Vragen en antwoorden / Question and answers!

Dutch text Dit is de index pagina van de vraag en antwoord sectie van deze site waarbij u vragen kunt stellen over diverse onderwerpen, waarna Hein Pragt of andere bezoekers deze vraag kunnen beantwoorden of er op kunnen reageren. U kunt uw vraag anoniem stellen en de vraag van een ander anoniem beantwoorden maar u mag ook een schuilnaam of echte naam gebruiken. Plaatsing van vragen en antwoorden zal na toetsing door de beheerder plaatsvinden. Deze redactionele toetsing is bedoeld om de integriteit van deze vraag en antwoord sectie te bewaken en de kwaliteit van vragen en antwoorden te controleren. Hierdoor hoeft u niet bang te zijn voor beledigende, kwetsende of onzinnige reacties. De beheerder behoudt zich het recht voor stijl en taalfouten te corrigeren voor plaatsing en mag te allen tijde naar eigen goeddunken en zonder discussie achteraf, vragen of antwoorden weigeren.

English text This is the index page of the question and answer section of this site where you can ask questions on various topics, and Hein Pragt or other visitors can respond to these questions. You can place your question anonymously and also answer anonymous but you can also use an alias or real name. After review the questions and answers will be made available on the site. This editorial review is intended to protect the integrity and the quality of this question and answer section. This eliminates insulting, hurtful or nonsensical responses. The manager reserves the right to correct for style and language errors and may at any time reject responses that are inappropriate.

Totaal in deze database: 741 vragen en 5506 antwoorden.


01 - Menswerk
Altruisme ( 1 )2018-04-07 10:45:00
Attributietheorie ( 1 )2013-11-15 17:37:00
Beschadigende relaties ( 2 )2018-04-15 21:14:00
Comfort Zone ( 1 )2013-08-24 10:23:00
Defensieve projectie ( 1 )2015-11-24 14:37:00
Depressie ( 2 )2015-09-06 20:07:00
Ego ( 3 )2015-08-05 15:30:00
Emotionele duiveltjes ( 1 )2013-11-15 17:18:00
Emotionele Intelligentie ( 2 )2013-11-15 17:16:00
Emotionele manipulatie of emotionele chantage ( 6 )2018-06-08 15:00:00
Emotionele ontrouw ( 41 )2018-01-11 15:49:00
Externaliseren ( 4 )2015-02-20 17:51:00
Internet dating ( 1 )2008-12-14 09:35:00
Levensfasen ( 1 )2013-03-19 15:50:00
Loslaten ( 2 )2014-08-09 23:27:00
Manipulatie, slachtofferrol en martelaars ( 2 )2014-10-27 23:38:00
Mannen van een zekere leeftijd ( 4 )2013-05-20 17:04:00
Midlifecrisis ( 1 )2013-05-16 13:31:00
Omgaan met kritiek ( 1 )2015-01-10 11:01:00
Pesten en buitensluiten ( 1 )2017-03-08 18:50:00
Psychologie algemeen ( 2 )2018-06-06 16:56:00
Relativeren ( 4 )2017-12-04 20:23:00
Stereotypes en de eerste indruk ( 1 )2013-11-15 17:34:00
Vooroordelen, oordelen, veroordelen ( 1 )2014-05-03 19:38:00
Wegcijferen versus Gezond egoïsme ( 2 )2014-07-09 14:32:00
Ziektewinst ( 2 )2016-11-16 21:21:00
02 - Man versus Vrouw
03 - Liefde
ADHD of ADD en relaties ( 4 )2015-10-14 09:10:00
Alles over liefde ( 12 )2016-04-15 11:29:00
Bindingsangst ( 6 )2016-08-03 11:04:00
Borderline en relaties ( 27 )2018-05-30 10:05:00
Chemie van de liefde ( 2 )2009-08-18 17:00:00
De ex partner ( 4 )2015-09-25 09:17:00
Ervaringen met Internet dating ( 3 )2015-12-28 17:26:00
Flirten ( 11 )2013-10-10 10:03:00
Foute mannen en vrouwen ( 16 )2017-04-15 07:47:00
Jaloezie in de liefde ( 57 )2016-10-29 21:11:00
Liefde en alleen wonen ( 1 )2016-01-29 17:06:00
Liefde en binnenwereld ( 1 )2013-08-29 17:24:00
Liefde en communicatie ( 1 )2014-06-01 12:18:00
Liefde en Haat ( 1 )2013-08-29 23:37:00
Liefde en huwelijk ( 1 )2015-05-22 14:30:00
Liefde en kinderen ( 1 )2013-09-06 16:28:00
Liefde en latrelatie ( 3 )2016-11-16 12:57:00
Liefde en macht ( 1 )2014-05-03 17:42:00
Liefde en relaties ( 4 )2017-07-22 11:20:00
Liefde en romantiek ( 1 )2014-06-20 16:47:00
Liefde en therapie ( 2 )2011-08-29 16:35:00
Liefde en uiterlijk ( 3 )2016-01-30 11:14:00
Liefde en vreemdgaan ( 3 )2017-04-02 15:32:00
Liefde en wederkerigheid ( 1 )2014-07-09 17:44:00
Liefdesverdriet ( 18 )2016-01-30 11:21:00
Narcisme en relaties ( 8 )2016-11-30 01:39:00
Onmogelijke liefde ( 1 )2017-01-06 12:30:00
Opnieuw beginnen ( 9 )2013-09-06 16:30:00
Partner vinden in de liefde ( 2 )2017-10-29 15:18:00
Partnerkeuze ( 9 )2013-09-06 16:31:00
Relatieproblemen ( 19 )2016-05-22 16:15:00
Verliefdheid ( 90 )2016-05-21 16:56:00
Vriendschap met voordelen ( 1 )2017-04-14 15:06:00
06 - Dieren en natuur
Katten houden ( 1 )2013-11-26 15:01:00
Kippen houden ( 11 )2018-06-12 15:52:00
Kleurmuizen houden ( 1 )2015-12-18 22:33:00
Konijnen houden ( 2 )2018-01-14 11:55:00
Paddenstoelen in Nederland ( 1 )2014-10-11 12:50:00
Parkieten houden ( 0)2014-09-11 11:43:00
Tamme ratjes houden ( 1 )2013-11-26 15:03:00
07 - Kinderen
Hoogbegaafde kinderen ( 2 )2014-11-28 14:22:00
Kinderen algemeen ( 0)2013-02-12 15:53:00
Zogenaamd moeilijke kinderen ( 4 )2015-10-15 09:42:00
08 - Lichaamswerk
Alternatieve geneeskunde ( 2 )2013-09-06 15:55:00
De sport Judo ( 1 )2015-12-02 10:36:00
Lichaamstaal ( 2 )2013-09-06 15:56:00
Migraine ( 3 )2014-04-11 14:58:00
Sauna ( 1 )2013-09-06 15:57:00
Slapen / ontspanningsoefeningen ( 2 )2017-05-02 14:58:00
Snurken ( 1 )2013-09-06 15:58:00
09 - Denkwerk
Denken over denken ( 5 )2013-10-16 18:59:00
Hoogbegaafd ( 1 )2016-01-21 02:02:00
Onze hersenen ( 1 )2015-04-14 14:50:00
Positief denken ( 3 )2014-07-04 15:25:00
Stoornis of gave? ( 1 )2016-12-18 14:13:00
Terug naar normaal ( 1 )2013-11-15 17:50:00
Vrije wil ( 1 )2018-02-25 23:57:00
10 - Communicatie & taal
Communicatie en taal algemeen ( 8 )2018-01-28 19:25:00
Geweldloze communicatie ( 1 )2015-11-13 16:23:00
Jongerentaal ( 5 )2014-03-05 17:09:00
Managmenttaal ( 1 )2017-04-23 09:44:00
Omdenken ( 1 )2016-07-16 22:56:00
Suske en Wiske strip ( 1 )2016-08-10 10:38:00
Tegenspraak en feedback ( 1 )2015-05-22 13:55:00
11 - Levensbeschouwing
Afgunst ( 4 )2015-12-29 09:37:00
Evolutie ( 1 )2014-06-20 10:24:00
Gelukkig zijn ( 1 )2014-06-20 10:27:00
Integriteit ( 1 )2016-04-11 00:05:00
Leven in het Nu ( 1 )2014-05-03 16:55:00
Multicultirele samenleving ( 1 )2014-06-20 10:28:00
Privacy en vrijheid ( 1 )2014-06-20 10:30:00
Tevreden zijn ( 1 )2014-06-20 10:32:00
Vegetarisme ( 1 )2014-06-20 10:33:00
Vertrouwen ( 3 )2015-11-04 19:15:00
Waarheid ( 1 )2014-09-15 22:59:00
12 - Vriendschap
Vriendschap algemeen ( 117 )2017-08-04 19:19:00
14 - Levenskunst
Eigenliefde ( 1 )2013-09-06 11:32:00
Hedonisme ( 1 )2018-04-19 13:27:00
Kamperen ( 1 )2015-07-03 17:31:00
Koffie ( 1 )2014-06-20 12:00:00
Levensjeuk ( 1 )2016-06-19 01:44:00
Levenskunst ( 1 )2014-06-20 12:01:00
Lichter leven ( 1 )2017-09-23 18:53:00
Wijsheden en mooie verhalen ( 1 )2016-08-27 11:36:00
15 - Milieu en energie
Milieu en energie algemeen ( 1 )2018-04-21 01:16:00
19 - Fotografie
Digitale beeldbewerking Photoshop ( 1 )2008-12-28 09:22:00
Fotografie algemeen ( 2 )2012-03-11 06:43:00
Naaktfotografie ( 1 )2016-06-29 16:23:00
21 - Betekenis van symbolen
Amulet of talisman ( 3 )2017-05-28 18:05:00
De betekenis van getallen en cijfers ( 4 )2018-04-19 11:00:00
Negatieve symbolen ( 1 )2012-11-16 13:09:00
Symbolen algemeen ( 7 )2016-01-11 18:09:00
Tatoeage en symbolen ( 3 )2017-11-23 21:25:00
22 - Spiritualiteit
Boeddhisme ( 2 )2016-01-08 20:42:00
Bovennatuurlijk ( 4 )2016-11-03 15:59:00
Christelijk geloof ( 1 )2014-06-20 12:09:00
De heilige Maria ( 1 )2014-06-20 12:10:00
Engelen ( 2 )2016-03-04 14:58:00
Spiritualiteit ( 2 )2016-04-23 12:58:00
23 - Echtscheiding info
Cijfers en statistieken ( 4 )2010-09-23 12:35:00
Echtscheiding algemeen ( 6 )2017-12-28 21:17:00
Flitsscheiding ( 2 )2008-05-30 19:09:00
Indexering ( 3 )2008-12-14 12:20:00
Informatierecht kinderen ( 15 )2016-10-05 20:59:00
Latrelatie ( 1 )2012-08-11 20:59:00
Mediation ( 2 )2009-03-04 14:59:00
Nieuw samengestelde gezinnen ( 4 )2012-07-22 23:05:00
Omgaan met een omgangsregeling ( 1 )2013-03-19 15:41:00
Omgang met de ex partner ( 3 )2015-07-28 16:25:00
Opnieuw beginnen algemeen ( 6 )2015-11-15 18:30:00
29 - Copyright
Copyright algemeen ( 24 )2012-11-16 13:02:00
Copyright en Internet ( 1 )2008-01-24 15:41:00
30 - Differences men and women
Men versus women Q & A. ( 1 )2016-07-20 20:11:00
31 - Laatste nieuwsbericht
Nieuwsbericht ( 11 )2018-05-23 09:21:00
32 - Techniek
3D Printen ( 1 )2018-02-04 16:58:00
Arduino ( 1 )2018-02-02 16:28:00
Elektronica ( 1 )2018-01-10 19:29:00
Robots ( 1 )2018-02-02 16:30:00

Recente vragen op www.heinpragt.com

Wij hebben sinds een week of zes 4 krielkippen, wayendotjes, en is het normaal dat ze kleine veertjes opeten? Of kan dit geen kwaad? Grotere veren daar rennen ze wel achteraan maar worden niet naar binnen gewerkt. groetjes, sonja

Ik ben gesloopt, het verdriet die zij aanricht richting haar ex partner, mijn vriend. Ik sta op het punt om na alle aantijgingen alsmede het plotseling laten dopen van hun dochter met haar nieuwe partner om haar mijn mening toe te sturen. Ze houdt niet op en gaat maar door, mijn vriend en ik zijn leeg; Wat ik totaal niet begrijp is de onwijze haat van jou naar jouw ex-partner, de vader van jullie dochter. Ik had al heel gauw door dat jij hem emotioneel wil breken. Voor wat? Wat is jouw doel hierin? Ook deze kan ik voor jouw invullen. Sinds jij met je nieuwe vriend samen bent, en hij geen kinderen heeft, wil je met hem het gelukkige gezinnetje zijn zonder toevoeging van haar biologische vader, want deze zit jouw in de weg. Dat is 1 van de redenen waarom jij volhoudt met “de koffer”. Jij kan en wil niet accepteren dat Je dochter een 2e huis heeft en het zolang mogelijk wil rekken, zodat zij het alleen als een logeerpartij ziet. Ze gaat tenslotte naar haar biologische vader, die tot het moment dat jullie uit elkaar gingen iedere dag voor haar heeft gezorgd, maar nu zit hij in de weg. Zo werkt het helaas niet en jij zal het moeten accepteren dat hij in het leven zal blijven van zijn dochter en niet alleen jij en Je nieuwe vriend. Als jij zo ontzettend druk bent met social media ed. en berichten post dat jij het slachtoffer bent dat bewijst maar weer jouw onmacht. Jij bent niet het slachtoffer in tegendeel jij maakt(e) iemand het slachtoffer. En de grootste slachtoffer in jouw zoektocht naar haat is je eigen dochter! Ongekend wat een boosheid er in jouw schuilt en het geen vertrouwen hebben in een ander. Ik heb veel meegemaakt in mijn leven maar zo een persoon nog nooit. Jij ziet niets positief in, terwijl je dochter dat wel doet. Jouw dochter heeft het fijn bij haar vader en ze is relaxed, vrolijk en uitgerust. Op het moment dat het weer tijd wordt om naar de andere ouder te gaan dan moet jij daar vrede mee hebben en alleen maar bedenken hoe gelukkig je kind is en blij en uitgerust als ze weer thuiskomen. Ik weet dat jij de grootste last draagt als moeder zijnde, ik ben 16 jaar moeder, jij komt net om de hoek kijken qua ouderschap en je dochter is de eerste waardoor je sneller overbezorgd bent alleen jij bent in het extreme overbezorgd. Ik heb mijn jongens totdat ik het huis uitging grotendeels alleen opgevoed. Mijn jongens zijn allebei heel erg ziek geweest en heb ziekenhuizen af en aan gezien met mijn jongens. Ik geloof dat jij echt in je handen mag klappen dat jij dat allemaal niet hoeft door te maken. Ik ben zoals ik al zei 16 jaar moeder en heb het enige al meegemaakt en flink veel zorgen gehad en nu nog steeds. Laatst mijn oudste volledig afgetakeld binnen zien komen op de Eerste Hulp. En jij maakt je verdomme druk om een koffer, over de gedachte dat jij tekort wordt gedaan als je dochter naar haar vader gaat. Of over de gedachte dat een kind van 13 slaapt in dezelfde kamer als een kind van 7, dat jij dan denkt dat er iets gebeurt tussen die 2. En dan er geen vertrouwen op hebben dat er hier ook 2 volwassenen rondlopen? Dat is gewoon misselijkmakend. Je dochter mag volgens jouw verliefd zijn, maar geloof dat jij echt nog even een kinderbrein moet leren kennen, .... is 13, en heeft geen interesse in een meisje van 7. Dat kan ik je met zekerheid vertellen. .... is 16 en heeft ook geen interesse in een meisje van 7. Ook dat kan ik je met zekerheid vertellen. Ook kan ik je met zekerheid vertellen dat zowel .... als jouw dochter als .... alle 3 een eigen slaapgelegenheid hebben. Jouw dochter heeft hier een grotere ruimte voor haar zelf dan In de woning van haar vader met haar eigen kastje en bed en vol met knuffels en waar haar eigen spulletjes in liggen, een eigen ruimte waar ze zich kan terugtrekken, vriendjes die ze steeds meer ontmoet hier in de straat, liefdevol aandacht krijgt en haar trampoline in de tuin. De jongens vinden het net zo gezellig met haar als dat zij met hen vindt. Alleen dat baart jouw zorgen, dat het allemaal iets te gezellig wordt! Of dat jouw ex-partner gelukkig is nu en niet in de tijd samen met jouw. Dat hij niet met jouw het gelukkige gezinnetje kon spelen heeft ook grotendeels aan jezelf te danken. Dat jij voor mijn verjaardag iets had gekocht ed had geregeld toen dacht ik nog; goh ze kan best sympathiek zijn. Maar zoals jij tekeergaat naar je ex en loopt te zeiken over een koffer of de ruimte waar je dochter slaapt en alles wat los en vastzit dwars kunt leggen als het om je ex-partner gaat zak jij bij mij nog steeds lager in het kleine beetje respect wat ik had. Kleding die hij koopt voor zijn dochter niet teruggeeft maar wel zeurt als er hier ondergoed ed van jouw blijft liggen. Jij gebruikt jouw dochter om te chanteren en zolang jij dat doet weet jij dat jouw ex geen kant op kan en uiteindelijk jij toch door je manipulerende emotionele manier je zin krijgt. Is dit jouw manier in het leven? Mensen tot op het bot manipuleren? En zelf niet inziet dat jij je dochter hiermee juist slachtoffer maakt? Dat zij door dit gedrag juist er tussenin komt te staan? Zij is nog maar 7 en jij bent nu heilig voor haar maar wat als zij over 3 jaar 10 is en een eigen wil krijgt en een eigen mening en als jij zo om blijft gaan met mensen en haar vader? Denk jij dan echt dat zij dit zal pikken? Ook die koffer is gewoon echt onzin! Jij verslaapt jezelf, jij komt je afspraken niet na ed. Ik heb ook oren en heb genoeg aangehoord. Of dat jij via FaceTime tekeer ging tegen Tegen je dochter omdat ze geen zin had om met jou te praten? Dat hele FaceTimen is onzin. Als Zij zin heeft om met jou te bellen dan zal ze dat echt doen en als zij erom vraagt dan zal jouw ex-partner absoluut daar niet op tegen zijn. Gezien je dat contact niet mag ontkennen. Daarnaast het feit dat jij de ouders van je ex lastig valt en voor alles en nog wat uitmaakt en daarentegen het privéleven van jouw ex en mij klaarblijkelijk zeer interessant vindt dat is ook iets waar jij je totaal niet mee bezig zou moeten houden. Net zo min als dat er zeker niet met jou en je vriend wordt bezig gehouden hier. Ik adviseer jouw om hier ook met je dochter over te praten, over jou en je vriend. Gewoon een advies. Ook adviseer ik jouw om te stoppen met roken in huis. Ik rook zelf ook maar heb nog nooit binnenshuis gerookt, mede, omdat ik niet wil dat mijn kinderen slapen in een woning wat stinkt alsmede dat ik niet mijn schoongewassen kleding met rooklucht wil besmetten. Het gaat hier om de gezondheid van je kind. En in dit geval qua rokers hoeven wij niet onze slechte gewoontes over te brengen. Ook als jij je tot het Kerkelijke geloof hebt bekeerd dan moet je ook de goedheid van mensen in kunnen zien en mensen kunnen vergeven voor hun fouten. Dat is bij jouw ver te zoeken, jij misgunt je ex-partner van alles. Beter nog als jij echt gelukkig bent dan straal je die geluk ook over naar anderen en dan maak je jezelf een stuk minder druk om kleine zaken zoals hierboven genoemd. Ik weet dat ik vanaf mijn kant er niet mee mag bemoeien, maar ik “nieuwe slachtoffer” word er wel degelijk in betrokken gezien jij mijn vertrouwen beschaamt jegens mijn kinderen! Ik zou als ik jouw was even tot bezinning gaan en aan Here Jezus om vergeving vragen en een nieuw gelukkig leven opbouwen en even de website villapinedo bekijken en daar reacties van kinderen van gescheiden ouders lezen hoe zij erover denken om continu met een tasje en/of koffer te slepen tussen beide ouders! En wat voor emotionele slachtoffers zij zijn bij ruziënde ouders. Het ga je goed en ik wens je alle geluk toe en bemoei je niet met ons privéleven, wees blij om jezelf, dat je nu de juiste man om je heen hebt en om je prachtige dochter. Ik heb dit niet verstuurd gezien dit mijn mening is en ik echt de laatste persoon mag zijn om dit toe te sturen, maar wat er allemaal gaande is zijn wij op! We weten niet meer hoe wij haar moeten stoppen. En ik mag letterlijk zelf in mijn handen klappen dat ik wel een goede band met mijn ex hebt. Dit is wat emotionele manipulatie doet met mensen.

Hallo, Mijn naam is Brenda en ik ben 35 jaar. Sinds kort date ik met een vakantieliefde en alhoewel we een hele leuke tijd hebben (gehad), zijn er toch een aantal dingen die ik lastig te peilen vind. Dit maakt het misschien vaker frustrerend dan echt leuk. Toch blijf ik een soort van 'verslaafd', ik weet niet wat het is. Misschien herkent iemand onderstaand gedrag? Ik vind het iets van Autisme weg hebben, maar het zou ook hersenbeschadiging kunnen zijn ten gevolge van een eerder ongeluk (dit heeft hij wel verteld). Alvast bedankt voor het meedenken! - een wat stuurse/onverschillige houding (in het algemeen) - heeft geen tot weinig contact met leeftijdsgenoten en knoopte op zijn 15e een relatie aan met iemand van 25 - lijkt slecht emoties/gezichtsuitdrukkingen te herkennen bij anderen soms botte/te eerlijke opmerkingen ("wat een lelijk sieraad") - veel oog voor detail, kan slecht tegen rommel - valt stil in groepen - lijkt soms een beetje in een andere wereld te leven; geen tot weinig kennis op het gebied van films, tv, muziek - bepaalde (woord)grapjes niet snappen of heel serieus nemen - onzekerheid/om bevestiging vragen, maar complimenten ook weer onderuit halen - slechte concentratie - korte aandachtsboog - lijkt een onnatuurlijke hekel aan foto's/beelden van zichzelf te hebben - reageert nooit heel empathisch "wat leuk voor je", maar reageert vaak sarcastisch (of dit lijkt zo) - is heel graag alleen en gaat ook altijd alleen op reis geeft aan geen kinderen te willen, omwille van persoonlijke dingen (bang voor overdracht van iets erfelijks?) Groetjes, Brenda.

Binnen deze vraag/antwoord rubriek kunt u alleen vragen stellen en reageren op het onderwerp borderline en relaties en is bedoeld voor menden die zelf BPS hebben en partners van mensen de BPS hebben en die hier op een positieve wijze over willen praten met elkaar. Voor andere borderline gerelateerde onderwerpen zijn er ook andere rubrieken binnen dit forum. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Hier kunt u vragen stellen of beantwoorden op opmerking plaatsen over het onderwerp milieu en energie. Vragen en antwoorden worden eerst nagekeken voordat ze geplaatst worden (uit veiligheid) en worden meestal binnen een paar uur goedgekeurd. Vriendelijke groet, Hein Pragt .

Hier kunt u reageren op het onderwerp: Hedonisme. Alle vragen en reacties worden gecontroleerd voor ze geplaatst worden. Wanneer een vraag of reactie kwetsend, beledigend, neerbuigend, provocerend of grof taalgebruik bevat, zal deze niet geplaatst worden. Ook is het gebruik van websites adressen, email adressen en huisadressen alleen in overleg met de beheerder toegestaan om uzelf en de lezer te beschermen.

Tijdens de tentoonstelling over de kruistochten in het Catharijneconvent enige jaren geleden werd, naar ik me herinner gemeld dat het bijgeloof van 13 als ongeluksgetal vanuit Perzië de Westerse wereld is binnengekomen. Op internet vind ik in de verklaringen over de oorsprong van 13 als ongeluksgetal niets terug. Klopt mijn herinnering niet? Niet goed gekeken op internet? Met vriendelijke groet, Ariane Röell PS Zoek deze informatie omdat ik er een stukje in ons kerkblad over wil schrijven.

Hoe werken de hersens, de gedachten van de narcist door compleet overtuigd te zijn dat zijn partner vol lelijke karaktertrekken zit maar zijn eigen gedrag niet ziet?

Hier kunt u reageren op de onderwerpen op de pagina over altruisme, reacties en vragen zullen pas na goedkeuring geplaatst worden, dit kan enkele uren duren. Vriendelijke groet, Hein Pragt .

Ik heb Borderline, PTSS en chronisch depressief. Ik ben een behoorlijk lange tijd alleen.(ruim 4,5jaar) Natuurlijk begrijp ik inmiddels heus wel dat mensen die dit niet hebben, liever niet met een Borderliner zouden willen daten. Dus ging ik snuffelen op Google of er ook ergens een app of pagina is voor mensen met Borderline die ook graag willen daten en niet alleen door het leven willen gaan. Maar alles wat men tegenkomt zijn enkel waarschuwingen van mensen die het niet hebben, om juist niets met Borderliners te beginnen. Alsof de Borderliner erom gevraagd heeft om in zo’n hel op aarde te moeten leven door toedoen van anderen die dit veroorzaakt hebben. Laat zo’n gezond persoon eens een dagje in de schoenen staan van de Borderliner, kijken hoelang die persoon het vol zal houden. Het stigma op Borderliners blijft bestaan, en er is niets te vinden voor Borderliners om ook een lieve partner te kunnen ontmoeten. Inmiddels leef ik dan dus ook extreem geïsoleerd thuis en wordt ik met de dag banger en banger om mensen toe te laten. Uiteraard heb ik in de afgelopen (bijna) 20jr de nodige therapieën gevolgd en blijf ik braaf naar de psychologe gaan plus de medicatie erbij. Waarom is er niets voor ons??? Waarom zijn wij niet goed genoeg??? Ik kan eigenlijk nog eindeloos door blijven typen, maar ik denk dat mijn punt wel duidelijk is.

Hier kunt u reageren op onderwerpen op de pagina over vrije wil.

Hier kunt u vragen stellen over 3D printen, reacties zullen pas na goedkeuring geplaatst worden.

Hallo Ik voel me heel onzeker bij het schrijven van dit bericht. Want antwoorden van Hem zal ik nooit krijgen... Heeft hij BD, is hij narcist, was het de midlife crisis... ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik niet meer dezelfde ben na deze relatie. En dat ik nu zelf in therapie ga om van de verwoesting verlist te geraken... Ik leerde hem jaren terug kennen. We hadden een adolescentieliefde van een maand en hij kon het niet zei hij. Ok, beetje ldvd, zoals alle tieners, maar nadien leerde ik mijn man kennen. We bleven 18 j samen en zoals allekoppels hadden we onze ups en downs. We groeiden uit mekaar, hij door zware klappen in zijn leven, ik door zijn verbitterde kijk op het leven, het feit ik blijkbaar nooit iets goeds meer kon doen en een burnout kreeg waar ik geen begrip voor kreeg. Ik zocht Hem op op FB. Vond Hem en begonnen te praten. Algauw bleek dat hij ook niet goed in zijn relatie zat. Het begon als intense chatsessies waar hij inspeelde op mijn behoeften en we mekaar steunden. Toen spraken we af. We kregen heel snel een hyper passionele relatie. Ik maakte mn man duidelijk dat het zo niet meer verder kon en we woonden nog lang in hetzelfde huis. Ik had alles geprobeerd om onze relatie te redden, tevergeefs. Ik wou graag een tweede kind, hij niet. Ik deed echt nooit iets goeds. De andere, "Hem", tilde me ongelooflijk op en ik voelde me voor de eerste keer echt vrouw. Hij had een alcoholprobleem waar hij algauw iets tegen ging doen. Hij reed ook nogal roekeloos. Kon soms volledig leeg voelen, op een dag van zeer melancholistisch naar bijna kinderlijk euforisch worden. Ik sloot mijn ogen er voor en dacht, ach hij heeft het moeilijk. Hij had verschillende onafgewerkte studies achter de rug, was zeer aanhankelijk en kritiek kon hij niet aan. Echt communiceren kon hij niet. Hij pronkte ook met een aantal zaken die hij dan wel gerealiseerd had in zn leven ( op sportgebied ). Toen ikuiteindelijk weg ging van mijn partner en alleen ging wonen, dacht ik dat we nu eindelijk aan onze relatie konden gaan beginnen. Hij wou nl het huis van zn oma overkopen, we waren gaan kijken om het te verbouwen, we praatten over kids enz... maar vanaf het moment dat ik echt vrij was, veranderde hij compleet. Hij nam zn antidepressiva niet meer correct in. Stopte in het geniep met zijn anti alcoholpillen. Had geen enkele structuur. We woonden niet samen en dat was niet mijn bedoeling. Zijn kinderlijk gedrag begon me te storen. Hij kwam minder en minder vaak af en ik voelde me ongelukkig. In berichten bleef hij maar claimen dat hij uitkeek om me aan zn ouders voor te stellen en ook mijn dochter was gek op hem. En plots bzgon het liegen erger te worden. Hij ging op tinder, sprak af met een wildvreemde, ging met haar iets drinken en maakte het met mij zonder boe of ba af na 11 m intense relatie. Het was op zei hij. Per chat. Ik kreeg een miskraam. Ik wist niet eens dat ik zwanger was. Ook toen geen echte reactie of steun. Nadien zijn er ongeveer 2 heftige jaren van chats geweest met aantrekken, afstoten, leugens, afspraken zonder echte gesprekken... ik heb nooit een echte verklaring gekregen. En in april vorig jaar kreeg ik een sms dat mnnummer door provider was geblokkeerd en dat hij melding voor stalking had gedaan ( ik denk dat dit ook leugens zijn maar goed ). In juli kreeg ik maar aanvragen via Skype en ik vroeg hem wat dat was. Geen antwoord. Contact verwijderd, en dan weer de hele tijd nueuwe contactaanvragen. Via ander nummer gevraagd om dit te stoppen en zeer koud antwoord gehad dat hij dat niet was. Dat indien het me gek maakte dat ik naar it'er moest gaan. Het resultaat van heel dit verhaal? Ik kan niet meer vertrouwen. Ik kan het niet plaatsen want vind het hele verhaal compleet surreeel. Heb dit nooit met een andere ex gehad, meer nog, mijn exen zijn nog steeds vrienden van me. Ik kan niet meer liefhebben. Ik zit vast. Hij verweet me nadien dat hij geen enkele verantwoordelijkheid had. Maar dat ik moest genieten vh leven. Na een tsunami zoals dit.... was hij een borderliner? Met narcistische trekjes? Ik weet het niet. Mijn psy en verschillende andere experts zeiden me dat het er erg op leek... en dat ik blij mocht zijn dat hij niet meer in mn leven is. Ik houd niet meer van hem maar dat magnetisme, zijn shizzle, dat blijft aan me kleven. Ik raak er niet van af... Hoe bouw je jezelf terug op na zoiets chaotisch? Het ergste vind ik dat hij me optilde en weggooide. En er nog een eigen rare logica over had zonder een afsluitend gesprek. What a mess... heb mn leven volledig in de hand maar... ben nu doodsbang hem tegen te komen, heb hem ook overal geblokkeerd, maar viel op het feit dat hij een relatie heeft waar ik op zich geen problemen mee heb, maar wel dat IK het niet kan. Omdat ik geen afsluiting heb gekregen en 2j lang rare sitiaties meemaakte. Sorry voor dit ietwat chaotisch relaas... maar ik heb zoveel vragen... en heb de indruk dat ik nu niet normaal ben... iemand ervaring met wat ik schrijf, of tips?

Hier kunt u vragen stellen en antwoorden geven die betrekking hebben op robots en robot elektronica en mechanica. Reacties zullen pas na goedkeuring geplaatst worden, dit kan enige tijd duren.

Hier kunt u vragen stellen en antwoorden geven die betrekking hebben op de Arduino boards en Atmel processoren. Reacties zullen pas na goedkeuring geplaatst worden, dit kan enige tijd duren.

Wie weet wat dit spreekwoord betekend??Wij komen er niet uit. Alvast bedankt:-) "HET ZAL JANTJE DE BOER NIET ZIJN"

Mijn konijn blijft super snel ruiken en kijkt naar boven.

Mijn partner heeft 8 maanden gelegen een operatie ondergaan, in het ziekenhuis leerde hij op zaal een vrouw kennen die dezelfde operatie had ondergaan. Toen ik hem opzocht was zij al ontslagen ( dus voor verder herstel naar huis). Ik heb haar niet ontmoet. Daarna hebben zij met elkaar e mail contact onderhouden (soort lotgenoten) Enige tijd verder vertelde mijn vriend dat ze hem wil ontmoeten , hij zou dat ook leuk vinden. Ik heb gevraagd of hij mij benoemd heeft , hij heeft in het ziekenhuis gezegd dat hij een vriendin heeft daarna niet meer over mij gesproken. De laatste mail een gelukkig nieuw jaars wens van haar liet hij mij zien vanwege dat er een leuke kaart bijvoegd was. De aanhef was beste ( lieve ) en de kaart van 2 mensen die dansen. Voor mij voelt het niet zo goed , natuurlijk ga ik niets verbieden maar wil wel gevoel kunnen uiten. Wat zou u / jullie doen?

Hier kunt u vragen stellen over elektronica, reacties zullen pas na goedkeuring geplaatst worden.

Na 2,5 jaar getrouwd te zijn geweest (ben 67 ) heeft mijn vrouw er ineens de balen van en is er vandoor. wat nu? Hoe gaat de scheiding in zijn werk en alimentatie en zo?

Eind augustus heb ik via mijn werk een leuke en vlotte jongen leren kennen (geen collega overigens). Er was voor mij toen verder 'niets' tussen ons, alleen een gezellige en vriendschappelijke relatie op basis van ons gedeelde project. In oktober ben ik hem op een avond spontaan tegengekomen in een boekwinkel en hij vroeg mij toen of ik tijd had voor een kopje koffie. Dit kopje koffie werden een heleboel drankjes (geen koffie ;-)) en we hadden samen een ontzettend leuke avond waarin we heel veel gepraat (en gelachen!) hebben. Het waren vooral persoonlijke gesprekken over onze families (hij zei ook dingen als "als je mijn vader ooit ontmoet...") en zijn zusje met Borderline. Omdat ik zelf ook vrij veel bagage heb, vond ik het fijn dat iemand eindelijk eens zo eerlijk en open met me praatte. Aan het einde van de avond bracht hij me keurig en in opperbeste stemming naar huis en zei dat we nu ook wel konden appen (dus we hebben nummers uitgewisseld). Ik zocht er verder nog niet zoveel achter, ook omdat hij zes jaar jonger is dan ik (hij 27, ik 33) en ik het ook wel fijn vond om een 'gewoon leuk' contact te hebben na de nodige relatiesores. Al snel vroeg hij of ik weer iets met hem wilde doen zoals koffiedrinken of naar de bioscoop. Ik ben hem in de week erop een paar keer 'spontaan' tegengekomen; één keer toen ik op mijn laptop ergens werkte en hij voorbij liep (hij is toen even gebleven en we hebben zelfs heel leuk getafeltennist, er hing echt een fijne spanning!), één keer zat ik met mijn moeder ergens en liep hij wederom 'toevallig' langs (vroeg vervolgens weer via de app of we samen koffie konden drinken) en ik kreeg gewoon het idee dat hij blijkbaar op me gesteld was. In diezelfde week zijn we ook nog tot in de late uurtjes naar de pub geweest. Met een gewone vriend(in) zou ik zelf niet zoveel (koffie-)afspraken maken, maar ik dacht ook: misschien is hij wel erg eenzaam. Ik zit zelf niet verlegen om aandacht en besloot er niet teveel achter te zoeken, om het niet moeilijker te maken. Het weekend erna hadden we een kort gesprek via de app over kinderen. Het kwam erop neer dat hij die sowieso niet wilde. Ik zie het voor mezelf misschien wel gebeuren en was stiekem een beetje teleurgesteld door zijn sterke reactie. Ik heb toen iets doms gedaan: ik bleef stil en kortaf. Eigenlijk had ik hem al een beetje afgeschreven, terwijl mijn crush pas net groeiende was. Nu ik dit schrijf, lijk ik zelf wel kenmerken van Borderline te vertonen (erg zwart-wit denken) en ben ik bang dat hij hier een knelpunt heeft gezien?! Hij had het later wel over passief-agressieve mensen...dit kan ook zijn paranoia zijn? Goed, we zagen elkaar een paar dagen later op het werk en hij kwam op de een of andere manier heel bezorgd op me over. Hij bleef vragen of alles ok was met mij en tussen ons, of hij iets verkeerds had gedaan en of ik nog met hem wilde samenwerken. Ook had hij koffie en chocola voor me meegenomen. Ik heb hem verzekerd dat er iets anders speelde. Hij zei toen dat hij blij was met onze vriendschap. Hij leek opgelucht en zwaaide me vrolijk uit (mijn collega's keken er met stomme verbazing naar en vonden het bijna genant!). Is het heel gek dat ik toen dacht: misschien voelt hij toch meer? Ook betrok ik zijn 'van slag zijn' stiekem een beetje op mezelf: hij sliep de dagen ervoor heel slecht (zit ook aan de slaappillen), had veel ruzie op het werk, wilde huilen en zich ziekmelden. Hij verzekerde mij dat het met werk te maken had en toen we elkaar weer zagen, zei hij dat hij nu last van had 'goede stress'. Misschien zie ik wel spoken hoor, maar als je eenmaal op iemand gaat letten... Stormachtig contact volgde. Soms kreeg ik de hele avond berichtjes of gewoon een 'slaap lekker, ', op andere dagen was er helemaal niets. Hij kwam ook een keer een zelfgemaakt cadeautje brengen (had met het werk te maken), het was zo lief, attent en persoonlijk! Ik was behoorlijk ondersteboven, omdat het zo origineel bedacht was en ik bedankte hem via de app. Ik kreeg heel lang geen reactie. Vaker maakte ik complimenten of zei ik iets aardigs (vriendschappelijk van aard!) en ik kreeg er geen reactie op of alleen iets onverschilligs. Ook had ik als tegenprestatie wat grappige cadeautjes gekocht (helemaal niet duur of romantisch), maar daar reageerde hij ook wat mat en gek op. Ik merkte dat het contact begon te veranderen. Had ik het me allemaal maar ingebeeld? Op Social Media was hij ineens ook nooit meer te vinden. Niet dat dat een indicatie is, maar het was van vrij intensief op elkaars profiel kijken naar vrijwel nooit meer. Zou hij zich daar ook radicaal van losgescheurd hebben? Toen dacht ik eigenlijk voor het eerst aan Borderline en zijn zusje. Kenmerken die hij vertoont zijn namelijk: - wisselend gedrag (dit geeft hij zelf ook toe); enorme ups & downs - zich terugtrekken, niemand willen spreken - niet kunnen omgaan met complimenten - verslavingsgevoelig; nu twee maanden geheel gestopt met alcohol (drastisch!) - vaak ruzie op het werk - enorm perfectionistisch in werk en studie - veel relaties gehad - zwart/wit ideeën hebben; pertinent geen kinderen willen bv. - boos zijn op zichzelf (hij is niet goed genoeg) - slaapstoornis (hij gebruikt slaappillen) Afgelopen week is hij een week bij familie in het buitenland geweest. In die hele week heb ik niks gehoord, terwijl ik hem een week geleden wel een 'lief' berichtje had gestuurd waar niets mis mee was. Pas gisteren hoorde ik weer iets, omdat we elkaar weer zouden zien op het werk. Hij zei dat het druk was, waarop ik antwoordde dat ik toch vrij bezorgd was en dat ik hem niet kon bereiken. Daarop antwoordde hij weer dat hij boos op zichzelf was door zijn slechte prestatie de week ervoor tijdens ons project. Hij wilde daardoor met niemand praten en dat was voor hem een reden om mij een week in het ongewisse te laten. Hij kwam erg onvriendelijk op me over, dat was ik helemaal niet gewend. Ik besloot dat ik duidelijkheid wilde. Vriendschap of meer, dit gedrag kwam op mij zo wisselend en tegenstrijdig over dat ik er gek van werd, niet meer behoorlijk sliep en bijna geen hap meer door mijn keel kreeg. We spraken ergens af om een stukje te gaan lopen. Hij kwam aangeslenterd, helemaal in zak en as. Ik was ervan overtuigd dat hij me de waarheid zou zeggen (met positieve afloop), maar in werkelijkheid wilde hij van mij weten wat er aan de hand was. Met veel omzwaaien heb ik hem laten weten dat ik dacht dat er meer was dan vriendschap, maar dit kapte hij opvallend snel af. Hij wilde echt vrienden zijn. Meer zei hij niet en we zwegen een tijd. Uiteindelijk zei ik dat ik naar huis wilde, ik wist genoeg. Dat snapte hij en hij wilde me laten gaan. Het zat me echter totaal niet lekker dus we zijn nog even ergens gaan zitten. Ik zei dat ik het niet begreep, had ik het dan helemaal verkeerd gezien? Hij zei dat onze lijnen elkaar blijkbaar gekruist hebben en belangrijker: dat hij misschien aan het begin dacht dat er iets tussen ons zou kunnen gebeuren, maar dat hij mij daarna in het vriendenhoekje had gezet. Dat laatste kwam nogal uit de lucht vallen: heeft hij mij rationeel daarin gezet (zijn woorden)? Gebeurt zoiets niet meestal geleidelijk? Hij gaf ook toe dat we het hier eerder over moeten hebben en dat hij dingen niet wilde compliceren...dus hij wist het dondersgoed? Het was een verschrikkelijk uurtje van zwijgen, hij probeerde me nog 'af te leiden' met opmerkingen over de omgeving, maar verder kwam er niets. Alleen een 'sorry dat ik je pijn doe' en een 'ik kan niks meer doen'. Zijn hele houding was ook vreemd; totaal hulpeloos, hij zat werkelijk waar tegen het huilen aan. Ben ik blijkbaar zo'n goede vriendin dat hem dit zo raakt? En als ik een goede vriendin zou zijn, had hij mij niet al eerder iets kunnen laten weten? Uiteindelijk moest hij terug naar zijn werk en gaf mij nog de boodschap dat we wat hem betreft nog steeds vrienden zijn en dat ik hem weet te vinden. Conclusie: hij wil me niet, ik heb het allemaal verkeerd opgevat. Sommige mannen willen écht alleen vrienden zijn (ik ken er zelf weinig tot geen, maar goed). Ik heb zelf nog nooit een blauwtje gelopen, mijn intuïtie is behoorlijk sterk, maar ik wil het gewoon bijna niet geloven dat dit het 'gewoon' is. Zijn hele gedrag baart me zorgen. Wat denken jullie? Liefs, Anna.

Al jaren leven we in een spiraal. Dochter wil geen enkele hulp. Is niks mis met haar ligt altijd aan die ander. Sinds een tijdje geen contact meer met haar, ze verpest al jaren elke verjaardag oud en nieuw examenfeestje etc etc, Om onszelf mijn man en andere dochter te beschermen hebben we afstand genomen. Ze is volwassen maar het kan en mag niet zo zijn dat je kind voortdurend op je hart trapt. Is vreselijk moeilijk maar het is niet anders. Herkenbaar...

Is hier een Latijnse vertaling voor?

Hier kunt u reageren of vragen stellen over het onderwerp tatoeage.

Hallo gelijken, Ik heb een 2 en een half jaar relatie achter de rug met een BL. De verhalen op dit forum komen mij heel erg bekend voor. Wat ik mij nu afvraag is "waarom wij zo blijven hangen aan een BLer" Ik lees over de intensiteit van de relatie en dat dit wel de reden is waarom wij blijven hangen aan een BLer. Ik begrijp dit maar zie ook andere waarom redenen.Het gaat ook over onze machteloosheid. Dat bind ook. Wij willen zo graag die ander veranderen maar dat gaat natuurlijk nooit gebeuren. Dat moet de BLer zelf willen en wij weten inmiddels dat de BLer zo'n moeite heeft met het toegeven dat hij/zij ziek is en hulp nodig heeft. Natuurlijk ligt alles aan de buitenwereld. Het grote excuus om zelf NIET in beweging te komen. Eigenlijk een laffe houding. Wij hebben dus de neiging om de ander te willen veranderen omdat wij aanvullen dat er het e.e.a. NIET klopt. Een natuurlijke gang van een "normaal" mens is om van een "ziek" mens weer een gezond "normaal" mens te maken. Ik geloof dat dit ook een reden is waarom wij zo aan een BLer blijven hangen. Laat ik ook zeggen dat er weldegelijk oplossingen zijn aan te dragen als wij onszelf niet zo primair stellen. Ik heb mij gerealiseerd dat ik verantwoordelijk ben voor het aangaan van deze relatie. Ook voor de gevolgen uit deze relatie. Ik ben gaan inzien dat als je vanaf een afstand kijkt naar zo'n relatie dat je dan tot andere inzichten komt. Een relatie met een BLer heeft alleen kans van slagen als de ziekte erkent wordt. Dat kan d.m.v. het inzetten van iemand die de BLer vertrouwt of het bespreekbaar maken/voorstellen om voor een relatietherapie te gaan. Dit laatste is een mogelijkheid omdat je dan laat merken dat je zelf de verantwoordelijkheid wilt nemen om voor de relatie te gaan. De stap voor de BLer om hier op in te gaan wordt dan stukker kleiner. Want eigenlijk zegt de BLer "aan mij mankeert niets" Zo deel je verantwoordelijkheid. Het mooie van relatietherapie is dat je met z'n tweeën bent! De BLer zal waarschijnlijk de therapeut willen manipuleren maar je bent erbij om hier richting aan te geven in het belang van de BLer en de relatie. De BLer ontkomt er niet aan om te vertellen en de kans bestaat dat er inzichten gaan ontstaan. Het zou al heel wat zijn als de BLer bereid is om oppervlakkig naar zichzelf te gaan kijken. Want de diepere lagen van de BLer liggen nog ver weg. Die moeten heel zorgvuldig met beleid benaderd worden. Mijn Psychologische ervaring zal ik de volgende keer met jullie doornemen. Het inzetten van een vertrouwensman/vrouw is natuurlijk een goede. Alleen waar vind je die?? Het is natuurlijk duidelijk dat je niet zelf als vertrouwensman/vrouw moet gaan optreden. Je bent toch hartstikke ONbetrouwbaar. Wantrouwen staat zeer hoog in het vaandel van de BLer. Hebben jullie met dit soort zaken ervaring(en)? Groet Huib

Wanneer ik de wensenlijstjes op datingsites soms zie dan denk ik dat daar geen partner bij te vinden is, en zelf denk ik ook wel eens aan mijn eisen en wensen en welke nu eigenlijk heilig zijn. Voor mij is roken er een die ik niet loslaat, ik rook zelf niet en wil ook absoluut geen partner die rookt, Maar de sauna bijvoorbeeld, zou ik dat willen opgeven voor een partner, of zou ik mijn kledingstijl aanpassen? Ik hou van kamperen, maar als mijn partner absoluut niet van kamperen houdt zou dat dan een breekpunt zijn? Mijn kinderen zou ik nooit opgeven voor een liefdespartner, die horen onvoorwaardelijk bij mij. Maar hoe zit het met huisdieren? Stel je hebt iemand gevonden waar je super gek op bent en die in alle opzichten bij je past, maar een allergie heeft voor jouw huisdier, zou je dat willen opgeven? De open vraag hier is eigenlijk, wat zijn de dingen waar geen compromis over mogelijk is en wat wil je eventueel nog opgeven of aanpassen? Vriendelijke groet, Hein Pragt

Hier een bericht voor iedereen die hier voor het eerst op deze site komt: Even voorstellen: Mijn naam is Richard en ik ben zowel borderliner als ook narcist. Tegelijkertijd ben ik ook ex-partner van een borderline/narcist. De reden dat je hier bent, is omdat je in aanraking gekomen bent met een borderliner en je zit met heel veel vragen. Of je bent hier omdat er steeds een hoop dingen in je leven fout gaan en je je afvraagt of je misschien trekken hebt van borderline of misschien zelfs al een diagnose gekregen hebt. Welkom! Dit is een plek waar je op je plaats bent en als je open staat voor de mening van een ander, kun je hier veel over jezelf of je vriend/vriendin/broer/zus/ouders leren. Borderline en narcisme Om eerst maar even iets uit te leggen over de combinatie borderline en narcisme: Beiden zijn persoonlijkheidsstoornissen en daarmee officiële geestesziektes. Vaak hebben borderliners een tweede stoornis en bijna alle borderliners hebben ook narcistische trekken. Belangrijk om direct te weten: Borderline is weliswaar niet te genezen, maar de nare uitingsvormen kunnen wel met de juiste inzet en behandeling sterk gereduceerd worden waardoor er goed mee te leven valt. Verder is er ook geen borderliner hetzelfde. Er zijn veel gradaties en borderline komt en gaat ook in fases. Er zijn borderliners die serieus hun leven willen veranderen, alles doen aan hun herstel, maar er zijn ook borderliners (en dat zijn er ook best veel) die met goede moed aan een behandeling beginnen, maar dan na verloop van tijd uit de lastigste borderline-stress periode komen, zich dan weer goed voelen (en dan voelen ze zich ook meteen extreem goed), waardoor ze al snel het idee krijgen dat ze er overheen zijn of dat er toch maar weinig mis is met hen. Dan zien de behandelaren deze persoon ineens niet meer verschijnen op het spreekuur. Tot de volgende stress-periode aanbreekt. Over mijzelf: Ik wist tot een maand of 6 geleden nog niet dat ik borderliner ben en tot een jaar geleden had ik ook geen enkel vermoeden dat er met mij iets mis was. Wat ik wel wist is dat ik een vrij kort lontje heb, heel fel uit de hoek kan komen en dat gaat meestal om kleine dingen. Ik verplaats dan veel lucht, maar meer is het ook niet, tenzij iemand blijft doorgaan en doorgaan en doorgaan, dan komt een keer het moment dat het genoeg is, maar ik denk dat dat uiteindelijk voor elk mens geldt. Oorzaak borderline: Nu begeef ik me misschien op glad ijs. Ik ben hiervoor niet opgeleid. Heb wel een universitaire studie gedaan, maar niet in de psychologie. Wat ik hier schrijf is mijn ervaring uit een jaar lezen over borderline/narcisme uit boeken, internet, fora etc. Dus neem niet alles letterlijk. Ga ook op zoek naar eigen informatie: de zoektocht zelf werkt al genezend voor de pijn die je voelt, schrijf op fora en stel vragen. Het gaat je helpen. Wat ik heb kunnen achterhalen is dat borderline deels veroorzaakt wordt door genetische aanleg en deels door ervaringen in de vroege jeugd. In veel gevallen is er sprake van een slechte hechting met een of beide ouders, waarbij het vaak de band met de moeder is, die niet goed gelegd is. Dat hoeft niet bewust gebeurt te zijn. Een postnatale depressie kan er de oorzaak van zijn, maar soms ook door de gezinssituatie die ervoor zorgde dat er minder aandacht voor het kind was dan nodig. Vaak hebben borderliners liefde, warmte, bevestiging gemist en meer van dit soort emotionele voorwaarden om goed in het leven te kunnen staan. In bijna alle gevallen is er hierdoor sprake van een lage eigenwaarde en een goed ontwikkelde eigenwaarde is erg belangrijk om te kunnen functioneren. Ook lees je veel over misbruik of emotionele verwaarlozing. Het is niet ondenkbaar dat jouw ouders of die van jouw vriend/vriendin zelf ook borderliner of narcist blijken te zijn of een andere stoornis hebben of in ieder geval veel trekken daarvan. Wat heb je aan dit forum van Hein Pragt ? Je kunt hier vragen stellen aan lotgenoten (mensen die ook in aanraking gekomen zijn met een borderliner als vriend/vriendin/partner, collega, ouder) maar ook aan borderliners zelf. Soms zijn deze borderliners al ver in het traject naar herstel, maar soms ook zitten ze midden in de borderline-stress periode. Onder het menu-item op de site vragen-antwoorden en dan (03) Borderline en relaties zie je helemaal onderin (op dit moment bijna) 2000 items staan. Daarnaast zijn er ook aparte topics waar mensen een specifieke vraag hebben gesteld. Als je alle berichten opent (standaard krijg je de laatste 100 te zien, maar er is daar ook de mogelijkheid om alle berichten te openen: in de eerste alinea: toon alle antwoorden) dan zul je bij lezing veel herkenning en verbazing ervaren en kom je er hopelijk achter dat je hierin niet alleen staat en dat jouw ervaring misschien zelfs nog wel meevalt. Mijn eigen traject: Een jaar geleden werd mijn relatie verbroken kort na een hartaanval. Dat ging abrupt en zonder echte reden en het medeleven was zo niet aanwezig, dat ik hierdoor in een psychose raakte. Ik bleek een extreme verlatingsangst ontwikkeld te hebben en reageerde ook erg vreemd. Na 35 dagen niet tot nauwelijks slapen was de rek eruit en kreeg ik zelfmoordneigingen. Uiteindelijk heeft de politie me uit mijn huis moeten halen en ben ik onder spoedzorg van de GGZ beland. Na 6 maanden hadden ze tijd om een test uit te voeren. Ik wist al dat mijn ex-partner borderline/narcist was. Toen ze me dat vertelde was ik al tot over mijn oren verliefd en ik veroordeel mensen ook niet snel, dus stond er wel voor open. Dacht ook dat zij al lang onder behandeling geweest was en zag ook nauwelijks iets hiervan in haar gedrag terug op dat moment. Nou, dat heb ik wel geweten in de periode die later volgde. Uit de test kwam dezelfde diagnose. Borderliners en narcisten hebben vaak een zeer open en prettige persoonlijkheid (in de goede periode) en borderliners herkennen elkaar onbewust ook vaak en worden vaak naar elkaar toegetrokken. Datzelfde geldt voor de tegenhanger van de borderline/narcisten .. in de psychologie noemen ze dat de co-dependend (iemand die naadloos aansluit en precies de tegenhanger vormt). Voor de borderline-narcist de ideale speelbal. Wachtlijsten in de GGZ zijn schandalig lang. Een test duurt een ochtendje en als je je nu aanmeldt is de wachtlijst minimaal 6 maanden. Belachelijk natuurlijk, want over het algemeen in de borderline-stress periode is er directe hulp nodig. In mijn geval werd dus borderline en narcisme vastgesteld en wilden ze me daarna zonder begeleiding nog een half jaar laten wachten op behandeling. Te zot voor woorden en dan ken je deze narcist nog niet. Dus tot in de hoogste boom bij de GGZ-instelling, de zorgverzekeraar geklommen .. uiteindelijk nog een andere GGZ-instelling moeten verslijten voordat ze me serieus namen en ik nu wekelijks begeleid word. Er waren periodes bij dat ik zo extreem gebukt ging onder de borderline-stress dat ik zelf- en moordneigingen kreeg. Dus je praat hier niet over een onschuldige ziekte .. zonder begeleiding ben je een tikkende tijdbom en zelfs met begeleiding is er geen garantie. Ik heb zelf ook niet alle 2000, maar wel een hoop van de berichten gelezen en ik denk dat voor een ieder die wil weten wat een borderliner doormaakt, mijn geval wel interessant is. Vooral interessant omdat ik in het begin nog niet wist dat ik Borderline had en ik dit forum keer op keer gebruikt heb om vrij uitvoerig te vertellen wat ik meemaak, voel, denk en doe. Vanaf 25-09-2016 (twee weken nadat de relatie uitging) heb ik mijn eerste bericht op het forum geplaatst. Vanaf dat moment kun je mijn berichten die ik in het begin vaak nog niet ondertekende herkennen aan: twee puntjes tussen zinnen of ik heb het ondertekend met R. en later vaker gewoon met Richard. Inmiddels ben ik volledig uit de borderline-stress. Zij zit niet meer de hele dag in mijn hoofd. Ik voel me met de dag gelukkiger en weet dat dit tegelijkertijd een valkuil kan zijn. De behandeling gaat goed en we gaan daar gewoon mee door. Duurt zeker nog wel een jaar, maar ik heb er vertrouwen in dat dit me gaat lukken. Omdat ik zelf zoveel gehad heb aan dit forum van Hein Pragt (ook een lotgenoot) wil ik daarom graag mijn ervaring delen en ik hoop dat jou dit ook steunt in de gedachte dat er hoop is, of je nu zelf borderliner bent, het vermoedt of dat jouw partner of vriend het misschien is. Haal uit het forum wat erin zit! Wij zijn ook geïnteresseerd in jouw verhaal. Schrijf gerust over jouw ervaring en als je vragen hebt, stel ze gewoon. Vaak krijg je binnen een dag of twee al zeker een reactie. Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke periode en hou hoop want er zijn genoeg mogelijkheden om prima te kunnen leven met borderline of iemand die dat heeft. Groet, Richard

Na een slechte periode ben ik iemand tegen gekomen waarbij het op alle vlakken klikt, onze relatie is voor beiden een heel relaxt gevoel. We praten over alles lachen en huilen samen en de tijd die we samen doorbrengen is echter altijd te kort! Maar de onzekere kant van mij slaat weer toe.... mn vriend zit in een echtscheiding , 9 maanden geleden is zn vrouw er op een dag vandoor gegaan met bijna de hele inboedel, en alle rekeningen leeggehaald, de kinderen mee en zijn hond heeft ze afgestaan... hij kwam dus echt in een huis met niks.. nu aan alle kanten probeert ze geld van hem los te krijgen en te manipuleren. Hij had een paar maanden geleden de kinderen verteld dat hij iemand had leren kennen en of ze het erg vonden dat ik af en toe langs zou komen als hun er waren. De kinderen waren er positief over en waren blij dat papa gelukkig was! Met zn 4en is het ook supergezellig en de kinderen zie je terug openbloeien, ze hebben beiden een vorm van autisme die door de moeder wel heel erg word overdreven en hier kunnen ze echt kind zijn! Nu een paar weken geleden had mijn vriend een gesprek met de jongens of ze het leuk vinden dat ik er was en of ze het niet erg vonden, omdat ik het namelijk een beetje moeilijk vond om te weten waar ik stond! De kids stuurden mij berichten dat ze me er graag bij hebben en dat ik het ontbrekende puzzeltje was. Mijn vriend zei dat we plannen hadden om samen te wonen in de toekomst en dat ik er wel regelmatig zou zijn, hun heb ik verteld dat ik ze ook graag zie en niet wil kwetsen en dat ik zeker hun moeder niet wil vervangen en dat ik gewoon er voor hun ook wil zijn als een vriendin. Maar nu eergisteren is er een mail gekomen van de advocaat van zn ex dat zij gerechtelijke stappen tegen mij gaat nemen omdat ik hier in huis zit (ook als mijn vriend er niet is) ik woon officieel bij mn ouders na een verbreking van een hele slechte relatie. Zij heeft zij uitgeschreven op het adres (de woning is van beiden maar wilt haar uitkopen aangezien het zijn ouderlijk huis is en zij 9 maanden geleden de woning heeft verlaten) ook begint ze te zeggen dat we niks mogen bespreken wat de kinderen niet aangaan, we zijn eerlijk tegen de kinderen en praten veel ... maar je zult ons nooit slecht over de moeder horen praten tegenover hun want de kinderen staan daar buiten.. maar waarom gun ze haar ex niks terwijl ze zelf de deur heeft dicht gedaan?

Hoi. Mijn relatie is helaas abrupt ten.einde gekomen en als wijs erna uit dat zij een vorm van bordeliner heeft 7 punten terecht. Ze zal dit niet toegeven maar ik kan haar niet laten gaan nu ik dit weet . Maak me zorgen om haar . Ze is dus inprenciepe al weer met een ander begonnen maar dit is geen liefde dit is de pijn weg neu... . Ze heeft zoveel meegemaakt een echt zware rugzak. Voor mij is het wachten waard maar iedereen zegt dat ik aan mezelf moet denken Ok is mischien ook zo maar ik hou zo veel van haar. De vraag is dus nu je weet wel. Ze heeft heel haar verleden vernamen en weet een nieuwe circkel aan het maken waar ik het einde bijwijze al weet. Heeft iemand raad.???

Hier kunt u reageren of vragen stellen over het onderwerp lichter leven. Reacties zullen pas na goedkeuring geplaatst worden. Vriendelijke groet, Hein Pragt

wat betekent: Res Ipsa Loquitur

Ik kreeg tijdens mijn slaap het getal pi te zien, dagen en dagen bleef het in mijn geheugen steken en wat moet ik er mee? Mijn papa's sterfdag :03/14 Mijn vriend's geboortedag : 03/14 Mijn geboortedag: 22/7 = 3,14 Graag zou ik weten waarom, kan iemand mij helpen AUB!

Ik heb een vriendin, de enige echte die ik ontmoet heb op mijn werk zo'n 20 jaar geleden. Het was een mooie meid maar ondanks mijn slechte ervaringen met mooie meiden, ik ben een vrouw, bleek zij zich daar totaal niet van bewust te zijn en was sociaal, loyaal, gezellig en altijd zichzelf. Ze werd een fijne collega maar naderhand ook mijn hartsvriendin. Er is er maar eén die ik alles kan vertellen en dat is zij. Ze heeft meerdere keren in het buitenland gewoond maar afstand heeft ons nooit gescheiden, eerder dichter bij elkaar gebracht. Ziekte, liefde, avontuur, we hebben samen alles wel een keertje meegemaakt. Mijn vriendin en ik zien elkaar soms maanden niet maar het contact is altijd goed en onze communicatie vanzelfsprekend. Zij is mijn vriendin, voor altijd. Wie herkent dit?

Beste ik ben heel verdrietig ik had tot gisteren nog een Bff een meisje en ik ben een jongen en we vertrouwde elkaar heel erg goed maar nu vertrouwt ze mij nimeer hoe kan ik haar vertrouwen terug winnen graag enkele tips ben kapot va verdriet ben 19jaar maar ik ween als een 6jarige voor onze vriendschap ze betekent heel veel voor mij!!

Hoii hoii! Ik ben een meisje van 15 die verliefd is... op een leraar... Het is moeilijk om hem zo maar te vergeten zeker als hij je juist helpt door de moeilijke stukken van je leven... hij maakt me zo blij gewoon! Hij is aardig en lief en zijn lach is de beste. Elke keer als ik hem zie of hij mij groeten we elkaar en soms haalt hij een grapje uit bvb: hij loopt dicht achter mij langs en trekt aan het touwtje van mijn tas zodat die korter wordt en dan deed ik de schouder band van mijn tas om en merkte dat die korter was en kijk hem dan aan en hij keek mij dan ook aan met een lach zo van: haha had ik je even te pakken! Ik ben te verliefd en volgend jaar ben ik van school af... wat moet ik doen?! Groetjes verliefd Beertje♡

Ik realiseer me dat deze site vooral bedoeld is voor mensen die proberen om te gaan met iemand met een persoonlijkheidsstoornis zoals borderline of narcistisch gedrag. Desalniettemin wil ik (een man van 39 met Borderline) je een specifieke vraag stellen. Ik weet eigenlijk al mijn hele leven dat er iets ‘mis’ is met mij. Ik heb in totaal drie relaties gehad, respectievelijk 4 jaar, 12 jaar en 8 jaar. Door mijn stoornis heb ik alle relaties weten te verknallen, maar dit is wel het laatste wat ik wil. Mijn laatste relatie is enkele maanden geleden beeindigd omdat ik te veel afhankelijk was van haar en in alle eerlijkheid, zo ging het ook met mijn eerdere relaties. Als je bij me bent doe ik alles voor je en ben ik een van de meest zorgzaamste mannen die je zult tegenkomen, maar ga je een keer de stad in met vriendinnen oid, breekt de pleuris uit. Ik vertrouw je dan niet, wil constant contact, wil weten wat je doet en probeer er op allerlei manieren achter te komen wat je aan het doen bent. Soms volg ik je, soms bel ik anderen om te horen of zij weten wat je doet, maar als ik er niet achter kom wat je doet of waar je bent word ik agressief en wil ik je vooral veel pijn doen. Mijn wraakgevoelens zijn op dat moment bizar groot en ik weet ze niet te onderdrukken. Je zult me zien als klootzak en je afvragen, waarom doe je zoiets, maar ik HAAT mezelf dat ik dit doe en wil er vanaf. Ik heb circa een jaar geleden te horen gekregen dat ik borderline heb, heb een vermogen uitgegeven aan therapeuten, heb gesproken met verschillene psychiaters, psychotherapeuten, heb relatietherapie geprobeerd en ben zelfs opgenomen in een kliniek op een gesloten afdeling. Z.g.a. alle kenmerken van borderline weet ik te omzeilen mbv een workaround of ander middel mij is geleerd, maar de woedeuitbarsting als “mijn vriendin” niets van zich laat horen als ze uitgaat weet ik niet te voorkomen. WAT KAN IK HIERAAN DOEN?

ik heb in de vorm van een gesneden hand in hout en is vijf cm hoog in hout gesneden graag een antwoord

Hoi, Ik wil graag een tatoeage laten zetten in de vorm van een symbool, voor loyaliteit wel te verstaan. Nu heb ik al het een en ander opgezocht op internet maar ik kom er niet aan uit... Iemand ideeën, ik hoor het graag! Groetjes.

Hier kunt u vragen stellen of reageren op het onderwerp: Slapen / ontspanningsoefeningen

Hey iedereen , mijn naam is Filip en woon in Belgie. Naar aanleiding vanwat vrienden van mij en mijn vriendin me dit weekend gezegd hebben ben ik op deze site terecht gekomen. Ik ben nu 42 jaar en heb bijna 11 jaar een relatie met een speciale vrouw van 39 . Onze relatie was vanin het begin heftig op gebied van sx en zo kwamen we beiden uit een andere relatie en kozen we voor elkaar. Na 8 maand van wegsteken kwam de dag dat we ervoor gingen...yes eindelijk samenwonen... maar na 2 dagen kreeg ik sms dat ze het niet meer zag zitten en vertrok ze terug bij haar ex, viel me heel zwaar want had relatie opgegeven met ex-vrouw waar ik 2 kinderen met heb. Na 3 weken stond ze terug aan mijn deur.. (ook nog de hare want ze betaalde nog steeds mee de huur) . 2 weken later ging ze terug bij haar ex maar bleef geregeld langs komen voor haar post... de ene keer heel goed gezind met sx en tonnen liefde de andere keer enkel om me te verwijten dreigen en woedebuien die erover gingen. (Vb. De gsm uit haar dochter haar handen trekken en hem stuk smijten en dan politie bellen en zeggen dat ik dat had gedaan , haar ex sturen en venster stuk slagen , seclijm in sleutelgat spuiten zodat ik niet meer binnen kon en waarna zei terug bij ex ging , laptop in droogkast steken en doen draaien ,op verjaardag van mijn zoon zijn kroon stuk scheuren ) ..... en toch bleef ik aan haar verslaafd en haar graag zien want ze bleef me maar hoop geven dag ze eigelijk mij wou en ging terugkomen. Ikzelf heb 2 jongens van ondertussen 17 en 12 jaar. Mijn vriendin heeft 1 dochter van 18 en een zoon van ook 12 jaar. Deze heeft wel ADHD en al vastgesteld op zijn 3 jaar . Ik ben heel positief ingesteld en heb tonnen van geduld. Een probleem is een uitdaging ,goede band met mijn ouders en mijn kinderen zijn heel belangrijk. Mijn vriendin is eerder een zwartkijker, een heel zenuwachtig type , kan echt niet stil zitten , heeft liever dat haar ma niet op bezoek komt, een zus die ze niet meer wil zien een broer waar ze fier op is maar die horen we misschien 2 keer op een jaar en zien we hoogste 1 keer per jaar. Haar dochter is een rustige stille waar we nooit problem mee hebben alsook mijn 2 zonen. Haar zoon met ADHD is enorm druk en eist enorm veel van haar . Dit maakt dat als vrijdagavond de kinderen komen ze al op de tippen van haar tenen loopt en dit haar enkel maar zenuwachtiger maakt dan ze al is. De eerste 7 jaren bracht dat wel ruzie s maar dat was dan hoogstens totdat haar kinderen na een week terug bij de papa gingen. Ikzelf heb mijn kids 4 dagen ipv co ouderschap omdat dat met mijn werk niet haalbaar is en haar ook niet wil opzadelen met 4 kinderen. Gezien het bijna onmogelijk is om met haar zoon ergens naartoe te gaan(2 uur aan zee en hij wil naar huis,op een weekje zeevakantie samen met de kids is mijn vriendin 3 keer naar huis gereden omwille van blijvend gezaag van haar zoon , een film kijken in de cinema duurt hem te lang bijgevolg zaagt hij de oren van mijn vriendin haar hoofd wat haar nog meer stress en zenuwen bezorgd waardoor zij het op mij begint uit te werken )doe ik met mijn kids veel dingen alleen wat natuurlijk ook woorden meebrengt. Want ik doe alles voor mijn kinderen en niets voor haar . -Ookal heb ik mijn exvrouw laten staan en voor haar gekozen dat blijft na 11 jaar voor haar een enorm struikelblok waar ze iedere keer over begint als bv ex belt ivm iets voor de kinderen.....en toch blijf ik haar graag zien -ook de alimentatie die ik betaal voor mijn kinderen maakt haar gek want volgens haar is dat geld dat ik aan mijn ex geef.iedere maand 260 euro die ik aan ex cadeau doe terwijl zei niets krijgt....en toch blijf ik haar graag zien -In het begin paste ze op mijn kids als ik maandag of dinsdag moest gaan werken.. dit stopte omdat ze vond dat zei dat niet moest doen terwijk mijn ex daar geld voor kreeg....maar toch blijf ik haar graag zien. -bijgevolg was ik regelmatig aangewezen op mijn ouders of ex om de kinderen op te vangen als ik maandag en dinsdag moest werken... natuurlijk moet ik dan soms ouders bellen of ex om iets af te spreken ivm de kinderen....maar toch blijf ik haar graag zien. -bijgevolg nog meer nutteloos gezaag over contact met ex en ouders. (Ik ga 1 keer bij mijn ouders om de 2 weken samen met kids bij hen voor ong 3 uur en de andere week bel ik altijd 1 keer naar mijn ouders voor de gewone babbel ) in het begin ging ze soms mee maar met haar zoon was dat moeilijk want die begon dan na nog geen uur tegen mijn vriendin dat hij naar huis wou. Mijn kinderen natuurlikk niet want die zijn heel graag op bezoek bij meme en pepe. Gevolg: vriendin ging niet meer bij mijn ouders op bezoek....maar toch blijf ik haar graag zien -gezien ik dat niet opgeef om mijn ouders te zien is er daar ook iedere keer gezaag over ... van ga bij uw mamaaken met uw kindjes of dat ik het haar weer lap da ik naar daar ga...dat maakte haar zo boos dat ze een paar smsen gestuurd heeft naar mijn ouders met leugens over dat ik zou drugs nemen,hormonen verkoop , dat ik nog een relatie heb met ex en dat zij,vriendin dan, alles voor me doet en mijn ouders fier moeten zijn voor de slechte opvoeding die ze gegeven hebben aan mij ,dat ik homo ben en met fotos op sites te zien ben enz enz erover dus ! Gevolg: ze is niet meer welkom bij mijn ouders dus nog meer gezaag en verwijten voor mij....maar toch blijf ik haar graag zien -haar kinderen hebben geen hobby en zijn enkel bezig op playstation of TV. Mijn jongste zoon doet voetbad en gaat dus 2 keer per week naar de training en heeft in weekend wedstrijd. Zondag gaat hij ook soms naar de scouts.mijn oudste zoon volgt sportschool en doet aan competitiezwemmen waarvoor hij 4x per week gaat trainen en iedere maand 1 wedstrijd zwemt. Ik vind dat belangrijk dat ze sociale kontakten hebben en graag sporten want ikzelf trainde tot 5 jaar geleden ook iedere week 5 keer per week bodybuilding en deed ook wedstrijden. Daardoor ben ik regelmatig op de baan om hen naar het zwembad en voetbal te brengen.daar heeft vriendin het ook heel moeilijk want ik doe alles voor mijn gasten en zei is minder dan mijn kinderen ...maar toch blijf ik haar graag zien. Deze dingen brengen haar soms in zo een woede dat ze me loopt te verwijten voor het vuilste wat je kan denken... ook heeft ze eens 4 krassen op mijn auto getrokken... ben ik al verschillende keren bij mijn ouders of in auto gaan slapen....heeft ze zo tegen badkamerdeur staan rammen en vanalles tegen gesmeten dat de deurlijst + deur zelf gespleten zijn... het glas vanin voordeur kapot geslegen ook het glas van de inductieplaat eraan moest geloven...sinds onlangs spuugt ze meerdere malen in mijn gezicht of in mijn eten.... schopt ze dat ik blauwe plekken heb... heeft ze al 2 keer met haar autosleuten gestoken dat ik bloedde...paar weken geleden nog een balk van 2 meter lang naar mij gesmeten en was gelukkig maar op mijn schouder, heb wel wonde... ook moet ik zien welke slip ik aantrek als ik werken ga... verdenkt ze dat ik met iedere vrouw aanpap die in mijn buurt komt... me wassen en baard afdoen voor werk geeft verdenkingen en gezaag...ze slaapt al 2 jaar in zetel omdat ze dat zelf wilt ook al heb ik al 100 maal gesmeekt om in bed te komen slapen (het is nu 2 mei en de telling van in bed komen slapen staat op 14 keer dit jaar... dit is dan meestal de keren dat ze sx wilt want dat beslist enkel zei, ikzelf heb opgegeven om te beginnen want dat is enkel een uitvlucht iedere keer en daar sta je dan...tegen mijn kinderen spreekt ze niet maar eist wel dat ik dat doe..natuurlijk zien mijn kinderen ook dat er iets mis is met haar en praat ik daar geregeld over met hen. Ze komen heel graag bij me en zullen dit ook blijven doen ...en zo een knuffel van de kids in een soms moeilijke periode geeft me sterkte. -ook is ze enorm onzeker over zichzelf en kan zich moeilijk uitdrukken met woorden. -ze heeft een gespierd lichaam dat eruit ziet als eentje van 21 jaar maar wegens een hormonebehandeling om zwanger te worden heeft ze geen mooi gaaf gezichtje.mij stoort het niet maar haar geeft het complexen en steeds opmerkingen naar andere vrouwen dan dat ik die mooier vind doordat. -heb een externe schijf waar zeker bijna 8000 foto s opstaan van meer dan 11 jaar. Er stonden ook nog 4 fotos op met ex samen vanop comuniefeest van mijn zoon, 6 fotos van motorrit samen met mijn ex schoonzus en nog enkele tientalle fotos vanop wedstrijden en beurzen waar ik voor mijn sponser moest gaan staan ...die heeft ze gewist omdat ze vond dat ik er daar gelukkiger uiteag dan bij haar maar ..... DAT WAS NOG MAAR EEN BEGIN... inderdaad bij 1 van haar volgende woedeaanvallen heeft ze gewoon heel mijn externe schijf gewist. Bijgevolg 11 jaar herinneringen van reizen... huis ... kinderen... alles weg. -heb een bevriende vrouw op FB die ik leren kennen heb 15 jaar geleden op reis waar ik heel soms een bericht naar stuurde maar ondanks dat het een vrouw was werd erdaar ook veel over gezaagd..ookal was het nu al 2 jaar geleden van mijn laatste bericht. uiteindelijk om ruzies te vermijden heb ik haar vriend verwijderd.paar dagen natuurlijk de vraag waarom ik haar verwijderd had...heb enkel geandwoord dat het niet aan haar lag maar ik geen relatieproblemen wou.heb dat ook laten zien aân mijn vriendin dat ik dat gedaan had.was natuurlijk mis want waarom vroeg die dat en dat was teken dat ik met haar iets had...mijn vriendin stuurt een bericht maar die vrouw met verwijten er echt over en dat ze mij met rust moet laten enz enz enz. Diezelfde namiddag bel ik naar die vrouw om te verontschuldigen voor vriendin haar gedrag en verwijten en leg kort mijn situatie uit. 1 week later heeft mijn vriendin mijn telrekening opgevraagd bij provider van de laatste 6 maanden waarop ze dus terug gevonden heeft dat ik 28 min gebeld heb met die andere vrouw... wat er nu uit haar mond komt kun je je niet voorstellen... zowel tegenover haar dan ivm haar eens opwachten,maken dat ze werk kwijt zal zijn enzenz maar tegenover mij is het nu vanals ze haar ogen open trekt tot als ze gaat slapen bijna niets anders dan over haar bedriegen en tekort doen en al jaren een relatie blablabla plus me gewoon overal gaan slecht maken bij vrienden en op FB met dingen die zij denkt maar helemaal zo niet zijn. Ikzelf heb ondertussen mijn fb weg gedaan want kreeg op alles gezaag gelijk wat ik poste of leuk vond. (Ook mocht ik mijn wachtwoord veranderen ze bleef op mijn fb kunnen en zat elke dag mijn mails te bekijken al meer dan 2 jaar lang) -had vroeger ook een tablet maar die heb ik eens stuk geslagen omdat ik de controles zo beu was en ze niets beters gevonden had om een ...totalreset te doen omdat er een veegteken als beveiliging opstond en ze er niet in kon kijken.. -vorige vakantie verwachte ze dat ik niets ging doen met mijn kinderen omdat ik al genoeg alimentatie betaal voor hen.. gevolg wij zijn alleen naar pretpark geweest ook gaan kayaken alleen en 3 dagen naar zee geweest alleen.het was super leuk met mijn kids zonder het thuis komen dan gerekend en de 130 berichten en 40 keer bellen die dag van haar gerekend dan. Als straf wou ze de week erna ook nergens heen samen. -en iedere keer blijf ik maar hopen dat ze zal veranderen maar stilaan geraakt een positieve mens ook aan het eind van zijn latijn hoor en zie dit nog moeilijk normaal komen. Ik kan gewoon niets meer goed doen of zeggen en ze loopt heel de dag te verwijten en me te kleineren of belachelijk te maken bij vrienden. Al hoelang zwijg ik op vele dingen of lieg ik zelfs om gewoon haar niet boos te maken en te zien dat ze niet ontploft... Om terug te komen op het begin van mijn verhaal... vrienden zegde me dat ze bordeline heeft en ben dit natuurlijk beginnen opzoeken... 1ste site waren de 9 kenmerken van bordeline.... helaas moest ik toegen dat ik haar herken ik zeker 7 dingen... viel even op mijn gat dat het allemaal zo klopte met wat ik aanschouw... zo ben ik op deze site gekomen en heb heel veel gelezen.... ik wou mijn verhaal ook even doen want mensen verstaan mijn kopzorgen niet en men verteld dit ook moeilijk tegenover anderen. Mijn nuchter verstand moet waarschijnlijk zeggen ---- maak dat je daar weg bent en liefst zo snel mogelijk..... Maar mijn zwakker liefde nog voor haarkant geeft moeilijk op.... IS ER DAAR NOG IETS AAN TE DOEN ? Grt,filip

Hier kunt u reageren op het onderwerp managementtaal.

Hallo, mijn vriendin heeft borderline en het kost me steeds meer moeite om daar mee om te gaan. Zij heeft al hulp gezocht maar ik zou graag willen weten of er ook meetings zijn of iets dergelijks voor partners waarvan hun vriend of vriendin borderline heeft. Ik wil het proberen te begrijpen en besef dat ik daarvior ook zelf om hulp wil vragen. Weet iemand wat ik kan doen? Groeten Rob

Ik heb een relatie gehad van meer dan 10 jaar. Het was geen relatie waar we elkaar iets hebben beloofd noch een of andere liefde getuigenis. In het begin was het puur voor de sx, daarna werden we ook vrienden maar beiden wouden niet meer. Het moment dat ik zwanger was, wou hij abortus of ik was hem kwijt. Ik koos voor het laatste, voed mijn kind zelfstandig op. Na 2 jaar elkaar niet gezien of gehoord, is het contact er weer, zelfs sx aan te pas gekomen maar over het kind wordt niet gerept. Nu komt hij erachter dat zijn nichtje en 'ons' dochter samen spelen en verwijt hij me dat ik zieke spelletjes speel. Ik vraag voor een dialoog maar weigert elke communicatie. Zou ik hem gewoon blokkeren of wachten tot hij weer bij zinnen komt?

Hier kunt u reageren op het onderwerp vriendschap met voordelen. Reacties zullen vaak dezelfde dag nog na goedkeuring geplaatst worden om de integriteit van deze site en uw eigen veiligheid te waarborgen. Vriendelijke groet, Hein Pragt .

Hier kunt u reageren op het onderwerp: Relativeren

Hier kunt u vragen stellen en reageren op de pagina beschadigende relaties. uw reactie zal na goedkeuring meestal dezelfde dag nog geplaatst worden. Vriendelijke groet, Hein Pragt .

Ik heb op 19 jarige leeftijd verkering gekregen met mijn toen 18 jarige man. Na een jaar of 2 zei hij dat hij toch ook wel eens iets wilde met een ander meisje. Maar hij wilde mij ook niet kwijt. Dilemma. Hij was een laatbloeier en had nog nauwelijks ervaring. Dus ik vobd dat ik hem toch maar ruimte moest geven. Dat het ons anders ws later zou gaan opbreken. Hoewel ik het bepaald heel erg vond. Er is nooit veel bijzonders gebeurd omdat hij wel leuk was qua uiterlijk, maar bepaald geen versierder. Na een paar jaar begon hij over advetenties in sxboekjes. Voorloper van de huidige sxsites.Dat wilde hij ook wel. Dat ging dan over partnerruil zoals dat toen heette. Ik heb daar in toegestemd met het idee dat dat eenmalige dingen zouden zijn die hem in staat stelden toch eens andere ervaring op te doen. Uiteindelijk hebben we heel veel stellen de revue zien passeren. Meestal was het eenmalig omdat ik eigenlijk geen behoefte daaraan heb. Ik ben niet erg sxueel georienteerd. Waarover ik me altijd schuldig voel. Ik kan hem naar mijn eigen idee niet geven waar hijbehoefte aan heeft. Hij is heel erg sxueel georienteerd. Nuer dat hij dat heel erg etaleert hoor. Hij us altijd een mooi en respectvol mens als persoon, dat is het gekke. Ik heb nooit nee tegen hem gezegd in onze

Hallo Ik ben Kim en ook ik heb 4 jaar lang een relatie gehad met iemand die een heleboel kenmerken heeft van BPS. Er is geen diagnose gesteld dus ik kan het niet met zekerheid zeggen, maar de afgelopen maanden heb ik er heel veel over gelezen en er kwam zoveel overeen met hoe ik mijn relatie ervaren heb! Relatie is nu verbroken maar tijdens onze relatie heeft hij zelf aangegeven te denken dat hij BPS heeft. Alleen een diagnose laten stellen dat was een brug te ver..... In het begin van onze relatie was ik de perfecte vrouw, ik werd op handen gedragen en hij kon me niet vaak genoeg zeggen hoe mooi, lief, speciaal en leuk ik was. Dit was een tijd waarin we elkaar zo vaak mogelijk zagen, ieder mogelijk moment, al was het maar 5 minuutjes, zagen we elkaar. Achteraf zie ik wel in dat het allemaal erg hard van stapel liep, op dat moment voelde het natuurlijk en het ging allemaal vanzelf. Het was geweldig, hij leek mij perfect te begrijpen en andersom, we konden over alles praten en waren ook echt de hele dag met elkaar bezig. Achteraf..nu bezien, eigenlijk allemaal te mooi om waar te zijn misschien. Wel merkte ik aan hem dat hij heel veel bevestiging nodig had, en erg onzeker was. Dit in tegenstelling tot de eerste indruk die ik van hem had, heel spontaan, charmant, open, grappig..gewoon iemand waarbij je graag in de buurt bent. En hij kwam heel zelfverzekerd over. Ik heb altijd geprobeerd hem te laten merken sat hij belangrijk voor me was..al lukte me dit ook niet altijd. Soms frustreerde het me en werd ik boos dat ik niet in mijn waarde gelaten werd Steeds meer merkte ik wel kleine dingetjes...jaloezie bv. Altijd bang voor concurrentie, andere mannen. Daardoor begon hij kleine kritiekpuntjes te geven...over mijn kleding bijvoorbeeld. Of mijn gedrag naar mensen toe, ben sociaal ingesteld...praatje maken werd op den duur niet meer op prijs gesteld..dominant, controlerend en jaloers gedrag Steeds meer kreeg ik het idee dat hij me wou veranderen. Dat ik dingen moest doen of laten omdat hij er problemen mee had, of last had van jaloezie en onzekerheid. Ik begon me ertegen te verzetten, ik was er niet van gediend. Daardoor botste het heel vaak, het is ook een aantal keren geweest dat we uit elkaar gingen. Eerst vanuit zijn initiatief..erna vanuit mij...ik trok het gewoon niet...het constante wantrouwen..vragen om bevestiging van mijn gevoelens voor hem..en dan vooral de manier waarop, het leek wel de omgedraaide wereld! Toch konden we telkens elkaar niet loslaten. Slopend... Gevolg van dingen die niet 'goed' waren in zijn ogen:, afstootgedrag, me negeren of laten voelen dat ik 'verkeerd' was. Met als gevolg dat ik me beetje bij beetje begon aan te passen, ook al ging dit totaal tegen mijn gevoel in. Ik begon op mijn tenen te lopen...heel vervelend..maar mijn hele realiteitsgevoel leek ik te verleggen. Voelde me op een bepaald moment zelf onzeker...en dacht bij alles wat ik deed of het 'goedgekeurd' zou worden. Desalniettemin bleef ik hoop houden dat alles weer werd zoals het ooit was...ook al ging het steeds minder lang goed. Ik leek inmiddels wel verslaafd aan de relatie. Heel stom. Als hij zichzelf was vertelde hij me over waarom hij soms zo reageerde..en dat ik goed was zoals ik was...maar kwam door onzekerheid, bang om me kwijt te raken etc... Hierdoor voelde ik me verantwoordelijk en probeerde rekening ermee te houden..met als gevolg dat je op eieren gaat lopen en jezelf noet bent of kunt zijn..soms werd er echt een beeld van me geschetst...vanuit wantrouwen en onzekerheid..zo kwetsend! Ik hield en hou nu eenmaal echt heel veel van hem en ik moet bekennen dat dit er zo geleidelijk ingeslopen is...ik kan geen precies omslagmoment noemen. Op den duur leek het een haat-liefdeverhouding..en dan vooral vanuit hem. Ik probeerde het intussen allemaal maar te bevatten...te denken aan hoe ik het kon veranderen...het leek me allemaal te ontglippen. Vooral de heftige uitlatingen omtrent het zeggen niet zonder mij te kunnen, me voor altijd bij zich te willen hebben, alles voor hem te zijn...maakt het nu zo ontzettend moeilijk te begrijpen dat het lijkt alsof ik nooit iets voor hem betekend heb...dat het allemaal een grote lichtbel geweest is. Het doet ontzettend veel pijn te beseffen dat iemand die je je hele hart gegeven hebt nu lijkt door te gaan met zijn leven alsof ik nooit bestaan heb. Ik kan natuurlijk niet met zekerheid zeggen hoe hij zich voelt..we hebbem geen contact meer..we zijn heel heftig uit elkaar gegaan waarbij van mijn kant ook behoorlijk heftige dingen gezegd zijn. Vanuit machteloosheid, verdriet, frustratie, woede,onbegrip en vooral heel veel verslagenheid. Het heeft een behoorlijke impact op me gehad. Emotioneel heb ik het er heel zwaar mee Ondanks alles zou ik hem zo weer in mijn hart sluiten...maar ik weet dat dit zo beter is Al zou ik niets liever willen dan iets van hem horen! Zelf heb ik ook geen contact meer gezocht.. Hij zei altijd emoties 10 keer zo hard te voelen. Ik maak mezelf gek met mijn gedachten...Voelt hij dit dan nu ook zo? Zal hij me missen? Denkt hij ook nog aan mij? Haat hij me? Heeft hij misschien alweer iemand anders om zijn pijn niet te hoeven voelen? En zo gaat dat maar door....om gek van te worden Waar ik mijn hoofd over breek is het feit dat ik nog geen maand geleden ALLES voor hem was..en hoe je van alles naar niets gaat in een paar weken....zal het nooit begrijpen. Maar het doet pijn... Natuurlijk vrijwaar ik mezelf niet...ben ook iemand die zijn mening niet onder stoelen of banken steekt...en heb zelf een vrij dominant karakter. Ik denk dat dat ook niet de ideale combinatie is. Ik laat mijn bericht nu even voor wat het is...wel confronterend als ik alles zo opschrijf. Erg emotioneel toch wel. Herkenningspunten, iemand die me hierdoorheen kan slepen? Wat een rotgevoel! Groetjes Kim

Hier kunt u reageren op het onderwerp: Pesten en buitensluiten. Alle vragen en reacties worden gecontroleerd en binnen 24 uur geplaatst.

Hier kunt u reageren op het onderwerp onmogelijke liefde. Reacties zullen pas na goedkeuring (meestal dezelfde dag) geplaatst worden, dit om de veiligheid van mijn bezoekers te beschermen. Vriendelijke groet, Hein Pragt .



Recente antwoorden op vragen op de site www.heinpragt.com

Hallo allemaal, Allereerst wil ik zeggen dat ik een golf van herkenning voel. Voornamelijk door jouw berichten, Huib. Ik wist dat mijn vriend gediagnosticeerd was met trekken van borderline. De eerste maanden waren alleen ze fijn, intens en als een verliefd puber waande we ons in onze eigen wereld. Langzaam brokkelde dit af door verwijten, beschuldigingen en impulsief gedrag dat hij "jaren niet vertoond" had (zijn woorden). Hij heeft een zware jeugd gehad maar niets van dit alles schrok mij af. Maar soms wil hij kinderen en vastigheid en nu is hij voor maanden vertrokken met een gekochte camper om te reizen. Dit is ongeveer hoe tegenstrijdig zijn leven is en ook voor hemzelf moet zijn. In het begin kon ik mij vinden In De verwijten en heb ik mij zo goed mogelijk proberen aan te passen. Nu krijg ik al verwijten wanneer ik iets liefs zeg zoals dat ik hem mis nu hij weg is. Alles wat ik zeg wordt persoonlijk als aanval gezien. Hiertegen zou hij zich dan moeten verdedigen door nog harder In De aanval te gaan. Het breekt mij op en ik vraag mij af wanneer dit zover is gekomen? Zelfs in restaurants en op terrassen word ik uitgescholden en beschreeuwd. Ik weet dat ik het niet moet accepteren maar ik denk steeds terug aan de fijne tijd die we hadden. Ik ben nog steeds verliefd op dezelfde persoon. Hoe kan ik dit terugdraaien? Hoe kan ik het beste reageren op zijn verwijten, zelfs wanneer ik lieve dingen zeg? Het werkt niet door aam te geven dat ze enkel lief bedoeld zijn en dat het geen verwijt is wanneer ik zeg dat ik hem mis. Groeten, Eva

Beste Mieke, Er worden hier al heel wijze woorden gesproken als reactie op je verhaal. Ik zou daar nog aan willen toevoegen dat je je bewust moet worden van wat er eigenlijk gebeurd. Deze man manipuleert je tot een met. Dat komt omdat hij gebruik maakt van jou zwakte. Daar zijn BLers meesters in. Daarnaast wordt jou ego gestreeld omdat hij je zo "nodig" heeft. Als je dit beseft/inziet dan zal er nooit iets veranderen, houd je dit patroontje in stand. Als je nog zo bezig bent met deze man dan is er volgens mij maar 1 oplossing. Deze man moet eerst in therapie. "Hulp"zoeken bij jou heeft geen enkele zin. Jij kunt hooguit begrip tonen of/en steun geven. Veiligheid geven door af en toe een arm om hem heen te slaan. Hij zal zijn gedrag moeten leren te reguleren en jou duidelijk moeten maken (delen) hoe er met hem omgegaan moet worden om in communicatie te kunnen komen/blijven. Als hij dan een eind op weg is in de therapie kan jij "ingebracht" worden en mogelijk richting relatie-therapie gaan. Je moet gewoon beseffen dat deze man ziek is en dat jij hem niet kan helpen. Daar moet een derde professionele kracht aan worden toegevoegd om beweging te krijgen. Zijn traumatische ervaringen zal hij anders tot in lengte van dagen op jou blijven projecteren. Jij begrijpt geen bal van wat hij doet/ervaart want het zijn ZIJN ervaringen. Jij wordt wel drager van zijn ellende omdat hij de ellende alleen NIET aankan. Dus projecteert hij zijn ellende op jou. Dan is hij er "even" van af. Begrijp je? Ik hoop dat je hier iets aan hebt. succes Mieke Huib

Richard, Snap jouw verhaal. Maar bijna elke narcist weet niet of hij/zij narcist is. Het is de normaalste zaak voor hun namelijk om zo te zijn. En willen niet eens deze 'beschuldiging' horen. Natuurlijk zijn er gradaties. En in ieder mens schuilt tegenwoordig wel iets van narcisme. Grensoverschrijdende gevallen vallen hier echt onder. Zelf ook ondervonden zoals in eerdere berichten van mij. En daar is niet mee te leven. Nu ik er bijna mentaal van verlost ben begin ik rust te krijgen. Zie nu ook weer hoe het wel kan. Top als jij jezelf hieronder vindt vallen en er iets aan wilt doen. Succes. Paul

Is dat guilttripping.

Terwijl het schokkende en ingrijpende dingen zijn die zijn overkomen. Ze willen het niet voelen en er ook niet bij nadenken en het is zo veel gemakkelijker het slachtoffer de schuld te geven alhoewel het wel schadelijk is voor het slachtoffer en als ze dat meerdere keren doen dan ben je verbijsterd en heb je geen geloof en vertrouwen meer en op den duur geloof je het zelf niet meer. Ze moeten ergens een zondebok voor hebben en er is altijd wel iemand die victimblamende opmerkingen schrijft richting slachtoffer en de dader victimizen want anders is het zo ingewikkeld en dan moeten ze zo nadenken. Dit is veel eenvoudiger door het weg te rationaliseren. Het zijn maar simpele en oppervlakkige types die mededeelnemer zijn. Soms verzinnen ze maar wat en van alles het slachtoffer de schuld geven. Ook nog zeggen in psychologiemagazine dat ze waarde hechten aan loyaliteit en trouw zijn aan gezag en die hoog in het vaandel hebben staan en kuisheid nou mooi kuis als je vind dat ze de rollen omgedraaien. Nou dan heb je gezag mooi hoog in het vaandel staan als je er zo simpleminded over denkt. Ze denken niet verder dan hun neus lang is en verdenken iedereen van alles en het zijn vaak de goeie mensen. Hoe dan ook men heeft maar van anderen af te blijven en van andermans eigendommen en iedereen verdient bescherming voor z"n individuele rechten recht op onaantastbaarheid en integriteit. Wie zoiets niet begrijpt heeft een inburgeringscursus nodig. het zijn toneelspelers om er een slaatje uit te slaan. .

Dan hoeven ze niet te voelen en te denken. Het overkomt hun niet denken ze in al hun hoogmoed en arrogantie.

@8979/Maar waar houd je dan van, want in het verhaal wat je beschrijft lees ik eigenlijk alleen maar ellende en weinig houden van. Wat je moet doen? Tja, dat ligt eraan wat je wilt. Besef wel dat hij ziek in is zowel zijn liefde als in zijn haat. Gezond is deze relatie dus allerminst. Enfin, als je kiest voor deze ongezonde liefde omdat het je iets biedt (het is bijvoorbeeld best heerlijk als iemand zoveel van je te houden dat hij niet zonder je kan, het is ook fijn om voor iemand te zorgen in de illusie dat jij hem wel kan helpen), dam moet je heel helder zijn in het stellen van grenzen, dan moet je heel goed op jezelf letten en duidelijk zijn dat je je niet laat manipuleren en je het niet accepteert dat hij zich op een bepaalde manier gedraagt. Verbind daar ook consequenties aan: 'Als jij niet stopt met dit gedrag, dan stop ik met dit gesprek en ga ik weg'/ Als jij stopt met dit gedrag, dan zetten we dit gesprek voort'. Het besef dat het niet persoonlijk bedoeld is maar dat het de ziekte is die maakt dat hij zich zo gedraagt wil ook nog weleens helpen maar is geen excuus voor het gedrag wat hij vertoont. Ziekte of niet, je mag niet toestaan dat iemand je slecht behandeld. En als hij er niet toe is staat is het op dat moment te veranderen omdat de spanning te hoog is, dan moet je afstand nemen van die situatie. Wat overigens het beste is wat je kan doen is alle contacten verbreken. in het echt, op sociale media, blokkeren op je telefoon, alles. Zodat hij geen contact met jou kan zoeken en jij niet in de verleiding komt hem weer te helpen bij zijn zoveelste drama (want dat zal het altijd blijven) Dat doet in het begin heel veel pijn maar is op den duur het beste want deze 'liefde' geeft je alleen maar heel veel ellende en is funest voor je zelfrespect, eigenwaarde en zelfvertrouwen. Maar ik heb niet het idee dat je hier al aan toe bent. Succes Mieke.

Nog eens je eigen verhaal lezen, alsof het van een ander is. En je dan de volgende vraag stellen: Kan deze vrouw ooit gelukkig hiervan worden of wordt er misbruikt gemaakt van haar verzorgende karakter? Wil je gelukkig worden of een voetveeg?

Hallo mijn naam is mieke Ik leef sinds een jaar met een man heel lief verzorgt straalt klasse uit. Het probleem is dat die man heel wat meegemaakt heeft vanaf zijn jeugd waar alles begon ( ga er niet over uitwijden) Het aantrekken en afstoten is al vanaf het begin van onze relatie....we zien elkaar super graag toch gaat hij steeds weg vvoor 1 a 2 dagen soms de zelfde dag terug. Hij vertelt dingen tegen mij wat duidelijk op hem van toepassing zijn...dan komt hij al wenend terug en smeekt hij om terug te komen....hij zegt dan dat het zonder mij niet lukt..ik zie u graag ..ik kan er niks aan doen ,iemand in mij zegt dat ik dit moet doen..ik kan er niet tegen vechten het is een procces zegt hij dan. We hebben hele mooie momenten gehad...na een leuke dag kan hij plots veranderen en zegt hij t is definitief gedaan tussen ons maar dit houd hij nooit vol. Nu zijn we een jaar samen (medicatie verslaafd) hij onderdrukt zijn gevoelens met temesta..hij is beginnen afbouwen maar nu hij weg is terug heeft hij de dosis weer verhoogt...zo kan hij volhouden dat het volledig gedaan is. Laatste keer toen hij 1 nacht weg gegaan is ,smeekte hij dat het niet lukt zonder mij . Mis je gelijk zot ...laat me niet vallen,il laat hem.komen begint te wenen en ik zei ga eens naar u pa hij wil met je praten...2 u later komt hij bij me en zegt hij dat hij inzicht gekregen heeft van eijn vader en zus dat we niet bij elkaar passen zij spelen een hele vuile rol in dit spel...ik ben zogezegd te sterk voor hem(zit in medische sector) ik weet ongeveer hoe ik hem kan helpen de juiste weg te vinden om hulp...hij heeft een zwaar traumatische jeugd gehad..zus en vader zwaar alcohol probleem ...daar luistert hij naar. Ik zou hem moeten kunnen los laten maar ik hou teveel van die man ..hij zit te diep geworteld in mij. Wat moet ik nu doen

Hallo schrijvers, Ik vind het prettig als ik tegen iemand praat met een naam. Maakt niet uit welke fictieve naam. Het maakt het makkelijker voor de communicatie. Aan schrijver 9juni 23:33: Ik weet niet hoe je mijn woorden hebt opgevat. Ben je het eens met wat ik schreef of juist niet. Ik sta open voor dialoog. Ik kan meer leren van iemand die het niet met mij eens is dan van iemand die het met mij eens is. Dat iemand het met mij eens is is prettig om te horen maar daar leer ik verder niets van. Van diegene die het niet met mij eens is kan ik, in de dialoog, leren. Wat je schrijft over bedriegen/liegen/ander in het spel is herkenbaar met een BLer in een relatie. Jouw continue twijfel, wankel zelfvertrouwen e.d. is logisch. Mogelijk komt dit gevoel doordat het regelmatig uit is gegaan. Dan sta je buiten spel en ga je van alles bedenken, over nadenken of aan denken. Je bent in de war! Ik heb van mijn therapeut geleerd om je gevoel heel zuiver te houden. Dus als je van iemand houdt hou JIJ van iemand zonder dat je kijkt hoe die ander over je denkt/voelt. Het is JOUW gevoel. Dus als je vriendin zou zeggen "ik wil geen contact meer met jou" dan blijft JOUW gevoel staan. Dan ben je onafhankelijk en niet afhankelijk van wat je vriendin van je vindt. In jou geval hoef je m.i. geen twijfels te hebben, hoef je niet bang te zijn dat zij met een ander op pad is etc. Het gaat om je gevoel van onafhankelijkheid. Trouwens zou je deze gevoelens ook in een "normale" relatie kunnen hebben. Feitelijk maakt het niets uit. Bij een BLer komt het verlaten van iemand echter meer aan de orde dan in een "normale" relatie. Heeft je vriendin veel last van verlatingsangst? Is zij regelmatig bang dat jij niet meer van haar houdt?? Je weet toch dat BLers drama creëren. Daar leven zij op. Dus maakt de BLer drama waardoor de zaak uit de hand loopt en er verlaten wordt. Ik noem dit verlaten een geforceerde time-out. De BLer ziet dit anders. De BLer ziet dit als" zie je nou wel....ik word verlaten, hij houdt niet meer van mij!!" De BLer wordt bevestigd in zijn/haar verlatingsangst. Een paradox dus. Wat je niet wilt dat creëer je!! Het is heel lastig dit soort patronen de BLer duidelijk te maken. Vaak kan dit soort zaken alleen besproken worden met een therapeut erbij. Ik vind het echt fantastisch dat jullie samen in therapie zijn gegaan. Mij is dat niet gelukt dus ben ik geweldig jaloers!! :-) op je. Wil je wat meer vertellen over hoe jullie samen tot het besluit zijn gekomen om in therapie te gaan? Daar ben ik natuurlijk reuze benieuwd naar. Aan schrijver 10 juni 8:20: Ik lees kort gezegd in je woorden "wat heb je er voor over" en dus "hoever ben je bereid te gaan om een relatie met een BLer aan te gaan". In aansluiting op mijn reactie van hierboven kan ik alleen zeggen dat het dus heel belangrijk is dat je onafhankelijk in zo'n relatie gaat staan. Dat je je grenzen duidelijk stelt. Dus goed bij jezelf blijft. Niet bang bent voor afwijzing, vernedering, schelden, projectie etc. Dat is allemaal schreeuwen (ook letterlijk) om aandacht. Dat je heel goed beseft dat je BLer ziek is en geholpen moet worden. Als je zo in de relatie kan staan dan kan je het volhouden. Dus niet afhankelijk zijn van het gedrag van je BLer. That's killing!! En .......als je een relatie met een BLer aangaat moet daar ook je verantwoordelijkheid voor nemen. Kan je je verantwoordelijkheid niet waarmaken dan........nooit aan beginnen!! groet Huib

Een relatie hoeft echt alleen altijd leuk en gezellig te zijn. Maar om altijd maar te vechten of in gevecht te zijn in een relatie lijkt me nou ook niet helemaal de bedoeling. In de laatste vier maanden is het vier keer uitgeweest, geef je aan. Lijkt me er vermoeiend en ingrijpend voor je eigen mentale balans. Even los van een eventuele diagnose van je vriendin: is dit wat je wilt/ is dit wat je zoekt in een relatie/ biedt deze relatie je nog iets/ haal je er genoeg vreugde en plezier uit/ is dit de relatie die je altijd heb willen hebben/ ben jij nog zichtbaar/ wordt er voldoende rekening gehouden met jou wensen en karakter of is de kwaliteit en intensiteit van de relatie afhankelijk van alleen maar jouw aanpassingsvermogen?/ Wat heb je er voor over en waarom? Misschien relevante vragen om eens onder de loep te nemen. En als je tot de conclusie komt dat het dit allemaal waard is, dan wee je in ieder geval waarvoor je voortdurend vecht. Succes!

Beste Huib, ik weet niet wat ik lees, in dit geval laat ik mijn naam achterwege. Ik heb nu drie en een half jaar een relatie met een borderliner, tenminste er zijn nogal wat symptomen die overeenkomen met mijn vriendin, wisselende stemmingen,snel boos, extreem reageren { relatie is in de laatste vier maanden ook vier keer aan en uit geweest} Mijn intuïtie en onderbuik gevoel, zei me een keer dat er nog iemand in het spel was. Uiteindelijk heb ik dit besproken met mijn vriendin, en het gewoon op de man af gevraagd. Ga je vreemd? Haar antwoord was, dat ze dat nooit zou doen, ze begint er nu nog steeds zelf over en zegt dat ze niet tot zoiets in staat is, kan een borderliner dan zo hard liegen en je ook nog recht in je ogen kijken? Ik twijfel continu over dit onderwerp, omdat ze me gewoon belt en normaal doet. Ik denk dat ik door deze relatie ook mijn eigen zelfvertrouwen heb geschaad, we zijn nu beiden in therapie {mindfullness} ik hoop dat het gaat werken voor ons, en inderdaad het is soms erg moeilijk in zo n relatie, dan weer zo en even later weer anders, verder is het een schat van een vrouw, zeer zorgzaam en lief. Ik vind het echt moeilijk soms, maar daarentegen hou ik zielsveel van haar. Ik heb er ook over gedacht om de relatie te beëindigen, maar hou teveel van haar....zo heb ik het toch even van me afgeschreven, er zijn ongetwijfeld veel meer mensen met dit onderwerp bezig, als jullie dit ook hebben meegemaakt of nu juist meemaken, misschien hebben jullie tips of goede raad....bvd.......mvg.

Normaal schrijf ik op een ander deel van dit forum. Dat komt omdat mijn ex-partner meerdere stoornissen en naar later is gebleken ook meerdere persoonlijkheden heeft. Maar bovenal is het een gewetenloos kwaadaardig narcist, die bewust gaat mishandelen zodra er een waanidee ontstaat dat voor haar tot waarheid wordt verheven. En vervolgens begint het psychische spel van mensen tegen je opzetten, laster, bewuste psychische mishandeling en via facebook vervolgens jou blijven manipuleren en jennen, treiteren. Het heeft mij het Narcistisch Slachtoffer Syndroom opgeleverd. Zoek dat gerust eens op want als je met een echte narcist te maken hebt gehad dan is de kans groot dat als je de kenmerken hiervan leest dat je veel herkenning bij jezelf zult vinden. Dit syndroom behoort tot de moderne psychologie en staat op het punt om opgenomen te worden als psychische ziekte in de eerstvolgende versie van DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders). Deze mensen kennen geen empathie. Sterker nog de kwaadaardig narcisten zijn vergelijkbaar met een Sadist of Psychopaat. Heel veel sterkte als je in een relatie zit met zo'n persoon. En probeer snel te achterhalen welk type narcist je mee te maken hebt. Zelf ben ik ook narcist en heb ik er inmiddels heel veel over gelezen. Er zijn gradaties. je hebt narcisten met een goede inborst, maar die wel beschadigd zijn en op bepaalde vlakken moeite hebben om empathisch te handelen, relaties in stand te houden en liefde te geven die blijvend is, maar die dit alles niet bewust doen. Dit type verdient het wel om steun te krijgen zolang ze ook aan zichzelf willen werken. Het andere type is kwaadaardig, beschadigd bewust en haalt energie uit het leegzuigen van de energie van de ander. Bij dit type is het advies overduidelijk: wegwezen. Hoe verzorgend en helpend je eigen karakter ook is: het gaat je niet lukken en er blijft helemaal niets van je over als je niet snel leert hoe je jezelf kunt beschermen. Richard

Hallo onbekende, Ik begrijp volledig wat je bedoelt met je schrijven. Een voorwaarde, als het gaat om veranderen, is m.i. dat de client/patient WIL veranderen en ERKENT dat zij/hij een stoornis heeft. Daar is moed voor nodig. Net zoals er moed voor nodig is om uit te spreken dat je alcoholist bent en geholpen wil worden. Ik heb zelf een relatie met een BLer gehad. Volgens mij is een relatie met een BLer inderdaad een hopeloze zaak als de BLer weigert om met zichzelf aan de slag te gaan.Je blijft dan alle shit over je heen krijgen zonder dat er enig inzicht komt. Soms kleine momenten van inzicht die een paar uur later weer weg/vergeten zijn.Voor partners van BLers die erkennen dat zij een stoornis hebben zou ik willen zeggen. - Zorg voor een goede houding naar je BLer. Praat vanuit het besef dat de BLer hard werkt om haar/zijn gedrag te reguleren. - Voel je niet persoonlijk aangevallen als BLer in een slechte bui is en ineens vernederend/vervelend/naar kan doen. - Benoem wat je ziet, zodat de BLer er over na kan denken wat er vooraf misschien is gebeurd waardoor hij/zij ineens zo kan reageren; dit helpt enorm, want natuurlijk baalt de BLer ervan als hij/zij zo doet. - Geef ruimte, enorm veel waarin de BLer kan zijn wie hij/zij is en rustig kan onderzoeken wat het is/betekent in de relatie, hij/zij wordt dus niet continue bestookt met waarom hij/zij dit heeft gedaan of waarom, et cetera. - De partner van een BLer stelt grenzen. Niet teveel, want dat is verwarrend/teveel maar gewoon wel duidelijke. - De partner van een BLer veroordeelt de BLer niet als hij/zij een paar dagen een ijskoningin is, hij/zij hoeft de partner dan ook niet te verantwoorden hiervoor. Dit maakt dat de BLer dus ook niet over zijn/haar grenzen gaat, omdat hij/zij denkt dat het misschien zo hoort. Dit vergt nogal wat van de partner, maar ik ben er van overtuigd dat dit de enige manier is om een relatie te laten slagen. Met de nadrukkelijke voorwaarde dat de BLer weet en erkent dat hij/zij een BLer is en hulp nodig heeft. Het is niet leuk om voorwaardelijk te zijn in relatie, maar in dit geval vind ik het gerechtvaardigd om juist voor de relatie te "eisen" dat de BLer in therapie gaat. Als de BLer weigert of niet wil inzien dat hij/zij in therapie moet is er geen relatie mogelijk in mijn ogen. Ik heb er in mijn relatie zoveel over gelezen en in dit forum ook over geschreven. Ik ben in therapie geweest om de BLer te leren begrijpen, begrip te tonen voor haar stoornis, haar te steunen, haar veiligheid te bieden. Ik bleef tegen een muur van onvermogen lopen. Als de BLer weigert of er niet bewust van is dat hij/zij ziek is dan blijf je als partner alle shit over je heen krijgen. De ene irreële projectie na de andere krijg je dan om je oren. Dit door het simpele feit dat de BLer ervan overtuigd is dat alles aan die ander ligt en dus niet aan de BLer. De partner heeft hulp nodig NIET de BLer. Ik ben benieuwd of er mensen zijn die een langdurige relatie hebben met een BLer die weigert of niet in therapie wil of niet inziet dat hij/zij ziek is. Groet Huib

Waar moet ik beginnen. Ik heb 7 jaar geleden een affaire gehad met een getrouwde man. Ik was alleen toen. Na 2 jaar begon alles zo moeilijk te worden en ik verbrak alle contact. Hij belde stuurde mij nog maanden. Hij zou vertrekken bij zijn vrouw maar was er nog steeds. Ik zag hem doodgraag ik was stapelzot van hem. Maar ik zette door en verdween van de aardbol voor hem. Na 2 jaar krijg ik een brief van hem. Dat hij gescheiden is en hij nog steeds denkt aan mij. Ik zat ondertussen in een relatie en was gelukkig. Ik negeerde alles. Plots begint hij terug met appjes te sturen 6 á 10 op één jaar. Soms reageer ik soms niet. Maar het laatste wat ik stuurde was dat hij verder moest met zijn leven. Nu 6 weken geleden lopen we elkaar terug tegen het lijf. Hij met zijn nieuwe vriendin en ik nog steeds met mijn vriend. Ik negeer hem en hij mij ook. Tot ‘s avonds hij belt. Ik denk nog elke dag aan je. Ik heb iemand maar ik ben niet gelukkig zegt hij. Ik heb even een dipje in relatie met vriend. Ik ga hier op in en spreek af met hem. Daar staan we dan tegenover elkaar. De vonk springt over en we beginnen te zoenen. Hij scheurt de kleren van mijn lijf en ik van hem. Het voelde zo goed zo vertrouwd. Alle gevoelens komen terug ik voel vlinders. We nemen afscheid en de dag erna belt hij. Ik ga mijn huidige relatie niet op het spel zetten. Ik heb teveel opgebouwd nu. Zie je graag. Maak iets fijn van je leven. We verbreken alle contact! Ik wist niet wat ik hoorde. Is dit nu een wraakactie van hem? Omdat ik heb zoveel jaren geleden heb laten zitten? Ik ben gekwetst en kwaad. Wat moet ik hiermee?

Hallo Moeders van dochters in de problemen. Ja, dat van die dochters die zoveel problemen, verdriet, woede en angst hebben is niet zo gelukkigi. Hoe komt dat allemaal zo? En te weten dat voor iedereen, dus ook voor jullie zelf en op hun beurt voor jullie kinderen, geldt dat: "ouders het grootste voorbeeld zijn voor hun kinderen, de rest van ons leven". Welk een voorbeeld hebben zij dan gekregen van jou? Wat is er dan met jullie aan de hand? Want de reden waarom je kind zo ziek is en vlucht van jou kan bij jou liggen. En waarom het blijft duren? Misschien omdat jij het niet begrijpt dat de verandering bij jou ligt te wachten? Hier komen schrijven wat er allemaal aan de hand is en dat je zoveel verdriet hebt zal niet helpen. NIET dus. Wat wel helpt is te vragen: kind van mij, wat kan ik doen om jou te helpen? En als ze dan boos worden is zeer normaal. Maar, aanvaard want als de boosheid eruit komt, zit de liefde daar gewoon ONDER. DE LIEFDE ZIT ONDER DE WOEDE. Het is een uitdaging, dat is waar. Maar je bent toch al verdrietig, wat heb je te verliezen? Aanvaard de boosheid van jou kind. Die moet er eerst uit worden geschopt. Dan komt de liefde terug te voorschijn. Er is hoop. Oja, met mijn kinderen gaat het goed. Soms zijn ze boos op mij, soms moeten wij ook praten, maar het raakt opgelost. Als u mij niet gelooft, spijtig. Ontdek het zelf... want anders verandert er niets. Ik wens u het beste. Sonja

Hallo...Ik ben moeder van twee dochters met een persoonlijkheidsstoornis, de 1 laagbegaafd, de ander met meer intellect. Niemand in mijn omgeving heeft ooit vraagtekens gezet bij het gedrag van mijn dochters, mijn jongste dochter ging zelf naar het speciaal onderwijs, zij is slechthorend, maar ook hier werd niets gesignaleerd. Mijn oudste dochter heeft twee jaar op de reguliere mavo gezeten, is daarna ook naar speciaal onderwijs gegaan, zij liep toen helemaal stuk, werd gepest etc.Deze mavo heeft zij afgemaakt. Mijn jongste dochter heeft de relatie van mijn tweede man en mij bijna op de klippen laten lopen, liegen bedriegen was haar niet onbekend, was het gevoel niet zo sterk geweest tussen mijn man en mij dan was haar dit zeker gelukt. deze dochter zie ik sinds 2013 niet meer, zij is zelf uit onze moeder dochter relatie gestapt. Mijn oudste dochter, nu bijna 37, vertoonde als kind ook vreemd gedrag, op de grond zitten en zichzelf aan de haren trekken bijv. ik verklaarde dit door het te verzachten want ach ze had ook al veel meegemaakt, haar ouders gescheiden, mishandeld door haar vader oa. deze dochter heeft mij op 7 maart dit jaar bijna letterlijk de deur uitgetrapt. als ik alles achteraf bekijk mijn geheugen doorlees, heeft ook zij te maken met een persoonlijkheid stoornis, ze is een kei in het manipuleren, ook liegen is haar niet onbekend, ze durft je hierbij recht in de ogen te kijken! Ik ben heel onzeker geworden door deze tantes, echter na de breuk met mijn oudste, voel ik mij rustig, mss vreemd, maar voor mij een reden om de zaak eens goed onder de loep te nemen. Ik ben vastbesloten om met hun geen contact meer te zoeken, ik ga mijn leven oppakken en uiteindelijk mijn leven leven. Zou het contact weer hersteld worden dan is dat niet goed voor mij, ben ik recent achtergekomen. Even van mij afschrijven helpt mij....

Hier ook het probleem! Beide getrouwd, hij 20 jaar ouder en collega. Maar o zo gek op elkaar! Beide blijven maar om elkaar heen draaien omdat we weten dat het niet kan. Maar voor ons beide wordt het steeds moeilijker. We blijven beide nadenken maar zijn graag samen! We proberen onze verliefdheid in toom te houden en zijn goede vrienden die voor elkaar klaar staan. Zo kunnen we bij elkaar zijn en van elkaars gezelschap genieten. Maar moeilijk is het soms wel!

En ik snap niet waarom iemand een relatie aangaat met een getrouwd persoon.

Merci! Ik heb er echt, kei, kei, kei, kei veel aan gehad. Groetjesss, Linda

Wat is het leven toch moeilijk. Ik heb een relatie met een getrouwde midlife man. Hij kan stap niet zetten. Wat speelt er af achter de muren van het mooie huis, wat speelt er af als je 20+ jaar samen bent en je deelt niets meer, behalve een dak en kinderen. Waarom doen mensen dit elkaar aan, te goed om te blijven, te slecht om te gaan? Maar dan komt er verliefdheid, ook jeugdliefde en nog vertel je het niet. Ik snap het niet.

Liefde borderline een zeer slopende relatie die alle energie uit je lichaam trekt tot dat je op een avond zelf flipt en zegt genoeg is genoeg . Om je wegwijs te maken in relatie met iemand die bordeline heeft .niet alle bordeliner zijn zelfde ze bedoelen het niet zo ze willen je geen pijn doen ze kunnen er niks aan doen het is ook niet jou schuld .MAAR ZE DOEN HET WEL ZE LIEGEN BEDRIEGEN VERSPREIDEN LEUGENS ALLES WAT ZE ZELF ZIJN HEB JIJ JIJ HEBT HULP NODIG JIJ BENT DE GEK . Als je dit alles aan kan moet je niet denken dat je er al bent ze leven op drama gaat het te normaal zoeken ze wel iets om vlam te vatte .manipuleren zijn ze meester in .aantrekken afstoten van kinderen willen de ene dag en de andere dag je verlaten dat is wat je mee gaat maken .kan het niet mooier maken . De mooie momenten met mijn bordeline vriendin uitbundig ze kon super genieten gezelligheid tot in de kleine uurtjes de sks geweldig .impulsief heeft ook zijn goede kant het was niet allemaal slecht .Ik hou nog steeds van haar maar ik ging er zelf aan kapot .Ik heb haar op alles geblokt hoop haar niet meer tegen te komen .mensen die het aandurven succes maar bereid je voor op een bak allende .

Thanks. Het heeft inderdaad heel wat teweeg gebracht. Zelfs meer dan scheiding van de moeder van mijn kinderen. Die allang een ander had tijdens huwelijk maar nu wel mee getrouwd is. Ook dat snap ik van mezelf niet. Het zal nog wel een tijdje duren voordat ik weer helemaal mezelf ben. Zeker omdat ik haar (laatste relatie) nog af en toe tegen kom. Wonen in hetzelfde dorp. Via deze weg wil ik de mensen bedanken die gereageerd hebben op mijn berichten. En ik hoop een bijdrage te hebben geleverd voor diegene die nog twijfelen of zoekende zijn naar antwoorden.

ik ben het volledig met je eens. Gewoon helemaal stoppen, social media blokkeren, alles blokkeren. Alleen zo kom je los van de ongezonde liefde en haat. Een pijnlijk proces omdat er toch heftige gevoelens van liefde zijn en eveneens een pijnlijk proces omdat het waarschijnlijk is dat de ex-partner alles in het werk stelt om je weer terug te krijgen en als duidelijk is dat dat echt niet lukt, je achtervolgt, lastig valt, zwart maakt en heel heel vervelend kan worden. Laat je niet verleiden tot een reactie, houd je bezig met je eigen herstel (zo'n relatie brengt nogal wat emotionele schade toe) en dan zal na verloop van tijd de storm gaan liggen. En kan je weer verder met je leven.

Ik wil graag nog een keer reageren. De vorige was ook van mij. Voor diegene die dit allemaal gelezen heeft of nog zoekende is naar antwoorden en dit herkend dan is dit mijn advies. Stop er alsjeblieft meteen mee! Hoe moeilijk ook!! Je zal nooit echt gelukkig zijn. Ik heb de relatie eind januari beëindigd. En lang last van gehad. En nog steeds een beetje om het gemis van het mooie wat er ook was. Maar het opent ook nieuwe deuren en als je daar klaar voor bent dan zal het een verademing zijn. Ik merk dat nu al ! Al 4 maanden geen strijd of verveel meer. Nooit, maar dan ook nooit, meer zo iemand met zo'n persoonlijkheidsstoornis. Na alles nog eens onder de loep te hebben genomen kan ik dit wel zeggen. Ik en jij ( voor degene die dit leest) komt voorop. Niet en/of nooit die ander !!! Hoe leuk en aantrekkelijk ze zijn. Ik hoop hiermee iemand te helpen om de juiste beslissing te nemen.

Beste Hein, Ik zou graag wat meer informatie hebben over accu cellen om de zonnecellen op aan te sluiten. Welke accu is het beste om te gebruiken? Groet, Hendrik.

Ik lees dit allemaal.De tranen springen in mijn ogen, ik denk dat mijn 22 jarige dochter ook een persoonlijksstoornis heeft. Rond haar 17e deed zij al moeilijk misschien eerder. Dan zeiden familie/ vriendinnen of zelfs de huisarts o puberen. Ja mijn neus dacht ik dan. Ik werkte mij rot. Ze kreeg liefde etc, ze kwam niks te kort. Ik was wel streng, niet naar disco's of hangen met vrienden. Ik vond vriendinnen thuis of bios ok. En je diploma behalen . Normen en waarden. Haar netjes opgevoed. Nou 1 jaar geleden begon ze steeds mij uit te schelden k dit k dat, lui alleen maar slapen of juist weer niet. Veel shoppen(van duo) verder soms naar school. Ik kon haar niet steeds controleren. Ook naar Psyq geweest etc.testen gedaan .Ik was er niet bij moest wachten in de wachtruimte.toen zij eruit kwam zei ze o niks aan de hand. Ze wisten niet wat zei had ofzo? Daar sta je dan wat nu. We konden altijd goed opschieten als moeder en dochter. Maar nu praat zij niet , groet ons niet . En ook niet naar familie meer. Alleen in haar eigen wereld ( haar slaapkamer). Maar wel willen eten en klagen dat de koelkast leeg is. Ik werk nu niet , zwaar overspannen ook hierdoor! Mijn leven is voorbij. Zo voel ik mij echt. En haar vriend zegt niks, als je wilt praten dan staat zij voor hem . Ook haar baan wat zij nu heeft is niet zuiver, en maar liegen. Ze word boos als je dat dan zegt.

Begrijpelijk maar inderdaad best stom.

Heb 1 1/2 "relatie gehad met minnaar. Beide getrouwd. We waren eerst betrapt met appen en mochten van onze partners geen contact meer met elkaar. Maar we zijn gewoon doorgegaan. Vaak stiekem afgesproken. Een half jaar later betrapt toen we samen waren. Ik lig al in scheiding hij (Nog) nier. Ik had hem een berichtje gestuurd hoe het ging. Hij heeft het wel gelezen maar niet op gereageerd en vervolgens mij geblokkeerd. Geen idee of ik ooit nog wat van hem hoor. Hij had toch gewoon een berichtje kunnen sturen met een of andere uitleg . Dit voelt zo shit. Ik weet dat ik niks meer moet verwachten maar zo lang hij mij dat niet duidelijk heeft gemaakt , blijf ik hopen.. stom hè.

Dat is mooi dat uw vriend rekening gaat houden met uw gevoelens.Ik ben 35 jaar getrouwd en mijn huwelijk staat op ploffen.Sinds een jaar is mijn man coach trainer bij een voetbalclub van onze pleegzoon hij ging dit aan ondanks hij wist dat ik het niet fijn vond om iedere week onze zaterdag daar voor op te offeren.tijdens een oudervergadering waarin hij zou vragen om iemand die het samen met hem kon doen zodat hij niet iedere zaterdag hoefde ,melde een moeder zich aan waarmee hij nu elke zaterdag samen coacht en samen training doet hij vraagt nooit aan mij of ik mee kom en deelt niets met mij over training en haar behalve als ik vragen stel.Ze appen elkaar om de dag veelal voetbal gerelateerd en ze belt hem soms en kletsen dan een uur

Beste Peet, Vanuit mijn point of view kan ik je zeggen dat je in wereld leeft met een gespleten vrouw. Een vrouw waar je zielsveel van houdt en een vrouw die je wel achter het behang wil plakken. De vrouw waar je van houdt is een heerlijk mens en alles in je zegt dat je deze vrouw wilt behouden voor je leven. Die andere vrouw is ziek, heeft een stoornis. En dit is wat er is voor jou. Je hebt nu de keuze om deze gespleten vrouw te accepteren zoals zij IS. Zij heeft het meeste last van haar "buien", waar deze ook vandaan komen. Het grote probleem is natuurlijk dat zij met haar buien nergens naar toe en het is allemaal te veel om te behappen. Dus keert zij zich tegen diegene die het dichts in haar buurt is. Dus naar jou of een andere man die zij dichtbij laat komen. Voor jou gaat het er dus om wat je kan accepteren, wat je kunt toelaten zonder uit de ban te springen. Zij wil alleen maar veiligheid en een arm om haar heen. Haar uitingen zijn uitingen van angst en daar kan zij moeilijk mee omgaan. Jij krijgt alle shit over je heen en dat voelt natuurlijk niet fijn/prettig. Als je het vermogen hebt om die shit te accepteren met de wetenschap dat deze shit NIET van jou is maar van haar, dan zijn er mogelijkheden om iets wat op relatie lijkt op te bouwen. Je moet je dus NIET aangesproken voelen in haar "buien" terwijl zij jou wel aanspreekt in haar emoties. Ik heb hier ook mee te maken gehad. Het is de kunst om los te laten wat NIET van jou is, terwijl je wel in directe zin wordt aangesproken. Ik heb een korte therapie gevolgd om dat te kunnen/willen inzien. Als je haar "buien" haar "buien" kan laten zijn kan je voor jezelf grote stappen maken. Blijft natuurlijk het grote probleem dat zij in therapie moet terwijl zij dat niet wil. Als zij niet in therapie gaat zal zij altijd haar ellende bij jou droppen want zij kan het allemaal zelf NIET aan. Dus blijft zij projecteren op jou. Ik hoop dat je een mogelijkheid kunt vinden om haar in therapie te krijgen. Veel succes! groet Huib

Beste mensen, Ik ben peet en heb een jaar geleden een heel verhaal gepost met beginnend over 5 jaar relatie ten einde etc etc rond begin april 2017. Na het plaatsten heeft het voor mij 3maand gekost om de ogen weer eens de kost te geven met wel via sms en mail contact met haar want de rest was geblokt maar wel nog contact met mijn lieve ex die me een hel achterliet. Wat kost het zoveel moeite deze mensen los te laten en zelfs dus na 3 maand liep ze nog met die gast waarmee ze er vandoor ging en mij en de kids liet zitten ..... Rare eraan is zodra ze merkte dat ik op een milde manier uit getreurd was en me open stelde voor iemand ze er weer stond ineens in juli. Heb haar paar dagen kunne afhouden voor ik weer in de ban van was .... De persoon die ik had leerde kennen was kansloos en zelfs zij werd erin betrokken. Maar goed ze beloofde me bergen en zag ineens wel in dat ze tamelijk problemen heeft en het leek een stuk beter te gaan. Alleen lijkt er echt iets kinderlijks in te zitten want ik hield wel de boot af voor mijn kids die net gewend waren zonder haar. Dit leek ze ook te begrijpen maar na een week of 3 wou ze weer in een versnelling gaan en alles samen gooien. ... ik wou dit niet ivm de kids zowel de hare als de mijne ... Ze meende echt na 3 maand compleet weg te zijn geweest...paar vrienden van me en familie geblokt..ouders achtergelaten zonder iets dat het zo maar even opgelost zou zijn....tot kinds aan toe meende ze dat dit op een dag was opgelost na maanden weg te zijn. Achteraf bleek er weer gelogen te zijn en dat ze zelfs een woning urgent toegewezen had en dit achterhield .... En begreep het meteen want samen wonen met die gast en haar kids deed ze niet gelukkig maar wel te angstig om alleen te wonen. Voelde me weer nodig en de helpende hand en het rommelde wat tot ze weer in een soort fase van onzekerheid raakte en me betichte van vreemdgaan etc waardoor rond november er ineens een kerel uit haar hoedje kwam... Middels gesetteld in haar eigen huis en maakte het wel makkelijke dan samenwonend. Maar wil ermee zeggen dat de gedachte van veranderen en ga in therapie weer terug bij af was en onze nieuwe kans weer verprutst werd. Ze trof dus weer een maar zodra ik zei....dan ga er voor en ben ik verlost bleef ze me contacteren en de problemen die ze al had thuis met ex-man werden weer erger en erger ... Die man die trof was niets meer en wilde mij weer. Dit ging dus nog een jaar door tot heden en ben op een punt dat ik het zelfs accepteer. Want zodra ik zeg...dan ga maar ..blijf weg en laat me dan wil ze alles weer ...zijn ook lopende patronen hoe ze doet en herken alles wel nu. Ze zegt dat ze intens van me houd en me nooit kwijt wil. En geloof haar ook en denk dat ze dit meent... Ze heeft nu een punt dat ze haar gedrag zelf ziet en niet goedkeurt maar toch die stap om naar een psycholoog te gaan doet ze niet. Ergens heeft ze de kloof die ontstaan is door haar abrupte breken vorig jaar met familie en vrienden zo groot gemaakt....en ze noemde alles verdiend en wraak en inzicht daden ....maar normale mensen zien dit anders en verklaren mij voor gek dat te accepteren .... Ben wel verder als voorheen en zeggen...ga maar weg...laat me gaan als ik zo een smeerlap ben in je ogen helpt wel echt..... Kan het zelf relativeren ...maar nu ...familie vrienden etc willen haar alleen accepteren als ze proberen gaat via therapie nog beter te worden maar dit doet ze niet en als er begonnen word over woord therapie dan wil ze weer wegrennen. Moet je dan accepteren of je liefde aan de kant zetten want ik zie wel dat ze echt van me houd en doet ze ook ...alleen haar ander kant komt wel met vlagen van weken aanzetten....... Na 5 jaar en een aan rommel jaar creëerde ze eigenlijk meer afstand met akkefietjes naar familie en vrienden om nu redelijk rustig en stabiel te lijken...... Zijn me aparte mooie mensen maar slurpen je leeg.. Kan er nu goed mee omgaan maar voel dat een toekomst zonder therapie niet vast staat en weer zal knakken .... Geniet nu een beetje van dag tot dag ervan en wacht soms op volgende wat ze me mededeelt waardoor niets tegen valt meer. Maar hoelang accepteer je dit ook al relativeer ik dit nu beter. En ben zo bang als je echt breekt wat dan terecht komt want ze heeft ergens een hart van goud/ Wat is dan nog normaal om te doen ....tijd lijkt weg te vliegen zo...

Beste Hein, Mag ik een suggestie doen? Is het geen oplossing om een topic "ontknoping Misha/Richard" te starten? Daar kan Richard al zijn verhalen kwijt over Misha en haar meeheulende vriendjes, agenten, overheid, hulpverleners, rechters enz. kwijt en kan iedereen voor zich beslissen of hij/zij deze ontknoping wil volgen. "Borderline en relatie" kan dan gewoon blijven bestaan. Mijn gevoel zegt mij dat de mensen dan weer willen/durven te schrijven op deze site. Nu wordt men geremd door de overvloed aan negativiteit m.b.t. archivering en de mogelijke ontknoping van de zaak Misha/Richard. groet Huib

Voordat hier de zaak weer uit de hand loopt, mijn enige reden om dit topic te splitsen is om het weer "on topic" te krijgen. Ook werd deze thread te lang en was het tijd om een nieuwe start te maken voor dit onderwerp. Ik ben en blijf altijd onpartijdig en integer maar bewaak wel de kwaliteit, de fatsoen regels en de wettelijke regels op mijn site. Een ieder staat het vrije een eigen onderwerp te beginnen op deze site binnen elk topic. Laten we ophouden met persoonlijke aanvallen en ons weer op het onderwerp waar het om gaat richten. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Niemand buigt voor je, er wordt gewoon nog een topic naast dit topic geopend waaraan het woord "positief" is toegevoegd. Iets wat gezien je situatie op dit moment niet altijd mogelijk voor je. Op dit topic kan je gewoon je verhaal weergeven. Maar als je daar vanaf ziet, is dat je eigen keuze.

Nadat een jongere collega mij in vertrouwen nam over haar huwelijkscrisis, man met midlifecrisis, kwam er bij mij heel veel naar boven. Ook ik was 25 jaar getrouwd. De laatste jaren daarvan waren zwaar geweest. Ik had heel hard moeten werken, zodat mijn man de ruimte kreeg een bedrijf op te bouwen. We hadden 3 kinderen, 17, 19 en 21. Eindelijk ging het heel erg goed. De bomen groeiden tot in de hemel. Ik zou dat jaar eindelijk gaan minderen met werken en zou een studie op pakken. Mijn man vond dat ik nu aan de beurt was. Ik had immers zo veel voor hem gedaan. Het was de dag voor kerst. Plotseling ging hij weg zonder echte opgaaf van reden. Ik was kapot. Iedereen was stomverbaasd. We hadden zo'n goed huwelijk. Na een jaar hoorde ik de reden, mijn oudste kon het niet langer voor zich houden. Hij had een relatie met het meisje van kantoor, 22 jaar. Hij vond haar altijd een keiharde, berekenend. Ik begreep er niets van. Mijn kinderen noemden haar een golddigger. Mijn gezin was kapot. De jongste twee zaten in hun eindexamen, maar daar hield hun vader geen rekening mee. Zodra de echtscheing rond was trouwde mijn ex met die meid. Er kwam zelfs een kind. Tijdens de echtscheiding, die twee jaar vroeg, was er plotseling geen geld meer, het ging zogenaamd heel slecht met het bedrijf. Ik moest uiteraard volledig blijven werken. Twee jaar na de scheiding verkocht mijn ex het bedrijf voor miljoenen. Ik wist dat ik beduveld was. Het kapitaal waarmee we het bedrijf ooit kochten was smartengeld van een zeer zwaar ongeluk dat ik ooit had gehad. Het was de bedoeling dat ik dit opzij zette voor als ik op een bepaald moment niet meer kon werken. Ik ben behoorlijk versleten en heb al diverse operaties ondergaan. Helaas moet ik nu tot 67 doorwerken. Daarna krijg ik pensioen, waarvan een gedeelte naar mijn ex moet. Mijn ex en die meid rentenieren al jaren. Gaan 5 tot 6 keer per jaar op vakantie. Ik krijg geen pensioen van mijn ex, dat is verdwenen. Hij heeft niet alleen ons gezin kapot gemaakt, maar leeft nu in feite met die meid van het geld waar ik zoveel pijn voor heb geleden. Gewetenloos. En dat na zo'n goed huwelijk.....

Nou mensen, .. Ik zou zeggen blijven jullie lekker zitten hier. Het is je gelukt Belinda .. het forum werkt niet meer voor mij. En daar mag jij eens goed over na gaan denken hoe dat komt en hoe dat past in al je trainingen en therapieën. Maar iets zegt mij dat dit nu precies een uiting is van de echte borderliner met een valse negatieve inslag, die met haar manipulatie spelletjes mensen tegen je opzet. Zo herkenbaar en vergelijkbaar met het gedrag van Misha. Ik ben volledig geactiveerd en kan hier dus kennelijk niet mezelf zijn. Eerlijkheid staat bij mij voorop, hier geen valse rat. En ik laat mij niet Victim Blamen. En Sandra .. who the fuck ben jij? .. ik zit hier al 20 maanden en ik heb geen woord met je gewisseld, dus dat Hein daar nu ineens als een knipmes voor gaat buigen .. ik denk dan, voor wat dan? Iemand die een mening over me heeft die al 20 maanden mij negeert en dan denkt iets over mij te kunnen zeggen? Het is mooi geweest .. dan hou ik de ontknoping gewoon voor mezelf. Richard

Hoi Sandra.Als je wilt dan Kun je toch gewoon je verhaal kwijt/doen?Ik heb ook een (ex)partner met borderline en heb juist veel van Richard geleerd!😏

Hallo Sandra, spijtig dat je niet meer kunt vinden wat je zocht op dit forum, ik ga een nieuwe thread aanmaken waarbij ik het onderwerp iets meer ga beperken en dan kan deze thread gewoon doorgaan zoals het gaat. Ik zal dan de nieuwe thread aan de pagina koppelen. Ik vind het jammer dat mensen gaan om de redenen die jij aangeeft maar de site heeft de mogelijkheden om meerdere threads binnen één onderwerp te maken. Het moet dus mogelijk zijn om een iets meer gerichtere thread over het onderwerp te maken. Ik hoop dat jullie willen blijven reageren en lezen, ik wil graag dat een ieder zich hier thuis kan voelen. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Ik volg al bijna een jaar dit forum omdat ik een partner met borderline heb. Maar ik moet zeggen, ik lees over de reacties van Richard heen en dikwijls stoort het mij gewoon. Ik ga op zoek gaan naar een ander forum waar meer mensen zoals Belinda, Trea enz opzitten. Het is niet meer hetzelfde forum als vroeger... Ik heb hier nochtans veel van bijgeleerd in het verleden. Spijtig .... Groetjes, Sandra

Hoe kan ik over herstel praten, als ik dag in dag uit, zolang ik wakker ben, continu dwangmatige gedachten heb, die mij tot in mijn kern raken. Dan zie ik weer voor me hoe ik mishandeld werd. Zelfs na 18 maanden ik mensen die ik om niets geholpen heb bij solliciteren, die mij, mijn dochter en ook ex2 bewust nog extra schade willen aanbrengen bovenop alle schade die er al door haar is, door mij niet te helpen, maar juist verder de grond in te trappen door aangiftes te gaan doen. Hoe fucking gestoord en vals ben je dan? En dat heeft me nog een extra knak gegeven. En dan nog weer een knak door valse corrupte agenten, die goed bevriend zijn met deze zelfde mensen. Die me bewust mishandelen tijdens een verhoor, die mijn handtekening vervalsen. Voor jullie is het inderdaad een langspeelplaat, die is blijven hangen. Voor mij is het de wetenschap dat de persoon waar ik zo van hield mij willens en wetens kapot aan het maken is en mijn angst is natuurlijk dat ik ook nog een valse rechter tref, die ook weer niet mijn verhaal op waarde schat of bewust de andere kant op kijkt. ik heb door haar een hartaanval, ik heb door haar blijvende psychische schade, mijn kind heeft blijvende psychische schade, ik ben door haar arbeidsongeschikt geraakt, ik heb door haar geen auto meer, ik heb door haar 50 euro om van te leven per week en de bodem is zo goed als in zicht, en deze persoon is ook nog bezig om mij bewust een straf aan te smeren. Besef het even .. Van 3x modaal naar helemaal niets en ook geen idee of ik ooit nog normaal kan functioneren, werken en weer een papa kan zijn, zoals hiervoor. En dan tegen mij zeggen neem verantwoordelijkheid voor je leven man .. gast, je hebt geen idee waar je over praat idioot. Heb jezelf een stoornis Huib? Nee? Hou je fucking bek dan. Ik zou dolgraag willen praten over herstel .. maar ik ben al blij als ik een dag heb dat ik even niet 14 van de 16 uur dat ik wakker ben in dwangmatige gedachten zit. Ga dan maar eens een klant bellen, .. En als je van die gedachten hebt, dan voel je ook wat het met je zal doen als je daadwerkelijk failliet zou gaan, als je straks te horen krijgt dat ze weliswaar je verhaal begrijpen, maar inzoomen op dat stukje wat je dan gedaan of gezegd hebt in je borderline/narcisme (die door haar volledig geactiveerd is) en je daarvoor willen straffen. Nou, .. de gedachten die ik dan heb, daar word ik doodsbang voor want in dat scenario overleefd helemaal niemand meer. Als een kat in het nauw komt, als je iemand maar dag in dag uit blijft treiteren en sarren en kleineren etc etc .. dan staat iedereen een keer op die dit overkomt en dan is de reactie niet heel beleefd, "Zeg, zou u daar eens mee willen stoppen". Ik heb gisteren me verdiept in het huiswerk van deze week .. en we hebben het nu over interpersoonlijke vaardigheden .. En dan zie je dat er heel veel meer bereikt kan worden als je een bepaald patroon volgt in communicatie met mensen. Daar moeten we nu elke week rollenspel voor voorbereiden. En het heeft me ook al wel geholpen .. ook in het gesprek bij de klachtenbehandelaar .. maar wat ik gewoon continu op mijn pad heb zijn onbetrouwbare mensen, die bewust bezig zijn om mij te dwarsbomen .. en dat komt doordat de eerste agent niet aan hoor en wederhoor gedaan heeft en de kwaadaardig narcist omgeven is met valse achterbakse onbetrouwbare mensen. Zoals ook die eerste agent. Een vrouw met een zielig verhaal gesteund door vriendinnen .. allemaal gebaseerd op leugens, maar ja .. ga dat maar eens aantonen. Ik had vroeger met ex2 ook zo'n moment: zij was na de zwangerschap nogal agressief. Dat geeft ze tegenwoordig ook toe en heeft toen een cursus agressiebeheersing gevolgd. Op een bepaald moment gooide ze de salontafel naar me toe, een vrij zware tafel. Hierop belde de benedenbuurvrouw de politie met een meldingscode waardoor ze met getrokken pistolen voor mijn deur stonden. Die buurvrouw werkte als ondersteunend medewerkster bij de politie en had al voor ik ex2 kende met haar ruzie en was continu ons aan het terroriseren, dus die dacht mooi dan kan ik ze op deze manier pakken of treiteren en maakte misbruik van haar politiekennis. Ik doe dus open. Ik werd meteen opgetild en razendsnel door het halletje geduwd en tegen de muur gezet. Terwijl ik volledig onschuldig was en juist het slachtoffer van mishandeling als je daar over komt spreken (ja, dat was het eigenlijk wel :) ) Uiteindelijk gaf Marieke toe dat zij degene juist was die mij mishandelde en de tafel gegooid had en heeft die agent toen zijn excuses gemaakt. Maar de natuurlijke houding is gewoon dat de man wel de dader zal zijn. En ik tref elke keer van die 'gestoorde types' en deze keer dus een hele valse, die in zo'n geval gewoon jou de schuld gegeven zou hebben, net als ze nu aan het doen is. Morgen hebben we weer een sessie. Ik ga twee keer per week nu naar psyQ .. ik doe netjes mijn huiswerk en probeer veel te lopen, wandelen, fietsen .. Maar als je psyche kapot gemaakt is, dan is herstel niet zoiets als: geef jezelf een schop onder de reet, of pak je verantwoordelijkheid. Tegen iemand met dwangmatige stoornissen als 6x de deur open en dichten doen zeg je ook niet: Hey, zou je niet eens stoppen met de die deur open en dicht doen. Dat is namelijk geen keuze. En zo werkt het bij mij met die gedachten net zo. Maar ik stel je reactie zeker op prijs. En geloof me, ondertussen doe ik echt wel mijn best. Maar deze hele rechtszaak die brengt heel veel onrust. Richard

Richard, nogmaals probeer eens te delen over je eigen herstel. Ik lees daar al bijna maanden niks meer over. Dit is weer eenzelfde hoofdstuk in een steeds saaier wordend boek. De titel van het boek is: de ander. Schrijf eens een hoofdstuk over jezelf, je therapie, je inzichten, je valkuilen, je leerpunten, je pijnpunten en wat jouw helpt. Niet wat een ander moet doen zodat jij je beter voelt, maar wat jij kan doen. Ik ben met een mes bedreigd en kan evengoed naar mijn aandeel kijken, hoe bizar dat ook lijkt. Lees projectie nog eens door. Anderen eigenschappen toeschrijven die te pijnlijk zijn om bij jezelf te zien. Probeer te genezen van je stoornis, ipv de stoornis te laten winnen. Zoals Belinda altijd zei; wie staat er aan het roer? @ Belinda, ik ga je missen. Ontzettend fijn om een deel van jou genezingsproces mee gemaakt te mogen hebben. Heel hoopvol en mooi om te zien dat het mogelijk is. Ik wens je heel veel liefde en rust voor je vedere leven. Warme groet, Divera

Het slachtoffer de schuld geven, waar komt dat vandaan? Waarom denken mensen zo? Volgens sociaal psycholoog Melvin Lerner komt die neiging voort uit wat hij noemt the just world-theorie. In de jaren zestig liet hij proefpersonen kijken naar hoe een ander persoon stroomstoten kreeg. Het viel Lerner op dat naarmate de toeschouwers daar minder tegen konden doen, ze het slachtoffer meer gingen belasteren en kleineren. Lerner verklaart dat uit ons rotsvast geloof in een rechtvaardige wereld (‘just world’), waarin de dingen met een reden gebeuren. Als je je best doet, word je beloond. Als je er met de pet naar gooit, ben je de klos. In zo’n wereld moeten de slachtoffers het onheil wel over zichzelf hebben afgeroepen. "De politie doet dat vast niet zonder reden." Nou, .. in de praktijk blijkt de politie dat dus wel zonder reden te doen of zoals in dit geval: ze kennen de daders, hebben na vier dagen haar valse aangifte voor waar aangenomen en sinds dat moment zit je in het hokje dader .. wat ik ook zeg, bewijzen getuigen die ik aandraag .. er wordt niet echt geluisterd, een eenmaal ingenomen standpunt wordt niet gewijzigd. Kortom: dan zal het wel aan het slachtoffer liggen. Iedereen op deze site heeft zijn portie wel gehad met een borderliner of narcist of beiden. Als je met een mes door je partner bedreigd wordt en je zou dan horen. Dan zal je het er wel naar gemaakt hebben kan erg naar en vervelend overkomen als je weet dat je al maanden op je tenen loopt om deze persoon maar niet uit balans te laten raken. Kortom: iemand blindelings vertrouwen hoeft echt niet, maar iemand veroordelen en uiten dat niemand geloofd dat ik er zelf geen schuld aan heb is een typisch geval van victim blaming en laat ik echt niet over mijn kant gaan. Richard

Hoi Kim, Jouw verhaal zou exact het mijne kunnen zijn. Hoe gaat het nu een jaar later met je? Ik zit nog middenin het proces van proberen loslaten. Maar het is zo lastig en doet zoveel pijn. Al zoveel gelezen inmiddels maar nog niet één keer zoveel herkenning gevonden als in jouw verhaal. Hoop iets van je te horen. Groetjes Nienke

Oh, .. het heeft ook een naam wat jij doet Huib. Zoek het maar even op: het heet: Victim blaming. Richard

Ja, jammer Huib. Dan gelooft maar niemand het. Ex2 die alles van dichtbij gezien heeft en mij kent gelooft het wel. Maar ik laat me niet in het hokje drukken om als onschuldig persoon door jou schuldig verklaart te worden. Pff . Moet ik me weer gaan verdedigen? Alsof het normaal is om zo behandeld te worden pal na een hartaanval door een waanidee .. ben ik het nog aan het doen ook. Dag Huib!

reactie 8907: Richard, vanuit je ziektebeeld (stoornis) is het duidelijk dat je de hele wereld wantrouwt/veroordeelt. Dat alles aan de buitenwereld ligt en niet aan jou.Er is toch niemand in de wereld die gelooft dat jij een heilig boontje bent. Kom nou zeg! Neem nou eens verantwoordelijkheid voor jezelf en je leven man! Daar kom je verder mee. En geldzaken zijn van een heel andere orde dan letsel schade Richard (zie mijn vorige reactie) Zoals ik eerder stelde kan ik geen meerwaarde meer zijn op deze site en stop ik deze conversatie. Succes Huib

Dank je Divera, Het grote probleem is dat ik sinds Misha mij mishandelde eigenlijk geen eerlijk mens meer ben tegen gekomen. Politie die je niet kunt vertrouwen, mensen uit je omgeving die als het slecht met je gaat niet meer thuis geven. Nu de rechtszaak dichter en dichterbij komt, merk ik dat het alles overheerst. Natuurlijk is mijn balans nu veel beter dan hiervoor, maar ik kan ook heel erg in paniek raken als ik dan ineens weer merk hoe onze financiële situatie verslechterd en verslechterd. Ik heb al geen auto meer, waarmee ik op de slechtere momenten nog wel eens naar het strand reed of zomaar even .. Ik loop nu meer en om eerlijk te zijn, dat is eigenlijk ook wel prima, maar toch .. als ik er dan over nadenk wie hiervoor verantwoordelijk is .. dat moet ik maar niet doen. Nu kun je zeggen probeer te werken en te bouwen. Nou, dat probeer ik elke week weer, bijna elke dag maar dan merk ik dat ik gesprekken met mensen allemaal gewoon niet aankan. Helemaal psychisch kapot zijn nota bene door de politie dat is te bizar voor woorden. Ik dacht de politie te kunnen vertrouwen, hoe naief was dat .. die kijken niet naar de waarheid, .. die proberen je gewoon bewust een straf aan te smeren, terwijl mensen die kunnen bevestigen wat ik zeg niet gesproken worden. Kortom, .. fijn dat je me gewoon normaal benadert en ik zal het ook ter harte proberen te nemen. Maar ik maak me grote zorgen over wat er gebeurt als ik daar ook nog eens een foute rechter tref. Ik dacht ook dat de politie betrouwbaar was, ... dus totaal niet! Anyway, het is wat het is. Richard

Beste Richard, ik lees je stukken tekst nog slechts oppervlakkig door. Als een saai boek scroll ik er doorheen. Meer en meer van hetzelfde. Je stoornis wordt heel duidelijk, maar stoot tegelijkertijd ook mensen af. We proberen allemaal te delen over ons herstel, zowel de mensen met een BPS als de (ex) partners. Hoe lang is het terug dat jij over je herstel heb gedeeld? Of ben je gestopt met je behandeling en richt je je alleen nog maar op de rechtzaak en wraak en gerechtigheid?!?!? Zo voelt het voor mij wel als ik je stukken lees. Jammer, want ik denk dat je ons meer boeide toen je over je herstel deelde. Veel belangrijker nog, ik denk dat het veel beter met je ging toen je je eigen herstel als prioriteit boven alles zag en daarnaar kon handelen. Ik hoop echt dat je die weg weer terug gaat vinden en daarin net zolang blijf volharden tot het echt echt echt langdurig en stabiel beter met je gaat. Warme groet, Divera

Een klein jongetje die ergens tegenaan schopt omdat hij zijn zin niet krijgt. Gewoon even een vraag dan Huib: Ben jij het type persoon dat over zich heen laat lopen? Als jij morgen een rekening van EUR 10.000,- naheffing belasting in je bus krijgt en je weet dat dit 100% zeker een fout is, waar jij niets mee te maken hebt. Betaal je hem dan? Of ben jij het type dat na twee aanmaningen en een boze deurwaarder voor je deur dan denkt .. laat ik die rekening dan maar betalen, dan houdt het tenminste op? Nee, Huib .. dat is niet een klein jongetje die overal tegenaan schopt als je ten onrechte voor stalking en laster beschuldigd wordt en je er tegenin gaat. Het is niet kinderachtig als je je recht wilt halen. Het is zeker niet kinderachtig als je er niet mee akkoord gaat dat je door politieagenten psychisch mishandeld wordt. Dat heet karakter hebben, Huib. En onverzettelijkheid en eerlijk zijn en als je eerlijk bent niet over je heen laten lopen. Dan vinden jullie me maar een lul. Ik reageer inderdaad soms fel, maar dat heeft bijna altijd te maken met onrecht. Zoals hierboven ook weer in de reactie van Trea .. (en Huib, omdat jij in de war raakt als mensen jouw voorgestelde nummertjes en hokjes niet volgen, wil dat niet zeggen dat ik dat ook zou moeten doen) staat te lezen: ik zat in de cel en ging alles en iedereen daar de schuld van geven. Ja, Trea .. dat klopt. Dat doen onschuldige mensen. En daarom kan ik het ook 20 maanden volhouden. En inmiddels zijn ze bij Politie Haaglanden er ook echt wel achter dat ze hier gigantisch op hun bek gaan, omdat ik alles kan aantonen en ook niet schuw om de media hierbij te betrekken. Ga zelf maar eens ervaren hoe het is als je ineens zonder enige aanleiding mee moet maken wat ik heb ervaren, aangiftes tegen je krijgen van mensen waar je prima contact mee had als je hen een berichtje stuurt pal na uit huis gehaald te zijn met zelfmoordneigingen, psychisch mishandeld worden door agenten, die tijdens het verhoor aangeven dat ze de mensen zo goed kennen, die tegen jou aangifte doen. Nou, daar krijg je echt het gevoel van dat je dan eerlijk behandeld wordt hè. Helaas voor deze mensen ben ik onverzettelijk. Ik laat me niet intimideren, ik laat niet over me heen lopen. Ik heb een hele goede advocaat, net zo'n pitbull als ik zelf ben. Dus wij gaan dit winnen en dan alles omdraaien. Ik heb op dit forum laten zien hoe een borderliner/narcist denkt en doet. Ik heb heel veel mensen geholpen. Ik heb heel veel steun gehad aan jullie opmerkingen, maar op de een of andere manier zijn jullie uit het oog verloren dat ik soms reageer zoals ik reageer door mijn stoornis en daar word ik dan voor veroordeeld en gaan we nu lekker met z'n allen tegen Richard en kennelijk voelt dat voor jullie heel goed. Prima, dat samenspannen, mensen tegen een ander opzetten en ander vals gedrag zit gewoon niet in mij en wil ik ook verre van blijven. Richard




Disclaimer.

Hoewel de heer Hein Pragt de informatie beschikbaar op deze pagina met grote zorg samenstelt, sluit de heer Pragt alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die, in welke vorm dan ook, via zijn site wordt aangeboden. Het opnemen van een afbeelding of verwijzing is uitsluitend bedoeld als een mogelijke bron van informatie voor de bezoeker en mag op generlei wijze als instemming, goedkeuring of afkeuring worden uitgelegd, noch kunnen daaraan rechten worden ontleend.
Op de artikelen van de heer Pragt op deze Internetsite rust auteursrecht. Overname van informatie (tekst en afbeeldingen) is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende. Voor vragen over copyright en het gebruik van de informatie op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Dit is mijn