Archief: Borderline algemeen deel 9

Het is niet meer mogelijk te reageren, deze pagina is een archief van de oorspronkelijk vraag en antwoord pagina.

Antwoorden en reacties
2016-10-08 22:05:00
P; laat haar gaan en maak je vrij. Je weet dat dit de enige optie is voor een emotioneel gezond leven voor jezelf. Op (lange) termijn want in het begin schreeuwt je verliefde lijf in alle heftigheid om haar. Een glimp, een woord, een app, een online, een zucht in jouw leegte. Maar in je brief schrijf je alles waarop ik uit kan opmaken dat je zelf ook inziet dat deze liefde intens, heftig maar uitputtend en uiteindelijk kansloos is. Ik hoop voor je dat het boek nu gesloten blijft en dat er geen volgend hoofdstuk komt. Dat klinkt nu hard maar tijd laat slijten. Ik hoop dat je sterk genoeg bent jezelf die tijd te geven.
(7509) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-09 14:47:00
P., dat is een van de dingen die het zo ongelofelijk moeilijk maakt om eruit te ontsnappen. Je hebt een geweldig weekend en alles lijkt normaal te zijn, waardoor je weer terug de relatie ingezogen wordt. In het begin miste ik dat soort leuke dingen heel erg bij mijn ex. Totdat ik besefte dat ik dus die dingen miste en niet hemzelf. Je hebt te maken met twee personen in n, maar als je die leuke persoon wilt hebben, krijg je er de gemene persoon bij cadeau. Na twee jaar wilde ik het echt uitmaken maar het duurde vervolgens nog twee jaar voor het lukte. Blijf proberen om je los te maken en laat jezelf vooral niet ontmoedigen als je toch steeds weer teruggaat en toegeeft. Het is een heel ingewikkeld proces maar uiteindelijk zal het je lukken.
Jasmijn
(7510) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-10 07:43:00
Zo is het Jasmijn, zo is het helemaal. Je mist de leuke en lieve dingen die je hebt als de persoon in een goede periode zit. Maar je krijgt al het lelijke er ook bij. Bij mij is het gelukt door alle vormen van contact te verbreken. Andere telefoonnummers, blokkades op social media, tijdelijk verhuisd. Niet zozeer om me tegen hm te beschermen maar meer om me tegen mezelf te beschermen zodat ik niet telkens toch voor de bijl ging. het is me gelukt. Mij duurde het een jaar inclusief een heftige therapie die ik mezelf cadeau heb gegeven. De liefde durf ik tot op heden niet meer aan maar verder gaat het erg goed. Af en toe krijg ik nog een mail of brief via onverwachte wegen (1,5 jaar nadien, zucht) maar daar kan ik nu heel goed weerstand tegen bieden.
Succes P en super Jasmijn, gr trea
(7511) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-12 22:06:00
Aan P. En jasmijn. En alle anderen zeg ik 1 ding: een borderliner trekt iemand aan: de codependend. Heb je zelf weinig naars meegemaakt in je jeugd, dan heb je ook geleerd om gezonde relaties op te bouwen en zie je al snel voortekenen of laat je je emotioneel nooit zo meeslepen. Lees het boek: the Human magnet syndrome van Ross Rosenberg. Heeft zelf 3 desastreuze relaties gehad met borderline-narcisten. En heeft vervolgens therapie ondergaan om er vanaf te komen. Alles wat je leest is herkenbaar..
Doe jezelf een plezier en lees dat boek. En voor Misha.. Meisje, er zit echt een steek bij je los. Ga er aan werken. Tot die tijd, stay the f@#+ away!
(7512) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-13 09:30:00
Helaas moet ik opnieuw even wat kwijt. Na het schitterende weekend en haar vlucht in het spirituele onder invloed van haar ex die misbruik van de situatie maakt om er zijn profijt uit te halen (hij kan blijven wonen in het huis en zo, vooral financieel) had ik de banken aangeschreven met de smeekbede om het hypotheekdossier verder te behandelen in haar naam, met het oog op haar toekomst en die van haar zoon. En van de bankiers melde me dat het dossier weggehaald is bij hen en naar het kantoor van zijn woonplaats overgezet. Hij probeert er dus duidelijk een stokje voor te steken. Dit stemt mij diep ongerust, maar helaas zij heeft nog altijd geen contact genomen of reageert niet op mijn pogingen tot contact (geen nieuwe ondernomen dat wel niet). Ook heeft ze dit weekend een vriend van mijn moeder die ze totaal niet mag via facebook messenger rechtstreeks benadert, hij heeft niet gereageerd en heeft ze nog een bestelling geplaatst op een webshop met het mailadres mijn familienaam als registratie (dus heel bewust ook zo ingegeven). Ik weet niet hoe ik deze situatie moet aanpakken en haar en vooral haar zoon begoeden voor stommiteiten ...
P.
(7513) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-14 15:20:00
P., je bent alleen maar bezig met haar leven over te nemen. Jij hoeft dit toch helemaal niet te regelen? Ze heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat jij je verantwoordelijk, verplicht en schuldig voelt. En ze zal vast een hoop medelijden bij je opgewekt hebben. Ze laat niets horen (ondankbaarheid) en ze benadert iemand die ze niet mag (manipuleren). Ze spant anderen voor haar karretje. Laat je hier alsjeblieft niet in meeslepen! Trek je terug, nu het nog kan, want hoe verder je hierin wordt meegesleurd, hoe moeilijker het wordt. Jij bent alleen verantwoordelijk voor jezelf, je bent geen hulpverlener. Jasmijn
(7516) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-14 18:19:00
Nu ben je echt aan het vragen om problemen, P De is codepend gedrag in alle opzichten. Hier is niemand mee gebaat, jij niet en zij niet. Als je zeg dat je het geven niet meer weet, gaat het met je laatste acties er zeker niet beter op worden.
(7518) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-15 03:59:00
Beste p.
Hier ook een codependend. Ik begrijp wat je doormaakt, maandlang aan de oxazepam gezeten om maar de pijn niet te voelen van compleet onbegrijpbaar gedrag waarmee ze je in haar greep heeft. Wat je ook doet, wat je ook schrijft.. Zij controleert, heeft geen enkele last dat jij tot het breekpunt gekweld wordt door de afstand die zij neemt met eenrichtings contact mogelijkheid. Ik ben ook niet zover dat ik je echt iets kan adviseren. Ook ik heb nu ik net weer wakker werd, weer een ultieme poging gedaan om haar wakker te schudden tegen beter weten in. Probeer alle contact te verbreken, richt je aandacht op jezelf, ga mediteren.. Inmiddels heb ik ook een nieuw persoon leren kennen. Niet zo betoverend als de magneet, wel leuk, aantrekkelijk en zorgzaam en belangrijker nog in balans en liefdevol. Uiteindelijk kom je er achter dat de magneet niet echt is. In ieder geval niet de moeite van jouw liefde waard. Help jezelf voor het te laat is. Mij koste het bijna mijn leven en mijn bedrijf. En voor het eerst in mijn leven echte zelfmoordneigingen gekregen. Dus je kan nagaan hoe heftig dit kan zijn. Inmiddels ook hulp via huisarts, psycholoog etc. Zelfs als je er dus zo doorheen zit, kun je hier in Nederland/Den Haag 20 weken wachten op psychiatrische ondersteuning, zelfs als je een gevaar bent voor jezelf. Mijn actie van net toont nu ook weer aan dat de oxazepam weer is uitgewerkt. Bespaar jezelf alle ellende en verbreek elk contact. Zoals je ziet is ook mij dit nog niet gelukt en ik weet ook door het niet te doen, werk ik er zelf aan mee dat zij mij zelfs via het kleine kijkgaatje in het Luikje van haar leven dat zij mij nog toestaat,nog kan manipuleren en kwetsen. Deze persoon M. Is heel ziek en die van jou zo te lezen ook. Met een normaal persoon kun je praten, is gevoelig voor argumenten en zal degene met wie hij of zij een relatie is aangegaan nooit zo willen kwetsen. Jij ziet nog altijd die droom voor je, maar het is een luchtbel. Ook ik zit nog steeds te hopen, maar het heeft geen zin. Dat weet ik eigenlijk ook wel.
Heel veel sterkte en hou er alvast rekening mee dat het echte afscheid nemen je nog een extra klap gaat geven.
Succes, R.
(7519) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-16 09:38:00
Jasmijn en R
Dank voor de reacties alvast, ik moet het nog even verder gaan uitleggen ook. Onze levens zijn zo verstrengeld dat geen contact niet mogelijk is. Ik ben in mei dit jaar een project gestart voor de sector waar zij in werkt via het bestuur van de vzw waar ze voor werkt. Dat is begin september tot een proof of concept gekomen die geslaagd was en ik heb investeringen gedaan voor meer dan 10 000 euro. We hadden afgesproken dat we elk een deel van het project voor ons zouden nemen, zij het administratieve en commerciele en ik het technische. En aangezien ik al mijn centen in het project heb geinvesteerd moesten we even de eerste maanden overbruggen met haar spaarcenten. Nu krijg ik sinds de breuk op 18/9 geen gehoor meer van het bestuur helaas en zit ik nu met een financiele put waar ik niet direct uit kan. Zij heeft ondertussen extra uren genomen bij n van de bestuursleden en heeft taken gekregen (op zich genomen) die rechtstreeks met het project te maken hebben. Overal waar ik ga of kijk kom ik haar tegen, in mijn vriendenkring duikt ze weer op (vrijdag heeft ze gebeld naar een goeie vriendin van me), professioneel zit ze overal tussen en ik zit aan de grond als dit zo verder gaat mag ik mijn boeken dicht doen. Om dan nog maar te zwijgen van sociale media, ze heeft me nergens geblokkeerd en foto's laat ze staan van ons op evenementen en dergelijke ...
Zucht, sommige momenten ben ik razend op haar, andere mis ik haar enorm om dan nog maar te zwijgen van haar zoon die ik ondertussen 14 dagen niet gezien heb en ook mis (het is mijn petekind).
Hoe kan het dat zij zo hard alle (rechtstreeks) contact mijd en toch via via altijd wel ergens tekenen laat zien? Wetende dat ze nu volledig onder de invloed van de vader van haar zoon zit, die gedurende onze relatie telkenmale erin slaagde om haar te overtuigen van mijn kwade intenties en wat nog allemaal ...
P.
(7521) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-16 10:01:00
Wat willen jullie? Een volwaardige relatie gebaseerd op liefde, respect en openheid? Met gedeelde interesses die je ook kan delen met elkaar. Elkaar laten lachen, praten met elkaar zonder voorbehoud, elkaar kunnen bereiken psychisch, fysiek maar ook praktisch, rekening met elkaar houden, liefde van twee kanten, stabiliteit, iemand die van je houdt, iemand die je kan steunen maar die ook jou kan steunen als je het moeilijk heb. Iemand zijn haar verhaal, geluk en verdriet bij je kwijt kan maar waar ook jij je verhaal, geluk en verdriet bij kwijt kan. Gelijkwaardigheid en dat je kan rekenen op elkaar in makkelijke en moeilijke tijden. Wat is jullie beeld van een relatie? De relatie die jullie nu denken te hebben?

Wil je een relatie die je intens geluk biedt maar alleen onder omstandigheden die zo kunnen omslaan zonder aanwijsbare reden. Een relatie waar je op je tenen moet lopen, een relatie die alle energie uit je zuigt. Die je naar de toppen van de hemel kan je laten voelen maar je ook in de hel kan laten branden. Een relatie waarin je zonder reden van opgaaf volkomen genegeerd wordt en je weet niet waarom, een relatie waarin je van allemaal lelijke dingen beschuldigd wordt en dan zo overtuigend dat je (bijna) in gaat geloven. Een relatie waarin je hulp en ondersteuning soms omarmt wordt en vaak verworpen wordt. Een relatie waarin opgehemeld wordt zijnde de beste mens ter wereld en zwart gemaakt wordt zijnde de duivel op aarde. Een relatie waar je nooit zeker bent van de liefde en al helemaal niet van gelijkwaardigheid en respect, althans niet op lange termijn. Een relatie die je mooi laat voelen maar waar je vaak voor lelijk en minderwaardig en niet volwaardig wordt uitgemaakt. Waarin je met argumenten zo gemanipuleerd wordt dat je je onzeker, schuldig en voortdurend ontoereikend voel naar jezelf en naar de ander. En wordt het ooit beter?

Is dit de relatie die je wilt P? Is dit wat je vol kan houden, R? Wat biedt deze relatie. Wat mis je in jezelf dat deze relatie je op een of andere manier zo aantrekt? Leef je voor de ander of leef je voor jezelf? Welke toekomst de denk je te hebben? Wordt het ooit beter? Denk je dat het ooit stabiel en gelijkwaardig wordt. De personen zijn ziek en hebben weinig keus in hun gedrag. Het is makkelijk te zeggen: zij doet dit, zij doet dat, ze manipuleert me, ze...etc etc. Maar dat is haar gedrag en jullie kiezen ervoor daar bij te blijven. En dat hoeft niet. Je doet het allemaal jezelf aan. Dus houdt op met dat gedweep met haar gedrag. Jullie weten heel goed wat jullie moeten doen maar hebben de moed niet om de stap te nemen. Ook prima maar wijs dan niet naar haar met haar gedrag, negeren en manipuleren etc. Dat hoort nou eenmaal bij het ziektebeeld. Jullie kiezen er zelf voor om met haar om te gaan en je er wat van aan te trekken. Dat doen jullie volkomen en helemaal zelf. edereen zeg dat stoppen de enige optie is om er van los te komen en niemand beweert dat dit gemakkelijk is. Maar dit geworsteld, is dat dan wat je wil? De hoop dat ze verandert, dat gebedel dat ze misschien een belletje of een appje stuur, gesmeek om splinters van liefde? Sorry, nogmaals jullie kiezen er zelf voor. En op een gegeven moment zal het begrip van jullie omgeving ook uitgeput zijn en staan jullie er volkomen alleen voor. Doe het jezelf niet aan maar ja, als je bij haar blijft doe je het toch echt jezelf aan. Zij zal niet veranderen.
(7522) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-16 20:47:00
Ik wil graag reageren op de latste commentaar. Ik ben 100% met u mee! Lijkt mee zo bekend allemaal. ..
(7524) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-16 22:02:00
Kijk, deze laatste reactie is natuurlijk de spijker op zijn kop.

Je hebt helemaal gelijk. Het is onmogelijk. Na een hartaanval en uit het niets in de steek gelaten , de vele bijwerkingen van medicijnen, het emotionele verwerken van de traumatische ervaring van de eindigheid van het leven, het weer opbouwen van conditie, de leegte een plek proberen te geven, het stoppen met roken om herhaling te voorkomen, het omgaan met talloze levendige dromen door nicotine pleisters, de bijwerkingen van beta-blokkers en cholesterolverlagende medicijnen, die je nachten slapeloos maken, waardoor je zo'n 6 uur langer de tijd hebt om het gemis, de pijn te voelen en nog maar eens een paar uur na te denken over elk woord, elk voorval etc. Dan ook nog maar wat oxazepam, nitrazepam om kalm te blijven en eindelijk in slaap te vallen wat maar niet wil lukken, een ex die zich gepasseerd voelt omdat je niet haar als eerste belde maar de labiele narcistische borderline alcoholist, die het dan blijkt overgenomen te hebben, vervolgens de eerste zelfmoordneigingen, waarbij je je gedwongen voelt 113 te bellen om de volgende dag in je brievenbus de datum voor het eerste gesprek bij PSYQ te lezen: eind februari 2017. Dan heb je in die week erna een gesprek met de psycholoog, die ook de melding doorkreeg van gevaar voor het eigen leven en je dan doodleuk vertelt dat ook als er een spoed aangegeven wordt bij Psyq vanwege een gevaar voor zichzelf of omgeving, dat dit niet zal leiden tot een eerdere intake.En dan heb ik het nog niet over de schade voor mijn eigen bedrijf waar ik inmiddels 8 weken nauwelijks aandacht aan kan besteden.

In deze hoedanigheid vind ik de stappen, die ik nu al heb kunnen zetten, via meditatie, acceptatie, het blokkeren van deze persoon van alle sociale media en het feit dat ik haar nog niet opgezocht heb om haar smoelwerk eens grondig te verbouwen al pure winst.
Ik kom er wel, de weg via meditatie, rust en vertrouwen op liefdevolle mensen om mij heen, in moeilijke tijden en op lastige momenten steeds denken aan mijn mooie lieve dochtertje zorgt voor de enig juiste balans.

En hier op dit forum met alle respect soms een uitlaatklep vinden, is wat voor mij nodig is en als ik daarmee en passent wat lotgenoten kan steunen, graag.

Maar dank voor deze woorden, de betovering was al verbroken, maar het zo nog eens teruglezen doet mij beseffen dat het een kansloze missie was en is en ik op de goede weg ben. Zodra die klote oxazepam is uitgewerkt komt de verontwaardiging, de haat, de pijn en de frustratie weer keihard terug, maar elke keer duurt het gevoel korter. Meditatie helpt hier geweldig bij.

En mocht je dit lezen Misha,.. Bedankt voor deze verfrissende les. Het gaat me heel veel brengen en ooit kan ik er op terugkijken en je ook vergeven. Je weet door jouw jeugd ook niet beter, maar het liegen en zo ongevoelig omgaan met iemand in mijn conditie had en kan me makkelijk de dood injagen.. Dat had ook anders gekund, maar goed ook dat zie je in jouw conditie niet. Ook zo benieuwd naar de eerste uitzendingen binnenkort? Dat wordt leuk. Tot die tijd lijkt het me beter als we elkaar ook echt niet treffen, want op dit moment ziet je gezicht er soms verdacht veel uit als een boxbal.

Fijne avond ochtend of middag wanneer je dit leest. Ook codependency is een ziekte waar ik nog lang op moet wachten om voor behandeld te worden, zo blijkt.

Voor een ieder in een soortgelijke of ergere situatie: stay strong, laat los en ga mediteren.
R.
(7525) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-16 22:27:00
Wat een ingewikkelde situatie! Ik begrijp dat je daar niet zomaar uit kunt ontsnappen. Is er een vooruitzicht dat dat project eindigt, is het tijdelijk? Of kun je ermee stoppen? Het is heel veel geld wat je erin hebt gestopt, maar jouw gezondheid is nog veel meer waard! Zo rot als ik me destijds voelde door mijn ex, daar zou ik graag geld voor neergeteld willen hebben om dat niet te hoeven doormaken. Ik heb zoveel opzij gezet voor hem, vier jaar lang mijn eigen leven stopgezet, gepauzeerd, tijdelijk beeindigd. Om hem te plezieren. Er zijn momenten geweest dat ik het echt zinloos vond om nog te leven. Als je voortdurend hoort hoe slecht je bent, en je zoveel emotionele pijn te verduren krijgt... Hoe langer je in de situatie blijft, hoe schadelijker. Zulke mensen maken je helemaal kapot met hun gedrag. Het is pure geestelijke mishandeling. Je vraagt je af waarom ze contact mijdt maar wel af en toe van zich laat horen. Dat heet uitlokking. Ze probeert een reactie uit te lokken. Een soort playing hard to get. Een houding van: ik doe geen moeite voor jou, jij bent het niet waard, als je contact wil dan zoek je mij maar op. Ik heb het zelf ook meegemaakt dat ik heel lang heel erg graag wilde begrijpen waarom mijn ex (en ook mijn moeder trouwens) zo deden zoals ze deden. Als je daar inzicht in krijgt, helpt dat al een heel stuk. Je wt dan tenminste wat er allemaal gebeurt en waarom! Maar de volgende belangrijkste stap is dat je je nu eindelijk eens met jezelf gaat bezighouden. Zorg goed voor jezelf, wees een beetje egoistisch, want dat ben je nu verre van. Daar zorgen zulke mensen wel voor, dat je vooral niet aan jezelf denkt. Jij bent de belangrijkste persoon in je leven, als jij niet voor jezelf zorgt, doet niemand het, en zij al helemaal niet. Het is een heel ingewikkeld proces en niet hier eventjes kort uit te leggen. Nog een tip om emotioneel afstand te nemen: probeer de situatie, haar gedrag uitspraken enz. eens als buitenstaander te bekijken. Kijk er objectief naar en kijk dan wat je ervan vindt. Het kan helpen om 'wakker' te worden waardoor de dingen je voortaan iets minder zullen raken. Onthoud ook: het is niet persoonlijk bedoeld, al lijkt het wel zo. Ze zou ieder ander hetzelfde behandelen, haar gedrag zegt dus helemaal niets over jou als persoon. Ze kent je niet eens (alsof ze zich daarvoor interesseren). Zulke mensen gebruiken anderen voor hun eigen gewin en ze beoordelen mensen alleen op hun 'gebruikswaarde'. Vat het niet persoonlijk op en je hebt alweer een stukje meer emotionele afstand gecreerd! Veel sterkte! Jasmijn
(7526) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-19 09:11:00
Hoi allen,

Dank Belinda voor je reactie. En yes je hebt helemaal gelijk, alleen ik kan uit dat "kooitje" ontsnappen en zeker werk aan de winkel.
Ik merk dat de toon in de berichten weer wat harder wordt, en de personen met borderline snel over n kam worden gescheerd. Dat doet me pijn en maakt me verdrietig. Ook snap ik het wel, want na een crisis denk ik soms ook even zo. Later zie ik dan weer hoe beschadigd ze zijn en hoe ze zelf ook slachtoffer van hun eigen gedrag zijn. Wij, de partners van, kunnen uiteindelijk leren uit de cirkel van aantrekken / afstoten te komen. Voor de personen met borderline is dat bijna onmogelijk en zei moeten hun hele leven hiermee leven of langdurig, zeer intensief in behandeling gaan.
Echter, wij zijn ook slachtoffer van ons codependance gedrag. En ja, je kunt alleen jezelf veranderen, dus voor een ieder die partner of ex-partner is van een persoon met borderline, ga vooral leren je op je eigen leven te richten. Ook dit is een moeizaam proces en kost tijd en inspanning.
@ R; lang wachten op professionele hulp dat is helaas vaak waar in Nederland, echter er zijn zelfhulpgroepen, veel literatuur en al veel wat je zelf kan doen om aan de codependance gedragingen te werken. Wacht niet tot de professionele hulp gaat starten, maar ga zelf aan de gang!
Zelf is het hier toch ook weer veel getwijfel. Na een zeer heftige breuk met mijn ex partner met borderline, is hij gestopt met drinken, gestopt met blowen, zelf hulp gaan zoeken (wat helaas ook niet opschiet) en wil hij graag nog een kans. Ik heb gezegd dat dat (nu nog) niet kan, dat er (veel) meer moet veranderen, voordat we ooit weer samen iets gaan proberen. Maar het is moeilijk als de liefde er wel is. Daarnaast is er zijn vluchtgedrag en heeft hij het erover te vertrekken naar Turkije. Kortom ook weer onrust hier en dat is juist niet wat ik wil. Ik wil stabiliteit voor mij en m'n dochtertje.
Liefs Divera
(7530) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-19 20:24:00
Lieve Divera, alsjeblieft, alsjeblieft...ik snap dat het moeilijk is maar je hebt nu net een beetje rust in je leven gekregen na een zeer heftige en soms beangstigende periode. Compleet met hulpverlening, een vlucht naar je moeder en strakke omgangsregelingen. Je bent bedreigd, voor alles wat lelijk is uitgemaakt, genegeerd alsof je niet bestond en nog veel meer. Natuurlijk is het fijn voor hem dat hij is gestopt met kwalijke middelen en wat is het goed dat hij nu aangeeft in therapie te willen. Dat maakt het gedrag wat hij vertoond echter niet goed en er is geen enkele zekerheid dat dit niet meer terug komt. Alsjeblieft, ga toch niet terug. Bouw je eigen leven op, een leven met je dochter. Tot op heden zijn alle keren dat je terug bent gegaan (en hoeveel kansen heeft hij inmiddels al gekregen?) steeds slecht tot slechter uitgepakt. Hoe groot de liefde ook is, het zal altijd onrustig en instabiel blijven. Doe het toch niet. Bovendien vraag ik me af: als het lelijke gedrag het gevolg is van de ziekte, is de liefde daarmee dan ook niet genfecteerd? Is die werkelijk wel echt of eerder een weerspiegeling van een bedacht beeld van de liefde? Misschien mag ik dit helemaal niet zo hard zeggen maar ik zie gewoon het patroon zich weer herhalen en je bent nu net zover. Pak nu door en laat hem zijn eigen strijd strijden. Een bezorgde Trea
(7531) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-20 21:41:00
Divera, dank voor de steun en de tips.
Mijn tip aan jou: wake up! Het is het niet waard. Het zijn uiteindelijk waardeloze mensen. Eind van het volgende liedje.. Jij bent weer gekwetst.
Hier inmiddels gisteren uit mijn huis gehaald door de politie, na tips van mensen in mijn omgeving, die wel door hebben dat mijn grens nu echt bereikt is. Crisishulp, vanaf morgen gekregen. Vanacht voor eerst doorgeslapen tot de wekker ging, omdat ze me 6 uur lang uitgeput hebben met gesprekken en wachten. Hulp is dus nabij en hier erg dankbaar voor, want had dit nog een paar dagen of weken geduurd dan was het met zekerheid klaar geweest.
R.
(7534) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-21 12:32:00
lieve divera,
ik sluit me helemaal aan bij de woorden van trea, hoe hard ze ook mogen overkomen, jij weet zelf heel zeker ook wel dat ze niet hard voor jou bedoelt zijn!! Dat hij terugwil naar Turkije is zijn goed recht... mogelijks gebruikt hij het ook gewoon als chantagemiddel... wie zal het zeggen. Maar je hebt inderdaad zoveel juiste en moeilijke stappen gezet om jouw gemoedsrust terug te krijgen die je nodig hebt voor de stabiliteit van je kindje! Het is beter later aan je kindje te kunnen vertellen hoe het geboren is uit liefde , over de positieve kanten van de papa te kunnen vertellen , ook hoe ouder ze wordt te kunnen uitleggen waarom het samen toch niet verderkon... dan dat je haar dit niet meer zo kunt vertellen, omdat ze in een familiale situatie is opgegroeid die voor haar en jou de rest van haar leven nefast zou kunnen zijn... heel veel liefs en sterkte, celine
(7535) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-21 23:29:00
Nee R, het zijn geen waardeloze mensen. Niet nu en niet uiteindelijk. Het zijn zieke mensen. En die ziekte heeft vaak een hele nare manier om zich te manifesteren en daar is de omgeving vaak zeer de dupe van. Zijzelf niet minder overigens. Als jij last heb van het gedrag dan moet je weggaan. Niet de ander de schuld geven van zijn of haar zeer akelige ziekte (hoe verleidelijk dat soms ook is, gezien hetgeen omstanders soms allemaal aangedaan) Er bij blijven omdat er een bepaalde mate van medelijden of zorgzucht ontstaat is overigens ook niet het meest handige wat je kan doen. Daar heb je uiteindelijk alleen jezelf maar mee. Kortom, kies voor jezelf en ga niet wijzen of beschuldigen. Daar heeft niemand wat aan.
Hoewel de aanleiding treurig is, ben ik blij voor je dat opname nu een feit is. Ik krijg de indruk dat werken aan je emotionele en fysieke gezondheid nu prioriteit heeft. Sterkte daarmee , Trea

@Celine, goed dat jij het ook aangeeft.
(7536) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-22 01:42:00
Ik vidn het jammer dat Jullie zo veel negatieve reacties hebben over borderliners ... ik heb ook borderline ... maar Jullie praten net alsof het monsters zijn en Jullie geen enkel aandeel hebben he gehad in Jullie relaties .... en dat het allemaal aan de borderliner ligt .... ik ben ook en mens en heb ook gevoel..... en borderline is niet liegen en bedriegen etc ... het is en emotie stoornis .. van daar dat we soms zo kunnen zijn we hebben nooit goed geleerd hier me om te gaan .. en het komt ook vaak in het licht door diverse trauma's uit onze jeugd vandaan ... .. vandaag dat je deze verschijnselen krijgt ... ik neem aan dat het niet elke keer narigheid is .. en als de persoon echt geholpen wil worden kan het met hele intensive therapien over gaan ...maar Jullie moeten geen etiketjes plakken .. wel duidelijk je grenzen aangeven .. tot hier en niet Verder... ik zeg het eerlijk ik was ook heel erg moeilijk voelde me elke dag depressief laat zelf beeld ... zelfmoordpogingen gedaan ...drank probleem . Ik heb 3 jaar in therapie gezeten en nu ga ik alleen nog de VERS training doen .. mijn relaties zijn stuk gelopen .. maar ik zocht ook de verkeerde mannen uit .. 2 met een narcistische persoonlijkheid stoornis. Met lossen handjes..... ik ben er weer zwaar van getraumatiseerd .. Waardoor me borderline kracht en alleen maar weer toe nemen .. terwijl ik 3 jaar terug weer vol in het leven stond door de therapien die ik had gevolgd..... maar ja we kunnen inderdaad wel het bloed onder iemand nagels vandaan Halen ..... ik twijfelde steeds aan mijn laatste partner of hij eel te vertrouwen was en idd nee dat was ie niet 2 keer vreemd gegaan met de zelfde vrouw ... daar heb ik antennes voor en voel dat soort dingen heel fijn aan ... ook of iemand aan mijn twijfelt of ie nog wel gek op me is .. dat merk aan iemand houding ..ik was altijd maar onzeker en door dat ik dat merkte aan hem triggert dat mij weer in mijn gedrag.. maar goed je hebt heel veel borderline variant en en ze zijn Echt niet allemaal over 1 kamer te scheren ik ben weer en stiller borderliner die zich vaak terug trekt. En ook in 1 keer alle contacten verbreek. Als ik me niet goed voel... mensen houden van me alleen sta ik dat niet toe omdat ik in mijn jeugd en verleden echt te vaak op me zieli getrapt ben pestering op school .. mishandeling in mijn relaties dat ik het bijna met de dood moest be kopen.... ook misbruik thuis dat ik nog Jong was ruzies ... dus het zijn allemaal factoren.. die ruzies bij komen kijken ook erfelijk aan leg ... ik sneed al in mijn Armen toen ik 14 was .. en op mijn 27 en hebben ze borderline geconstateerd. Dat doe ik nu al heel lang niet meer ook geen zelfmoordpogingen ... wat ik nu wel heb is dat ik me thuis opsluit en met 2 flessen wijn op de bank ga zitten ... kniezen.. gelukkig begin mijn therapien weer snel om met mezelf weer aan de slag te gaan na en slopende relatie van 3 jaar met huisgelijkgeweld ... en zegt altijd maar 2 in en relatie 2 schuldigen .. ik had en probleem met mijn ex zijn agressie zodra je maar op iets kritiek had sloopt hij me hele huis of als ie ga zijn zin niet kreeg .. .... het schuim stond op zijn mond daar bij zijn er al 4 ramen gesneuveld geweest . .. en heb ik de Gaten nog in de muren staan .. hij heeft me met financile schulden achter gelaten wat gezamenlijk is waar ik nu ook voor op kan draaien .... en ik ben ook geen lekkertje hoor alleen ben ik blij ik als borderliner dat deze relatie over is ook al heb ik nog liefdes verdriet en hield ik van hem ... en ik hem soms nog erg mis .. maar nee op deze manier door gaan is echt ongezond.... want Dan had er niksnut meer van me over gebleven .. .en ook niet van hen.
(7537) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-22 15:32:00
Je hebt ook gelijk Trea.. Ze is inderdaad niet waardeloos. Ik hou zielsveel van haar.
Maar de machteloosheid, maakt me boos, onzeker, kwetsbaar.
En ik zit nu in een vicieuze cirkel waar ik alleen niet uitkom.
Het is zo onbegrijpelijk dat iemand waarvan je weet dat zij juist om je geeft, je afstoot.. Dat accepteren en loslaten is bijna onmenselijk.
(7538) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-23 00:15:00
Ja, dat aantrekken en afstoten is een ramp...
Ook voor de BL trouwens :(....
(7540) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-23 13:23:00
Ik zelf heb een APS stoornis, en na 10 maanden relatie met een BPS-er, is er na 2 flinke ruzies een einde aangekomen en ik zeg dit, ja bordeliners zijn hatelijke harteloze waardeloze ijskoude rakkers, en zijn de hele dag maar met hunzelf bezig of ze zich nu goed of slecht voelen. Het zijn eigenlijk gewoon Kleuters want het een beetje volwassen gedrag is bijna niet mogelijk en na 2x keer afstoten en aantrekken is het voor mij genoeg. ik zal nergens meer op reageren. Hoe moeilijk het zal zijn en ongeacht hoeveel ik ook dacht van ze te houden. Een relatie met een bordeliner is 1 grote illusie, waarvan liefde eigenlijk helemaal geen sprake is. Het zijn de grootste egocentrische mensen wat er bestaan. En wat door hun ziekte anderen als stront behandelen. En dat is wat ik ervaren heb. Dus links laten liggen en pak je leven weer op, Want overal laten ze een spoor van vernielingen na. Leegte en verdriet is alles wat er straks nog van je overblijft.
(7544) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-23 19:24:00
Wow, dat is wel een erg heftige reactie.
En hatseflee, scheer ze gelijk ook allemaal maar over 1 kam, net zo gemakkelijk. Iedere persoon met BPS is dus een waardeloze nietsnut die als enig doel heeft het leven van een ander vergallen. Toe maar. Voor minder doe je het niet. Laten we het er op houden dat jouw relatie met een persoon met BPS niet prettig was en dat jouw gevoelens naar die persoon niet positief meer zijn. Maar dat wil niet zeggen dat iedereen meteen waardeloos is. Hoe zou jij het vinden als iemand schrijft dat alle personen met APS - stoornis zielige afhankelijke sneue huilebalken zijn die hun slachtofferrol tot status verheffen? Echt lke persoon met ASP. Dat is toch ook niet leuk.
Bovendien vind ik dit soort absolute uitlatingen niet thuishoren op dit forum. Hoe vervelend de situatie waarin iedereen belandt ook soms is, het is niet nodig om mensen en masse af te branden als hatelijke harteloze kleuters. Niet netjes en niet nodig. Trea
(7547) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-24 18:22:00
Ik heb een relatie gehad met een borderline vrouw (gediagnosticeerd) en ik moet zeggen: het is waanzin, je zit in waanzin en je wordt zelf waanzinnig. Ik heb echt als borderline-veteraan een vreselijke ervaring. Bij deze mensen speelt maar 1 ding. Het eigen belang. Ze nemen jou de maat en zij kennen zelf geen maat. De ene borderliner is de andere niet, dat is waar, maar de relatie zal nimmer, nimmer gebaseerd zijn op gelijkwaardigheid, nooit!!

Sorry dat is mijn ervaring en het is nu mijn opdracht aan mijzelf om mijzelf weer snel terug te vinden. Dat is de rekening die je krijgt gepresenteerd als je met een dergelijke zeer ingewikkelde persoonlijkheidsstoornis te maken krijgt. En helaas, ja, je moet er zelf achter komen, want een Borderliner loopt niet met een etiket op zijn hoofd met daarop vermeld "ik ben een Borderliner"
(7551) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-25 06:17:00
Ik sluit me helemaal aan bij deze laatste reactie. Net op het moment dat je helemaal tot over je oren en met alles wat je in je hebt verliefd bent, je leven voor haar hebt omgegooid begint het te veranderen en laten ze je vallen als een baksteen, zonder opgaaf van reden, om niets en zit je daar compleet verloren.

Het schijnt zelfs zo te zijn dat voor elke borderliner die zich aanmeldt bij een geestelijke hulp organisatie er vervolgens binnen afzienbare tijd meerdere slachtoffers zich zullen melden. Eigenlijk zou het hen verboden moeten worden om nog relaties aan te gaan.
(7554) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-25 07:32:00
Ik ben het volkomen met je eens dat zo'n relatie niet gebaseerd is op gelijkwaardigheid en stabiliteit. en je hebt groot gelijk dat je je eigen keuzes daarin heb genomen naar wat ik aanneem een tijd is geweest die nogal stormachtig is geweest.

Persoonlijk denk ik dat een volwaardige relatie met een persoon met BPS, die niet in therapie wil of zit, niet mogelijk is. En zelfs met therapie is het een hele klus. Maar ik vind het gewoon niet nodig om mensen met BPS af te branden. Je zal maar een ziekte hebben waarbij het niet mogelijk is om datgene wat je het liefste wil hebben (liefde) uit diepe angst telkens afstoot. Een ziekte die je verhinderd op een gezonde manier lief te hebben. Wij, (ex) partners hebben de keuze uit de situatie te stappen (hoe moeilijk soms ook) Zij niet, zij zitten opgescheept met een diepe innerlijke angst die ze het leven op de meest basale vlakken (het aangaan van menselijke relaties) zuur maakt. Dat is al erg genoeg.
Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat je dan maar bij iemand moet blijven omdat het zo zielig voor ze is. als een relatie niet gelijkwaardig is en kan worden heeft het geen kans. Laat iemand voor zichzelf kiezen en vervloek daarbij niet de ander die echt heel ziek is. (niet dat voorgaande schrijver die deed, hoor. Het is gewoon algemeen gesteld.) Tr
(7555) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-25 23:24:00
Vandaag maar eens een behandelaar aangesproken over een borderliner die al jaren bij hen in behandeling is. Ik zeg: kun je mij eens uitleggen hoe het kan dat iemand die al 15-20 jaar bij jullie onder behandeling en in begeleiding is, na al die jaren nog niet in staat is om -als zij dan weer eens voor de zoveelste keer en tegen beter weten in een relatie begint - deze relatie op een normale manier te beindigen. Het is toch niet zo heel moeilijk om even een A4-tje op te stellen met een simpel stappenplan, wat te doen als je uit de relatie wilt wegvluchten omdat je niet anders kunt? Zodat het ook voor het nieuwe slachtoffer en alle mensen (onder andere kinderen) in zijn of haar omgeving ook nog leefbaar blijft.

De lieve man keek me aan en zei: "kijk, heel goed, ik zie dat je stappen aan het maken bent in het verwerkingsproces. Van gekweld en gekwetst verander je nu naar boosheid. Dat is heel goed. Ga je focussen op de basis. Huishouden, schoonmaken, boodschappen doen en misschien al voorzichtig wat werken.

Je moet het zo zien. Iemand die al zo lang in behandeling is, is natuurlijk ook echt heel erg ziek. Je kunt gerust stellen dat als iemand na een jaar van intensieve behandeling en begeleiding nog niet echte stappen heeft gemaakt, dan zit er heel veel meer ook niet in.

Nou, fijn om te horen dat het beter met me gaat. Nu het zelf nog zo voelen.
(7556) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-27 19:20:00
Nee, nou wordt ie helemaal leuk!

Vandaag gaat de bel,... Ik doe open: de wijkagent met collega. Mogen we even binnenkomen?
Ach, dan ben je net uit je huis gehaald omdat je door toedoen van een narcistisch borderliner tot aan de grens van je kunnen getild bent: 35 dagen niet slapen, voor het eerst in je leven zelfmoordneigingen, je bedrijf bijna naar de klote geholpen, je dochter die niet de aandacht krijgt die ze verdient,.. Dus je denkt, hey wat goed zeg, de politie doet ook aan nazorg en komt even informeren hoe het gaat.

De eerste vraag: u weet waarvoor wij komen?.. Nou, ik heb zo'n vermoeden,.. Hart onder de riem of toch even checken of het wel goed met me gaat. Maar ik denk,.. Ik zeg niets.. Dus ik zeg, nee, ik heb geen idee. Wat blijkt: heeft die psycho bitch aangifte tegen je gedaan omdat je een paar brieven in haar postbus hebt gestopt en je een paar van haar vrienden gevraagd hebt om eens op haar in te praten omdat het wel erg raar is om zonder opgaaf van reden, zonder mogelijkheid om iemand nog te spreken, terwijl je net een hartaanval gehad hebt en hier praktisch aan onderdoor gaat, het toch wel fijn zou zijn om het normaal af te kunnen sluiten. Dus, de politie laat zich lekker voor het narcistisch karretje spannen.

Wordt vervolgd.
(7561) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-28 14:17:00
Hallo R, misschien geeft het rust voor je te accepteren dat het voorbij is en dat je geen reactie meer krijgt. Door heel de tijd te vragen om een reactie maak je jezelf afhankelijk (en daardoor ziek) van haar gedrag waarbij het niet uitmaakt of ze wel of niet reageert. Als ze niet reageert dan is dat pijnlijk voor je en als ze wel reageert, dan is de kans aanwezig dat je hier verduidelijking op wens. Sluit het af. En al had je het liever anders gezien, het is zoals het is. Het geeft meer rust voor jezelf om er zelf een punt achter te zetten en niet meer de verlangen naar een reactie of verklaring. Dat leidt alleen maar tot teleurstelling. Als je zelf de punt zet, kan je echt beginnen met de verwerking. Succes.
(7564) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-29 10:20:00
Beste ...?

Het mooie is, dat ik net die dag het idee had, dat er een soort van gordijn opgetrokken werd , alsof ik ineens genezen was van een hele hinderlijke kwaal. Ik werd gebeld door de lieve aardige behandelaar en kon hem mededelen, joh .. het gaat de goede kant op, ik begin mezelf terug te vinden. Dat was dus donderdag en mijn laatste actie richting M. en haar omgeving dateerde van zondag. Toen ik echter die zwaar onbeschofte wijkagent over de vloer kreeg, was ik ineens weer vier stappen terug. Eerst mijn leven bijna kapot maken, mijn bedrijf naar de klote helpen en dan ook nog denken dat je in je recht staat om de problemen nog een stukje groter te maken door de politie op me af te sturen? Vrijdag stond in het teken van het verwerken hiervan. Inmiddels merk ik op zaterdag dat de verwerking hiervan ook al lang heeft plaats gevonden.

Je kunt alleen maar medelijden hebben met M. Ziek en nooit in staat om normaal met mensen een relatie aan te gaan. Zij verzamelt mensen om haar heen, die ja-knikken en voor haar karretje te spannen zijn. Zodra er iemand is, die ook tegengas geeft, .. dan zal zij je wegdrukken, zwart maken. Heel zielig en doodzonde dat dit nu net mijn ideale vrouw moest zijn. Maar goed, de zon schijnt, .. we gaan er een leuke dag van maken. Waarschijnlijk mijn laatste bericht hier. Ik ben wel genezen. En zodra ik bij een volgende hoor narcist of borderline: wegwezen, .. hier valt niets mee te beginnen en je wordt er zeker niet gelukkig mee.

Fijne dag nog, R.
(7569) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-29 11:07:00
Beste R,
Dank je voor je reactie op mijn laatste berichtje aan je. Ik ben blij te horen dat het de goede richting op gaat en dat je in meerdere opzichten de zon weer ziet gloren. Heel veel van al het goeds wat je nodig hebt om deze nare ervaring te verwerken en er weer als een compleet en gelukkig mens uit te komen. Groeten Trea
(7570) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-29 12:02:00
Oh ja,.. En dan vergeet ik nog jullie allemaal te danken voor alle tips, het medeleven.. Hoewel ik tijdens dit proces van een week of 6 sommige tips pas later op hun waarde kon schatten, hebben ze me erg geholpen bij de verwerking/het rouwproces.
Voor degenen, die hier voor het eerst komen: Schrijf je ervaring hier van je af en stel vragen. Je bent niet morgen genezen, van de fijne ervaring met een narcist of borderliner of beiden. Maar uiteindelijk gaat het proces wel sneller. De enige manier om de pijn niet meer te voelen is om de persoon te zien als iemand die ernstig ziek is en niet geholpen kan worden. Je zult hoe pijnlijk en verdrietig ook je warme gevoelens voor hem of haar zelf uit moeten schakelen, je op jezelf moeten richten en weer dingen gaan ondernemen die je leuk vindt of die heel basaal zijn: huishouden boodschappen wandelen.. Uiteindelijk komt de lol in het leven dan ook weer terug. Als je dit nu leest komt de boodschap echt niet aan.
Je hoopt op beter, op contact, op wederzijdse liefde, goede communicatie.. Helaas de persoon is ziek en kan dit niet. Iemand met n been vraag je ook niet of hij of zij meegaat hardlopen naar het strand. De borderliner heeft een gebroken geest en kan dus jou die liefde niet geven. Dat is niet persoonlijk. Ze heeft waarschijnlijk tientallen andere slachtoffers gemaakt, die ook net als jij een aantal weken van slag waren, toen het ineens te dichtbij kwam, je haar bekritiseerde of te dicht bij haar gevoel kwam. Ook zo kun je er nog niet naar kijken, maar dat moment komt vanzelf.

Ok, mensen.. Heel erg bedankt voor de opbouwende steun, zonder oordeel.. En M. Je blijft een heel mooi persoon, 15-20 jaar begeleiding heeft je gebracht waar je nu bent. Ik wens je het allerbeste en hoop dat je ergens de weg weer vindt om te groeien.

R.
(7571) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-30 13:59:00
En het uitzetten van het gevoel, gaat ook als je het allemaal rationeel kunt bekijken niet zomaar. Zo liep ik aan het begin van de middag met mijn dochter in de stad en alles doet me aan haar herinneren. Dan kijk je weer terug en denk je .. waarom nou op deze manier, als je zo omgaat met de mensen die jou liefhebben en waar je een relatie mee wilde aangaan, hoe ga je dan om met je vijanden.. uiteindelijk moet je dan weer terug naar de gedachte dat zij ernstig ziek is, niet anders kan en waarschijnlijk zoveel angstaanvallen kreeg bij de gedachte om je eerlijk onder ogen te komen of ja, geen idee eigenlijk hoe het precies in haar hoofd werkt. Anyway .. ze is compleet ziek.

Wat het moeilijk maakt: Ze is van de ene op de andere dag uit je leven, zonder kans om haar nog te spreken. Dus eigenlijk is jouw geliefde doodgegaan, het enige verschil: ze loopt gewoon rond, werkt, je kunt haar dus elk moment weer tegenkomen, maar als dat gebeurt wordt de deur in je smoel dichtgeslagen, reageert ze alsof je het grootste gevaar bent wat er rondloopt en zul je er dus ook mee moeten leren leven dat je nooit de antwoorden krijgt waarop je hoopt.

Zelfs als je dit alles hebt uitgelegd in brieven, in berichten, als vrienden haar hebben verteld dat het bijna je dood wordt. Dan nog zal dit niet veranderen. Hoe ziek kun je zijn. En daarom is het zo ontzettend moeilijk om af te sluiten. Dus nogmaals .. Hoor je narcisme of borderline en zeker als ze het beiden in zich hebben: BEGIN er niet aan. Deze personen kunnen letterlijk je dood worden.

R.
(7572) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-30 21:17:00
Ik heb vandaag mijn relatie van 2 jaar verbroken met een man waarvan ik steeds meer het idee kreeg dat bedenken dat hij nog weleens een narcistische borderliner zou kunnen zijn nog niet eens zo'n gek idee was.intutie.vertrouw er altijd op.de beste raadgever qua gevoelens.zelf ben ik gescheiden na een lang maar doodgebloed huwelijk.na 4 jaar ontmoette ik deze man.zelf al 14 jaar bij zijn vrouw weg die in een ander land woont en daar toch wil blijven wonen.en die ook niets weet van mijn bestaan.dit geldt ook voor de vorige partners die mijn nu exvriend voor mij had.allemaal langere relaties waarbij hij voornl. in het weekend kwam.die kant ging het ook al vrij snel bij mij op terwijl ik een lat prima vind maar niet op stiekeme basis en compleet gestoeld op een web van leugens.mijn exvriend wil niet scheiden omdat er nog zakelijke belangen meespelen.omdat ik op langere termijn meer van een relatie verwacht en vind dat dat ook gewoon moet kunnen begonnen de eerste conflicten nadat ik mijn gevoelens&verwachtingen uitsprak.gemanipuleer in de zin van weglopen.dreigen met de relatie verbreken.dat ook doen.tot zeven keer aan toe in twee jaar tijd.weer met allerlei beloftes komen.ondertussen je bij elk gesprek in een hoek schreeuwen.letterlijk en figuurlijk.ik zag alles te makkelijk.ik had geen idee hoe zijn gevoelens waren.die van mij en alles wat hij meemaakte was en is 10x erger dan dat van mij.of van iemand anders...en daarom wil hij niet veranderen.het kan.maar hij wil niet.hij heeft,serieus,hulp nodig.maar door met hem te zijn ikzelf ook bijna.vanochtend werd ik een hoek ingeschreeuwd omdat ik me omdraaide in bed en ik gvd gvd maar ns moest begrijpen dat iemand rustig wil slapen....een scheld en smijtpartij waar de honden geen brood van lusten.ik heb hem mijn huis en mijn leven uitgezet.omdat er met een borderliner niet valt te leven.en al helemaal niet met een borderliner die niet geholpen wil worden.en er alles mee wegwuift.het borderliner zijn.ik ben blij dat ik mijn border op tijd bereikt heb.van je terugtrekken op tijd.en wil tegen mensen met een dergelijke relatie zeggen.voel je intutie hierin.en stop het niet weg zoals ik zelf gedaan heb.
(7574) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-10-31 21:45:00
Ook weer zo'n moment,.. Vandaag lekker weer, andere jas aangetrokken,.. Waardoor je halverwege de dag ineens merkt dat je minder stabiel bent.. Shit, oxazepam zit in andere jas.
En je zit aan de andere kant van de stad voor een zakelijke afspraak. Je hebt nog een uur en je realiseert je ineens dat je jarig bent en dat degene van wie je echt houdt, jou echt niet gaat bellen vandaag, ze belde je al niet toen je een hartaanval had en je het heel moeilijk had, toen je door haar toedoen bijna zelfmoord pleegde, dus nee, je verjaardag zal echt geen verschil maken. Voor haar was belangrijker dat zij haar zin kon doordrijven en toen jij daar een kritische opmerking bij maakte, was je ineens een bedreiging die uitgeschakeld moest worden.

En dan met nog tien minuten voor je zakelijke afspraak je zal ophalen, springen de tranen je weer in de ogen. Een goede vriendin die je snel in nood appt, loodst je er doorheen,.. Herinner je aan meditatie, controleer je ademhaling en laat de gedachte wegglijden. Pfff, net op tijd.

Mijn God, wat een martelgang en wat doet het soms nog steeds pijn, maar we zijn bijna weer door ook deze dag heen.

Thnx M.

R.
(7578) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-07 23:42:00
lieve mensen allemaal,
toch een tijdje geleden dat je nog wat van mij hebt gehoord... maar hout vasthouden... met mijn dochter gaat het momenteel vrij goed... geen drugs, pillen, alcohol... dat is al heel wat. maar er is meer, ze is sinds een zestal maanden toch terug samen met haar veel jongere vriend, momenteel heeft hij ook zijn domicilie bij haar en zijn ze met het oog op uitbreiding binnen het gebouw kunnen verhuizen naar een klein appartementje, met aparte slaapkamer.. weliswaar op het vierde verdiep, zonder lift... maar beweging zou gezond zijn mijn dochter is inmiddels 4,5 maand zwanger.. dat is heuglijk nieuws , en vermits haar vriend er ook naar uitkijkt dubbel heuglijk.
maar natuurlijk ben ik ook nog altijd bang.. ik zie vol verlangen uit naar dit nieuwe leventje, mijn kleinkindje!!...maak me ook niet echt illusies dat het allemaal over eieren zal lopen...maar anderzijds probeer ik positief te denken.. misschien kan dit kleine wondertje toch iets speciaals beroeren bij mijn adoptiedochter... iets van haarzelf,iets dat iets heeft van haarzelf.. Natuurlijk zolang je zwanger bent zijn er een heleboel ongemakken, maar moeder en vader worden leer je maar vanaf je kleintje er daadwerkelijk is.. dan beginnen de zorgen, de kleine uurtjes, de huilbuitjes etc etc..ik wens hen vooral een gezond babietje toe, vooral geen huilbabietje in hun geval...en blijf hopen dat dit een hele ommekeer mag betekenen. Ik ben gevraagd als 'meter", niet dat dat nog zoveel belang heeft dezer tijden, maar ergens geeft het me wel een klein beetje een vrijgeleide tgo mijn zoons om voor dit kindje meer alert te mogen zijn, iets extra te mogen tussenstoppen als het moeilijk is.. om te voorkomen dat dit kleinkindje een marginaliteitskindje zou worden. Ik weet, mijn invloed is beperkt... de verhouding met mijn dochter en schoonzoon is momenteel heel goed...maar mijn dochter heeft momenteel een invaliditeitsuitkering, de toekomstige papa heeft helemaal niets, maar is momenteel wel op zoek naar een job, hij is half marokkaans en half belgisch..maar heeft zeker de uitstraling om een job te kunnen versieren. Het volhouden is eerder zijn probleem..maar mogelijks komt nu toch meer en meer het verantwoordelijkheidsgevoel naar boven. Al bij al mag ik zeggen dat ik me op dit moment een stuk gelukkiger voel dan de voorbije vier of vijf jaar.. maar blijf met beide voeten op de grond staan...maar ik hoop en droom wel...liefs aan allen. celine
(7593) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-09 18:56:00
Celine, wat een mooi en hoopgevend bericht. Je kleinkind gaat boffen met zo'n oma. In je berichten kom je altijd zo evenwichtig, respectvol en duidelijk over. Ondanks dat je genoeg hebt meegemaakt om bitter of cynisch te worden, ben je dat nooit. Je weet wie je bent, wat je wil en al dan niet accepteert en toch blijf je open, lief en respectvol naar anderen. Ik ben blij voor je dat het goed gaat met je dochter en ik vind het super dat je oma wordt. Gr Trea
(7603) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-10 12:10:00
bedankt voor de lieve woorden Trea, ik kreeg zonet een telefoontje van mijn dochter dat het een jongentje zal worden... ze waren blij met een gezond kindje, maar de papa hoopte stiekem toch op een jongentje! Dus blij als zij blij zijn en uitkijken naar dit nieuwe leventje! liefs, celine
(7609) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-15 19:05:00
Wat versta je onder afstoten, dat degene uit maakt geen contact opneemt en na 3 maanden qweer terug komt bij?
(7624) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-15 21:33:00
Ja. en dat het dan weer liefde is tot in het diepste van je ziel en je waanzinnig gelukkig en verliefd ben. Zo'n liefde heb je nog nooit gevoeld. Jullie horen bij elkaar, twinsouls. En dat er dan langzaam weer wat scheurtjes komen die uitmonden in knalharde onredelijke ruzies om vervolgens weer in verbijstering achter gelaten te worden met een gebroken hart waarvan je niet begrijpt dat het gebroken kan zijn na zoveel lelijkheid en paranoia. Yip, een relatie met een persoon met BPS is nooit saai.
(7625) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-16 02:29:00
2016-15-11 19:05 uur ..
Misschien handig om aan te geven op wie je reageert, op welk bericht en wie je bent, al is het maar een initiaal
R.
(7626) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-16 18:35:00
Ok, zij heeft het uitgemaakt (borderline) en hoor niks meer al 2 maanden. Dus is kwestie van wachten..gebeurde op het moment dat er een vriend plotseling overleed en woordenwisseling kwam waardoor zij uitmaakte.
Hadden al een paar maanden een grillige relatie met veel afstand.
(7629) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-16 18:37:00
Dus kan 3 maanden duren of 6 maanden met afstoten!
(7630) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-16 22:09:00
Afstoten weet ik niet voor hoe lange termijn.De relatie (of aantrekkingsperiode) begint meestal na een week of 4 kleine scheurtjes te krijgen en die rond de 6e week heftiger worden. Rond 3 maanden komt er meestal een breuk vaak met veel bombarie en/of totale terugtrekking. Dit is overigens geen wetmatigheid, er zijn natuurlijk uitzonderingen. T
(7633) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-17 16:38:00
Gaat er iemand 26 november naar de landelijke bijeenkomst Borderline?
R.
(7634) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-23 00:19:00
waar is die landelijke bijeenkomst dan? ik vermoed in Nederland? ik wens degenen die er naartoe gaan een fijne dag en veel inzichten. Liefs, celine
(7645) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-23 10:20:00
publieksdagborderline.nl

Woensdag 23-11-2016, laatste dag om je in te kunnen schrijven.

Meetingplaza, Utrecht, 13-17.00 (borrel 17-18.00 uur)
(7648) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-11-26 19:13:00
Even een impressie van de landelijke publieksdag Borderline, Stichting Borderline, Meetingplaza, Utrecht.

Een drukbezochte bijeenkomst, ruim 150 personen van een mooie mix van lotgenoten en omstanders. Soms vriend en vriendin, soms vriendinnen, dan weer ouders met hun kind en partner .. allemaal op zoek naar aansluiting, herkenning, antwoorden op vragen.

Voor mij persoonlijk waren de volgende punten toch wel hele fijne conclusies:

1. Je bent geen borderliner, je hebt moeite om emoties te reguleren
2. Als de diagnose gesteld is, je bereid bent om het te accepteren en je eraan wilt werken en je dus ook naar je omgeving bereid bent om hen erbij te betrekken en je kwetsbaar durft op te stellen dan is er goed mee te leven. Het is niet makkelijk, ook niet voor de omgeving maar het kan wel en hiervan heb ik vandaag hele mooie voorbeelden gezien
3. De schadelijke variant .. waar iedereen zo beducht voor is, hebben we ook mogen aanschouwen, met een hartverscheurend voorbeeld, waar omstanders duidelijk kapot aan gaan .. dit zijn altijd personen met een persoonlijkheidsstoornis, die het ontkennen, zich niet willen laten behandelen of de behandeling wel ondergaan maar daarin vervolgens geen inzet tonen.
4. Ook voor mij en jou is er dus hoop op een gelukkig leven, het zal nooit helemaal normaal zijn, .. (wie wil dat ook, geen saaie huismussen!!) .. maar er is goed mee te leven!!

Trek je dus niets aan van al die negativiteit op deze en andere fora waarin beweerd wordt dat een relatie met een borderliner gedoemd is te mislukken. Het kan wel degelijk, maar de eerste stap is acceptatie en de tweede het besef dat de sleutel bij jou ligt.

R.

Volgend jaar uiteraard weer ..
(7656) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-15 08:21:00
6 jaar relatie met borderliner waarvan de laatste 6-8 maanden ben ik uit gezet door haar maar wel contact en laatste 3 maanden helemaal geen contact zelfs enorme haat tegen me. Heb het met moeite kunnen accepteren dat dit niet gaat werken, ben verder gegaan met mijn leven vol stress en onzekerheid terwijl ik van veel mensen heb aangehoord dat het niet aan mijn ligt maar aan haar met haar borderline

Heb een nieuwe relatie en ben erg blij ermee, en nu is ze erachter gekomen dat ik een ander relatie heb en wordt als ware gebeld door haar zelfs op mijn werk, was al opgenomen door collega en en werd doorverbonden en heb verteld ben gelukkig en en je niet terug en is opgehangen. Nu probeert ze via andere vrienden waarmee ik close ben contact te krijgen echter werkt het frustrerend dat ze alles probeert. Heb haar over geblokkeerd en verwijderd zoals email, sociale media enz. Alleen met mijn nieuwe relatie zie ik echt het verschil wat ik niet heb gekend maar hoe stom het ook is blijf steeds aan de borderliner denken terwijl ik ook erg bewust ben dat het niet gaat gebeuren dat ik terug ga naar haar.
(7688) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-16 14:12:00
Na lange tijd laat ik even weer van me horen. Mijn laatste reactie was van 16/10/2016 en ondertussen is er weer heel wat gebeurd en voorgevallen en nu zit ik weer keihard in een lastig parket.

Kort na mijn laatste reactie (26/10 dus) krijg ik plots compleet onverwacht telefoon van de ex. Dat ze wil weten wat er aan het gebeuren is dat ze het niet snapt, ik begrijp het niet en ze praat maar door ... Nadat het op niets uitdraait en weer van hetzelfde liedje hangt ze op. Om na een half uur opnieuw te bellen en me een aantal vragen stelt in de zin van hoe kan jij weten wat ik doe en waar ik ben en zo'n ... Het komt erop neer dat ik haar zou stalken/hacken/tracken omdat de weinige berichtjes, mails enzoverder (13 whatsapp, 2 mails, 2 onbeantwoorde telefoons) op voor haar hl verdachte momenten kwamen en ook de inhoud verdacht veel aanleunde bij wat zij doormaakte. Als voorbeeld : ze zet haar zoon af bij zijn grootouders die amper 500m van mijn deur wonen en op dat moment stuur ik een korte sms, nog eentje : ik heb een nachtmerrie en de dag erna stuur ik die door, na online wat zaken over droomanalyse opgezocht te hebben, ik kon het niet laten. Dus van dan af aan ben ik zelfs niet meer ziek of zo maar crimineel en wat nog allemaal. Het gesprek draait op niets uit en de dag erop krijg ik volgende bericht :

"Dit is de eerste keer en ook laatste keer dat ik dit zeg! Laat me met gerust! Je speelt je spelletjes goed, maar ik heb je door! Zoek een leven van jezelf, maar in dat van ons kom je er niet meer in! Je bent een heel slecht persoon en alles behalve een voorbeeld of peter van mijn zoon! Je bent ziek, pathologisch en nog zoveel meer!"

En dat was het, niets meer, overal geblokkeerd (whatsapp, facebook, you name it ...) En ik doe net hetzelfde. Ik hoor er niets meer van, en merk dat sommige mensen me zelfs op facebook blokkeren en dergelijke meer. Ik probeer door te gaan met waar ik mee bezig ben, dat project enzoverder ...

Dan komt de sint. Ik had wat cadeautjes voor de kleine en die heb ik in een simpele doos opgestuurd, geen briefje, geen tekst niets, enkel de geschenkjes ingepakt in een papiertje in een bruine kartonnen doos verstuurd. Ik praat erover met mijn moeder en zij merkt dat ik het er enorm moeilijk mee heb dat ik zelfs dat niet meer kan doen voor mijn petekind. De dag na aflevering stuurt mijn moeder zonder mijn medeweten een mail naar mijn ex. Waarin ze schrijft dat ze ongeacht wat er tussen mij en mijn ex gebeurd is het jammer zou vinden als de kleine niet van zijn geschenkjes zou mogen genieten. En rara quasi onmiddellijk reageerde mijn ex terug en ging ze zelfs verder dan de onverwachte dank je. Het blijken super cadeaus te zijn die al in gebruik waren genomen en waaruit bleek dat ik haar dus duidelijk goed moet kennen. Dat ze het verschrikkelijk jammer en pijnlijk vind om een 10 jarige vriendschap (zonder het stuk relatie te vernoemen) zo te moeten verliezen maar dat ze de reden altijd zal onthouden. Dan hint ze naar mijn moeder dat zij de vriendschap niet hoeft te verliezen en dat ze het aan mij ma laat of zij nog contact onderhouden. Die avond al stuurt mijn ex dan toch zelf naar mijn moeder om af te spreken en iets te gaan drinken/eten wat dan ook gebeurd. Ze wil over mij praten maar mijn moeder blokt dat af en het gesprek gaat dan over de geschenken waar ze duidelijk laat blijken dat ze super waren, over de reis die ze met de kleine gemaakt had, over de situatie met haar eigen ouders (ze heeft gevochten met haar moeder en komt daar dus niet meer over de vloer), nadrukkelijk laat ze ook weten dat ze wel terug in het huis met haar ex woont, maar dat ze dus niet samen zijn of wat dan ook. Ze laat ook merken dat haar ex commentaar had omdat ze met mijn moeder wou afspreken enzoverder. Waarop mijn ex uit eigen beweging en expliciet zegt tegen mijn ma: als je de kleine eens wil laat het dan weten dan breng ik hem wel.

Mijn moeder laat me dit 's avonds allemaal weten en ik val van mijn stoel letterlijk. Wat moest ik daar nu in godsnaam van denken??? Ze weet verdomd goed dat ik hl close ben met mijn moeder enzo ... Wat denkt ze daar mee te bereiken? Ik praat erover met mijn moeder en die zegt als je de kleine wil zien dan kan het misschien zo geregeld worden. Na veel nadenken en doen heb ik mijn moeder laten weten dat ze dat mocht doen maar enkel als ze dat zelf zag zitten.

Woensdag laatstleden laat mijn moeder me weten dat de kleine komende zaterdag om 5 uur gedropt zal worden door mijn ex bij haar en dat hij zal blijven overnachten. Omdat mijn ex naar een benefiet moet. Mijn hart zakte in mijn schoenen. Ik moet ook naar een benefiet, die gekoppeld is aan het project waar ik aan werk, waar ik het al zo lastig mee heb. Dus dat maakt dat ik er enorm tegen opzie om naar dat benefiet te gaan, ik de kans dus waarschijnlijk niet zal krijgen om de kleine te zien aangezien ik niet kan zaterdagavond. En zij weer serieus in mijn leven aan het inmengen is ...

Iemand???????? HELP!
P.
(7693) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-18 14:18:00
Beste mensen, deze site geeft mij een goed inzicht in het probleem waar mijn dochter en wij dus allemaal mee kampen.Eindelijk wist ik wat het probleem was.Een vriend, specialist borderline, met wie ik over mijn zorgen sprak, gaf me inzicht. 8 maanden geleden besliste mijn dochter, nadat ze me dagelijks 1 tot 2 keer 6 telefonisch contacteerde, reeds jaren aan een stuk " dat ik niks waard ben, dat ik haar steeds vernederde en nooit belangrijk vond" en nog veel meer. Dit kwam uit haar mond als een schreeuw, 1 lange sliert van verwijten....Het contact tussen haar kinderen mijn kleinkinderen en mij is goed.We hebben een sterke band.En plots beslist hun moeder, mijn dochter, dat wij elkaar niet meer zullen zien.Ze voegt een resem leugens toe, draait situaties om in haar voordeel en gaat weg. In het verleden maakte ik al dikwijls emotioneel hooggeladen momenten mee, steeds op zeer onverwachtte momenten...steeds sinds de geboorte van mijn dochter deed ik mijn best.Ik zie ze heel graag.Dan kwamen de kleinkinderen.Mijn schoonzoon noemt me superoma...wat helpt het? Zowel de kinderen papa ik en de andere oma zijn de dupe..mijn dochtet is overtuigd van haar gelijk.Ze is het slachtoffer..En nooit zegt ze sorry.
(7697) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-18 20:52:00
@P. .. klinkt als narcist die alle regie in handen houdt en net zolang doorgaat tot jij er helemaal aan onderdoor gaat. Afsluiten en vooruit gaan. De actie van je moeder hoe goed bedoelt ook leidt alleen maar naar nieuwe spanning en frustratie. Stop ermee.
(7699) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-19 19:43:00
Niet om het een of ander maar ik hoop dat je je eigen aandeel in dit vervolg ook kan zien. Zij heeft alle deuren dichtgegooid. Niet subtiel, dat is zo. Maar wel duidelijk. Dan blijf jij toch via allerlei acties (apps, naamloze maar overduidelijk cadeaus) contact zoeken. En dan sta je ervan te kijken dat ze zich weer in je leven mengt. Ook niet subtiel maar ze heeft niet voor niets de diagnose Borderline. Alles of niets, zwart en wit...geen tussenweg. En eerlijk gezegd...jij voedt de ziekte met deze acties. En dan krijg je dit. Een antwoord op je help? Heel simpel...stoppen. Maar dat weet jezelf ook. T
(7701) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-21 00:54:00
@T: .. je hebt helemaal gelijk. Hiermee houdt hij het wel in stand. Maar kijk wel wat er gebeurt, .. je hebt een liefdevolle relatie opgebouwd met een kind en die borderliner speelt met zijn gevoel naar het kind toe. Dat is onmenselijk en niet zo maar even van de ene op de andere dag uit te schakelen. Dat hij die poging (alle denkbare pogingen) om het contact toch te kunnen behouden probeert kun je hem niet kwalijk nemen.|
Het is van rechtswege niet strafbaar, maar wat borderliners aan emotionele schade aanrichten is dusdanig dat het eigenlijk strafbaar zou moeten worden. Zij hebben de gave om mensen emotioneel helemaal kapot te maken.
Dat mens uit het voorbeeld van P. weet natuurlijk precies wat er gebeurt en laat hem precies dan naar die moeder gaan op een moment dat zij zeker weet dat hij er niet bij kan zijn. En dan laat ze ook nog even weten aan hem op subtiele wijze dat zij weer met zijn gevoelens kan spelen.

De mijne liep in de stad altijd achter zich om te kijken, altijd bang dat er iemand uit het verleden opdook. In mijn geval mag ze dat ook de rest van haar leven gaan doen, want dat moment komt.

Deze mensen moeten zich ernstig zorgen maken, want dat er eens iemand echt doordraait en de zaken recht komt zetten is wel erg groot.
(7704) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-21 23:09:00
Toch even reageren, het weekend is op een ramp uitgedraaid. Ik heb de moed nu niet om het allemaal te typen, maar ik wou toch even op T reageren. Het laatste contact tussen mijn ex en mij was op 26 oktober! Ik heb haar zelf overal geblokkeerd! En ik heb enkel een tweetal kinderboeken en een speelgoedje opgestuurd voor de sint op 6/12. That's it! Het contact met mijn moeder heeft ze zelf helemaal open gegooid. Iets in de aard van 'een vinger krijgen en een arm nemen?'

Ik zit in zak en as ze heeft het dit weekend ten top gedreven met de kleine en dan een bom gelost tot drie maal toe ...

Zucht ...
P.
(7706) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-22 21:13:00
Ach. lieve P, verdrietig dat het zo is geklapt, voor jou, je moeder en je petekind. Ik denk dat je je nu op zin zachts gezegd niet zo prettig voelt. Ik hoop dat de kerstdagen wat licht brengen in deze dagen met een zwart randje. X T
(7707) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-23 08:47:00
@P.
Veel sterkte, man!

Misschien helpt dit inzicht:
Gisteren kwam ik voor een drie wekelijks gesprek bij mijn behandelaar, die mij probeert te helpen om weer de oude te worden na een relatie met een narcistisch borderliner. . Ik probeer er alles aan te doen om te voorkomen dat deze persoon ooit nog nieuwe slachtoffers kan maken. Samen kwamen we er achter dat wat ik aan het doen ben obsessief gedrag is geworden. Kennelijk is er iets in mijn hersenen wat kortsluiting veroorzaakt heeft, waardoor ik nu dit gedrag in stand houdt en me daarmee ook ziek houdt.

Ik herken in jouw verhaal hetzelfde.

En P. wees wel eerlijk naar jezelf toe. Het is niet zij die nu nog iets doet. Jouw actie om die cadeautjes te geven en jouw moeders actie houden dit in stand, waardoor je haar weer de controle over jouw gevoel hebt gegeven.

Verder is het natuurlijk gewoon een trut, dat ben ik met je eens.

Terug naar de mijne:
Ik heb kaartjes voor een feest met oud en nieuw. Ik weet dat een vriend van haar ook daarheen gaat. De kans dat ik haar tegen ga komen is aanwezig.
Ik maak me daar wel zorgen over. De haat en aggressie die in me zit is dusdanig groot dat als deze op het verkeerde moment getriggerd wordt dan sla ik haar zeker tegen de vlakte maar de enige die ik daarmee heb ben ikzelf en is mijn dochtertje ..
Mijn behandelaar vond ook dat ik er nog niet aan toe was. Maar ik laat me door haar nooit meer in een hoekje drukken. Dus ik ga gewoon en als ze verstandig is blijft ze heel ver uit mijn buurt. En anders lezen jullie het wel in de krant.

Fijne feestdagen!
R.
(7709) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-26 12:32:00
Ik wil ook even mijn verhaal achterlaten. Even van mij aftypen richting mensen die je (hopelijk) begrijpen. En ik hoop er vooral anderen mee te helpen. Over mijzelf: begin 30, goede baan en al zn zaakjes goed op orde. Ook in de bovenkamer durf ik mij wel stabiel te noemen.

Zon 2,5 jaar geleden leerde ik een leuk meisje kennen. Ze lachte veel en we hadden veel plezier. Er was een leuke klik. Na een paar weken hadden we een relatie. In tegenstelling tot veel verhalen hier ging het bij ons allemaal niet zo snel, maar alles op zn tijd. Dat vond ik wel fijn, ik houd er niet zo van om te hard van stapel te lopen.

Na een half jaar - toen de verliefdheid wat begon te zakken - was ik bij haar op bezoek en was ze uit het niets woedend. De reden weet ik niet eens meer, iets onbenulligs. Ik begreep er weinig van. Erover praten leek onmogelijk, ze was erg onredelijk. Dit was het eerste teken van borderline, zo bleek later. Ik zei dat ik zou gaan als het er ongezellig zou blijven. En dat ze maar moest uitrazen zonder mij, dat ik haar de dag erna wel weer zou zien. Ze bleef echter bezig, dus toen heb ik mn jas gepakt en wilde ik gaan. Maar ze hield mij tegen: als je nu gaat, dan is het uit!. Ik reageerde vrij nonchalant en herhaalde dat ik inderdaad zou gaan als het ongezellig bleef, het was aan haar om dat te veranderen. Nou, daar was ze het niet mee eens, de scheldkanonnade die volgde was nog groter. Ik ben gegaan, laat mijzelf niet uitkafferen door iemand. Buiten kwam ze huilend achter mij aan, ze smeekte of ik terug zou komen. Dat heb ik gedaan. We hebben het uitgepraat.

Dat was echter niet de laatste ruzie. Dit herhaalde zich meerdere malen, echter waren we al verder in onze relatie en wist ze steeds vaker mij de schuld te geven. Ik had iets gedaan waardoor zij ongelukkig was. Als gezond persoon ga je aan jezelf twijfelen. Een relatie is tenslotte geven en nemen en we zijn allemaal anders: iedereen heeft zo zijn of haar eigenaardigheden. Bovendien liet ze duidelijk zien dat ze gek op mij was, we hadden het over het algemeen erg goed. De paar keer dat we ruzie hadden ben ik gaan relativeren door andere factoren aan te wijzen: ze was wat aan het kwakkelen met dr gezondheid, ze had niet zon leuke werkgever, ze deed naast haar werk een zware studie en wat andere factoren die stress veroorzaakten.

Inmiddels waren twee van die punten uit de wereld geholpen: ze had de juiste medicijnen voor haar gezondheid en ze had een andere baan gevonden. Ze zat beter in haar vel.

En van de andere stressfactoren was de verhuizing elk weekend. Ze had een fulltime baan en deed daarnaast een pittige universitaire studie. Niets dan respect daarvoor. Maar als we elkaar in het weekend wilden zien, dan was dat soms best veel plannen. Tas al pakken op donderdagavond als je vrijdagavond al een afspraak met vrienden hebt en geen tijd om eerst nog naar huis te gaan, etc. Voor mij niet zon probleem, maar voor haar wel een last.

We hebben besloten dat ze bij mij zou intrekken. Voor mij nog niet nodig, maar het leek mij beter voor onze relatie en waarom ook niet: we waren ook tijdens vakanties al langere tijd samen geweest en dat ging prima. Toen begon pas echt de ellende. Veel ruzie en eigenlijk viel er gewoon niet mee samen te leven. Ruzies uitpraten leek ook onmogelijk, dan was ze zeer onredelijk. Ik was ten einde raad. Ik besloot contact met haar ouders op te nemen, een moeilijke stap omdat je niet weet hoe zij reageren (en ook wat vreemd, als je er met je eigen vriendin niet meer uit kunt komen en achter haar rug om naar dr ouders moet stappen).

Die begrepen mij goed en ze herkenden het: die uitbarstingen had ze vroeger ook. Ze waren blij met mij als vriend, want ik was een erg rustig en kalm persoon. Ze dachten dat iemand met mijn karakter goed voor haar zou zijn. Ik was gerust gesteld, ze zouden met haar praten. Daar hebben ze zich aan gehouden, iets wat ik niet tegen haar kon zeggen, konden zij (gelukkig) wel. Ze zou hulp gaan zoeken bij een psycholoog.

Na zon vijf of zes sessies (overigens was de diagnose geen borderline, maar iets anders om een vervelende gebeurtenis uit het verleden een plekje te geven) was ze daarmee klaar. Dat vond ik snel. Achteraf denk ik dat ze de boel daar ook verdraaid heeft. Maar het leek wel wat geholpen te hebben, ze kon in ieder geval beter tot tien tellen. In de periode daarna was nog een stresspuntje de wereld uit: ze had haar studie afgerond!

Eind goed, al goed? Dat zou je verwachten: we wonen mooi, beide een goede baan en vrienden en familie om ons heen. Velen zouden er jaloers op zijn. Maar ze bleef toch snel gerriteerd en onrustig. Een irritatie kon ik wel beter herkennen, en daarop had ik mij (onbewust) ook aangepast. Dat was niet goed. In een bepaalde week gaf ik ergens feedback op (waar ze het niet mee eens was, ondanks dat ik mn gelijk niet wilde halen, ik wilde het alleen gezegd hebben) en kwam er een gerriteerde reactie terug. Dan kon ik maar beter mn mond houden, anders was het ruzie. Later die week herhaalde zich dat. We zaten in de auto en waren ergens naar onderweg. Haar reactie was weer gerriteerd. Ik kon kennelijk niets meer zeggen en deed alles fout! Toen ontplofte ik. De rollen waren even omgedraaid: nu was ik degene die uit het niets woedend was. Ik was het helemaal zat. Ik gaf aan even tijd voor mezelf te willen hebben. Zij vertrok alsnog naar onze bestemming: als ik mij nu dood rijd, dan is het jouw schuld!. Zon opmerking valt bij mij helemaal in het verkeerde keelgat.

Die dag heb ik nagedacht. Wil ik hiermee verder? Misschien is een time-out goed. Maar we hadden het al zo vaak geprobeerd. Aan de andere kant hadden we ook veel goede momenten, mooie reizen gemaakt, etcetera. Dat wil je ook niet zomaar opgeven. Maar ik wilde uit het cirkeltje stappen waar we in zaten. Ik had er geen geloof meer in dat het goed zou komen. Ik zou het uitmaken. Dat is nu 2,5 maand geleden.

Er is die dag een paar keer telefonisch contact geweest. In de middag heb ik aangegeven er s avonds, als ze weer thuis was, over te willen praten. Dat moest ik toen meerdere malen herhalen, ze luisterde niet. Tijdens het laatste telefoongesprek s avonds vanuit de auto, toen ze richting huis kwam, begon het kalm en rustig. De mensen waar ze op bezoek was hadden haar waarschijnlijk gerust kunnen stellen. Logisch, we hadden immers ruzie om niets. Maar al snel ging het over de gebeurtenissen die ochtend en begon ze (of we) weer ruzie te maken. Ze ging op een vervelende manier de confrontatie opzoeken. Dat kan ze erg goed. Ik voelde mij onder druk gezet en floepte er in het heetst van de strijd uit dat ik het uit ging maken. Dat had ik niet moeten doen, ze was helemaal overstuur. Vanuit mij ook totaal niet netjes om dat via de telefoon te doen, maar ik voelde mij erg onder druk gezet.

Een dag later is ze naar mij gekomen en heb ik nogmaals medegedeeld er een punt achter te zetten. Met als hoofdreden dat die ruzies aanbleven en het altijd om onbenullige dingen ging, en niet wist hoe ik ooit belangrijke beslissingen met haar zou kunnen maken (bijv. kinderen, samen huis kopen, etc.). Voor haar was dat het einde van de wereld. Ik had haar geen kans gegeven, zij had aan haarzelf gewerkt en ik was altijd perfect etcetera. Ik had aangeboden tijdelijk naar mn ouders te gaan, zodat zij thuis kon blijven. Maar dat was niet nodig.

Dat weekend heb ik nog een boeket bloemen met brief naar haar ouders gestuurd. Om te bedanken voor de gastvrijheid en in het kort (zonder verwijten) mn verhaal gedaan: dat onze relatie uiteindelijk niet bleek te werken.

De afhandeling begon. We hadden een tripje naar het buitenland gepland met wat vrienden van mij. Ik had aangeboden haar vliegticket over te nemen (haar schadeloos stellen). Dat vond ze niet respectvol naar haar toe, ze had er ook erg naar uitgekeken. Ik had geen zin daar ruzie over te maken en heb haar laten gaan, ben dus zelf thuisgebleven. Mijn vliegticket heb ik zelfs nog aan haar zus gegeven. Inmiddels had ik ook reactie van haar ouders op mijn brief. Een nette brief, maar ze begrepen niet waarom ik het zo snel had opgegeven. Ik kan het ze niet helemaal kwalijk nemen, maar ze onderschatten de ernst van de situatie en zagen vooral hun vrolijke en sociale dochter.

Gedurende die trip heb ik denk ik honderden berichtjes ontvangen. Het was geen emmer shit, maar een complete vrachtwagen stront die ik over mij heen kreeg. Ondanks dat ik het verwacht had, ben ik er heel erg van geschrokken. Wat ze allemaal uitgekraamd heeft slaat werkelijk nergens op. Over dat ik zon klootzak was, een lafaard, dat ik het niet verdien dat ze ooit van mij gehouden heeft, dat het maar goed was dat ik niet bij haar in de buurt was, enzovoort.

Ik moest van mijzelf verstandig zijn en even doorbijten: ik heb daarom nergens op gereageerd. Al die shit heb ik naast mij neergelegd. Het zou toch tot niets leiden. Alleen op de praktische zaken voor de afhandeling reageerde ik. Achteraf doet mij het nog steeds pijn.

Na die trip is ze haar spullen hier komen ophalen. We hadden nog wat financin af te handelen en wat gezamenlijke spullen te verdelen. Toen ze bij mij kwam wonen hadden we afgesproken dat we boodschappen en vaste kosten (gas, water, licht, tv/internet) zouden delen. Voor inwoning vond ik het niet nodig dat ze wat zou betalen (ik kon het immers ook in mn eentje betalen). Op haar verzoek hadden we afgesproken dat ze toch een bepaald bedrag zou betalen. Omdat ik het niet direct nodig had, was mijn voorstel om dat maandelijks naar onze gezamenlijke spaarrekening over te maken. Dan konden we aanspreken als we eens wat verder op vakantie wilden, of een andere grotere uitgave voor ons samen.

Ik wilde dat het snel voorbij was en stond er vrij gemakkelijk in. De spullen wilde ik allemaal overnemen (ondanks dat ik het niet allemaal nodig had), maar mocht zij ook van mij overnemen. Of bepaalde dingen wel en andere dingen niet. Wat zij wil. Haar voorstel was echter dat de volledige spaarrekening naar haar zou gaan. Zij had haar appartement opgezegd en spullen verkocht om bij mij te komen wonen en ik had er (in haar ogen) te snel een punt achter gezet en haar geen kans gegeven. Ik vertelde haar dat ik dat op voorhand ook niet wist dat het zo zou lopen en dat dit qua financin gewoon de afspraak was. Ik begreep haar situatie, maar het gaat mij veel te ver om als enige schuldig te zijn. Dat was natuurlijk foute boel, ze verweet mij gierig te zijn en ze begon zich in haar uitspraken als een bijstandsmoeder te gedragen die op straat was gezet (ze heeft een universitaire studie en een goede baan met leaseauto). Een soort emotionele chantage. Dat ze flink had kunnen sparen terwijl ze hier woonde deed volgens haar niet ter zake.

Gelukkig ben ik daar niet in meegegaan en heb ik gewoon mijn deel van de spaarrekening opgeeist. Ze bleef natuurlijk haar kont tegen de kribben gooien, ook met de spullen. Ineens werden er uitgaven uit het verleden bijgehaald zoals de kosten van de verhuizing op mij proberen te verhalen. Kennissen van haar die een keer met aanhanger op en neer waren gereden, die er zogenaamd 150 euro voor vroegen. Dat niveau. Erg kinderachtig. Ik heb het niet laten blijken, maar was zwaar gerriteerd omdat ik zaken netjes wilde afhandelen en het allemaal erg lang begon te duren. Inmiddels vonden haar ouders mij ook een eikel, vermoed ik. Dat had ze weer goed voor elkaar. Want zo ga je niet met andere mensen om, zoals ze regelmatig zei (uiteraard als het haar uit kwam).

Om het te verwerken ben ik zaken op papier gaan zetten en analyseren, ook als een soort zelfreflectie voor volgende relaties. Bijna al onze ruzies heb ik uitgeschreven. Haar uitspraken die telkens terug kwamen (ik houd meer van jou, dan jij van mij, jij moet leren ruzies te hebben, in elke relatie komen ruzies voor, ik ben een nietsnut en jij bent zoals altijd perfect, ik moet altijd excuses aanbieden, de leuke-ik kan niet bestaan als de niet-zo-leuke-ik er niet zou zijn, etc.). Ook in de ruzies zelf was een patroon aanwezig; de emotionele achtbaan: irritatie, woede, verwijten met zelfmedelijden om te eindigen met verdriet.

Pas toen ben ik erachter gekomen dat er zoiets als borderline bestond. Alles viel op zn plek. Ik ben ervan overtuigd dat zij een vorm van borderline heeft.

Het uit elkaar gaan begon ook op mij mn tol te eisen. Ze trok zich niet terug uit een deel van mijn sociale kring. Dat gaf mij kopzorgen, want je wilt er helemaal vanaf zijn, maar dat kon niet. En je kunt er weinig aan doen. Voor buitenstaanders kan dat overkomen als vervelende ex die er nog niet overheen is. Alsof het nog wat tijd nodig heeft. Een buitenstaander kan je alleen begrijpen als je heel het verhaal doet. Maar dat wil je niet, uit respect voor haar. Je moet immers wat vervelends gaan vertellen over diegene. Dat gesprek heb ik toch maar gehad. Die persoon begreep mij en we hebben nu waarschijnlijk een modus gevonden waarbij ik haar niet meer tegenkom of hoef te spreken. Hopelijk trekt ze zich helemaal terug.

Buiten dat is ze nu helemaal uit mn leven. Ik heb haar en al haar familie en vrienden verwijderd van Facebook en andere sociale media. Ik hoef niets meer met haar of haar omgeving te maken te hebben. Het uitmaken was een opluchting, maar de afhandeling was zwaarder dan verwacht. Ik heb sterk de indruk dat ze in die periode reacties wilde uitlokken: mij proberen boos te krijgen zodat ze naar de buitenwereld kon zeggen dat het niet aan haar lag, maar dat ik ook een vervelend persoon ben. Dat zij dat vind is niet erg, dat ze anderen manipuleert met zon beeld vind ik wel vervelend. Men moest eens weten!

Ik ben blij dat ik relatief op tijd tot de conclusie ben gekomen dat onze relatie op de lange termijn niet zou werken en vooral dat ik standvastig ben geweest tijdens het uitmaken. Helaas lukt dat alleen als je zelf sterk in je schoenen staat. Ik lees hier ook veel verhalen van mensen die er dieper in zitten of twijfelachtiger zijn. Hopelijk vinden jullie ook snel een uitweg. Zover ik erover kan oordelen kun je bij een relatie met iemand met borderline alleen maar verliezen. Denk aan jezelf en stop er acuut mee.

Nu weer verder met mn leven!

Thomas
(7715) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-27 14:33:00
Hoi Thomas,
Heel herkenbaar. Lijkt in grote lijnen op datgene wat ik ook heb meegemaakt. Eigenlijk draait het helemaal niet om het etiket: Borderline of wat dan ook, maar over hoe jij hier in staat en of je dit allemaal wil laten gebeuren. Het moet voor jezelf heel duidelijk zijn. Voor mij is het enige tijd geleden en ik geef toe dat ik heel veel moeite had om los te komen. Gaandeweg was ik verslaafd aan haar geworden. Waarom eigenlijk? Volgens mij kwam dat mede doordat ik me liet meeslepen in de problemen van haar. Ik dacht het wel ff te kunnen oplossen. Vaak ook om een ruzie te voorkomen. Een soort verlangen naar de begintijd van de relatie, waarbij alles (te) mooi was (om waar te zijn). Ik had mezelf ondergeschikt gemaakt en wist op den duur niet meer wat "recht of krom" was. Op een gegeven moment had ze me weggejaagd over iets wat mij totaal niet aanstond. Al die tijd had ik dus iets onbewust opgekropt, wat er toen ineens uitflapte. Dat zegt natuurlijk ook veel over mezelf. De deur viel uiteindelijk in het slot en de sleutel was kwijt. Het bleek dat ze relevante zaken tijdens de relatie had verzwegen. Ze had zichzelf een etiket of noem het een vrijkaartje opgeplakt (whatever), door achteraf te vertellen dat het veel beter ging met haar Borderline (alsof haar problemen mijn schuld was). Ik was me er toen niet eens van bewust en zeker niet in het begin van de relatie. Gelukkig, na jaren, geniet ik weer van de kleine dingen van het leven, maar heb nog wel een bepaald wantrouwen naar bepaalde mensen. Het is een kwestie van tijd, maar dat komt ook wel goed. Sterkte met de verdere afloop en verwerking.
Johnny
(7720) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-27 19:10:00
Wauw! Thomas .. ik wilde dat ik in het leven kon staan zoals jij .. natuurlijk zul je veel pijn en verdriet hiervan hebben. En het van je af schrijven is er wel een signaal van dat het je niet helemaal koud laat.
Hier ben ik inmiddels 3,5 maand verder na de breuk .. en het enige wat ik kan denken: waar is die pool of bulgaar net nu je hem nodig hebt voor EUR 600,- :) Ha ha ha, .. nee joh, we gaan niemand omleggen, maar las iemand nog een geweldig tip heeft hoe je haar met gelijke munt kan terug betalen zonder dat je daar uiteindelijk zelf de dupe van wordt .. hey, .. ik hoor graag van je, en dan betaal ik graag je volgende all-inclusive voor 750,-.

Fijne jaarwisseling!

Noot van de beheerder: Ik heb even zitten twijfelen of ik deze reactie niet af wilde keuren, op dit forum gaan we geen tips uitwisselen hoe we mensen terug kunnen pakken en geen wraakplannen smeden. Ik hou deze discussie extra in de gaten omdat dingen vaak gevoelig liggen en ik begrijp dat er vanuit emotie soms dingen geschreven worden die ik plaats omdat dit ook iets over schrijver zegt. Er blijven regels gelden op dit forum van fatsoen en respect. Vriendelijke groet, Hein.
(7722) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-27 19:52:00
Dank voor je reactie. Het etiket maakt mij ook weinig uit, ook zonder het etiket was het gedrag wat ze vertoonde erg vervelend en reden genoeg om ermee te stoppen. Maar door artikelen over borderline te lezen krijg je wel het nodige inzicht en kun je beter begrijpen waarom bepaalde zaken zo gelopen zijn. Elk normaal persoon gaat bij een onenigheid ook bij zichzelf ten rade: ligt het niet aan mij? Zeker als je partner of iemand anders waar je erg close mee bent het zegt, dat is geen willekeurige voorbijganger waar je je niets van aan hoeft te trekken. Het brengt je dus aan het twijfelen. Gelukkig maar, anders zouden relaties onmogelijk zijn.

Haar therapie had geholpen, maar maakte de ruzies ook lastiger om uit te praten. Ik ga geen excuses aanbieden voor iets waar ik geen schuld aan heb; de excuses kwamen in de meeste gevallen van haar. Na de behandeling had zij aan zichzelf gewerkt en ik niet, en toch hadden we nog ruzie. Dus moest het nu wel aan mij liggen, in haar ogen. Bij elke poging om het uit te praten begon ik om die reden al met een 1-0 achterstand. Ze is vanaf dat moment steeds vaker in de slachtofferrol gekropen, vaak met bakken zelfmedelijden. Als ze verdrietig was, dan was het vaak mijn schuld. Ze heeft toen zelf de gelijkwaardigheid binnen onze relatie om zeep geholpen.

Thomas
(7723) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-28 00:40:00
Heel fijn Hein, bedankt voor het toch plaatsen. Een van mijn eerdere reacties heb je niet geplaatst. Hierin gaf ik aan dat de directeur van een bepaalde GGZ-instelling met naam en toenaam niets ging doen met de klacht die ik had ingediend. Ex-partners (de altijd slachtoffers) worden namelijk nooit gehoord, .. zij hebben geen rechten. Moeten gewoon zijn. Met andere woorden, zonder slachtoffers geen probleen, zonder probleem geen behandeling. Ze willen niets leren vanuit de ex-partners en gaan er ook niets mee doen. Kortom: op naar het volgende slachtoffer.
Maar, .. de persoon in kwestie laten ze aan hun lot over. Ik ben iemand die daar geen genoegen mee neemt en uiteindelijk zelf de hulp heb ingeschakeld, anderen blijven achter met een complex, wantrouwen, geschaad zelfvertrouwen of eeuwige pijn zonder hulp.

Omdat wij ons nergens gehoord voelen: niet bij de borderliner, niet bij de omgeving en vrienden want die hebben een leugen voorgespiegeld gekregen, niet in je eigen omgeving: iedereen trekt de handen er vanaf want zo lang rouwen, dat trekt de gemiddelde vriendschap niet. Daarom zitten we hier bij lotgenoten.

Weet in ieder geval dat de haatgevoelens de laatste stap in de verwerking zijn.

Ooit komt er een dag dat bepaalde vormen van narcisme en borderline aanleiding zullen zijn tot opsluiting in een gesloten instelling. Laat dit hier de eerste stap toe zijn.
(7724) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-28 13:02:00
Ik heb geen haat richting haar. Dat zou niet goed zijn, dat ze zo in elkaar steekt zal ze ook niet om gevraagd hebben. Ik hoop dat ze er betere controle over krijgt of iemand die close is met haar weer een stap kan nemen, ook voor volgende relaties die ze aan gaat. Gelukkig is dat mijn zorg niet meer. Daarom heb ik ook elk contact verbroken, ook met haar omgeving (waar ik overigens prima mee op kon schieten).

Tijdens de afhandeling was ik erop ingesteld dat die berg shit zou komen en kon ik het zodoende ook naast mij neerleggen; het besef komt nu pas. Ze heeft mij zeker pijn gedaan met haar uitspraken. Ik heb het ook nog niet helemaal afgesloten en er met momenten moeite mee (daarom ook mijn verhaal hier). Maar: ik heb het juiste gedaan en alles op een correcte manier proberen af te handelen. En de ellende was veel groter geweest als we samen een huis hadden gekocht of als er kinderen in het spel waren.

Thomas
(7725) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-28 18:40:00
Thomas, ..
Nog altijd alle respect voor hoe je er mee omgaat ..
Bij mij is het een gapend gat waar zodra je je gedachten er naartoe brengt je denkt .. ik was zo verliefd op haar, had de allerbeste bedoelingen, ik ben een goed mens, doe geen vlieg kwaad onder normale omstandigheden, maar kan niet tegen onrecht en ik was getuige van wat zij deed met een gezamenlijke vriend en ik koos er niet voor om haar haar gang te laten gaan ten onrechte. En dan .. moet je weg, ben je een bedreiging en gaat ze je straffen met de punishment of silence.

Waarom? ..

En waar dat toe gaat leiden? Geen idee, .. maar als ik haar weer onverwachts tegenkom en ze gaat er misbruik van maken dan zal het waarschijnlijk zwart voor mijn ogen worden. En dan lezen jullie het waarschijnlijk in de krant en heb ik aan alle kanten hulp gezocht, signalen afgegeven, instellingen op de hoogte gesteld, politie ingelicht en is het ineens mijn probleem geworden en ben ik strafbaar.

Dit is wat ze met je kunnen doen!
Binnenkort komt ze ook op televisie dus dan wordt het helemaal boeiend.
Dan weten jullie hier al om wie het gaat.

Wordt vervolgd dus.
(7726) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-28 21:20:00
Hallo R, nu moet ik toch echt even reageren want ik vind het een beetje eng worden. Je lijkt wel geobsedeerd door de hele situatie! Je bent zo angstwekkend verbeten in je verwerkingen in je wraakgevoelens. Ik vind jouw gedrag op dit moment eigenlijk net zo beangstigend worden als het gedrag van de persoon die je te vuur en te zwaard nu aan het bevechten bent. Dit zal je waarschijnlijk niet goed opvatten maar het moet me toch echt even van het hart.
Trea
(7727) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-28 22:16:00
Goedenavond Trea, ..

Dat jij het eng vindt worden, tja .. dat alle andere slachtoffers van narcisten en borderliners zich lijdzaam naar de slachtbank laten leiden of dan maar eieren voor hun geld kiezen en de schade accepteren. Hier is er 1 die zich daar eens niet bij neerlegt en hoe dan ook terug zal slaan. Ik had zelf ook nooit verwacht dat ik tot drie keer toe bijna zelfmoord gepleegd zou hebben. En ik mag de komende weken met mijn dochter in therapie vanwege de schade die door toedoen van deze borderliner ook bij haar is aangericht. Die acties van haar maakten kennelijk minder indruk op je, maar ben ik nog niet vergeten. Ook het bijna faillissement van mijn bedrijf nog niet.

Wat ik hier probeer te uiten is mijn gevoel van wat er mogelijk zou kunnen gebeuren als deze persoon -als ik haar weer tegenkom- verder gaat met spelen met mijn gevoelens. Als dat zo is, dan zou het zwart voor mijn ogen kunnen worden. Maar laten we even vaststellen: voor ik met haar een relatie aanging had ik een prima leven en was ik emotioneel gezien prima in balans.

Ik citeer:
Borderliners zijn er met hun diepe gevoel voor emoties als geen ander toe in staat om precies jouw gevoelige snaar te raken.

En vergeet niet .. jullie hebben allemaal te maken gehad met borderliners. Ik met een borderliner die al 20 jaar onder behandeling is, zonder enig resultaat. Dus .. Ze doet er goed aan om uit mijn buurt te blijven.

(7728) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-29 21:09:00
Ik was 22 en zij 17, elkaar leren kennen op een feestje. Ik vond haar eigenlijk wat jong wel heel aantrekkelijk en ik was blij met de aandacht. Het begin van onze relatie was geweldig. Zij had wel allerlei problemen uit haar jeugd, was met ruzie uit een pleeggezin vertrokken omdat ze voor mij koos. We hebben het uiteindelijk een jaar of 10 volgehouden, waarvan bijna 7 getrouwd en twee fantastische kinderen op de wereld gezet. De relatieproblemen werden steeds heviger. In het begin was ik niet de prins op het witte paard maar de koning zelf. Ik vond haar in ruzies steeds killer worden. Ze klaagde vaak over een "leeg" gevoel. Na een woordenwisseling kwam ik beneden en was de woonkamer verbouwd. Boekenkasten leeg en stoelen omgegooid haar verklaring was dat het aan mij lag maar wat precies is mij niet duidelijk geworden. Ze heeft ook met lipstick: "Ik haat je!" op de muur boven ons bed geschreven, weet niet meer waarom. Ik wilde iets opbouwen en een huis kopen, zij wilde borstvergroting. Ik heb haar de koopakte voor haar neus gelegd en gezegd dat ik verwachtte dat ze zou tekenen en dat ze anders kon vertrekken. Ze heeft dus getekend.
We hebben uiteindelijk nog geen twee jaar samen in het nieuwe huis gewoond. Zij werkte op donderdagavond en op zaterdag in een kledingzaak en in juli begon ze mee te rijden met een ondernemer met een zaak tegenover haar werk. Ze kwam steeds later thuis op de donderdag en dat vond ik maar niks. Zij vond mijn houding heel bekrompen en vond dat ik niet zo stom moest doen. Na twee maanden vechten hierover beloofde ze niet meer met hem mee te rijden. Achteraf bleek dat het hierna ondergronds gewoon verder ging. Daarnaast vond ze het ook heel gewoon dat ze met een vriendin en twee (uiteraard ook getrouwde) heren naar Essen in Duitsland ging. Pa paste wel op de kindjes (3 en 5 toen).. Ze was belachelijk laat thuis natuurlijk. Heel veel ruzie over geschopt. Ze gaf veel te veel geld uit aan kleren etc. Het weekend daarna was het raak. Ze vertelde dat ze gezoend had met de meneer met wie ze meereed. Ik was helemaal er helemaal kapot van, niet omdat een zoentje zo erg zou zijn maar ik voelde me verraden en wa vertrouwen het in haar gevoelens voor mij kwijt. Ik denk nog dat ik mijn hart voelde breken toen ze dat vertelde.

Ze ging uit huis want met mij viel niet te leven maar hield contact en was vanwege de kinderen ook weer in huis geweest. Na 10 dagen wilde ze terug en ik wilde niets liever! Kon absoluut niet zonder haar.. Ik heb net zolang doorgezeurd totdat er meer feiten boven tafel kwamen en toen was het klaar. We hebben in twee maanden 6 keer een gesprek gehad in het kader van huwelijks therapie. Zij hield van mij, maar ze had "die" vrijheid echt nodig. De therapeut zei tegen mij in een 1 op 1 sessie: " het is maar een klein beetje ontrouw"! Verbijsterend! Ik zei terug dat ik liever dood was dan dit te moeten slikken. Toen zei hij dat we snel uit elkaar moesten.

Dat waren we al, twee weken voor de therapie was ze uit huis gegaan. Ik heb nog heel wat keren met haar gepraat omdat ik niet kon geloven dat het meende dat buitenechtelijke relaties normaal waren en dat ik enorm bekrompen was dat niet te accepteren. Ze heeft nog een aantal verleidingspogingen gedaan en het kostte mij heel wat moeite om me staande te houden en er af te blijven. Bovenstaande heeft zich bijna dertig jaar geleden afgespeeld en het laat me nog niet koud. Wat ik me nu afvraag is: ben ik de enige of zijn er meer mensen die symptomen van bordeline zien?
(7729) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-30 05:58:00
Typisch gevalletje borderline.
Maar ik schrik er wel van om te horen dat je er 30 jaar later nog steeds mee worstelt. Ik zit hier in maand 4 inmiddels .. maar de gedachte dat dit mens nog 29 jaar gaat achtervolgen daar moet ik even niet aan denken.
Hoe kan dat?
(7733) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-30 11:14:00
Dat verbaast mijzelf eigenlijk ook. Ik heb destijds gedacht dat ik er klaar mee was, ben weer getrouwd en nu weer 5 jaar alleen. Heb ondekt dat ik nog steeds kwaad kan worden over de onmogelijke situatie waar ik destijds in terecht kwam. Ik was echt heel gek op haar en wilde tegelijkertijd niets van haar weten. Borderline was toen nog niet "ontdekt" en ik wil nu graag weten hoe het kan dat iemand waarvan ik hield mij zo voor het blok kon zetten. Krijg wel een steeds duidelijker beeld nu. Dank voor de reactie
(7734) Reactie van een bezoeker van de site!
2016-12-30 12:10:00
Maand 4?! Wij waren toen nog " in therapie". Als jullie geen kinderen hebben kom je volgens mij makkelijker los. Sterkte!
(7736) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-06 13:56:00
Hey, Ik heb geleerd dat je ze inderdaad niet kan helpen.. Ik heb net een relatie achter de rug met iemand met BL. Het heeft heel lang geduurd voor ik kon beseffen dat dit gewoon niet werkt.. Je kan je inzetten, dingen doen voor deze persoon zelf tot ver over je grenzen.. Op het einde van het verhaal zul jij altijd worden behandeld als de slechte. De persoon dat hun heeft kapot gemaakt.. Ik ga nu kiezen voor mijn eigen geluk.. Ik ben er bijna helemaal lichamelijk en psychisch onderdoor gegaan... Dit gun ik niemand meer, want ik weet nu dankzij hulp van buitenaf en mensen dat mij kennen dat ik het waard ben en vooral enorm veel geduld heb gehad.. Hoe graag je ook iemand ziet, dit is een tijdbom..
(7745) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-09 22:08:00
Mijn ex heb ik aardig uit m'n leven kunnen halen, maar er was nog n open eind(je). Daar postte ik eerder al over. Ze was via een organisatie nog verbonden met een deel van mijn sociale kring. En ze is juist meer aansluiting gaan zoeken nadat ik het uitgemaakt had. Aanvankelijk vond ik dat niet erg, maar op een gegeven moment begon ik dat steeds hinderlijker te vinden. Daarom heb ik in december met de persoon gesproken die daar aan het roer staat. Ik heb de situatie voorgelegd zodat we konden bedenken hoe ermee om te gaan. Het liefst zag ik haar volledig verdwijnen, maar dat zou bij haar uiteraard volledig in het verkeerde keelgat schieten. We hadden vervolgens een modus bedacht waarin ik weinig tot niets met haar van doen zou hebben (iets afgekaderd) en waardoor een stukje plezier bij d'r zou worden weggenomen, in de hoop dat ze zich zelf dan wel zou terugtrekken. Daar kon ik wel mee leven.

Het ging toen ook weer beter met mij. Lekker m'n eigen leven oppakken.
Maar we zijn een maand verder, en die modus lijkt toch niet helemaal te werken. Ze trekt weer veel naar zich toe en niet iedereen die betrokken is staat er hard genoeg in (wat ik hen niet kwalijk neem). Elk open eind of grijs gebied is een slecht idee, zo blijkt maar weer. Vanwege een foutje of miscommunicatie was ik niet uitgenodigd bij een nieuwjaarsborrel, en zij wel. Dat zat mij dwars. Niet eens vanwege die borrel, wel vanwege het mislukken van het plan dat we nog een maand geleden hadden bedacht. Het begon bij mij weer z'n tol te eisen. Wat kost dat een energie. Afgelopen weekend weer slapeloze nachten. Ik wil gewoon volledig van haar af zijn en haar niet langer tegenkomen in mijn sociale kring (onze relatie duurde gelukkig niet zo lang dat er sprake is van een gezamenlijke vriendenkring).

Wederom een gesprek gehad met eerdergenoemd persoon. Hij begreep het en gaat haar (op een tactisch moment) de deur wijzen. Een grote opluchting voor mij. Als het goed is met een reden waardoor ik buiten schot blijf, maar ik zal mij voor de zekerheid klaarmaken voor "oorlog part two". Want ik gun haar d'r geluk niet, en niemand heeft uiteraard problemen met haar aanwezigheid; het is zo'n leuke meid! Voor de buitenwereld dan. En als het haar uit komt.

Thomas
(7750) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-10 19:20:00
Sterkte Thomas, ..
Zo te horen heb je het ook zwaar.

Gek genoeg is er voor elk soort aanval wel iets of iemand bij wie je terecht kunt. Zo kun je als je slachtoffer bent van oplichting naar de politie, kun je bij hen ook terecht als je last hebt van stalking, etc etc etc ..
Maar als je last hebt van een borderliner of narcist die je leven kapot maakt kun je alleen hier op een forum van je afschrijven en een woord van steun krijgen.

Gelukkig heb je wel steun zo te horen, maar sta niet gek op te kijken als ze het straks ook nog voor elkaar krijgt om hem ook te benvloeden.
(7751) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-16 09:07:00
Hoi, ik ben een paar jaar samen met een borderliner. Meer niet samen, dan wel en ik wil het niet meer. Ik wil een stabiele relatie waarin ik niet steeds mijn woorden moet afwegen en er dan toch nog op gepakt word. Wij hebben kinderen en ik wil absoluut niet dat ze zijn voorbeeld volgen. Is het echt zo dat er niks aan gedaan kan worden ? Ik bezie hem vooral als dader, maar deels ook zelf als slachtoffer van deze "ziekte" en dan vraag ik me serieus af of hij niet kan geholpen worden ? Mij lijkt het zo, dat als je zelf hulp WIL, dat dit toch zou moeten lukken ? En dat is bij hem het geval. Hij is het zat om zo te zijn, maar hij hervalt er telkens weer in. En als hij zo blijft, dan gaan we uit elkaar. Ik lees hier bij n van de reacties : het is een tijdbom. Ja, zo voelt het aan. Maar ik kan de bom blijkbaar niet laten ontploffen en zonder hem doorgaan. En dit heeft niks te maken met de kinderen of geld of whatever ... de tijd is nog niet rijp denk ik ofzo. Maar mijn verstand zegt : als hij niet geholpen kan worden moet ik hem verlaten want vroeg of laat leef ik niet meer...
(7757) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-16 19:28:00
Om eerlijk te zijn beginnen sommige reacties van "slachtoffers" van een borderline relatie momenteel erg uit de hand te lopen. Ik plaatste een aantal reacties waarvan ik zelf al vond dat ze te ver gingen om serieuze discussie open te laten maar het begin op het serieus de grond in trappen en alle schuld leggen bij de persoon met borderline te lijken. Vanaf nu zal ik reacties die alleen maar neerbuigend of erg generaliserend zijn richting mensen met borderline niet meer plaatsen. Mensen met BPS zijn geen monster en geen mensen waar men met een grote boog omheen moet lopen. Er zijn relaties met mensen met BPS die wel lukken en dat ligt ook voor een deel aan hoe de niet BPS partner hiermee om kan gaan. Ik heb ook de nodige dingen meegemaakt in relaties en achteraf ook altijd MIJN aandeel bekeken en er van geleerd. Ik begrijp de frustratie van sommige mensen maar ik accepteer niet dat men deze site gebruikt om mensen met BPS volledig de grond in te trappen. Ik zal dan ook meer actief reacties gaan filteren.
Vriendelijke groet, Hein Pragt
2017-01-17 06:53:00
Dank je Hein.
Belinda
(7759) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-18 08:10:00
Heel fijn, Hein. Gr Trea
(7760) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-18 19:48:00
Hoi allemaal
Mijn vriendin ex vriendin sinds twee weken die heeft ook bordeline ik hoor heel veel negatieve dingen erover en het is ook niet gezond allemaal ik kon haar al van 18 jaar geleden toen hadden we al een oogje op elkaar ma nooit door gezet nou anderhalf jaar geleden kwamen we elkaar weer tegen het was zo leuk en er ontstond een relatie tussen ons we waren dol blij dat we elkaar gevonden hadden en alles van vroeg kwam weer na boven veel lol gehad en veel liefde zei was gescheiden en had een kind en ik precies zo allebei een zelfde rug zakje 7 maanden later maak te ze het uit omdat ik regelmatig contact met me ex had over me dochtertje nou en zij met haar ex over hun kind ik maakte daar geen problemen van zij wel dus dat was de reede nou ieder ze weg weer gaan volgen vond het heel jammer na alles wat we besproken hadden en beloofd hadden dus ik ontmoeten iemand anders 3 maanden later overleed mijn moeder plotseling toen kwam er weer contact tussen ons en ik hadden nog gevoelens voor haar en zei raakte mijn ze wou me ook weer terug dus ik ging ik was weer heel gelukkig en blij nou het ging weer hart stikken goed kon niet op met de kinderen ook weer en nu ongeveer 7 weken belde ze op en ze zeg dat er bewezen is dat ze dus bordeline heb ze zei nu wil je me niet meer he ik zeg nee ik laat jou niet gaan daar voor we weten het dus we kunnen er samen wat aan doen ma ik laat je niet in de steek want ik geef om je en hou van je dus zei opgelucht en blij en ik heb het maar getroffen met jou zo zijn er niet veel en ik moet zuinig op je zijn en ik ga er echt voor vechten en nu sinds twee weken kreeg ik een berichtje van het is beter dat we stoppen ik zat in het buitenland voor me werk en ik kom vrijdag thuis me spullen stonden klaar zijn was er niet en heb de sleutel door de brievenbus moeten doen en dat was het als ik nog een berichtje stuurt dan is het laat me met rust en wil je momenteel niet zien ma wat maken die mensen je kapot tot zover dat ik echt heb zitten denken geef me een dikke boom voor mijn hoeft het niet meer ma dit is de tweede keer ma je denk je droom vrouw te hebben gevonden en weg is het en zelf moet ik me nu op zien te rapen en ik heb soms nog hoop dat het goed kom ik moet dit niet willen ma hou nog zoveel van der dus zit nu aardig te vechten om haar te vergeten ze kunnen zo lief en je na de zevende hemel trekken en ineens gooien ze je van een wolkenkrabber ma goed ik vind het ook nog een soort van zielig voor hun want andere hebben hun zo gemaakt en ik vind ieder mens verdiend om gelukkig te zijn en zonder aan me zelf te denken en daar kom je nu pas achter als het te laat is en iedereen heb er een eigen mening over en dat mag ik wens iedereen die er mee te maken heb gehad veel succes en sterkte
(7762) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-19 06:22:00
Precies weer een verhaal zoals het in werkelijkheid ook echt is: Je doet alles goed, je bent verliefd, je houdt echt van haar, .. je zal de laatste persoon zijn die haar wilt kwetsen .. en ZONDER enige schuld of aanleiding vanuit jou, word je van het ene op het andere moment aan de kant gezet. En zoek het maar uit met je gevoelens.
Dat is Borderline .. En als je net weer je draai gevonden hebt, zul je zien dat ze ineens weer opduikt.
Sterkte vorige schrijver, ik weet wat je voelt en denkt.

(7766) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-19 08:43:00
Hi lieve mensen,

Ik denk; ik schrijf ook weer eens wat. Ik heb Borderlinetrekken, maar deze zijn na therapie erg mild geworden. Het aantrekken en afstoten, zoals hier boven in extreme zin beschreven, gaat idd nog steeds Door. Ik wilde dat ik jullie uit kon leggen hoe het voor ons voelt, want echt, weet doen het niet expres. Wij willen ook in contact en relatie blijven, maar het is sterker dan ons... Je zal als partner van een BL dan ook een stevig eigen leven moeten hebben. Na een aantal jaren is wel duidelijk hoe het aantrekken en afstoten werkt, want er zit vaak (vooral bij de wat mildere BL-ers) wel een bepaald patroon in. Er zijn dus periodes van enorme intimiteit en intensiteit, en periodes dat je het Ineens in je eentje moet rooien. Het blijven redelijke onrustige relaties vaak. Maar je hoeft er natuurlijk niet voor te kiezen. Het mooiste is als een BL zichzelf goed kent en je kunt voorbereiden op wat gaat komen, zo blijft de schade minimaal. Een BL zonder enkel zelfinzicht, en zonder behandeling te hebben gehad, kan heel schadelijk zijn in relaties, en ook voor zichzelf natuurlijk.
Ik wens een ieder veel sterkte
Belinda
(7767) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-19 11:06:00
Een relatie met een persoon met BPS is inderdaad een met hoge pieken en diepe dalen. Het is fantastisch en ellendig. In de relatie voel je jezelf als een pingpongballetje. Maar je hebt altijd zelf nog de keuze hoe je ermee omgaat. De persoon met BPS niet, die is zo.

Het is een ziekte. Een onderzochte, gediagnosticeerde ziekte! Iets waar de persoon altijd zelf mee zit opgescheept. Hij of zij kan zijn rug er niet naar toekeren. Of in een hoekje uithuilen, verwerken en weer verder. Het is namelijk een ziekte, een stoornis, iets wat in je zit. Iets waarmee je kan leren omgaan maar wat nooit weggaat. Een ziekte die verdriet en een onpeilbare en onvoorspelbare angst in jezelf veroorzaakt plus nog eens een enorm schuldgevoel vanwege hetgeen je een ander allemaal aandoet. Dat zien personen met BPS echt wel. Als jij die ander bent is de relatie prachtig en klote , vaak tegelijkertijd. Maar jij als ander kan besluiten (hoe moeilijk, hoe pijnlijk, hoe verdrietig, hoe kwetsend dan ook) de relatie te beindigen of te leren hoe je met het abrupt beindigen van de relatie omgaat. Natuurlijk kan jij als "de ander"ook besluiten als slachtoffer door het leven te gaan, een hetze te starten, iedereen aan te klagen, of als een wilde om zich heen te roepen en iedereen te beschuldigen van het erge wat je is overkomen. Ook een keuze, iedereen zijn goed recht. Maar een persoon met BPS heeft geen keuze!

En de personen met BPS die de onuitsprekelijke moed hebben in therapie te gaan, de confrontatie mer hun eigen diepe diepe angsten aan te durven gaan, het verleden te durven herbeleven om ermee te leren omgaan....dat zijn helden in mijn ogen! Wij, personen zonder BPS, hoeven echt geen medelijden te hebben of uit bescherming, overbezorgdheid of "o wat zielig"bij een persoon met BPS te blijven. Maar een beetje begrip voor de verwoestingen die deze ziekte ook bij hen zelf aanricht, zou geen kwaad kunnen. gr Trea.
(7768) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-19 19:15:00
Dank je Belinda, voor het inzicht verschaffen hoe het dan bij een borderliner werkt.

Inmiddels ben ik er achter dat ik zelf ook borderline trekken heb of dat die extra versterkt zijn door het contact met een borderliner .. met name de verlatingsangst. Gek genoeg ben ik dan zelf een borderliner tegengekomen, die bij het eerste zuchtje tegenwind meteen alles stopt, jou geen enkele kans geeft om nog iets te veranderen en je ook geen uitleg gunt. En er vervolgens nooit meer op terug komt.

Helaas in mijn geval heb ik niet zo heel veel keus zoals hierboven geschetst wordt, .. bij mij wordt namelijk het verlatingsangstsyndroom getriggerd .. en dan ga ik er alles aan doen om te voorkomen dat ik die pijn blijf voelen. En dat proces gaat door totdat ik het voor mezelf kan accepteren dat ik nooit een antwoord ga krijgen op mijn vragen of dat ik niets nieuws meer kan bedenken om de situatie toch te kunnen benvloeden. En dat is heel lastig. Ik heb er niet om gevraagd en ik weet ook zeker dat ik niets gedaan heb, wat dit gedrag rechtvaardigt. Inmiddels ruim 4 maanden verder. Ik geloof dat ik elke emotie inmiddels wel een keer of tien tot in extremo gevoeld heb. Vorige week werd ik weer door iets getriggerd, waardoor ik nu een echt paardenmiddel voorgeschreven gekregen heb, wat ik in nood moet nemen.

En Trea .. je geeft aan dat de borderliner echt wel weet wat hij of zij een ander aandoet en dat ze daar zelf onder gebukt gaat. Ik vraag me echt af waar je die wijsheid vandaan haalt. Zelf ben je geen borderliner en wat ik merk, zie en hoor doet mij op geen enkele manier vermoeden dat zij er spijt van heeft, het erg voor me vindt, zich schuldig voelt. Wat ik lees over narcisten en over borderliners dat juist dat stuk bij hen ontbreekt: een narcist heeft geen geweten, het enige hoe zij jou zien is als een bron voor aandacht of andere narcistische voeding. En een pure borderliner weet zich geen raad met iemand die echte liefde geeft. Zij hebben vanuit hun jeugd alleen maar onrust/chaos/vernedering/mishandeling/etc. gekend en liefde werd vaak aan voorwaarden gekoppeld, waardoor zij nooit echte liefde gekend hebben en dus die echte liefde juist als iets onbekends en onprettigs voelen. Dit alles zijn niet mijn woorden, maar lees ik op diverse sites.

Want, .. als deze borderliner of borderliners er in het algemeen echt mee zouden zitten, dan zouden ze best eens een kaartje kunnen sturen, zonder dat daar heel veel woorden in zouden staan, maar in ieder geval een teken (ook vanuit de heel veilige omgeving, waarin ze nog altijd alle controle hebben op het contact) dat ze aan de betreffende persoon denken, dat ze het helaas niet kunnen, maar dat het niet persoonlijk is. Mijn narcistisch borderlinertje staat dagelijks gewoon lekker haar werk te doen al 4,5 maand lang, gaat uit met vrienden (schrijft regelmatig nog recensies bij verschillende restaurantjes), terwijl ik al 4,5 maand volledig de weg kwijt ben en inmiddels tijdelijke maar ook blijvende schade heb opgelopen, ook financieel.

Graag zou ik eens van een Borderliner die precies dit gedrag vertoont: leuke relatie starten, helemaal top en geweldig gestart en dan ineens volledig afsluiten, zonder enige mogelijkheid op contact of uitleg, willen horen wat er dan precies in hem of haar omgaat.Of het inderdaad zo is dat je je schuldig voelt ook over de pijn die je aanricht of dat je eigenlijk denkt: eerst was ie leuk, maar nu vind ik hem een zak! en dan boeit het me totaal niet wat er verder met je gebeurt. Dat zou denk ik voor veel mensen hier erg verhelderend kunnen zijn.
Alvast bedankt.
(7770) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-19 22:59:00
Want als het ze namelijk wel iets zou doen, dat ze zich kunnen verplaatsen in de gevoelens van pijn van een ander dan zouden ze natuurlijk ook bereid zijn om een kop koffie te drinken en zouden ze je telefoon en Facebook niet blokkeren en zouden ze je altijd de kans geven om vragen te stellen. En het feit dat ze je daar de kans niet toe geven en je dus bewust pijn doen betekent n van twee dingen:
Ze voelen er niets bij, want ze kunnen zich niet in een ander verplaatsen of ze weten drommels goed dat jij pijn lijdt en dat was ook de bedoeling. Er is ook nog een derde mogelijkheid: ze weten wel dat ze je pijn doen, maar hun gevoel is belangrijker en de mogelijkheid om jou te laten praten en beinvloeden zorgt bij hen voor stress en pijn en die pijn moet direct weggenomen worden.
(7771) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-21 01:03:00
Hein, het is geen "monster" en ik snap dat het overkomt alsof mensen met borderline zo weggezet worden door enkele ex-partners. Ik begrijp maar al te goed dat het een ernstige ziekte is waar diegene helemaal niet om gevraagd heeft. Van woede is bij mij geen sprake, ik ben van nature een erg kalm persoon. Ik heb mij er ook al behoorlijk in verdiept om het 'waarom' beter te begrijpen, ook als zelfreflectie naar mezelf. Voor een ander kan een relatie uiteraard wel werken (gelukkig maar!). Elk mens gaat er anders mee om en elke situatie is anders. Volgens mij is dat ook het doel van je pagina: ervaringen delen. Zowel positief als negatief.

Voor mijn eigen rust wil ik haar uit m'n leven weren en zou het goed zijn als onze wegen scheiden. Dat bedoel ik niet lullig richting mensen met borderline, maar is simpelweg een modus waarin ik zit: na een lange periode 'geven', nu aan mijzelf denken. Kortom: ja, inmiddels zal ik er inderdaad met een grote boog omheen lopen, maar daar is genoeg aan vooraf gegaan, inclusief mooie en minder mooie tijden waarin ik wel elk moment van de dag voor haar heb klaargestaan.

Thomas
(7772) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-26 06:37:00
Hallo allen,

Een tijd geleden heb ik hier tijdens een crisis weleens dingen geplaatst. Mijn hart gelucht. Ik ben weer terug, helaas met een pijnlijk bericht. Ik ga weg en in mijn eentje verder. Een crisis die dit weekend weer volledig uit de hand is gelopen. Dingen die kapot geslagen worden thuis, maar dat is nog niet het ergste. Het ergste is hoe mijn binnenste, de persoon die ik ben, verwoest dreigt te worden door iemand die veel van mij houdt maar niet om kan gaan met die emoties.

Ik heb voor mezelf besloten dat ik nooit meer zo bang wil zijn dat ik bijna moet overgeven. Dat ik nooit meer met buikpijn naar huis moet om maar een bui af te wachten. Dat ik nooit meer mezelf moet verdedigen tegen de waanbeelden die hij in zijn hoofd heeft, want daar is geen beginnen aan. Ik wil nooit meer slachtoffer zijn van zijn 'heksentape' die zich afspeelt in zijn hoofd. De eindeloze beschuldiging. De discussies waarin ik niks terug mag zeggen en die eindigen in een situatie waarin ik alleen maar gedwongen wordt om steeds 'sorry' te zeggen. Nooit meer wil ik geduwd, geslagen of bespuugd worden. Gekleineerd. Alles wat ik in mijn leven heb bereikt probeert hij in crisissen af te breken om zo controle en macht te verkrijgen, dat geeft hem zekerheid. Ook geeft hij achteraf toe dat hij wil dat ik me dan net zo ellendig voel als hij.

Ooit heb ik gelezen; hij ligt aan je voeten of hij zit aan je keel. Mee eens. Want de mooie momenten zijn ook extreem mooi. Wat een verdriet dat hetgeen wat hij zo graag wilde voorkomen (mij kwijtraken) nu zelf heeft veroorzaakt. Ik vind het heel moeilijk om weg te gaan omdat ik weet hoe het hem kapot maakt en hoe het zijn waan beelden bevestigd. Maar ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen veiligheid en geluk. Hij is verantwoordelijk voor dat van hem. Ik kan de last niet meer dragen om verantwoordelijk te zijn voor zijn geluk.

Ik begrijp zijn pijn en verdriet. En het doet me pijn om iemand zo te moeten zien lijden. Wat moet het heftig zijn om zoveel te voelen en niet te kunnen plaatsen. Dat elke emotie je overspoelt als golven van de zee. Dat je dat geen halt toe kan roepen. Ik kan me echt niet voorstellen hoe ontzettend vermoeiend dat moet zijn..
momenteel kies ik voor mijn eigen veiligheid want ik ben ervan overtuigd dat ik niet veilig ben bij hem. Ik kan het niet meer dragen, voortduren op mijn hoede moeten zijn, discussies die geen discussies zijn omdat ik eigenlijk niks mag zeggen, het geschreeuw, het sterk moeten zijn elke dag - want als hij mijn zwakte zag (tranen, buikpijn) voelde hij zich weer schuldig en kwam de volgende ellende weer.

Ik weet niet hoe mijn toekomst eruit ziet. Ik ben weg en moet alles op een rij zetten. Mezelf weer belangrijk maken en keuzes maken zonder dat ik die hoef te verantwoorden en uit te leggen. Beseffen dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen geluk en mijn eigen veiligheid. De pijn die hij nu heeft naast me neerleggen. Het voelt egostisch maar ik kan echt niet anders.

Madelief
(7775) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-26 17:32:00
Borderliners worden zo enorm gedreven door hun verlatingsangst dat dit alles is wat telt. Als je zegt dat je ook graag je eigen leven wilt leiden en met je vrienden wilt afspreken of gewoon geen zin hebt dat de ander voortdurend om je heen hangt, voelen ze zich verlaten en gaan enorm inspelen op jouw schuldgevoel. Je komt gewoon voor jezelf op maar zij voelen zich aangevallen omdat ze dit als verlating opvatten. Dit is niet meer onopzettelijk: ze weten hoeveel beslag ze op jou leggen, je kunt steeds opnieuw proberen uit te leggen, maar ze gaan er toch mee door. Die extreme verlatingsangst is een drang van binnenuit, dat begrijp ik wel, maar als je als partner hier vervolgens de negatieve gevolgen van ondervindt, heb je echt het volste recht om de relatie te beeindigen. Ongeacht of borderliners er iets aan kunnen doen, jij als partner of familie of wie dan ook hoeft het nooit te pikken om zo behandeld te worden.
(7777) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-27 18:18:00
Hoi Madelief,

Wat zijn de verhalen toch af en toe herkenbaar en tegelijkertijd ook allemaal zo verschillend. Zelf heb ik een sterk ontwikkelde verlatingsangst en ik herken ook wel buien waarin ik in een soort van tunnel zit, waar het voor een ander eigenlijk gewoon ondergaan is, totdat het vanzelf afzwakt. Er valt dan niet echt met me te praten. Maar dat gaat niet zover dat ik een ander iets aandoe. Ik verplaats wel veel lucht, maar als iemand me echt kent en er mee om weet te gaan en inziet dat het eigenlijk niets persoonlijks is, dan is er echt wel mee te leven.

Jouw situatie klinkt wel erg gevaarlijk en zeker als het fysiek wordt, maar ook emotionele mishandeling kan gevaarlijk zijn, dan is het inderdaad beter om afstand te nemen. Misschien is dat nog een oplossing .. afstand, maar wel met mogelijkheid om nog af en toe te kunnen praten? Ik weet wat het doet als iemand je elke vorm van contact ontzegt .. daar kun je als borderliner helemaal kapot aan gaan, maar ook als je "normaal" bent is dit echt wel heel pittig denk ik.

Heel veel sterkte gewenst ..
(7780) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-27 20:43:00
Als iemand je elke vorm van contact ontzegd,daar gaan borderliners misschien inderdaad aan kapot, maar ze doen het zelf ook hoor,geloof me maar.Mijn borderliner heeft nooit meer contact met me opgenomen omdat hij weggevlucht is voor z,n gevoelens helaas.Daar ging ik dan weer stuk aan,,,,dat telt blijkbaar niet.Altijd maar rekening houden met,...Ben blij dat ik er weer redelijk overheen ben.Wil absoluut geen contact meer,weer in die mallemolen van emoties terechtkomen, echt niet.Het gekke is echter dat ik niet eens boos kan zijn,snap het wel vanuit de borderlinegedachte,maar deze afstootpoging duurt me te lang!
(7781) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-27 22:14:00
Hoi allemaal,

Ja, daar heb je een punt. En dat is wat ik altijd gedaan heb; rekening gehouden met... dat heb ik zo lang volgehouden dat ik nu echt 0 contact wil want ik weet zeker dat ik er anders zelf aan onderdoor ga.
Via via heb ik gehoord dat hij niet begrijpt waarom ik weggegaan ben. Hij vindt dat alles mijn schuld is. Tsjah. Ik heb de moed en kracht nog niet echt om met zo'n persoon in gesprek te gaan. Al mijn pijn, mijn verdriet, mijn angst wordt eigenlijk HUP direct weer aan de kant geschoven en ik moet meteen weer mijn keuzes (die voor iedereen heel logisch en normaal zijn!) gaan verdedigen. En dat heb ik de afgelopen jaaaren de hele tijd moeten doen. Uitleg geven en verdedigen.. de kleinste dingen. En dan nog was het nooit goed. Er is gewoon nooit begrip voor mijn gevoel het wordt altijd gebagatelliseerd en dat doet zeer.

Ik heb de afgelopen dagen geprobeerd om te huilen maar ik merk dat ik op dit moment alleen nog maar rationeel kan nadenken, het lukt me niet om bij mijn gevoel te komen. Ik mocht namelijk nooit gevoelens hebben tijdens woede aanvallen van hem. En ook als hij sorry zei na Een afschuwelijke gebeurtenis mocht ik er verder niets over zeggen 'want hij zei toch sorry nu?'... ik ben een kei in gevoelens verstoppen en nep doen, helaas.

Ik begrijp de tip nogmaals hoor.. en ik zal wel gaan nadenken over Een vorm van contact waar ik me prettig bij voel.. wanneer ik daar klaar voor ben.

Madelief
(7782) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-28 01:16:00
Herkenbaar Madelief. In jouw verhaal lees ik dat hij je niet begrijpt en je alsnog de schuld geeft. Dat zit je waarschijnlijk niet lekker en kan ervoor zorgen dat je nog wat zaken recht wilt zetten of de stille hoop hebt om op een normale manier zaken uit te praten. Met de kennis die je met hem hebt, gaat hij begrijpen wat het met jouw gevoelens heeft gedaan? Ruzies met iemand met borderline zijn vooral vervelend omdat hun emotie de waarheid bepalen en alles om hun geluk draait. Je zult misschien de ene dag heel redelijk met hem kunnen praten, de volgende dag kan het compleet anders zijn en ben je het slechtste wat hem is overkomen. Want hij voelt zich hoe dan ook tekort gedaan door jou. Waarschijnlijk ziet hij zich als het slachtoffer omdat jij hem hebt verlaten en telt dat het zwaarst. Alle keren dat hij jou heeft gekwetst gedurende de relatie zijn minder van belang (of hij zal proberen om zaken zo te manipuleren en verdraaien dat het logisch lijkt dat hij destijds woedend op je mocht zijn). Voor je het weet zit je weer samen in zijn emotionele achtbaan, op en neer. Geloof mij: na een moeilijke beslissing om te stoppen vreet zoiets nog meer energie dan voorheen.

Volgens mij heb je de juiste keus gemaakt om geen contact meer te hebben en nu aan jezelf te denken, maar vertrouw vooral op je eigen gevoel. Sterkte de komende tijd en lucht vooral je hart hier.

Thomas
(7783) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-28 01:55:00
Inmiddels ben ik na 4,5 maand volledig de weg kwijt te zijn geweest, waarbij zij bijna elke dag volledig mijn gedachten bepaalde nu bijna 2 weken stabiel. Ik denk nog wel aan haar, maar het verlamt niet meer.
Vandaag zou ik weer eens met iemand gaan daten, maar heb gemerkt dat dat echt nog wel een brug te ver is. Ik heb het verborgen kunnen houden, maar intern en zodra de persoon vertrokken was ook exterm brak ik weer bijna in huilen uit. Maar nee, iets hield dat toch echt tegen deze keer. Voor mijn gevoel ben ik er bijna ..

En weer zie ik haar voor me met haar donkere lange geweldig mooie haar met haar vuurspuwende zwarte ogen me toeschreeuwend dat ik na 2 dagen moest ophouden met haar benaderen en dat ik het moest accepteren als een man. Dus geen uitleg, geen face to face gesprek, elk contact verbreken zonder mogelijkheden op initiatief vanuit mij .. en zonder logische reden ... en dan moet je het maar als een man accepteren ..

Dat iemand ziek is .. ok, maar waarom moet iemand ziek zijn en tegelijkertijd veranderen in een kwaadaardig persoon .. die combi is toch wel erg bijzonder. En waarom komt ze er nooit eens op terug .. met een excuus of gewoon een kaartje .. Er is wel iemand die voor jou door het vuur wilde gaan, .. en je ging die relatie bewust aan .. dan moet het je toch ook geen goed doen als je hoort dat je er de oorzaak van bent dat iemand helemaal kapot gaat?

Er zijn 10-talle vragen .. en ook het feit dat je er vanuit respect ook niet eens antwoord op krijgt maakt dat je je echt afvraagt .. wie is die persoon en wat deed ze dan bij mij als je zo weinig respect opbrengt voor iemand die het beste met je voor heeft. Maar goed .. mijn behandelaar geeft aan dat ik me het beste voel als ik vooruit kijk en niet met haar in gedachten bezig ben. Dus we sluiten het voor vandaag maar weer af.

Maar niemand op deze hele aardbol heeft mij ooit zo onbeschoft, disrespectvol en bewust gepijnigd. En dat dit dan iemand is met wie je het zo geweldig leuk had en die je totaal niet hebt willen kwetsen. Erg moeilijk om mee om te gaan.
Het heet Borderline en is totaal niet strafbaar maar richt enorme schade aan.
(7784) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-28 22:24:00
Hoe kan je een ziekte nou strafbaar stellen?
(7785) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-01-28 22:36:00
Hallo allemaal.
Ik ben Peter. Ik ben in een gelukkige relatie met een dame die ook borderline heeft maar ik kan alleen maar hier aangeven dat ik er mee kan leven omdat ze zoveel meer is als de borderline. Zij twijfelt vaak of ze mij wel gelukkig maakt maar ze maakt mij echt gelukkig. Ik vind dat veel mensen met borderline een onnodige stempel opgedrukt krijgen en veel mensen die het niet hebben er soms misbruik van maken. We hebben het hier wel over mensen die er niets aan kunnen doen dat ze borderline hebben en het liefst het zelf ook niet willen. Voor de memsen die twijfelen over mensen met borderline zou ik willen zeggen.......dont wait, go for it. Ik ben heel gelukkig met mijn Monigue mijn moppie.
Respect.
Gr Peter
(7786) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-03 16:43:00
Je kunt er niets aan doen dat je borderline hebt gekregen, maar je kunt je wl laten behandelen, dus er is zeker wel wat aan te doen. Maar dan moet je wel de drempel over om toe te geven dat je iets mankeert en om je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Bovendien geeft het hebben van borderline nog steeds niemand het recht om anderen te benadelen. Want borderlinegedrag is heel schadelijk voor de omgeving die op eieren moet lopen. Mensen gaan nu vast weer zeggen: die partner kiest er toch voor om bij de borderliner te blijven? Nee, dat is geen vrijwillige keuze, het is het gevolg van emotioneel misbruik door de borderliner. Er ontstaat een emotionele verbinding die het ongelofelijk moeilijk maakt om je ervan los te maken. Dit maakt het ook zo lastig allemaal.
(7792) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-07 21:15:00
Heel erg bedankt voor deze laatste opmerking. Het is inderdaad zo dat er sprake is van emotionele mishandeling. En dit zorgt ervoor dat je maanden of zelfs jaren later nog schade ondervindt.

Vandaag was ik aan het spelen met mijn dochtertje en ineens gingen mijn gedachten weer terug naar haar, naar de respectloze manier waarop er met mij en mijn gevoelens is omgesprongen, herinner en voel ik weer de pijn van het in de steek gelaten worden en de onmogelijkheid om haar nog te bereiken of te benvloeden. De slapeloze nachten, .. de harteloze opmerkingen en het feit dat ze nooit ook maar 1 poging gedaan heeft om er iets aan te veranderen of bij je te informeren hoe het met je gaat. En als je dan weer afwezig en geraakt tot in de kern in het luchtledige staart en je er dus echt even niet bent daar in de kamer met je dochter, zit zij net in een bui om met je te willen stoeien en bij de derde poging merk je dat je er twee maar half opgemerkt hebt en val je ineens fel naar haar uit. Waar je schrikt van haar geschrokken gezicht, dat vervolgens in tranen uitbarst.

Zo zie je maar .. de schade is vele malen groter dan de eerste de beste idioot in jouw of haar omgeving kan bevatten als ze weer eens zeggen .. maar hoe kun je nu zo lang rouwen om iemand die jou kennelijk niet wil of die jou zo slecht heeft behandeld. Ze hebben je emotioneel in hun greep gekregen en maanden of jaren later kunnen ze nog steeds schade aanrichten, al doen ze er zelf inmiddels niets meer aan.
(7800) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-08 11:45:00
Wat zou je zelf kunnen doen om de situatie te verwerken?
(7801) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-09 01:41:00
Je steeds opnieuw te blijven realiseren dat het een ziekte is,hoe moeilijk ook te accepteren.Dat helpt mij als ik er doorheen zit en heel internet weer afspeur naar antwoorden op m,n vele vragen die je toch niet vindt.Of opnieuw verliefd worden.....Ik probeer de mooie herinneringrn te koesteren maar houdt afstsnd.Is het allerbeste.
(7803) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-09 14:30:00
Hoi allen,
Peter bedankt voor je mooie bericht en je boodschap die je geeft dat een relatie met iemand met borderline wel mogelijk is. Ik ben blij voor jou en jullie. Zelf ben ik heel blij dat ik door zo'n bericht te lezen geen valse hoop meer krijg. Dat was een jaar terug heel ander geweest. Ik heb mezelf lang voor de gek gehouden dat een relatie met mijn ex met borderline mogelijk was. Ik weet nu beter. Hij kan het niet, hij wil het wel, maar wil er niet aan werken om het voor elkaar te krijgen. Hij heeft weinig tot geen besef en niet de kracht om aan zijn problemen te werken. Daar zit hem een mega groot verschil. Borderline is een ziekte, waar men niets aan kan doen, een ziekte die tegenwoordig redelijk behandelbaar is (ok 3 jaar lang meerdere keren per week behandeling levert een goed resultaat op en is ook heel intensief, maar het is mogelijk), maar alleen als degene zelf wil.
Het stuk wat daarna geschreven wordt over de schadelijke gevolgen van een relatie met iemand met borderline. Ja, ik denk dat dit deels klopt, maar deels ook niet. Je hoeft als ex partner niet te blijven lijden. Het is heftig, het is absurd, het is niet te begrijpen en gevoelsmatig blijven er vraagtekens. Maar daarmee blijf je hangen in iemand anders zijn ziekte. Ik heb zelf gekeken naar wat in MIJ maakt dat ik voor deze relatie heb "gekozen", ermee door ben gegaan. En nee, ik ben geen slachtoffer van emotioneel misbruik, ik heb toegestaan dat ik emotioneel misbruikt werd. Dat zegt veel over mij, over hoe ver in voor liefde ga, maar ook hoever ik over grenzen geen laat gaan. Hierin valt zoveel te leren en kan je zoveel groeien. De les, de inzichten, die ik dankzij mijn ex partner met borderline heb geleerd, had ik anders nooit geleerd. Het heeft mij gemaakt tot de vrouw die ik nu ben, de moeder die ik nu voor onze lieve dochter kan zijn. Ik ben trots op mezelf, ik heb de keus gemaakt geen slachtoffer van deze relatie te zijn, maar juist ook iets gewonnen te hebben. En daarmee kan ik mijn dochter beter opvoeden, maar dat heeft wel veel werk gevergd, werk aan mezelf. En daarmee ben ik ondanks alles ook dankbaar voor deze relatie.
Liefs Divera
(7806) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-10 10:00:00
Voor al diegenen die maar niet kunnen begrijpen welke schade een borderliner kan veroorzaken geef ik het volgende voorbeeld: Je bent op het moment dat je dit leest op je werk. Je hebt een geweldig leuke vent of vrouw in je leven, je bent op het hoogtepunt van liefde en geluk. Vanmorgen voordat je wegging had je voor het eerst een gesprek waarin je een iets andere mening had dan jouw vriend of vriendin. Niets bijzonders, het ging over iets wat iemand anders had gedaan. Als je straks klaar bent met werken, stap je in de auto of op je fiets en rij je naar huis. Als je thuis aankomt zijn alle kasten leeggehaald, Zijn of haar kleren zijn weg. Je mist allerlei spullen die van haar of hem waren en ook een aantal dingen die jullie samen gekocht hebben. Verbijsterd bel je hem of haar op .. je wordt direct doorgestuurd naar voicemail .. je spreekt een bericht in, maar wordt nooit meer teruggebeld.

Op facebook ben je geen vrienden meer, sterker nog .. als je zijn of haar naam intikt is zij of hij niet meer vindbaar. Je krijgt nooit meer antwoorden op alle vragen waar je mee zit. Als je hem of haar na weken weer eens ergens tegenkomt. Word je uitgescholden, dat je het allemaal aan jezelf te danken hebt of loopt hij of zij je straal voorbij zonder je ook nog maar een blik te gunnen. Via via komt hem of haar ter oren dat je er helemaal kapot aan gaat. Nooit word je nog gebeld om te vragen hoe het met je gaat. Je ontvangt geen brief of kaart ..

En jouw omgeving? Die vindt het maar raar dat je je zo druk maakt om iemand die jou zo behandelt. En op fora krijg je ruzie met mensen die het opnemen voor de borderliner. Je zal toch zeker zelf ook wel een aandeel hebben in waarom je dit overkomen is?
Lang leve de borderliner!
(7810) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-10 16:42:00
Het is niet dat het wordt opgenomen voor de persoon met Borderline. Het is ook niet dat het gedrag wat je ex heeft vertoont wordt goed gepraat. Het is meer het blijvende gezwelg en rondtollen in je eigen misere wat in de loop van de tijd op wat minder begrip kan stuiten.
(7811) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-11 00:24:00
Precies, daar is toch dit forum voor? Ik snap de vorige schrijver zo goed! Het is haast niet te verwerken juist omdat er zo,n bizar gedrag vertoont wordt.
(7814) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-11 21:02:00
Laat ik daar dit op zeggen. Voordat ik haar leerde kennen was ik niet gelukkig, want gescheiden, maar ook zeker niet ongelukkig. Mijn bedrijf liep goed en ik zat prima in mijn vel. Wel merkte ik dat mijn lontje door de jaren heen wat korter was geworden. Ik krijg een kartaanval en vervolgens de grootste klap ooit en ook nog eens geen enkele ruimte om dit te kunnen verwerken. Nul steun, nul begrip, nul luisterend oor, nul, niets. Tegelijkertijd voel je je daardoor ook behoorlijk misbruikt. Dan schiet je vervolgens een psychose in, waar je dan al 5 maanden inzit. De moeder van je kinderen gaat vervolgens ook druk bij je leggen en je staat op een wachtlijst voor echte hulp. Alleen kom je hier niet uit en vooral de laatste maanden begint de druk van het financile stuk ver boven je hoofd uit te groeien. Oh ja .. en je krijgt ook nog even last van zelfmoordneigingen en een aangifte voor je kiezen ...

En je denkt .. WHAT THE FUCK is er met mijn leven gebeurt? Heb ik hier om gevraagd? Heb ik iets gedaan waardoor ik kan zeggen .. ja, .. dat had je anders moeten doen .. NOPE .. En daarom lijkt een kwaadaardig narcistisch borderliner het equivalent van een psychopaat. Het gaat hier om emotionele mishandeling en misbruik.
(7818) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-14 03:50:00
Door jullie comments te lezen buiten die van ''Peter'' om doet mij wel zeer als iemand die bestempeld is als ''Borderliner'' niet iedereen wilt hiermee door het leven gaan, jullie laten het klinken alsof mensen ervan genieten om Borderliner te zijn en mensen om je heen pijn te doen. Als Borderliner zelf maak ik me alleen maar druk om mijn partner, of ik wel goed genoeg voor hem ben en soms met mijn ''buien'' hem niet onderuit haal.
Ik bedoel hiermee dus te zeggen dat niet iedere Borderliner zo is zoals jullie beschrijven?
Ik kan begrijpen dat jullie misschien de verkeerde partner hebben ontmoet in jullie leven maar is het ook niet jou eigen keuze om hier blijvend ''last'' van te hebben? Ik bedoel maar wij hebben intensive therapie om met Borderline om te gaan en jullie blijven maar klagen over schade? Terwijl je daar ook iets aan kan doen.
Gelukkig loopt de relatie met mijn partner prima, natuurlijk hebben wij ook onze problemen en ik weet ook dat mijn Borderline daarin speelt. Maar dat hoeft niet te betekenen dat iedere relatie met een Borderliner gedoemd is te mislukken.

- Mandy
(7821) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-14 09:22:00
Hoi Mandy,

Zoals je misschien ook kunt lezen wordt er heel vaak benadrukt dat niet iedere borderliner hetzelfde is. In het geval van mijn borderliner is het narcisme erg sterk ontwikkeld ook. Dat type borderliners is vooral bezig met zichzelf. Als ik jouw reactie zo lees dan ben jij meer het type dat continu gevoelens van leegte ervaart en zichzelf niet goed genoeg vindt voor iemand en er ook erg onder gebukt gaat als je anderen kwetst.

Ikzelf heb ook last van borderline trekken. Misschien ben ik ook wel een echte borderliner. Je schrijft dat een hoop mensen hier er wat aan kunnen doen om minder schade te hebben of zich gekwetst te voelen. Ik denk dat je daar wel een punt hebt. Zelf sta ik inmiddels een half jaar op een wachtlijst voor een persoonlijkheidsonderzoek. Nog 9 dagen en dan gaat het eindelijk beginnen. In de tussentijd werd ik begeleid door iemand van spoedzorg van een GGZ-instelling. Helpt dat dan? Inmiddels ben ik 5 maanden onderweg. Vandaag is ook weer zo'n geweldig leuke dag 14-02-2017.

Het afgelopen weekend voelde ik me ineens weer heel sterk. Nog altijd gaan mijn gedachten de hele dag nog naar haar toe. Maar het was mijn vrije weekend en ik had helemaal niets te doen, dus dan word je vanzelf somber. Je hele omgeving heeft je al bestempeld als goed koekoek, dus daar hoef je ook niet van te verwachten dat ze je gaan bellen of uitnodigen. En op de een of andere manier heb ik mezelf staande kunnen houden en dat voelde goed, sporten, lezen en een beetje tv kijken en het weekend was voorbij. Dan denk je .. nou, .. dat gaat de goede kant op.

Maar dan maandag de 13e .. pff, hoe depressief je je wel niet kunt voelen. De hele dag hing dat bedrukte negatieve gevoel over me heen. En niets dat je doet maakt het minder erg. Je zit op de rand van je bed en de tranen springen in je ogen. Gaat dit ooit nog over of blijft dit gevoel me steeds weer achtervolgen? Wanneer kan ik eindelijk weer normaal functioneren, werken ..

Mijn dochter opgehaald en eten koken en hoewel ik me aan het eind van de dag hierdoor wel iets beter voelde, toch maar weer het zware depressie medicijn ingenomen voor het slapen gaan.

Nu ben ik wakker en voel ik me gelukkig weer beter.

Borderline, narcisme .. het kan in heel veel gradaties voorkomen.
Maar dat het gepaard kan gaan met schadelijke gevolgen heb ik helaas aan de lijve mogen ondervinden. Voor al die mensen die dat ook ervaren en vooral ook voor mezelf om het stapje bij beetje een plek te kunnen geven, schrijf ik mijn ervaring hier op dit forum. Waarbij het dus niet mijn bedoeling is om elke borderliner te veroordelen. Sterker nog .. borderliners hebben geweldige kwaliteiten. Maar als zij de behandeling niet afmaken of serieus nemen en zij een sterke mix van narcisme en borderline in zich hebben, dan zijn zij een gevaar voor de samenleving.

Ik wens jou in ieder geval alle geluk toe Mandy en probeer steeds weer in gedachten te houden: jouw partner houdt echt van je. De negatieve gedachten die in je hoofd opkomen zijn in 90% van de gevallen, niet echt .. praat niet over je partner met anderen, maar bespreek wat je voelt en denkt met je partner. Dan komen jullie er samen wel uit.
Happy Valentine!
(7822) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-14 20:04:00
Mandy,
De berichten hier zijn vaak negatief, maar vergeet niet dat veel berichten zijn geplaatst door mensen die al jarenlang bij iemand met borderline samen zijn (of zijn geweest). Voor een partner kost dat veel energie. Ik snap dat dergelijke berichten in eerste instantie lomp kunnen overkomen, maar zijn het niet juist mensen die heel veel begrip hebben getoond voor de ander door alsnog jaren samen te zijn (of zijn geweest)? Je leest vaak dat partners uit het niets veel te verduren hebben, in de zin van scheldpartijen en andere acties die in een normale relatie zelden voor horen te komen. En toch blijven veel partners; weer incasseren, weer vergeven, weer doorgaan. Ik zeg het niet om medelijden te kweken (samenblijven is zoals je zelf zegt een keuze), en degene met borderline heeft het al zwaar genoeg met zichzelf, maar wel om de berichten hier in het juiste perspectief te plaatsen.
Om er een positieve draai aan te geven, misschien kun je tips geven hoe jullie de relatie wel kunnen laten werken.

Thomas
(7823) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-17 13:36:00
Lieve Divera,
Wat fijn weer van je te horen en wat een goed en positief bericht.
Na je laatste bericht was ik toch bevreesd dat je hem op liefdesgebied weer in je leven zou laten met alle ellende van dien. Want je hebt inmiddels naast de mooie dingen ook heel erg veel nare en verdrietige dingen met hem meegemaakt. Maar gelukkig heb je nu het vermogen om werkelijk in te zien dat hij zonder de intensieve en noodzakelijke hulp die hij nodig heeft, een stabiele relatie geen kans heeft. Je hebt echt voor jezelf en voor je dochter gekozen. Niet makkelijk, wel noodzakelijk. Hulde. X Trea
(7826) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-17 23:57:00
Mijn borderline trekken speelden weer op afgelopen dinsdag, Valentijnsdag. 5 maanden lang ga ik sterk gebukt onder het narcistisch misbruik dat er is gepleegd door mijn borderliner M. Werken gaat totaal niet en depressies wisselen elkaar af. Puur en alleen omdat iemand je niet op een respectvolle manier behandelt bij een afscheid. Dat de relatie eindigt .. tuurlijk, daar valt ook totaal niet mee te leven. Maar op een normale manier met iemand omgaan, dat moet toch kunnen zou je denken.

Dus toch maar de telefoon gepakt. Nog altijd geblokkeerd, maar voicemail inspreken kan altijd. Zo gezegd zo gedaan: Aangegeven dat ik alles al geprobeerd heb van medicijnen, tot hulpverleners, tot fora, tot praten, tot sporten etc etc. maar dat ik merk dat ik er zelf zonder hulp niet uitkom. De schade inmiddels ver boven de EUR 60.000,- ligt en faillissement steeds dichterbij komt. Dat ik denk dat ik er zonder haar hulp niet uitkom en dat een gesprek mij wel zou kunnen helpen. Met de vraag om mij te bellen. In een heldere, niet verwijtende stem .. ik was er best tevreden over. Wat doet mevrouw? Ja hoor .. een nieuwe aangifte. Politie wilde me graag uitnodigen om mijn verhaal te horen. Hele verhaal gedaan .. maakte geen moer uit .. De politie helpt de narcist met het narcistisch misbruik. Maar wat willen ze doen .. me voor de rechter slepen omdat ik iemand vraag om te helpen bij schade die door haar is aangericht? .. Een waarschuwend vingertje weer.

Kortom .. als zelfs een uitgestoken hand al niet meer wordt beantwoord dan is het wel duidelijk dat deze persoon HEEL ERG ZIEK, HEEL ERG BANG en TOTAAL GEWETENLOOS door het leven gaat. Ik zal mij nog 1 x melden hier als de uitzendingen gaan beginnen. En dan ben ik er klaar mee. Sommige mensen zijn van nature zo slecht dat het haast lachwekkend wordt.
(7828) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-18 13:12:00
Mijn ex met borderline (type: verlatingsangst) bleef mij na de breuk (veroorzaakt door fysieke agressie) telkens benaderen met vragen om nog een gesprek, en nog een en nog een en nog een. Want dan zou hij pas echt geholpen zijn. Maar na ettelijke gesprekken ben ik er totaal mee gekapt. De gesprekken leverde geen punt maar alleen maar nog meer komma's op. Toen ben ik 1x gestopt, , politie ingeschakeld en aangifte gedaan omdat hij voor de deur stond met..nou ja onaardig gedrag zal ik maar zeggen. Viel mijn ouders en vrienden lastig met manipulatieve smeekbedes. Hij bleef bellen, mailen, smsen, mij op mijn werk lastig vallen. Alles geblokkeerd. Toen een brief waarin hij mij bedreigde totaal kapot te maken. Toen heb ik ervaren wat levensangst is. Weken ondergedoken geweest. Maar ik heb stand gehouden en nu na anderhalf jaar heb ik inmiddels 4 maanden niets meer gehoord. Dus je hoeft echt geen BPS te hebben om een contact volledig te stoppen.
(7831) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-19 12:46:00
Mandy, dus de naasten moeten het maar pikken dat ze schade oplopen door de borderliner? Dat is hetzelfde als zeggen ach, dat slachtoffer van die roofoverval moet niet klagen, want daar is wat aan te doen. De slachtoffers moeten dus in therapie, en mogen geen kwaad woord spreken over de daders. Het is gewetenloos om zo te spreken over mensen die slachtoffer zijn geworden van borderliners. Niemand hoort zich op te offeren voor een ander. Samenblijven met een borderliner is echt geen keuze, door de psychische mishandelingen ben je zo kapotgemaakt dat je geen kant meer op kunt.
Een goede en gelukkige relatie met een borderliner is onmogelijk. Het is een hel als je partner niet weet wie hij, of zij is, iedere keer wisselende stemmingen heeft, heel enge woede uitbarstingen heeft en steeds let op of je hem/haar niet verlaat. Er is dan geen ruimte meer voor liefde...
(7834) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-19 13:51:00
Ik probeer me vaak even buiten een discussie te houden maar hier wil ik wel even op reageren. De stelling dat een goede relatie met iemand die BPS heeft niet mogelijk is, is een mening en u moet oppassen om dit als de enige waarheid neer te zetten. Sommige relaties met mensen met BPS gaan best goed, een relatie is een samenspel van twee mensen met twee persoonlijkheden en ik geef toe dat de persoon met BPS niet de meest eenvoudige persoon is om mee te leven, maar sommige mensen kunnen er toch redelijk goed mee omgaan. Ik heb geleerd dat de strikte scheiding tussen slachtoffers en daders niet bestaat, in elke relatie zijn beide partners zowel slachtoffer als dader, reacties van de een lokken weer reacties van een ander uit. Ik lees hier ook verhalen van ex partners van mensen met BPS die niet kunnen loslaten, die hun zin willen hebben en ook na de relatie de ex partner met BPS niet los kunnen laten en zich op hun eigen problemen concentreren. En dan reageert de persoon met BPS soms erg bot.

Ik heb ooit eens vele jaren geleden mijzelf in een depressie verschrikkelijk het slachtoffer gevoeld en het eerste wat de psychiater tegen mij zei was dat ik eerst een week over mijn eigen aandeel moest nadenken. Boos was is, erg boos, ik was slachtoffer en het was mij allemaal aangedaan. Pas na maanden cognitieve therapie besefte ik dat ik ook dader was geweest in alles, mijn reacties en de dingen die ik gedaan had (zogenaamd als slachtoffer) waren mede de oorzaak geweest dat alles uit de hand gelopen was. Ik had dus ook duidelijk een aandeel en pas toen ik dat inzag kon ik daaraan gaan werken om te zorgen dat mij dit nooit meer zou overkomen. Ik werd sterker en leerde dat er een dunne grens tussen slachtoffer en dader zit.

Mensen met BPS zijn niet de meest eenvoudige mensen om mee om te gaan en soms is hun gedrag erg extreem, maar de reactie van de ander kan het afzwakken en zelfs opheffen, OF extreem versterken. Wie is er dan dader en wei is er slachtoffer? Ik hoop dat dit wat stof tot nadenken geeft.

Vriendelijke groet, Hein Pragt
2017-02-19 19:00:00
Hein, prima als je je eigen situatie bespreekbaar maakt. Pas zelf ook op voor stellige opmerkingen en meningen op basis van jouw ene ervaring. Als je te maken hebt met een narcistisch borderliner en je er getuige van bent dat deze persoon iemand anders emotioneel mishandelt en daar kritiek op uit en daarna is de relatie over. Dan is de stelling van jou dat je in een relatie altijd twee daders hebt te belachelijk voor woorden. Kijk dan maar eens naar alle slachtoffers van narcisten en ga tegen hen zeggen dat ze er zelf schuld aan hebben. De Narcist en de Borderliner reageren op manieren waardoor het in the end gewoon onhoudbaar is. Lukt het wel, dan zijn het mensen met borderline trekken, maar zijn het geen echte borderliners.
(7837) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-19 19:28:00
Mijn relatie met mijn ex met BPS is in alle vormen extreem geweest. Ik heb er voor moeten kiezen er niet verder mee te gaan. Ik sluit me volledig aan bij Hein, hoewel ik er veel verdriet en pijn van heb gehad heeft het me enorm veel geleerd over mezelf. En hoewel ik het liever op een andere manier had geleerd ben ik dankbaar dat ik deze lessen eruit heb weten te halen. Ik koester geen wraak tegen hem, ik ben niet boos, ik heb ook geen medelijden...niets. Het is een harde les geweest maar ik weet nu veel beter mijn grenzen te bewaken, te luisteren naar wat ik wil en wat ik wel en niet accepteer. Ik bewaar geen lieve vredes meer en ga geen onnodige ruzies meer aan. Nogmaals, een harde les maar ik heb geleerd 'ik' te zijn. In alle trots, in alle kracht met al mijn emoties en kwetsbaarheden en prachtige randjes en kantjes. Wat mij is overkomen is gebeurd, wat ik ermee gedaan heb is mijn les en mijn winst. Zowel ondanks als dankzij mijn ex. Dank je voor je nuancering Hein. Gr. Trea
(7838) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-20 10:57:00
Wat ik altijd fijn gevonden heb aan dit forum is dat er met respect over bordeline en de gevolgen daarvan voor zowel de persoon zelf als voor de mensen om hem/haar heen gepraat kan worden.Over de moeilijkheden die iedereen die met deze ziekte te maken heeft,de vragen die mensen daarover hebben, mensen bemoedigen in de stappen die ze maken zowel in hun ziekte als het leven met of zonder de persoon met BPS. Een forum waarin mensen met BPS de ruimte hebben om over hun stoornis te schrijven zodat er meer inzicht en begrip ontstaat (niet te verwarren met medelijden). Dat beide partijen ervaringen kunnen uitwisselen met als doel wederom meer inzicht.

Ja, BPS is een k*t ziekte die veel schade kan aanrichten, bij de persoon zelf en bij de omstanders. Maar de laatste tijd begint dit forum een beetje het karakter te krijgen van borderline-bashen. Lekker met de vinger wijzen, iemand anders verantwoordelijk stellen voor de dingen die iemand echt zelf anders aan kan pakken. "Jij hebt mij dit aangedaan dus ben jij verantwoordelijk voor alles wat nu misgaat in mijn leven". Lekker makkelijk. Terwijl iemand toch echt zelf dat leven leidt en daar dus zelf iets van zal moeten maken. Dat iemand slachtoffer wordt van deze ziekte is te betreuren maar het gezwelg in slachtofferschap doet het slachtoffer toch echt zelf. De oorzaak is niet te veranderen maar er is wel invloed te pakken op de gevolgen. Treurig in een hoekje zitten en wijzen naar hoe ellendig en gemeen de ander wel niet is, vind ik niet horen op een forum waarin juist de moed en de kracht van de mensen (zowel met BPS als de omstanders) prijzenswaardig is.

Je bent zelf verantwoordelijk voor je leven. Mensen die verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven, al is dat soms heel erg lastig, al is hetgeen iemand is overkomen soms echt heel erg en beschadigend.
En toch doen ze het, die verantwoordelijkheid voor eigen geluk nemen....Belinda, Divera, Celina, Thomas en nog vele anderen. Stappen nemen, zelf verantwoordelijkheid nemen, niet beschuldigen, niet wijzen. Dat je iets ellendigs is aangedaan is vreselijk maar het voorbij, het over en dan zijn er twee opties. Schoppen tegen de wereld en gebukt gaan onder het slachtofferschap of verantwoordelijkheid pakken voor de voortgang van je eigen leven, je eigen stappen nemen en jezelf geen slachtoffer laten blijven van de gebeurtenissen die zijn gebeurd en onveranderbaar zijn. Ik zou kiezen voor het laatste en eerlijk gezegd zou ik er voor pleiten dat weer meer terug te laten komen op dit forum zodat het weer meer gericht is hoe je vooruit komt dan hoe je blijft hangen. Op wat je zelf doet dan wat je is aangedaan. Zodat we weer genspireerd raken door elkaars moed dan gerriteerd door het vingerwijzen en borderline-bashen. Gr Tr
(7839) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-20 14:25:00
Slachtoffers van psychische mishandeling zijn echt geen daders te noemen. Iedereen zit anders in elkaar en als je al snel het goede in mensen ziet, zorgzaam en behulpzaam, empathisch en een zacht persoon bent, is dat dan je eigen 'aandeel', dat je over je heen laat lopen, dat de ander daar misbruik van maakt? Bovendien, hoe zit het met kinderen van narcistische en borderline ouders? Ook zij worden slachtoffer van psychische mishandeling, een kind is absoluut geen dader te noemen. Trea, het is mooi dat je er veel van geleerd hebt maar dat komt door de manier waarop jij zelf ermee omgaat. Niet dankzij de borderliner, maar dankzij jezelf. Ook ik heb er veel van geleerd maar liever had ik het natuurlijk niet meegemaakt. Na zo'n relatie moet je wel aan jezelf gaan werken, om je zelfvertrouwen weer terug te vinden, maar je lokt echt niet bewust mishandeling uit...
(7840) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-20 14:49:00
Ik wil weer even voedsel voor de geest geven. Een kennis van mij was een heel vriendelijk, hulpvaardig en empathisch persoon, hij stond altijd voor iedereen klaar en was een luisterend oor. Een mooi mens zou je zeggen, maar hij had ook problemen, hij vond dat hij vaak niet gewaardeerd werd en zelf dat zijn partner hem altijd wel wat te verwijten had en dat hij uiteindelijk hij vaak aan het korte eindje trok. Hij werd depressief kwam bij een psychotherapeut die hem bij het tweede bezoek een kwartier liet wachten in de behandelkamer om met een opmerking dat hij nog even een telefoontje af moest handelen binnen te komen. "Dat kan gebeuren" zei hij en toen ging de therapeut tegenover hem zitten en zei: "wat ben jij een geweldige lul zeg" en de kennis schrok en vroeg waarom. De therapeut zei: "wij hadden een afspraak, ik laat jou een kwartier wachten en kom met een smoesje binnen, en wat zeg jij, dat kan gebeuren". Je had moeten zeggen, hallo dat kan wel maar ik had een afspraak en zit al een kwartier te wachten. Dat was de zere plek van de kennis, hij kwam nooit echt voor zichzelf op en dat had de therapeut binnen 1 gesprek gemerkt. Toen zijn ze daar aan gaan werken en leerde hij dat dit zijn aandeel was in alles wat het overkwam, hij kwam niet voor zichzelf op en dus was hij meestal de lul. Hij was geen slachtoffer, hij had zijn eigen ongeluk zelf gecreerd. Zo zien veel slachtoffers niet dat ze zelf ook een aandeel (gehad) hebben.

Ik ga weer iets kritischer zijn tegen bordeline bashen, wanneer een verhaal geen duidelijk vraag heeft maar meer een mededeling is van wat er nu weer gebeurd is, dan zal ik deze niet meer plaatsen. Het is wel de bedoeling dat dit een constructief forum is en geen destructief forum.

Vriendelijke groet, Hein Pragt
2017-02-20 17:55:00
Tja Trea .. ik weet niet precies wat jouw doel is met de namen te noemen van mensen die in jouw ogen de goede dingen doen, om dan vervolgens te zeggen dat zij niet wijzen en beschuldigen etc etc .. wat doe je dan impliciet met de anderen die jij van alles verwijt? Laat ik je dit zeggen .. ik zit hier niet om wie dan ook waarvan te beschuldigen. Ik zit hier om stapsgewijs te herstellen van narcistisch misbruik. En ik stoor mij erg aan zowel jouw houding als die van Hein. Die ondanks de tegenwerpingen maar vol blijven houden dat jullie het gelijk aan jullie kant hebben. Slachtoffers van narcisme en borderline hebben een emotionele band ontwikkeld en moeten op het hoogtepunt van geluk zelf de weg zien te vinden om deze emotionele band af te breken omdat: 1. de Borderliner hen in hun greep probeert te houden met het afstoten en aantrekken. 2. De narcist hen in hun greep proberen te houden voor narcistische voeding, waarbij liefde nooit aan de orde kan zijn omdat zij dat simpelweg niet kennen. Beiden zijn beschadigd in hun jeugd en eerlijk gezegd zijn de slachtoffers dat in veel gevallen ook (te weinig eigenwaarde).

Trea .. steeds maar weer mijn gevoelens hier wegzetten als gezwelg? Waar haal jij het lef vandaan? .. Dat is zoiets als .. een partner is overleden en omdat Trea vindt dat je na een paar weken de schouders er weer onder hoort te zetten, is het na drie maanden nog rouwen om een echtgenoot gezwelg? .. Ik oordeel niet over jouw situatie, ik stel het op prijs als je dat ook nalaat richting anderen en mij persoonlijk in het bijzonder. We hebben elk een ander type Borderliner in ons leven gehad en als jij zou kunnen ervaren wat ik de afgelopen 5 maanden door heb moeten maken, dan zou je je denk ik toch wel iets anders opstellen.

Hein .. prima als je hier en daar de zaken wat in de hand wilt houden. Meer dan terecht, maar pas op met een kant kiezen, want ik merk aan je reacties dat je vooringenomen bent. Ook het voorbeeld wat je geeft, geeft dit ook weer. Het is helemaal geen slechte eigenschap om begrip te tonen voor situaties die zich voor kunnen doen. Het voorbeeld wat je geeft heb ik toevallig precies zo meegemaakt. Ik had een gesprek met een psychiater, die toevallig ook achterwacht is. We waren net in gesprek en dan zit je halverwege het verhaal en gaat de telefoon en moet zij opnemen. Vervolgens moet ze daar ook aandacht aan besteden en heb ik daar circa 10 minuten (wat best lang is als je dan zit te wachten tot je verder kunt) mezelf ook best op zitten vreten. Had ik dan een scene moeten maken door haar hier op aan te spreken? .. Ik denk dat het helemaal geen kwaad kan om ook begrip te tonen voor een ander. In jouw voorbeeld wordt heel stellig gezegd dat hij dus over zich heen liet lopen.

Anyway .. hoe langer hoe meer voel ik mij minder welkom hier terwijl ik persoonlijk denk dat mijn verhaal in groot detail en openheid aangeeft wat het met je kan doen als je een relatie aangaat met een narcistisch borderliner. Emotioneel ben ik door een gigantisch dal gegaan waarbij ik bijna alle zin van het leven kwijt was en dan krijg je hier vanuit een paar mensen nog een trap na? Ik denk dat heel veel mensen steun kunnen vinden in dit verhaal en ik denk dat eerder dankbaarheid op zijn plaats is voor de openheid die ik hierin heb gegeven. Kortom .. Het gaat jullie allemaal goed. Ik wens de mensen die dit lezen en door een moeilijke tijd gaan het allerbeste toe. Mij zie je hier niet meer. Want ik ben wel klaar met deze houding.
(7842) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-20 20:41:00
Goed gesproken Trea. Jezelf in de slachtofferrol plaatsen heeft geen nut. Ik zit in ieder geval niet zo in elkaar, al heb ik ook wel wat moeilijke momenten gehad.

Overigens vind ik het slachtoffer/dader verhaal iets te zwart-wit. Om even verder te gaan op het voorbeeld van Hein hierboven. Als zo'n therapeut het tegen mij zou zeggen, zou ik exact zo reageren. Ik ben niet zo moeilijk en hij zal er wel een goede reden voor hebben om eerst het telefoontje aan te pakken. Als het andersom zou zijn, dus indien ik met hoge nood de therapeut bel, dan zou ik 'm ook graag willen spreken. Ik vertrouw er dus op dat de desbetreffende therapeut professioneel te werk gaat en die afweging goed kan maken. Pas als ie dat meerdere keren flikt, dan zou ik duidelijk maken dat hij z'n afspraken moet nakomen (want je hoort je klanten niet te laten wachten). Bij mij gaan vooral de alarmbellen rinkelen als iemand mijn grens aan het opzoeken is. Iemand een enkele keer een kwartiertje laten wachten is geen grenzen opzoeken. Kortom: leuk dat zo'n therapeut een punt wil maken en ik snap en ben het eens met de achterliggende gedachte, maar het is wat kort door de bocht.

In een relatie is dat niet anders: het is geven en nemen. Ik kan prima met teleurstellingen omgaan. En gelukkig maar, want ook teleurstellingen horen bij het hebben van een relatie. Als ik overal een punt van zou maken, dan zou het er niet gezelliger van worden. Van mijn partner hoop ik hetzelfde. Wat later thuis uit werk? Kan gebeuren! Dat nummer uit de jaren 80: 'Bobby McFerrin - Don't Worry Be Happy'. Ik kan niet zo goed tegen mensen die overal problemen in zien en zich om alles druk maken.

Het grootste probleem met borderline is dat zij wel bewust die grens opzoeken en aanvoelen als ze ertegenaan zitten. Ik ben op veel vlakken heel duidelijk geweest: tot hier en niet verder. Dat was goed. Maar er waren ook momenten dat ik simpelweg geen zin had om daar ruzie over te maken. Of het kwam niet uit, na een drukke werkdag heb je niet altijd zin om negatieve energie te steken in een onbenullige woordenwisseling. En dat is verkeerd, want dan verleg je die grens weer een beetje. Maar ik denk ook heel menselijk, want het kan ook onder 'geven' van 'geven en nemen' vallen. Tot je op een gegeven moment bij jezelf ten rade gaat: ben ik mijzelf niet teveel aan het wegcijferen? Dat kwam bij mij gelukkig na twee jaar (waarbij het tweede jaar het 'heftigste' was qua borderline). En toen heb ik er een punt achtergezet. Maar waar ligt die grens? Er is geen harde grens. Het is een besef dat je moet krijgen.

Net als het besef dat een therapeut jou op de tweede plek zet. Is dat na n keer, na twee keer of na twintig keer? En wanneer ben je zelf ook dader en niet alleen slachtoffer? Na n keer, na twee keer of na twintig keer ermee instemmen?

Ik heb er wel het nodige van geleerd, maar ik zou het de volgende keer niet veel anders doen. Ik ben soms meegaand en heb empathie, en stel soms harde grenzen. Een afweging die ik per keer maak. Mijzelf als dader zien: mwoah, niet echt. Ik zie dat er misbruik is gemaakt van m'n empathie en dat is jammer, maar ik zou toch niet graag als persoon willen veranderen. Sterker nog: buiten m'n laatste relatie heeft die empathie mij prima geholpen om te zijn wie ik ben en waar ik nu sta met mijn leven. Het heeft mij denk ik meer geholpen dan tegengewerkt. Ik kijk in ieder geval positief naar de toekomst.

Thomas
(7843) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-20 23:15:00
Hein, daar wil ik toch graag even op inhaken, over het voor jezelf opkomen. Als je ook nog eens door een borderliner bent opgevoed, leer je niet om voor jezelf op te komen. Sterker nog: je leert jezelf klein te maken. Als volwassene ben je dan heel vatbaar om ook door anderen over je heen te laten lopen. Je weet niet beter, je hebt het zo geleerd van je ouders. Dat zou ik absoluut niet 'het creeren van eigen ongeluk' willen noemen. Het is helaas vaak zo dat zulke kinderen later ook weer een borderliner als partner tegenkomen en het proces zich herhaalt. Daar leer je vervolgens wel van, want het geeft je de 'kans' om hierna echt goed aan je assertiviteit te kunnen gaan werken, maar pijnlijk is het wel voor kinderen die geleerd hebben zichzelf weg te cijferen...
(7844) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-21 11:14:00
Wat ik nog steeds niet begrijp.....Wat is een narcistische borderliner? Naar mijn mening zijn dat twee totaal verschillende stoornissen/karaktereigenschappen.Bestaat deze combinatie?
(7845) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-21 17:05:00
Het narcistische aan borderliners is het grenzeloze egocentrisme bijvoorbeeld. De stoornissen lijken meer op elkaar dan je denkt, daar las ik pas een site over. Ze hebben moeite met relaties ontwikkelen en vinden zichzelf zoveel belangrijker dan anderen. Ook komt narcistische woede voor, misschien is die woede bij allebei wel hetzelfde, maar de woede is echt heel eng om mee te maken. Je voelt je zo klein worden... Het helpt wel als je denkt dat het niet persoonlijk bedoeld is. Alleen op dat moment is dat wel moeilijk. Voor kinderen is het helemaal eng, die snappen het nog niet. Dat gebeurt later pas als volwassene. Het is gewoon heel moeilijk om jezelf te beschermen, daar kun je zelf ook jarenlang therapie voor nodig hebben.
(7846) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-21 19:22:00
Je kunt de diagnose krijgen Narcisme en Borderline. Ik begin me steeds meer te realiseren dat het vooral het narcistisch gedrag is, waar ik mee te maken heb gekregen. Dat zou ook verklaren waarom het dan niet voldoende aansluiting vindt in dit forum. Want het aantrekken afstoten is ook gewoon niet waarneembaar. Het gelul over dat je zelf een keuze hebt om erbij te blijven .. is op mij totaal niet van toepassing: ik heb helemaal nergens een keuze in gekregen. Het was voor haar duidelijk dat ik haar niet 100% op haar voetstuk zou zetten en toen was het klaar. Het zwart/witte van de borderline zit er zeker in maar wat bij jullie borderliners kennelijk een stuk minder aanwezig is, zijn de narcistische handelingen.

Ik blijf bij mijn standpunt dat de houding van sommige mensen hier die het nodig vinden om anderen die hier ook maar zitten om iets te verwerken in een kwaad daglicht te zetten en denigrerend te behandelen stuitend is. Kijk vooral naar jezelf .. en als je denkt dat je er overheen bent .. Wat doe je hier dan dagelijks?
(7847) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-21 23:40:00
Weten jullie dat een relatie tussen een borderliner en een narcist ook voor kan komen..... Trea, dank voor je woorden. Gelukkig geen terugval gehad naar mijn ex, maar dat blijft moeilijk. Er is nog steeds zo veel liefde. Dat zal blijven en dat kan ik onze dochter mee geven. Maar ik weet nu ook dat we beiden veel beter functioneren zonder elkaar. En ik gun onze dochter ouders die goed in hun vel zitten en haar de liefde kunnen geven, die ze verdiend. Ik kan dat iig niet, als ik in de relatie had blijven zitten. Dus mijn dochtertje geeft me de kracht om niet terug te vallen. Nu de rust om te genieten, samen fietsen, zwemmen, naar opa en oma gaan, knuffelen, op vakantie gaan. Maar ook lekker een boekje lezen, woordjes leren, staan en bijna lopen. En alle rust van binnen om hiervan te kunnen genieten. Ik voel me een rijk mens!
Liefs Divera
(7848) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-22 01:39:00
Onbekende laatste schrijver...blijf hier a.u.b. toch reageren.Het is jouw verhaal en het lucht zo op om het van je af te schrijven. Heb je verhalen gelezen en begrijp je zo goed! Of het nu borderline of narcisme betreft,wat ik er van begrepen heb neigt het meer naar narcisme.Ik ben ook nog steeds een beetje aan het "zwelgen",en nog steeds niet helemaal over een relatie heen met een borderlineman. Vandaar dat ik troost probeer te vinden op dit forum (al heel lang) Hoop geleerd. En inderdaad....kijk al wel een stuk minder,glijd steeds meer van me af gelukkig.Maar ben wel al 8 jaar verder.Zo,n inpact heeft het gehad allemaal.Tegelijkertijd kwam ik er achter dat ik ben opgegroeid bij een narcistische moeder,waarvan ik nu nog aan het herstellrn brn. (Als dat al gaat lukken.Maar zo intens gemeen narcisten zijn,pathologische leugenaars zijn het o.a., het verschilde heel erg veel met borderline. Misschirn zit je inderdaad op het verkeerde forum.Verdiep je maar eens in narcisme, je mond zal openvallen van verbazing en misschien herkenning. Deze mensen kennen geen liefde / emphatie, alles draait om hun zelfverzonnen nepwereldje,en geef je kritiek.....berg je maar!
(7849) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-22 10:22:00
Wat de laatste schrijver zegt: gebrek een empathie en dat verzonnen nepwereldje zie je ook bij borderliners. In het boek Nul empathie staat dat ook borderliners geen empathie hebben. Dat heb ik gemerkt bij mijn moeder die de diagnose heeft. Alleen empathie voor zichzelf omdat alleen zij het moeilijk had en ik nooit mocht klagen. Met andere mensen pesten had ze geen moeite maar wel uithuilen als iemand anders een verkeerd woord tegen haar zei. Dat zie je bij allebei, borderline en narcisme. Hoe dan ook, welke stoornis het is, het is vreselijk zwaar als je hun partner of kind bent. Over kinderen van borderliners lees je weinig, maar geloof me, dat is een hel. Een kind hoort het middelpunt te zijn, die moet nog alles leren en heeft liefde nodig, maar mijn moeder had zelf liefde nodig en vond dat bij mij.
(7850) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-22 13:37:00
Ik heb gemerkt dat het enige wat voor mij echt helpt als ik weer helemaal in het diepe dal zit (lees gezwelg) .. hardlopen. Na ongeveer 7km, word je onder gedompeld in de Endorfine en dat houdt gelukkig wel even aan.
Anyway .. morgen gaan we zien hoe gestoord ik zelf eigenlijk ben.
(7851) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-23 14:29:00
Nou, .. zoals beloofd hierbij dan het stempeltje dat ik voorlopig op mijn hoofd heb: Moet niet veel gekker worden: Borderline EN Narcisme.. Ik zeg tegen die gast .. Joh, dat Borderline dat geloof ik ook wel, maar hey .. ik heb juist een heel sterk ontwikkeld empathisch vermogen, ik probeer niet alle mensen in mijn macht te houden voor narcistische voeding, .. dus, waar slaat dat narcisme op. Nou, .. het antwoord: de narcistische trekken kunnen je ook veel voordeel bieden: Nee, is pas nee als je alle mogelijkheden om er een ja van te maken hebt opgebruikt, Als je dus bij een medewerker er niet in slaagt om gedaan te krijgen wat je wil, dan stap je door naar de hogere baas .. is ook narcisten gedrag. Je hoeft maar 5 kenmerken te hebben om voor de diagnose in aanmerking te komen. En je kunt eigenlijk stellen dat door een aantal gebeurtenissen met hoge stress-factor: hartaanval en verbroken relatie in combinatie met stoppen met roken en geen enkele ruimte om er nog over te praten dat je in een narcistische conditie terecht gekomen bent, die er toe leidt dat je koste wat kost je doel wilt bereiken en daar moeilijk van af kan stappen. Hierdoor ben je nu minder empathisch in dit opzicht. Ook binnen narcisme heb je heel veel gradaties.

Anyway .. we hebben hier een traject voor en aangezien u wel openstaat voor verandering zal u dat goed helpen. Nadeel .. er is een wachtlijst: 6 maanden. Oh ja en de begeleiding die u had, gaat wel stoppen .. kortom: Je krijgt een pittig stempel op je hoofd, vervolgens mag je na al een half jaar gewacht te hebben nog een half jaar gaan wachten en zonder verdere begeleiding word je weer naar buiten getennist.

Nu hier best een beetje in de war.
(7852) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-24 22:04:00
Hi lieve mensen,

Divera, wat mooi om te horen. Staan en bijna lopen. Jee, ik wist nog dat je net in verwachting was. Wat gaat de tijd snel... Verder lees ik hier een hoop onzin. Haha... sorry hoor... Het is ook allemaal heel verwarrend. Ik schreef hier een tijd geleden vaak op de site. Inmiddels heb ik jaren therapie gehad. En ben ik over een half jaar klaar. Ik ben door een hel gegaan. Wat ik bereikt heb: geen gevoelens van leegte meer, zelden nog sucidale gedachten, meer kunnen nadenken en meer controle over mijn emoties, minder hard afstoten, minder impulsief, meer contact met mijzelf, minder de ander gebruiken om mijn gevoelsleven en eigenwaarde te reguleren. Al met al. Heel zinvol. Ik sta veel meer aan het stuur van mijn leven en dan op een minder destructieve manier. Wat blijft: emotionele schommelingen, niet genoeg controle in woede, afstoten in iets lichtere vorm, lichte schommelingen in zelfbeeld. Dat is het. Normaler zal ik niet worden :)...

Uiteindelijk is ook gebleken dat ik 'eeen narcistisch randje heb'. Eerst huilen natuurlijk. Borderline ok. Maar narcisme. Bleeeeeehhhh... Wat blijkt. Nu ik het accepteer, zit daar mijn kracht. Oppassen dat ik niet doorschiet natuurlijk. Want dan word ik een egostische trut. Maar idd. Een beetje narcisme heeft zo zijn voordelen en wordt in deze maatschappij geaccepteerd. Dat iemand als ik geen empathie zou hebben is grote onzin.
Ik voel met alles en iedereen mee, behalve als ik in mijn vecht of vlucht modus zit. Dat was ooit wel zo handig namelijk :)... Sterkte een ieder. En probeer niet alles te begrijpen en uit te pluizen. Niet te doen namelijk. Het is zo complex...

Lieve groet, Belinda
(7854) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-25 00:43:00
Een echte narcist heeft geen empathische gevoelens. Punt. Wel empathische gevoelens, dan zeker geen narcisme. Wat narcistische trekjes is een heel ander geval. En iemand met borderline die bijna genezen is, geloof ik ook echt niet meer! En dat het complex is allemaal,dat klopt , dus vandaar misschien dit forum? Pas als ik het niet meer wil snappen is het tijd om dit forum te verlaten. De persoon in m,n leven mag juist blij zijn dat ik het probeer te begrijpen lijkt me!
(7855) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-02-25 10:38:00
Het ligt niet allemaal zo zwart / wit een DSM label is niet alles of niets, meestal is het een lichte vorm tot een zware vorm met alles er tussenin. Ik heb zelf ervaring met iemand die een lichte vorm van borderline had en ik ken ook iemand die een ernstige vorm van borderline heeft. Dit zijn twee totaal verschillende mensen en hun reacties zijn ook totaal verschillend. Zo kan ook narcisme een lichte vorm tot een zware vorm aannemen en het gevoel van empathie is omgekeerd evenredig aan het niveau van narcisme. Ik heb zelf wel enkele autistische trekjes maar noem mijzelf geen autist. Een van de problemen die de oorspronkelijke bedenkers van DSM hebben is dat de drempel voor een label steeds lager is komen liggen en dat op deze wijze bijna iedereen wel onder een DSM label valt. We zijn er duidelijk mee doorgeslagen, zo hangt ook bij een bevriende therapeut een oude poster met de tekst "ooit een normaal mens ontmoet? En beviel het?" en dit geeft ook aan hoe zij er over denkt. Zwart wit bestaat niet in de psychiatrie... Ook is bekend dat borderline vaker voorkomt in combinatie met een andere stoornis. Dit kan weer een heel verschillende combinatie mogelijk maken met zijn eigen vorm van problematiek.

En ik ken een persoon die genezen is van Borderline na jarenlang therapie en ik geloof oprecht dat dit kan. Laat dit een strohalm zijn die ik aanreik...

Vriendelijke groet, Hein Pragt
2017-03-01 15:09:00
Vanuit spoedzorg 6 maanden begeleid tot een persoonlijkheidsonderzoek kon plaatsvinden. Spoedzorg stopt zodra overdracht naar afdeling persoonlijkheidsstoornissen heeft plaats gevonden. Uitkomst onderzoek: 2 x persoonlijkheidsstoornis: Borderline (Hoofd-stoornis), Narcisme (secundair). Weer 6 maanden wachten nu zonder enige begeleiding. Wachttijd bemiddeling zorgverzekeraar ingeschakeld: In heel Zuid-Holland geen enkele ruimte om eerder in behandeling te gaan. Zij kijken nu ook naar Noord-Holland. Zorgverzekeraar: U bent nu onder begeleiding vanuit de crisis-dienst, de organisatie is verplicht om u begeleiding te bieden tot aan de start van de behandeling. Zij zijn dus nalatig. Of ik het zelf even bespreekbaar wil maken. Ik had al gevraagd om daarnaast ook geholpen te worden om uit mijn depressie te komen. Wachttijd .. eerste mogelijkheid om geholpen te worden met een depressie: oktober 2017. Het is godverdomme schandalig! Deze tikkende tijdbom strompelt maar voort door het leven .. depressieklachten nemen weer toe, sinds het onderzoek slaap ik 's nacht niet meer .. kwestie van tijd tot het misgaat .. We zijn weer lekker aan het zwelgen zeker?
(7862) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-01 19:22:00
Ik ben het eens met de stelling dat ze huidige wachtlijsten in de ggz absurd zijn, maar dat zijn ze al jaren lang. Het is inderdaad te idioot voor woorden dat een clint in nood na een diagnose te horen krijgt, hou nog maar even vol, over een half jaar ben je aan de beurt voor een behandeling. Ik heb het in mijn omgeving zelf ook meegemaakt en wanneer iemand zichzelf ondertussen iets aandoet wast men de handen in onschuld. Ik kan me het gevoel van totaal in de steek gelaten voelen en onmacht helemaal voorstellen. Ik hoop dat in ieder geval een van de instanties nog zijn verantwoordelijkheid neemt en wens je veel sterkte toe.
Vriendelijke groet, Hein Pragt
2017-03-02 11:00:00
Dank je wel, Hein.
(7864) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-03 13:25:00
Ik leerde een man kennen. Hij was zo lief, direct heel intens, hij sprak heel snel over graag zien, gaf me bloemen, maakte toekomstplannen, reisplannen, was bezorgd en genteresseerd, miste me, vroeg vaak of ik voor altijd bij hem ging blijven, waar hij een vrouw als mij aan verdiend had (zijn woorden), de sks was zalig en dat liet hij me ook vaak genoeg weten en voelen...hij gaf wel aan onzeker te zijn maar ik dacht, als ik hem genoeg mijn liefde toon, zal hij daar sterker van worden....En nu vrees ik dat ik hem net daarmee weggejaagd heb . Gisteren, nadat we een leuke dag hadden samen, kreeg ik ineens een bericht dat hij de relatie wou stopzetten want dat hij ineens beseft had dat hij niet genoot van onze sks en dat ik overdrijf maar dat het niet aan mij ligt maar aan zijn eigen demomen. Hij wil er niet over praten, heeft alle contact verbroken. Tuurlijk ben ik de laatste om hem in een hokje te plaatsen maar wat ik hier lees klinkt allemaal heel herkenbaar dus het zou kunnen.... en daarom vraag ik, wat doe ik best, zijn beslissing respecteren of vechten want hij is het zo waard, maar hoe?
(7866) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-08 09:02:00
Nou, laat ik daar als typische gevalletje borderliner (M) dan maar antwoord op geven.

Zoals ik het zou ervaren is het als volgt: Alles wat je tot nu toe gevoeld hebt en van hem gehoord hebt is ook echt zoals hij het heeft ervaren. De complimenten waren echt en oprecht. De dans was tot nu toe geweldig samen, spanning, uitdaging, opwinding, .. in een woord geweldig. Samen op de roze wolk.

Dan verandert er iets in hem. Het komt te dichtbij, de liefde die jij wil geven leidt bij hem tot gevoelens van frustratie, saaiheid, voorspelbaarheid, angst etc .. de goed bedoelde gevoelens van liefde en jouw uiting ervan zijn gevoelens die hij in zijn jeugd weinig tot niet ervaren heeft en dus voelt dat juist als onprettig.

Wat te doen? .. geef hem de ruimte. Maak het weer speciaal, waar hij er ook iets voor moet doen. Of dat gaat werken? .. Ik ben weinig hoopvol. Maar het is de enige kans. Hij heeft al voor zichzelf bepaald dat het uitmaken met jou (en het risico dat het dan ook voorgoed weg is) wat hem betreft prima is, dus er zal dan echt iets in hem moeten veranderen. Kijk ik daarin naar mijzelf: ik heb 6 jaar lang een aan/uit relatie gehad met de moeder van mijn dochter. Waarbij ik steeds wist: het intense gevoel van het begin is weg en ondanks dat het een geweldig mens is, zij mij keer op keer gesteund heeft en ik ook graag zou willen dat het gevoel weer terug zou komen .. het kwam gewoon niet. Voor haar waren deze jaren een echte kwelling. Steeds kreeg zij weer hoop en werd dan ineens weer teleurgesteld.

Het is verschrikkelijk als je zoiets moois en geweldigs ervaren hebt en je dan zelf jouw liefdesgevoel weer moet afbreken. Tijdens dat proces zul je denken: ik wou dat ik jou nooit ontmoet had. Achteraf zul je denken .. het was mooi zolang het duurde. Alles bij elkaar hoop ik dat je volgende keer opgewassen bent tegen mensen die zo impulsief en vol overgave een relatie starten. Uiteindelijk zijn zij geen blijvertjes.

Mijn ervaring is: .. zodra het om echte liefde gaat met gezonde mensen .. dan wordt het zo fucking saai dat je daar bepaald geen harde meer van krijgt. De sx wordt minder, voorspelbaar, huisje-boompje-beestje .. en dan ga je vanzelf weer op zoek naar iets of iemand waar je weer enthousiast van kan worden.

TIP is dan ook: ga niet samenwonen met een Borderliner. LAT-relatie en hou het spannend. En laat ook ruimte voor de ander ..maar wees je ervan bewust dat de borderliner juist graag zoveel mogelijk bij je is. Zodra je dat te ver doorvoert is dat ook weer meteen de valkuil. Het is aardig complex.

Anyway .. ik ben zo benieuwd hoe ik er voor sta over precies 1,5 jaar vanaf nu als mijn behandeling dan inmiddels is afgerond. Tot die tijd .. tja .. gaan we deze zomer natuurlijk weer volop los en tja .. wie mij dan tegenkomt .. wordt waarschijnlijk niet heel gelukkig :)
Anyway .. fijne zomer!
(7872) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-10 07:01:00
Wow, wat een goede post. Klinkt echt zoals het is en ik moest erom lachen. Natuurlijk is het wel verdrietig voor degene die je gaat tegen komen deze zomer. Licht je haar van tevoren wel even in ;)?
Verder veel plezier.

Belinda
(7873) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-10 17:47:00
Thnx Belinda ...

Na 2 weken zonder enige begeleiding beginnen de stemmingswisselingen weer zo hard op te spelen, dat ik sinds gisteren het paardenmiddel medicijn maar weer ben gaan gebruiken.

De leegte, de somberheid is zo immens sterk .. steeds weer kom ik terug op het punt wat bij mij maar niet kan landen .. dat je met iemand zo intiem bent en dat die persoon jou van de ene op de andere dag volledig kan laten vallen, zonder zelfs in 6 maanden tijd nooit 1 keer nog te vragen hoe het met je is en die zelfs een roep om hulp omdat het je zelf niet meer lukt om er uit te komen, beantwoord met een aangifte?

Terwijl ze precies dezelfde persoonlijkheidsstoornis heeft .. maar dan de gewetenloze variant .. (ik zou dat nooit kunnen .. zo harteloos iemand compleet laten vallen, ik zou er altijd wel op terug komen en zeker niet iemand volledig doodzwijgen en alle macht uit handen nemen)

.... alles bij elkaar duidelijk een kortsluiting in mijn systeem ..

En hulp .. nee, hulp krijg je niet ..

Maar ik kan je wel 1 ding zeggen .. hoe vaak ik haar in gedachten al niet vermoord heb, is niet meer normaal .. ook dat heb ik aan de GGZ-instelling aangegeven van de week .. maar ja .. wie maakt zich daar druk om .. ze schatten de kans dat ik het ook echt doe kennelijk in op erg laag. En dan is het mijn schuld zeker als het straks ineens zwart wordt voor mijn ogen? Misschien is dit deel minder herkenbaar? Ik hoop het voor je, maar het gevoel van leegte zal zeker wel herkenbaar zijn.

Fijn weekend!
R.
(7874) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-10 20:07:00
Ik vond de post helemaal niet om te lachen, werd er eerder verdrietig van. Was wel duidelijk!
(7875) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-10 22:03:00
Hi,
Nee hoor. In mijn hoofd ben ik ook vrij gewelddadig :). Gelukkig zegt dat niet veel over de realiteit. Leegte is bij mij grotendeels weg. Behalve wanneer ik een periode te weinig contact heb gemaakt met mijzelf.

Sterkte iig...
(7877) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-11 12:50:00
Het was niet mijn bedoeling om je verdrietig te maken. Dit is zoals ik het inschat.. elke BPD is weer anders. Het is wel mijn realiteit.

Veel sterkte!
(7878) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-11 12:57:00
De komende tijd zal ik nog wel met veel vragen zitten. Op dit moment schommel ik helemaal de pan uit met de stemmingswisselingen. Gelukkig ga ik wel hulp krijgen bij de depressiviteit. . Met een beetje geluk ook al wat eerste instrumenten bij die Borderline-shit.
(7879) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-15 11:17:00
Ik vind de post inderdaad heel duidelijk en eerlijk van de bordeliner zelf... Geeft mij een klein beetje inzicht hoe ermee om te gaan. Mijn borderliner praat helemaal niet...is zichzelf helemaal nergens van bewust
(7883) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-17 09:26:00
Na de halve marathon van Den Haag en het uitlopen (10km) twee dagen later, lijkt er een soort nieuwe energie aangebroken. 6 maanden lang stond mijn wereld even volledig op zijn kop. Binnenkort krijg ik hulp om me uit mijn depressie te halen, maar het lijkt er op alsof er nu een aantal dingen samen er voor gezorgd hebben dat ik mezelf heb kunnen resetten.

Inmiddels duurt dit 5 dagen zonder stemmingswisselingen. En eindelijk begin ik mezelf weer te herkennen van de periode voor de hartaanval/relatie Borderliner/Narcist. De afgelopen 6 maanden waren er vaker momenten dat ik me 1 of twee dagen beter voelde en viel ik daarna weer erg hard terug in de depressie. Iets zegt me dat het deze keer anders is. Met name omdat zij niet meer in mijn hoofd zit.

Nu had ik al eerder gehoord dat hardlopen, met name duurlopen erg goed zijn om uit een depressie te komen. Iemand die er 6jr last van gehad heeft, vertelde me dat hij alles geprobeerd had, elke denkbare sport, ontspanning, medicijn etc .. Het enige wat werkt, is hardlopen ..

kortom ..
Als de hele soap van de afgelopen 6 maanden een beetje lijkt op datgene wat jij nu doormaakt: .. natuurlijk gaat er wat tijd overheen, maar begin eens met 2,5 km joggen en bouw dit verder uit. Misschien is 21 km wat teveel van het goede, maar je zult vanzelf merken dat je na een paar weken lacht om een afstand van 8-10km .. Je hoofd raakt steeds leger en op een gegeven moment is de herinnering nog aanwezig, maar is de angel eruit.

Je kunt dan concluderen:
Je bent er zelf beter uit gekomen dan je erin ging. Jij maakt stappen en wordt een beter mens .. de Borderliner blijft achter en komt zichzelf tegen op die momenten dat de kater van het drinken (of waar hij of zij dan ook in vlucht) is uitgewerkt of erger nog tijdens het drinken .. en weet dan:
Ik had de liefde van mijn leven, maar ben hem kwijt door mijn achterdocht, stoornis en te sterk ontwikkelde IK.

En zal zich weer storten in een nieuw vluchtig avontuur met dezelfde trieste uitkomst.
De ja-knikkertjes om zich heen (de enige mensen die mogen blijven zijn de mensen die nooit 1 woord van kritiek uiten of zich keer op keer laten vernederen) zijn degene die blijven, maar op de momenten van helderheid weet zij ook dat deze mensen niet oprecht en niet echt zijn. En na 5 keer verhalen over hoe geweldig die nieuwe partner is, die een paar weken of maanden later weer de meest grote klootzak is, haken ook de ja-knikkertjes af, want ook die ogen gaan een keer open.
In the end is er niemand over.
(7885) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-18 09:16:00
Goedemorgen,

Sinds enige tijd volg ik als ex-partner van een vrouw met borderline deze site. Mijn ex heeft jarenlange therapie gevolgd met als uiteindelijk resultaat nul. Ik ben er van overtuigd dat deze ziekte (want dat is het) niet te genezen is. Het afstoten/ terugtrekken, alcoholmisbruik, liegen en bedriegen gaan uiteindelijk gewoon door alleen in het geniep. De bewustwording is er wel degelijk, maar er volgt geen gezond gedrag. Misschien tijdelijk, maar dan zijn er die onvermijdelijke vervelende eigenschappen die wederom de kop op steken. Zeer schadelijk voor de partners en verdere omgeving en de borderliner zelf. Die wederom na een aantal schadelijke acties/opmerkingen komt uithuilen hoe slecht zij/ hij het heeft en hoe zielig zij/ hij is ( manipulatie). Het gevoelsleven van deze mensen is zo sterk onrealistischs en daaruit volgen dan de meest bizarre uitspraken en handelingen. Het denigrerende en zichzelf boven alles zettende karakter is verre van goed. Met als gevolg wederom het zichzelf zielig/ minderwaardig/ leeg voelen als ze weer even bij zinnen zijn, en zo is de cirkel weer rond. Lieve mensen bespaar jullie zelf een hoop leed en laat de borderliner. Het is voor hun al verdrietig genoeg om zo te moeten leven.

Groet. G
(7887) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-18 22:20:00
Hi G.,

Er zijn gradaties en er zijn verschillen tussen mensen. Er zijn eerlijke oprechte mensen en er zijn inderdaad ook hele hardnekkige gevallen.

Hou daar bij je reactie wel rekening mee.
Je hebt een slechte ervaring en als onbehandelde Borderliner herken ik erg veel in wat je schrijft. De afgelopen maanden heb ik veelvuldig in het zelfmedelijden gezeten. En de leegte etc is allemaal herkenbaar .. en we gaan ons weer in nieuwe avonturen storten, maar dat wil niet zeggen dat het mij niet gaat lukken om normalere relaties aan te kunnen.
Helemaal weg gaat het nooit, maar iets beter emoties reguleren moet echt wel lukken.

Maar wederom iets starten met een partner wat al niet lekker liep .. ja, .. wees dan ook zelf reeel .. waar komt ze voor terug dan?
(7888) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-21 00:26:00
lieve mensen, t is al een tijdje geleden dat ik jullie over mijn dochter schreef..maar moe dit toch kwijt...op dit moment, hout vasthouden , gaat het goed met mijn dochter ,geen drugs, geen pillen, geen drank, op dit moment zelfs geen sigaretje... ze is sinds drie weken bevallen van een gezond zoontje, adam, en ze is een echt moedertje...legt hem aan de borst alsof ze nooit anders gedaan heeft en is superlief voor haar kindje, ook haar veel jongere vriend is momenteel een lieve papa. Maar de papa had geen job en natasja staat nog op invaliditeit, maar vandaag heeft de papa zijn eerste werkdag achter de rug in een nieuw project in het station van antwerpen centraal... toi toi toi en hopen dat het de goede kant mag blijven uitgaan Ik ben meter van het boeleke ... en als het moeilijk gaat kan ik in die hoedanigheid misschien toch een beetje helpen . maar op dit moment ben ik heel blij , voel me gelukkig, hou hout vast, maar hoop dat het een lange kentering in de goede richting mag worden. Het babietje was niet gepland, maar wel erg welkom bij mama en papa, dat is al iets!!...maar dit wou ik toch graag met jullie delen
veel liefs aan allen! celine
(7889) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-23 07:15:00
Ach Celine, wat fijn! Allereerst gefeliciteerd met je kleinzoon!! Je eerste volgens mij. Wat heerlijk om zo'n kleintje in je armen te kunnen sluiten. Maar nog extra mooi om te zien dat je dochter zo liefdevol met haar zoon omgaat. En dat ook de vader zijn verantwoordelijkheden zo serieus neemt. Wat de toekomst brengt weet je nooit maar dit moment nemen ze jullie nooit meer af. Geniet ervan. Gr Trea.
(7890) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-23 11:32:00
Ik heb een vriendin net zoals iemand een vriend heeft. We ware heel close met elkaar ook intiem.... ondanks dat ze lesbische is. Nu gaat alles verkeerd...de vriendschap is over. Veel onduidelijk...veel manipulatie..dit ziet ze ook wel in. Steeds de zelfde fouten. Zoals niet de waarheid zeggen of die verdraaien. Ikke ikke ikke gedrag en de rest tja.... Nu heeft ze een andere vriend...omdat we ruzie hadden. Zomaar vanuit het niets. Afijn....ik moet haar los laten....ik weet het maar het doen zo'n pijn.
En waarom omdat ze haar best doet, ik weet dit.
Lichamelijk ben ik sterk....maar heb een zwak hart voor haar.
(7891) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-24 09:52:00
bedankt lieve trea!! xx
(7892) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-25 07:17:00
Mooi is dat!

Dan geven ze je de diagnose Borderline EN Narcisme plus een depressie ..
wat doet de GGZ in Nederland? Die laten je volledig aan hun lot over .. tot over 6 maanden.
Dat was al bekend. Maar nu ..
Heb ik mezelf uit de depressie gehaald, na het lopen van een halve marathon. Ben ik inmiddels een week zonder problemen aan het werk en inmiddels ook de eerste successen geboekt ..

Wat er gebeurt er op vrijdagmiddag om 17.20 uur?
Word ik ineens gebeld door de psycholoog die de diagnose gesteld heeft en door het stellen van vragen krijgt hij het voor elkaar dat alles weer helemaal terugkomt. Dat had hij op een gegeven moment zelf ook door, maar toen was het al te laat. Jeezus Christ ... je gaat er heen voor hulp, die krijg je niet .. maar ze zijn wel in staat om je problemen te vergroten. Wat een stelletje fucking idioten.
Ik had gisteren zin in het weekend Voor het eerst in maanden. Stond op het punt om naar Beverwijk te gaan voor een pokertoernooi. En nu ..
Helemaal weer van het pad af ..
En waarom bel je uberhaupt .. je bent mijn begeleider niet? WTF!!!
(7893) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-25 08:52:00
Als iemand die zelf ooit een depressie overwonnen heeft kan ik je zeggen dat een depressie niet binnen een week of paar weken over gaat. Dit duurt maanden tot soms wel een (paar) jaar. Wanneer je een depressie hebt kun je jezelf af en toe wat beter voelen, maar een kleinigheid kan je zo weer terug laten vallen. Veel mensen hebben tegenwoordig het geduld niet en willen dat de depressie zo snel mogelijk over is, dat ik ook de reden dat veel mensen kiezen om het met medicijnen te onderdrukken. Een depressie is echt een zware aandoening en dat moet je niet onderschatten, het heeft tijd nodig om te genezen. Veel sterkte en probeer je meer over te geven aan het feit dat het nou eenmaal zo is en te aanvaarden dat het niet binnen een week weer over kan zijn.
Sterkte en groet, Hein Pragt
2017-03-25 11:25:00
Nou Hein, dat is ook niet echt aardig van je. R. doet echt zijn best om op een zo gezond mogelijke manier de overbrugging van die 6 maanden zo'n invulling te geven dat hij het trekt. Ik heb het vermoeden dat hij echt niet verwacht dat hij met zijn inspanningen meteen volledig stabiel is maar hij heeft zichzelf wel aan zijn schoenveters omhoog getrokken. Met zijn bewonderenswaardige halve marathon en zijn inspanningen om op een andere manier naar zijn situatie te kijken. Dat kost energie en doorzettingsvermogen en is niet altijd even gemakkelijk. Dat hoeft een hulpverlener niet nog moeilijker te maken door zo'n telefonische interventie. En ook jouw opgestoken vingertje is deze keer niet echt ondersteunend, vind ik.
R; ik zou zeggen, het is je de afgelopen tijd gelukt om boven jezelf uit te stijgen, je weet dus dat je het in je hebt en dat ga je weer lukken! Die zes maanden ga je redden. Ren er grote ronde op zodat je die goede bruis van de afgelopen tijd weer een beetje terug vindt. Gr Trea
(7895) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-25 20:01:00
Volgens mij bedoelde Hein het niet verkeerd .. althans .. ik las dat er niet in.
Maar stel jullie beide steun wel op prijs. Inmiddels zijn we een dag verder. De hele dag in bed gelegen terwijl het schitterend weer was .. had vanochtend nog wel plannen, maar helaas, het zat er niet in.
Morgen maar weer proberen ..

Aan M. denk ik tegenwoordig een stuk minder, maar op die momenten (met dank aan de paardenlul van PsyQ) dat ik dat wel doe .. dan bedenk ik me als ik me in haar verplaats .. het is inmiddels zo lang geleden .. en je weet precies wat er gebeurt is en wat haar bijdrage daaraan geweest is .. Hoe is het mogelijk dat je weet dat je iemand kapot maakt, dan ook nog aangifte doet en ook nooit meer 1 keer een vlaag van bewustzijn krijgt en dat je je realiseert wat je iemand hebt aangedaan.
Wat zijn dat voor mensen?

Nu heb ik zelf wel een soortgelijke diagnose, maar ik lijk in dat opzicht totaal niet op haar. Ik heb geen psychoses en ik manipuleer mijn omgeving niet om aangifte tegen iemand te doen ..

En dit loopt gewoon vrij rond?
Belachelijk!
(7896) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-25 21:19:00
Ik vond het berichtje van Hein eerlijk gezegd best opbeurend,zag er zeker geen opgestoken vingertje in!
(7897) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-30 23:11:00
Dan maar weer schrijven ..
Ik ben vandaag weer zo ontzettend de weg kwijt ,..

Nu ik dus zelf Borderliner blijk te zijn zou ik wel eens van een andere borderliner willen horen die niet aan de kant van de ontzettende verlatingsangst zit, maar juist aan de kant van het verbreken van relaties alsof het niets is. Wat ik graag wil weten .. wat gaat er op zo'n moment in je om? En heb je daarna nog wel eens momenten dat je terugkijkt en dat je ook de andere kant van het verhaal kunt zien, of bestaat dat voor jou helemaal niet?

Tijdens de landelijke voorlichtingsdag Borderline hoorde ik een soortgelijk verhaal van twee ouders. Hun zoon had van de ene op de andere dag elk contact verbroken. Hierdoor zagen zij al 5 jaar hun kleinkind en hun zoon niet. Die mensen gingen er helemaal kapot aan.

Vandaag komt het weer zo ontzettend hard binnen dat iemand zo gevoelloos met je om kan gaan, terwijl ik hierdoor compleet uit mijn balans geslagen ben.
En dan haar kringetje zodanig benvloeden dat die zich er mee gaan bemoeien en haar steunen met een aangifte om een paar mailtjes en een paar brieven .. onbegrijpelijk dat die mensen daaraan meedoen, terwijl zij weten dat zij Borderliner is. ..

Vandaag ook weer wat steun gehad van de moeder van mijn dochtertje en die zegt:
Als iemand mij zo behandeld zou hebben: eerst die kutstreken van voor je neus iemand gaan zoenen en dan kijken of jij wel blijft (narcistische doo-doo-test), dan kwaad weglopen op het strand nadat zij een hele fles wijn in 20 minuten weggetikt heeft en zelf ruzie zoekt, dan jou op het laatste moment laat zitten voor een leuk weekend en je daarna doodzwijgt, jou vervolgens de les leest en nooit meer de kans geeft om ergens over te praten, je dit alles aandoet, terwijl je net uit het ziekenhuis bent vanwege een hartaanval. Je vervolgens vrijwel iedereen in haar omgeving moet benaderen om contact met haar te kunnen krijgen, ze tegen je schreeuwt en scheld op straat, ..

Tja, als iemand dat met mij zou doen en dan ook nog aangifte samen met haar vriendinnen omdat je het daar moeilijk mee hebt. Dat soort mensen kunnen mij gestolen worden en als ik ze op straat weer tegen zou komen, zou ik dwars door ze heen lopen.

Als je het zo achter elkaar leest dan denk je .. ja, wat bizar eigenlijk en wat gek dat bij mij dat hele stuk aan eigenwaarde gewoon niet aanwezig is.
(7904) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-30 23:58:00
Hoi

Ik heb een vraag gesteld met het onderwerp 'slopend maar tegelijkertijd geweldig'. Ik had het alleen eigenlijk hieronder willen plaatsen. Kan het helaas niet kopieren..misschien mensen die zich erin herkennen? zit er echt even doorheen...weet niet wat ik met mezelf aanmoet. Verstand en gevoel liggen mijlenver uit elkaar op dit moment! Help! groetjes kim
(7906) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-31 01:22:00
Het loslaten zal je hetzelfde moeten benaderen als een rouwproces voor iemand die is overleden. Het gaat veel tijd kosten en druist in tegen alles wat je wilt. Maar erin blijven hangen gaat je niets brengen .. de borderliner zonder behandeling kan geen relaties vasthouden. En zelfs als de persoon in behandeling gaat wachttijd 1 jaar en behandeling 1-3jr .. dan zal hij of zij de behandeling ook serieus moeten nemen en afmaken en dan is het negatieve op z'n hoogst afgevlakt. Weg gaat het nooit. Komt door schade tijdens de jeugd. In mijn geval een narcistische vader en een co-dependend moeder met een trauma (verloren kind) ..

Loslaten, de tijd nemen en langzaam aan open staan voor nieuwe mensen.
(7910) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-31 16:43:00
Hi beste mensen!

Net als je denkt dat de behandeling klaar is, je niet verder kan groeien, is het daar: zelfliefde!
Hoe vol, en mooi. Nu pas weten hoe dat voelt. Niemand meer nodig hebben om mij op te vullen.
Ik ben er ondersteboven van. :)
Dus lieve mensen. Houd hoop. Na 3,5 Jr therapie kan er een fantastisch geschenk voor je klaar
liggen. Sterkte allen!

Belinda
(7916) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-03-31 19:17:00
ha ha ha, .. geen idee waar je het over hebt Belinda, .. maar klinkt mooi!
Fijn dat je het gevonden hebt.
Nu vasthouden he!
(7917) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-05 10:38:00
En? Belinda .. voelt het nog steeds zo, of gaat dit ook met ups-en-downs?

Hier inmiddels twee dagen weer stabiel na 5 dagen van emotionele wanorde en complete depressie.
Ik zou zo graag eens in haar hoofd willen kijken, .. gewoon om te weten hoe het bij haar werkt en of zij uberhaupt nog wel eens ook met warme gevoelens aan me terugdenkt of hoe zij echt over mij denkt ..
En waarom zij niet in staat is om gewoon een bak koffie te drinken.
Dat ik daar geen antwoorden op heb, maakt me op slechte dagen helemaal gestoord :)
Anyway .. vandaag niet dus .,. vandaag ben ik weer even Richard ..

Fijne dag!
(7927) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-13 09:17:00
Hi!

Nou, ik denk; ik kijk het even aan. Maar dit blijft hoor! :)... Het is een basis, waar nog wel van alles om heen gebeurt natuurlijk.. Maar ik kan me niet voorstellen dat dit nog verdwijnt :)..

Succes daar!
(7942) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-13 13:28:00
Het is al dagen stil in dit forum .. is het Borderline-seizoen voorbij of zo ..?
In de zomer nieuwe relaties aangaan en zodra de zon weg is, kunnen we de brokken weer aan elkaar lijmen hier? Hier gaat het wel beter, .. de echte relatiepijn is wel voorbij, wat nu rest is een geactiveerde borderlinestaat, waar ik maar moeilijk mee uit de voeten kan ..
Stemmingswisselingen de hele dag door, gevoel van onrust, leegte, .. die probeer je dan uit alle macht om te zetten in iets positiefs .. sporten, vluchten in online gokken, drank, drugs, nieuwe flirts .. alleen het sporten blijft en het pokeren ook (voordeel van een borderliner dat je alles zo goed aanvoelt, waardoor je al voelt dat er iets niet klopt, .. )

Nu 6 a 7 dagen per week naar de sportschool of hardlopen .. om maar zo min mogelijk tijd in mijn hoofd door te brengen. Ik vroeg mijn nieuwe behandelaar die ik inmiddels weer heb .. ze hadden wel door dat het een tikkende tijdbom was .. wat kan ik nu precies doen als ik weer na een paar dagen een terugslag krijg en weer sterk depressief wordt (en dan een toelichting wat er dan met me gebeurt, hoe dat voelt etc etc

Hij zegt: Jouw pijn is duidelijk. Je zit in een rouwproces: een geliefde verloren zonder dat je er enige invloed op hebt gehad. Het ziet er niet naar uit dat die persoon gaat veranderen. Therapie gaat jou helpen. Sterkte ermee.

... Toen ik dit las dacht ik .. ok, dus over 5 maanden word ik geholpen. Dan hebben we het inmiddels over oktober. Maar .. ik vraag toch NU om handvatten?

Wat klopt er nu niet aan dit geheel? Als ik vanmiddag mijn been breek en ik loop naar het ziekenhuis dan zeggen ze toch ook niet tegen mij .. ah meneer, we hebben een wachtlijst .. zal ik alvast de afspraak inplannen om te kijken wat er met uw been mankeert over 6 maanden? En dan over 6 maanden: ja, we zien dat het gebroken is .. ik zal een afspraak maken met de arts om het been te zetten, .. ja, helaas dat duurt ook weer 6 maanden, .. Neemt u vooral een aspirine als de pijn ondraaglijk wordt, .. veel sterkte he.

Gelukkig ben ik wel van de wens af dat ik weer contact krijg. Ik zie nu in hoe beschadigd deze persoon is, hoe gestoord ze reageert, hoe ziek ook haar omgeving is en dat dit gedrag is wat niemand mij ooit nog gaat aandoen. De volgende keer kunnen ze meteen oprotten!
(7943) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-13 18:59:00
Ik heb twee frequente bezoeker van dit forum elkaars email adressen gegeven en hun conversatie gaat nu buiten dit forum om. Voor de rest is het inderdaad rustig, niet veel heftige dingen. Ik merk ook dat met het mooie weer er minder bezoekers op het forum zijn. Ik herken de soms heel lange wachttijden in de ggz en mensen die zo naar huis gestuurd worden omdat men een inschatting maakt dat iemand niet echt sucidaal enz. En soms zitten ze we naast, ook dat heb ik in mijn omgeving meegemaakt helaas. Veel sporten kan inderdaad heel goed helpen om de symptomen te onderdrukken en zo de tijd wat te overbruggen. Ik wens je veel sterkte toe.
Vriendelijke groet, Hein Pragt
2017-04-14 13:11:00
Hallo beste mensen
Ik heb 5 jaar met iemand een relatie gehad wat onlangs in mineur is geindigd. Bij mijn lieve maar ook helse vriendin is weliswaar geen borderline vastgesteld. Hoewel ik een hoop voorbeelden heb van dagelijkse oorlog met haar over mijn ex vrouw,over andere mensen in onze sociale kring. Ik ben opgewacht geworden, beschuldigt aan de lopende band met vreemdgaan, Facebook weg kunnen doen om ruzies om niks te voorkomen, mijn account had ze al aan zich zelf gekoppeld,ondanks een bevestigings mail hiervan snachts, nog ontkennen, mijn uitstapjes met vrienden zonder haar was met plannen,de reis, de dag en de beleving wat leuk moest zijn een hel met haat aps,ze heeft uren gestaart denk ik naar mijn status WhatsApp, altijd confronteren met,je was online, je ex ook die ook, telefoonrekeningen gecheckt, nachtelijke uitbarstingen en taferelen dat mijn telefoon ontvreemd en doorspit werd. Ik heb hier 1000 voorbeelden van.
Ze is aandacht geil,meend altijd dat iedereen verliefd is op haar of haar haat. Altijd positief negatief,zwart wit, geen tussen weg, altijd doordrammen over een woning kopen terwijl ze werkeloos was en ik pas ondernemer was...beide gescheiden en geduld en realiteit zag ze niet. Ik was dit schuld,ik hield dit tegen door mijn vreemdgaan etc etc Super onzeker en toch extravert,heel jaloers en extreem wantrouwend.

Ze was ook tegenovergesteld, super met sx,knuffelen, en verzorgend,en mijn maatje, goede gesprekken, soms wat te wazig en dromerig, vooral dromerig maar dat sierde ook. Zoveel energie erin gestopt,zoveel geduld, gevraagt, ga eens met me naar de dokter,laten we gaan praten, nee schreeuwde ze dan, ik ben niet gek, mijn ex zei dit ook en nu jij weer. Haar relatie met ex-man is verschrikkelijk, nog hoop zeik en wellicht rechtzaken. Nu heeft ze dit gehoord tijdens een gesprek met het traject waar ze in zitten, in de tussen tijd was madam heel zenuwachtig met de telefoon en heb meerderemalen gevraagd wat er is etc, niks is, ik ben gek, oke, nu zijn we dan toch naar een woning gaan kijken,contract werk komt eraan en eindelijk kunnen stappen gemaakt worden. Nu is ze in de war, heb gepraat over vakantie, en dat was To mutch voor de relatie. Ik knakte, zei, wel een huis maar 3 dagen later niet naar een vakantie kijken. Telefoon gedrag ging door...haar verzocht even na te denken bij haar moeder met de kids, afzonderen van mij en dat contact op fb...Nu 2 weken verder is alles weg,kapot, ze wil niks meer, heeft nog contact met deze man en geeft mij overal de schuld van want ik zette haar eruit.
Vaak gedacht, blij als ze weg is door het gedoe,nu is het zo pijnlijk, de vrouw die je beschuldigde dagelijks, doet het zelf en ik besta niet meer. Hoe kan je zoveel iemand soms gehaat hebben maar zoveel ervan houden nog, vind het verschrikkelijk en mis haar... Hulp wil ze nog niet en ik ben gek en niet zij..Ik moet loslaten, erg wrang dit, onvoorstelbaar. Denk dat ze het heeft maar ze wil niet geholpen, ben bang dat het misgaat maar ze is met mij ineens klaar... Hoe kan je zoveel liefde voelen ondanks ze je zelf pijn deed iedere dag en nu weer. Ik denk dat ze er ook niks aan kan doen want ze ziet t niet. Bij haar ouders is al ruzie geweest,wel geld lenen voor een auto maar wel stappen, uiteten, geld uitgeven, zelf word ze boos als haar vader haar confronteert ermee, iedereen is schuld behalve zij zelf.
(7945) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-15 00:01:00
Vorige schrijver .. inmiddels hier op het forum gesproken met een hoop mensen die hetzelfde is overkomen. Zelf ben ik ook borderliner en net een relatie met 1 achter de rug.

Het is onbegrijpelijk gedrag, van het ene op het andere moment is het voorbij .. je houdt van de persoon met wie de klik in het begin gelegd is, maar wees eerlijk die persoon is het allang niet meer .. eigenlijk zie je daarna alleen maar ellende en je blijft erbij omdat je denkt dat je aan een relatie moet werken, maar de persoon is ernstig ziek. En als ze niet open staat voor verandering en behandeling houdt het op.

Het kan nog heel lang duren voordat je het een plaats kunt geven, het van je afschrijven, steeds terug naar het idee ze is ziek als je weer je helemaal verloren, bedrogen en kapot gemaakt voelt, ga sporten, mediteren, probeer leuke dingen te doen, praat met vrienden of maak nieuwe vrienden, gooi je leven om, ga gezond leven ..

En dan na een flinke periode ben je er ineens overheen.

Succes
(7948) Reactie van een bezoeker van de site!


2017-04-15 00:13:00
Dank je wel Hein, ..
Het is inderdaad heel prettig om te sporten. Vooral als je dat 's avonds doet. Ik deed het vaak overdag, maar dan in de avond draaide ik helemaal door .. Nu ik het 's avonds doe, heb ik meerdere voordelen, .. daarna makkelijker slapen, geen tijd om de langspeelplaat keer op keer te herbeleven, en hierdoor ook geen vervangende vreetbuien. In combinatie met 6a7 dagen sporten is het al erg goed zichtbaar dat dit me een geweldig figuur gaat opleveren.

Dus ja, dit alles blijkt straks onwijs positieve kanten te krijgen als ik hier eenmaal uit ben en de behandeling gehad heb. Bedankt ook voor de steun en de kans om je verhaal hier te kunnen doen. Dit heeft me heel veel gebracht .. ik vraag me echt af hoe ik het anders had moeten uiten. Uiteraard blijf ik hier schrijven in ieder geval tot mijn behandeling achter de rug is en waarschijnlijk daarna ook .. dus dat ik zeker nog 1,5 jaar :)
(7949) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-16 23:16:00
Hey iedereen, ikzelf ben een borderliner en mijn vriend heeft het twee maand geleden gedaan gemaakt. Onze relatie ging de eerste paar maanden perfect, ik had net een opname van twee maand achter de rug en dacht er klaar voor te zijn, voor mijn opname hield ik de boot af omdat ik wist dat ik er niet klaar voor was en wou hem hierin ook niet in meesleuren. Mijn ex was een hele lieve jongen, begripvol, een luisterend ook. Ik kon mij geen betere vriend wensen. Echter smoorde (wiet roken) hij elke dag van s morgens tot s avonds wat mij enorm frustreerde. Ik ging hier dan uiteindelijk in mee waardoor ik zelf verslaafd werd. Borderliner en wiet roken = geen combo. Mijn verlatingsangst begon op te komen, liep onrustig, weende En werd boos als hij een afspraak afzei... kortom ik was terug bij af. Ondanks deze problemen zagen wij elkaar nog enorm graag, maar voor hem was het op een avond genoeg, ondanks hij mij een paar uren ervooe nog voorstelde aan zn vrienden en dat hij zo gelukkig was met mij. Toen hij het uitmaakte was hij dronken en stoned, waardoor ik de breuk niet goed kon verwerken omdat ik het niet snapte...
In de voorbije weken hebben we elkaar zitten uitschelden, om terug elkaar te zien en koppeltje te spelen, om mij dan terug te laten vallen omdat hij mij toch niet wilt. Ik kan je zeggen, die spelletjes en elkaar aantrekken en afstoten, hebben bij mij iets getriggerd waardoor ik manipuleerde, en continu stuurde. Ik kon het gewoon niet vatten allemaal. Hij was ook agressief en schold mij uit voor al wat slecht was nog voor ik nog maar iets misdeed en gewoon liefdesverdriet had, en dat deed mij zodanig veel verdriet dat ik de situatie gewoon erger en erger maakte.. Nu is het voor zijn ouders en zus genoeg, hij wil ook dat ik voorgoed uit zijn leven blijf. En hoewel ik weet dat dat het beste, kan ik dat niet accepteren op de een of andere manier :(. Ik ben al 5 jaar in therapie en nu voel ik mij terug bij af en zie ik het allemaal niet meer zitten :( ik krijg mijn emoties niet meer onder controle en mijn ouders zien door de bomen het bos niet meer sinds mijn ex mij op alles geblokkeerd heeft...
Tips welkom..
Liefs Magali
(7952) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-18 16:33:00
Beste Magaii

Ik begrijp je frustraties heel goed. Alleen heb je tot nu toe steeds gezien dat al jouw contact zoeken alleen maar leidt tot meer afstand. Je moet dus voorkomen dat je nog contact zoekt. Maar je allereerst neerleggen bij wat er is. Het is over op dit moment, en daar kun je niets aan veranderen. Accepteer het, alleen zo kun je verder. Tot dat moment zul je blijven stilstaan..jezelf in de wacht zetten in de hoop op iets dat niet meer komt. Terwijl je ook langzaam aan zelf weer gelukkig kunt gaan worden...door aan jezelf te werken. En wat komt dat komt, wat niet komt komt niet. Als jij goed in je eigen leven staat, ben je veel sterker en zo kom je dan ook over. Maar je moet het zelf doen!

Daarnaast moet je je afvragen waarom je iemand anders zo verantwoordelijk maakt voor jouw gevoel van eigenwaarde. Denk eraan dat jullie niet goed voor elkaar waren, en ook al gaat dat nu compleet tegen je gevoel in, het is beter dat jullie elkaar niet meer kwetsen. Ik weet waar ik over praat, ik heb het al 10 keer geprobeerd in 4 jaar tijd. Wij hebben het steeds opnieuw geprobeerd, omdat we van elkaar hielden. En ook ik ga er kapot aan....hoe het hem vergaat weet ik niet. En ook ik heb hem berichtjes blijven sturen...bij reactie voelde ik me weer even fijn...om daarna weer precies in hetzelfde gat terug te vallen.

Alleen jijzelf bent verantwoordelijk voor je geluk, een relatie hoort geen gevecht te zijn...je moet aan een relatie werken ja...maar niet iedere dag...en gelijkwaardig...en dan kun je nog zoveel van elkaar houden.... soms is liefde alleen gewoon niet genoeg!!! Ik weet hoeveel pijn het doet...geloof me. Ook ik zit nog iedere dag in die achtbaan....maar het gaat al beter dan een paar weken geleden. Al doet het gewoon heel veel verdriet te beseffen dat het niet was wat ik dacht dat het was...
Succes en sterkte!

Groetjes Kim
(7956) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-18 19:38:00
Dag Kim, heel erg bedankt voor jouw reactie. Ik besefte wel dat blijven contact zoeken leidde tot meer afstand en nu volledige stilte... Maar het was sterker dan mijzelf, het was een soort drang dat ik maar niet onder controle kreeg. Zeker toen we dan toch nog bij elkaar zaten en plezier maakten, was het voor mij heel lastig om te accepteren dat het gedaan was. Ik wist dat het niet gezond was om elkaar te blijven zien, en elke keer ik terug thuis kwam van hem viel ik in een zwart gat waardoor ik hem nog meer lastig viel... Bij hem is de liefde over. Het is moeilijk te accepteren maar ik probeer het wel.

Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat dit het einde is, van alles, hij weet dat ik borderline heb en we gingen eens afspreken hoe het verder moest in de toekomst, omdat hij ook wil dat ik beter word, en nog steeds om mij gaf en wij praktisch beste vrienden waren voor wij een relatie begonnen. Maar door gescheld en gemanipuleer van beide partijen, heeft hij mij dus geblokkeerd en wil hij mij voorgoed niet meer horen of zien. En dit is heel moeilijk te accepteren en ik weet niet hoe ik dit moet verwerken ... zo een verschrikkelijke afsluiting moeten verwerken, ik weet niet of ik dit kan...

Liefs, Magali
(7957) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-18 20:50:00
geen dank

ik herken het. Heb het zelf ook gedaan..contact zoeken. terwijl ik eigenlijk heel boos ben op hem. Gevoel en verstand zijn twee dingen... In mijn geval is hij degene met vermoedelijk borderline..al herken ik bij mezelf ook trekken..of die in deze relatie getriggerd of versterkt zijn laat ik even in het midden..maar ook wij hebben altijd ons spel gespeeld..aantrekken, afstoten. Je bent sterker dan je denkt...en een relatie moet meer energie geven dan kosten.Je moet je realiseren dat je in zo'n relatie niet gelukkig wordt. En je wil jezelf kunnen zijn...toch? En hij ook...soms is liefde alleen niet genoeg. Hoe triest ook...
(7958) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-18 21:00:00
Beste Magali, zo'n einde verwerken is moeilijk maar mogelijk. Ja, het doet pijn, soms ben je wanhopig en voel je je alsof het het einde van de wereld is maar dat is het niet. Tijd doet wonderen al gaat die tijd soms verrekte langzaam. Iemand zei ooit tegen mij: blijven leven totdat je weer leeft. En dat werkt. Wees ervan bewust dat alles weer voorbij gaat, alles wordt met de tijd milder, dat geldt voor verliefdheid maar dat geldt ook voor (intens) verdriet. En precies zoals Kim zegt, laat je eigenwaarde niet afhangen van een ander en toch zeker niet iemand die van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat blowt. Als iemand altijd onder invloed is, is hij nooit zichzelf en ben je dus verliefd op iemand die in feite niet echt is.
(7959) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-18 22:44:00
Hi Magali ..

Hier inmiddels 7 maanden onderweg .. zat heel diep en kan inmiddels zeggen dat het ergste wel voorbij is. De impact is onbegrijpelijk, zo intens en rationeel gezien belachelijk dat we het allemaal geaccepteerd hebben.. Vreemd ook dat je ondanks alle nare eigenschappen nog heel lang alleen het goede in de persoon wilt blijven zien.

De tijd die het duurt is voor iedereen anders, .. vrienden zeiden tegen mij, .. sluit alles af, blijf niet hopen op een teken van leven. Ik kon het niet, .. dag in dag uit tuurde ik naar haar facebook in de hoop dat er ergens een verborgen boodschap was en die dacht ik ook vaak te zien. Allemaal in de gedachte dat ze ooit wel zou inzien dat ze in een waanvoorstelling leeft, dat ze spijt zou krijgen en in zou zien wat ze me aangedaan heeft. Het zit er gewoon niet in. Ze doet dit haar hele leven al, geeft het een verklaring die voor haar acceptabel is en gaat er ook totaal niet onder gebukt. Het ligt altijd aan de ander. Waarschijnlijk waren die verborgen boodschappen ook allemaal onzin. Ze was er al klaar mee en kijkt niet meer om .. dat jij kapot gaat .. tja, zal haar boeien .. moet je maar volwassener zijn .. tssss.

Ik zie nu hoe ontzettend ziek het gedrag is. Herken bij mezelf ook steeds vaker bepaald borderline en narcistisch gedrag. Allemaal redelijk onschuldig vaak -ten opzichte van mijn kwelgeest- maar toch .. ook een paar hele vervelende eigenschappen.

Mijn tip aan jou.. Sluit alles af .. als je nog geen goede behandeling gehad hebt, meld je opnieuw aan.
Zorg dat je iets doet wat je gedachten bezig houdt, sporten, etc .. En zodra je het zelf hebt laten rusten, als jouw ego de strijd eindelijk kan opgeven, dan gaat het weer steeds een stap beter met je.

Succes R.
(7960) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-19 01:25:00
Allemaal heel erg bedankt voor de lieve reacties!
Vandaag was een verschrikkelijke dag, ik geraakte niet uit bed, wou niet eten, lag maar met een verdoofd gevoel in mijn bed series te kijken, tot wanneer mijn gedachten weer op hol sloegen, ik miste hem, wou bij hem zijn, en dacht ik: dit gaat nooit over, zo wil ik niet verder leven?! Ik zag weer heel even alles zwart. Gelukkig kan ik op steun van vrienden rekenen, als mijn hoofd weer eens obsessieve gedachten krijgt over mijn ex, dan praten we even de telefoon. Mijn ouders laten me ook met rust. Ik heb de moed niet om buiten te komen of gezellig aan tafel te zitten... Ik zou heel graag naar mijn psycholoog gaan, maar ik ben daar nu nog niet toe in staat om terug de buitenwereld tegemoet te gaan... Ik woon in een heel rustig dorp, waardoor ik een veilig gevoel hier heb thuis... Ik mag mezelf natuurlijk niet opsluiten, maar ik voel aan dat ik er nog niet klaar voor ben.
Mijn gedachten wisselen continu, de ene moment kan ik heel rationeel denken, en snap ik zelfs niet waarom ik bij iemand zou willen zijn die mij zo gekwetst heeft en die doet alsof hij het slachtoffer is van heel de situatie en alles afschuift op het feit dat ik Borderline heb, en het ander moment denk ik, hij kan mij nog niet vergeten zijn, en dat hij ooit wel spijt krijgt... Ik wijs mezelf ook niet aan als het slachtoffer in deze situatie, verre van, ik heb mijn fouten gemaakt, maar ik neem de verantwoordelijkheid voor wat ik gedaan heb, maar hij verschuilt zich achter het feit dat ik ziek ben, en dat het dan maar aan mij ligt, terwijl hij 2 dagen nadat het gedaan was 'mijn hoofd kapot wou slaan" en mij uitschold voor al wat slecht was, gewoon omdat ik in zijn auto huilde en hij het niet kon verdragen, zo deed hij wel vaker sinds het uit is. Het is nu half twee 's nachts en ik durf weer niet te slapen, uit schrik dat ik weer verschrikkelijke en uitputtende nachtmerries krijg over hem... Slaapzoet iedereen, heel erg bedankt voor de lieve berichtjes, ik heb hier steun aan!
Liefs, Magali
(7961) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-19 09:52:00
Dat wisselen van gedachten herken ik wel. Dat heb ik zelf ook. Wat zijn gedrag en emoties nu betreft.. denk dat het voor hem ook een manier is om zijn frustratie te uiten..misschien kan hij niet met zijn eigen gevoelens omgaan omtrent het verbreken van de relatie. En iemand anders de schuld geven en in woede ontsteken is makkelijker dan bij je gevoel te rade gaan... Ik zou er niet te veel waarde aan hechten als ik jou was. Je kunt beter met jezelf aan de slag gaan...en proberen in te zien dat dit een destructieve relatie was. Ik weet dat dat moeilijk is im te accepteren..omdat je gevoel heel wat anders zegt. Maar gevoel is in dit geval geen juiste raadgever. Je moet doen wat voor JOU goed is...en dat was deze relatie niet. Soms kun je nog zoveel van iemand houden, als het niet werkt werkt het niet. Je moet je bedenken of je die stress de rest van je leven wil hebben. Houden van is ook loslaten!
(7963) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-19 19:49:00
"Houden van is ook loslaten". Helemaal mee eens en daar wil ik graag op inhaken. Want dat geldt ook voor bepaald gedrag wat je ex toonde. Uit je verhaal lijk ik op te kunnen maken dat het begonnen is door frustraties vanuit jou, vanwege het roken van wiet door je ex. Waarom frustreerde je dat zo? Want (hoewel ik zelf nog nooit een sigaret, laat staan wiet, aangeraakt heb) zo vreemd is het toch niet? Er zijn genoeg mensen die het doen en hoewel het niet gezond is, is het geen levensbedreigende bezigheid. Het gaat te ver om het volledig in het hokje 'onschuldig' te plaatsen, maar voor het gemak doe ik dat wel. Het feit dat je ex wiet rookt, daar is niks mis mee.

Eerst een kleine disclaimer: ik ken jou en je ex niet en ga nu wat aannames doen omdat ik ook een relatie heb gehad met iemand met borderline en wat dingetjes herken, maar dan vanuit de andere kant. Ik kan er dus helemaal naast zitten (corrigeer mij dan). Ik wil je alleen helpen.

Mijn ex wilde ook gedrag van mij naar haar hand zetten. Dat is in de basis niet verkeerd en komt in elke relatie voor. Uiteindelijk wil je je partner behoeden voor (in jouw ogen) onverstandige keuzes. Ook dat is "geven om", je bezorgdheid tonen. Alleen moet je je beseffen dat je niet de volledige controle over het gedrag van je partner hebt. Zelfs niet als je het wilt benvloeden vanwege goede bedoelingen, zoals de gezondheid. Je moet dus ruimte in je relatie laten en tijdig inzien dat je je partner niet op elk vlak kunt veranderen (vandaar dat ik inhaak op de poster hierboven: ook dat is het stukje loslaten!).

Ik kan mij voorstellen dat het voor jou erg onacceptabel is dat hij wiet rookt. Mijn ex had ook dergelijke irritaties die ze nooit volledig kon loslaten. In mijn geval begon het met n ding. In het kader van 'geven en nemen' pas je je daarin aan, dat is ook geen probleem. Dat werden er later meer. En meer. Dan is ze feitelijk aan het zoeken naar je grens. Tot ze zaken naar haar hand wilde zetten waarin ik wel een harde lijn trok. Dan hadden we dagenlang ruzie, want ze kon het niet accepteren. En al leek het even goed te zijn, na weken kon zoiets spontaan weer opspelen, het volledig loslaten kostte haar erg veel moeite.

Dat soort zaken zorgen voor veel spanning bij je partner. Die merk jij misschien niet, maar is er voor hem wel. De partner van iemand met borderline weet dat er elk moment, onverwacht, een uitbarsting kan komen. Is het niet over wiet roken, dan is het wel voor iets anders wat jou onzeker maakt. En als er een uitbarsting is, dan heb je ruzies die eigenlijk niet uit te praten zijn (vaak met manipulerend gedrag om de ruzie goed te praten). Zelfs al gaat het weer een periode goed (aantrekken): het is een cirkeltje waarin je zit. Vroeg of laat komt er weer een uitbarsting (wegduwen). Je wordt meegesleurd met de emotionele achtbaan waarin diegene met borderline zit. Dat is slopend. Iemand gaat daardoor steeds meer op z'n tenen lopen. Tot de bom barst en hij/zij het niet meer aan kan en de relatie uit maakt.

Op dit moment zit jij in de fase waarin je weer wilt aantrekken en hem het liefst wilt manipuleren door z'n besluit te heroverwegen (uit je verhaal blijkt dat je er moeite mee hebt om te accepteren dat het uit is). Waarschijnlijk heeft je ex je daarom geblokkeerd.

M'n post kan wat confronterend zijn voor iemand met veel liefdesverdriet. Het is zeker niet mijn bedoeling je nog extra te kwetsen in een moeilijke tijd. Ik hoop je alleen een stukje inzicht te geven waarom het zo uit de hand kan lopen. Staat anderen ook vrij om het aan te vullen, dit is deels gebaseerd op mijn eigen ervaring en wat ik inmiddels over borderline heb gelezen. Voor de toekomst is het belangrijk om te begrijpen waarom dingen zo gebeuren. Trek daar lering uit en pas jezelf aan, het kan je alleen maar helpen als je weet wat de valkuilen zijn.

Sterkte,
Thomas
(7964) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-19 21:45:00
Thomas,

Wat is jouw verhaal herkenbaar...steeds die grenzen die worden opgezocht...!! Waar je eerst 'perfect' bent wordt je later gemanipuleerd om te veranderen...inderdaad eerst 1 ding...dan het volgende het volgende...tot het einde zoek is. Het maakt je heel onzeker inderdaad...eigenlijk raak je je identiteit een beetje kwijt. Ik heb dit als heel heftig ervaren...en ook op de momenten dat ik mijn grenzen aangaf inderdaad...ruzie...erge ruzie...om erna even door te gaan...waarna je een paar dagen of weken later toch weer hetzelfde op je bordje krijgt...zolang tot je zwicht..of niet zwicht..en de boel explodeert. Dit is wat voor mij nu heel moeilijk is, het perfect zijn..En later niets meer goed kunnen doen...het geeft je een gevoel alsof je niet goed genoeg bent. Wat natuurlijk niet zo is...het is enkel een projectie van de eigen onzekerheden op jou.
Maar het feit dat er door de jaren heen altijd sprake is gewest van aantrekken afstoten onderling lijkt me ook het punt waarop je wanneer het dan echt over is moeite hebt het allemaal te beseffen..en acceptatie langer duurt. Het is gewoon allemaal heel intens...zowel de hoogte- als de dieptepunten.
Het is niet iets wat je zomaar naast je neerlegt...zoals je bij een 'normale' relatie al sneller je leven weer oppakt. Voor mij tenminste niet. Blijft feit dat ik verstandelijk weet dat het een destructieve relatie was. En dat me die relatie nooit gelukkig zou maken. Ik zou nooit mezelf kunnen zijn en altijd te maken hebben met extreme jaloezie, ruzies, momenten waarop ik totaal genegeerd en afgestoten werd..en me gewoon niet veilig voelde. Een goede relatie moet je een beter mens maken, je moet je op je gemak voelen, met elkaar kunnen praten en jezelf kunnen zijn. Je zou niet op je tenen moeten hoeven lopen, en constant op je hoede hoeven zijn. Het kost energie en het geeft je niets...af en toe mag je weer 'meespelen'.
Voor mij is dat..hoeveel ik ook van m hou, niet voldoende. Je moet jezelf meer waard vinden dan dat. En ook voor hem wil ik dat hij gelukkig is. Al weet ik helaas dat hij dat, zolang hij zichzelf niet onder ogen komt en hulp zoekt...en stopt met vluchten in vanalles en nog wat...mensen aantrekt om zijn leegte niet te hoeven voelen...wat allemaal alleen maar tijdelijk is...nooit zal gebeuren. Helaas. Maar ik moet voor mezelf kiezen...hoe graag ik hem ook zou willen helpen. En hoe graag ik hem ook nog zie. Ook voor hem is dit beter. Houden van is ook loslaten!
(7965) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-19 21:52:00
iemand die de hele dag stoned op de bank ligt of suf is of gewoon niet in de realiteit leeft .. helemaal terecht dat je daar geen zin in hebt. Over het algemeen werken ze dan ook niet echt. Je leert iemand kennen .. dan blijkt die persoon niet af en toe te blowen of te drinken, maar de godganse dag of avond .. dan kun je de persoon nog wel leuk vinden, maar dit gedeelte van het gedrag is minder leuk, .. dat je dan aan je partner vraagt om daar iets aan te doen is niet heel vreemd. De persoon hoeft dat niet te doen, maar dan heb je de keuze .. of je gaat of je probeert het te accepteren/los te laten.

Zelf heb ik ook borderline .. en dan lees ik wat je zegt Thomas .. "het begon met 1 ding, dan pas je je in 't kader van geven en nemen aan. Maar het werden er steeds meer .. feitelijk is ze jouw grenzen aan het opzoeken." Ik vind dit wel een heel interessante manier van kijken .. en dan zit ik het op mezelf te betrekken om te kijken of dit zou kunnen kloppen. Feitelijk wil je bepaalde dingen controleren, omdat je je er aan stoort. Ik was zelf bijvoorbeeld niet bepaald een drinker doordeweeks en eigenlijk ook niet echt in het weekend. Dan ontmoet je een Borderliner die vlucht in de drank .. ja, dan word je daar in meegezogen. Nu kun je natuurlijk besluiten om dan zelf een watertje te nemen of af en toe wat te minderen, dat had ik misschien ook kunnen doen, maar je stoort je ook wel aan het dronken gedrag wat dan ontstaat en je wilt het ook leuk kunnen hebben zonder drank. Een soortgelijk verhaal is denk ik ook te geven over een wietverslaving.

Bij de moeder van mijn kinderen merkte ik ook dat ik me begon te storen aan haar kledingkeuze (dingen die haar niet stonden, niet sxy genoeg, etc. etc.), aan het ontbreken van een wens om zich niet te verslonzen (ga eens naar de sportschool, doe eens wat aan je lijn), vrienden van haar waar geen lol aan te beleven was (alcoholisten, waarvan je dan de hele avond steeds weer dezelfde verhalen stond aan te horen) .. Is dit kenmerkend gedrag voor Borderliners? .. Was ik aan het zoeken naar haar grens, of wilde ik haar iets duidelijk maken, .. dingen waar ik echt wel moeite mee heb.
ik heb echt geen idee ..

Thomas je koppelt dit alles aan onzekerheid. Die link zie ik niet. Als ik mij stoor aan iemand die veel drinkt of veel wiet gebruikt of zich slecht kleedt of weinig moeite doet voor haar uiterlijk .. is dat omdat ik onzeker ben? .. In mijn ogen zijn er een paar dingen die ik graag terugzie in een partner .. en als die persoon niet uit zichzelf die moeite doet, dan help ik haar daar bij of geef ik het aan, zodat ze er iets mee kan doen. Of niet natuurlijk en dan besluit ik uiteindelijk of ik bij die persoon wil blijven of niet. Onzekerheid is daar wat mij betreft niet echt bij aan de orde. Als iemand er dan vervolgens niets mee doet .. ja, dan kan dat wel tot flinke frustraties leiden .. Andersom is dat ook zo natuurlijk .. Dat is geven en nemen en sommige dingen accepteer je, zonder dat je dat leuk vindt en soms wordt het onacceptabel .. zoals het dus voor mij ook stopte met de moeder van mijn kinderen.

Het continu de ander meesleuren in mijn emoties is wel overduidelijk aanwezig, .. ik vind je tekst alles bij elkaar wel iets om goed over na te denken. Het aantrekken (periodes van rust, waarin alles goed gaat) en dan weer afstoten als je weer een uitbarsting krijgt .. niet altijd uit onzekerheid, maar veelal uit frustratie/irritatie/onmacht/onredelijkheid/oneerlijkheid/onrechtvaardigheid .. en het manipulatieve gedrag .. dat is er altijd in fases en dat drukt uiteindelijk elke partner bij je weg, hoe verliefd en toegewijd ze ook zijn. Ik zie het inderdaad in .. maar ja, .. en nu? Hoe ga ik dat voorkomen, controleren, in bedwang/in goede banen leiden .. die frustraties/irritaties komen en de reactietijd tot een uitbarsting is korter dan het knipperen met je ogen ..

Hier een mooi voorbeeld van. Ik had een hartaanval, kwam op de EHBO. Werden wat testjes gedaan, maar ze hadden niet door wat er aan de hand was. Werd ik teruggestuurd naar de huisartsenpost .. ik had dus al de hele dag aanvallen en nu werd daar bij de balie me een folder in de hand gedrukt met de mededeling. Als u nu volgende keer weer wat hebt, wilt u dan eerst even naar de huisartsenpost bellen .. heel belerend in mijn oren en ik was ook wel behoorlijk gerriteerd dat ik weer naar een wachtruimte gestuurd werd .. dus ik flipte uit mijn plaat en met vuurspugende ogen beet ik die man toe, EERST bellen? Ik denk verdomme dat ik een hartaanval heb, dan ga ik niet bellen! Uiteindelijk kreeg ik in de wachtruimte twee keer een hartaanval en pas een uur later lag ik aan de hartbewaking en waren ze er inmiddels ook achter dat ik al 7x een aanval gehad had die dag.

Nog een aantal maanden wachten op begeleiding, .. is er iemand die al verder in het proces is, die hier iets zinnigs over kan zeggen? Belinda misschien? .. Met andere woorden .. hoe word je dan een normaal mens? Hoe controleer je die uitbarstingen. Vroeger had ik het ook wel, maar de laatste jaren zijn het aantal uitbarstingen en de felheid wel behoorlijk toegenomen. Ik wacht ook nog altijd op een borderliner die mij iets kan vertellen over wat er precies gebeurt als je iemand van de ene op de andere dag volledig uit je leven stoot en er ook nooit meer op terugkomt .. is dat dan omdat je weet dat het nooit kan werken en je de ander in bescherming neemt .. is het omdat je in jouw realiteit iemand van de ene op de andere dag totaal niet meer ziet zitten .. is het omdat je worstelt met je gevoelens, de persoon pijnlijke gevoelens bij je oproept en dat die persoon om die reden weg moet omdat de pijn ondraaglijk wordt, en waarom kun je dan zelfs niet daarover gewoon praten? ..

Het is jammer dat dat type borderliners hier op dit soort sites niet echt te vinden is, .. is mijn inschatting. Tot nu toe heb ik er namelijk alleen het type gevonden, dat wel liefde kan en wil geven .. iets te misschien en juist verlatingsangst heeft in plaats van bindingsangst. Dat type borderliner lijkt ook niet echt bereid om te veranderen en eerlijk naar zichzelf te kijken.
(7966) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-19 22:51:00
Het is ook moeilijk om een grens te trekken. Natuurlijk mag je verwachten dat je partner zich aan je aanpast. Zeker als je je stoort aan het gebruik van wiet omdat diegene de hele dag lam op de bank ligt. Dat vind niemand leuk. Maar ik werd daardoor getriggerd. Mijn boodschap is ook meer de opeenstapeling en irritaties, resulterend in het nooit 'goed' kunnen doen, omdat degene met borderline zeer veel moeite heeft om bepaalde zaken te accepteren zoals ze zijn. Het lijkt hooguit genegeerd te worden tot de volgende uitbarsting. Niemand is perfect en iedereen heeft slechte gewoontes waarvan sommige blijven. Bij sommige mensen is dat het roken van wiet.

Dat ik het koppel met onzekerheid is meer vanuit mijn eigen ervaring geschreven. Ik merkte erg dat wanneer mijn ex haar zin of gelijk niet kreeg, ze dat koppelde aan het feit dat ik daarom niet van haar zou houden. Dus aan haar eigen onzekerheid. Als zij tegen mij zou zeggen dat ik moest stoppen met wiet roken, maar dat is nou net de ene slechte gewoonte die ik niet wil opgeven, dan zouden we ruzie hebben. Zij kan het niet accepteren en vind vervolgens dat ik niks voor haar over heb (manipuleren: "want een echte vriend zou zo'n gewoonte echt wel opgeven!" of "al mijn vriendinnen vinden je een klootzak dat je zoiets niet op wilt geven, ik verdien beter!"). Want dat maakt haar onzeker: het (on)geloof of je wel echt van haar houd.

Je schrijft "de persoon hoeft dat niet te doen, maar dan heb je de keuze .. of je gaat of je probeert het te accepteren/los te laten".
Inderdaad, zo hoort het ook te zijn. Maar mijn ervaring is dat iemand met borderline beide niet doet. Die kan het niet het accepteren en blijft daar tot in de lengte der dagen over bezig, maar die zal je daar ook niet voor verlaten (waardoor jij uiteindelijk die vervelende beslissing moet maken en de boeman bent; ineens lijkt hij/zij toch al die tijd gelijk te hebben: je houd inderdaad niet van hem/haar, ondanks een uitputtende strijd die bakken energie kost om de perfecte partner te zijn).
Al lees ik hier ook verhalen van het type borderline dat wel ineens met de noorderzon vertrokken is, daar zal het niet bij op gaan.

Over onzekerheid: zelfs normale discussies verliepen in mijn relatie erg moeizaam. Met andere mensen kan ik prima discussiren. Je hebt een standpunt, de ander een ander standpunt en daarna probeer je elkaar te overtuigen met argumenten. Natuurlijk verhef je soms je stem, maar je respecteert wel elkaars mening. Met m'n ex was dat onmogelijk. Zij leek het als een teken van wantrouwen te zien als ik haar standpunt niet in nam. Ook als we uiteindelijk van mening blijven verschillen (dat kan/mag, soms ben je het gewoon oneens) kon dat haar heel kwaad maken en was het weer ruzie. Terwijl ik het niet op elk vlak met haar eens hoef te zijn, en zij ook niet met mij. En dan gaat het niet over welke hypotheekvorm je kiest, maar over de meest onbenullige dingen. Ze zag het vaak als een soort persoonlijke aanval. En dat komt door onzekerheid.

Thomas
(7967) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-20 10:51:00
Hier heb ik echt iets aan Thomas ..
Het klopt namelijk precies .. ik stoorde me een onwijs aan bepaalde dingen, maar zij ging het niet echt aanpakken, maar dan was ik ook niet zo kordaat om dan voor mezelf te kiezen en weg te gaan .. pas na jaren lukte me dat en eigenlijk alleen maar omdat er iemand in mijn leven kwam waardoor ik de stap durfde te zetten. Hier achter zit de angst voor leegte en alleen zijn. Goh, wat ben ik daar hard mee op mijn bek gegaan toen die nieuwe persoon niet erg betrouwbaar bleek. Toen waren deuren gesloten. Voordeel is wel dat nu duidelijk is wat ik ben .. en ik ben sterk genoeg om ook dag te overwinnen of te controleren.

Het gedeelte over de discussies .. hoe herkenbaar is dat dan! Ik vertelde eerder op dit forum over een woordenwisseling op het strand. Toen we dag gingen uitpraten, wilde zij ook haar gelijk halen. Wat op zich erg bijzonder is als je 4 uur te laat komt, een fles wijn achter je kiezen hebt, op een geweldig mooie dag met twee mensen binnen 10 minuten een onwijze ruzie krijgt omdat je je zin wil doordrukken en dan terecht wordt gewezen .. maar dan later nog steeds vindt dat ik in dit geval haar had moeten steunen .. nu ben ik ook borderliner, dus ook niet al te flexibel en ook ik krijg graag gelijk, maar ik weet wel van mezelf .. als iemand met goede argumenten komt, dan sta ik daar echt wel voor open. Ik heb ze niet gehoord.
En ik denk ook dat daar precies het pijnpunt in de relatie ligt ..
Ze ging de strijd met mij niet winnen.

Kijk ik naar haar omgeving dat zijn het allemaal zachte eitjes, die gebiologeerd naar haar opkijken en van haar afhankelijk zijn .. ja .. ik was ook zo, maar niet ten koste van alles. Toen ze dat doorhad .. viel ik door de slectiemand.

Geen ja-knikker .. dus optiefen!
(7968) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-20 11:46:00
Beste mensen,
Ik ben heel lang niet geweest hier op de forum. Ik ben een vrouw van een bordeline persoon, hij is inmiddels al n soort ex geworden. Ik heb met hem de hell gezien, zo heftig was het. Over wiet gesproken, m'n man deed dat alsof het n maaltijd was, elke dag lag hij stoned op de bank en stond weer lekker sjagerijnig op. Wat ik wil zeggen is dat het niet zomaar een slecht gewoonte is, het is een pure verslaving m'n man kon onze laatste centen eraan verspillen. Ons huis stonk elke dag alsof het een coffeeshop was zelfs de buren hadden er last van, ik schaamde me ook vaak dood als mn familie over de vloer kwam. Ik was dan ook vaak bang dat iemand spontaan binnenkwam wat bij ons heel normaal in m'n familiekring. Naast z'n uitbarstingen was wiet roken echt wel een van de ergste zaken. Hij beloofde vaak te stoppen maar kwam nooit verder dan 2 dagen. Plus het feit dat ik een verschrikkelijke hekel heb aan wietgeur, dus ik denk nogmaals niet dat het een slechte gewoonte is. @ Belinda hoe gaat het met je? Ik ben heel lang niet hier geweest en ik noemde me zelf toen STERKE vrouw. Ik ben blij dat deze forum nog steeds leeft en wens iedereen heel veel sterkte! Liefs Hana
(7969) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-20 15:07:00
Goeiemiddag iedereen! Heel fijn om vele reacties te lezen!

Wietverslaving is inderdaad meer dan een slechte gewoonte, mijn ex deed dat van 's morgens tot 's avonds. In het begin deed ik zodanig veel moeite om hem te proberen veranderen, of gewoon vragen om het niet meer in mijn bijzijn te doen, maar het lukte gewoonweg niet. Hierdoor raakte ik zelf ook verslaafd. Wij studeren beide nog, maar ik werkte doordeweeks ook enkele dagen om een appartement te betalen, die ik deelde met een vriendin. Dat wiet roken zorgde er echter voor dat ik alsmaar meer suf werd, en mijzelf leeg begon te voelen, we deden wel nog dingen samen, maar voornamelijk zaten wij gewoon op zijn kot wiet te smoren. Zo kan je inderdaad geen relatie in stand houden als je heel de tijd samen tussen 4 muren zaten.

Uiteindelijk begon ik mij aan meer en meer dingen te storen, dat hij afsprak met een vriend waarvan ik vond dat hij gewoon geen goede invloed had op mijn ex, hij reageerde ook altijd anders als hij van hem kwam, agressiever. Nu ja, ik kon mijn ex niet verplichten hem niet meer te zien, dat is zijn zaak en als dat zijn beste vriend was, was dat zo. We kregen hier jammer genoeg wel heel veel ruzie door, begon ik continu te huilen als het om die vriend ging, wat dan resulteerde in de breuk: we pasten niet samen, ik kon al zijn vrienden niet uitstaan, wat helemaal niet klopte, want ik ging graag met zijn vrienden om. Ik deed ook weinig dingen (ik werkte superveel, waardoor ik nooit tijd had om eens naar een feestje te gaan, en ik dan liever graag thuis zat).

Nu hebben we gisterenavond elkaar gezien, hij had nog spullen van mij, ik van hem, en ik weigerde die mee te geven aan mijn zus. We zijn allebei volwassen genoeg om daar geen anderen meer te moeten bij betrekken. We hadden een goed gesprek, maar uiteraard was hij weer wiet aan het roken, en deed ik weer mee. Voor hem was het dan na gisterenavond ook genoeg, hij wou mij daarna niet meer zien. Voor mij kwam dat heel hard aan, ook al verstond ik het wel ergens, wij kunnen niet met elkaar omgaan want dat resulteert altijd in ruzie. Nu hebben we wel afgesproken om af en toe contact te houden, omdat hij zei dat hij wel echt bezorgd is dat ik het zo moeilijk heb. En dat we nog eens gingen afspreken vanaf ik er klaar voor ben om als vrienden door het leven te gaan. Ik weet niet of die dag ooit gaat komen, ik zal alleszins eerst heel wat aan mijzelf moeten werken en hem leren loslaten.
(7970) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-21 16:47:00
Dan ben je dus al twee weken redelijk stabiel .. heb je weer een gesprek met de psycholoog en dan komt alles weer in volle hevigheid terug. Leegte, de volle pijn van in de steek gelaten worden, de onmacht om er over te kunnen praten, de respectloosheid, de gewetenloosheid, .. de depressieve gevoelens.
Alles is er ineens weer .. En een afspraak die je had, heb je totaal geen zin meer in. Blaas je af, .. en daar zak je weer dieper en dieper het dal in .. hoe lang gaat dit deze keer weer duren ..

AARRRGGHHHHHHHH ... f*cking k*tleven!
(7971) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-23 13:51:00
Gelukkig bounce ik tegenwoordig ook snel weer terug .. het ergste is wel achter de rug, .. maar viel gisteren weer uit het niets zo uit tegen mijn dochtertje .. en als je dan weer bedenkt dat ik dit nooit gehad heb in deze mate zoals nu wel het geval is en wie daarvoor verantwoordelijk is/zijn .. dan kun je ook zo weer zo ongelooflijk kwaad worden ..

Maar goed .. we zijn op de goede weg, .. volgende week intake voor anti-depressie .. maar eens kijken wat die koekenbakkers te melden hebben .. Dan moeten we natuurlijk weer alles van voor naar achter gaan vertellen, dus ja .. ik denk dat het weer een fijne week gaat worden :)

7 dagen per week sportschool is trouwens wel helemaal top!!
(7976) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-04-26 12:20:00
Update intake depressie: Bij aanmelden was de wachtlijst 2 weken. Depressieklachten zeer ernstig.

Let nu op: Na 6 weken intakegesprek. 1 week later een gesprek met een psychiater.
Intakegesprek gehad, nieuwe afspraak om het advies door te nemen: in week 10 na aanmelding.

Ik zeg tegen haar: Ok, .. dan krijg ik dus na 10 weken te horen wat jullie advies is en dan duurt het nog zeker 4 weken voordat ik met de behandeling kan starten .. klopt dat?
Ja, .. ik denk dat u daar wel ongeveer in de goede richting zit.

Kortom: bij de zorgverzekeraar geven ze op dat er een wachtlijst is van 2 weken, terwijl je dus bij acute zware depressie pas na 14 weken geholpen wordt.

Wat is dit?
(7980) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-02 17:49:00
Ok vervolg van de GGZ-soap.
Intake depressie dus gehad. Dan krijg je daarna een gesprek met de psychiater. Ik zit daar dus wel geteld 5 minuten. Het enige wat hij van mij weet is een alinea van 7 regels, die zijn collega de psycholoog voor hem heeft opgesteld als soort van samenvatting van het vorige gesprek, naast natuurlijk mijn verhaal dat ik bij de intake al als voorinformatie had toegezonden.

Hij kijkt me aan en zegt .. u heeft dus te horen gekregen dat u twee persoonlijkheidsstoornissen heeft. Vindt u dat in u herkenbaar? .. Ik zeg, .. nou, dat narcisme moest ik ook even aan wennen, maar ja, .. ik heb sindsdien meerdere vragenlijsten ingevuld en ik scoor wel erg hoog. Ik ben geen kwaadaardig type en heb zeker wel een geweten en kan me in een ander verplaatsen en hou ook rekening met een ander .. maar ja borderline ben ik ook wel.

Hij zegt .. ik zou het allemaal maar met een korreltje zout nemen, ik denk dat er aan u op een paar verschijnselen van borderline niet zo heel veel aan de hand is .. Ik vind dat er veel te makkelijk met het stempel gestrooid wordt. Eind van het liedje .. hij ging me niet helpen, want hij vindt dat die andere zorginstelling hun zorgplicht niet nakomt.

Ok, ... ehhhhh, schiet mij inmiddels maar lek ..

R.
(7988) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-05 10:29:00
Ik heb lange relatie gehad met een man die bordiline heeft.In het begin dacht ik wou wat een leuke man is dat ! Langzaam kwam ik achter wat van persoon hij is was! Alles wat hij deed hoorde ik pas achteraf.prostitues bezoeken, drugs gebruiken liegen en bedriegen. Ruzie maken was voor hem heel normaal! Heeft heel lang geduurd tot dat ik achter kwam dat niet aan mij lag maar aan zijn verslavingsziekte! Hij manipuleert zo erg dat ik op geef moment dacht dat alles wat hij niet goed vind aan mij lag. IK snapte zijn gedrag niet ik snapte zijn gevoel niet. Want hij heeft geen gevoel voor mij en anderen. Het gast alleen om hem. Hele wereld draait alleen om hem. Als ik hem mee confronteer dan is hij heel erg boos en natuurlijk heb ik het weer gedaan. Tja, ik werd ziek , ziek van hem en van alles wat mij is overkomen. Ik ben bij hem weggegaan, littekens zijn achter gebleven. Ik heb veel tijd nodig gehad om weer mij zelf te zijn zoals ik was! Want dat is niet niks als je elke dag te horen kreeg hoe slecht jij bent in de relatie en dat hij veel beter , mooier vrouw kan kregen. Uiteindelijk begin ook in te geloven wat hij zegt.Dat was nu achteraf heel erg raar dat ik mij zelf toe gelaten aan al die dingen waar ik nooit en te nemer gedacht heb dat dit mij ook kab overkomen. Ik ben langzaam boven opgekrabbeld en leven weer opgepakt zoals het hoot te zijn .dit verdien rust, vrede met mij zelf.heeft mij heel veel energie gekost maar ik ben zooo blij dat ik vanaf ben! Ik geniet nu van elke dag en ik voel mij vrij! Dit ontneemt mij niemand , niemand meer!
(7991) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-05 15:20:00
Het gaat al een paar weken vrij goed .. Maar door schoolvakantie, logeerpartijtjes, slecht slapen etc etc .. ben ik nu een dag of vijf niet naar de sportschool geweest. Toch te gek voor woorden .. dan word je dus midden in de nacht wakker. lig je weer slapeloos wakker tot een uur of 06.00 .. dan val je in slaap en droom je weer over haar. Totaal verloren word je weer wakker .. om 08.00 uur de sportschool zit er niet in je bent doodmoe en labiel als de neten.

De moeder van mijn dochter komt, ik doe een paar hoognodige dingen, wil een paar klanten bellen en merk gewoon dat mijn hele zelfvertrouwen weer compleet weg is. Bij het minste of geringste springen de tranen in mijn ogen en dan zie ik dat 16 mei de uitzendingen beginnen .. Geen enkel signaal in 8 maanden, .. eerder nog een trap na .. wat zijn dit voor mensen, die zo met anderen om kunnen gaan. Begin dan geen relaties als je mensen alleen maar kapot kunt maken.

Uiteindelijk de weg naar de sportschool weer gevonden. ruim twee uur later voel ik al mijn spieren .. maar ben ik nog altijd zeer labiel .. ik duik mijn bed weer in, want als ik nu de stad in ga, loopt het volledig uit de hand. Slapen .. morgen is er weer een betere dag hoop ik ..

Hey, bedankt he Misha .. voor het naar de klote helpen van mijn leven ..
R.
(7993) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-10 17:52:00
Hallo
Ik heb hier een aantal weken geleden mijn verhaal gedaan, (5 jaar een relatie met) Zo lees ik een aantal dingen hier wat nog steeds bij mij van toepassing zijn. Heb gestaart ook naar haar status, haar Facebook. Hopende op reactie. Of opmerkingen wat betrekking kon hebben op spijt, spijt wat ze me aandeed. Ze is weg vanaf eind maart, ik weet dat ze een ander heeft,zelf houd ze me nog voor dat het pril is en aanzien wat het word. Terwijl ze me nu helemaal negeert, heb in alle macht proberen uit te leggen wat ze veroorzaakte, wat ze deed, achterliet, en zich best mag schamen. Al dit helpt niets, iets van gevoel en mededogen naar mij of de kinderen, heeft ze niet. Wegens haar slechte relatie met haar ex-man, waarmee ze nog een hoop juridische ellende voor de deur heeft staan, wou ze me toen wijsmaken, geen man meer een jaar, mijn hele familie en vrienden kring maakte ze dit wijs, terwijl ze wel nog dezelfde heeft waarmee ze me belazerde.
Ik kom er nog niet bij met het verstand wat ze me wijsmaakte en van de een op de andere dag geen liefde voelde na 5 jaar. Zo sta je heel lang op een prettig voetstuk, wel met alle wantrouwen en jalozie, controle, ruzies maar dat terzijde, dat is al besproken, maar dat je ineens niets meer voorsteld heeft me geraakt. Heb lang gewacht, lang gehoopt op, het spijt me, laten we praten, maar dit gebeurd niet en krijg nu het gevoel dat dit nooit gaat gebeuren. Heb zelf de eerste stap gemaakt naar een arts want zo iemand loslaten lijkt onmogelijk. Ben er nu wel achter dat deze mensen nooit spijt betuigen. Nooit zien wat ze achterlaten en vrolijk door dartelen tot het weer misgaat. Heb 2 gesprekken met een psycholoog gehad, deze wist al na 10 minuten mijn verhaal gehoord te hebben te zeggen dat deze vrouw ziek is en niet ik.
Alle puzzelstukjes vallen nu en zie hoe erg het was,ondanks mis ik haar verschrikkelijk nog. De psycholoog vertelde me dat ik kon aangeven dat ze hulp nodig heeft want haar abrupte instap in een andere relatie zal snel terugvallen in haar patronen. Heb nog geprobeerd haar te overtuigen maar ze reageerde nergens meer op. Wijsheid is dus laten, laten gaan en daar ben ik mee bezig,
Wel oppassen zei de arts, want ze komen vaak terug en laat je niet piepelen. Ergens hoop ik een terugkomst, ondanks alles wat iedereen me zegt, maar mocht het zijn zal eerst hulp geist worden.

Vermoeide relatie, maar wist niet dat afscheid zo erg kon zijn met haar.
(8001) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-11 06:47:00
Hi lieve sterke vrouw!!! :)

Het gaat erg goed met mij! Ik sta steeds meer aan het stuur van mijn leven. Na 3,5 jaar therapie mag dat ook wel :). Ik zal altijd symptomen blijven houden van BL, maar dus ook Narcisme! Dat laatste was heel verrassend maar verduidelijkte veel. Ik kan zeggen dat ik gelukkig ben. Dat deze staat van zijn mij nog mocht overkomen is geweldig. Ik raad iedere BL dan ook intensieve therapie aan. Als mijn partner zijnde moet je nog steeds sterk in je schoenen staan. Kunnen relativeren, niet bang zijn voor afwijzing, je grenzen aan kunnen geven en een stevig eigen leven hebben. Mijn partner is dit erg aan het ontwikkelen. We zijn 15 jaar samen en ik ben erg hoopvol voor de toekomst. Mijn verhaal lijkt dus een goed einde te kennen. Iets waar ik dankbaar voor ben. Maar ook keihard voor heb gewerkt :)...

Een mooie dag allen!

Belinda
(8002) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-11 22:09:00
Belinda, wat een geweldig nieuws. Je hebt er zeker hard voor gewerkt met veel doorzettingsvermogen en dan dit als resultaat...!! Respect X Trea
(8005) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-05-31 17:10:00
Het is duidelijk borderline-komkommertijd .. Hier dan toch even een update ..

Warmte en zon helpt altijd wel lekker om wat meer stabiel te worden.
Ik zou dus geholpen gaan worden door Max Ernst met depressie klachten. Wachttijd 2 weken .. inmiddels zijn we dus 10 weken verder. Eerst presteerde de psychiater het daar al om een deskundig tot stand gekomen diagnose door PsyQ (Borderline en Narcisme) in twijfel te trekken. Nu 10 weken na aanmelding .. (ik zou dus vandaag hun advies krijgen, zodat ik zou kunnen kiezen welke behandeling mij het snelst of het best zou passen). Wat blijkt .. ze had niet verwacht dat ik nog zou komen, dus had ze maar niets voorbereid.

Mijn conclusie: In de GGZ doet iedereen maar wat: psychiaters die disgnoses van elkaar in twijfel trekken, wachtlijsten, die in de praktijk 500% langer duren, afspraken die niet nagekomen worden, wachtlijsten die zodanig lang zijn dat je uiteindelijk jezelf maar moet helpen, zorgverzekeraars die behandelingen toestaan/goedkeuren waarbij dan de psychologen aangeven dat dat wat zij goedkeuren in de praktijk niet kan, huisartsen die doorverwijzen terwijl dat volgens de psychologen helemaal niet mag als er al een andere zorginstelling actief is, GGZ-instellingen die hun zorgplicht verzaken ...

en daar moet je dan als instabiel-persoon je weg maar in zien te vinden.

Oh ja .. en als het mis gaat, dan ben ik zeker toerekeningsvatbaar?

Fuck you all GGZ-people!
(8028) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-02 08:49:00
Belinda,
Inderdaad geweldig nieuws om te lezen en dik verdiend! Fijn dat het ook zo kan gaan :-)
Deed me ook wel weer realiseren dat jullie al ruim 10 jaar samen waren voordat je in behandeling ging. Maar nee, ik zal proberen geen hoop meer te hebben voor mij en mijn ex partner (stiekem toch wel soms). Hij is al een jaar van alle verslavende middelen af, dus stapjes de goede kant op.
Zijn er bij jullie kinderen in het spel? Dit vraag ik omdat ik bij mijn ex partner heb gezien dat dit bij hem een soort omslagpunt is. Hij kan dat niet aan en raakt in een psychose.
Met mij gaat het verder goed, samen met mijn lieve dochter die alweer ruim een jaar is. Over een maandje gaan we een weekje naar Turkije om haar vader op te zoeken. Verder alles lekker stabiel in mijn leven.
Liefs Divera
(8030) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-02 20:24:00
Hi Divera!

Ik kijk eigenlijk zelden meer hier, maar vandaag wel en zie jouw stuk. Fijn dat het zo goed gaat met jou.
En ja, ik heb een zoon. En dat is mij nooit teveel geworden. Eerder het tegenovergestelde. Ik had zoveel baat bij de structuur die een kind nodig heeft. Bij mij werkte het dus heel positief. Ik ben overigens ook nooit psychotisch geweest. Daar ben ik zo dankbaar voor. Een klein beetje waanachtig soms bij veel stress en emotie. Maar ik schiet nooit Door. Dat scheelt veel hoor! En tja, die hoop. Mijn partner was zelf ook niet helemaal fris :). Maar eerlijk gezegd gun ik een gezond iemand eigenlijk gewoon een gezonde partner. We zijn leuk en saai wordt het nooit :), maar we zijn wel een beetje vermoeiend, haha... Hier gaat het proces gewoon Door. Ik kan soms niet geloven dat ik zo aan het stuur van mijn leven kan staan. Dat ik beslis, en niet mijn stemmingen en emoties. Nu een personal trainer in de hand genomen voor een reset van mijn lifestyle. Bij deze nieuwe vrouw hoort een fit en gezond leven met een sterk lijf! Ook dronk ik nog wat teveel en rookte al en toe. Dat gaat er nu allemaal af. En dat beslis ik. Wonderlijk h :)...
Geniet daar. En veel plezier in Turkije...
Xxxxxxxxxx
(8033) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-05 07:44:00
Als zon en warmte helpt om wat stabieler te worden, zouden er dan in zuidelijke landen minder BPS voorkomen?
(8035) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-07 20:16:00
Het enige wat ik heb kunnen vinden, is een groter aantal borderliners in westerse landen vermoedelijk door een grotere individualiteit. Inmiddels is het relatieverdriet wel flink verwerkt. Tuurlijk zijn er nog wel eens wat gedachten die terugkijken, ... wat nu nog rest is een algehele borderline gemoedstoestand..

Onrust, onzekerheid, zeer felle reacties als er iets getriggerd wordt, moeite met contacten onderhouden, .. en momenten waarop alles teveel wordt. Hulp is er wel .. ik heb nu echte begeleiding. We kunnen het gedrag nu wel benoemen, .. maar nog niet ombouwen.

R.
(8038) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-09 13:51:00
Wat grappig, dat de vraag gesteld wordt of in zuidelijker landen minder BPS voorkomt. Ik heb me namelijk lange tijd het tegenovergestelde afgevraagd of in zuidelijker landen juist meer BPS voorkomt (dan heb ik wel vooral de Islamitische zuidelijke landen in gedachten).
Dit vraag ik me af omdat ik ervaar dat in die cultuur een hoop gedrag toch min of meer geaccepteerd wordt. Het extreme zwart / wit denken, jaloezie, agressief gedrag, de impulsiviteit, gokken, alcohol en drugs, instabiele relaties. Een deel van deze gedragingen passen binnen de cultuur, ook heb ik bedacht dat er meer voortgeplant wordt binnen deze culturen dus dat het aantal BPS daar misschien juist veel hoger ligt (echter dan vooral niet gediagnosticeerd). Daarnaast is agressie binnen het gezin naar kinderen toe veel meer voorkomend en daarmee mogelijk ook een kleine oorzaak voor BPS die meer aanwezig is. Gezocht, maar niets geen artikel erover kunnen vinden of bepaalde persoonlijkheden per land / cultuur meer of minder voorkomen.
Terugkomend op de vraag die gesteld werd of BPS minder in zuidelijke landen voorkomt vanwege de zon en warmte. Mocht de zon en warmte helpen om wat stabieler te worden (is dit ook aangetoond?), dan kan ik me alleen voorstellen dat de BPS minder extreem is. Echter, BPS in een diepgeworteld patroon in iemands persoonlijkheid. Net zoals een depressie ook een ziekte is, geen dipje die met wat zon en warmte verdwijnt. Dus nee, ik denk niet dat de zon en warmte van invloed is op het aantal BPS. Ik kan me wel voorstellen dat andere omgevingsfactoren, zoals cultuur, opleidinsniveau, sociaal-economische klassen e.d. van invloed zouden kunnen zijn.
R, jij vind een groter aantal BPS in Westerse landen, waar heb je dat gevonden? Ik vermoed dat het aantal gediagnosticeerde BPS wel hoger zal liggen en dat hier misschien ook wel eens over gediagnosticeerd wordt. Zo werd bij een vriendin van me ook BPS vastgesteld. 33 jaar stabiel leven, vrienden, baan, alleen relatieproblemen. Na drugsgebruik extreme angstaanvallen en automutilatie en jawel hoor BPS vastgesteld (hoog functionerend). Ben ik het niet mee eens. Mijn ex, in alle heftigheid alle borderline kenmerken, maar geen inzicht en nog steeds geen officile diagnose. Ja een psychiater in Turkije, die binnen een half uur deze diagnose had gesteld, maar niks op papier heeft gezet alleen zware medicatie voor had geschreven. In Nederland na een jaar tijd alleen een IQ test bij hem afgenomen. Maar ja, hij had zelf dan ook geen hulpvraag of probleem (in zijn stabiele periode), dus GGZ deed niets. Ik laat het allemaal los, hij is vertrokken en we hebben nu relatief goed contact (voor ons dochtertje).
Goed weekend allen. Groet Divera
(8040) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-11 16:40:00
Dank je Divera, de vraag kwam bij me op omdat R aangaf dat warmte en zon hem helpen stabieler te zijn. Daarnaast valt het me op dat er bij goed weer minder activiteit is op de pagina dan in de winterperiodes. Ik heb er verder in de wetenschap overigens weinig van terug kunnen vinden. Bij mijn ex ging het overigens niet op. Die werd gek van al die schaars geklede mensen. Die had het liefst dat ik buitenshuis in een skipak rondliep (bij wijze van spreken, ik noem maar wat onaantrekkelijks). En o wee als hij ook maar het vermoeden had dat ik neigde naar een rollende spierbal te gluren.... Hem maakte het dus iig niet stabieler, verre van zelfs. De naarste zaken speelden zich af in prachtige lentemaanden. Maar dat is inmiddels alweer zo lang geleden dat het niet meer echt ter zake doet. Trouwens R, fijn dat er nu wat zaken op structurele basis zijn ingezet. En Divera...goed bezig en houdt het zo! Geniet van je meisje Liefs Trea
(8042) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-17 20:49:00
Hi Belinda .. als je dit leest ..
je bent de enige andere borderliner op dit forum die ik ken.

Inmiddels zit ik in een nieuwe fase van mijn Borderline .. ik krijg ineens paniekaanvallen en het gevoel van leegte was eerst een enkele keer aanwezig, maar is er nu eigenlijk continu als ik niets gepland heb om te doen. Hoe ga je om met angst- en paniekaanvallen? Hoe kun je die weer ombuigen?
Mensen zeggen tegen mij (niet-borderliners) .. joh, je moet gewoon weer de draad oppakken en jezelf een schop onder de reet geven .. ga lekker naar het strand ..
Als je ooit een depressie gehad hebt, weet je dat niets meer leuk is ..
Vandaag gebeurde er ineens wel iets hoopgevends ..
Ik heb nu begeleiding en daar kwam het volgende naar voren .. zodra ik op 1 van de vier a vijf pijnpunten getriggerd wordt:
-verlating/afwijzing
-vernedering
-disrespect/niet serieus genomen
-oneerlijkheid
-druk leggen op
-niet gewaardeerd

Dan ontstaat het concept van de grote R en de heel klein wordende ander.
Kortom .. ik ga de ander dusdanig fel of aggressief benaderen, dat deze vanzelf klein wordt.
Vandaag kwam de realisatie dat ik mij door Misha onbewust al 9 maanden in de rol van de kleine r heb laten drukken. Dat ging heel geniepig door je alle macht uit handen te nemen om ooit weer op gelijke hoogte te komen:
- telefoon en facebook blokkeren
- vrienden beinvloeden en voorliegen
- politie inschakelen

Nu heb ik mij vandaag gerealiseerd .. ok, .. dat kan allemaal wel zo zijn, maar He Ries .. je bent toch zelf ook een narcistisch borderliner?
Je bent misschien nog wat onervaren, want je weet pas net dat je het bent, maar dat wil niet zeggen dat je misschien uiteindelijk niet veel erger bent.
Pas je aan aan de regels van het spel en let's play.
Kortom: wordt vervolgd ..

R.
(8050) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-19 10:36:00
Hi R!

Voor een ieder geldt wat anders maar ik heb de gevoelens van leegte en paniek, en ook depressie trouwens ook, kunnen 'bestrijden' door ze juist heel erg te gaan voelen. Doodeng natuurlijk, maar je moet gaan leren dat het slechts gevoelens zijn die komen en gaan. Vaak heb je meer last van het verzet er tegen en houd je ze zo in stand. Je kunt je niet 24 uur per dag leeg of in paniek voelen. Als je rustig blijft en de geestelijke en lichamelijke sensaties ten volle beleefd, zul je merken dat het weer verdwijnt en er weer andere gevoelens konen die misschien wat positiever zijn.
Ik kan je meditatie of mindfullness aanraden. Daar leer je te blijven zitten waar je zit en te accepteren.
Ik ervaar momenteel geen leegte meer of paniek of depressie. Wel nog grote minderwaardigheidsgevoelens, een groot verdriet en veel schaamte. Het zijn gevoelens waar ik bij blijf en waar ik kennis mee wil maken. Zo verliezen ze hun kracht. Herstellen van Borderline is een immens proces dat waarschijnlijk tot de dood door gaat. Het lijkt of je de eerste stappen hebt gezet. Juist het meer ervaren van leegte etc is het begin van heling. Ren dus niet weg. Bespreek wel alles goed met je behandelaar. Ik kon het ervaren van de gevoelens aan. Maar sommige mensen zijn zo beschadigd dat ze psychotisch worden of dissocieren. Alles dus onder begeleiding!

Succes!
(8054) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-20 06:46:00
Thnx Belinda (denk ik) ..
Mindfulness .. grappig dat je dat zegt, ...aanstaande vrijdag staat dit onderwerp op het programma met mijn begeleider. Hij vroeg of ik hier al ervaring mee had. Iemand had me ooit geadviseerd hier iets mee te doen. Dus toen heb ik naar zo'n stem zitten luisteren. "U zit in de kamer, u kijkt naar het raam, u kijkt nu naar het glas in het raam, naar de glinstering van het zonlicht en de stofdeeltjes op het glas in de baan van het zonlicht. ... U kijkt door het glas naar de straat ..

Dus ... dat gingen we een paar jaar geleden niet heel lang volhouden. Maar laat ik het deze keer een echte kans geven. Fijn dat je reageerde .. onbewust ben ik vanaf gisteren volgens mij al begonnen met het aangaan van het doorleven en intens voelen van de emotie. Op de terugweg met mijn dochter van het strand naar huis kreeg ik op de fiets weer een paniekaanval .. mijn dochter merkte het ook meteen aan me, want ik werd heel stil. Ik heb het toen maar gewoon geaccepteerd dag het er was .. hef duurde ongeveer 15 minuten .. Thuis heb ik wel iemand gebeld omdat het gevoel heel erg naar was .. iets in mij wil dat dan bespreken met iemand .. ook geen idee waarom .. ik denk dat dit een soort reactie is om het af te kunnen sluiten.
Vrijdag maar eens bespreken.
(8055) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-21 21:29:00
Hallo iedereen,
een tijdje terug postte ik hier mijn verhaal over mij en mijn ex vriend waarmee het niet goed ging. ik kon hem niet loslaten en hij wou mij ook niet kwetsen, ondanks we elkaar niet goed behandelden, en elkaar beter met rust lieten. er waren Heel veel ruzies, waarbij ouders erbij werden betrokken ondanks wij allebei mid twintig zijn en volwassen genoeg om zo'n situaties zelf op te lossen...
Nu besloten we een paar maand terug om proberen overeen te komen,zonder medeweten van onze familie, af te spreken, omdat ik het heel moeilijk had ook, en hij mij wel nog wou steunen.

Nu mijn ex heeft een serieuze soft drugs verslaving, waarin hij mij ook meesleepte, wat ik hier dus al verteld had. Als wij bij elkaar waren konden wij ons amuseren, gedroegen we ons weer als koppel, maar als ik dan het even weer wat moeilijker had, omdat ik hem nog steeds graag zie, en besef dat het een ongezonde situatie is, begon die agressief te worden, mij uit te schelden, zeggen dat hij niks om mij geeft, dat hij mij nooit meer wil zien, blokkeerde hij mij op alles... via vrienden kon ik hem dan uiteindelijk bereiken en kalmeren, waardoor hij zelf besefte dat hij wel te ver ging op zo'n momenten, maar toegaf dat hij niet meer wou overeenkomen omdat het ongezond is, maar toch zelf ook elke keer terugkeert..

Dit weekend was het weer zover, ik had het zaterdag heel moeilijk weer, het besef dat dit gewoon niet meer kan, doen alsof we samen zijn, maar uiteindelijk zijn we het niet, kwam weer terug. Ik stuurde hem enkele berichten en belde hem een paar keer, omdat ik zoveel huilde en panikeerde, en zelfs meerdere slaappillen nam omdat ik niet kalm kon worden. Hij antwoordde wel maar was echt niet gediend met mijn gedrag... Zondag dan, stuurde hij dat ik moest stoppen, dat ik zijn leven een hel maak, dat ik een vuile manipuleerder ben en blokkeerde hij mij voor de zoveelste keer op alles, na hij mij belde om te zeggen dat hij mij niet meer wil kennen, dat ik hulp moet zoeken omdat ik iedereen in mijn omgeving hun leven een hel maak... Ineens kreeg ik dan een voicemail van zijn vader (wij zijn beide mid twintig) dat als ik mijn ex niet met rust liet, hij genoeg mensen kende bij politie instanties om mij aan te geven... Nu, ik stalk mijn ex niet, aangezien wij vorige week nog heel goed contact hadden en ik nog veel bleef slapen bij hem op kot, wij hebben gewoon zodanige hevige ruzies, waardoor mijn ex van mening is dat ik zijn leven een hel maak en ik hem dus lastig val... Ik bedreig hem niet, ga niet aan zn deur staan, chanteer hem niet, bestook hem met berichten... Ik heb gewoon heel veel liefdesverdriet...

Nu zijn we een paar dagen verder, geen contact meer sinds zondag, en ik voel me achteruit gaan... Ik eet niet meer,blijf die voicemail in mijn hoofd herhalen, heb al naar de zelfmoordlijn gebeld, voel mij schuldig op alle mogelijke vlakken, terwijl ik de voorbije maanden alleen maar goed deed voor hem, ondanks hij mij meerdere malen agressief benaderde... Elke keer vergaf ik hem opnieuw omdat ik het gevoel had van, ok, hij geeft mij ook kansen ondanks ik soms heel emotioneel uit de hoek kan komen. Nu voel ik mij waardeloos, heb ik het gevoel dat al die keren wij bij elkaar waren een grote leugen was, en dat hij geen moer om mij geeft, zoals hij daadwerkelijk weer zei dit weekend... continu huilbuien en paniekaanvallen, het continue besef dat hij mij op alles geblokkeerd heeft en mij uit zijn leven wilt... Morgen ga ik langs bij mijn therapeut, maar ik heb het gevoel dat dit een straatje zonder einde is... Ik kan hem in mijn hoofd gewoon niet loslaten... Hoe moet ik hier nu mee omgaan??

sorry voor mijn lang verhaal alvast
liefs,
M.
(8057) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-22 13:04:00
Ga serieus in therapie, alsjeblieft. Het gedrag wat je van jezelf beschrijft is niet gezond. Niet voor jezelf en niet voor anderen. Doe jezelf, je ex- vriend en je omgeving niet aan om weer terug te gaan of terug te willen. Je zegt dat je de voice mail telkens terug haalt in gedachte maar geloof me...als het deze voicemail niet zou zijn zou het wel wat anders zijn. Je vraagt om advies...nogmaals..ziek heel erg serieus een therapie voor jezelf want zoals je nu bezig bent is beschadigend voor je fysieke en mentale gezondheid (en ook die van anderen)
(8058) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-22 23:08:00
Hm, bedankt voor de reactie, maar zoals het vrij duidelijk was in mijn bericht, was het ik niet alleen die de situatie in stand hield... zoals ik al zei ben ik in therapie... neem ik mijn verantwoordelijkheid voor mijn gedrag, en moet ik hem loslaten. Maar dat neemt niet weg dat mijn ex-vriend op de hoogte is van mijn problematiek en hij zichzelf ook niet naar behoren gedroeg, wat ik ook duidelijk beschreef in mijn bericht, waardoor de situaties telkens escaleerden. Ik ben absoluut niet van plan om ook terug te keren naar hem. Maar zoals je zegt "om het mijn ex vriend niet aan te doen", vind ik jammer om te lezen, ook al begrijp ik uw reactie, het was zijn gedrag die ervoor zorgde dat ik telkens opnieuw herviel in mijn oude gewoontes. Nu, ik weet dat ik zelf moest beslissen om het contact maar stop te zetten, maar zoals ik al zei: we hielden het allebei in stand en dat ging gewoon niet. We hadden niet enkel ruzies, daarnaast kwamen wij wel heel goed overeen. Er was gewoon teveel gebeurd waardoor wij niet meer met elkaar kunnen omgaan. En dat besef ik ook, maar mijn hoofd kan niet zomaar zeggen: denk er niet meer aan en ga verder. Wat ik absoluut probeer te doen hoor.
(8059) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-23 11:50:00
Hoi M. ..

Hier R. .. ik zit precies op hetzelfde punt. Vandaag had ik een gesprek met mijn begeleider. Ik vertelde hem dat ik sinds deze week weer hele extreme gevoelens had .. paniekaanvallen, huilbuien, angst om weer een paniekaanval te krijgen, nate gevoelens rondom mijn hartstreek, niet eten vier dagen door stress, mezelf helemaal gek maken door gedachtes keer op keer te blijven volgen.

Dit alles na een periode waarin het beter leek te gaan met het verwerken van liefdesverdriet. Oorzaak: we kwamen deze week elkaar tegen op een datingsite .. ik liet haar weten hoe mijn leven kapot gaat en ik stelde haar vragen .. geen antwoord, weer afgewezen, niet serieus genomen .. en weg was ze . Een paar dagen later was er dan eindelijk haar uitzending op tv .. en ook daarin een paar opmerkingen, die niet lekker binnenkwamen .. boosheid en vervolgens emoties en hieropvolgend een 6 uur durende psychose, die maar net met anti-psychose medicijn was te onderdrukken ..

Mijn begeleider zei:
Wat ik je nu ga zeggen, zul je niet willen horen ..
Ik doe dit werk nu 20 jaar en wat je nu beschrijft is een heel duidelijk signaal van jouw lichaam aan jouw geest, due zegt: je moet haar nu volledig los gaan laten, want wat je nu asn het doen bent, schaadt mijn lichaam ..
Als je die klik niet gaat maken dan zul je sterven.

Het is een proces en moet gaan landen .. wat je je hele leven gedaan hebt en steeds weer zorgt voor overmatige stress die in je lichaam schiet, dat gedrag moet nu echt anders. Je kan dit alleen zelf doen. Je blijft maar strijden voor Misha maar je moet dit stoppen. Zij is het niet waard om zelf dood aan te gaan. Jij bent belangrijker dan Misha.

Ik lees jouw verhaal en zie dat je precies hetzelfde doet .. maar we moeten het beiden in ons hoofd volledig gaan loslaten. Die persoon moet uit jouw leven en Misha uit de mijne.

Schrijf de voordelen van je huidige leven op en de nadelen.
Schrijf de voordelen op van een leven zonder hem/Misha en de nadelen.
Uiteindelijk zijn de voordelen in het leven zonder groter, .. het andere leven kan jouw dood worden.

Ik hoop dat je er wat aan hebt M. ..
Inmiddels zit ik thuis en ben ik het lijstje aan het maken .. ik weet ook nog niet hoe ik kan voorkomen dat ik door een liedje, een gedachte, een opmerking of een droom weer naar haar wordt terug gezogen .. maar ik heb het beeld gezien waar dit heen kan gaan .. en de dood is zeker realistisch ..

Sterkte dit weekend!
Gr, R.
(8060) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-23 19:07:00
Hey R.

Heel erg bedankt voor jouw reactie, ik maak dus inderdaad hetzelfde mee... Er liggen nog spullen van mij bij mijn ex vriend, die ik graag terug zou hebben, nu verwacht hij van mij dat ik die bij zijn ouders kom halen (ik heb nog geen rijbewijs dus ik geraak daar niet, mijn ouders houden hen er ook buiten plus na die denigrerende voicemail van zijn ouders ga ik daar gewoon in geen geval naartoe), hij wil het mij niet persoonlijk afgeven, hij zou er alles aan doen om mij gewoon niet meer onder ogen te hoeven komen, en voor wat? Omdat ik vorig weekend eens eindelijk op mijn strepen stond, eens mijn gedacht zei, en de situatie eens uitlegde aan zijn vader, omdat ik bedreigd werd door zijn vader voor belaging, terwijl mijn ex en ik 24 uur ervoor nog heen en weer aan het sturen waren over dagdagelijkse dingen zonder een of andere discussie? Ik kan niet op 2 handen tellen hoeveel keer mijn ex mij zelf agressief benaderde elke keer opnieuw de voorbije maanden. En toch doet hij alsof hij het slachtoffer is van heel de situatie, we zijn hier beide schuldig aan...

Ik mag ook niet naar hem sturen om mijn gerief te regelen, maar een vriendin van mij moet naar hem sturen omdat hij weigert mij te deblokkeren, ook al gaat het om mijn spullen. Ik voel mij precies weer kinds worden. Ik probeer er volwassen mee om te gaan, en verwerk mijn verdriet op mijzelf met steun van vrienden en therapie. Inmiddels heb ik wat zwaardere medicatie voorgeschreven gekregen om inderdaad, die psychoses die plots opkomen, ook onder controle te krijgen.

Het is niet zozeer dat ik afzie van liefdesverdriet. Dat doet uiteraard ook pijn, maar het pijnlijkste is gewoon de manier waarop dit gebeurd is... En DAT is moeilijk om los te laten...

Liefs, M
(8061) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-23 20:30:00
Ik begrijp precies wat je bedoelt M.

Ook bij mij onbegrijpelijke acties vanuit haar, zonder echte reden iets uitmaken, jouw behandelen op de meest onbeschofte manier, blokkeren van telefoons, je twee a drie dagen doodzwijgen, leugens en vrienden tegen je opzetten, .. je niet eens de kans gunnen op een gesprek .. je dus vanuit het niets wegdrukken en je nadat je weken aan iedereen vertelde hoe blij je was met de nieuwe relatie, je toeschreeuwen dat het alleen maar ellende was.

En zelfs als ze hoort dat je helemaal aan de afgrond zit, nog niet het besef hebt om even een kaartje te sturen of je gewoon te bellen.

Ze doet precies dat waar mijn zwakte ligt .. hierdoor beleef je jeugdtrauma's opnieuw en komt mijn borderline volledig aan de oppervlakte.
Mijn begeleider heeft vandaag vastgesteld dat ik nu door een fase gaat die dringend spoedzorg nodig heeft ... een crisis managementplan moet er opgesteld worden, zodat ik weet wat ik kan foen om spanning te verminderen als ik weer in de psychoses en angstaanvallen schiet. Normaal is ook hier een wachtlijst, maar nu kan ik maandag al terecht hier.

Iets zegt me dat ik heel dicht tegen volledig instorten aanzit.
Het doorleven van emoties geb ik geprobeerd, maar ik schoot meteen een 6 uur durende psychose in. En ook vandaag weer angstaanvallen en huilbuien.

Loslaten van een borderliner .. geen idee hoe je dat doet.
(8062) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-24 10:01:00
Hi R

Wat balen dat jij dus doorschiet in psychoses. Dat lijkt me zo erg. Ik heb echt met je te doen. Dat lijkt me zo enorm overweldigend. Over het loslaten van een Borderliner of een ander persoon waar je van hield. Super moeilijk. Lees het boek van Jan Geurtz eens: bevrijd door liefde, volgens mij. Wij zijn namelijk meester in het vullen van onze leegte met 'die ander'. Als die ander dan weg valt, openbaart die leegte zich ten volle en richten we onze woede op die ander: hoe durft hij of zj! En dan nog wel op deze manier! Maar goed; zijn of waren wij niet hetzelfde?
Hoe vaak zetten wij mensen niet aan de kant als ze niet meer voldeden? En hoe cru ging dat
er dan aan toe? Als je zo een optater krijgt. Niet de controle hebt. Zelfs aan de kant wordt gezet. Dan doet dat pijn ja. Maar ik denk dat we niet zo die persoon missen maar de manier waarop deze mensen de illusie wekten onze leegte te kunnen vullen. Nu zijn we weer aangewezen op onszelf. Hoe durven ze! ;)

Snap je een beetje wat ik zeg?
Uiteindelijk ligt de oplossing echt alleen bij jezelf...

Sterkte, Belinda
(8063) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-24 16:25:00
Ik snap je helemaal Belinda .. ik ben er immers zelf ook 1 en ik heb ook een ex, die bij alles wat ik over Misha zeg, precies dat ook aangeeft: .. en wat doe je met mij dan? :)

Tja, .. het is inderdaad best wel erg hoe wij zijn, ..

Vandaag is het trouwens een hele fijne dag, waarbij ik mezelf ineens weer erg leuk vind, me goed voel, er boven sta, .. ben benieuwd hoe lang we dit kunnen volhouden.

Waar ik een half jaar geleden de vetrollen nog in mijn hand kon nemen, begint dat nu al een stuk minder te worden .. en we gaan hiermee door .. van alle dingen die ik doe is sporten het enige wat mij echt in balans houd.
Vandaag de sportschool morgen weer zo'n 15km hardlopen over het strand ..

Thnx voor de uitleg en bemoedigende woorden Belinda .. ik ben er echt nog lang niet, .. ik maak me zeker geen illussies (ik ben echt goed ziek), maar hou me er aan vast dat het vandaag weer even voelt alsof ik mezelf weer ben.

Wauw! wat voelde ik me slecht de afgelopen week .. niet normaal ..
zo compleet de weg kwijt en nu ik dit schrijf, moet ik uitkijken dat ik deze gedachte geen ruimte geef, want voor ik het weet zit ik dan weer in een angstaanval voor de angstaanval.

Anyway, .. fijn weekend allemaal ..
(8064) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-25 09:05:00
Hoi hoi,

fijn om te lezen dat jouw weekend goed begonnen is R! Optrekken aan de goede dagen als het weer even wat minder gaat, probeer ik ook te doen! Ik had goede vooruitzichten om het weekend goed te starten, maar spijtig genoeg is dat helemaal anders uitgedraaid... Het is nu half negen 's morgens en heb nog niks kunnen slapen vannacht... zo verschrikkelijk was mijn vrijdagavond.

Vrijdagmiddag kwamen er mensen langs van het mobiel crisis team hier in Belgi, zij komen langs als er crisissituaties zijn dat van heel dichtbij moet worden opgevolgd, wat nu heel erg nodig was na mijn uitbarsting bij mijn therapeut donderdagavond... Had een heel fijn gesprek, vertelde hen zelfs dat ik die avond plannen had (werd meegevraagd naar een feestje), en verzekerde dat mijn ex vriend daar in geen geval zou zijn, zodat er geen triggers in mijn buurt waren. Nu had ik die middag Alprazolam genomen die mijn huisarts mij die ochtend had voorgeschreven, ik gaf wel zelf aan dat ik dit gecontroleerd wou nemen, en stelde voor om de medicatie af te geven aan mijn ouders.
Mijn avond begon goed, had me na weken nog eens opgemaakt, een mooie outfit aangedaan, ik kreeg heel veel complimenten. Eindelijk moest ik eens niet continu aan mijn ex denken. Ik stond er echter even niet bij stil dat kalmeerpillen en alcohol een no go zijn... ik was mij zodanig aan het amuseren dat ik er mij niets van aantrok. Gevolg, om 4 uur s morgens kreeg ik paniekaanvallen, huilbuien, ik geraakte niet snel thuis want die vriend met wie ik mee ging was opeens nergens te bespeuren... Wat ik me nog herinner van die avond is dat ik een tram naar huis nam vroeg in de ochtend en in mijn bed zat te huilen en te roepen en mijzelf begon te snijden. Mijn ouders woedend dat ik dronken was, het mes uit mijn handen trekken en mij een kalmeerpil geven zodat ik rustig kon worden en mijn roes kon uitslapen... 9 uur later werd ik wakker, niemand thuis, en besefte ik wat ik had gedaan. Ik ben zo kwaad en teleurgesteld in mijzelf, want ik weet uit vroegere ervaringen dat medicatie en alcohol een absolute no go is... Nu ben ik uiteraard kalm en is mijn psychose voorbij, maar heb ik nog geen 5 zinnen aan mijn ouders gezegd uit schaamte ;-)

toch een iets positiefs aan dit weekend, ik heb na een week bijna niks eten door al die stress, terug een volle maaltijd kunnen eten omdat ik een zodanig erge kater had dat mijn maag smeekte achter voedsel!

Benieuwd of ik nog in slaap ga geraken vandaag...
(8065) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-25 14:52:00
Hoi M.,

Het blijft raar .. we zijn allemaal gelijk, hebben best wel extreme gevoelens en heel veel moeite om die te controleren, maar tegelijkertijd zijn we ook allemaal erg verschillend. Dat van die medicijnen .. ja, dat had mij ook zomaar kunnen overkomen en is me ook al wel overkomen eenmalig in de afgelopen maanden. Het snijden wat ik ook vaak lees, heb ik dan nog niet ervaren .. wel realistische zelfmoord gedachten.

Dat snijden .. deed je dat hiervoor ook al zo af en toe? Want als dat zo is, is er eigenlijk niet zo heel veel aan de hand om je voor te schamen. Je hebt een pittige geestesziekte .. net als ik .. en daar hoort wat bijzonder gedrag bij .. je bent netjes met de tram naar huisgegaan en kwam daar in een psychose terecht door een vergissing. Niets om je voor te schamen!

Probeer te ontspannen met lekker kopje thee met honing en probeer te gaan slapen. Morgen ziet de wereld er weer heel anders uit.

xx, Slaap lekker
(8067) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-25 19:13:00
Hey R,

Ik schaam me niet zozeer voor het snijden, alhoewel ik daar ook wel erg teleurgesteld in ben. 5 jaar geleden was ik daarmee begonnen toen ik mijn emoties ineens niet meer onder controle kreeg ik bepaalde situaties. Ik ben daar dan wel snel van afgeraakt, had mij toen ook direct met spoed laten opnemen waardoor ik daar die controle over mijzelf snijden leerde beheersen. Nu zijn inderdaad mijn emoties weer zodanig sterk door de breuk dat ik in een psychose de controle daarover weer verlies :(. Gewoon kwaad op mijzelf dat ik heb zitten drinken en het weer zover heb laten gaan...

Vanmiddag dus dat crisisteam langsgeweest (was nog steeds wakker om half twaalf) en kon echt beginnen huilen van vermoeidheid. Ik was echt moe maar kon natuurlijk niet slapen als ik een afspraak met hen had. Was wel een fijn gesprek maar nu denk ik weer continu aan mijn ex. Ook met heel erg gemengde gevoelens. Van hem haten dat hij opeens via sms besloot er een punt achter te zetten en mij dan te blokkeren op alles, tot hem heel erg missen wanneer ik dan weer denk dat hij ook goed was voor mij toen we elke keer elkaar opnieuw zagen, en tot panikeren wanneer ik denk dat elke keer hij inderdaad goed was voor mij 1 grote leugen was.... er ging ooit wel een dag aankomen dat de situatie zodanig ging escaleren dat een deftige afsluiting vrijwel onmogelijk was, maar heb het er zo moeilijk mee...

Ik kreeg van het team ook weer de vraag hoe ik de komende week zie, en ik kon daar geen deftig antwoord op geven, ik weet niet hoe ik mij volgende week ga voelen, of ik al dan niet het aan kan om terug eens onder de mensen te komen.. Vrijdag heb ik een afspraak met mijn therapeut, en op dit moment is dat de enige zekerheid die ik heb voor de komende week...

Hoe is jouw weekend ondertussen verlopen R.?
Liefs,
M.
(8069) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-26 06:44:00
Zaterdag had mijn ex2 (moeder van mijn dochter) zoals ik haar vaak noem aan anderen om het verschil met Misha aan te kunnen geven de kinderen van vrienden op bezoek .. ik bracht mijn dochter en ven blijven hangen .. rest van de dag tot en met het eten.
Was een fijne dag en dan ben je door de afleiding ook weer even gewoon Richard.

Ik kwam thuis .. en de verveling slaat toe .. uiteindelijk in slaap gevallen.

Zondag .. vroeg wakker na een droom over Misha, ..die ik nu eigenlijk om de twee dagen wel heb .. niets gepland vandaag .. huis opgeruimd, 08.45 klaar .. naar de sportschool, maar dan geb je de gele dag nog voor je zonder plan. Dan maar een korte sessie sportschool, zodat ik dan 's middags nog energie heb om te kunnen hardlopen .. uiteindelijk kijk je tv TT Assen en Formule1 .. eten klaar maken .. en je valt weer in een zwart diep gat.

Morgen gaan we dan eindelijk weer proberen te werken, spreek je jezelf moet in, maar tegelijkertijd ontstaat er weer blinde paniek bij die gedachte.

Kortom .. ook ik kan weinig plannen maken .. geen idee wat me deze week weer boven het hoofd hangt, kan ik werken of ben ik straks weer van slag door tegenslag of trek ik een klant door de telefoon? ..
Kleine stapjes zetten en proberen te vertrouwen op de goede afloop.

Het is echt zo bijzonder M. .. als ik jouw verhaal lees .. het is precies wat ik mee maak. Afkicken van een narcistisch borderliner, terwijl je er zelf ook een bent.
Wat het zo moeilijk maakt, .. ik dreef steeds op het nieuwe verliefdheidsgevoel of de zoektocht naar een nieuwe liefde .. nu is dat beiden gestopt.
Ik zoek nauwelijks en als ik wat tegenkom, dan is het kansloos door mijn gevoel voor Misha of omdat ik er onvoldoende energie in steek of niet meer durf.
En dan is het leven ineens zo ongelooflijk saai .. en daar kan ik zoiezo niet mee omgaan.
Dat zijn ook de momenten dat de zelfmoordgedachten op gaan spelen.
Wat doe ik hier nog?

Nu maar weer douchen, was ophangen, keuken opruimen, koffie .. straks wat werken en dan vanmiddag naar de crisisdienst voor het crisisplan. En dan maar weer sporten ergens ..
Veel sterkte M. en ik hoop dat je week beter verloopt dan die van vorige week.
(8072) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-26 12:39:00
Hallo iedereen,
Het is inmiddels al weer een jaar geleden dat ik op dit forum schreef. Ik schreef onder de naam anoniempje en zat in het buitenland. Missschien zitten mensen van toen nu nog op dit forum. Voor hen en wellicht andere wil ik even een update geven van hoe het nu gaat. Ik ben samen met een hele lieve man, waar bordeline bij is gediagnostiseerd. We zijn door diepe dalen gegaan maar inmiddels gaat het heel erg goed met ons. We hebben ook een zoontje van inmiddels al bijna een half jaar! Ik wil jullie graag meegeven dat borderline te verslaan is! Wij, voornamelijk ik, de partner, hebben altijd vertrouwen gehad dat het beter zal gaan. We hebben het ook bij God neergelegd en ik geloof er echt in dat we samen met God voor me kaar hebben gekregen waar we nu staan. Mijn vriend heeft een aantal sessies integrale therapie gehad met ook EMDR. Al 8 maanden heeft hij geen therapie meer. Mijn vriend is wat sneller boos en gerriteerd dan ik, maar de uitbarstingen zijn voorbij! Ik weet dat het niet bij iedereen zo snel overgaat, maar ik wil jullie toch graag een beetje hoop en moed inspreken om het vol te houden wanneer je samen met je partner in een moeilijke situatie zit. Bij ons was het ook echt een heel diep dal.. en een paar keer dachten we al het gaat beter en dan ging jet toch weer mis. Maar nu is er iets veranderd. Mijn vriend heeft echt rust. Ook heeft hij weer geluk gevonden in het leven en geniet hij ontzettend van ons zoontje. Ook zorgt hij ontzettend goed voor ons. Dus mijn tip is wel echt voor degene die denken dat ze met de liefde van hun leven zijn maar de ziekte in de weg zit. Hou vol! Zoek een goede therapeut die ook vertrouwen heeft in jullie. Uit ervaring weet ik dat iemand met borderline zich zelf ontzettend waardeloos kan vinden. Er is dan een therapeut nodig die dit blijft ontkrachten en zich vooral richt op positieve energie en toekomst. Maar vooral het vertrouwen heeft ons zo ontzettend geholpen. Ik bleef in mijnpartner geloven, mede dankzij God. Geloven helpt ook echt, maar ik begrijp dat dit voor sommige van ons lastig is. Het is ook echt voor jou en gelovige spreken er graag over omdat iedereen graag goed nieuws deelt en wenst dat andere ook gelukkig zijn of worden. Oja nog 1 laatste tip, wij hebben slechte ervaringen met inGeest en de Waag. Ga liever naar een particuliere therapeut.

Als iemand vragen heeft, deel ik graag mijn verhaal.

Liefs, anoniempje
(8073) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-26 17:27:00
Fijn dat je toch even jouw gedachten hebt kunnen verzetten R, ook al was het maar voor even. Bij mij is dat ook zo, eens je weer niets gepland hebt val je terug in een diep gat. Soms begin je je dan af te vragen of je echt letterlijk kan doodgaan van verveling, begin je weer te piekeren, gedachten beginnen weer af te dwalen naar die ene persoon, precies of het een obsessie is... En ergens denk ik dat dat wel zo is, want onze exen verdienen het niet om nog zoveel energie in hen te steken, en onszelf echt letterlijk zot te maken. Want nu ik geen contact meer heb, waar ik wel echt van afzie, ben ik terug mijn "echte ik" aan het worden, niet die crazy meid die begint door te slaan voor het minste, kan ik terug dingen relativeren en helder nadenken. Mijn beste vriend zei me gisteren ook dat hij echt blij was om me terug eens kalm te zien.

Natuurlijk heb ik schrik dat er weer een dag komt, en die zal sowieso komen, dat mijn emoties terug te bovenhand gaan nemen, het is ook nog maar dag 2 dat ik rustig ben, maar ik houd moed. Mijn moeder stelde mij daarnet de vraag waarom ik mijn dagelijkse Alprazolam nog niet genomen had die ze had klaargelegd, maar ik heb ook gewoon geen zin om heel de dag als een zombie te lopen als ik eigenlijk al rustig ben...

Nu verveel ik mij ook heel hard vandaag, heel rare dromen gehad, wat door mijn andere medicatie komt, het leek of ik eigenlijk wakker was omdat ik aan het sms'en was naar vrienden, maar toen ik effectief wakker werd, en naar mijn gsm keek was ik duidelijk gewoon aan het slapen, had geen enkel bericht gestuurd, dat bevestigde mijn beste vriend ook haha. Heel vreemd gevoel.

Volgende week vertrek ik voor 2 weken naar Roemeni om te gaan koken op een scoutskam. een vriend vroeg mij mee omdat hij wel dacht dat even in de natuur tot rust komen, zonder allerlei prikkels van sociale media en gewoon mijn omgeving, een goed idee zou zijn. Uiteraard stress ik ergens wel, wat als ik daar ineens doorsla? Hij en de andere mensen van zijn leiding weten van mijn problematiek en zullen klaarstaan, maar wat als dat niet genoeg is? Het is niet dat ik even naar huis kan gaan als ik zover weg zit...

Zou het wel leuk vinden mochten wij wat persoonlijker kunnen berichten naar elkaar dan op zo een algemeen forum hier, maar ik zie niet ergens dat je hier priv berichten kan sturen? Want ik voel dat ik hier een heel dagboek aan het schrijven ben voor bijna gans de wereld haha.

Liefs, M.
(8074) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-26 19:36:00
I Know M.

stuur een bericht naar mail@heinpragt.com en vraag maar naar het emailadres van Richard .. heb ik al eerder gedaan en is wat mij betreft prima. Als mensen trouwens alle berichten terug gaan lezen waar de zin steeds afgesloten wordt met twee puntjes dan heb je volgens mij inmiddels ook wel een aardige bestseller in handen. Misschien moet ik Ronald Giphart eens vragen of hij interesse heeft in een goed vervolg op zijn Borderlinertje.

Twee weken eruit .. gaat je echt wel goed doen.
Ik zie jouw bericht vanzelf wel verschijnen.
(8075) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-26 20:12:00
Vandaag naar de crisisdienst .. bleek een intake voor een crisisplan en 24/7 mogelijkheid om te kunnen bellen .. moet er morgen weer heen voor het echte plan.

Vanochtend helemaal klaar om te werken .. er ging 1 ding mis en boem .. je bent weer terug bij af .. vervolgens drie uur de tijd lopen doden met wandelen.
Na het gesprek bij de crisisdienst .. ook hier weer een dichte deur voor datgene wat mij echt verder zou helpen .. een gesprek om het los te kunnen laten.

En vervolgens begon het gevoel weer: de onmacht, de pijn van in de steek gelaten worden zonder echte aanleiding en uitleg, zonder ook jouw kant van het verhaal te kunnen doen ..

Ex2 wordt helemaal gek van me: die zegt: het is de meest slechte persoon die je in je leven ooit bent tegen gekomen, .. zij houdt op geen enkele manier rekening met jou en jouw gevoelens, .. waarom maak jij je nog druk om zo'n peace of shit, .. het is een mislukt persoon van binnen en van buiten. Ga er boven staan. Iemand die jou zo slecht behandeld heeft, die het geen moer uitmaakte of jij een tweede hartaanval kreeg of niet, die allerlei conclusies heeft getrokken, zonder te checken of jij het zo wel bedoelde, die jou niet eens meer de kans heeft gegund om hierover een gesprek aan te gaan, die jouw brieven niet las of er op reageerde, die vervolgens aangifte tegen je deed omdat je het daar moeilijk mee had en die precies dezelfde stoornis heeft, maar jou niet eens op weg wil helpen om eruit te komen of om je in ieder geval te steunen of nog eens bij jou genformeerd heeft hoe het met je gaat.

En daar maak je je dan zo druk om?
Best gek eigenlijk.

Ja, .. eigenlijk behoorlijk idioot .. tegen elk ander persoon zou ik ook zeggen .. GAST, .. laat die idioot lekker in de stront zakken!

Wat is dat toch waardoor mij dat niet lukt? Waarom is het niet mogelijk om dit zo maar los te laten?
Als ik dat zou weten .. ik heb ook echt geen idee hoe ik haar kan loslaten ..

Net ook weer .. ga ik even frisbeen met mijn dochter. Heel leuk, lekker in de zon, nog wat contact met wat buren. Ineens schiet mijn gedachte weer naar haar en boem, ik ben weer terug 10 maanden geleden, .. mijn gezicht verhard, ik ben er niet meer bij .. ik geef aan dat ik weer terug naar huis wil, mijn dochter wil graag nog verder .. en we gaan weer naar huis, .. en thuisgekomen, zit ik nu als een gek dit bericht te tikken ..

PFFF, .. de hel op aarde .. wanneer kom ik hier eindelijk uit!!

Ik kan het maar niet loslaten .. wat moet ik doen?
(8076) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-06-26 20:57:00
Zal ik zeker doen! En ja hoor, mijn moeder vraagt mij soms ook, waarom zou je geen boek beginnen schrijven, instant een bestseller jouw leven haha.

Inderdaad, het enigste wat kan helpen, en dat mijn ex mij ook nooit zal gunnen is een gesprek, en ergens begrijp ik het, we hebben al zoveel keren "een laatste gesprek" gehad, wat dan weer eindigt in afspreken en koppeltje spelen. Maar ik breek mijn hoofd op de gedachte dat hij mij haat, ik een gek persoon ben, mij hoogstwss overal slecht praat... Allemaal gedachten die door mijn hoofd spoken, en ik ga nooit echt weten hoe hij zich echt voelt tov mij. Dus loslaten is de enige manier vrees ik... Ik probeer te denken aan alle negatieve dingen in onze relatie, om mijzelf elke keer opnieuw te overtuigen dat het gewoon niet kon werken. En dat doet me wel even beter voelen...

Het enigste wat wij nu kunnen doen is inderdaad van dag tot dag leven. Niet t veel vooruit plannen, niet t veel denken, en wat morgen, en vragen zoals hoe moet ik zonder hen verder, had ik het anders kunnen doen... We moeten gewoon alleen verder, we hebben het al gekund, dus waarom deze keer niet? ;)

Liefs, M.
(8077) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-07-15 16:19:00
Hallo,

Mijn vriendin heeft borderline (diagnose van de psychiater ), dit heeft ze mij in alle eerlijkheid verteld na 1 maand. We zijn nu bijna zo een 10 jaar samen met ups en downs. Ik had me goed ingelezen over wat ik kon verwachten, maar je kan je er blijkbaar niet op voorbereiden. Voorop gesteld.. ik hou erg veel van haar en we hebben een kind samen. Maar we hebben een hele zware periode achter de rug van financile ellende, een periode die zij niet wil of kan los laten. Als we dan weer eens woorden hebben over die periode, die ik graag achter me wil laten en weer wil bouwen aan de toekomst.. krijg ik alleen maar verwijten. Nogmaals ik hou veel van haar.. maar ik trek het niet meer, ben bang om de relatie te beindigen gezien de gevolgen nog al heftig kunnen zijn. Moet ook aan een fantastisch kind denken.. ik weet dat als ik weg zou gaan, zij hem tegen mij op gaat zetten.. of erger zij zich zelf van het leven neemt. Probleem namelijk is dat zij niet meer wilt in zien dat ze een probleem heeft en ook geen professionele hulp meer wilt.

Hoe kan ik haar er van overtuigen dat het wel nodig voor dat ik beslissingen ga nemen waar ik spijt van krijg door gevolgen van de breuk?

Ik ben echt radeloos..
(8098) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-07-16 13:30:00
Fight fire with fire, vindt een andere borderliner en laat die met haar praten.
Het probleem is dat elke borderliner moeite heeft met een of meer van de volgende krenkingen:

-afwijzing
-niet serieus genomen worden
-kritiek
-tegenslagen
-verwijten
-
Zodra je haar dus terecht wil wijzen of dreigt met afwijzing of dat zij het gevoel krijgt dat het naar een afwijzing zou kunnen gaan, of dat je haar wilt dwingen, manipuleren richting behandeling of iets anders wat zij niet wil, .. dat treed automatisch haar afweermechanisme in werking.

En dat is vechten of vluchten.

Iemand met Borderline, die onder behandeling is of de behandeling heeft afgerond kan MISSCHIEN makkelijker de connectie leggen.

Maar goed, .. makkelijk is het niet, want als een borderliner eenmaal een standpunt heeft ingenomen, dan komt zij daar maar moeilijk op terug.

Waar vind je die borderliner?

Hier op het forum of anders stichting borderline via lotgenotencontact die je kunt bellen.
Heel veel sterkte en ik hoop voor je dat jouw borderliner tot inkeer komt en zich wil laten helpen.
(8099) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-07-26 11:19:00
Update R.:

Omdat er toch maar weinig plekken zijn waar ik mijn verhaal kwijt kan, hier maar even een update geven van hoe het gaat.

Inmiddels zitten we in maand 11 na de breuk.
11 maandenlang niet kunnen werken in mijn eigen bedrijf. Het is een wonder dat het nog zolang heeft kunnen duren. Maar nu is de rek eruit. Een paar opdrachten gaan nu echt stoppen en omdat er niet tot nauwelijks iets gezaaid is, zal er ook niets nieuws starten.

Elke keer als ik alle moed bij elkaar geraapt heb om weer te beginnen met werken dan gaan de gedachten naar alle financile problemen die op me af zullen komen als het niet lukt. Het gevolg: faalangst, ergens aan beginnen en bij een kleine tegenslag weer dagen van de kaart.

Nu hebben ze dan besloten dat ik over moet gaan naar medicijnen. Fluoxetine .. klonk allemaal goed. Heb je het eenmaal een paar dagen geslikt hoor je dat het gewoon Prozac is. Het medicijn waar je iedereen altijd steen en been over hoort klagen.
Anyway, vertrouw maar op de psych.
Inmiddels 10 dagen onderweg. Eerste dagen was het de hel op aarde. Het had maar dit gescheeld of ik had iemand met een kandelaar van deze wereld geslagen en de volgende dag was 1 groot jankfestijn. Kortom .. heftig. Maar dan 4 dagen dat het lijkt alsof dit jou echt gaat helpen. Nauwelijks nog terugkijken en als je dat doet, voel je er niets negatiefs bij .. oh ja, zo voelde ik me voordat ik haar was tegen gekomen.

Maar dan in het weekend als je dochter er is, dan slaat het weer helemaal om: je kaken staan strak op elkaar, ogen puilen uit hun kassen. En dan flip je uit je dak over een afstandbediening en nog wat onbenulligs.
Voorlopig blijft zij nu bij haar moeder totdat ik mezelf weer een beetje onder controle heb.

In deze situatie klanten bellen, .. wat denk je zelf?
Dat gaat dus totaal niet.

We gaan deze week officieel maar contact leggen met het ondernemersloket van de Gemeente voor bijstand of hulp.

KORTOM: het ziet er nu naar uit dat het faillissement ook daadwerkelijk zal gaan gebeuren.
Een volgende stap kan ik dan ook al uittekenen .. uitzetting uit mijn te dure huis.

Met andere woorden .. schade meer dan 120.000 EUR, blijvende schade ook aan mijn kind en hoe zij naar mij kijkt, je komt op straat te staan, door dit alles ook ruzie met mijn moeder, .. kortom, alles is kapot gemaakt.

En dat alles omdat er een KUT-narcist ineens besloten had dat mijn borderline maar geactiveerd moest worden? En totaal geen respect voor je op kan brengen als je helemaal kapot gaat? En waarom? Al schiet je me lek, .. ik heb na 11 maanden nog altijd geen idee.

Het is voor haar echt te hopen dat ik nog in kan blijven zien dat ik mijn dochter er juist extra mee heb als mijn stoppen doorslaan en ik dan ook zelf niet meer kan bepalen wanneer en of ik nog in de zon kan liggen op het strand.
(8113) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-01 17:15:00
Hi R,

Hoop dat het wat beter gaat. Financile problemen zijn klote. Maar je zit wel enorm in
je slachtofferrol, en vanuit daar dus woede.
Ik ken het hoor. Het is geen oordeel. Als er bij mij teveel gebeurd kan ik me ook nog steeds
zo voelen als jij. Ook dat dreigende / agressieve.
Als ik wat ben gekalmeerd, bedenk ik me altijd:
wie is er monenteel aan het roer? De stuurman of de bedelknaap?
We zwelgen dan in onze machteloosheid en denken het recht te
hebben anderen te schaden.
Echter gedragen we ons als bedelknapen. De machteloosheid en woede is uit onze jeugd.
Het lijkt nu, maar dat is niet zo. We zijn immers volwassen en sterk en zijn niet meer machteloos.
We kunnen stuurmannen zijn en ons leven beheren.
Stop dus met het zijn van de bedelknaap die bedelt om een oplossing door zijn
machteloosheid. Het hoeft namelijk niet meer...

Misschien helpt dit je een beetje. Ik gebruik de vraag: ben ik stuurman of bedelknaap
nog steeds ....

Groet
Belinda
(8117) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-06 09:16:00
Hi Belinda,

Dank voor je reactie.
De vergelijking die je maakt zal ik de komende week eens goed op me laten inwerken. Ik denk dat er zeker wel iets bruikbaars in zit.

Het probleem waar ik mee te maken heb, is op dit moment nog niet controleerbaar.
Inmiddels slik ik ruim 2 weken Prozac/Fluoxetine. Naast de opvliegers, die goed vergelijkbaar zijn met overgangsverschijnselen bij vrouwen merk ik hiervan dat ik soms midden op de dag ineens een zware paniekaanval krijg, met hyperventilatie en een veel te snelle ademhaling. Deze gaat vervolgens over in een immense pijn (gevoel van verlating en liefdesverdriet, boosheid) .. in die laatste fase zit ik dan inderdaad in de slachtofferrol.

Hoe het bij mij doorgaans werkt:
Ik ervaar een bepaalde spanning/oplopende frustratie/irritatie. Dan maak ik mezelf groot door fel te reageren .. Dus de ballon wordt opgeblazen door spanningen en vervolgens wordt deze lek geprikt .. spanning eraf .. en ik kan weer verder.

In de situatie waarin ik nu zit, is de ballon opgeblazen naar een niveau dat deze op springen staat, maar omdat ik niet de kans krijg om Misha in de ogen te kijken en te spreken gaat de druk er niet af. Daarmee houdt zij mij emotioneel gevangen.

DUS: ..
Ja, .. je hebt daarmee een instrument om naar jezelf te kijken: stuurman/bedelknaap ..
Echter, .. bij mij heb ik nog niet de weg gevonden om ook daadwerkelijk het stuur over mijn emoties aan te grijpen. De paniekaanvallen komen ineens opzetten en ik heb nog geen idee hoe ik dat kan ombuigen.

Daarnaast ben ik nog altijd verliefd op Misha (althans .. het gezonde deel van haar), zelfs na alle ellende gaat dat niet weg.

Bedankt voor je bericht. Het is erg fijn om in een tijd dat vrijwel alles misloopt, steun te ervaren bij iemand die zich ook in mij kan verplaatsen.

Hoe gaat het met jou?
Nog altijd vrij stabiel en vol met eigenwaarde?

gr
Richard
(8121) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-07 09:44:00
Dag allen,
Wat een rust op de site....
Even iets met jullie delen. Ik probeer wel eens uit te leggen hoe mijn relatie met mijn ex met borderline was en gebruik dan een voorbeeld. Iemand zonder benen, dat zie je aan de buitenkant, maar iemand met psychische problemen dat zie je niet aan de buitenkant. Dat maakt het al een stuk lastiger. Maar wat nou als degene ook niet ziet dat hij een probleem heeft. Dus alsof degene zonder benen niet ziet dat hij geen benen heeft en overtuigd is dat hij wel benen heeft. Iedere keer als er dan iets fout gaat, dan geeft hij de ander de schuld. Bijvoorbeeld, als hij de trap niet opkomt, is het omdat jij de trap te schuin gemaakt hebt, als hij niet kan auto rijden, dan is dat omdat jij hem teveel afleid. Als hij valt, dan is het jouw schuld omdat je hem niet ondersteunt. Zolang iemand niet ziet dat hij geen benen heeft, dan beschuldigd hij de ander van alles wat fout gaat in zijn leven. De ander probeert eerst te helpen omdat die ziet dat hij een beperking heeft, daarna probeert de ander uit alle macht aan te tonen dat hij geen benen heeft en als dat ook niet lukt, dan ga je soms nog mee ook. Jahoor het komt door mij dat je valt. Hoe gek kan het zijn. Dan probeer je hulp in te schakelen, misschien is er een dokter die een beenprothese kan maken ;-). Maar degene wil helemaal geen beenprothese, want die denkt gewoon benen te hebben en wordt alleen maar boos wanneer je deze hulp biedt.
Dus wat kan je uiteindelijk doen als partner, is loslaten. Loslaten en hopen dat degene ooit zelf tot het inzicht komt dat hij geen benen heeft. Pas dan is er verandering mogelijk en niet eerder.

R, ik heb niet eerder op je gereageerd en doe dat ook liever niet. Dat komt mede doordat ik je reacties in het begin erg narcistisch vond en ik daar persoonlijk niet goed mee om kan gaan. Ik zie echter ook dat je ontzettend hard werk en vooruitgang boekt. Maar zolang je het nog hebt over de ander die jou alles aan heeft gedaan, denk ik dat je de kans mist om echt vooruitgang te boeken. Hetzelfde geld overigens ook voor mij al expartner hoor. Zolang ik mijn ex de schuld geef, blijf ik staan. Pas toen ik mijn aandeel zag, kon ik verder komen.

Anoniempje, fijn dat je nog iets van je laat horen en ik weet je verhalen van vorig jaar nog. Ik ben blij voor jullie dat het zo goed gaat en wens jullie alle succes toe. Ik vind je tip om vol te houden (als partner van) op zich heel mooi, maar het gaat niet altijd op. Soms moet je juist opgeven en aan jezelf en je eigen gezondheid denken. Borderline gaat niet zomaar over, het is een diepgeworteld patroon in je persoonlijkheid en na jaren en jaren therapie zie je vooruitgang en soms in die mate dat je niet meer van een stoornis kunt spreken. Mogelijk heeft jouw partner PTSS gehad, wat na een aantal EMDR sessies over kan gaan of mogelijk heeft jouw partner een goede periode. Mijn ex is ook zo'n 9 maanden klachten vrij geweest toen ik zwanger was en toen ons kindje er net was, daarna barstte de hel echter los... Ik hoop natuurlijk op het eerste voor jullie en dat het goed blijft gaan!

Verder gaat het met mij en mijn dochtertje erg goed. We zoeken haar vader soms op in Turkije. De laatste keer was het een erg goed bezoek. Zo goed dat het tussen ons ging, zo goed ging het eigenlijk niet eerder. Zodra we terug waren in Nederland begon het afstoten echter weer in alle mate (was te verwachten). We moesten minder vaak langs komen en minder vaak bellen. Ik gaf aan je duwt ons weer weg, helemaal niet waar natuurlijk, dat doet hij nooit (ik: je hebt geen benen, hij: echt wel, ik heb wel benen, jij kijkt gewoon niet goed, dat niveau weer). Ik begrijp het vanuit zijn ziekte, want dat is het. Een heel ernstige ziekte. Een ziekte waar ik niets aan kan doen, alleen hij zelf...

Liefs Divera
(8123) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-09 12:15:00
Ik heb ook 6jaar samen geweest met iemand met borderline. Wat ik onthou is dit kan nooit een gelijkwaardige relatie zijn... Haar moet iedereen begrijpen, maar dat je er zelf onderdoor gaat begrijpen ze niet of minimaliseren ze.. Ik geef de moed volledig op, sta weer helemaal alleen in een groot huis,.. Ik heb laatste maanden leren voelen wat het is echt iemand graag zien en te respecteren... Ik kan nooit nog terug naar de vorige situatie want ik weet nu ook dat het anders kan in de liefde. Ik heb alles gedaan voor het te begrijpen, relativeren zeggen sommige maar theoretisch is dat allemaal gemakkelijk gezegd.. Ik was volledig mijn identiteit verloren. En neen dat verdien ik niet.. Het kan allemaal goed zijn dat mensen die borderline ontwikkelen een zware jeugd hebben gehad, ed. Maar er zijn grenzen, ik vind dat ze vlug dit excuus klaar hebben liggen voor wanneer ze iets doen dat echt niet door de beugel kan. Maar als jij eens ruzie hebt en wijst haar op haar borderline, dan bestempeld je.. Zal altijd wel iets zijn waardoor deze personen op hun tenen zijn getrapt.. Ik ben er bijna helemaal onderdoor gegaan.. Altijd vergeven,... Nog een kans, nog een kans. En op einde van het verhaal ben je als partner de dupe... Ik heb altijd veel respect voor haar gehad, maar mijn punt is er mag gerust eens wat meer opvang komen voor partners van borderliners.. Wantit word zwaar onderschat en dan maakt mij boos!
(8124) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-10 17:17:00
Hi Belinda,

Thnx voor de reactie en de steun.
Ik had al een hele reactie geschreven en doorgestuurd, maar kennelijk ging er iets mis want ik zie het niet verschijnen.

Inmiddels heb ik je tips ook ter harte genomen.
Het is elke dag weer een verrassing. Bijna elke nacht word ik wakker vanuit een nachtmerrie waarin Misha voorkomt. Soms wel drie of vier keer. Alle energie is dan weg en hoeft er maar dit te gebeuren om uit balans te zijn.

Niemand heeft me ooit zo hard geraakt als deze vrouw.
Zelfs na 6 maanden en bijna een jaar wil ze geen koffie drinken om mij te helpen.
Het is best wel raar terwijl er niets schokkends gebeurt is wat dit verklaard. Zij vind het niet nodig om rekening met mij te houden omdat het maar 2,5 maand duurde.
Dat alleen al is zo weinig empatisch .. het zou mij heel erg helpen, maar zij is vooral met zichzelf bezig.

We zien wel hoe het verder gaat, maar ik wist niet dat er zulke gewetenloze mensfn rondliepen op deze aarde.

Groet,
Richard
(8126) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-11 18:02:00
Hi Divera,

Leuk dat je een keer reageert en bedankt voor het compliment.
Elke keer als ik me teveel met haar bezig hou gaat het mis.
Dus ik heb haar nu maar definitief verwijderd en zoek het niet meer op. Geeft veel rust.
De pijn zal nog wel even blijven, maar ik heb het maar geaccepteerd zoals het is.

Met haar kun je ook gewoon geen normale band opbouwen.

Jij ook veel sterkte .. ik zie wel een verband tussen de jouwe en de mijne .. volgens mij noemen ze dat borderline-laag .. borderline in combinatie met een lage intelligentie. Dan willen en kunnen ze niet aan zichzelf werken.
Zelf ben ik dan een borderline-middel of hoog.. uitekndelijk kom ik hier wel beter uit.
Ook mijn begeleider ziet dat ik steeds meer naar mezelf kan kijken en grote stappen maak.
We gaan het meemaken.

Veel succes allemaal!
(8127) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-12 10:56:00
Mijn ex partner, behept met deze rotziekte, zei bij herhaling: Nog een keer.....en dan..
Nog 1 keer praten, dan kan ik het loslaten.
Nog een keer afspreken, dan laat ik je met rust.
Nog een brief van jou, dan kan ik weer verder.
Nog een keer dit
Nog een keer dat
Nog een keer zus
en zo.

En nooit bleef het bij die ene keer want dan was er weer een volgende ene keer waardoor hij het pas echt achter zich kon laten.

Op een gegeven moment was het voor mij definitief de laatste keer en dit heb ik duidelijk gezegd. Toen was het hek pas echt van de dam. Want zou er dan toch nog niet een laatste keer....want dan kon hij het pas ect...etc etc etc.
Voor iemand met Borderline is er geen laatste keer want er zal altijd weer iets zijn wat weer een volgende laatste keer is.
Iemand anders is niet verantwoordelijk voor de ziekte, die al erg genoeg is. Precies wat Divera aangeeft, de enige die hierin stappen kan nemen is de persoon met BPS zelf. Toen mijn ex na anderhalf jaar (!) inzag dat contact met mij op wat voor wijze dan ook een zinloze zaak was, heeft hij therapie aanvaard. MBT oftewel Mental Besed Treatment. Om te leren omgaan met die oplopende spanning die jij, R, zo treffend beschrijft en ook zo duidelijk zichtbaar is in loop van je berichten. Je geeft hiermee een duidelijk inzicht in het verloop van die spanning.
Deze therapie lost de ziekte niet op maar leert de persoon met omgaan om het knappen van de spanning (in de vorm van agressie, zelfmutilatie, misbruik van middelen of wat dan ook) voor te zijn.
Trouwens Divera en Belinda, wat beeldende en begrijpelijke omschrijving. En Richard, dank voor het inzicht wat je geeft in het slopende karakter van deze ziekte en succes met de stappen die je neemt. Gr Trea
(8128) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-12 12:48:00
R.,
Je blijft maar hopen op een afspraak met haar waarin je uitleg denkt te krijgen. Maar wat denk je te gaan horen als ze je ooit te woord wil staan? Probeer patronen te zien bij mensen met borderline, dan kun je hun handelen voorspellen. Als ze al met uitleg komt, dan zal zij zaken zo verdraaien dat bepaalde besluiten in het verleden alsnog jouw schuld zijn. Voorval X van jou zorgt voor besluit Y van haar. Iemand met borderline zal nooit zeggen dat zijn of haar acties opzichzelfstaand zijn en daar verantwoordelijkheid voor nemen (bijvoorbeeld excuses aanbieden). Het gedrag van de partner veroorzaakt hun gedrag. Ze zal je dus alleen maar dieper in de put praten en nog meer boosheid creren. Afgaande je reacties hier is dat het laatste wat je kunt gebruiken. Ik schrik van de woede die je hebt.
Kortom: je gaat geen antwoorden krijgen. Het is heel lastig, maar accepteer dat. Dat is de enige manier om in te zien dat je haar niet langer nodig hebt om verder te leven.
Thomas
(8129) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-13 20:32:00
Ha ha ha, ..
Nou de afgelopen twee weken en ook wel een paar speciale dagen in de afgelopen maanden was ik inderdaad extreem gevaarlijk Thomas :)

Gelukkig heb ik iets meer hersenen dan pure impuls ..

Dank voor alle reacties. Het is heel vreemd als je op je 45e nog jezelf moet leren kennen en eigenlijk je hele persoonlijkheid moet gaan veranderen.
Maar hey .. ik ben vrij doelgericht dus nu we eraan begonnen zijn, zullen we het ook succesvol volbrengen ook.

Die Prozac doet lekker zijn werk. Ik zat gisteren in de auto en kon alles overzien en terugkijken zonder alle extreme emoties .. inmiddels zijn de medicijnen in een stabiele bandbreedte gekomen. En voelde ik me sinds tijden weer eens gelukkig.
Als dit zo blijft kan ik een hoop meer hebben en pakken we alles ook weer aan, zodanig dat we hier uiteindelijk goed uitkomen.

Als je inderdaad alle reacties terug zou lezen vanaf sept/okt vorig jaar dan heb je als student psychologie wel een aardig inkijkje in een pure borderline/narcist ..

Richard
(8131) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-14 17:44:00
Nog 1 laatste keer, nog 1 laatste keer ..

Maar ja, .. jullie hebben elkaar wel in de ogen kunnen kijken.
Ik moet er mee leven dat iemand het pal na een hartaanval uitmaakt via de app en je nooit meer de kans geeft om met je te praten.

Hebben jullie enig idee wat dat met je doet?
En als je je dan ook nog realiseert dat je borderline bent en alles dus veel harder aankomt ..

Ook vandaag gaan mijn gedachten er weer naar terug. De prozac voorkomt dat ik de pijn tot in elke vezel van mijn lichaam voel, .. maar het dis-respect, de uitzichtloosheid, het nooit antwoord krijgen op, .. dat voelt gewoon zo onrechtvaardig. Zo onbegrijpelijk.
Dat gaat ook echt niet zomaar weg.

En als een vriendin van je dan met haar belt en vertelt wat het met je leven gedaan heeft, dat ze mij niet meer terug herkent van de persoon die ik ooit was, dat je weet welke schade er is aangericht aan mij, mijn ex, mijn bedrijf, mijn dochter, ..
En alles wat er nog komen gaat ..

En die vriendin belt je dan op en zegt: ik heb op haar ingesproken, heb haar ook aangegeven dat het voor jou belangrijk is, dat je anders er misschien niet bovenop komt, dat zij het erg fijn zou vinden als ze toch ergens de mogelijkheid zou vinden om gewoon even een kop koffie te drinken ..

En ze dan doodleuk zegt .. ja vervelend voor hem, maar daar heb ik niets mee te maken .. als we nou nog getrouwd zouden zijn, dan is het wat anders .. maar het duurde maar 2, maand (waarmee ze dus zegt .. prima hoor om iemand pal na een hartaanval via de app uit te maken en volledig aan zijn lot over te laten) ..

Het is de meest erge vorm van iemand emotioneel mishandelen als je ziet wat het met iemand doet en je dan alleen maar aan jezelf denkt.
Tuurlijk .. ik ben ook borderliner/narcist, maar zo gewetenloos iemand kapot maken ..

Het is heel moeilijk om hiermee te kunnen leven.
De boosheid is er ook nog steeds en er moet me gewoon iets beters gebeuren wil ik dit echt achter me kunnen laten.

Hoe kun je zo met iemand omgaan, waar je eerst zo enthousiast over praatte met anderen?
Onbegrijpelijk.

Maar het maakt alweer nieuwe slachtoffers .. ideaal voor de GGZ .. een continue aanstroom van nieuwe clinten.

groet,
Richard
(8132) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-16 20:59:00
Nou Richard, ik heb het ook van de een op de andere dag uitgemaakt. Telefonisch zelfs. Dat was uiteraard niet de bedoeling. Na een ruzie (de zoveelste) wilde ik even een moment voor mijzelf, om alles te overdenken. Even een middag een stap terug uit de gespannen sfeer en m'n energievretende partner. Tot ze belde, een aantal keer. Ze voelde waarschijnlijk al aan dat het foute boel was. Aanvankelijk wilde ik overigens een time-out in onze relatie voorstellen. Ik gaf aan om die avond samen alles uit te praten, zoiets telefonisch bespreken werkt nou eenmaal niet. Zij zat notabene in de auto. Maar ze bleef maar etteren en het bloed onder m'n nagels vandaan halen. Ze was al onderweg en zou in een uurtje thuis zijn. Dat afwachten vond ze te lastig, het moest en zou terwijl ze in de auto zat door de telefoon uitgepraat worden, want ze bleef de druk maar opvoeren en reacties uitlokken (ruzie zoeken). Voor mij een teken dat mijn wens om even met rust gelaten te worden ook op geen enkele manier gerespecteerd werd, terwijl ik het graag wilde uitpraten maar niet over de telefoon. Op een gegeven moment had ze mij zo pissig gemaakt dat ik al geen zin meer had in een time-out en haar heb medegedeeld dat het uit was. Toen ontplofte natuurlijk de bom.

Uiteraard heb ik haar de dag erna wel over de vloer gehad en hebben we gepraat. Maar eigenlijk elke poging (ook in de dagen/weken daarna) om haar duidelijk te maken waarom ik niet meer met haar verder wilde zag ze als een grote aanval op haar persoon. Dat is uiteraard een logische reactie, zeker in een emotionele periode. Maar ze kon er heel moeilijk mee omgaan en bleef daar lang in hangen; uiteindelijk had ik heel haar leven kapot gemaakt en was dit in haar ogen een soort oorlogsverklaring. De verwijten naar mij stapelden zich ook snel op. In het begin ben ik dat gesprek nog wel aangegaan en heb ik de verwijten ook deels geslikt, maar ze bleef maar contact zoeken en smeken om een gesprek. Na een tijdje was het een herhaling van zetten en alleen nog moddergooien. Het zou toch tot niets leiden, in mijn ogen.

Ze gaf aan dat ze nooit antwoorden heeft gehad op haar vragen. Die had ze wel, meermaals. Alleen waren het niet de antwoorden die ze wilde horen. Dat veroorzaakt een soort kortsluiting met (extreme) boosheid tot gevolg. En die boosheid richtte zich uiteraard op mij middels honderden berichtjes via WhatsApp (de enige manier waarop ze mij nog kon bereiken), op de meest gekke tijden. Op een gegeven moment ben ik haar dan ook volledig gaan negeren. Dat maakte haar nog kwader. Het zij zo. De enige manier waarop ik haar nog zou kunnen helpen is haar terugnemen. Dat ging niet gebeuren.

Wat betreft je periode met hartaanval: uiteraard hoor je elkaar door dik en dun te steunen. Zeker bij een hartaanval. Het klinkt heel cru, maar (en dat is mijn ervaring) heeft iemand met borderline eigenlijk altijd een reden waarom iets acceptabel of juist onacceptabel is. Als m'n ex een woedeuitbarsting had wist ze dat altijd een reden te geven. Idem bij een tegenreactie van mij die haar niet zinde, er was altijd wel iets waarom ik haar op dat moment met een fluwelen handschoen moest behandelen. Stress, gezondheid, studie, een bijzondere gelegenheid, etc. In een gezonde relatie is dat allemaal een prima argument om iemand tijdelijk te ontzien, maar terugkijkend op mijn relatie werden die excuses wel erg vaak uit de hoge hoed getrokken om haar eigen gedrag goed te praten of mijn gedrag te manipuleren. Met andere woorden: steun mag je verwachten, maar niet forceren.

Richard, jouw geluk mag niet afhangen van een ander. Zorg dat je zelf weer gelukkig kunt zijn. Volgens mij ben je echt al op de goede weg :) Een gezonde relatie is een aanvulling op je geluk. Zet Misha uit je hoofd. Zij gaat je vragen niet beantwoorden, je ook niet terugnemen en het enige waar je haar nog voor nodig lijkt te hebben is je woede uiten. Woede zorgt voor een negatieve spiraal, heb je niks aan. Trek er verder lering uit zodat je niet dezelfde fouten begaat in toekomstige relaties. Je hebt jezelf nu ook wat beter leren kennen, dat is ook wat waard. Ga door met je therapie en probeer je energie in positieve zaken te steken. Geniet van de kleine dingen in het leven, ga samen met je dochter zelfgemaakte croissantjes bakken, avondwandeling tijdens zonsondergang, enz. Of ga een periode knallen voor je bedrijf, kost bakken energie maar zorgt voor afleiding en het kan je ook weer positieve energie geven als je daar de boel op de rit krijgt, waardering van klanten krijgt etc.

Thomas
(8134) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-17 10:02:00
Hoi Richard, dank je voor je reactie. Niet om nou perse mijn gelijk te behalen maar ex dacht er toch werkelijk anders over. Hij vond dat ik hem schandalig had laten vallen, dat hij geen eerlijke kans had gekregen zijn kant van het verhaal te vertellen (duh), dat het mijn schuld was dat hij daardoor weer aan de drank was geraakt, dat hij weer aan zijn koopzucht had toegegeven, dat hij dicht bij de rand van het einde zat en zelfs nadacht uit het leven te stappen. Door MIj, door mijn gedrag en de definitieve punt. En dat ik wel zou voelen dat hij nooit eerlijk de kans had gekregen. En dat hij het wel zou afdwingen om nog een eerlijke kans te krijgen want wat een onfatsoen van mij om het met een SMS te beindigen.
Js, want met een SMS heb ik er definitief een punt achter gezet omdat in gesprekken hij mij telkens weer zo in de war maakte dat ik het gewoon niet trok. Nog een keer dat gekonkel en gezever en gemanipuleer. Laats heb ik een artikel gelezen over gaslighting in combi met bordeline. Spijker recht op zijn kop. Nee, hij vond absoluut niet dat hij nog de kans had gehad ondanks alle laatste keren. Man man man, wat een toestand.
Beste R, je kan boos blijven totdat je een ons weegt maar verschil maakt het toch niet uit. Koop een boksbal, leef je uit en ga door met het nemen van de POSITIEVE stappen die je nu zo goed aan het nemen bent. Want het de ziekte die de emoties oncontroleerbaar maken, niet de situatie en het gebeurde.
Gr T
(8135) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-17 23:11:00
Trea .. ik denk dat je het zeker niet makkelijk gehad hebt. Maar waar jij talloze discussies gehad hebt, wat uiteindelijk leidde tot een definitief sms-je .. is het in mijn geval zonder deze gesprekken en discussies. Daarom, het typische borderline van verlatingsangst en keer op keer ergens op terug willen komen zit er bij haar nauwelijks is. Zij is ook in mijn ogen veel meer een Narcist met borderline, dan een Borderliner met narcistisch trekken.

Bij mij ging het als volgt: er was kennelijk iets wat haar niet aanstaat .. ik gaf tegengas of zoals ik het zeg: ik ben gewoon eerlijk. En dan is haar reactie vluchten, .. dus ze blaast alles af, vlucht van het strand, zwijgt je dood .. maar ondertussen gaat ze dit alles met haar (al even gestoorde vrienden bespreken, die dan lekker gaan stoken) .. een fijn vals groepje mensen.

In plaats van dat ze met je gaat praten.
Maar prima .. koop een bokskbal, geef jezelf een schop onder de reet .. ja, dat soort teksten heb ik al genoeg gehoord.

Ik denk dat voor een groot gedeelte jullie zullen denken dat ik ook borderliner ben en dat er aan mij van alles mankeert .. nou, dan moet je toch eens met mijn ex-vriendin praten, want die weet ook hoe ik was voor ik haar ontmoet heb. En toen was er aan mij vrijwel niets te merken van borderline ..

Dus ik weet niet wat deze persoon gedaan heeft, maar ik weet wel dat zij dit bewust doet en dat het niet zo eenvoudig is om te draaien.

Richard
(8136) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-18 12:12:00
Beste Richard,

Het maakt niet uit wat deze persoon gedaan heeft, het gaat erom wat jij er nu mee gaat doen. Hoe jij verder komt. Zolang je met haar bezig bent, kom jij namelijk niet verder. Dat heeft niets met borderline te maken, dat geldt voor iedereen. Je kunt een ander niet veranderen, je kunt alleen jezelf veranderen. Dat begint bij niet meer kijken naar de ander, maar naar jezelf gaan kijken. Keer op keer op keer op keer. Dat is voor iedereen moeilijk, maar voor iemand met Borderline nog veel moeilijker.
Ik herken je verhaal van je ex erg duidelijk hoor. Mijn ex reageert ook altijd met vluchten, doodzwijgen en zelfs vertrekken naar een ander land, dus de ultieme vlucht. Nooit iets uitpraten. Dat is ook borderline, het uit zich bij ieder net iets anders. Ik vermoed dat mijn ex de pijn van verlaten voelen nooit meer wil voelen (door zijn eerste liefde is hij verlaten en bijna doodgegaan door automutulatie), en dus daarom zelf iedere keer vertrekt voordat hij verlaten kan worden en niet meer terugkijkt. Te beschadigd.
Ik blijf ook bezig in mijn proces en verval ook af en toe weer in mijn oude patroon van met mijn expartner bezig zijn. Weer gaan lezen over borderline, weer contact willen. Na jaren ben ik ook nog steeds bezig om de focus op mezelf te houden. En ja dat lukt me nu veel sneller en beter.
Richard, je hebt nog een mega weg te gaan en waarschijnlijk blijft dit je hele leven een proces. Je zet net de eerste stappen. En ik denk dat dit een beetje overeenkomt met wat Belinda beschreef, ben je bedelknaap (laat je de ander aan het roer staan) of ben je stuurman (sta jij aan het stuur). Richt je op jouw leven. Ze verdient het niet om (nog) zoveel impact op jouw leven te hebben. Succes
Groetjes Divera
(8137) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-18 17:43:00
Wauw, Divera ..
Dank je wel voor deze reactie ..
Eindelijk een kijkje in het leven van een andere borderliner, die ook wegvlucht .. ik kwam dit type nergens anders tegen. Hoe lang ben jij er nu al mee bezig om het los te kunnen laten? Heb je zelf ook borderline-trekken of ben je de enige "normale" hier op de site? (ughmmmboring .. ughm) :)

Binnen nu en een aantal weken zal duidelijk worden of mijn bedrijf de kans krijgt om door te gaan. Mijn begeleider gaat op vakantie en ik heb hem even geschetst wat er zou kunnen gebeuren als ik te horen ga krijgen dat de laatste kans die ik had om als zelfstandige door het leven te gaan definitief verkeken is, ik hierdoor mijn huis uit zal moeten en welk perspectief ik dan heb in de komende 3 jaar.

Hierdoor gingen alle alarmbellen af en heeft hij toch maar voor een flinke achterwacht gezorgd tijdens zijn afwezigheid.

Ik ben in conflict met mijn ego en mijn gekrenkte ziel
.. linksaf is de weg van het accepteren van het verlies, de 120.000 Euro schade, de berusting dat iemand anders jou zodanig kapot heeft gemaakt dat je dromen dit leven niet meer uit gaan komen en dat je de komende jaren op bijstandsniveau zult functioneren. Na een hartaanval en mijn psychische staat is het natuurlijk ondenkbaar dat je je lekker als een vis en loonslaaf in het water door de kantoortuin zult bewegen.
.. rechtsaf is de weg die leidt naar vergelding (en vele malen ergere gevolgen voor mij, mijn ex2 en mijn kind) ..

Rationeel zeg je, joh .. linksaf natuurlijk ..
Maar ja .. Narcist en Borderline .. dus geen idee wat het gaat winnen.
Ik hoop maar dat ik inderdaad verstandiger ben dan emotioneel.
(8138) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-19 14:23:00
hallo
ik ben Philippe uit Belgie, en had een 4 jaar lange relatie met een borderliner, ben 3 maal bedreigt geweest ,ze heeft voor mij het aardappelmes in de tafl geramd en nog een paar andere dingen zijn er gebeurd waarop ik later terug kom in een andere mail. we zijn rond nieuwjaar 2 weken uit elkaar geweest , en toen ik terug naar haar ging was er precies niks gebeurt
in maart zijn we 5 weken uit elkaar geweest en toen ik terug naar haar ging kwam ik binnen daar de deur stond open , toen ze me zag vroeg ze wat wil je drinken ? er werd geen woord gepraat over die voorbije 5 weken precies alsof dit niet gebeurt was ik heb alles voor haar gedaan zelfs in die mate dat haar eigen dochter zei tegen haar dat er nog nooit iemand zo bekommerd was voor haar als ik.
na de zoveelste woordenwisseling (als je dit een woordenwisseling kan noemen) ik kreeg altijd een waterval over me heen ,ben ik weg gegaan en dit is ondertussen 8 weken geleden,
ik neem nu een medicijn in om men gevoelens te dempen daar het is zwaar ,gedurende de week gaat het nog doch in het weekend heb ik vaak de zin om terug te gaan doch probeer om bij men standpunt te blijven en lees haar emails na want daar staat ook het ene na het andere verbaal geweld in,en dit helpt om nee te zeggen doch het is zwaar. Ik ben zelfs naar een psychologe geweest en deze had me verteld dat ik door een rouw proces moet nu. Ik heb haar berichten op gsm gewist alsook haar gsm nummer ik hoor niks meer vn haar.
(8139) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-19 15:21:00
Hoi Philip,

Het is heel erg zwaar wat je doormaakt en al hebt doorgemaakt. Als je de teksten hierboven leest, zul je merken en waarschijnlijk inmiddels wel weten dat je niet de enige bent. De schade die deze mensen (onbewust of bewust, maar door de ziekte) veroorzaken is haast niet te beschrijven.

Daar ben je ook niet zomaar klaar mee. Het is inderdaad een rouwproces. Een rouwproces wat makkelijker zou gaan als je vanuit de ander een normale begripvolle reactie zou kunnen verwachten. Dat gaat alleen niet gebeuren. Als je zelf een gemiddeld gezonde persoonlijkheid hebt, kan je hierdoor helemaal van de kaart raken. Alles wat je verwacht gebeurt niet. Al 8 weken wacht je toch zo af en toe ook eens op een teken van begrip voor jouw situatie. Dat wat jij kennelijk voor haar al keer op keer op keer wel gedaan hebt. Het komt niet.

De reden daarvoor is dat deze persoon leeft in een waanwereld. In deze waanwereld heeft zij jouw handelen veroordeeld en zij is dan ook van mening dat alle schuld bij jou ligt. Vraag me niet waarom, maar dat is wel hoe het werkt.

Ik heb er zelf ook een en ben al een jaar bezig met rouwen. Dag in dag uit zit deze persoon in mijn hoofd en steeds weer benader je de pijn vanuit een gedachte dat er aan de andere kant een mens zit van vlees en bloed, die toch ook gevoel moet hebben, een geweten en zich ook in jou zou moeten kunnen verplaatsen. Helaas .. hun eigen handelen zien zij als volstrekt normaal en daar moet iedereen maar mee om kunnen gaan. Jouw goed bedoelde acties worden gewoon negatief uitgelegd en zodra je komt met jouw pijn of jouw verdriet of jouw wensen, dan wordt er een muur opgetrokken, word je afgeblaft of word je monddood gemaakt. Elke controle word je ontnomen.

Daarmee om leren gaan, is een heel intensief proces waarbij ik inmiddels weet dat je dat niet op eigen kracht kunt. Vaak is er een reden waarom je tot deze beschadigde persoon bent aangetrokken. In veel gevallen zul je zelf ook beschadigd zijn.

Positief bekeken is dit het moment dat je aan jezelf kunt werken om een deel van de schade te herstellen. Maak vooral niet de fout die ik en veel van de mensen die hier schrijven gemaakt hebben, is het niet accepteren van het onvermijdelijke .. het kan niet werken. Zelf zit ik nog altijd te vechten tegen mijn verliefdheid, mijn ego. Ik hoop voor jou dat je die weg niet bewandelt. Uiteindelijk zul je toch moeten toegeven dat het niet gaat en hoe eerder je dat doet, des te minder tijd en energie ben je kwijt.

Heel veel sterkte Philip en als je hulp nodig hebt of een luisterend oor .. we zijn hier voor je.

R.
(8140) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-19 18:23:00
hallo,
een vraag die me al een hele tijd bezig houd ivm borderliners is /hebben deze mensen gevoelens voor liefde die wij kennen? waarom ik dit oa vraag is daar ik 5 weken geen contact met haar had en na die vijf weken ben ik dan terug gegaan stond er nog altijd het hartje in leisteen dat ik voor haar gemaakt had op dezelfde plaats als eerder, ik ben nu stilletjes aan haar venster gaan kijken en het stond er nog altijd dit na 8 weken geen contact meer te hebben. Waarom houden ze dit bij ? is dit een vorm van hypocritie van hij zal wel terug komen? of iets anders??? weet hier iemand een antwoord op?
met dank,
philippe
(8141) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-19 19:35:00
Philippe,

Ik begrijp je vraag. Elke partner van een borderliner of narcist zal door de koude douche zich altijd afvragen of die persoon wel echt om jou gegeven heeft.

En het antwoord is wel degelijk ja. In het begin is alles leuk en top en geweldig. Soms omdat jij misschien precies die aandacht geeft, waar zij zo van gaan groeien. Soms omdat ze je ook gewoon erg leuk vinden.

Op een gegeven moment kunnen ze het niet meer volhouden. Zoeken naar waarom jij het niet bent, in plaats van waarom wel .. ze gaan zich storen aan kleine dingen, zoeken overal iets achter en denken dan te zien dat jij niet te vertrouwen bent of welke kronkel ze ook in hun hoofd krijgen, waardoor jij verandert in een niet zo heel leuk persoon tot zelfs een persoon die in hun ogen het slechtste is wat hen ooit is overkomen .. en met een beetje pech en ik denk voor bijna iedereen hier ook herkenbaar, zullen ze het je nog zeggen ook.

Zo gaf de mijne aan dat de 2,5 maand die we samen waren, 2,5 maand ellende was. Dat kan erg hard binnenkomen als je tot over je oren verliefd bent en vanuit het niets ineens niets goeds meer kan doen. Natuurlijk weet je zelf ook wel dat daar niets van waar is, maar het is een opgebouwde spanning, die van haar afgeblaft moet worden om de spanning kwijt te raken.

Ik voel gewoon als ik jouw verhaal lees de pijn die je nu voelt. Het zoeken naar hele kleine signalen, waaruit je misschien af zou kunnen leiden dat jij toch net zo belangrijk bent voor als haar als zij voor jou. Het is zo herkenbaar .. door de plotselinge breuk, zonder enige poging om er iets aan te veranderen of er energie in te steken, krijg je zo'n koud gevoel terug van die persoon, dat je je echt afvraagt .. hoe kan dat nou en sukkel die ik ben, dat ik zoveel liefde heb gegeven aan iemand, die dat totaal niet waard blijkt te zijn en voor jou geen enkele moeite lijkt te willen doen.

Om eerlijk te zijn. Het hartje of wat je ook voor haar gemaakt hebt, staat waarschijnlijk gewoon stof te vangen en voor haar is het niets anders dan een waxinelichthouder, waar ze gewoon overheen kijkt.

Dit kan hard binnenkomen, maar zo koud en gevoelloos kunnen ze zijn, zodra de dans over is. Ik kan het allemaal goed beredeneren, maar ik doe precies hetzelfde ..

Sterkte man!
(8142) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-19 22:42:00
aha, je bent aan het kijken naar tekenen van overgebleven liefde, signalen of ze nog een plek in haar hart voor je draagt. Of bij elkaar komen misschien toch nog mogelijk is en zo niet, of ze nog aan je denkt.
Als antwoord; de gevoelens zijn het zelfde als bij iedereen alleen veel en veel heftiger. Omdat dit vrijwel ondragelijk is zijn er veel methodes die pijn te verzachten zoals negeren, jezelf pijn doen, ver-drinken en andere verdovingsvormen... (ga jezelf na..jij voelt je nu op zijn zachts gezegd niet zo tof vanwege het verdriet om de liefde. Moet je voorstellen dat dit gevoel minimaal 10x heftiger heb. Dan heb je met zo'n orkaan van gevoelens te maken dat dit voor een mens zonder bps niet meer voor te stellen is. )
Ook de liefde zo bizar intens want die is dus ook vele malen heftiger. Het heeft dus ook zijn lollige kanten :- )
(8143) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-24 09:54:00
Beste lieve mensen

Na al deze verhalen te hebben gelezen wil ik graag ook mijn verhaal kwijt ivm de omgang met een dame met vermoedelijk borderline. Het hele verhaal heeft slechts 5 weken geduurd maar mij meer geraakt dan mijn ex met wie ik 10 jaar samen was.

Ik zal het verhaal zo uitgebreid mogelijk hier neerzetten, zal ook zeker niks mooier maken dan dat het was of is. Via een dating site heb ik A mogen ontmoeten, het leeftijdsverschil was 11 jaar maar ze zag er mooi uit, dus wilde het een kans geven.

Ze had een gratis profiel op deze site dus kon niet anders reageren dan met een standaard bericht. Na 3 pogingen van mij vanaf december 2016 t/m juni 2017 was het bij het 3de bericht scheepsrecht, ik stuurde mijn nummer en we begonnen te appen.

Wat mij opviel is dat het contact vlug prettig was en ze haar leeftijd vooruit was
ze analyseerde me en wist al vlug de vinger op de zere plek t leggen. Na 1 week contact kwam ze thuis bij me langs. Eerst zouden we wat gaan drinken maar ze vond het toch fijner om thuis af te spreken. Toen ze aankwam vond ik haar mooi maar wel mysterieus en wat afwezig, de avond was top en we hebben innig zoenend afgesloten. Ik merkte dat meer mogelijk was maar dit wilde ik zelf niet
het moest een keer netjes verlopen in mijn ogen.

Daarna volgde een mooie tijd met veel ophemelen op.WhatsApp. Ze verdwaalde in mijn ogen en ze wist zeker dat dit niet snel voorbij zou zijn. De 2de afspraak was erg leuk en toen zijn we ook in bed beland. Volgende dag had ik een afspraak met mijn ex om het huis op mijn naam te zetten bij de notaris. A merkte ook echt op dat ik hier wat gespannen voor was, had mijn ex namelijk 1.5 jaar niet meer gezien.

Dag later kwam ze weer langs ze was geslaagd en ik had een fles champagne gekocht om haar behaalde diploma te vieren. Wat me opviel als ik bijvoorbeeld voor de grap zei die fles kostte wel 30 euro vond ze dit rete irritant. Het was namelijk normaal dat je dit deed en een bedankje kon er niet echt vanaf. Dag verder was top zijn naar de duinen geweest veel lichamelijk contact en snachts ondanks dat het 28 graden was continue willen knuffelen. Volgende dag ging ik voor week weg naar Barcelona.

In die week ben ik overspoeld met ik mis je wou dat je hier was enz enz, hierdoor voelde ik me natuurlijk top. De afspraak was dat ik op woensdag terug zou zijn en haar vrijdag zou zien. Maar door de ophemeling en het gemis ook van mijn kant wilde ik haar eigenlijk die woensdag al zien. Dit leverde de eerste strijd op ze vond een weekend al lang genoeg. Ik bleef toen wel wat door drammen omdat ik haar miste en het voelde als een afwijzing

Met veel pijn en moeite kwam ze toch die woensdag toen ik terug kwam, maar doordat de controle weg was vond ze dit niet leuk merkte ik. Toen ze woensdag kwam begon het heel innig lang zoenen bij de voordeur. Ze had ook een cadeau voor me besteld in de vakantie. Dit bleek een rituals pakket te zijn, ik kon niet achterblijven dus verraste haar met een teddybeer.

Wat wel opviel is dat de avond stroef verliep, ze gedroeg zich baldadig en riep om de seconde dussss waaardoor ik onzeker werd want ik vond haar echt leuk dus kon dat gedrag niet plaatsen. Daarna weer veel lichamelijk contact daarmee voelde het weer goed. Smorgens gebeurde er weer wat raars, mijn gewoonte is ontbijten met in mijn keuken de tv aan op het journaal. We zaten in de keuken zegt ze hier autist je moet toch tv kijken, maar best op een rare beschuldigende manier, uiteindelijk de tv maar uitgelaten.

Dag later kwam ze weer voor lang weekend, mezelf voorgenomen harder op te stellen dit ging vrijdag en zaterdag top. Geweldige dagen met veel lichamelijk contact en leuke activiteiten, zondag brak de pleuris echter weer uit. Ze ging al eerder uit bed dan ik, toen ik beneden kwam voelde ik een afstand, ze wilde wel weer sks en dat was prettig. Toen ze gedouched was en we in de tuin zaten sloeg de sfeer om weer om de seconde dusssss zeggen en toen ik haar wilde aanraken schreeuwde ze blijf van me af.

Doordat ik dit niet kon plaatsen en het me onzeker maakte kroop ik meer in mijn schulp en deed net of het me niets deed. ik zei niet veel waardoor zij om de seconde vroeg wat is er wat is er? Die dag zijn we met pijn en moeite doorgekomen
toen ze wegging was ik ook blij en ik twijfelde echt even. Na paar dagen rust miste ik haar wel weer. Ik merkte wel dat het bij haar ook 2 dagen duurde voordat ze weer appte.

Toen zagen we elkaar op zaterdag weer, in eerste instantie deed ze in de middag raar op de app. Dat we in een andere fase zitten en dat ze het niet weet, toen ik zei blijf dan maar weg veranderende heel haar gedrag nee ik wil jou wat heb ik aan een korte relatie. Dus uiteindelijk haar toch opgehaald weer leuk weekend gehad waarin ik haar af en toe wel wat afwezig vond en prikkelbaar. Maandag haar thuis afgezet haar auto was kapot, dinsdag totaal uit niets de volgende app.

Heb nagedacht over ons er zijn irritaties vanuit mijn kant deze verdwijnen ook niet dat ligt puur aan je karakter voel me er niet fijn en gemakkelijk bij dus heb besloten er een punt achter te zetten. Ik was verbaasd in echte dialoog komen lukte niet
haar gevoel was weg en ze ging niks forceren. Ik natuurlijk niet blij en voelde me genaaid. Zaterdag beloofde ze de wereld nog en nu kon ik kapot vallen

Wat me ook opviel is dat het me meer deed als anders. Heb vaker met dit bijltje gehakt maar gevoel was na 1 of 2 dagen wel weg en ging ik verder, dat lukte nu niet. Op zondag haar weer benaderd dit begon zelfs met empathie vanuit haar kant
en met de vraag of ik nog boos was, ook dat ze er spijt van had hoe ze het gedaan had. Toen ik de liefde verklaarde kwam ze wederom met weer een andere reden dat ze zich niet aan me op kon klimmen en ander type zocht.

Het gesprek werd steeds onprettiger en ze verdraaide ook hoe het gegaan was, ze had bv nooit gezegd dat ze me miste en gevoel van mij voor haar was veel meer dan andersom. Toevallig had ik screenshots bewaard waarin ze dit had getypt, hier was ze alles behalve blij mee en ik was op mijn pik getrapt. Ook zei ze dat ik zielig was want ik probeerde iemand te zijn die ze wilde hebben.

Toen even laten rusten, 1.5 week later stuurde ik een appje dat ik naar Kroati ging. Toen brak echt de pleuris uit, ik moest haar met rust laten was een zacht gekookt ei had homo trekken en ik was nooit haar type geweest. Ik ging hier zelf ook spijkerhard tegenin, laat me niet uit niets beledigen. Uiteindelijk zei ik border,
waarop ze typte jij vind een border leuk, ik ben het zat spuug zat en ze blokte me.

3 dagen later bleek blok er weer af, deze zit er nu weer muurvast op, ze had mij die eerste zondag al uit haar contacten lijst gegooid, zodat ik haar foto op WhatsApp niet meer kon zien. Later wees iemand mij erop zij heeft border, toen ik ben gaan lezen op inet klopt alles. Moeilijke jeugd met veel geweld, haat aan haar moeder op straat schreeuwen tegen haar, weinig vriendinnen, grote familie dus vast klampen aan haar zussen, vallen op foute types, fuckbuddies hebben waarmee ze niet praat maar enkel sks heeft en 2 tegelijk hebben meer dan jaar lang, ophemelen daarna niet meer voor reden vatbaar.

Herkent iemand hier wat in?
(8147) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-24 12:28:00
Zeker herkenbaar. Maar weet niet precies wat je vraag nu echt is. Dit is precies borderline gedrag .. alles ligt aan jou en niet heel gek dat deze relatie meer impact had dan de 10jr huisje boompje beestje. Maar ja, .. ze is ziek.

Ik ben het zelf ook. Als ik zie hoe ik elke dag misschien wel 5 of 6 keer op een dag compleet omsla in mijn moodswings. En de aggressie, die ik dan projecteer op mensen om me heen, die ik ook tegelijkertijd erg waardeer ..
Het is onbegrijpelijk. Zelfs niet voor mezelf.

En wat de ene week nog een leuk persoon was, kan de volgende week alweer als niet meer boeiend of niet belangrijk meer gevonden worden. En zeker als ze druk bij je leggen, dan is het al snel klaar.

Ja, jongen .. veel sterkte, want je gaat hier nog lang last van hebben.
(8148) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-24 15:52:00
Hoe bedoel je als ze druk bij je leggen?
En ben je zelf man of vrouw?
Ik wilde mijn verhaal kwijt en of het herkenbaar is!
Maar dat is het dus.
(8149) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-24 16:39:00
hallo,
ik wil graag de lezers bedanken voor hun reactie op men verhaal
philippe uit belgie
morgen heb ik ze 10 weken niet gezien of gehoord,ik laat ook niets weten daar ik probeer het terugvallen te vermijden
bij nieuwjaar heb ik het 2 weken uitgehouden april heb ik het 5 weken uitgehouden ik pak nu wel elke dag siprelexa in dit is om men gevoelens te dempen, probleem is als ik van men werk kom moet ik voorbij haar huis andere weg is er niet
bijna elke dag dankik ok vandaag heeft ze gedaan om dit uur zou ze naar huis gaan of boodschappen doen ?ik probeer wel te vermijden om er nutteloos voorbij te rijden
ik heb 2 jaar geleden een arbeidsongeval gehad waar ik een duim kwijt ben geraakt ,toen ik in het hospitaal loeg is ze me komen bezoeken met een paar kadeautjes en ze had iets lekkers klaar gemaakt om te eten
er zijn nog andere momenten die ik me herriner vb als ik een wonde had aan been verzorde ze die of soms vroeg ze wil ik je een bad geven,of wil je gaan wandelen met me,of ik zal je haar wassen ,er is in deze relatie (van toen) toch iets waaruit blijkt dat ze toch gevoelens heeft van de andere kant heeft ze voor 80%de symtomen van borderline en manipulatie
in een vorige mail had ik gezegd dat ze me 2 maal bedreigd heeft met
i will kill you slowly...i can make you more suffering then you are already suffering now....dus ze wist met wat ze bezig was deze woorden staan HEEL CONTROVERSEEL tegenover haar emails die ze me soms schreef vol liefde en warme woorden het is gewoon dag tegen nacht
ze kon van zin veranderen zoals ik van bloes
impulsief was ze ook,
ik heb haar emails behouden en soms als het me teveel wordt (dit zeker in het weekend als we samen weg gingen) lees ik sommige van deze mails waarin ze me slechte woorden geeft alsook heb ik een soort dagboek bijgehouden waarin ik sommige ervaringen heb opgeschreven ,deze les ik dan ook en dit helpt dan ,dan praat ik tegen mezelf/ wil je dit weeral meemaken ?wil jeje weeral gestresseerd voelen? wil je weeral naar een leugenaares gaan ?ze is je warmte en liefde niet waard philippe... deze dingen zeg ik dan tegen mezlf.
ben een tijdje naar een psychologe gegaan (voor mezelf)doch ahd in het begin wekelijks een afspraak ,kon men hart luchten doch financiel was het een beetje te veel.ik ging elke keer gewoon binnen en tijdens de sessie begon ik altijd te huilen ,men emoties waren te sterk,de psychologe vertelde me dat ik veel van haar moet gehouden hebben ja inderdaad
wat ik ook doe soms als het teveel wordt is naar een vriend bellen die ook in zo een situatie zit en praat dan een betje hierover dat helpt ook,het gaat ietsjepietje beter doch tis nog maar pas gedaan dus ik denk dat de tijd de wonde zal helen .ik had beter heel in het begin naar haar huisarts geluisterd die me als vriend vertelde om met de relatie te stoppen daar "je gaat jezelf meer kwaad aan doen dan waard" de man had gelijk,toen het gedaan was belde ik terug en de dokter zei"ik sta stom dat je het zo lang 4j uitgehouden hebt dit zijn mensen die je nooit gelukkig kunt maken vertelde hij....dit heb ik ondertussen wel begrepen ja gelukkg het moment zelf doch die momenten duurden nooit lang soms zei ze savonds we hebben een toffe dag gehad... de volgende morgen vertelde ze "ik leef nog altijd in het moment van gisteren ...doch s'avonds was dit meestal voorbij
op dinsdag moest ze hard werken en in het begin ging ik haar afhalen van het werk doch ze had meestal een vermoeid en lang gezicht ,
soms hadden we zonder moeite ruzie voor niks ,ik heb dan bsloten ze niet meer dinsdags gaan te halen en haar gerust te laten.... maanden nadien zei ze "wat moet jij altijd disndags doen ????
ze zag altijd achter alles een rede zelfs was er geen.ik heb nooit bepaalde dingen van haar geweten ze heeft me die nooit verteld alhoewel ik het meerdere malen vroeg zoals i wist ze had een kunstgebid doch oorzaak of reden hiervoor ???? we vrijden altijd puur natuur zonder voorbehoedsmiddelen ,hierover vroeg ik haar neem je een pil of iets anders ok ze was 56 doch heb hierop nooit geen antwoord gekregen ze had ook nooit haar regels heb ik nooit iets van gemerkt
ze vertelde veel over haar jeugd
ze droomde veel soms praate ze 1 of 2 uur tegen me en als ik verder ging had het me niets opgebracht praten om te praten... ze zei soms met jou kan ik niet praten,je neemt toch alles verkeerd op,ik probeerde elke keer met haar mee te gaan als ze naar haar arts ging ,ze zei me eens you are acting like my prosecutor...
volgende keer nog een paar verhaaltjes
groeten uit Belgie
philippe
(8150) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-24 18:05:00
Druk leggen, kritisch benaderen, je de les lezen ..
Dat gaat allemaal niet gebeuren en zo ja, dan krijg je de wind van voren.
Ik ben Man en had een relatie met een borderliner (vrouw).
Dus twee borderliners die elkaar treffen ..
En als ik jouw reactie lees en hoe je erop reageert, denk ik dat je best eens zelf ook test kunt doen. De uitkomst zal je misschien nog verbazen.
(8151) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-24 18:36:00
Ik denk dat dat best wel mee valt, heb slechts 1 keer kritisch benaderd.
Heb 10 jaar een relatie gehad die top ging, dus weet niet waar deze conclusie vandaan komt.

Ben jij Richard?
(8152) Reactie van een bezoeker van de site!


2017-08-25 08:51:00
Ik ben Richard ja ..

Kijk, .. ik ben geen psycholoog, .. mijn ervaring is opgebouwd uit de ervaring van het afgelopen jaar met een borderliner van het ergste soort. Dan krijg je te maken met het meest onverklaarbare gedrag. Dan ga je lezen over borderline en narcisme. Ga je naar een bijeenkomst voor borderliners, schrijf je op diverse fora en lees je over de ervaring van anderen. Inmiddels kom je er achter dat je zelf zo extreem op dit alles reageert en je ineens niet meer slaapt, zelfmoordneigingen krijgt. Dan word je uit huis gehaald en sta je onder begeleiding van spoedzorg. Na een half jaar krijg je zelf een test en blijkt dat je het ook bent.

Dan ga je nog meer lezen en kom je er achter dat er een reden is waarom je je aangetrokken voelde tot een zwaar beschadigd persoon. En uit alle verhalen en boeken die je leest, merk je dat in heel veel gevallen de partner van een borderliner zelf ook beschadigd is.

En dan ga je wat dieper graven in je eigen jeugd. Ergens merkte ik vroeger dat er iets mis was met de band die ik had met mijn moeder. Nu je weet waar het vandaan komt, vallen er steeds meer puzzelstukjes op zijn plaats.

Zo stond er altijd in de rapporten die ik vroeger kreeg van school: Richard is een hele fijne en lieve jongen, maar hij moet wel zijn agressie in de hand leren houden. Dit kan later een probleem worden. De felle reacties uit het niets had ik toen ook al.
Kortom .. naar jezelf durven kijken en inzien dat datgene waarvan je dacht dat het normaal gedrag was, het dus niet is. Mijn vader was narcist en mijn moeder borderline. Dan is het voorbeeld gedrag natuurlijk niet echt gunstig voor een gezonde ontwikkeling.

In vorige relaties die lang duurden was er ook wel wat op mezelf aan te merken. Toen dacht ik echter dat er met mij niets aan de hand was. Nu weet ik wel beter en ben ik ook bereid om hier iets aan te doen.

Wat ik je alleen maar wil meegeven .. denk eens na over waarom je bij haar terecht kwam en kan het misschien zijn dat je zelf ook beschadigd bent? Ik projecteerde alles in het begin op haar. Dat was ook echt wel terecht, maar gaandeweg ben ik er ook achter dat ik mezelf kan verbeteren. Ik hoop voor jou hetzelfde, want anders is de kans groot dat je vroeg of laat weer tegen een beschadigd persoon aanloopt met dezelfde uitkomst.

Het is naar wat je is overkomen, maar durf ook eens naar jezelf te kijken.

groet,
Richard
(8153) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-26 00:10:00
Beste Richard

Bedankt voor je uitgebreide uitleg
in eerste instantie deed ik mijn verhaal om steun te vinden bij lotgenoten op dit forum.
en niet met de intentie om zelf een gedragstoornis aangepraat te laten worden

Ik ken de borderliner symptomen als geen ander omdat ik A heb ontmoet die hier aan voldeed
ik kan je vertellen heb er zelf nog geen 2 van de 9
wat wel waar is is dat ik dit soort vrouwen aantrek na A heb ik nog een borderliner getroffen dit betrof slechts 1 date en een stalkster

Het feit dat er steeds vrouwen met schade op mijn pad komen kan inderdaad geen toeval zijn
ook ik heb inderdaad geen makkelijke jeugd gehad
gescheiden ouders moeder is niet de makkelijkste en vader heb ik nu al jaren niet meer gezien

Ik zou mezelf eerder narcistische trekken toewijzen en wat autistische trekken
wat ik bijvoorbeeld merk is dat ik slecht tegen kritiek kan het haat als mensen me naaien en niet tegen afwijzingen kan
dit komt zeker uit mijn jeugd en ben ik me nu meer van bewust dan ooit

Voor A had en heb ik wel onvoorwaardelijke liefde
raar Hoe dat werkt bij een vrouw met borderliner die totale omzwaai
wel zijn er mensen die zeggen je hoort haar nog wel
dat is afwachten en dan is het nog maar de vraag of het zin heeft

Gelukkig gaat het nu wel beter
al merk ik wel dat je een tik in je zelfvertrouwen krijgt
Dit komt puur omdat je gefopt bent door de vrouw met borderliner

Je geloofde haar en ik zelf ga niet zeggen op zaterdag je bent top ga je geen pijn doen wat heb ik aan een korte relatie om vervolgens op dinsdag een kogel in de kop.te schieten
ik ben hier veel stabieler in
iemand die op maandag leuk is is dat woensdag ook nog

Toch geef ik nog om haar das het bizarre

Jij ook sterkte nog Richard

Heb je eigenlijk ooit nog wat gehoord?
(8155) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-26 00:32:00
Lieve mensen allemaal, borderline of niet... het is al heel lang geleden dat ik nog op de site kwam, en meestal is dat een goed teken....maar sommigen liggen me nog steeds nauw aan het hart, belinda, divera, era en nog enkelen, velen onder jullie zijn inmiddels nieuw, en het doet me pijn te lezen hoe jullie zoveel onmacht en verdriet moeten proberen verwerken;;
maar ik hou hout vast als ik over mij dochter vertel... ze heeft een vijftal jaren een heel zware periode gehad en echt superborderlinegedrag vertoont... ze is dan ook in van in haar kindertijd tot haar 17 ernstig sxueel misbruikt door de stiefvader, een narcist van de bovenste plank etc etc... toen het , niet eens door ons toedoen tot een proces kwam is blijkbaar alles binnen haar misgelopen en ging het van kwaad tot erger, drank, drugs, pillen, sx en rock en roll.... geen huis mee te houden...domme dingen doen, veel schulden maken, vrienden eigenlijk misbruiken etc etc... ik dacht dat aan die lijdensweg voor haar, maar ook voor mij (want uiteindelijk eindigen ze daar waar ze niemand meer hebben, tenzij een moeder, nooit een eind zou komen..
maar intussen is ze moeder van een prachtig zoontje van zes maanden.. EN ook al keek de papa erg uit naar dit zoontje, toch is de relatie misgelopen, huilbaby, oververmoeide mama na keizersnede met ontsteking van de keizersnede en dagelijkse verzorging nodig etc etc.. toch mag ik nu zeggen dat ik mijn meisje van weleer grotendeels terug heb, ze is een superlieve mama, haar zoontje is haar alles. de relatie met de papa heeft geen standehouden maar met vallen en opstaan is er wel positief contact vooral als mama en papa... WAT BRENGT DE TOEKOMST??? NIEMAND KAN DIT VOORSPELLEN ..daarom moeten we genieten van dag tot dag en van elke goede dag. en als moeder mag ik jullie vertellen dat ik trots ben op mijn dochter als mama van haar zoontje die ze doodgraag ziet... voor wie ze door de hel zou gaan.... ik hou van hen.. veel liefs, celine
(8156) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-26 10:48:00
Ik heb nooit meer wat gehoord, nee.

Dat alleen al is pijnlijk, onbegrijpelijk .. Maar ik kom er steeds meer achter dat haar hele leven bestaat uit angsten. Die angsten voor verlating, gekwetst worden zorgen ervoor dat zodra het te dichtbij komt, dat die pijn voor haar voelbaar wordt. Het intieme en liefdevolle voelt voor haar juist als onprettig, roept allerlei nare gevoelens op en dan gaat ze dat liever uit de weg.
Ik herken dat wel want als mensen mij complimenteren met iets, dan roept dat ook hele nare gevoelens op. Zelfs zodanig dat ik er fysiek op reageer. Ik had dat een keer op mijn werk ook. Toen gingen ze me in het zonnetje zetten bij zo'n succesavondje. Maar ja, waar ze dan mee kwamen, was in mijn ogen totaal niet bewonderenswaardig genoeg om daar nou 5 minuten over uit te wijden. Daarmee voelde het allemaal als onecht, niet oprecht .. en dan voel ik dat tot in mijn hele systeem. Een ander zou denken: wat fijn dat ze aan me gedacht hebben. De reden hiervoor is dat ik dat tijdens mijn jeugd nauwelijks gekend heb en dus voelt het niet als een herkenbaar prettig gevoel.

Over de angsten van Misha:
Ik bedoel .. je leert iemand kennen en omdat zij ooit in het swingers wereldje zat en ik ook, dacht ze dat iemand mij gestuurd had om haar iets aan te doen.
En dat terwijl ik haar 13 jaar geleden gewoon in de trein ben tegen gekomen, dus die gedachte is dan zo irreeel, maar zij kan hoofd en bijzaken niet van elkaar scheiden, dus zodra ze een negatieve paranoia gedachte krijgt beleeft zij dat als de werkelijkheid en dan moet je met veel geduld en herhaling haar weer proberen gerust te stellen. In het begin ging dat ook wel goed, .. tot er iets gebeurde waardoor zij mij niet meer in vertrouwen nam. Geen idee wat dat precies was, want over gevoel met je praten als twee gelijkwaardige volwassen mensen, dat zit er bij haar helaas niet in.

Ik praat je ook zeker geen stoornis aan, trouwens. Ik wilde je alleen iets meegeven wat ik heb ervaren, gelezen. Als ik dan goed luister naar wat je schrijft dan zijn er best wel wat aanwijzingen voor een niet al te makkelijke jeugd. Ikzelf dacht echt dat ik normaal was met wat temperament. Inmiddels weet ik dat ik jarenlang in mijn jeugd schade heb opgelopen.

Twee ouders met problemen, die een tweeling krijgen waar er 1 van overlijd en de ander verstandelijk beperkt blijft door zuurstof tekort bij de bevalling. Niet accepteren dat hun dochter verstandelijk beperkt is. Continu ruzie in huis, een vader die zeker 10 keer per jaar roept dat ie weggaat en nooit meer terugkomt. Ik die hem dan aan zijn arm trek of tussen hem in de deur ga staan om hem tegen te houden tijdens de talloze ruzies. De volgende dag stond mijn moeder dan voor het raam te huilen. Dus als 7-jarig tot en met 15 jarige jongen ben je vervolgens je moeder aan het troosten. Iets wat natuurlijk niet echt pedagogisch verantwoord is. Teksten als: ik weet niet of ik nog lang bij je vader ga blijven.
Dan weer getuige zijn hoe mijn vader mijn zus slaat ..

En omdat de eerste in hun ogen mislukt was .. Dat zeiden ze ook af en toe, dachten ze dan doen we het nog een keer, maar deze moet wel lukken. Dus, niets was ooit goed genoeg. Ik moest ingenieur worden, de hoogste cijfers halen etc. etc. Ik denk dat ik daar het meeste last van heb. Nooit waardering krijgen of alleen voorwaardelijk. Het gevolg hiervan is dat ik altijd weer op zoek ga naar nieuwe mogelijkheden om mijn doel te bereiken. Als je geen waardering krijgt bij dingen die je doet, word je steeds creatiever om dat wel te gaan krijgen. Daarom kan ik denk ik ook Misha zo moeilijk loslaten.

God, wat mis ik haar. Twee mensen die zo hetzelfde zijn en elkaar eigenlijk heel goed zouden moeten begrijpen. Zij reageert alleen net 180 graden anders op stress dan ik. Maar ergens denk ik dat we elkaar ooit nog wel tegen zullen komen en het naar elkaar ook uit zullen spreken. Maar nu is het gewoon een bang vogeltje .. erg pijnlijk om te zien, terwijl je niets doet wat dit rechtvaardigt.

Anyway .. was niet mijn bedoeling om je een stoornis aan te praten. Het is zo'n bijzondere ervaring een relatie met een borderliner en in mijn geval heeft het me ook zoveel gebracht aan inzicht in mezelf. Ik hoop voor jou hetzelfde.

Succes en we spreken elkaar hier vast nog wel.

groet,
Richard
(8157) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-26 16:18:00
Lieve Celine, wat goed om te lezen dat het zo ontzettend goed gaat met je dochter. Er zijn veel dalen waar en daardoor ook jij, doorheen hebben gemoeten en wat is dan hartverwarmend om te lezen dat het moederschap haar zoveel geeft en dat zij er zoveel in kan geven. Jammer dat de relatie is misgelopen, hopelijk kan hij nog steeds een goede papa zijn voor je kleinkind. Ik wens je al het goede, Trea
(8158) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-08-26 17:34:00
Beste Richard

Naar om te lezen wat je is overkomen in het verleden
ik herken hier wel dingen in
echte steun heb ik ook nooit gehad en mijn moeder is zo perfectionistisch dat ook ik huisarts of chirurg moest worden

Uiteindelijk had ik de interesse voor school niet en ook kon ik moeilijk tegen gezag
desalniettemin kreeg ik in mijn eind jaren 20 zelf het besef dat het anders moest
en toen ik samen ging wonen werd dit versterkt

Heb nu alles op orde groot huis dikke auto en goede baan
en dat alles op eigen kracht zonder diploma
in dat opzicht ben ik mijn ouders dus dankbaar
anders was ik nooit zover gekomen

Met relaties ligt dit wat ingewikkelder inderdaad
vind het moeilijk om echt liefde te tonen en heb nu een muur om me heen

Mensen zijn nou eenmaal niet te vertrouwen
das al te vaak gebleken
nadeel is wel dat je nieuwe mensen ook niet echt de kans geeft
en dat is niet eerlijk

Hoe moeilijk het ook is je moet wel uit die cyclus zien te komen
want ze verpest nog elke dag je leven en hoe leuk ze ook is dat is ze ook niet waard

Wat me wel echt verbaasd is wat deze mensen doen dat je ze zo moeilijk los kunt laten
waarschijnlijk waren de pieken zo hoog dat je dat gewoon blijft missen
probleem is ook dat je elke nieuwe vrouw met haar vergelijkt

Heb nu 3 keer gedate na haar niemand kwam maar in de buurt
en hoe vaak mensen ook zeggen laat het los het blijft aan je kleven heel irritant

Succes Richard kop op kerel
(8159) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-09-12 13:53:00
Ja, .. we zijn inmiddels precies 1 jaar verder. Het is gelukt, we leven nog .. het hele jaar is zwaar naar de klote geholpen. Dat jaar ben ik kwijt en krijg ik nooit meer terug. De prozac heeft me inmiddels omgevormd tot een kasplantje met hier en daar nog een klein bloemetje. Dat is ook de reden dat je hier niet vrijwel dagelijks een emotioneel kotsfestijn aantreft. Heb ik de afgelopen weken hier nog dagelijks gekeken? Nee, ook niet echt, .. twee, drie keer misschien.

Libido is door de medicijnen volledig om zeep geholpen. Je kijkt nog wel terug, maar de pijn voel je niet meer. Je bent zo vlak als de neten. Is dit hoe gezonde mensen zich voelen? Pff, verschrikkelijk. Ben inmiddels ruim een week stabiel. Nou, dat is al heel wat.

Vandaag naar de sportschool en ineens was ik weer helemaal terug bij af. De haat, de pijn, het onbegrip .. Inmiddels al ruim anderhalve maand niets meer van mijn moeder gehoord. Die heeft me toen ik haar om hulp vroeg volledig in de steek gelaten. Eigenlijk sinds ik verteld had dat ik Borderline en Narcist ben, heeft zij mij volledig verstoten. Net zoals ze haar dochter nooit liefde heeft kunnen geven. Een stille borderliner als je het mij vraagt. Toen ik geen hulp kreeg toen ik haar steun vroeg, reageerde ik vrij fel .. weer de zoveelste deur die in je gezicht gesmeten werd en bovenop alles wat ik al had moeten verdragen, werd dit teveel.

Hierop heeft ze mij een bericht gestuurd dat ik niet meer welkom ben, nieuw slot op de deur en ze ging me onterven. Ja, .. je leest het goed,.. Hoeveel kan een mens verdragen?

Toen ik haar belde werd de haak erop gegooid en zelfs op haar verjaardag kreeg ik haar niet te spreken.

Anyway ..
Dat ik nog geen mensen omgelegd heb is denk ik inmiddels wel een wonder te noemen.

R.
(8163) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-09-27 19:57:00
1 jaar en 15 dagen heeft het geduurd .. en we zijn eindelijk uit de betovering.

Nu werken aan het echte herstel en het opbouwen van een beter zelfbeeld. Dank voor alle steun tijdens het afgelopen jaar.

Richard
(8170) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-09-28 06:48:00
wat een herkenning ... ik ga mijn verhaal hier ook vandaag plaatsen .... zit er best mee...

johan
(8172) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-09-30 15:13:00
halo Hein en andere lezers,heb hier reeds een paar verhalen van men4 jaar relatie met een borderliner neergeschreven
4 maand geleden heb ik de handdoek in de ring gesmeten ,had genoeg van verbaal geweld en andere dingen,heb toen siprelexa beginnen te nemen om men gevoelens te dimmen is redelijk goed gelukt ,ik schrijf elke dag in een boek over men gevoelens en heb nu gelezen hoe ik me 3 maand geleden voelde en nu, Vroeger in het begin schreef ik regelmatig op dat ik weende bij het schrijven ,dat ik me rot voelde en leeg ,geen zin voor niks
men gevoelens zeggen n u hoe kun of hoe kon je toen geweend hebben dit doe ik niet meer dit is voorbij doch er is nog steeds iets dat me aan haar doet denken, ik heb haar gedurende 4 maand niet gezien noch gehoord .heb alle contact vermeden .tot gisteren stond ze aan de bushalte te wachten , deze idioot stopt om haar een lift te geven ze is zonder discusie of woorden ingestapt ,gaf me een kus op men wang ,ik vroeg haar (ook stom van me)wilje iets gaan drinken ?ja zei ze we zijn toen iets gaan drinken hebben gedurende 1 uur gepraat om te praten ze noch ik hebben its over de voorbije tijd verteld , ik zag dat er totaal afwezigheid was om over vroeger te praten ik heb ook niks dan verteld.alles was precies normaal zoals vroeger , we zijn dan rond 1800 nog iets samen gaan eten alles was normaal terwijl ze aan het praten was heeft ze me zeker 5 keer aangeraakt aan men arm doch heb ik genegeerd , Vandaag heb ik niks gehoord en ik vertik het om iets laten te horen doch ik vraag me af hoe kan het zijn dat ik toch weeral me heb laten verleiden om haar uit eten te vragen en haar een lift te geven? van haar kant deed ze heel normaal alsof er niks gebeurt was en dit heb ik telkens ook in het verleden meegemaakt toen we waren gestopt en na 3 weken ben ik toenook terug gegaan en ze deed heel gewoon ...ik wil gewoon er vanaf daar heb de indruk nu ik haar weer gezien en gepraat heb denk ik weeral meer als eergisteren van haar
een vraag waar ik geen antwoord op vind is . hoe voelt zij haar toen het gedaan was ? ze wist waarmee ze bezig was daar ze heeft eens gezegd you are a stupid guy ,en i can let you make more suffering then you are already suffering now... dus ze wist het ,voelen deze personen iets of hoer reageren ze zich af tegen een breuk ?is het zoals een blik cola kopen leegdrinken en ja dan kopen we een andere...
wat ik ook heb opgemerkt we hadden destijds een afgietsel in plaaster gemaakt van onze beide handen samen vasthoudend deze staan nog altijd op haar glazen legger ,alsook het hartje in leisteen dat ik voor haar gemaakt had waarom staat dit er NU nog altijd ????ik vind hierop geen antwoord dingen uit liefde gemaakt van ons beide gooit ze niet weg ??!! waarom ?
groetjes
phil uit belgie
(8173) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-09-30 22:15:00
mijn verhaal ....

een 3 tal maanden geleden werd ik via Messenger benaderd door een vrouw . Ze zei dat ze me een dag daarvoor had zien hardlopen en me meteen een mooie man vond ... en "toevallig"me herkende op facebook... (vind ik nog steeds heel apart verhaal). Binnen 24 uur hadden we 10 uur lang chat en telefoonverkeer. De dagen erop meteen bij elkaar op visite en via telefoon kontakt . Echter bleek wel dat ze ontzettend onzeker was. Ze had mijn facebook afgespeurd en vond al mijn vriendinnen maar "hoeren". En uitgaan mocht ik ook niet want daar liepen alleen maar geile dronken vrouwen los ..... Ik had meteen al heftige discussies met haar. Na enkele dagen vond ze dat ik maar mijn status van vrijgezel eraf moest gooien van facebook ... want ik was met haar. Later wilde ze dat ik helemaal van facebook afging, want dat ging ten koste van relaties. Ik was het zo zat, dat ik het diverse keer uitmaakte.. maar steeds weer kwamen we weer bij elkaar terug (vond en vind haar gewoon nog steeds een hartstikke leuke vrouw). Na wederom wat stormachtige dagen ... raakte we weer in een discussie... Nu wilde ze dat ik mijn U2 concertkaartje ging verkopen... want ze was jarig ... IK vertelde haar dat niet te doen..en wel in de ochtend langs te komen...toen zei ze ...klootzak ...je houdt niet van me.... je wilt me niet ...en ze kapte ermee. Na paar dagen stilte kreeg ik weer een bericht ... en voor we het wistte ..lagen we in elkaars armen. Ongelooflijk eigenlijk... Echter nadat we wakker werden ... begon ze over mijn kinderen...die wilde ze graag ontmoeten ...ik zei dat dat liever wat later kon ... Meteen weer giga boos ..ze riep "Je vindt me zeker een slechte moeder he"Eikel!!! En ze begon meteen over van alles en nog wat om me echt over de rooie te krijgen. Ik liep meteen kwaad de deur uit. Een uur later hing ze alweer aan de telefoon. Ik heb toen meteen alles gezegd wat me dwars zat. En vertelde haar dat ze borderline had ... nou ....toen was het hek helemaal van de dam.. Ze blokte me overal ... na 3 weken radiostilte ... kreeg ik een bericht ... hoe gaat het met je kinderen ... Ik zei kort ...gaat goed met ze... Ik vroeg waarom ze dat over mij vertelde .. Ze zei "Iemand die me niet respecteerd ...daar vertel ik niets tegen.... Ik was er meteen weer klaar mee. Vorige week weer een klein berichtje .. Ze zegt .. Er is iets heel ergs gebeurt... Echter was ik net uit eten met vrienden..dus ik appte ...heb geen tijd om te bellen.... Zij meteen hartstikke kwaad ... Nou ... Dan laat ik het hierbij ... Je wilt me niet ... Dus ik zei ...Dat is goed ... Haar laatste woord ... "Leugenaar".. En ze blokte me overal wederom . Ik denk nu toch echt dat ze geen kontakt meer met me opneemt. Al 8 dagen geen bericht.

Mijn vraag ... als een Borderliner zegt .... Ik laat het hierbij ... is het dan echt ...over? Aan de ene kant geeft het me rust .. aan de andere kant heb ik echt met haar te doen... Zij zegt dat ze zwaar in de overgang zit en daarom zo heftig reageert... en dat ze zeker geen borderline heeft... Geloven jullie dat?

Ik heb in een sms gezegd... Laten we nu niet boos op elkaar zijn ...en gewoon verder gaan als vrienden .niet meer en niet minder . Ben benieuwd op jullie reacties


PS: Ik heb het hele forum gelezen... en zie enorm veel herkenning...Vooral van Belinda steek ik veel op. Ik hoop dat ze nog op dit forum verblijft. Zij weet precies wat er omgaat in het hoofd van een borderlibner

Johan de Roadrunner
(8175) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-01 00:18:00
Phil .. ze wil wel .. ze kan niet.
In hun hart houden ze van je, maar haten je tegelijkertijd ook .. Dan is alles jouw schuld, .. en dan kom je haar onverwachts tegen en is er niets aan de hand ..'
Maar ga je oude koeien oprakelen of kritiek leveren .. dan pakken ze je op je zwakste plek.

Man wat ben ik blij dat dat kreng niet meer de hele dag in mijn hoofd zit.
Als ik terug kijk dan is het zo bizar hoe ik me een jaar lang gevoeld heb. Compleet de weg kwijt. Natuurlijk heb je nog wel de behoefte om eens in alle rust met elkaar er over te praten .. maar ik weet 1 ding. Dat gaat dan misschien weer even goed en dan ineens .. poef, weg is ze weer of word je weer emotioneel mishandelt.
En dan lig je weer maanden in de kreukels.
Nee, .. ik heb het geprobeerd. De klik was geweldig, maar iemand die mij zo kapot heeft gemaakt en bewust geen enkele poging doet om mij te helpen. Die is mij ook echt niet waard.

Probeer te werken aan je eigen waarde Phil .. daar ligt de sleutel.

R.
(8177) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-01 11:52:00
Hoi Johan, ..

Belinda zal ongetwijfeld wel een keer reageren .. ze zit hier met enige regelmaat nog.

Overgang bij een gezond persoon ziet er echt wel anders uit. En de reacties die ze geeft, zodra ze iets niet krijgt waar zij behoefte aan heeft of als ze ook maar de geringste afwijzing/krenking ervaart .. dan zie je meteen dat ze van zich af begint te blaffen. Dat is haar manier om de spanning die dat oproept af te laten vloeien.

Ik heb dat zelf ook en bij mij is het dan vaak na een paar uur over. En dan schaam je je voor je eigen gedrag. Elke borderliner is anders en zolang iemand geen diagnose gehad heeft, mag je iemand ook niet als borderliner aanmerken, maar als je het een echte borderliner vraagt dan is er eigenlijk geen twijfel mogelijk.

Dus .. als een borderliner zegt dat het over is, kan het zijn dat je haar (onbewust) gekwetst hebt, lang niet altijd zal dit terecht zijn .. het gevoel wordt al heel snel getriggerd. Vaak is dit gevoel een paar uur of dagen later alweer verdwenen en wil ze je weer terug. Er zijn uitzonderingen .. het kan zijn dat je het type relatie verbreken en nooit meer omkijken tegenkomt. In jouw geval denk ik daar niet meteen aan overigens. Mijn indruk is dat bij dit laatste type de hoofdstoornis narcisme is en secundair borderline.

Zelf ben ik borderliner, secundair narcist.

Ik ben ook benieuwd naar de reactie van Belinda en andere borderliners of lotgenoten, maar die lezen we vast de komende dagen.

Succes Johan.

gr, Richard
(8178) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-01 12:56:00
dank voor je reactie ... zal eens meer over narcisme gaan lezen .
En idd ... had het woord borderliner niet zomaar mogen roepen naar haar ... heb ik ook wel een beetje spijt van
(8179) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-02 21:36:00
Hi Johan,

Kom hier idd nog af en toe. Voornamelijk even lezen hoe het gaat... Ik verbaas me over het feit dat je haar nog steeds een leuke vrouw vindt. Haar gedrag is verschrikkelijk natuurlijk en belooft niet veel goeds voor de toekomst. Zeker als ze al de overgangsleeftijd heeft. Over het algemeen worden BL-ers na hun 40e wel wat rustiger.

Of ze BL heeft weet ik natuurlijk niet. Ze klinkt idd wel als erg gevoelig. En ook alsof ze je test. Maar zelf zou ik dat allemaal niet zo boeiend vinden. Ik denk dat je beter een iets gezondere vrouw kan zoeken. Of je moet echt zin hebben in een mega achtbaan. Haha...

En zoals hierboven al werd gezegd. Ze kan terug komen, maar ook niet. Dat verschilt ook per persoon natuurlijk. Maar het feit dat ze zegt dat er iets ergs is gebeurd en jij niet direct voor haar klaar staat, kan zo een superafwijzing zijn dat je als reperatiemateriaal totaal ongeschikt wordt geacht.
Dan is ze wel weg :)...
Ik zou daar niet te rouwig om zijn. Iemand die zich in de eerste maanden al zo gedraagt is best ongezond. Ik beloof je iig veel gedoe en pijn als je met haar blijft om gaan.

Sterkte Johan!

Belinda
(8181) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-02 21:44:00
O en mooi beschreven van die afwijzing Richard. Zo werkt het idd echt. Typisch he dat dat ons zo kan raken
en hoe boos we dan kunnen worden. Ik heb het al lang niet meer gehad, maar weet nog precies hoe ik dan kon veranderen in een furie. Beetje eng ook. Haha...
Het beste is dan ook om in de draaikolk van woede eventjes niets te doen.. Hoe moeilijk ook!
Verder groeten aan iedereen hier!
Las wat reacties van oude bekenden ook!
Veel liefs!

Belinda
(8182) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-03 06:40:00
Dank je, Belinda voor je reactie. Is idd wel raar he ... dat ik deze vrouw nog steeds graag mag .... stilletjes heb ik de hoop dat haar onzekerheid en wantrouwen beter zal worden. Maar waarop dit gebasseerd is ... ik weet het niet. Ze is in ieder geval super manipulerend en wilt altijd de regie voeren. Dat werkt natuurlijk niet. Ik heb trouwens wel meteen haar gebeld. Maar ze nam toen de telefoon niet op. Ze vertelde me dat ze de voicemail aan het luisteren was... . Via een app vertelde ik haar toen, dat ik nu geen tijd had vanwege mijn etentje. Vervolgens zei ze dus ... dan laat ik het hierbij. Waarop ik antwoorde ... Is goed. Ik was er namelijk zo klaar mee...omdat ze echt totaal geen rekening met me hield.
En al had ze me gebeld ... en gezegd ... Er is iets verschrikkelijks gebeurt dan had ik ook meteen kunnen vragen wat er aan de hand was ... nu vertelde ze het me niet . En dacht ik... blijkbaar weer zo'n aandachts spelletje.

Waarschijnlijk verkeerd ingeschat. Ik denk eigenlijk dat je wel gelijk hebt ... en ze nu een verschrikkelijk haat gevoel heeft, die niet meer weggaat.

Zit echt niets tussen .. of ik ben alles ... of ik ben een klootzak ...
(8183) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-03 19:02:00
Alles...of niets...Ja, dat is typisch een bps-uiting. Maar maakt het eigenlijk uit welke naam het heeft, het gaat om het gedrag en dat is zeer respectloos en beschadigend naar jou toe. En met dat gedrag heb je te maken. Hooguit geeft een diagnose of een naam meer inzicht in het gedrag maar blijft het nog steeds hetzelfde gedrag. Ze is zeer onaardig en onvoorspelbaar en dat is wat het is. Of dat nu bps of wat dan ook heet.
Pas als ZIJ aan zichzelf wil gaan werken is een juiste diagnose van groot belang omdat er dan de juiste behandeling bij gezocht kan worden. En verder is het gewoon een persoonlijkheid die je meer beschadigd dan schoonheid geeft. Gr trea
(8184) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-04 21:06:00
Dank je Trea.... voor je reactie... Ik heb inmiddels voor mezelf de voordelen en de ...nadelen naast elkaar gelegt... oftewel de positieve en de negatieve dingen.... Uitslag ....behoorlijk duidelijk. Ik prent mezelf telkens in ...ze is door en door slecht voor mij .... en probeer een soort haat tegen haar te krijgen ...om haar zo te bannen uit mijn leven ... maar ja ....dat lukt dus niet ...

Volgens mij ben ik zelf ziek .... dit is echt niet normaal ...dat je ondanks alles toch kontakt wilt ...

Fijne avond allemaal ...gr Johan
(8185) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-05 21:30:00
Nee, Johan, nee. Je bent echt niet zelf ziek. Een relatie met iemand is zo intens, zo allesomvattend. De verliefdheid is iets wat je nooit of in ieder geval nog maar zelden heb mogen ervaren. Je voelt je al heel snel zo ontzettend compleet met die persoon, het klopt gewoon zo ongelooflijk en vanzelfsprekend goed. In het begin.
Dat gevoel, Johan, is zo uniek en fantastisch, zo'n liefde...En als het dan stopt kom je in een vreemde storm van gevoelens.

Je houdt van iemand, je bent bang voor iemand, je wilt haar zo ver mogelijk bij je vandaan hebben terwijl je voortdurend op je telefoon kijkt in de hoop dat er toch een berichtje van haar binnen komt...klopt dat? Het is heel vreemd en bijna niet aan een ander uit te leggen.
Vraag maar hoelang het heeft geduurd voordat iemand zich van de persoon met BPS los heeft kunnen maken, dan zal je zien dat je niet alleen staat in je gevecht tussen hoop en vrees, angst en liefde, boosheid en tederheid, frustratie en geduld. Bij mij duurde het ongeveer 1,5 jaar en dat lukte alleen maar door het verbreken van alle contacten en nergens meer op reageren. En zo heeft iedereen zijn eigen verhaal en strijd. Dus nee, je bent niet gek. Wel verdrietig en in de war. En dat is heel logisch. Gr Trea
(8186) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-06 17:05:00
Ja Trea... dat klopt helemaal. Die Angst dat ze plots voor je deur zal staan .... maar aan de andere kant het blij zijn als er onverwachts toch een berichtje op je scherm staat .... inmiddels denk ik echt ... dat ze het heeft opgegeven ... nog steeds volledig genegeerd. Aan de ene kant dus ben ik opgelucht ...geen stress meer... aan de andere kant best wel pissig ... dat ik zomaar om niets gedumpt wordt ... en eigenlijk haar de huid wilt vol schelden ...
Laat ik maar wijs zijn .... en gewoon niets gaan doen..

JOhan
(8187) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-10 13:37:00
Hallo Allemaal,

Groot respect voor de mensen die hier op een goede manier hun praktijkervaringen delen die ze hebben meegemaakt. Erg leerzaam en veel herkenning. Ik voel me zelf slachtoffer van zo'n vrouw. Door de vele stemmingswisselingen en het steeds maar hunkeren van aandacht elke dag weer van die vrouw is het leven zo vermoeiend en complex. Ik ben het allemaal nog aan het verwerken omdat de relatie met haar na vele jaren (12) stuk gelopen is. In die 12 jaar is het wel 100x uitgegaan.
Voornamelijk de onverzadigbare behoefte aan aandacht steeds bevestiging zoeken bij mannen maakte mij diep ongelukkig. Als als je er iets van zegt ben ik jaloers. Die aandacht zoeken en bevestiging vragen bij bekende en ook onbekenden gaat zelfs zover dat het soms gewoon gnant is wat ze zegt en hoe ze zich gedraagt. Zij kent geen schaamtegevoel. Veelal schaam ik mij voor haar gedrag. Soms voelen andere mensen zich ongemakkelijk door dat gedrag maar dat heeft zij dan niet door. Dan de woede uitbarstingen als ik iets zeg, dingen zijn nooit haar schuld, steeds maar weer nieuwe relaties aangaan, vreemdgaan, onbetrouwbaar, liegen enz enz.
Zij (inmiddels 40) vindt dat ze geen probleem heeft en heeft daarom ook geen hulp gezocht. Het is altijd de schuld van een ander. Ik begrijp dat deze topic over borderline gaat, maar zie heel veel eigenschappen en trekken van een theatrale persoonlijkheidsstoornis in haar. Over de theatrale persoonlijkheidsstoornis zijn er weinig praktijk verhalen te lezen. Heeft iemand hiermee ervaring of is elders informatie te vinden?

Groetjes Sri
(8190) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-10 19:28:00
Beste Sri, je zou eens kunnen kijken op de site van de Viersprong. Theatrale pers stoornis wordt tegenwoordig histrionische stoornis genoemd. Wellicht herken je het eea. Hier is het adres:

www.deviersprong.nl en kijk onder persoonlijkheidstoornissen naar Histrionische stoornis.

Overigens zijn de beschrijvingen van de andere persoonlijkheidsstoornissen ook erg compleet.
(8191) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-10 22:07:00
Ik heb een dochter van 24 jaar. Woont samen en langzaam werd contact minder en minder. Nooit verwacht. Ik denk persoonlijk dat dit kwam omdat ik niet meer zo beschikbaar was op afroep. Momenteel is het contact helemaal gestopt. Ze wilde rust. Ik kwam er ook achter dat ze over mij verhalen heeft verteld wat niet waar is. Graag zou ik willen weten waarom ze dit doet. Maar ben bang dat dit nooit uitkomt. Mijn verdriet is groot we waren de beste maatjes ooit. Wat kan ik doen. Ik vermoed dat ze BPS heeft. Ze wil zich helaas niet laten testen.
het liegen is momenteel ook erger dan voorheen. Ik heb zo verdriet hiervan
(8192) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-11 06:27:00
Beste moeder van 24-jarige dochter,
Ik ben zelf borderliner en zit op dit moment in een soort van "strijd" met twee andere borderliners. Dit wordt misschien een wat lang verhaal merk ik tijdens het schrijven .. ik beschrijf wat vergelijkbare voorbeelden en zal dan ingaan op jouw vraag.

De eerste borderlner is mijn ex-partner Misha, de ander is mijn moeder.

Toen ik mijn behandelaar vroeg: "Waarom reageert Misha niet op geen enkel redelijk signaal of roep om hulp of begrip of ... wat ik ook maar doe." Toen kwam het antwoord: "Koppigheid is een zeer sterk ontwikkelde eigenschap van narcisten en borderliners. Hun beeld van de wereld is de waarheid . Dus als dat eenmaal is vastgezet in hun hoofd, dan zullen ze daar maar zelden van af stappen. Het kan goed zijn dat dit na enige tijd weer gaat veranderen en dat ze ineens weer iets van zich laat horen. Maar veel zal afhangen van haar inschatting van welk nut haar dat zou brengen." Misha kapte een vorige relatie met een ander af vanwege iets dat in mijn ogen echt totaal geen reden was om iets uit te maken .. een dochter meenemen naar het appartement van haar waar hij de sleutel van had. Hooguit zou je daar een pittige discussie over kunnen voeren, maar bij haar is dat een NO-GO en dus exit. Kortom: haar waarheid en dan volgt haar reactie.

Ze had me ook verteld over dat ze na jaren het nieuwe gezin van haar vader bezocht had. Eerst was alles helemaal geweldig, maar ergens in de eerste paar keren dat ze daar was gebeurde er iets (ik kan me niet helemaal meer herinneren wat dat was) maar toen raakte ze dus gekwetst en blafte ze een behoorlijke sneer richting haar vader, er ontstond ruzie en ze is weggelopen om niet meer terug te komen. Ze hadden elkaar al jaren niet meer gezien en toevallig zag ik laatst dat ze weer een oude foto van dat bezoek op haar facebook geplaatst had .. wat mij doet vermoeden dat ze weer contact gelegd heeft of iets met die foto wil signaleren .. maar dat is ook borderline .. de continue strijd tussen afstoten en aantrekken.

Dan mijn moeder.
Mijn moeder is naar ik nu weet ook echt wel borderliner. Zij heeft ook abrupt gebroken met haar broer om vervolgens jarenlang geen enkele poging te doen om contact te leggen. Pas toen hij weer contact legde heeft ze hem weer eens te woord gestaan, maar dat gaat zeker niet van harte. Kijk ik dan nu naar het contact dat ik met mijn moeder heb dan is dat ook volledig verbroken. Ik vertelde dat ik borderline heb: reactie: "dat moet ik even op me laten inwerken." Na een paar weken zonder contact gebeld .. "Joh mam, ik heb verteld dat ik borderline en narcist ben, maar ik krijg helemaal geen reactie, geen steun .." Haar reactie: "Oh, zou je daar behoefte aan hebben dan als ik je wat vaker zou bellen? .. ehhh, jaa dus .. Volgende dag: krijg ik een sms: "Hoe kan ik jou nou bellen als ik de hele dag moet huilen" .. Dus ik bel haar .. "Kort gepraat .. maar er kwam niets, geen vraag, geen steun." .. Uiteindelijk me er maar bij neergelegd dat het er niet in zit.

Toen mijn financiele problemen nadat ik het al een jaar op eigen kracht had uitgezongen zodanig werden dat de gedachte aan wat op mijn pad zou komen mijn zelfvertrouwen zodanig negatief beinvloedde dat ik een grote faalangst creerde en ik hierdoor mijn werk wat ik al 20 jaar doe niet meer goed kon uitvoeren, belde ik haar op dat ik haar hulp nodig had en graag even langs wilde komen om het toe te lichten. Mijn doel was om iets aan financiele steun te krijgen, zodat de druk die ik mezelf oplegde niet te groot zou worden om nog met vertrouwen klanten te woord te kunnen staan. Ik kwam niet voor een grote som geld, maar meer voor steun zodat ik wist .. joh, als de nood aan de man komt dan help ik je wel. Misschien kan ik niet alles oplossen, maar al is het maar voor de boodschappen of een deel van de huur. Nee, .. ze was zeer resoluut: "ik was 45 en moest nu maar eens volwassen worden"

.. wtf?? .. Toen ben ik opgestaan en ben ik weggelopen. Daarna nog een paar keer wat pogingen gedaan om te bellen .. maar elke keer werd ik nog verder de grond ingetrapt, afgewezen, en uiteindelijk kreeg ik een bericht dat ik niet meer welkom was. En daarna heeft ze nooit meer contact gezocht en als ik bel dan neemt ze de telefoon niet op .. En dan ben ik uiteindelijk ook iemand, die zegt: .. Ik voel dit al mijn hele leven, altijd moet ik eerst aan allerlei voorwaarden voldoen voordat ik iets krijg aan genegenheid, een compliment of wat dan ook. Maar ik blijf niet aan de gang. Zij heeft iets in haar hoofd zoals "het hoort" .. en dat is niet mijn wereld. En ik heb nu zoiets van: ik ben teruggekomen op mijn woorden, ik heb meerder pogingen gedaan, maar als er niets terugkomt dan is het ook klaar. Wat niet wegneemt dat ik hierover nu ook al wel meerdere nachtmerries gehad heb en elke keer verwerk je weer iets uit hoe dat voelt en wat het met je doet.

Ik heb dit uitvoerig besproken zodat je ziet welk gedrag er over en weer gebeurt, waarbij ik merk dat ik zelf wel steeds weer een poging doe of wil doen. Maar ik nu niets terug krijg. Zowel niet van mijn moeder als ook niet van Misha.

Als ik nu naar jouw oproep kijk: Het contact werd minder en minder. Je denkt dat het komt omdat je een tijd niet erg op afroep beschikbaar was.

ik kan daarin dan alleen naar mezelf kijken: Mijn ex2 (moeder van mijn dochter) heeft de ondankbare taak om elke keer als ik me rot, eenzaam, gefrustreerd, in paniek of wat dan ook voel om dan het luisterend oor te vormen. Inmiddels weten we wat mijn stoornis is en wordt alles wel wat begrijpelijker en beter mee om te gaan, maar het is voor haar best wel pittig. Wat ik denk is dat jouw dochter inmiddels een andere steunpilaar gevonden heeft bij wie zij al haar frustraties kan uiten. Tegelijkertijd denk ik dat ze ergens in jullie contact sterk door is gekwetst en daardoor afstotend gedrag is gaan vertonen. Zij heeft daardoor denk ik minder behoefte aan contact. Het vervelende aan sommige borderliners is dat zij datgene waardoor ze gekwetst zijn niet altijd met de persoon zelf, maar juist met anderen gaan bespreken .. en dan kan het best zijn dat jij niet eens weet wat dat is.

Het liegen is iets wat ik zelf wel heb maar in zeer lichte mate. Ik dik misschien wel eens wat aan of een leugentje om bestwil .. Nu ik de diagnose heb, ben ik me daar ook meer bewust van en probeer ik dat ook zoveel mogelijk te voorkomen, ook omdat eerlijkheid voor de behandeling erg belangrijk is. Wat ik weet uit eigen gedrag en wat ik heb gelezen is dat om de aandacht te krijgen en te houden van mensen moet het verhaal dat je komt brengen (in je eigen hoofd wel voldoende aansprekend zijn), want anders heb je het gevoel dat mensen het te oninteressant of niet erg genoeg is om de reactie te krijgen die je wilt. Borderliners willen graag volledige aandacht (en om die te krijgen en vast te houden zal het verhaal dan ook wel erg goed moeten zijn, denken ze) .. dus dan dik je het aan. En als een ander dan later hoort wat jij hebt verteld over die situatie of gebeurtenis dan zullen ze denken dat je liegt, omdat ze er zelf bij waren en weten dat het zo aangedikt niet klopt. Wat je dan ook veel zult zien is dat er verhalen verteld worden, die niet geverifieerd kunnen worden. Tot op zeker hoogte zijn we daar erg goed. Maar niemand kan 24-7 alle aangedikte verhalen tot in lengte van dagen volhouden, je vergeet wel eens wat .. en vooral als je iemand onverwachts een vraag stelt als je met een ander onderwerp bezig bent, zul je vaak in een reflex de echte waarheid kunnen achterhalen .. waarna die persoon zich dat ook ineens realiseert dat hij of zij de verkeerde werkelijkheid toont en dan zie je ineens reparerend gedrag .. Ik heb dat zelf meerdere keren gedaan en heb dat ook wel zien gebeuren bij deze twee mensen.

Over het laten testen:
Mijn ex2 is bi-polair, maar behandeld en hoewel het af en toe wel terugkomt kan zij dit goed binnen grenzen houden. Meerdere keren schreeuwde zij dan in een van onze ruzies: "man je moet kop na laten kijken, want jij spoort ook niet helemaal" .. ik dacht toen nog dat ik normaal was en zij was de gek (want gediagnosticeerd). Ik reageerde zo raar steeds omdat zij zo idioot kon reageren, agressief en fel, .. dus ik dacht het komt door jou. Nu weet ik dat ik ook best wel een dingetje heb dus :)
Meerdere keren kwam het onderwerp dat ik me ook maar eens moest laten testen. in die fase was ik echter wel af en toe fel maar zag ik niet de opeenstapeling van voorvallen door mijn hele leven heen, die ik nu wel zie en nu ook kan verklaren. Natuurlijk ging ik me niet laten testen. Voor je het weet lult zo'n psycholoog je een stoornis aan en je hebt geen idee wat dat met je leven zal doen en wat daar de consequenties van zullen zijn .. met als angstig idee .. medicijnen, behandelingen, mannen in witte pakken, dwangbuizen etc .. in je hoofd maken ze je daar wel gek als ze de kans krijgen .. dus de drempel is best groot voor een borderliner.

Waarom nu wel gaan testen? Omdat ik er gewoon niet meer omheen kon. Verschrikkelijke verlatingsangst gevoelens, niet meer slapen, zelfmoordgedachten (elke boom keek ik naar zijn er takken waar ik een lus omheen kan gooien, dik en hoog genoeg? Nee, volgende .. fcking scary) .. gedachten om de eerst persoon te worden die via facebook-live zelfmoord pleegt .. (aandacht, theatraal, go with a bang) .. Ik vrees dat jouw dochter zich pas zal laten testen als zij in een grote crisis komt, wat ik hoop dat zal uitblijven.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad. Geen psychiater of psycholoog hier, maar neem eens contact op met stichting borderline (lotgenoten contact) of ga naar de borderline bijeenkomst komende maand 25 november geloof ik) ik ga er zelf ook heen, dus wie weet spreken we elkaar daar.

groet, Richard
(8193) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-11 07:16:00
Na teruglezing nog als aanvulling en ik hoop ook geruststelling: Het onderwerp zelfmoord is natuurlijk een hele confronterende.

Door de extreme gevoelens die alles overheersend zijn kan in een crisis veelvuldig de gedachte opkomen dat je wilt vluchten uit deze helse pijnen (het voelt haast ook als fysieke pijn) .. in combinatie met somberheid, depressie waarbij niets meer leuk of boeiend is ontstaan dan ook de zelfmoordgedachten of bij sommigen zelfverminking. Dit is wel het moment om professionele hulp in te schakelen, desnoods gedwongen. Bij mij bleven het gelukkig bij zeer levendige gedachten .. opmerkingen van derden over: denk aan je dochter en meer van dit soort goedbedoelde hulp heeft op dat moment geen enkel effect. Je moet een depressie gehad hebben om dat te kunnen begrijpen. In een normale staat kan ik me er ook niets meer bij voorstellen. Belangrijk is om te weten dat het nooit ook maar geleid heeft tot het aanschaffen van spullen om het ook daadwerkelijk uit te gaan voeren. Veel is een echte roep om aandacht.

Maar een tip voor de omgeving:
Luister, maar ga niet oordelen of kom niet met allerlei goed bedoeld advies .. jouw wereld sluit niet heel goed aan op de persoon met borderline in crisis, zoek iemand op en als je merkt dat er een combinatie is van depressie en borderline, slecht slapen, paniek, .. bel dan gewoon de politie en geef aan dat je je ernstig zorgen maakt om iemand .. de politie is er dan echt wel binnen 10 minuten (10 minuten na mijn bericht op facebook stonden ze voor mijn deur) .. en dan ga je in gesprek met verpleegkundigen van de crisisdienst en is er die aandacht die nodig is.
(8194) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-13 12:30:00
En jawe ... na paar weken radiostilte ... kreeg ik weer bericht ... iedere dag goedemorgen en welterusten. Maar ineens vroeg ze ..... ga je mee op vakantie naar Spanje? ... Je zal dat wel raar van me vinden ... maar ik wil niet alleen.... Ik vertelde netjes .... nee ...heb geen vrije dagen... dus dat accepteerde ze zonder morren.

Echter daarna nauwelijks kontakt. Ik appte dus gisteren dat ik alleen goedemorgen en welterusten wat magertjes vind voor een vriendschap. Haar reactie ..."Klopt".

En vervolgens .... werd ik gebeld.... dat was echt al heeeeel lang geleden. En wederom midden in de nacht. Ze vertelde dat we beiden aan een dood paard trokken en dit niet werkte. Ze heeft nog wel gevoelens en ziet me graag.... maar ze wilt niet voor me veranderen. Uiteindelijk vertelde ik dat het dan maar beter was om dan maar niet meer elkaar te appen.... Huilend vertelde ze dat ze het er echt heel moeilijk mee haeeft, maar dat voor haar de enige uitweg is. Daarna hing ik op... en ongelooflijk daarna geen ellenlange appjes meer.... geen beschuldigingen.... ik denk dus dat dit voor het eerst voor haar een welbewuste keuze is geweest.

Einde verhaal denk ik ...

Lieve groetjes, Johan
(8197) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-13 17:41:00
En jawe ... na paar weken radiostilte ... kreeg ik weer bericht ... iedere dag goedemorgen en welterusten. Maar ineens vroeg ze ..... ga je mee op vakantie naar Spanje? ... Je zal dat wel raar van me vinden ... maar ik wil niet alleen.... Ik vertelde netjes .... nee ...heb geen vrije dagen... dus dat accepteerde ze zonder morren.

Echter daarna nauwelijks kontakt. Ik appte dus gisteren dat ik alleen goedemorgen en welterusten wat magertjes vind voor een vriendschap. Haar reactie ..."Klopt".

En vervolgens .... werd ik gebeld.... dat was echt al heeeeel lang geleden. En wederom midden in de nacht. Ze vertelde dat we beiden aan een dood paard trokken en dit niet werkte. Ze heeft nog wel gevoelens en ziet me graag.... maar ze wilt niet voor me veranderen. Uiteindelijk vertelde ik dat het dan maar beter was om dan maar niet meer elkaar te appen.... Huilend vertelde ze dat ze het er echt heel moeilijk mee haeeft, maar dat voor haar de enige uitweg is. Daarna hing ik op... en ongelooflijk daarna geen ellenlange appjes meer.... geen beschuldigingen.... ik denk dus dat dit voor het eerst voor haar een welbewuste keuze is geweest.

Einde verhaal denk ik ...

Lieve groetjes, Johan
(8199) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-16 18:01:00
De borderline-angstaanval:
Ik zit nu midden in een paniekaanval .. iets wat ik nooit heb gekend, maar nu sinds een aantal maanden bijna dagelijks twee of drie keer voorkomt. Het komt op door een gedachte aan een krenking (verlating, vernedering, niet gezien worden, alleen zijn, de grip op je leven kwijt raken, angst voor de toekomst) .. die gedachte moet je moedwillig blijven volgen want je bent al je hele leven gewend om alles door te analyseren (waarschijnlijk om controle te krijgen op ongrijpbare dingen als mensen, de buitenwereld). Nu de borderline-stress geactiveerd is, werkt het tegen je.

Daar waar je hiervoor inzichten kreeg waar een normaal gezond mens niet komt (je zit er wel eens naast en misschien meer dan we zelf willen toegeven) maar met grote regelmaat kun je verbanden leggen die voor een ander niet tot nauwelijks zichtbaar zijn, maar wel blijken te kloppen. Nu dus werkt het tegen me. Ik ga de diepste diepte in en voel dan de kern van de pijn tot in de grootste hevigheid waardoor mijn geest begint te dissociren en mijn lichaam oncontroleerbare systemen in werking zet. Zo had ik het gisteren tijdens het autorijden en voelde ik mijn ogen steeds wegzakken. Toen ik na 1 km eindelijk de parkeerplaats op kon vluchten stapte ik uit ex2 achterlatend in de auto en probeerde ik recht te lopen wat niet lukte en trok ik steeds meer naar links en voelde ik de kracht uit mijn benen trekken. Zware hyperventilatie en continu een aanwezige pijn die je voelt tot in je ziel. Tijdens het rijden lag er al een band rondom mijn borst, maar of dat nu hierdoor kwam of omdat ik net met de hartmedicijnen ben gaan minderen, ik weet het niet.

Het is weer een warme dag en dan zie je dat heel het land weer naar buiten trekt en we allemaal net wat meer open staan voor nieuwe contacten. Mijn gedachten gaan dan weer terug naar Misha en in alle hevigheid stromen de emoties weer door al mijn aderen. ik zie haar felle fonkelende ogen terwijl ze me op straat uitscheldt, me nooit meer de kans gaf om haar op een normale manier te spreken .. dan alle pogingen die ik al deed om in te spelen op haar fatsoen, haar hulp en keer op keer kreeg ik weer een klap te verwerken.
Haar nooit meer in mijn leven te hebben .. het voelt zo ontzettend pijnlijk. ik begin te hyperventileren. Ik kan niet meer blijven zitten, ik moet rondlopen, ik snak naar adem. Het wordt erger en erger.

Wat kan ik doen om dit te stoppen. Ex2 bellen? Het is een schat van een mens, maar hiermee kwets ik haar meer dan het mij helpt. Maar hoe kom ik hier weer alleen doorheen .. het duurt soms 20 minuten als ik geluk heb, maar soms ook drie uur lang. Ik weet het niet .. ik heb een crisissignaleringsplan met wat tips om te doen, maar als je in deze staat bent, kun je helemaal niet lezen .. duidelijk heb ik de eerdere signalen die er wel waren misschien niet gevoeld, gemerkt of heb ik ze uit analysedrift compleet en bewust? genegeerd? Want op deze momenten ben ik het dichtst bij mijn gevoel voor Misha ..

Mijn god meisje, wat mis ik jou verschrikkelijk.
Waarom? Waarom kun je me niet gewoon te woord staan.

ik tik dit nu en ik word gelukkig iets rustiger .. ik denk dat ik er bijna weer doorheen ben. de tranen stromen langzaam langs mijn wangen. de ademhaling is nog onregelmatig, maar ik merk het ik ben er weer doorheen .. op naar de volgende.

De hel op aarde bestaat.
Ik zit er middenin.

R.
(8201) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-17 14:36:00
Wat een rat is die kwaadaardig borderliner/NARCIST ..
Inmiddels word ik aangehouden voor stalking omdat het enige wat ik wil een gesprek is om verder te kunnen met mijn leven. Mensen .. kom je ooit de kwaadaardige versie van de NARCIST tegen .. zodra je het door hebt, draai je om (hoe moeilijk ook) en vertrek .. ze maken je hele leven kapot.

WAT een RAT!
(8203) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-17 20:47:00
Moeder van 24 jarige hier. Richard wat lief en wat kun jij het goed uitleggen zo allemaal. Ik vind dit een hele knappe gave van je.
Inmiddels heeft mijn dochter vorige week gebeld, er was afgelopen weekend een verjaardag waar ook zij naar toe ging. Ze vroeg of ik ook smiddags ging omdat daar ook een vreemde man aanwezig was een nieuwe vriend van mijn zus. Dat is angstig voor haar. Ik heb hieraan toegegeven omdat ik deze angst van haar ken. Het was gezellig op deze verjaardag. Klein clubje dus te overzien. Toch blijft ze bij haar standpunt volgend jaar januari een kopje koffie drinken dus niet onze verjaardagen bij elkaar en geen kerst of oud en nieuw. Ik mis haar wel heel erg. De telefoontjes elke dag. Ondanks dat ze veel loog of moet ik zeggen een fantasie vertelde.
Het is en blijft mijn dochter die mij opzij schuift. Het doet zeer. Is er nou helemaal niks wat ik kan doen. Wij hebben samen vele dingen doorstaan haar hele leven. Alles samen. Nu is er haast niks meer. Heb hier moeite mee. Kan mij niet echt voorstellen dat ik haar zo pijn heb gedaan. Zelf heb ik geen Borderline maar ziet wel dat zij deze wel heeft. Het zou zo fijn zijn om hun gevoelens te weten, wat doorstaat ze. Mist ze mij niet?
Richard ik zag dat jij het moeilijk had, ik vind dit erg voor je. Ik hoop dat het wat beter gaat met je.
(8204) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-18 09:53:00
24 moeder,

Je zit nog met veel vragen.
Het positieve is dat zij jou benaderd heeft om mee te gaan naar een verjaardag. Maar is dit ook echt positief? Kijk eens naar het volgende voorbeeld en probeer dat te vergelijken.

Misha moest voor een cosmetische behandeling richting Amsterdam. Deze behandeling stond al maanden gepland en zij zou daar met een vriendin naar toe gaan. Op maandagochtend rond 09.00 uur werd ik door haar gebeld. Ze kon haar vriendin niet te pakken krijgen en voelde zich onzeker om het alleen te moeten doorstaan. Of ik met haar mee wilde. Nu ben ik ondernemer en had gepland om te gaan werken, maar tegelijkertijd samen de dag doorbrengen stond me veel meer aan. Dus besloot ik mijn plan om te gooien en met haar mee te gaan. Hele dag samen opgetrokken en op de terugweg in de trein zei ik dat ik het een fijne dag vond en dat ik erg blij was om bij haar te zijn. Hoewel we niets bijzonders deden, voelde het zo fijn om samen te zijn. Waarop zij zei .. ja en dat is het gekke ik voel me de hele dag al erg leeg.

Wat ik hiermee wil illustreren is dat het gedrag van een borderliner erg sterk bepaald wordt door het eigen belang. Ze had geen zin om alleen te zijn. Dus dan mag je mee. Maar zodra dit doel bereikt is, is het maar de vraag in hoeverre je nog van waarde bent. Je wilt weten wat haar gedachten zijn en of ze jou mist. Wat ik na lezing van jouw verhaal vooral zou willen weten is: je geeft aan dat ze er bij blijft dat jullie pas in januari een kop koffie gaan drinken. Nu kan ik me voorstellen dat een verjaardag niet direct een goede gelegenheid is om heel persoonlijke lastige gesprekken te voeren. Maar ik ben wel benieuwd hoe dit dan precies gegaan is. Wat heb je tegen haar gezegd en hoe reageerde zij ..

Ik zit met dezelfde soort vragen over Misha .. Een vriendin van mij had haar na ongeveer een jaar aangegeven dat het echt helemaal niet goed met mij ging en of zij niet op de een of andere manier bereid zou zijn tot een gesprek, zodat ik ook verder zou kunnen met mijn leven. De reactie: het duurde maar 6 weken en als we nou getrouwd zouden zijn, was het anders misschien maar ze had er allemaal niets mee te maken dat ik hieraan kapot ging en ze ging geen gesprek aan. Op zo'n moment ga je je wel afvragen: wie is die persoon eigenlijk, hoe denkt die persoon, hoe kun je zo ongevoelig en eigenlijk gewoon gewetenloos zijn ..

Mijn moeder heeft heel sterke oordelen in het leven over hoe iets hoort te zijn, zeg maar .. MOET zijn. Zodra iemand hier niet aan voldoet dan krijg je de blik of je krijgt een veroordeling of je wordt doodgezwegen. Ik denk dat iets soortgelijks bij Misha het geval is. En misschien ook bij jouw dochter.

Misschien heeft zij in haar hoofd zitten dat een moeder altijd haar kind voor moet laten gaan voor andere zaken. Omdat je dat in een bepaalde periode niet kon, voldeed je niet aan dit beeld. Zoals gezegd is het probleem dan vervolgens dat borderliners vaak via een omweg het ongenoegen uiten. Een boze blik of je negeren in plaats van recht door zee zeggen wat hen kwetst. In mijn geval met Misha .. nooit 1 woord zeggen over wat haar dwars zit, maar je dan van de ene op de andere dag uit haar leven bannen en je nooit meer de kans geven om ergens aan te werken of hierover te praten. Het is haar waarheid en jij hebt afgedaan, exit.

Bij elke borderliner werkt dit weer iets anders. Ik kan door een actie of een opmerking ook ineens fel reageren, een blik geven, de hoorn erop gooien, .. bij mij duurt dit altijd steeds erg kort en dan neem ik daarna weer normaal contact op om het te repareren. Vaak is er bij mensen die mij nog niet goed kennen dan al iets gebroken en moet je best veel moeite doen om dit weer te kunnen herstellen. Terwijl ik op dat moment denk .. joh, er is toch niets aan de hand, wat doen die mensen moeilijk.

Of het iets beter met me gaat. Misschien dat de actie van gisteren toen ik gebeld werd door de Recherche dat ze me aanmerken als verdachte voor stalking me precies dat gaat brengen wat nodig is om mijn balans weer terug te krijgen. Aanstaande dinsdag gaan we horen wat ze met mij gaan doen. Misha vind het dus kennelijk minder erg om tot twee keer toe een paar uur op een politiebureau te gaan zitten om in geuren en kleuren te vertellen dat ze gestalkt wordt (aandacht en zielig doen) .. in plaats van onder ogen te zien, dat als je iemand die tot over zijn oren verliefd is zonder enige aanleiding van de ene op de andere dag wegdrukt en nooit meer te woord wil staan, hierdoor kapot maakt, vooral natuurlijk als deze persoon wat eigen waarde mist en dezelfde twee stoornissen heeft. Met name in dat geval zou je toch verwachten dat iemand wat meer begrip voor de ander zou kunnen opbrengen. Ze is immers zelf al jaren onder behandeling geweest. Maar op geen enkele manier kwam er ook maar enig begrip of steun ..

En eind van het liedje is dan dat ik straks in een oranje overall sta te schoffelen? Ach ja .. ook weer een ervaring moet je maar denken. Maar met een beetje geluk kan ik de wens om haar ooit nog te willen spreken hiermee nu afsluiten. Het is werkelijk te schandalig voor woorden dat iemand je ook nog bewust in de problemen wil brengen na alle schade (dochter, ex2, bedrijf etc.) die al is aangericht. Terwijl een simpel gesprek (eventueel met vriendin erbij of zo) niet kan plaats vinden. Dat hebben gelukkig niet alle borderliners. Dit is het kwaadaardig narcisme.

En het bijzondere is ook: .. GGZ-instellingen doen niets richting zo'n kwaadaardig narcist (ex-partners mogen zonder haar toestemming niets verklaren want privacy), politie laat zich voor het narcistisch karretje spannen en doet niets tegen narcist (want officieel geen strafbaar feit), .. Het slachtoffer wordt dus nogmaals slachtoffer.

Narcist op weg naar volgend slachtoffer. Stel het gebeurt bij de volgende op precies of vergelijkbare wijze. Wie gaat de narcist stoppen? NIEMAND. Deze personen kunnen ongestraft talloze mensen emotioneel mishandelen.

Richard
(8205) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-18 16:45:00
Als het dan zo'n akelige kwaadaardige narcist is, kan je maar beter blij zijn dat er geen contact meer is. Waarom zou je zo iemand nog willen spreken. En als je haar zou spreken, dan roept dat vaak weer zoveel vragen op dat de wens voor nog een gesprek vaak aanwezig is.
(8208) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-18 18:44:00
I know .. rationeel gezien kan ik dit ook zien.

Maar ja, .. iedereen die een borderliner in zijn leven gehad heeft weet ook dat deze mensen iets met je doen, waardoor het loslaten en je eigen balans houden heel moeilijk is. Omdat ik dan ook nog zelf borderliner ben, is mijn balans helemaal zoek. Maar ik heb zo het vermoeden dat ik eindelijk de grens bereikt heb, die ook voor mij duidelijk is :)

(8209) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-18 21:14:00
hoi Richard.
Ik hoop echt dat het mee valt voor je. Je verdient het niet een taakstraf. Ik begrijp de dingen wel hoe jij ze uitlegt.
De verjaardag verliep echt goed. We waren weer even een eenheid. Namen afscheid en informeerde nog even naar haar. Ze gaat veel werken en straks op vakantie. Ik ben altijd wel belangstellend. Hoewel ze ook zegt dat ze mij mist. Blijft ze erbij dat we elkaar in Januari pas zien. Ik mis haar verjaardag en zij de mijne. Ook kerst en zo.
Ik ben meegaand geweest heb belangstelling getoond.
En dan toch pas in Januari.
(8210) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-18 22:03:00
De dingen die jij je afvraagt doe ik ook idd. Waarom doet iemand zoiets. En ze is volwassen mag ikzelf ook nog een eigen leven. Ik ben best behulpzaam en heb altijd een luisterend oor. Als ik kan helpen doe ik dit. Maar ik kan ook door cursussen niet op afroep beschikbaar zijn. Om dan zo te reageren is in mijn ogen bizar. Kijk ze is gaan samenwonen met iemand die altijd werkt. Haar keus om ook overal alleen ervoor te staan. Ze wist dit van te voren. Ze wist dat ze veel alleen zou zijn. Ook ik heb dit benoemd. Ook heeft ze schoonouders die om de haverklap binnen in huis staan. Ik heb niet eens een sleutel.
(8211) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-19 15:05:00
24 moeder,'
Dank voor de bemoedigende woorden.

Ik werd gebeld door de Recherche en die gaf aan dat ik op eigen kosten een advocaat mocht inschakelen. Aangezien ik door de Borderline/Narcist financieel helemaal aan de grond zit kan ik dat natuurlijk niet betalen. Dus de Gemeente gebeld voor hulp. Dan zegt de Gemeente .. heeft u al een dagvaarding? Dat komt kennelijk pas na dit gesprek. Dan kunnen wij u in deze fase nog geen advocaat ter beschikking stellen. Dat kan pas later.
Ik zeg .. begrijp ik hier nu uit dat ik zonder juridisch advies bij dat gesprek moet zitten, terwijl iemand die hiervoor wel geld heeft wel een advocaat heeft om zich bij te laten staan?
Het antwoord: dit zijn de regels.

Vervolgens de Recherche teruggebeld. Ik zeg .. ok, ik heb geen geld voor een advocaat en Gemeente betaalt niet, dus ik wil mijn ex2 meenemen naar het gesprek.Nou dat was niet de bedoeling bij een verhoor. Ik zeg, nou ik ga daar niet zitten in mijn eentje. Hij zegt .. dan ga ik nu het OM bellen om u aan te laten houden en dan zit u hier ook alleen.

Ik vertel dit aan ex2. Ex2 ontploft bijna en vraagt om het nummer. Zij belt op kalme wijze zoals altijd en zij is daar toch op hondsbrutale wijze te woord gestaan.
Uiteindelijk heeft ze hem even goed de waarheid verteld en aangegeven dat zij er gewoon bij wil zijn. Hij ging contact opnemen met het OM of dat mocht.

Het is dezelfde lul die mij vorige keer naar het bureau liet komen, zogenaamd om mijn kant van het verhaal te vertellen. En de laatste 5 minuten aanschoof om een vooraf reeds voorbereid dreigement te uiten.

Nou ik weet wel 1 ding .. deze mensen gaan mij niet helpen.
Dus ik neem gewoon het hele gesprek op en indien nodig gooi ik het nog dezelfde dag online.


Gisteren was ik vrij kalm .. het leek ook wel alsof er een soort last van mijn schouders gevallen was .. ik heb het eind van de mogelijkheden bereikt en nu is het goed.
Maar dan vandaag gaan je gedachten er weer naar terug en als je dan ziet wat die persoon mij heeft aangedaan, de schade die ik hiervan heb en dan ook nog liever jou in de problemen brengt dan een kop koffie te drinken?
Dan denk je echt .. Dat deze persoon nu nog leeft is echt een wonder te noemen.

Maar goed .. we moeten de draad weer ergens oppakken.

Even over jouw dochter ..
Wat ik gemerkt heb aan Misha en misschien heeft jouw dochter daar ook wel last van ..
Zodra je (op welk punt dan ook) kritiek op haar hebt, op haar keuzes of haar gedrag. Dan direct wordt er een gigantische muur opgetrokken. En die muur gaat pas naar beneden als zij daar behoefte aan heeft. Door de extreme onzekerheid voelt elke vorm van kritiek als een afwijzing. Ook als je juist erg veel moeite doet om haar te begrijpen of met haar mee te denken voelt dit voor haar als bemoederend en ook dat werkt averechts.
Het is vooral ook een controle-dingetje ..

Dat is ook de reden dat Misha geen gesprek wil. Als er een gesprek zou komen dan verliest zij de controle, komt uit wat zij allemaal gezegd heeft tegen anderen en valt als het ware haar zorgvuldig opgebouwde schijnwerkelijkheid in duigen. Nu kan ze nog mooi mij overal de schuld van geven en selectief berichten van mij aan anderen laten zien, waardoor die mensen ook zullen denken .. wauw, die gast is gek.
Nu heb ik best af en toe pittige berichten gestuurd, maar dat is ook niet heel gek als je leven helemaal kapot gaat en je keer op keer een trap na krijgt of volledig genegeerd wordt. De berichten die daaraan vooraf gingen laat ze natuurlijk niet zien.

Het grootste probleem met een borderliner is dat zij zich maar heel moeilijk in de situatie van een ander kunnen verplaatsen. Als zij zou kunnen invoelen hoe het voor jou moet zijn om al die tijd geen contact te hebben met haar, dan zou ze het niet zo doen. Dit is het narcistische/egoistische van een borderliner. Bijna alle borderliners die relaties verbreken blokkeren telefoons, facebook, beinvloeden vrienden .. zodat alle macht uit handen genomen wordt. Zodat je ze niet meer kunt raken in hun wereld.

Ik heb geen pasklare antwoorden voor je.
Misha en ik zijn beiden borderliners, maar we verschillen in dat opzicht wel veel in de manier waarop dat tot uiting komt. Het gedrag van jouw dochter lijkt wel sterk op hoe Misha met mij is omgegaan vanaf de breuk. Zij blokkeerde mijn telefoonnummer, maar als het haar uitkwam dan belde ze wel, om dan vervolgens midden in een gesprek de hoorn er op te gooien. Waarna je zelf niet meer terug kon bellen.

Ook nu bepaalt zij het contact en bepaalt zij af jij wel of niet welkom bent.

Grenzen aangeven bij borderliners is erg belangrijk. Dat zie je ook bij mij nu .. voor mij zijn er pas grenzen als ik ze accepteer. Dus .. misschien mijn beste tip aan jou: laat haar niet langer de grenzen bepalen, maar ga zelf ook grenzen stellen. Zodra je haar de volgende keer spreekt zul je moeten aangeven dat de grens voor jou bereikt is. je wilt niet meer op deze manier behandeld worden. Een soort afroep-moeder op het moment dat het uitkomt, maar daarna als een wegwerpfles in het rek gegooid worden.
Dat heeft wel een gevaar in zich .. als je dat heel kritisch brengt, kan ze in haar borderline-stress terecht komen. Ze zal boos worden, schelden, opstaan en vertrekken en dan moet je maar afwachten wanneer en of ze weer terugkomt.
Maar lukt het je dan kan het ook zomaar zijn dat omdat zij die grens nu ook als grens accepteert alles weer terugkeert tot het oude vertrouwde.
En dat wens ik je echt toe.

Ik was op de borderline meeting vorig jaar .. daar waren twee oudere mensen helemaal in tranen. Hun zoon was al 5 jaar niet meer over de vloer geweest. Zij hadden hun kleinkind nog nooit gezien hierdoor. En ze kwamen naar de bijeenkomst met de vurige wens om antwoorden te krijgen hoe ze het contact weer tot stand konden brengen.

Dan kijk ik naar Misha die haar vader al heel lang niet meer ziet. Dan kijk ik naar mezelf die wanhopig probeert weer in contact te komen met Misha. Dan kijk ik naar mijn moeder die al een paar maanden nu niets meer laat horen, dan kijk ik ook naar mezelf: ik heb in de tussentijd weer wat oude en nieuwe contacten opgedaan .. sinds ik aan de Prozac zit is elke vorm van interesse in deze mensen helemaal verdwenen .. gek is dat .. totaal geen behoefte aan om dit te voeden.

Dus .. het is wel echt een borderline-dingetje dat achter je verbranden van de schepen.

Ik hoop dat je er iets aan hebt .. vragen kan altijd .. ik zit hier nog wel even denk ik :)
En sowieso in januari wil ik weten hoe dat gesprek gegaan is. Maar ik denk dat je haar voor die tijd echt wel ziet.

groet,
Richard
(8213) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-19 21:29:00
ik wilde graag reageren op het schrijven van johan, met zen radiostilte van een paar weken.
Ik zelf heb dit meerdere keren meegemaakt die radiostilte, die ging van een paar dagen tot 4 maand lang niks, het begon altijd terug als ik ze ergens zag en dan moet je sterk zijn om rechtdoor te gaan. Als je dan na 4 maand terug komt dan spreken ze totaal niet van het verleden waarom waarvoor hoe ? niks ze begon te praten over ja hoe zou ik het zeggen ,, praten om te praten zonder inhoud en het was precies of die 4 maand niet geweest zijn ..
Ze spreken er niet over ,en worden in tegendeel anders anders op de manier van vriendelijker doch oppassen hiermee dit is enkel om je weer doen te happen in hun appel. Daar dit meerdere keren gebeurt is ken ik ze en reageerde alsof men neus bloede. Het kan inderdaad serieus uit de hand lopen daarom ermee stoppen
groetjes
phil
(8215) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-20 13:33:00
Hoi hier moeder v 24 jarige. Dank je wel voor je advies. Ik laat het je allemaal weten natuurlijk.
Id ook blokken op alle soorten mediums. Had ik nog niet verteld 😁
Maak mij wel zorgen hoor hoe moet ze zich wel niet voelen denk ik dan. Ze heeft trouwens haar vriend ook ingepakt want ook deze blokt mij overal. Ik denk dat ze zich niet veilig moet voelen zo vaak alleen in dat huis. Ik herkende het bij haar dus nadat ze zo makkelijk mij aan de kant schoof. Haar vader heeft ook BPS dus herken wel veel. Maar hoe zij zich moet voelen geen idee. Volgens mij loopt ze op haar tenen maar dat is hoe ze bij mij overkwam. Ik hoop dat ze eerder komt.

(8216) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-20 19:42:00
24/mother,

Kijk bijvoorbeeld eens naar Utopia .. Billy ..
Typisch gevalletje borderline.

Ik zit hier trouwens ook in een huis alleen .. natuurlijk is mijn dochter er ook regelmatig, maar het alleen zijn was helemaal geen probleem toen ik nog mijn verslavingsdingetje (daten) had .. naast mijn werk veel op zoek naar een nieuwe date of aan het daten.

Toen de relatie wegviel en ik even helemaal niet meer op zoek ging naar iets nieuws viel ik in een diep gat. Vervolgens zoek je weer een nieuwe uitlaat klep (online poker) .. zolang je daarmee bezig bent is er niets aan de hand. Zodra dat stopt en dat is nu natuurlijk wel gestopt door geldgebrek val je weer in een diep gat.

Omdat ik nu door de duidelijke grens ineens weer terug op aarde lijk te zijn gekomen (ik moet het wel even afwachten of ik niet weer terug ga vallen) merk ik ineens ook weer energie die er tot voor kort niet was. Met een beetje geluk kan ik volgende week weer wat gaan werken.

Heeft jouw dochter dat ook? .. iets waar ze in vlucht? Alcohol, drugs, sx/dating, gokken, ...? En wat doet ze dan met haar vrije tijd als ze alleen thuis is?

Ook dat onderdeel facebook etc zul je een keer met haar moeten bespreken en hierbij jouw grenzen aangeven.
Eerlijk gezegd zit ik ook niet te wachten op een moeder in mijn facebooklijst. Je deelt soms dingen met je vrienden die je liever niet met je moeder deelt, dus misschien is dit wel iets wat van haar moet blijven, maar je kunt wel aangeven natuurlijk dat je de afstand op dit moment als erg naar ervaart en wat jullie daar samen aan kunnen doen.

Anyway .. waar bemoei ik me mee :)

Het is trouwens wel echt grappig om in een ruimte te zitten met een stuk of 100 borderliners. 25 november in Utrecht .. Dan gaat er wel een wereld voor je open denk ik.

Een aantal onderwerpen die in de workshops aan de orde komen zijn bijvoorbeeld:
Hoe om te gaan met een borderliner
Vraag maar raak voor familieleden
Hoe een zoon of dochter met borderline opvoeden
(8217) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-21 07:50:00
24/moeder. Utrecht is niet naast de deur helaas. Uitlaat klep voor mijn dochter is Sims een pc spel. Ook spelletjes op mobiel. soms koopt ze die. Roken. Maar kan middels stiekem zijn. Ze moet stoppen van vriend.
Daten dat denk ik niet maar zeker ben ik niet. Wel uitnodiging van oude vrienden van vroeger. Meer weet ik niet.
Ik hoef ook niet op haar FB hoor. Ik heb geen zin om telkens weer weggewerpt te worden. Ik wou enkel graag dat ze ze liet behandelen om het leven dragelijk te maken. En dat ze weer normaal met mij omgaat maar dat zit er denk ik niet in.
Belangrijk vind ik dat ze gelukkig is.
(8219) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-21 09:52:00
Natuurlijk na kleine periode stilte.... ontving ik een bericht..... , Dit keer heb ik de bordeline pet opgedaan. En haar gezegd..... dat ik teleurgesteld in haar ben en weet dat ze echt nog nooit van me gehouden heeft .... en vervolgens wat voorbeelden genoemd.

Haar reactie was..... Dit meen je niet.... . Na wat heen en weer gechat ... heb ik uiteindelijk dag gezegd. Natuurlijk blokkeerde ze mijn facebook maar gek genoeg niet mijn whatsapp. Zal wel een reden hebben gehad. Na een week ontving ik via FB (weer gedeblokkeerd dus) een kort bericht. met de tekst "Waarom moet het nu weer zo! Ik baal daarvan".

Blijkbaar wilt ze toch de boel nog niet verbreken en me aan een zijden draadje blijven houden. Ik voel me een soort back-up. Of zie ik dat verkeer... . En natuurlijk weet ik dat ze van me houdt, maar wilde gewoon haar reactie zien. En die was niet echt zo heel heftig...

Wordt vervolgt...

Groet Johan
(8220) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-21 12:52:00
24/ moeder. Ik vind het heel erg, Als ze borderliner zou zijn. Echt. Natuurlijk kan ze er niks aan doen. Maar ik ben gewoon geen op afroep moeder. En dit zal ik haar ook zeker vertellen. Ze beweerd aan vele mensen dat er zoveel gebeurt is tussen ons. Nu niet veel hoor. Ik ben als ik terug kijk Met naar haar pijpen te dansen. Voor haar is dit misschien een heftige ervaring dat weet ik niet. Maar ik geef mijn grens aan. En daardoor reageert ze zo. Misschien straft ze op deze manier ipv bepraten. Ik weet het niet.
Het is jammer.
(8221) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-21 18:26:00
Johan,

Wat er nu met haar gebeurt is iets wat ik zelf ook heel sterk heb. En dat is de angst voor alleen zijn. Ga maar na .. jij wilde met alle beste bedoelingen van haar houden en er voor haar zijn. Maar door haar gedrag stoot zij telkens weer mensen van zich af. Ook aan jouw geduld komt een keer een eind. Jij gaat verder met je leven, komt nieuwe of bestaande vrienden tegen en je ervaart misschien een keer wat momenten van alleen zijn, maar daar is goed mee te leven.

Jouw vriendin met borderline is alleen in de rust-/tevredenstand op het moment dat zij bezig is met haar uitlaatklep (in het middelpunt staan door daten of sx, roddelen, drank/uitgaan/drugs, gokken, games, ... ) Maar elk van die verslavingen heeft een keerzijde en een moment van bezinning en dan zijn ze weer volledig op zichzelf aangewezen met hun gevoelens en hun angsten en het gemis aan contact waar zij zo behoefte aan hebben, maar tegelijkertijd voor hen zo moeilijk is om in stand te houden of in goede banen te leiden.

En dan grijpen zij weer terug naar die ex, die toch wel hele leuke kanten had. Zelf zijn ze alle gruwelijke dingen die zij gezegd hebben alweer helemaal vergeten (en omdat ze zelf weten dat dit alleen maar spanning afblazen is en ze je niet werkelijk dood willen hebben of je de slechtste bedpartner ever vonden), maar bij jou staan die natuurlijk voor in je hoofd.

Met mijn ex2 heb ik precies ook dit wat zij nu hoopt te doen. Iemand die er altijd voor hen is ongeacht hoe kut ze je ook behandeld hebben. Ex2 weet inmiddels dat alle beledigingen niet persoonlijk opgevat moeten worden en dat het puur lucht verplaatsen is. Maar waar zij wel veel last van heeft is dat doordat het dan steeds ineens weer volle aandacht en leuk is, haar gevoelens voor mij weer sterk aangewakkerd worden. En dan zeg ik bijvoorbeeld dingen als .. (we zitten in de auto en hebben het dan over wonen in de Ardennen .. en dan zeg ik .. we kunnen veel beter de twee huizen opzeggen in Nederland en in Belgie gaan wonen, zodra je moeder overleden is. Daar koop je een kast van een huis voor weinig. Elk een eigen vleugel, dan hoeven we ook niet op elkaars nek te zitten.

Je kunt je voorstellen dat ex2 dan toch weer hoop krijgt op dat het weer zo wordt zoals het ooit was. Nu wil ik als borderliner dat (Deels) ook wel en heb ik in het verleden ook echt wel geprobeerd, maar om de een of andere reden lukt het me niet. En dan jaag ik weer iets nieuws na en ben ik alweer vergeten dat we het samen gingen proberen en jaag ik weer achter een nieuwe verovering aan. En ex2 mag dan later weer de puinhopen opruimen.

Wauw .. als ik dit zo lees .. is het eigenlijk wel heel erg egostisch. Ik heb geen idee hoe ik dit bij mezelf kan veranderen. Ik zal het eens bespreken met mijn begeleider. Dus Johan, .. ik denk wel aardig herkenbaar?

gr Richard
(8222) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-21 20:14:00
ik denk dat ze tegen iedereen zegt dat ik steeds contact opneem. Dat doe ik bewust niet. Ook al weet ik nu van jou hoe eenzaam ze is. Ik hou mij poot stijf nu Ik ben nu ook niet bezorgd of zo. Ze heeft het prima daar. Met haar kat in dat grote huis. Zolang ze niks laat horen gaat het goed denk ik. Haar schoonouders heb ik wel op de hoogte. Want aan kinderen zou ze wijselijk niet moeten beginnen denk ik. Ik wil die mensen gewoon een keus geven. Deze had ik niet. Niks gehoord. Waarschijnlijk ook bewerkt. Geen idee vond het ook al vreemde mensen.
Op een verjaardag ons buitensluiten. Ik denk autistische mensen.
(8223) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-22 00:52:00
24/moeder
Bij Misha heb ik ook sterk het idee dat zij zodra ze gekwetst wordt heel sterk de neiging heeft om mensen af te willen straffen. Tegelijkertijd is daarin ook een soort kinderachtigheid te zien.

Zo waren wij met een gezamenlijke vriend op de fiets op weg naar het vuurwerk in Scheveningen. Mijn fiets liep niet heel soepel en was net een week uit het ziekenhuis door hartaanval .. die vriend is gay en had een halve afspraak met zijn droomboy .. maar daarvoor moest hij dan wel op een bepaalde tijd in Scheveningen zijn. Misha kwam uit haar werk en deed niet echt moeite om op tijd te zijn. We fietsten rustig naar scheveningen en die gast fietste steeds 50 meter voor ons. Ik vond dat erg vreemd. Ik wist niets van die afspraak die hij had. Steeds zat die gast ons te pushen dat we sneller moesten fietsen.
Eind van het liedje .. die droomboy gemist en vervolgens zat hij de rest van de avond te mokken op het kleedje en heeft misdchien drie woorden gezegd. Op de terugweg herhaling van zetten. Hij weer 50 meter voor ons .. heel raar vond ik dat. Wat doet Misha? Die begint ineens te versnellen en gaat hem inhalen om daarmee te laten zien . Joh, .. ik wist wel dat het belangrijk voor je was dat we er op tijd zouden zijn en ik had makkelijk sneller kunnen fietsen, maar het gaat niet om jou .. ik ben degene die in het middelpunt moet staan.

Dat laatste klinkt misschien wat vergezocht, maar het gedrag zit hem in dit soort kleine pesterijen die bij optelling je emotioneel helemaal kapot kunnen maken. Ik heb ook het strand incident eerder beschreven .. toen Misha van het strand kwaad wegdenderde was die vriend in tranen. We hadden vier uur lang op de koningin zitten wachten en toen ze kwam maakte ze in no-time ruzie en liet ze mij maar ook hem achter. En moest hij huilen. Misschien een gay dingetje maar toen ik hem vroeg waarom hij zo emotioneel hierop reageerde zei hij: dit doet ze zo vaak en het went nooit. Ze komt vanzelf wel weer terug maar dat kan soms weken duren. En ik ben dat zo zat .. want je hebt elkaar nodig en dan ineens is ze weg en moet je de draad weer alleen oppakken en zij bepaalt wanneer ze weer terugkomt.

Bij jouw dochter is deze extreme controle op het contact ook duidelijk zichtbaar. Het zou haar heel erg helpen als zij eens met een behandelde borderliner zou kunnen spreken denk ik. Misschien dat haar dat zou kunnen overtuigen van de waarde voor haar gemoedsrust en kwaliteit van leven als zij wel in behandeling zou gaan.

Je kunt zeggen dat mijn leven behoorlijk beschadigd is door de ervaring met Misha, maar persoonlijk denk ik dat ik er over een paar jaar op terug kan kijken als het beste wat me ooit overkwam omdat ik dan flinke sprongen gemaakt heb in mijn persoonlijke ontwikkeling. Hoeveel je na 45 jaar nog aan jezelf en de sterk verankerde gedragingen kunt veranderen is natuurlijk de vraag .. jouw dochter is wat dat betreft beter te helpen. Maar op die leeftijd is het veel lastiger om in te willen zien dat er iets mis is.

Ik had op die leeftijd een telefoonsx verslaving. Rekening van 1800 gulden. Ouders slot op telefoon gezet. Had ik weer een mogelijkheid bedacht om het slot te omzeilen. Werd ik door mijn moeder betrapt. Weet ik nog heel goed in het gesprek dat ik toen had met mijn ouders dat ik extreem emotioneel was en zelf zei .. ik ben ziek en ik heb hulp nodig. Misschien was het de tijdgeest, maar als zij toen hadden ingezien dat ik psychologische ondersteuning nodig had, dan was ik nu een heel ander en meer evenwichtig persoon geweest denk ik.

Maar goed as is verbrande turf. Jouw dochter is nog te redden. Misschien eens informeren bij stichting borderline om na te gaan hoe je een borderliner kunt bewegen richting behandeling.

Fijne nacht nog ...
(8224) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-22 16:07:00
Richard. 24/ moeder.
Ik ga ook even kijken wat ik met jou advies kan dank je wel.
(8225) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-23 12:20:00
Daar zijn we weer .. werd ik vandaag weer gebeld door die botte Rechercheur. Waarom belt u?

Ja, eh, .. ik moet even bellen want eh ja .. het gesprek van morgen dat u zou hebben dat gaat niet door. U krijgt nog wel een gesprek met de wijkagent en iemand van recherche, maar eh ja .. dat is dan gewoon een gesprek en u bent dan geen verdachte meer.

Ik had zoiets al wel verwacht toen ik zag dat hij belde. Want je kunt moeilijk van stalking spreken als je iemand alleen maar vraagt om hulp om weer in balans te raken. Daarvoor leek het mij dat er echt wel iets meer nodig is. Waarschijnlijk zijn ze zelf na het echte lezen van de brieven en berichten tot de conclusie gekomen dat het verzoek niet heel onreeel is als er zoveel schade is aangericht. En dat er misschien eerder richting de andere partij eens wat belerende woorden moeten vallen, maar dat gaan we dan zien aanstaande donderdag.

Maar belangrijk was natuurlijk wat hiervoor de reden is. Dus ik vraag daarnaar .. weer hakkelen en stamelen en ook nog hulp vragen van een collega, wat moet ik nou zeggen, zodat ik niet in de problemen kom. Het was overduidelijk dat hij in zijn maag zat met de onterechte verdachtmaking. Ja .. eh nou ja wij denk dat een gesprek meer op zijn plaats is. Dus ik zeg maar waarom dan?
Nu zijn er natuurlijk twee mogelijkheden:
1. Misha heeft bij nader inzien besloten dat een aangifte toch niet echt de manier is
2. Er is onvoldoende om tot een rechtszaak te komen.

Tja .. als co-dependent borderliner hoop je dan op een sprankje menselijkheid van de kwaadaardig narcist. Maar eigenlijk weet je al dat er geen empatisch vermogen inzit en haar omgeving bestaat uitsluitend uit ja-knikkers en valse nichten dus ook die zullen niet op haar ingesproken hebben om dit in te trekken.
Door optie 1 kon dus bij nader inzien al een streep, maar het kostte de Rechercheur toch zeker 2 minuten om dan uiteindelijk toe te geven dat er gewoon onvoldoende aanleiding was voor de verdachtmakingen.

Waarop ik hem vriendelijk bedankte voor alle stress die dit heeft opgeleverd.
Waarop de botte lul het zich vervolgens nog permitteerde om hierop "graag gedaan" te antwoorden.
Waarop ik hem duidelijk te kennen gaf "dat ik dat me heel goed kan voorstellen dat hij dit ook daadwerkelijk meende."

Toen ik dit vervolgens aan ex2 vertelde gaf zij direct aan: Ok, dan gaan wij hier nu werk van maken. Een officiele klacht indienen tegen deze Rechercheur.
"Zijn ze helemaal besodemieterd."

Dus we zien het gesprek van donderdag met plezier en vertrouwen tegemoet en gaan er voor zorgen, dat het balletje even teruggekaatst wordt naar de kwaadaardig narcist voor het doen van valse aangifte.

Een fijne dag nog.
Richard
(8227) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-23 17:50:00
24/moeder. Succes donderdag Richard.
(8228) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-24 22:04:00
24/moeder Vandaag zat ik bij de kapper en
Mijn dochter belde mij. Ik kon niet opnemen en ik appte haar met de vraag wat er aan de hand was. Ze wilde vragen of opa visite had deze woont in bejaardenhuis. Maar ze was al even langs geweest. Ok zei ik. Ze zoekt wel contact. Waarom is mij niet duidelijk
(8230) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 08:46:00
Hi Richard,

Wat grappig (nouja) om te lezen hoe BL ers zich altijd weer in dramatische situaties kunnen storten. We haten het maar leven er op. Als parasieten! Ik heb dat nu achter me gelaten en wat er dan volgt is wat leegte soms en vervelende gevoelens die ECHT met jezelf te maken hebben zonder dat je die shit weer projecteert op Misha's, rechercheurs, etc. Het kan zijn dat deze opmerking je irriteert. Je bent immers slachtoffer van de situatie! Maar geloof me. Dat is niet zo. Als deze situatie voorbij zou zijn, stap je vast weer in ander drama waar je natuurlijk ook weer 'zomaar in bent verzeild'.
Wil je echt genezen? Stap dan uit alle shit. Geen Misha meer. En ook geen leuke terugkaatsspelletjes met steun van ex2. Richt alle aandacht nou eens op jezelf, je therapie en maak elke keuze positief en gezond. Dat is reuze lastig! Wie zijn wij immers zonder drama?! Maar geloof me. Het is het allermooiste wat je kunt doen. Echt de weg inslaan naar je kwetsbare ikje met alle (voor ons zo saai ogend dus beangstigende) shit erbij...
Moest ik even kwijt... Geen idee of je er iets mee kunt...

Belinda
(8231) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 13:04:00
Richard,

Bedankt voor je uitleg .... het klopt als een bus... laatste keer dat we saampjes in bed lagen ...na een periode stilte .... vroeg ze me of ik gedate had met andere vrouwen in de break up tijd ... ik vertelde dat ik daar geen behoefte aan had gehad... dat vond ze vreemd ..want zij had al 8 dates gehad ...die haar allemaal niet bevielen ... Blijkbaar was dat de reden dat ze toen weer contact met me zocht.

Inmiddels alweer 2 weken "rust|" had nog wel te horen gekregen dat het "Goed" met haar ging. Blijkbaar zit ze weer vol in de dating fase ... en kan het zomaar zijn dat er een moment komt dat ze weer terug gaat vallen om met mij te contacteren. Helaas voor haar heb ik inmiddels al een tijdje contact met een leuke vrouw... en spreek zo nu en dan met haar af. Ik weet zeker als ik dat aan haar vertel ...dat ze ontploft ... en me subiet blokkkert op telefoon, whats app en facebook. En wow @24 huisvrouw .. wat geef jij mij openheid in de borderline wereld...ook bedankt voor al jouw info. En sterkte natuurlijk
(8232) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 15:57:00
Mensen .. het is geweldig!
Ik heb mijn balans en mijn leven weer terug. Nu ik weer aan het roer sta omdat ik niet langer machteloos ben (stuurman, Bianca :) ) .. voel ik de kracht weer volledig terugkomen. Ik slaap weer goed. Ga op geen enkele wijze meer gebukt onder gedachten aan Misha en val ik ook niet meer uit tegen mensen bij de minste spanning. Ik ervaar geen probleem meer met alleen zijn. Ik neem weer contact op met mensen en begin plannen te maken en voer ze ook uit. Wat een verschil! Nu kan ik echt werken aan een beter leven.
I'm back!!!!

Richard
(8233) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 17:17:00
:-) Alles of niets, je zit duidelijk in een up op dit moment. Ik hoop dat deze periode van balans weer een beetje langer aanhoudt dan de vorige up. Dit zijn periodes dat je slagen kan maken in je therapie zodat je voor het volgende drama weer net iets meer weerstand heb om door te komen. Gr trea
(8234) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 17:47:00
Zoals je weet Belinda, stel ik alles wat je tegen me zegt zeer op prijs.
Ook als het misschien in eerste instantie of voor de fase waarin ik zit confronterend of gewoonweg nog niet te volgen of begrijpen is. Dus gaan we jouw bericht eens even helemaal ontleden tot de kern.

Projecteren op Misha en Rechercheurs .. klopt!
Ik heb me 13 maanden compleet machteloos, vernederd, onterecht behandeld en volledig in de steek gelaten gevoeld, waarbij het meerdere keren daadwerkelijk mijn leven had kunnen kosten (tweede hartaanval, zelfmoord). Als narcist is het machteloos zijn het ergste wat je kunt overkomen. Ik voel me inderdaad een stuk beter nu ik het stuur weer in handen heb. Het gevaar hiervan is dat k me weer ga verliezen in een ingewikkeld en :) dramatisch proces wat natuurlijk altijd nooit zo loopt als je zelf wilt en teleurstelling, frustratie, irritatie continu op de loer liggen, met voor mij ongetwijfeld weer nieuwe grote impact die me weer 20 stappen terug kunnen werpen.

Ben ik dan nog steeds slachtoffer van de situatie? In de eerste plaats is de conclusie dat ik helemaal geen slachtoffer hoef te zijn, zolang ik dat niet zelf toelaat. Uit de situatie stappen en bouwen aan een nieuwe Richard is de weg omhoog. Me druk maken om botte Rechercheurs en een onherstelbaar kapot persoon is de weg omlaag. In tweede instantie is er nu echt iets veranderd. Ik heb gezien, gevoeld en begrepen dat ik aan het stuur kan staan. In mijn enthousiasme draaf ik altijd wel lekker door, maar gelukkig heb ik ook nog een rationele kant, die ongeveer 13 maanden met vakantie was of zo, geen idee .. maar deze is helemaal terug.

Richt mezelf nu eens op therapie.
Vorige week moest ik een evaluatieformulier invullen. Wat bleek: na een periode van sterke groei, was ik ineens weer teruggevallen en de belangrijkste reden hiervoor: aandacht gericht op Misha en daarmee weer extra gekwetst en hop de spiraal naar beneden was weer gevonden en ingezet. Het simpele feit dat ik nu heb gezien, gevoeld en begrepen dat ik in elke situatie die keuze heb, .. ga ik richting drama en slachtoffer zijn of wil ik vooruit en in control gaat mij helpen om op de juiste momenten het (o zo leuke soms, maar vaak ook ook zo pijnlijke drama) achter me te laten en de verstandige keuze te maken.

Dat zal ongetwijfeld met vallen en opstaan gaan. En als bovenstaande verhaal allemaal 1 grote bullshit is, dan merken jullie dat hier in het forum vanzelf als eerste. Ha ha ha ha.

Thnx Belinda, .. ook jouw bericht stuurt me vast weer even in de goede richting. Heel erg bedankt!

Richard
(8235) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 18:01:00
Thnx Trea ..

Ha ha ha, .. je hebt ook daarin helemaal gelijk .. alles of niets. Ik denk dat het voor jullie wel mooi om te zien is, hoe zo'n borderline stuiterbal nu echt in elkaar zit. Ha ha ha ha ...

Ik zie het denk ik als een elastiek tussen twee bomen .. in rust is de balans. Pak het elastiek en loop 5 meter uit het midden. Laat los. En kijk wat er gebeurt .. Borderline!

We gaan de weg omhoog volgen zolang als het kan. Schiet ik in jullie beleving weer helemaal in slachtofferrol, laat het me dan graag even weten. Des te sneller ben ik weer terug.

Thnx Trea.
(8236) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 18:07:00
24
Aantrekken afstoten. Zodra ze zich leeg en alleen voelt, keert ze terug naar het oude vertrouwde en hoopt ze op steun, wat net zo makkelijk weer aan de kant geschoven wordt als zij weer voldoende hersteld is en weer een nieuw drama ontwikkelt.
(8237) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 18:12:00
24/moeder. Wat fijn te horen dat het goed gaat met jou Richard. Hopelijk voor lang. Ik heb wederom wakker gelegen . Het is niet goed. Veel gedacht hoor maar voor mezelf heb ik de beslissing genomen om geen contact meer te willen met haar. Ik ben helaas bang dat ze nooit hulp zoekt. Ze vertelt dingen andersom naar andere mensen. Waarschijnlijk daar ze nog niet weet hoe haar leven gaat verlopen. Mensen krijgen haar vanzelf door.
Als ze zich liet behandelen kon je er misschien wat mee. Maar nu momenteel ze belt om niks en als ze al de mond open doet komt er onzin uit. lees leugens.
Fijn dat jullie behandeld worden. Ik heb zoveel respect.
(8238) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 19:27:00
24/moeder .. als ik voldoende hersteld ben zal ik haar eens een berichtje sturen als je daar achter staat ..
En dan ga ik haar helpen .. ik laat jou er uiteraard volledig buiten.

Ik hoor wel of je die optie wilt overwegen.

groet,
Richard
(8239) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-25 23:03:00
24/ moeder.
Ik zou er blij mee zijn. Misschien dring jij tot haar door. Hoe kom ik in contact met je?
(8240) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 00:50:00
Tegen de tijd dat ik zover ben of jij denkt dat ik dat ben of omdat de nood gewoon hoog wordt in het belang van je dochter, stuur dan even een bericht naar:

mail@heinpragt.com

Hein zoals ik hem ken zal dan even aan mij vragen of het goed is dat hij mijn emailadres aan jou geeft of zal mij jouw emailadres sturen.

Meer dan bereid te helpen. Ik wilde dat iemand mij op die leeftijd had kunnen overtuigen.
We moeten het dan wel even hebben over de strategie. En ik zal dan ook eens contact opnemen met St. Borderline voor wat hulp en aan mijn begeleider vragen wat zijn visie is.

Richard
(8241) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 07:21:00
Haha Richard, wat een heerlijk bericht van jou.
Je enthousiasme spat er vanaf. En de heerlijke euforie die BL 'ers zo eigen is
Fijn voor je en ook dat je alles zo goed kan beredeneren. Volgens mij heb je je intelligentie ook mee. Dat scheelt een stuk :)..
Geniet van deze staat, Maar goed, Het is denk ik wel duidelijk dat dit een enorme up is die ook weer om kan slaan. Geeft niets. Hoort erbij. Bekijk gewoon maar eens goed wat er gebeurt.
Zoals ik schreef is echt helen een stuk minder euforisch. En daarom voor ons zo eng.
Het is gewoon met beide benen op de grond leven. Met dagen van bleeeehhh en fijne dagen.
Omdat alles zo goed loopt in mijn leven voel ik wel een ander soort euforie. Iets gematigder dan vroeger. Dat wel. Haha. Ik ben gewoon hartstikke trots op mijzelf en mijn omgeving en geniet daarvan...

Beste Richard. Ga zo door. Kijk steeds weer goed wat je doet en waarom. En Ja, achter dat
stuur staan is heel belangrijk. Ook voor mij nog steeds. Maar goed, eigenlijk weet jij alles al als ik het zo lees. Jij moet het gaan omzetten in daden.

Veel succes joh. Het is je echt gegund!
(8242) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 07:51:00
Misschien bemoei ik me ergens mee wat helemaal op prijs wordt gesteld maar ik waag het er toch maar op...
Richard, het is natuurlijk helemaal top dat je je diensten aanbiedt aan 24/moeder.
En 24/moeder, ik kan me voorstellen dat je deze ondersteuning van harte verwelkomt.
Maar Richard, al is het fijn dat je iets voor anderen kan betekenen, is het niet alleen maar weer afleidend van je eigen proces?
En 24/moeder....misschien biedt de borderlinedag op 25/11 ook ondersteuning en ingangen die je meer inzichten kan geven in de omgang met je dochter.
Hoewel hij dat zelf niet zo direct zal en kan presenteren, heb ik het idee dat Richard echt nog best een beetje wankel is in zijn proces naar beter worden. Dat kost veel energie met zo min mogelijk afleiding. Denk ik. Doe ermee wat je wil. Iig geval succes vandaag bij de politie. Gr trea
(8243) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 15:08:00
Hallo allemaal,

Ik ben vrouw en 23 jaar en in augustus is er (na 3 jaar therapie voor add en depressie) borderline bij mij gediagnosticeerd. Ik ga op het moment een heftige periode door en ik wil graag mijn verhaal kwijt.
In maart mijn eerste relatie van 6 jaar beindigd. Hierna Jack ontmoet. Jack was onbereikbaar en spannend, dit maakte hem zo aantrekkelijk voor mij. We werden heel snel verliefd en na 1 maand gingen wij samenwonen. Na n maand samenwonen kwam ik in de ziektewet terecht, omdat ik teveel paniekaanvallen kreeg. De diagnose borderline zorgde voor heel veel herkenning, maar ook voor een zware stempel.
Een passievolle relatie volgde met elkaar constant zien, goede sks en een gevoel van verbondenheid die ik met mijn ex nooit gevoeld had. Maar Jack leefde zelf ook geen heel stabiel leven. Hij dronk veel, gebruikt wekelijks cocane en heeft nooit geld (oftewel, ik betaal alles). Ook kan hij erg agressief zijn (niet fysiek naar mij).
Ik heb veel agressie en woede-uitbarstingen. Ik heb constant het gevoel dat hij mij uiteindelijk zal verlaten, omdat hij een betere vrouw zal vinden. Ik vertrouw hem voor geen meter (dit komt door mijn vreemdgaande vader).
Vorige maand is een ruzie voor het eerst gescaleerd. Ik had het uitgemaakt en had het huis verlaten. Ik ben gaan stappen en besloot s nachts toch weer thuis te gaan slapen (ik miste hem alweer en wilde zeker zijn dat er geen andere vrouw in bed lag). Hij kwam s nachts thuis en wilde mijn laptop lenen. In onze ruzies gaat het altijd om wie de meeste macht heeft, dus hij kreeg mijn laptop niet. Hierdoor mocht ik van hem niet gaan slapen. Dekens en kussen werden van mij afgerukt en Jack sleepte mij voor de grap aan mijn polsen uit bed (lachend). Altijd als wij ruzie hebben, sluit hij mij op totdat ik met hem rustig ga praten. Hij ging naar het toilet en ik ben in mijn pyjama naar mijn auto gerend. Hij hoorde mij en kwam achter mij aan. Ik sprinte de auto in en deed deze op slot. Door de paniek kreeg ik hem niet gestart. Jack begon in te slaan op mijn autoruit. Deze brak niet. Ik ben weggereden naar mijn ouders. De twee dagen hierna stalkte hij mij met berichten dat ik verschrikkelijk was, maar ook dat het hem speet en dat hij van mij houdt. Op zondag (2 dagen later) ben ik weer teruggegaan.
De weken hierna ging het goed tussen ons. We communiceerden beter en ik kreeg hoop. Tot afgelopen maandag. We zaten in de auto naar de supermarkt en Jack noemde mijn verblijf in de ziektewet geen ziekte, maar pure luiheid. Ik heb altijd al het gevoel dat niemand mij serieus neemt, dus dit raakte mij erg. Ik ben naar huis gereden. Thuis aangekomen wilde Jack alsnog dat we naar de supermarkt gingen. Hij pakte de kat bij zijn nekvel en dreigde deze van het balkon af te gooien. Later (toen ik in de auto zat om weer te vertrekken) heeft hij ook nog de kat mee naar buiten genomen, mij gebeld dat hij ergens in de bosjes ligt en dat als ik weg ga, hij de kat dood laat gaan in de bosjes. Ik ben terug naar huis gegaan en heb hem gedreigd om zelfmoord te plegen. Hij reageerde hier niet op. Toen hij thuis aan kwam zei ik dat ik pillen had genomen. Hij wilde 112 bellen maar ik zei snel dat ik er niet veel op had. Hierna duwde hij voor de grap een pil tegen mijn mond met de vraag of ik nog meer wilde. Hierna begonnen alle beledigingen weer. Dat ik onze relatie ruineer en dat ik alles verpest. Ik pakte mijn potje slaappillen (circa 12 stuks, ik wist dat ik hier niet dood van ga) en gooide deze in mijn mond. Jack probeert ze uit mijn mond te halen, maar dit lukt niet. Hij gaat op de bank zitten alsof hij af wacht of ik wel of niet dood ga.
Ik heb in totaal 14 slaappillen op dus ik was behoorlijk buiten bewustzijn. Ik word ineens wakker en merk dat Jack op mij ligt. Hij penetreert mij. Ik ben nog zeer slaperig, dus ik kan weinig doen. Ik zeg dat ik het niet fijn vind en hij stopt. Heeft hij mij nu verkracht? Mijn psycholoog zegt van wel?
De volgende dag (dinsdag) blijft de ruzie aan de gang. Ik dreig met zelfmoord en ga in de douche zitten met een mes. Ik kras mijzelf in mijn benen (ik heb 4 jaar geleden een periode van twee weken meegemaakt dat ik mijzelf krastte, maar hierna nooit meer gedaan). Ik wil zo graag mijn polsen doorsnijden (niet perse dood) maar dat hij ziet wat hij aangericht heeft en dat hij mij eindelijk serieus gaat nemen. Hij komt niet eens naar boven om te checken of het goed gaat. Dinsdagnacht heb ik een uur lang op het dak gezeten en toen kwam hij mij ook niet eens zoeken.
Woensdag heeft hij de hele dag gezegd dat alles mijn schuld is, dat ik gestoord ben, dat vrouwen zoals ik makkelijk te manipuleren zijn, etc etc.
Ik heb mijn spullen gepakt en ben sinds gisteravond weer bij mijn ouders.
Ik weet op het moment niet meer wat ik moet denken. Ik denk constant dat mijn borderline en mijn gedrag dit soort gedrag in hem oproept. Als ik gezond zou zijn dan zou hij ook normaal doen. Ik geef mezelf dus best wel de schuld van dit alles. Wat hij gedaan heeft is onacceptabel, maar ik ben wel diegene die het uitgelokt heeft.
Rationeel gezien weet ik dat deze relatie ontzettend ongezond is en dat hij een ziek persoon is. Maar aan de andere kant hou ik erg veel van hem en mis ik hem op het moment onwijs. Ik kijk de hele dag op mijn telefoon en wacht op zijn berichten waarin hij zegt dat het hem spijt. Ik vertrouw mezelf niet en ik ben ontzettend bang dat ik binnen een paar dagen weer terug bij hem ben. Dit is allemaal zo frustrerend en ik ben bang dat ik nooit een stabiele relatie zal krijgen en gelukkig zal zijn in mijn leven.
Nu ik al deze verhalen lees vraag ik mij ook af, heeft hij misschien ook borderline?

Ik hoop op jullie reacties.

Groet, Michle
(8245) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 19:36:00
Beste Michele, of hij ook borderline heeft of niet maakt niet zoveel uit. Hij vertoont hoe dan ook zeer ziek gedrag. Zo ziek dat jouw borderline dat echt niet veroorzaakt, wel verergert.
Aljeblieft...dit is geen liefde, dit is geen houden van...dit is elkaar kapot maken. En die goede periodes? die zijn alleen maar een opmaat om elkaar nog meer naar de ratsmodee te helpen. Wees als eerste verstandig voordat je jezelf of hij je naar de hemel helpt..stop hiermee en zoek (weer) hulp. En snel. Echt. Lees anders je verhaal nog eens zelf door zodat je het leest me wat meer afstand en laat dan tot je doordringen wat er allemaal staat. Het wordt "heftig" dekt allang de lading niet meer.
(8246) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 20:19:00
Hi allemaal,

Net terug van onze beste vrienden .. de politie.

Gisteren was echt een geweldige dag .. na mijn berichten aan jullie dat het leven zo geweldig was, ben ik even naar de supermarkt gelopen. En dan is het zo'n dag dat je over straat loopt en dat alles wat je doet verandert in goud. Ik kan gerust zeggen dat er nu drie vrouwen in Den Haag rondlopen die die avond hun zelfvertrouwen hebben zien groeien of vandaag rond dezelfde tijd weer naar de supermarkt gingen in de hoop dat ze me tegen zouden komen. Precies aanvoelen hoe deze persoon erbij staat in het leven, .. oprecht interesse tonend, waarbij het contact niet aanvoelt als een opdringerige gast die zijn pik achterna loopt, een open en spontane uitstraling, net op het juiste moment die glimlach, een grapje en een link leggend naar een volgend contactmoment, nog even groeten als je elkaar later bij de kassa tegenkomt ..
Het leven lacht je weer toe. En het voelt als blijvend.

Dan slapen en wakker worden.
Vandaag is dan de dag .. we moeten eerst nog even met een leverancier lunchen. In de auto met ex2 .. en ik ben zo fucked-up als de neten. De spanning van het gesprek, daar waar het gisteren nog zo overduidelijk was dat ik het stuur in handen heb, de macht weer terug heb, begin ik nu haarscheurtjes in die gedachtengang te ontdekken, wat de onzekerheid aanwakkert. En dan stel ik me voor hoe dat gesprek zal gaan en een continue paniek/angst maakt zich over mij meester. Ik zit weer terug in de afgelopen 13 maanden, .. elke krenking wordt weer gevolgd en de paniek slaat me om de keel. Ademhaling compleet verstoord. Ik besluit te stoppen bij een tankstation en stap uit om de frisse lucht in te ademen in de hoop dat de rust weerkeert. We gaan weer verder. ex2 voelt al aan dat ik elk moment kan exploderen. Bij simpele vragen of opmerkingen reageer ik fel ..
De spanning bouwt op.

Gek genoeg doet het gesprek me goed, erg goede lunch en ik voel me weer sterker worden. De terugweg begint goed, maar thuis aangekomen, zit ik weer helemaal in de paniekaanval .. ik stap uit, gooi de deur veel te hard dicht en dender naar binnen. Ex2 zegt nog gedag, maar ik ben er helemaal niet .. zit volledig in mijn eigen wereld. ik ga aan tafel zitten en bedenk dat het verstandig is om het gesprek voor te bereiden. Wat wil ik bereiken en wat moet er vooral niet gebeuren.

We gaan naar het gesprek. En jawel .. het was niet de botte Rechercheur, maar een collega die ik in het gesprek 6 maanden geleden al had gezien. Een nog grotere lul. Ex2 is erbij .. en ok, er was dan weliswaar geen verdachte status meer, maar het ging weer op dezelfde botte manier. Nul respect .. Waarop ex2 ingreep. in rustige bewoordingen uitlegde hoe de afgelopen 13 maanden geweest waren voor haar, haar dochter, voor mij, voor het bedrijf, ...

En ineens veranderde de botte vent, in die warme persoon, heel begripvol en begon hij te begrijpen waar precies het probleem lag. Hierop begon hij aan te sturen op instanties, die konden helpen voor een bemiddelende rol. En eind van het liedje gaf hij aan: als het nu echt nergens lukt, kom dan bij mij terug en dan ga ik met haar praten. Waarop ik hem hiervoor bedankte en vroeg wat nu het verschil was met dezelfde vraag die ik hem 6 maanden geleden ook gesteld had, maar waar toen het antwoord op kwam: ja, maar dat wil zij niet. Helaas kwam daar dan geen echt goed antwoord op.

Ik denk dat hij zich nu voor het eerst begon te realiseren, dat er misschien ook een andere kant aan dit verhaal zit en hij ook door mijn rustige houding inzag, dat ik geen agressor ben, die dit alles veroorzaakt heeft, maar in alle redelijkheid een normale afsluiting wil. Hij wilde me ook nog meegeven dat op nadrukkelijk aangeven van Misha ze niet wil dat er strafvervolging plaats vindt. Maar contact wil ze dus niet.

We vertrekken en de energie is volledig uit mijn lichaam geslagen. Ik weet even niet meer wat ik nu moet denken. Wat overheerst is de gedachte dat ik geen verder contact meer wil en ook geen instanties meer wil inschakelen. Ik ben moe gestreden. Mijn grens is bereikt. Hoop ik dan .. Want gisteren voelde ik me ook geweldig en kijk een dag later .. dat is wel de echte moeilijkheid met Borderline .. je durft helemaal nergens meer vanuit te gaan of op te vertrouwen. Wat vandaag goed voelt en blijvend kan over een uur alweer heel anders aanvoelen. Nee, .. ik ben er nog lang niet.

Dank Belinda en Trea ..
Of ik er klaar voor ben om iemand anders te helpen, dat denk ik wel. Leidt misschien af, maar geeft me ook een goed gevoel. Waarbij ik wel aangeef dat een stap richting St. Borderline of advies van een GGZ-instelling wel een verstandige zou zijn. Maar 24/moeder .. ik laat dat geheel bij jou .. oprecht bereid om te helpen, maar ook prima als je een andere weg wilt inslaan.

Fijne avond.
Ik heb nu even geen energie om op anderen te reageren. Ik wil dat graag later weer doen, maar nu ga ik proberen tot rust te komen.

Richard
(8247) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 21:41:00
Hoe meer ik lees over borderline, hoe duidelijker het wordt... Ik heb borderline, samen met ADD. Gelukkig heb ik het niet heel heftig, hoewel ik soms wel heftig kan reageren op de mensen om mij heen. Mijn vriend heeft er ook wel moeite mee, hij heeft dit namelijk nog nooit meegemaakt. Ik herken mijzelf dan ook in bijna alle punten. Zit er ook best wel erg mee en vind het ook niet fijn dat ik weet dat ik opeens uit de bocht kan schieten. Een bepaalde opmerking, die vaak niet eens zo heftig is, kan heel mijn stemming om laten draaien. Het ene moment kan ik zo vrolijk zijn en even later kan ik weer hartstikke verdrietig of boos zijn. Heb er dan ook vaak geen goede reden voor en mensen begrijpen mij dan ook niet. Erg lastig...
(8249) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-26 22:19:00
Richard. persoonlijk denk ik dat jij dichterbij mijn dochter staat. In gevoel. Maar je weet ook wat zij moet voelen.
Ik hoop dat jij dit wil doen. Misschien bereik je wat omdat je weet hoe het is.24/moeder.
(8250) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-27 05:33:00
Jee, Richard, wat moet je een uitputtende dag hebben gehad. Knap dat je jezelf toch zo beheerst hebt kunnen houden, dat moet veel energie hebben gekost. Ik hoop dat je vandaag een goede dag hebt. Waarschijnlijk niet zo bruisend als afgelopen woensdag maar gewoon een rustige en goede dag. Gr Trea
(8252) Reactie van een bezoeker van de site!
2017-10-27 08:05:00
24/moeder
Omdat ik lees dat jouw dochter binnenkort jarig is, denk ik dat dit wel eens een mooi moment kan zijn om haar een verlate verjaardagskaart te sturen. Die moet dan de dag na haar verjaardag op de deurmat gaan vallen.
Op de verjaardag zelf zou ongepast zijn ... de tekst leent zich niet bepaald om in een feestelijk gezelschap te lezen. Het is mijn bedoeling om haar dan het mooiste cadeau te geven wat ik graag mezelf ook gegund had op die leeftijd. Ik stel het me voor als dat ik haar die brief schrijf door haar ondertekend op 45-jarige leeftijd .. en die zich richt aan zichzelf op haar 25e.

Uiteraard met een korte afsluiting daaronder met een toelichting.
En dan beschrijf ik mijn eigen route en wat ik graag als advies had gekregen op die leeftijd. Ik denk dat we op die manier het volledig respectvol aanpakken, haar een denkrichting meegeven zonder haar ergens toe te dwingen. Dan is het aan haar om te kiezen, maar dan heeft zij in ieder geval een keuze. Als volledig herstelde Borderliner kan Belinda wellicht ook nog iets toevoegen of wil zij misschien wel meelezen om na te gaan of de boodschap op deze manier ook goed binnen zal komen.

Volgens mij ontwikkelen we hiermee een instrument waar in de toekomst veel jonge borderliners baat bij kunnen hebben.

Groet, Richard
(8253) Reactie van een bezoeker van de site!

Lees verder op pagina 10 over dit onderwerp: Deel 10


Acute (psychische) problemen hulplijnen.

Wanneer u een acuut ernstig probleem heeft dan zult u waarschijnlijk het antwoord niet vinden op deze website. Er zijn echter een aantal gespecialiseerde websites en telefoonnummers die meestal dag en nacht te bereiken zijn voor mensen met acute ernstige problemen. Ik zal deze lijst proberen zo goed als mogelijk uit te breiden.

Last update: 06-11-2021


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (heinpragt@outlook.com).