maar dat ik zelfs bereid ben om een boek te gaan lezen hoe je met narcisme om moet gaan zegt alweer Hoe ver ik erin zit al zal ik de rest van mijn leven als ik hier mee Door blijf gaan leven in een leugen met spanning stress ellende en verdriet. Wilde even mijn verhaal delen bedankt xx
(6946) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-04-01 16:38:00
ik heb vanmorgen een ontdekking gedaan en kwam erachter dat de persoon wie ik liefheb narcistische eigenschappen heeft. Al sinds het begin is onze relatie heftig. Discussies en ruzies die ik niet kon plaatsten. En waar ik tot nu toe elke x tot het putje ga en mijzelf verlies door hem toch te begrijpen en gelijk te geven. Hij is straffend en heeft altijd gelijk. op zich niet 123 dingen om gelijk tot narcist te bombarderen. Maar mijn intuitie heeft vaak gezegd of hij me niet mentaal aan het gebruiken is. Nu ik de eigenschappen lees valt wel een kwartje. Ik ben leeg gezogen lijkt het.
(6951) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-01 22:29:00
Na 30 jaar vallen alle losse puzzelstukjes in elkaar. Of ik er blij mee moet zijn weet ik niet. Het is een lelijke puzzel die sterk neigt naar narcisme. Al die jaren met vermoeiende discussies en steeds maar aan horen dat het allemaal aan mij lag. Dat ik altijd op het verkeerde moment of op de verkeerde manier iets vraag. Dat ik zelf vraag om die woedeuitbarstingen. Dat het zich in mijn hoofd af speelt. Dat hij er niets aan kan doen dat ik zo ongelukkig ben. Dat ik ontevreden ben terwijl hij zo hard werkt. Dat ik maar moest oprotten als het me niet bevalt.
En nog steeds excuseer ik hem. En ben ik boos. Boos op hem maar Óók boos op mezelf. Omdat ik te vaak een komma heb gezet waar het duidelijk een punt had moeten zijn...
(7047) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-05-25 09:37:00
Zo herkenbaar en zo triesrt ook ik heb het te lang volgehouden maar vecht nu voir het geluk van mijn 2 kleine meisjes kom weer in mijn kracht en daar ben ik heel trots op
(7118) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-18 22:00:00
Ik ben vorig jaar, na drie jaar vechtscheiding los van mijn ex.. een vrouwelijke narcist.
Het hele rechtssysteem blijkt gefocust op voordeel aan de vrouw. Ik moest bewijzen dat ik tijdens de huwelijkse periode meer zorg had, dat kon ik via functioneringsverslagen, deeltijdcontracten en verklaringen van mijn ex directeur en directeur. Haar werd niets gevraagd.

Hij is agressief zei ze, terwijl ze mij schopte in de kinderen hun bijzijn. Word ik gebeld door de GGD, u moet op cursus, u moet leren omgaan met uw agressie. Mijn ex vond het prachtig dat het zo makkelijk is. En ja, wees eerlijk in 9 van 10 keer is het de man.

Ze betaalde de hypotheek niet, want er werd afgeschreven van een lege rekening (dus gestorneerd (teruggestort zo begreep ik). Zij bewees het aan de rechter.. kijk maar de man liegt,, dit zijn de automatische betalingen. Pas na zes keer en een BKR registratie op mijn naam: De man staat immers als eerste op de hypotheek bleek ik door de privacy heen te kunnen prikken dankzij een inlevende mevrouw. Ja.. ik zie dat uw ex van een lege rekening betaald. slim.. Uiteindelijk had ik een rechter die door de leugens van haar advocaat en haar prikte.. De man mag evenveel zorg hebben als de vrouw!! Ik ben gelukkig met mijn twee jongens. Dat ze mij het huis niet wilde verkopen, maar wel aan een ander voor 30 000 minder doet nog steeds pijn. En de 30 000 euro aan advocaat kosten.. Het is geld. Ik kan mijn geluk niet op..
Een vrouwelijke narcist als ex.. = de Hel! Deze vrouwen gebruiken hun charme, hij is zo gemeen.. de massa gelooft. Alleen feiten kunnen je helpen. Blijf zoveel mogelijk uit de angst. Ik kon het helaas niet, ik was er bijna aan kapot gegaan. Ik wilde haar missie echter niet volgen. Ik maak je helemaal kapot! dat was wat ze herhaaldelijk zei, ook in de gezamenlijke noodgedwongen weg naar de deur in de rechtbank.
(7197) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-06-24 21:35:00
Ik vraag me af hoe het gaat met de man en 1 jarig zoontje. Wat verschrikkelijk namelijk. Let wel op dat jouw zoontje jou keihard nodig heeft dus ga in jouw eigen belang niet tegen de moeder in. Wie weet wat ze in een narsistische woede aanval kan doen en ineens je zoontje uit wraak bij jou weg haalt. Narcisten zijn nl tot alles in staat. Ze gaan letterlijk over lijken. Speel het spel mee maar hou een dagboek bij waarin je alles vast legt. Maak ook foto's en filmpjes van je zoon en van haar. Desnoods maak geluid opnames. Want wanneer jij ooit aan haar wilt ontsnappen zal ze dat niet toestaan en de oorlog met je aan gaan. Er is een handige app: DayOne welke je als logboek kunt gebruiken. En nog 1 ding: ga niet in discussie. Zorg dat jouw zoon iig 1 goed voorbeeld krijgt. Focus je alleen op hem en laat haar links liggen. Doe net alsof jullie een 2-persoons huishouden zijn. Zij zal aandacht willen, geef het niet geef het aan je zoon. En oprecht hoop ik voor je dat ze een ander vindt. Zorg ook dat je haar niks schuldig bent. Geen gezamenlijke rekeningen niks. Klinkt heel lomp misschien maar geloof mij: zij wordt alleen maar erger wat jij ook doet wanneer ze een echte narcist is.
(7233) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-21 15:02:00
Ik heb het boek gelezen: 'een spiegel voor narcisten'. Eerst was het een opluchting door herkenning. Maar naar mate ik verder kwam in het boek werd ik wel angstig om nog verder te lezen omdat de herkenning mij enorm verdrietig en onzeker maakte. Aan de andere kant zou ik me nu niet schamen om toe te geven dat ik een narcist ben. Vooral in een relatie ben ik een op en top narcist. Daarom weet ik waarom de meeste relaties die ik heb(gehad) met anderen, op de klippen lopen. Het verbaast mij dan ook niets dat een fout van 30 jaar geleden, zich recent weer heeft herhaald en dat ik tot mijn grote schrik, mij realiseerde dat ik in die 30 jaar niets van mijn fouten geleerd had. Nu vallen de puzzelstukjes op z'n plek maar omdat ik zeer kort geleden tot deze zelfontdekking ben gekomen, ben ik nog niet naar een therapeut gegaan. Ondanks vele jaren van psychologische hulp, is de stoornis 'narcist' bij geen van de psychologen ooit ter sprake gebracht.
(7314) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-27 10:41:00
Ik heb een vraag of ik met een narcist heb te maken.
Sinds enkele maanden heb ik een leuke jongen leren kennen, echt helemaal mijn type, knap, groot, stoer beetje bad guy. En daarbij kan ik ook heel goed met hem praten. Oorspronkelijk komt hij uit Hawaii en is hier terecht gekomen omdat zijn vrouw en zoontje zijn omgekomen bij een auto ongeluk…dus hij wilde weg uit Hawaii. Hij is mma vechter illegaal dus hij verdient veel geld schept hier soms over op. Hij gaf aan dat hij me alles kon geven, financieel zou ik niks te kort komen en hij wilde wel snel trouwen en kinderen krijgen. Hij wilde dat ik van hem was. Hij appte me dag en nacht vaak uren aan de telefoon ook s’nachts. Eerst dacht ik wat leuk die aandacht, denk nu achteraf dat het controle van hem was. De eerste keer dat hij kwaad was, sloeg nergens op. Hij had mij twee ochtenden achter elkaar geappt..zo moest ik hem niet behandelen en moest ik hem helemaal overhalen om t weer goed te maken.
Die periode vond ik een nieuwe baan, hij wilde absoluut niet dat ik ging werken, dat tastte hem aan als zijn vrouw ging werken. Hij zegt altijd dat hij het me gunt als ik met vriendinnen ga stappen, maar wel paar uur later appt hij me of er mooie mannen zijn en of hij mij kan bellen. Een keertje dat ik even de stad in ging en vroeg thuis kwam appte hij mij of hij kon bellen ik antwoordde niet meteen en blokte hij mij…hij was zo kwaad geworden hij dacht dat er een andere man op de bank zat. Heel gesprek gehad hij kon me niet vertouwen en hij geloofde niet dat hij de enige was blablabla.
Toen dacht ik wel dit is niet normaal en niet leuk meer. En ook precies willen weten of ik nog contact heb met exen hoe de sks was etc..steeds opnieuw vraagt hij weer. En merk steeds meer dat hij liegt hij zegt dan dat hij naar een beurs of concert gaat, dan google ik dat en kan ik er niks over vinden. Gebeurtenissen van hem veranderen steeds. Als ik hem erop aanspreek dan negeert hij mij dagen of hij valt me aan. Terwijl ik hem niet direct beschuldig. Hij is erg dominant betreft sks en fantasieen die over me grens gaan maar hij heeft zo op me ingepraat dat ik daar nu toch voor open sta.
Het laatste is hij wil dat ik met hem mee naar Hawaii ga voorgoed het liefst binnen drie maanden, zijn ouders hebben daar hotel hij wil dat overnemen…eerst kon hij daar niet wonen meer maar nu ineens wel. Hij zit nu in Hawaii en het tijdsverschil is 12 uur. Dus als hier 20:00 uur avond is is t daar 12:00 uur middag. Hij beweert dat er 8 uur verschil tussen zit. Dit klopt niet. En hij heeft zoveel moeite met vertrouwen dat hij verhalen vertelt dat een vriendin van een vriend vreemd ging en zij belande in de Ardennen. En als hij ooit achter komt dat ik vreemd ga zal dat de eerste keer zijn dat hij een vrouw slaat. Hij vind het leuk dat ik een sterke vrouw ben maar owee als ik hem tegenspreek.
Groetjes Angel
(7330) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-07-31 22:52:00
Wegwezen Angel, heel snel wegwezen. En zorg voor je eigen veiligheid. Dit is niet goed.
(7347) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-08-29 22:20:00
Ik heb een baas die narcist is. Gek genoeg kan ik er goed mee omgaan. Als ik me er aan stoor kan ik het thuis gelukkig van me afzetten. Of als ik er mee zit praat ik met oud collega's, die begrijpen de situatie.
(7415) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-09-03 04:28:00
Gossie ... zie er maar van vrij te komen... ik zit nog in de tang ... terwijl ik weet van andere vrouwen en vul maar in.. het is een verslaving die mannen... ik ga hulp zoeken van de week
(7424) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-10-07 00:08:00
Ik vraag me af wat nu precies het verschil is tussen narcisten en borderliners? Borderliners stellen zich heel afhankelijk op van de omgeving en zoeken aandacht, liefde en zorg en willen juist relaties aangaan. Narcisten lijken vooral anderen afhankelijk te willen maken en zoeken eerder bewondering ipv een relatie. Dat is wat ik hier en daar lees op internet. Heb zelf te maken met een ex-partner die aan alle narcistische kenmerken voldoet, maar een familielid met de diagnose borderline vertoont eigenlijk precies hetzelfde gedrag (tenzij ze liegt over de diagnose natuurlijk).
(7504) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-25 12:51:00
klopt , narcisme en borderline kunnen heel erg op elkaar lijken, je hebt namelijk bordrliners met een narcistische inslag.Toch zit er veel verschil tussen borderline en narcisme , borderliners kunnen van heel vrolijk en open ineens omslaan naar depressief en totaal gesloten. Dat hebben narcisten over het algemeeen niet.Wel het aantrekken en afstoten gedrag en de kwetsende opmerkingen naar hun slachtoffers. Het precies daar kunnen raken waar ze je het meeste kunnen kwetsen.Daar zijn ze beiden goed in.Zo ben je alles en zo ben je niets.Mijn vader heeft borderline met een narcistische inslag, kan ook in woede uitbarsten om niets en had losse handjes thuis.Zo werdt je op een voetstuk geplaatst en zo was je een stuk strond.in 2016 heb ik (achteraf gezien) een narcist leren kennen, en deze kenmerken komen inderdaad overeen. Gelukkig had ik door de ervaring met mijn vader het erg snel in de gaten, en ben ik geestelijk sterker dan hem geweest, en hem met zijn achterlijke gedrag geconfronteerd en het contact laten verwateren, al heeft hij toch nog geprobeerd om weer contact met mij te krijgen. Uiteraard door de focus heel erg op hem te leggen hoe geweldig hij wel niet is pffff heb er hartelijk om moeten lachen.Zodra je weet hoe narcisten zijn , herken je ze van een afstand. Je hebt de openlijke narcist, die je gemakkelijk herkend, en je hebt de gesloten narcist die wat moeilijker te herkennen is.Toch prik je er snel doorheen zodra deze zijn ware gezicht laat zien.
(7713) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2016-12-29 21:22:00
Hoe wist je zo zeker dat hij een narcist was? Het zou ook kunnen dat er wat narcistische trekjes zijn, maar dat zou ook een oorzaak bijv. een vorige relatie, nog niet geheel verwerkt of een jeugdtrauma, kunnen hebben die beiden later weggaan of dat behandeld moet worden. Erg gevaarlijk om mensen een etiket op te plakken. Hoe lang ging je met hem om en had hij het echt slecht met je voor? Ik ken namelijk ook hele lieve mensen en door schade narcistisch zijn geworden, tijdelijk, om te overleven en een manier van vechten.

Joop
(7731) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-01-07 02:39:00
Wie of wat ik ben is een vraag die me nu toch al geruime tijd bezighoud. Ik voel me vaak een zeer angstig en onrustig persoon en daardoor liepen in het verleden al verscheidene relaties op de klippen. Van aard uit ben ik angstig om bedrogen te worden, angstig om te verliezen, angstig om dingen fout te doen, angstig om iemand te vertrouwen. Dat resulteerde zich in het verleden vaak in bijzondere gedragingen zoals wantrouwen, controledrang en het gevoel om steeds mezelf te moeten bewijzen. Ik voel me zeker niet beter dan een ander en kan goed meevoelen met het verdriet van andere mensen maar toch voel ik steeds een dwangmatige drang om mezelf te moeten bewijzen. Liegen doe ik zelden, zeker niet vaker dan andere mensen en manipulatief ben ik ook niet maar ik ben wel super gevoellig en kan hierdoor snel ontstemd raken. Ik heb nu ongeveer tien jaar een stabiele relatie met een naar mijn mening heel goede partner. Ze leerde me terug te vertrouwen en mijn angsten nemen langzaam maar zeker af. We maken zelden ruzie en er heeft ook nog nooit fysiek geweld plaatsgegrepen. We hebben wel niet zo vaak sx omdat ik als ploegenarbeider en ook thuiswerker vaak vermoeid ben maar daar maakt ze geen enkel probleem van want ze is migrainepatient en is daarom zelf ook al helemaal niet belust op veel intimmiteit. We voelen ons allebei gelukkig (zegt ze toch regelmatig tegen mij) en we hebben nog veel dromen voor de toekomst. Als ik nu de teksten hierboven lees ben ik wel een beetje bang. Ben ik nu een narcist of niet? Ik heb wel kenmerken maar heb ook tegenkenmerken. Kan iemand het mij vertellen?
(7746) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-02-09 01:25:00
Hallo allemaal. Ik heb niet al het voorgaande gelezen. Wel sommige berichten en gezocht op internet naar narcisme. Ik zit ook met een dilemma. Ik (man) had een relatie met een vrouw. Maar dat was eigenlijk over van beide kanten. Ik werd meteen verliefd op een andere vrouw. Zij zat bij mij in een tennisteam en is de moeder van het vriendje van mijn 15 jarige zoon. We wonen hemelsbreed 500 mtr van elkaar. Al snel had ik vreemd gedrag door. Ik snapte sommige opmerkingen niet. Vaak werden er dingen onnodig groot gemaakt. Zelfs een theemok van ex-vriendin was al teveel. En al zeker de manier waarop ze het bracht. Zal de woorden hier niet herhalen. Hoe ver kun je gaan ? En het waren altijd andere waarover ze negatief was. Zo ook mijn ex-vrouw waar ik alleen over de kinderen een goed contact heb. Ze had met vele ruzie of ruzie gehad (inclusief haar eigen familie). Wat ik allemaal vreemd vond. In onze relatie had ik vaak het idee dat alles wat ik deed of zei op een weegschaal werd gelegd. Terwijl ik me van geen kwaad bewust was. En mezelf alleen maar aan het verdedigen was. En als ze dan toch ergens een klein minpuntje had gevonden dan werd dat tot in Den treuren herhaald. De discussies liepen uit de hand. En het ging nergens over. Waarop ik dan uiteindelijk zo gefrustreerd werd dat ik begon te reageren en er ruzie ontstond. Ben zelf 52 en heb in heel mijn leven bij elkaar nooit zoveel ruzie gehad als in de laatste 2,5 jaar. En dat kon ik al na een jaar zeggen. Ook het doorspitten van mijn telefoon en in hele persoonlijke dingen van mij lezen ging me te ver. Bewust gezocht in een kast. Afgelopen zomervakantie was de bom gebarsten. Ik trok het niet meer. En natuurlijk waren volgens haar mijn zonen (toen 14 en 11 en eerlijk gezegd niet altijd de makkelijkste) de grote boosdoeners. En dat werd maar herhaald. Wat ze zelf heeft veroorzaakt (en dat was nogal wat) ziet ze niet of wil ze niet zien. Na het beëindigen van de relatie (wat niet uit was gepraat) ontstond eerst via app, SMS en vervolgens mail contact. Ze ontpopte zich als een ware drama Queen. In het begin probeerde ik nog te herhalen wat er gebeurd was maar de visies liepen niet gelijk. Ik heb ook gefrustreerd en onder invloed van alcohol gereageerd geef ik toe. Ik was soms zo kwaad , teleurgesteld maar ook verdrietig. Helemaal de weg kwijt. Ze heeft me in die tijd meerdere malen gestalked als ik bezoek had (daarin heeft ze zich verraden) en wat ik vreemd vond maar kan niets bewijzen is dat er een flinke kras op mijn gloednieuwe auto zat. Ze heeft me aan haar zijde helemaal zwart gemaakt. Ik verwacht met allemaal leugens. Toch was ik degene die positief contact zocht. En waarom ? Twijfels !! Zag of zie ik het dan allemaal verkeerd. Zocht de schuld bij mezelf. We gingen maar eens rustig praten. En wonder boven wonder dacht ik te horen dat ze ook de schuld bij haarzelf zocht. Dus ik wilde het nog een keer proberen. Nu zitten we sinds bijna twee maanden in een soort geheime relatie. Geen invloeden van buitenaf. Toch merk ik de opmerkingen van haar weer op. Dingen uit het verleden herhalen. Achterdochtig over mij over de periode dat we uit elkaar waren. Terwijl ik weet dat ze ook andere mannen heeft gezien in die tijd. Met twee maten meten dus. Een probleem maken van een mogelijk verkeerd of onduidelijk woordje in een lange lieve app. En ik maar verdedigen dat goed bedoeld was. Het komt bij haar dan niet binnen. Ik weet even niet hoe verder nu. Wat als ik het toch verkeerd zie. Wat gebeurd er als ik er mee stop ?
(7802) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-02-09 11:04:00
Stoppen. Ogenblikkelijk stoppen. Alle contacten verbreken. Alles blokkeren op Social Media. Dit kan nooit de beodeling zijn van liefde en een gelijkwaardige relatie. Typisch borderline gedrag. Heel vervelend voor de dame zelf maar dat is geen reden om deze schadelijke relatie voort te zetten.
(7805) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-02-11 16:35:00
Dank voor advies. Ik ga het toch nog even bekijken. Sommige dingen zijn inderdaad niet goed te praten. Een klein excuus heeft ze wel gemaakt. Alhoewel ze het dan ook weer meteen kleiner maakt door het anders te verwoorden. Ik weet door veel te lezen over narcisme en Borderline hoe sluw en manipulerend deze mensen kunnen zijn. Dus ik ben gewaarschuwd.
(7816) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-02-11 16:53:00
Ik heb net ook al gereageerd en zit nog even terug te kijken naar andere berichten. Ik sluit me bij Joop (bericht 2016-12-29) aan. Eerst zeker weten of je iemand die stempel mag geven. De relatie stoppen kan altijd. Ik woon er niet mee samen.
(7817) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-02-12 13:32:00
Het gaat niet om de eventuele stempel die het gedrag wordt gegeven. Het gaat erom of je zo'n relatie wil. Een relatie die, naar ik lees, verre van evenwichtig is. Waarin beschuldigingen worden geuit en onwaarheden worden verkondigd. Waar verbale agressie en manipulatief gedrag aanwezig is zodra het anders loopt dan je partner wenst. Waarin je voor paal wordt gezet, waarin met je wordt gesold. Waarin je partner niet veel verantwoordelijkheid neemt voor haar eigen gedrag en jou vaak de schuld geeft van iets waar zij het niet mee eens is.
Is dat wat je van een relatie voorstelt, is dit de liefde die je wenst? Of is de liefde die zij tussen deze buien geeft in balans met de ruzies die erop volgen? Het maakt niet zoveel uit of iemand BPS of narcisme, een andere persoonlijkheidsstoornis heeft of juist volstrekt normaal is. Het gaat er meer om dat je relatie niet overkomt als een leuke, stabiele, liefdevolle en evenwichtige relatie. Maar als jij dat ervoor over hebt dan is dat volledig jouw keuze en heeft niemand daar wat over te zeggen.
(7819) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-02-13 23:10:00
Je hebt helemaal gelijk. Zoals het ging kan natuurlijk niet en is ook niet vol te houden. Ongeacht de redenen. Waar het mij om gaat is of ze het nu echt inziet en wil en kan veranderen. Want als ze dat doet is het voor mij een fantastische vrouw. Maar als ze wel zo'n persoonlijkheidsstoornis heeft dan zal het zeker niet gebeuren. Ondanks dat als patronen terugkeren zijn we zo klaar. Door het lezen op diverse sites over deze onderwerpen en me te mengen op deze blog ben ik een stuk wijzer geworden. Dus we zullen zien. Ik zal alleen mezelf moeten blijven. Duidelijke grenzen voor mezelf stellen. En zeker niet laten manipuleren.
(7820) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-11-02 13:27:00
What´s in a name. Ik begrijp niet zo goed waarom je als slachtoffer geen etiket kunt plakken. Wat moet je dan. Een diagnose wordt meestal niet gesteld omdat ze zelf immers vinden dat ze 'niks hebben'. Ikzelf heb na een moeizame relatie na lang zoeken kunnen achterhalen waar ik mee te maken had. Als ik Mishandeling intoetste kreeg ik alleen definities etc. Pas toen iemand mij wees op Narcisme, kwam ik erachter dat ik met een Verborgen Narcist te maken had en dat behalve mishandeling allerlei andere dingen, soms ook sadistische, bewust gebeurden. Praktisch alles heb ik gelezen en op YouTube gekeken naar o.a. lezingen van hoogleraren en psychologen. Toen kon ik alles plaatsen en toen kon ik beginnen aan mijn verwerkingsproces. Een ervaringsdeskundige weet, denk ik, het beste hoe geniepig en gemeen ze te werk gaan. Slachtoffers hoef je niet op de vingers te tikken. Iets wat je momenteel ook weer, zij het op een ander terrein, ziet gebeuren. Ze zijn zo geraffineerd en sluw dat je bijna niet anders kunt dan slachtoffer te blijven. Eerst zwijg je en daarna wordt je gedwongen om te zwijgen.
(8268) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2017-11-02 20:29:00
Als een stempel helpt met het verwerken is dat alleen maar te prijzen. Iedereen kijkt er op een andere wijze naar. Wellicht is met een stempel het gedrag beter te duiden, het blijft echter altijd het gedrag waar je mee te maken hebt, ongeacht hoe het wordt genoemd. Het gedrag brengt schade aan, niet de stempel. Maar als de stempel helpt in begrip en verwerking zal ik de laatste zijn die zegt dat je geen etiket kan plakken. Zolang het voor het slachtoffer en toch zeker niet voor de dader een excuus wordt om de verantwoordelijkheden voor het gedrag niet aan te gaan.
(8271) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-01-20 10:13:00
Ik heb in februari 2017 eerdere berichten geplaatst. Nu bijna een jaar verder en door weer een hoop gedoe weer eens op deze site gekeken. Ik had nooit gedacht dat ik (man) 'slachtoffer' zou kunnen worden. Maar het blijkt wel zo te zijn. Na weer het lezen van alle kenmerken over narcisme herken ik de meeste wel bij haar. Tijdens of na een ruzie weet ze me keer op keer zo te manipuleren dat ik weer overstag ga en als enige excuses aanbied voor mijn reacties na eindeloze aantijgingen etc. Onderwerpen die keer op keer terugkomen. Eigenlijk weet je vooraf al wat er komt als we samen zijn. We latten namelijk. Ik had gehoopt dat na de break ruim jaar geleden dat het over of beter zou gaan. En in het begin leek het erop. Totdat je merkt dat het goed gaat voor er iets komen gaat zoals feestdagen en meteen daarna haar 50e verjaardag. Daarna is het weer terug bij af. En zo gaat het maar door. Ondertussen ben je op je hoeden en neem je de beslissing niet om er mee te stoppen. Want het zal zeker aan mij liggen. Dat ik alles verkeerd zie. En dat maakt je 'slachtoffer'. Voor degene die dit allemaal leest en herkend hoop ik dat hij/zij wel de kracht en moed hebben om er mee te stoppen.
(8643) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-05-28 20:42:00
Ik wil graag nog een keer reageren. De vorige was ook van mij.
Voor diegene die dit allemaal gelezen heeft of nog zoekende is naar antwoorden en dit herkend dan is dit mijn advies. Stop er alsjeblieft meteen mee! Hoe moeilijk ook!! Je zal nooit echt gelukkig zijn.
Ik heb de relatie eind januari beëindigd. En lang last van gehad. En nog steeds een beetje om het gemis van het mooie wat er ook was. Maar het opent ook nieuwe deuren en als je daar klaar voor bent dan zal het een verademing zijn. Ik merk dat nu al ! Al 4 maanden geen strijd of verveel meer. Nooit, maar dan ook nooit, meer zo iemand met zo'n persoonlijkheidsstoornis. Na alles nog eens onder de loep te hebben genomen kan ik dit wel zeggen. Ik en jij ( voor degene die dit leest) komt voorop. Niet en/of nooit die ander !!! Hoe leuk en aantrekkelijk ze zijn.
Ik hoop hiermee iemand te helpen om de juiste beslissing te nemen.
(8951) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-05-29 08:04:00
ik ben het volledig met je eens. Gewoon helemaal stoppen, social media blokkeren, alles blokkeren. Alleen zo kom je los van de ongezonde liefde en haat. Een pijnlijk proces omdat er toch heftige gevoelens van liefde zijn en eveneens een pijnlijk proces omdat het waarschijnlijk is dat de ex-partner alles in het werk stelt om je weer terug te krijgen en als duidelijk is dat dat echt niet lukt, je achtervolgt, lastig valt, zwart maakt en heel heel vervelend kan worden.
Laat je niet verleiden tot een reactie, houd je bezig met je eigen herstel (zo'n relatie brengt nogal wat emotionele schade toe) en dan zal na verloop van tijd de storm gaan liggen. En kan je weer verder met je leven.
(8952) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-05-29 18:20:00
Thanks. Het heeft inderdaad heel wat teweeg gebracht. Zelfs meer dan scheiding van de moeder van mijn kinderen. Die allang een ander had tijdens huwelijk maar nu wel mee getrouwd is. Ook dat snap ik van mezelf niet. Het zal nog wel een tijdje duren voordat ik weer helemaal mezelf ben. Zeker omdat ik haar (laatste relatie) nog af en toe tegen kom. Wonen in hetzelfde dorp.
Via deze weg wil ik de mensen bedanken die gereageerd hebben op mijn berichten. En ik hoop een bijdrage te hebben geleverd voor diegene die nog twijfelen of zoekende zijn naar antwoorden.
(8954) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-06-09 12:17:00
Normaal schrijf ik op een ander deel van dit forum.
Dat komt omdat mijn ex-partner meerdere stoornissen en naar later is gebleken ook meerdere persoonlijkheden heeft.

Maar bovenal is het een gewetenloos kwaadaardig narcist, die bewust gaat mishandelen zodra er een waanidee ontstaat dat voor haar tot waarheid wordt verheven. En vervolgens begint het psychische spel van mensen tegen je opzetten, laster, bewuste psychische mishandeling en via facebook vervolgens jou blijven manipuleren en jennen, treiteren.

Het heeft mij het Narcistisch Slachtoffer Syndroom opgeleverd. Zoek dat gerust eens op want als je met een echte narcist te maken hebt gehad dan is de kans groot dat als je de kenmerken hiervan leest dat je veel herkenning bij jezelf zult vinden. Dit syndroom behoort tot de moderne psychologie en staat op het punt om opgenomen te worden als psychische ziekte in de eerstvolgende versie van DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders).

Deze mensen kennen geen empathie. Sterker nog de kwaadaardig narcisten zijn vergelijkbaar met een Sadist of Psychopaat.

Heel veel sterkte als je in een relatie zit met zo'n persoon. En probeer snel te achterhalen welk type narcist je mee te maken hebt. Zelf ben ik ook narcist en heb ik er inmiddels heel veel over gelezen. Er zijn gradaties. je hebt narcisten met een goede inborst, maar die wel beschadigd zijn en op bepaalde vlakken moeite hebben om empathisch te handelen, relaties in stand te houden en liefde te geven die blijvend is, maar die dit alles niet bewust doen. Dit type verdient het wel om steun te krijgen zolang ze ook aan zichzelf willen werken. Het andere type is kwaadaardig, beschadigd bewust en haalt energie uit het leegzuigen van de energie van de ander. Bij dit type is het advies overduidelijk: wegwezen. Hoe verzorgend en helpend je eigen karakter ook is: het gaat je niet lukken en er blijft helemaal niets van je over als je niet snel leert hoe je jezelf kunt beschermen.

Richard
(8969) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-06-17 16:28:00
Richard,
Snap jouw verhaal. Maar bijna elke narcist weet niet of hij/zij narcist is. Het is de normaalste zaak voor hun namelijk om zo te zijn. En willen niet eens deze 'beschuldiging' horen. Natuurlijk zijn er gradaties. En in ieder mens schuilt tegenwoordig wel iets van narcisme. Grensoverschrijdende gevallen vallen hier echt onder. Zelf ook ondervonden zoals in eerdere berichten van mij. En daar is niet mee te leven. Nu ik er bijna mentaal van verlost ben begin ik rust te krijgen. Zie nu ook weer hoe het wel kan.
Top als jij jezelf hieronder vindt vallen en er iets aan wilt doen.
Succes.
Paul
(8985) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-06-27 09:24:00
Dank je Paul.
Therapie helpt wel iets .. maar ben nu bijna een jaar ermee bezig, maar de grondhouding die blijft .. dat zit zo diep geworteld .. dan ben ik dus nog zwaar gemotiveerd, maar heb niet het idee dat ze daar ooit bij kunnen komen.
Richard
(9008) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-07-14 06:03:00
Hallo mijn naam is Laura en ik heb vele van jullie verhalen gelezen.
3 jaar zit ik in deze relatie.... als we het dan zo moeten noemen. Waarvan ik al 2 jaar weet dat ik met een narcist leef. Ik weet nog precies de aller eerste keer dat ik dacht... wat gebeurd hier!!!! Maak je een grap....

Voor mijn verjaardag kreeg ik een streep bank die ik al heel lang wou, we woonden inmiddels al samen maar dit zou de woonkamer wel afmaken. Dol enthousiast was ik! Mijn aller eerste verjaardag met hem hem ik dood genegeerd en de volgende 7 dagen .
Ik snapte er niets van.... na huilen vragen schreeuwen wat de rede was dat hij boos is... Het voelde echt als een lijfstraf... toen hij eindelijk weet begin met praten gaf hij aan dat hij vond dat ik altijd alles wou bepalen ... we moeten samen keuzes maken.

Ik voelde ineens zijn emotie... ja wat stom! Nu weet ik dat ik het nooit verdient heb en dit mishandeling is. De periodes van een lieve betrokken geïnteresseerde partner naar iemand die mij heel klein probeerde te maken volgden subtiel in elkaar over.. .

Ik volg zo'n dubbel leven ... ik ben de vrolijkheid zelfve op kantoor maar kom ik thuis gaar automatisch de antenne weer aan. Wat is de sfeer.. humeur... inmiddels zegt hij geen hey meer bij binnenkomst of een kus...

Hij doet thuis precies wat hij wilt wanneer hij het wilt en alles et om heen. Hoe dit in vredesnaam nu zo is.... ik heb geschikt in alles!! Mezelf aan de kant gezet voor een ander. Ik ben bang voor de gevolgen van de relatie verbreken...

Ik voel mij zo eenzaam ( mijn vriendenkring is weg! Collega's hoten en zien alleen mijn neppe gedrag. Zoveel dingen houden mij tegen om bij hem weg te gaan...maar dit is geen leven..
(9033) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2018-10-11 01:11:00
Beste Laura,
Ik hoop dat je dit leest. Ik heb namelijk meerdere berichten op deze blog geplaatst en ik weet hoe het voelt. Ik had een relatie met een vrouw en ik was zo smoorverliefd op haar dat wil je niet weten. Ze zou mijn 'vrouw' worden. Samen oud en gelukkig worden. En dat na 20 jaar huwelijk (26 jaar samen) en daarna nog een relatie gehad van ca 5 jaar. Maar deze zou het zeker worden. Totdat je merkt dat het niet klopt. Meerdere malen mee gestopt. Gestalked etc etc. Camera's laten laten plaatsen na de laatste break eind januari dit jaar. Voor malloot wordt uitgemaakt hier in het dorp en veel erger waarvoor mijn ex-vrouw zelfs het voor mij opnam. Tot het bot toe gekrenkt. En dan....net voor de zomer. Staat ze weer bij me voor de deur. En ja hoor deze lul trapte er weer in. In het geheim nogmaals proberen voor de zoveelste keer. Totdat je weer merkt. Alles gaat over haar. Alle gebeurtenissen uit het verleden worden verdraaid, zijn niet waar, vergeten of ik moest de juiste context daarvan inzien. Niets had je dus. Totdat je denkt en echt beseft dit houdt nooit op. Na alle wrijvingen en maninulaties. En je aan haar merkt owww....hier kan ik niet tegenop. Omdat de tegenspraak en bewijslast te groot wordt. Gespeelde emoties bij haar als gevolg.
Heb toch maar eieren voor mijn geld gekozen. En nu definitief. En wat is het volgende dan???? Ze heeft nog steeds invloed op me. Provocerend gedrag als we elkaar tegenkomen tijdens boodschappen. Ik nog heel de dag aan haar denk. Wat is dit dan???
Ik snap mezelf niet. Niemand niet overigens. Verklaren me voor gek.
Meer dan genoeg aandacht van andere vrouwen maar kan het niet los laten.
Hoe gek en onbenullig dit ook klinkt ben ik met iemand anders nu. Echt 180 graden gedraaid zo blijkt tov van vorige. Voelt als een openbaring. Zo kan het dus ook!! En dat beseffen we ons niet meer terwijl het eigenlijk heel normaal is. En of dit echt iets wordt zien we wel maar besef is er zeker. Het leven moet in ieder geval mooier zijn dan wat we hebben meegemaakt.
En dat Laura moet een duidelijke boodschap zijn. Geluk kan je alleen zelf vinden. Knopen doorhakken en verder gaan met je leven. De touwtjes in eigen hand nemen anders wordt je nooit gelukkig. Liefs, Paul uit W.
(9192) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
2019-03-13 20:14:00
Beste allen,
Uit nieuwsgierigheid ben ik nog een keer op deze site gegaan. Nieuwsgierig naar de mensen die hun verhaal hebben gedaan en hoe het er nu mee gaat.
Bij mij gaat het langzaam aan beter maar het zal nog even duren voordat het helemaal over is. Omdat ik ze nog af en toe tegen kom alhoewel ik alles in staat stel haar te ontwijken maar zeker ook omdat ik via via hoor dat ze me zwart aan het maken was/is met onwaarheden. Zoals bv dat ik haar aan het stalken ben en haar lastig val terwijl het juist andersom is. En nog veel meer van die onzin. Alles verdraaid. Alles wat zij doet doe ik nu schijnbaar. Maar ergste was nog wel dat haar ex-man (die hier ook in dit dorp woont) mij wilde spreken. Hij kwam mij waarschuwen. Een hele avond gevuld met wat er bij hem allemaal heeft afgespeeld. En al mijn onderbuikgevoel allemaal werden bekrachtigd. Van liegen, bedriegen, stelen en ga maar door. Zij ook achter mijn rug om met andere vrouwen in bed lag. Toen ik dat allemaal hoorde ben ik nog een keer enorm kwaad geweest maar heeft me wel geholpen. Ik heb echt de juiste beslissing genomen. Ik ga al enige tijd naar een therapeut en ben twee maanden geleden begonnen met prive lessen/training boksen. Om weer fit te worden maar ook om de onderhuidse woede eruit te kunnen slaan. Ook dit helpt mij enorm. Dus ik hoop met boodschap weer een bijdrage te hebben geleverd aan diegene die er nog helemaal middenin zitten.
Sterkte allemaal.
Groetjes. Paul uit W
(9307) Reactie van een bezoeker van de site! Response by a vistor of the site!
Reageren!
Om dit snel terug te kunnen vinden kunt u door onderstaande knop deze pagina toevoegen aan uw favorieten!
Toevoegen aan uw favorieten!


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die via deze site wordt aangeboden. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Voor vragen hierover kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com).