Archief: Borderline algemeen deel 5

Het is niet meer mogelijk te reageren, deze pagina is een archief van de oorspronkelijk vraag en antwoord pagina.

Antwoorden en reacties
2014-08-05 10:50:00
Hoi allemaal!

En idd wat is het druk geworden! Even was het vrij stil en nu toch gaan nieuwe mensen hun verhaal schrijven, helemaal top!

Met mij gaat het nu na een jaar best wel goed, voor de mensen die nieuw zijn en nog niet alles hebben terug gelezen: Ik heb 3jaar een relatie gehad met een meisje wat de diagnose "diepgewortelde borderline met narcistische kenmerken" kreeg tijdens het eerste jaar van onze relatie.
Ook de nieuwe verhalen zijn ons natuurlijk allemaal niet onbekend en het verhaal van anoniempje is een 1 op 1 kopie van mijn relatie toen die aan zijn einde was. Het begon geweldig en ik kan tot op de dag van vandaag nog steeds zeggen dat het de meest heftige en gevoelige relatie was die ik ooit gehad heb. Op een gegeven moment word je uitgedaagd en gaan ze je enorm veel pijn doen, ook ik heb toen dingen gezegd die ik achteraf natuurlijk niet meende maar in zo'n situatie vrij normaal. Dus anoniempje. voel je zeker niet schuldig en ga niet denken: als ik dat niet gezegd had dan zouden we waarschijnlijk nog samen zijn.....

Ik kende al verhalen die rond gingen in onze sportschool voordat ik iets met haar kreeg maar geloofde niet dat zo'n lief meisje dat zou doen.....Na ongeveer 1,5jaar in mijn relatie met haar begon de afstand te komen, heftige ruzies, momenteel van depressie en alles wat ze nog deed was slapen en ik verzorgde haar, kookte voor haar en zij lag op bed want ze was eigenlijk altijd moe.....ze wist zelf ook niet waardoor dat kwam, was een paar keer naar de dokter geweest en bloed af laten nemen, etc. Intussen weet ik heel wat beter en heb ik veel gelezen en veel geleerd op deze site.

Na 1,5jaar is mijn ex vermoedelijk gaan splitsen, gevoelens gingen weg bij haar en ze heeft geprobeerd zich hiertegen te verzetten waardoor de in een zware depressie is beland. Haar enige uitweg was vreemdgaan en weer die heftige liefde en adoratie voelen die ze destijds ook met mij voelde....Zo gezegd zo gedaan....Ze ging vreemd met een jongen van 18 (zij 27) en ik betrapte haar en maakte het definitief uit..

Toen kwam een fase die identiek is aan jou verhaal anoniempje, ik moest nog spullen brengen van haar die hier stonden want onze breuk en haar vreemdgaan sloeg er natuurlijk in als een bom...Eenmaal bij haar aangekomen en spullen afgegeven was er een enorme afstand bij haar maar toch kon ik wel voelen dat er nog veel gevoel was maar dat ze het probeerde te blokken wat destijds niet zo heel goed lukte. eenmaal alles afgegeven zij ze nog tegen me: ik wil dat je gelukkig wordt met een leuke vrouw en dat je doorgaat, ik wil niet dat je op me wacht. Ik zei toen nog tegen haar dat ik niet snapte hoe ze zo'n uitspraak kon doen en dat ik haar veel plezier wenste met haar nieuwe liefde...Ze ontkende werkelijk waar alles en zij dat ze voorlopig rust wilde en aan zichzelf ging werken......
Ik ben natuurlijk niet helemaal van gisteren en toen ik naar haar toe ging kwam ze zelf ook net thuis met natte haren en een mannelijk modelletje Adidas sportbroek aan.......mij was erg duidelijk waar ze mee bezig was...En geloof me, dat deed pijn...ontzettend veel pijn.

Ik heb haar overigens nog wel een laatste knuffel gegeven, heb ook niet gevraagd of dat mocht...kom op, na 3jaar relatie is een knuffel toch wel het minste. Toen ik haar vasthield gebeurde er wel iets heel vreemds. ze klemde zich om me heen en ik voelde dat ze me enorm ging missen en dat eigenlijk helemaal niet wilde, toen barste ze in tranen uit en moest ontzettend heftig huilen. Ze stopte die gevoelens weg droogde haar tranen en zei dat ik weg moest omdat ze de volgende dag moest werken...Ik stond nog geen 2 minuten buiten en ze zat weer op whatsapp met haar tiener liefde......Denk dat dat genoeg zegt....Hij moest haar redden en hij is nog steeds bezig haar te redden na dik een jaar...Ook hij zal erachter moeten komen dat ze alleen zichzelf kan redden vrees ik.

Heel lang heb ik veel woede in me gehad zoals ook R en ik denk het merendeel van de mensen die op brute wijze uit het leven van hun borderline partner zin geschrapt....Het is alsof je een geweldig mooi en romantisch fotoboek zonder einde op het haardvuur gooit...:-( Ik begrijp iedereen die nu met een open einde zit dus heel erg goed.
Maar wees nu eens eerlijk tegen jezelf en vergeet die mooie momenten even. Hoeveel dieptepunten heb je wel niet gehad, ziekenhuis bezoeken, ruzie, ruzie en nog meer ruzie. weglopen, terugkomen, sks en nog meer sks en weer weglopen, dan vreemdgaan, dan ontkennen, dan weer terugkomen...Het is gewoonweg niet om vol te houden en wat dat betreft ben ik verslaafd geraakt zoals velen aan die heftigheid, enorm heftige passievolle sks uren lang, heftig ruzie en heftig goedmaken......dat is geen liefde mensen maar het werkt wel verslavend. Door dat steeds kwetsen en goedmaken word je opnieuw geprogrammeerd en ga je op een gegeven moment denken dat dat normaal is in een relatie. Je wordt geconditioneerd en zij wil de controle over je hebben.

Nu na een jaar ben ik weer echt aan het genieten, lekker met mijn vader op een heerlijke motor vakantie geweest en met mijn vrienden leuke uitstapjes gemaakt zonder dat iemand aan me vroeg: naar wie keek je nou, vind je haar leuker dan mij? waarom keek je en de volgende woede aanval. Het is heerlijk rustig in mijn leven en hoe graag mijn gevoel nog terug zou willen naar die hevige ups....mijn verstand weet dat er hevige downs bij horen en dat het geen houden van is.

De hevige woede die ik had is zo goed als weg en ik gun haar het allerbeste en hoop eigenlijk wel dat ze echt aan zichzelf gaat werken en geen kinderen op de wereld gaat zetten met haar tiener in deze situatie...maja hierop hebben wij geen grip en ons doel moet onszelf zijn.
Verder heb ik het geluk gehad dat ik bij de diagnose was die ze van haar psychiater kreeg en heb ik het gevecht wat ze met zichzelf en al die emoties had van dichtbij meegemaakt. Ze kon gewoon nog niet winnen van dat enorm sterke gevoel en vermoedelijk gaat ze dat voorlopig zonder flinke therapie ook niet kunnen...

Ik heb daarnaast nu al een jaar gesprekken met een maatschappelijk werker en dat doet me erg veel goed, je kan van jezelf afpraten en langzaam krijgt alles een plekje. Ik heb veel gelezen wat BL is en wat het met ons en partner doet (ga ook niet teveel lezen want dat schiet niet op) en daarnaast heb ik een paar boeken mindfullness gelezen waar ook veel goede tips in staan waarmee je jezelf kan terug vinden. Een absolute voorwaarde is wel 0 contact met je borderline ex anders kom je niet los! Neem jezelf absoluut niets kwalijk wat je in woede ook hebt gezegd, het ligt niet aan jou en zij heft totaal geen controle over die emoties die door haar lijf gieren. Als je er weer heelhuids uit bent gekomen ben je een enorme ervaring rijker die je anders nooit had gekregen en je kijk op het leven gaat zeker anders zijn dus probeer van alle pijn die je nu voelt iets positiefs te maken en vecht voor jezelf!

Ik ga nog even genieten van een fris windje op de motor en een lekker terras:-) Wens jullie allemaal het aller beste toe!

Liefs, Jongen uit Brabant
(5165) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-05 22:15:00
Hai!

Even kort: jongen uit Brabant, wat fijn je zo te horen!
En dan Exile weer! Welkom terug, al klink je minder positief dan voorheen.

Ben ook benieuwd naar Aylin, en vond trouwens het bericht van Muriel (was het?), ook BL, over 'hoe benader ik mijn BL buurvrouw', ook erg sterk. Moest ook wel lachen, het had iets komisch. Hoop dat je meer schrijft hier!

Verder ben ik na een paar daagjes 'down' weer up. Nouja down, meer enigszins hysterisch :). Toen mijn partner mij vroeg hoe het kon dat we een paar dagen geleden nog intens verliefd handje in handje op het balkonnetje van ons bungalowtje in Spanje zaten en ik hem nu driegde met een rechtzaak, etc. dacht ik; 'uuuuuuuuuhhhhhh, das best vreemd ja', haha! Maar we zijn er weer uit. Ik wilde meer ruimte, en jippie, in Januari 'toestemming':) om in mijn uppie naar Jordanie te gaan! Ben blij! Nu gaak boeken!

Liefs,

Belinda
(5166) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-05 23:41:00
Hallo (ex)partners van bl-ers, en natuurlijk ook de schaarse bl-ers op deze site zelf,

Fijn dat jullie hier je verhaal kunnen doen, ik kan me volledig voorstellen dat een relatie met een bl -er je niet in de koude kleren gaat zitten!

Ik ben marille, weet sinds 2 jaar dat ik bl heb. Voor die tijd had ik natuurlijk ook al lang bl. Maar die diagnose kreeg ik pas na 3 zelfmoordpogingen. Ik ben op zich blij dat ik eindelijk een diagnose had, en dat ik niet de enige was die zo in uitersten leefde. Alles viel op zn plaats. Mn verleden heeft gemaakt tot wie ik nu ben, bl.
Nu, na 2 jaar worstel ik nog steeds vreselijk. Ik heb al vers- training gedaan, een half jaar deeltijd ggz., en nu intensieve schema- therapie.
Ik heb inmiddels al veel inzicht in mn ziekte, waar het vandaan komt, en hoe ik er mee om kan gaan.
Als ik niet in een aanval zit, en rationeel kan nadenken, dan weet ik wat ik volgende keer moet doen om niet in een aanval te raken.
Echter, als ik prompt in een aanval terecht kom, kan ik niet meer rationeel nadenken, en gaat het weer van kwaad tot erger.
Ik heb een vriend , hij kan niet goed met mn aanvallen omgaan, beter gezegd, hij lokt ze vaak uit, onbewust hoor.
We hebben zooooo vaak ruzie, ik voel me zo erg onbegrepen. Hij weet niet wat hij moet doen, in plaats van mij te kalmeren maakt hij het erger, ik raak woedend en daarna apatisch
We zeggen de meest akelige dingen tegen elkaar. Hij stookt mn vuurtje zo erg op, ik vlucht dan weg(we wonen niet samen) en zeg dat ik hem nooit meer wil zien. Als hij o.k. zegt, raak ik helemaal woedend, zo makkelijk moet je mij de rug niet toekeren denk ik dan. Ik ben ook heel lief, zorgzaam , trouw!

Ijsbeer ; ik heb hem jouw recente tips laten lezen dit weekend.
Ik was zo onder de indruk dat jij zo goed kan verwoorden hoe om te gaan met een bl-er.
Ik moest huilen van jouw woorden, iemand die zo goed inzicht heeft in ons miserabele bl- leven. Was iedereen uit mijn omgeving maar zo inzichtelijk.
Ik voel me zooooo erg onbegrepen . En ik wil de partners niks verwijten, zeker niet, want het IS VERDOMD MOEILIJK, leven met een bl!
Maar ik geloof dat het best mogelijk kan zijn.
Ik persoonlijk kies ervoor om niet samen te wonen, dat zou niet goed gaan, ik moet vaak in mn eentje tot rust komen. Ik ben 3 jaar geleden uit mezelf gaan scheiden van mn toenmalige man, omdat hij en ik er niet gelukkiger van werden om onder 1 dak te leven.
Toen wist ik echter nog niet dat ik bl. Had, maar nu weet ik dus dat ik een verstandige keuze heb gemaakt, voor mij, maar ook omwille van hem. Hij is nu waarschijnlijk veel gelukkiger, en hij gaat volgende maand hertrouwen.
Ik heb nu dus al 3 jaar dezelfde vriend, hij wil mij graag meer zien, liefst samenwonen. Maar daar heb ik hem van overtuigd dat dat niet slim zou zijn.
Inmiddels heb ik het al wel 15 keer uitgemaakt met hem, omdat me dat vaak beter lijkt.we botsen zo erg. Ik kan die heftige ruzies niet meer aan.
Maar HIJ wil het steeds opnieuw proberen. Ik snap niet meer waarom, ik ben echt lastig in de omgang. Ik ben zoals ik al zei ook heel lief en zorgzaam, maar eenmaal in een aanval/splitsing is daar niets meer van te merken. Ik heb al zo vaak achteraf geprobeerd uit te leggen waar het mis gaat, dat hij mij verder uitlokt, steeds belooft ie het de volgende meningsverschil beter aan te pakken, maar steeds lukt het hem weer niet, en zijn de scherven daarna haast niet meer te lijmen.
Ik weet dat het moeilijk is voor hem, waarom maakt hij het zelf niet definitief uit als hij het zo moeilijk vind.

Ik stoot hem af, en vervolgens trek ik hem weer aan, steeds weer. Stom he?
Ik wil liefde, maar ik geloof in niemand, heb te veel wantrouwen in mensen.
Niemand kan toch immers van mij houden denk ik dan.

Wie ben ik, wat ben ik, ik ben bl. En dat is shit !
Ik heb nog veel te leren, ik wil nog veel leren, ik wil vooruitgang in mn ziekte. Genezen zal ik niet, maar ik hoop dat ik er beter mee om kan leren gaan, voor mezelf en voor anderen.

Grts . Marille
(5167) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-06 09:17:00
Goedemorgen allemaal,

voor dat ik een weekend even alleen weg ga, om te proberen los te komen van m'n bl ex toch nog even jullie vertellen hoe het zich ontwikkeld:
ik heb van de week heel beknopt, recht door zee opgeschreven hoe ik onze relatie zie en zag, hoe ik het ervaren heb, wat het met mij doet en hoeveel ik van haar hou. Ook dat ik baal dat ze me niet vertrouwd en mij ontiegelijk gekwetst heeft.

Toen ik klaar was, terug gelezen, alle mogelijk dubbel te interpreteren stukken er uitgefilterd. Zo rechtlijnig to the point, om zo min mogelijk handvatten te geven het verhaal te verdraaien, want dat proberen ze toch.

Heb dit haar s avonds laat gemaild. Ik heb haar overduidelijk geraakt, positief of negatief, dat weet ik niet, want er is geen contact, maar de volgende ochtend was ik geblokkeerd op fb, heeft ze de diverse profielen op sites verwijderd... Een goede vriend van mij heeft haar even gegoogled, om te checken... Haar hele fb pagina aangepast. Alles wat aan mij herinnert is verwijderd. En tot op heden geen reactie.... Nul, nada niks!

Ik heb afgesloten met te schrijven dat ik van haar hou, maar dat het kapot is. Dat ik kapot ben dat m'n kind niet geboren mocht worden... Ik heb nu in ieder geval het gevoel, een soort van verhaal aan haar kwijt gekund te hebben. Aan haar reactie te zien, doet het haar heel veel, linksom of rechtsom. Nu maar zien hoe het verder loopt, ga zo mijn tas pakken en proberen m'n verdriet verder te verwerken...

allemaal een goed weekend,
Jochem
(5168) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-06 11:55:00
Hoi allemaal,

Ja Belinda, ik lees ook nog mee.... Beetje minder vaak dan voorheen, maar nog wel regelmatig. Hoe het met mij gaat kom ik later nog wel eens op terug. Is een beetje een eigen achtbaan ;)) en zit er nog midden in. Dat heeft niet alleen als reden mijn (ex)partner helaas. Maar dit voorval heeft ook weer wat goeds opgeleverd! Maar dat volgt misschien later.

Zou eerst nog even wachten met reageren, maar beetje getriggerd door Marielle haar laatste verhaal. Marielle, ik hoop dat je je eigen stukje eens goed terug leest, ik weet niet of je het zo bedoelt maar er vallen mij een aantal dingen op... Het is niet kritiek, maar iets om over te denken.

Ten eerste knap van je om het hier te delen en ook om met jezelf aan de slag te zijn. Dat is denk ik heel belangrijk. Ik hoop dat je je eigen vooruitgang ook in ziet (bijvoorbeeld het herkennen van situaties?). Maar ja, ook wat opvallends in je schrijven...

Je bent BL?? Volgens mij heb je BL en je bent het niet, je bent Marielle. Je hebt toch ook andere kwaliteiten dan alleen de BL karaktertrekken? Alleen BL maakt je jouzelf niet is mijn bescheiden mening. Ik denk dat je vriend dat ook ziet, hij blijft (ondanks je lastige ik zoals je zelf zegt) toch voor je gaan? In mijn ogen moeten er dan andere trekken zijn die dat zeker de moeite waard maken? Bijvoorbeeld die reactie over de buren, komt voor mij lekker droog over ;) zoals je hier ook met iemand zou omgaan (BL of niet BL). Maar ja, ik ben een Fries ;)

Dan even over je vriend. Goed van je dat je van jezelf weet dat je niet moet gaan samenwonen, wat ik hier lees is dat een aardige oplossing om in een relatie te blijven. Maar... Je geeft aan dat hij de aanvallen uitlokt en erger maakt. Denk je ook om je eigen rol daarin? Je bent namelijk de "baas" over je eigen reacties, ondanks dat ze wel eens met je op de loop gaan. Je hebt gedeeltelijk de keus om je in de aanval te laten lokken of juist een stap terug te doen en sneller weg te lopen. Dat is lastig natuurlijk, maar niet onmogelijk maar dat zal in therapie ook wel besproken worden. Mindfullnes schijnt daarin ook een goede optie te zijn.

Zou het daarbij ook een optie zijn om bij je vriend aan te geven wat je triggert (ook al veranderd dat)? Laat hem kijken in de wereld van BL, laat hem bijvoorbeeld de verhalen van IJsbeer lezen. Laat hem ontdekken, inlezen, begrijpen met name. Vooral jou begrijpen is belangrijk. Ik heb in ieder geval veel gelezen en daardoor ook dingen meer leren begrijpen (ondanks dat mijn (ex) partner volgens haar peut geen BL heeft, maar meer trekken dan een regulier persoon). Meer mijn eigen rol leren begrijpen. En wanneer ik het eerder had geweten of begrepen dan was het denk ik heel anders afgelopen (in positieve zin). Het persoonlijk opvatten bijvoorbeeld, eerst doe je niet anders en reageer je dus. Maar als hij leert om dat niet meer te doen, kan hij ook anders gaan reageren.

Over de opmerking van je exman moet ik even lachen. Een opmerking die ik vaak zie en lees mbt BL; hij zal vast veel gelukkiger zijn dan met mij. Hoe weet je dat? Waarom denk je dat? Zoals wij jullie gedachten niet altijd kennen lijkt het mij dat je die van hem ook niet kent? Het zou kunnen natuurlijk, maar misschien denkt hij wel vaak terug? Het is voor sommigen namelijk wel lastig om dit soort relaties af te sluiten? Zie ook dit forum?

Wil je heel veel succes wensen en hoop nog wel eens van die mooie reacties te zien van jou.

Groeten Fries.
(5169) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-06 14:58:00
Dag Marielle, Belinda, Petra en alle anderen hier!

Nadat ik (IJsbeer) net jullie berichten weer bij gelezen heb tot einde pagina toch maar besloten iets te posten. Ik liep enkele weken achter met posten en mijn verhaal en kon niet de rust vinden om alles op te schrijven. Dis valt er een gat in mijn verhaal, althans in de gedetailleerde beschrijving. In november begin ik met mijn boek te schrijven als mijn kleine meid naar school gaat hele dagen.
Dan is er ruimte en rust om me te zetten aan het overdenken van alles. En mijn boek heeft in mijn hoofd al zijn format gekregen. Ook de werktitel is al bekend.
Maar tot zover mijn plannen.

Intussen is er veel gebeurd. Monique en ik hebben weer contact gelegd en zijn samen uit eten geweest. Hebben van elkaar genoten tijdens afspraakjes, terrasje, op bezoek bij haar moeder, bij mij thuis. Toch was niet alles rozengeur en maneschijn.
Monique had hele dwingende voorwaarden gesteld aan onze contacten waar ik vanaf het begin af aan niet mee kon leven en mijn vraagtekens bij stelde.
Afspreken op 'neutrale grond', op 't Zand, in het dorp, op een terras etc. was allemaal prima. Maar dan wel op haar voorwaarden, waar en wanneer zij het wilde. Voor mij om bij haar thuis langs te komen: not done. Mijn dochtertje erbij: not done. Ze wilde zoals ze het zelf noemde 'zeker geen gezinnetje gaan spelen'. Meer dan vriendschap hoefde ik niet te verwachten.
Bij mij thuis eten: grote stap te ver. Maar wel graag 'blijven slapen' zoals vroeger. Met kaarsjes aan en muziek en het gordijn dicht: heerlijk was dat, dat zou ik zo graag weer willen, wij samen in onze eigen wereld'.
'Maar als ik naar je toe kom, als, ooit..., dan parkeer ik mijn auto drie straten verder en kom ik via de achterdeur zodat niemand me ziet. En blijf ik ook niet tot de ochtend maar vertrek ik weer via de achterdeur voordat het licht wordt'.
Absurde eisen, maar wel verwachten dat ik haar mijn volledige liefde weer kon geven. Raar!
Onzeker: prima, maar ik ben vrijgezel, heb mijn eigen huis en dus met niemand wat te maken. Zij ook (als het goed is), en we zijn beiden volwassen, dus waarom al die geheimzinnigheid?!

Iets waar ik vanaf het begin tegen aan geschopt heb. Belachelijk!
Alsof het een proefperiode betreft waarin niemand mag weten dat je weer contact hebt met je ex.
Maar wel verwacht dat het gevoel wederzijds zich net zo opent als toen we in alle openheid er voor uit kwamen dat we samen bij elkaar hoorden.

Dus ging het wringen aan mijn kant. Ook was ze veranderd in haar openheid. Toen ze me vertelde dat ze een weekend op een festival als vrijwilliger ging werken of ze daar helemaal alleen heen ging beaamde ze dat. Ze kende er niemand zei ze maar maakte makkelijk contact. Op zaterdag vertrok ze, toen ik vroeg of ik nog een afscheidskus kon krijgen was dat niet mogelijk. Zelfs niet als ik ergens langs de route zou gaan staan.
En op zondag avond stond er ineens een foto van haar en haar vriendin/collegaatje op het festival als profielfoto op Whatsapp. Waarom dan die geheimzinnigheid? Zo was ze nooit geweest.
Intuitief zei iets: Dit is niet goed.

Tijdens ons samenzijn was ze aanhankelijk, alsof er nooit een tijd was geweest dat we uit elkaar waren geweest. Maar zodra we uit elkaar waren, ieder in zijn eigen wereld was het stil op de app. Pas als ik contact zocht kwam er een berichtje terug, vaak minimaal en zonder een enkele positieve emotie. Geen kus, liefje of hartje kon er vanaf. Vreemd.
Maar van mij werd 200% liefde verwacht. Ik moest mezelf geven, want ik was het immers die gezegd had dat ik nog gevoelens voor haar had.

Toen ze me appte dat vriendschap het enige was dat ze me kon geven (maar wel met me naar bed wilde geregeld), heb ik haar gezegd geen speelgoed te zijn wat ze naar believe uit de kast kon halen om mee te spelen en weer terug te leggen in de wachtstand. Ik kreeg te horen: take it or leave it. Tijdens een drankje en eten op een terras woensdag avond (dt kon dus wel, daar kon iedereen ons zien), heb ik haar de vraag gesteld of dit het was. Of dat er nog groei in zat terug naar een relatie zoals vorig jaar. En dat als dit het was ik me terug zou trekken, want hier zat ik niet op te wachten.
Ze schrok duidelijk maar hield vol dat dit was wat het was. Af en toe een contactmoment voor een paar uurtjes, op haar voorwaarden. En intimiteit bij mij thuis.
Alle alarmbellen gingen bij mij af.

Ik zei dat ik er dan direct mee zou stoppen, dat ik dan geen behoefte meer had aan verder contact met haar. Dit kon ik ook uit de kroeg halen, meningloze intimiteit voor het moment. Zonder verdere verplichtingen of verwachtingen. Ze keek me aan en observeerde me. Haar gedachten waren bijna tastbaar. Ze probeerde me te lezen of ik het echt meende of het alleen maar bluf was om te krijgen wat ik wilde. Om haar dwingende egocentrische manier van mij gebruiken te doen laten stoppen. Het leek dat ze de ernst van de situatie uiteindelijk in zag en met een zucht water bij de wijn moest doen om mijn niet kwijt te raken. Vriendschap was dan geen eindpunt, zei ze, maar misschien een nieuw beginpunt. Mijn intutie bellen kreeg ze echter niet tot zwijgen... Maar de kou was even uit de lucht.

Haar vriendje van 1 maand had ze (zo zei ze) verteld dat het stopte nadat we elkaar hadden ontmoet op 't Zand. Ze had het romantische weekend met hem naar Parijs daarmee op losse schroeven gezet. Dat het uit was deerde hem niet zo, dat ze samen niet naar Parijs gingen meer.
Hij zou er al zijn op vrijdag, zij zou met de Thalys naar hem toe komen. En dan op zondag samen terug reizen met hem in de auto.
Ook al was het door hem uitgemaakt, volgens hem konden ze nog best samen naar Parijs. Als 'vrienden'. Ze vroeg mij (!) wat ze moest doen... Ik legde de beslissing bij haar neer met de overdenking wat zijn intenties zouden zijn achter het 'vrienden' zijn (op een tweepersoonskamer met 1 bed). Ze besloot niet te gaan zei ze: 'Dan denk ik toch het hele weekend maar aan jou', zei ze.

De woensdag avond zou ze koffie komen drinken. Of ik even wilde appen wanneer mijn dochtertje in bed lag, dan kwam ze. Ik appte om 21:10. Door de warmte had mijn kleine meid verstopping en buikpijn dus was wat langer beneden op de bank bij mij blijven liggen. Toen ze uiteindelijk in slaap viel droeg ik haar naar bed. En appte direct daarna Monique. Ze splitste. Het was veel te laat volgens haar voor koffie. Wat ik wel dacht door haar z laat een berichtje te sturen. Dat ik ern slechte vader was dat ik mijn kind z laat naar bed bracht. Dat onze levens niet bij elkaar pasten met een kind ertussen. Dat ik niet deugde, niet van haar hield.
Ik gebruikte mijn gesprekstechnieken, werd niet boos, was water op haar vuur.
Ze kreeg geen vat op mij, dus zei ze: Het is uit. Rot maar op. Ik had hier nooit aan moeten beginnen, jij bent niet te vertrouwen, Klootzak, dat ik er ooit ingetuind ben, jij bent degene die mij weer kapot maakt. Morgen is mijn verjaardag en zie hoe ik er nu aan toe ben! Rot op uit mijn leven. En ik werd geblokkeerd. Stond op zwart.
Ik probeerde haar te bellen, ik was niet onder de indruk, wel verbaasd dat ze weer terug gevallen was in haar oude gedrag. Ze was al eerder twee keer gesplitst sinds we weer contact hadden maar vroeg alleen maar om ruimte en samen losten we haar splitsing op. Niks het is uit: Samen!

Na pakweg 30x bellen hield ik op. Ze kwam toch wel terug. Ik ging naar bed, met een relaxed gevoel. Dit was bekend gebied inmiddels. Het vuur zou vanzelf doven, gecontroleerd uitbranden. Tot mijn verbazing kwam er een uur later al een berichtje van haar: 'Ik ben al minder boos'. Ik lees nu pas je appjes. Eerder zag ik ze wel voorbij komen maar ze drongen niet tot me door door mijn woede'. Ik belde haar op en we spraken nog een hele tijd rustig samen. Ze verbaasde zich dat dit goed voelde, geen olie meer op het vuur, geen vijandelijk gevoel.

De volgende ochtend stuurde ik haar om 7 uur (haar geboorte uur) een lieve felicitatie via de app. Haar verjaardag vierde ze niet, nooit, te veel drukte, te veel gedoe. Ze zorgde elk jaar dat ze weg was op de dag zelf. Nu ging ze de hele dag naar de sauna. Met mij wilde ze het vrijdag middag vieren. Ze had er speciaal vrij voor genomen.
Halverwege de dag kreeg ik een lief appje en aan het einde van de dag nog een: Heerlijk relaxed.
Vrijdag ochtend moest ze werken, vrijdag middag hadden we de middag samen, zonder afleiding.
Zij en ik hadden er zin in.

Wordt vervolgd.

IJsbeer.
(5170) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-06 16:13:00
Beste Marielle,

Ik las je verhaal en ik herken je probleem. Maar ondanks je therapien maak je een denkfout, waar denk ik elke BP mee moet beginnen tijdens zijn therapie of nadat de diagnose is gesteld.

Jij BENT ZOVEEL MEER DAN BORDERLIND

Je bent geen BL? Je bent geen Borderliner. Dat is maar een klein deel van wie jij bent. Daar zit jouw denkfout. Je bent voor 100% een PERSOON met de Borderline Persoonlijkheids Stoornis. Misschien ben je voor 20% stoornis, dan ben je voor 80% Marielle. Zonder stoornis.
En ja, die 20% is misschien wel overheersend, maar je partner valt dus op de 80% dat je lief, leuk, grappig bent net als iemand zonder BPS. Het is zaak om om te leren gaan met die 20% dat die niet tussen jullie in gaat staan.

En je hebt waarschijnlijk gelijk: je komt er nooit meer vanaf waarschijnlijk. Maar iemand met diabetes ook niet. Of reuma of een eetstoornis. Moeten die mensen dan maar afgeschreven worden? Kun je van iemand met een chronische ziekte niet houden? Of iemand die een been of arm kwijt is? Aanpassen is hier het tover woord. Je kunt klagen over je vriend die een been mist dat hij nooit met je zal kunnen hardlopen. So what? Zijn er geen alternatieven, simpel te vinden als je maar wilt zoeken, het maar wilt zien en wilt proberen?

Ik las net een interview met Jerome Hoogstraten die marathons liep. Elke week strak een trainjngsschema volgde. Ging lopen. En toen werd hij vader... Toen had hij de zorg voor zijn kind overdag en werkte 's avonds. Weg marathon lopen. Weg trainen. Geen tijd, geen ruimte en met pijn in zijn hart moest hij afscheid nemen van zijn sport. Of niet?

Hij besloot een speciale buggy te kopen. En ging hardlopen met zijn kind voor hem in de buggy. En velen na hem volgden zijn voorbeeld. Er was dus wel een manier waarop hij kon combineren. En nu heeft hij een marathon + kinderwagen loop opgezet waarbij de opbrengst aan KiKa gedoneerd wordt. Zijn aanpassingsvermogen is een voorbeeld voor anderen geworden. (bron: http://www.prorun.nl/training/artikelen/marathon-plus-lopen-mt-kinderwagen)

En dat kun jij ook. Gewoon in je relatie. Zoek een manier om het samen te laten werken. Blijkbaar heb jij een vriend die niet zo gauw opgeeft maar door je stoornis heen kijkt. Maar nog steeds denkt dat hij persoonlijk aangevallen wordt. Dan is het nog maar 1 stap naar verandering. Zijn jas me teflon anti aanbak laag moet ie nog zien te vinden, net zoals die vader een passende buggy om mee te kunnen lopen. En misschien wordt jouw relatie wel een voorbeeld voor anderen. Dat is de reden waarom ik besloten heb een boek te schrijven over mijn relatie. Herkenning en erkenning. Voor partners en hun vriend of vriendin met BPS. Die zo veel meer zijn dan hun stoornis.
Want ik heb mijn hart niet weggegeven aan een harteloze, manipulerende, egocentrische, ruziezoekende vrouw. Ik heb mijn hart gegeven aan een mooie lieve vrouw die heel dichtbij mij kan zijn, maar ook soms heel ver weg. Maar er niet vrijwillig voor gekozen heeft BPS te hebben. En ik ben me er heel er van bewust dat BPS maar een onderdeel is van haar. Het been dat ze mist, waardoor het soms moeilijk lopen is voor ons beiden, maar we wel samen het einde van de wandeling bereiken. En genieten van alles om ons heen. En weer in rustig vaarwater terecht komen uiteindelijk. Op een terrasje met een drankje, herinneringen ophalen aan een wandeling die 'normale' mensen de moeite niet eens zouden vinden.

Het gaat bij een boek ook niet om het (happy) end, maar om het verhaal er naar toe.

Liefs,

IJsbeer.
Nb. Mocht je me een PB willen sturen dan staat mijn e-mail adres in het besloten deel van het forum. Even aanmelden bij Hein.
(5171) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-07 08:43:00
Hai Mariel!

Fijn dat je 'bij ons blijft':)... Maar idd, als aansluiting op IIsbeer en Fries, ik ook nog even: Je bent geen BL! En zelfs: je hebt misschien dan BL, maar dat is oo maar iets dat wij op deze aarde hebben verzonnen, en neergeschreven in de DSM 4 (of tegenwoordig 5). Je hebt dus karaktertrekken / laat gedrag zien waar je last van hebt in het dagelijks functioneren en waarvan psychiaters hebben besloten er een naampje aan te geven. Das lekker makkelijk voor het bepalen van de behandeling, en ook nog het vergoeden van de behandeling van deze 'ziekte'. Zoals je misschien weet heb ik nog steeds BL trekken, maar de diagnose zou nu niet meer kunnen worden gesteld omdat ik niet meer aan alle eisen zou voldoen, gesteld in de DSM. Vroeger wel, maar BL dooft vanzelf voor een groot deel hoor. Je schrijft dat het niet te genezen is, maar dat is dus onzin. Volgens psychiaters ben ik genezen, een diagnose is immers niet meer van toepassing! Wat overblijft zijn karaktertrekken en gedrag dat zowel prachtig van aard is, maar ook erg lastig kan zijn. Voor het lastige stuk laat ik mij behandelen nu, maar vergeet niet dat je door je BL trekken zoveel mooie, prachtige, unieke kanten hebt! Daar moet je helemaal niet vanaf willen! Die moet je versterken! En het lastige stuk, daar moet je mee om leren gaan! Je hoeft dus niet van je 'BL af', en dat lukt ook niet. Want jouw BL is onderdeel van jouw persoonlijkheid, en dat kan problematisch zijn, maar kan je ook veel opleveren. Als je het forum terug leest, lees je stukken van mij waarin ik verwijs naar sites over 'positieve kanten van BL'. Daar kun je zelf ook naar op zoek. Het is er genoeg! En ik ken jouw leeftijd niet, maar ik schat het zo tussen de 20 en 30? Dat zijn echt de moeilijkste jaren. Ook begin 30 nog wel. Stort je dus in therapie! Lees alles over BL! Maar ga ook goed na wat door jouw BL je mooie en sterke kanten zijn. Vaak zijn we nogal unieke persoonlijkheden; creatief, fantasierijk, met een enorm rijk gevoelsleven dat voor veel mensen heel aantrekkelijk is, we zijn pittig, dragen het hart op de tong, maar ook heel lief en aanhankelijk. Eigenlijk zijn we nog een beetje kind, ik met mijn 41 ook :). Ik wil dat ook nooit kwijt raken, moet ik zeggen. Elke dag is voor mij op deze manier nog steeds een avontuur waarover ik mij verwonder. Natuurlijk word ik soms gek van mijzelf, twijfel of ik mensen niet slecht behandel, of mijn partner niet gelukkiger is elders. Maar dat moet je laten gaan. Het zijn volwassen mensen die kunnen kiezen met jou om te gaan of niet. Dat is geheel hun verantwoording.
Veel sterkte en succes Mariel. Ik heb een zoon met Autisme, en heb hem altijd geleerd zijn diagnose met verve te dragen. Doe dat ook met je BL. De wereld zou maar wat saai zijn zonder van die gekke mensen als ons :)....

Een heel fijne dag ieder!
Belin

ps: Fries: erg benieuw nog naar wat het je heeft opgeleverd!
En Ijsbeer: knap van je hoor! Ik herken de gevoelens / het gedrag van Monique zeker, en het vergt nogal wat om daar door heen te kijken! Ook top van je boek! Ik ben ook aan het schrijven (geen BL verhaal hoor) en heb pas een redelijk positief contact gehad met een uitgever. Helemaal leuk!
(5172) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-07 13:18:00
Na lange tijd 'afwezig' te zijn geweest, toch nog even een korte rollercoaster update :( ik blijf alles lezen en vooral herkennen maar mijn BL parnter eiste weer even alle aandacht op..

Laatste was dat hij zijn 'toevlucht' gezocht had in een nieuwe relatie, in Duitsland deze keer.. zijn vluchten worden ook steeds extremer. Na zijn splitsing duurt het altijd 1maand ongeveer of ik hoor hem weer en ja het mailen begon opnieuw, hij voelde hem niet goed in Duitsland, hij was er angstig en als zijn vriendin uit werken was, durfde hij de straat niet opkomen, laat staan gaan werken, hij zat er VAST zo zei hij, wilde zijn kinderen terug zien en miste zijn thuis en mij..

Na lang weg een weer gemail, kreeg hij ook inzicht in zijn ziektebeeld, ik zei dat hij kon terugkomen, mits testen en therapie en dat hij alles met zijn vriendin in Duitsland moest kunnen afsluiten, anders had het geen zin.

De volgende week stond hij gepakt en gezakt aan mijn deur en mijn hart ging weer open ;-) mijn manje was terug.. zo zalig, we gingen samen naar de psychiater en ze bevestigde mijn BL vermoeden en startte met de testen. Hij wou hem echter niet laten opnemen, dat was een grens te ver..

De eerst week verliep alles goed, vanaf de tweede week begon hij hem af te sluiten voor mij en het ging van kwaad naar erger :( hij had weer contact met zijn Duitse vriendin opgenomen, want als hij daar was, miste hij mij maar als hij hier was, miste hij haar en hij wist er geen raad mee.. vroeg me of contact terug mogelijk was met haar om alles wat uit te praten..

Ik sta dit toe maar achter mijn rug om, spreekt hij af met haar om haar terug te zien, hij was er niet eerlijk over tegenover mij, ik confronteerde hem ermee en .. je kan het al raden.. alles is weer ONTPLOFT.. hij neemt zijn sportzak, voor de zoveelste keer en vlucht weg.. recht naar haar :((

Ik heb hem duidelijk gezegd dat hij zo over mijn grens ging en dat ik moest afhaken dan, daarop is hij helemaal beginnen flippen en na een hele boel verwijten en bedreigingen .. is alles gestopt nu.. gisteren wel te horen gekregen van iemand anders, dat hij voor 10d samen met haar vertrokken is op vakantie naar Portugal, naar haar familie..

Sterven dus vanbinnen :((( het kleinste mag niet verkeerd gaan of ze blazen alles weer op waar je maanden aan gewerkt hebt om toe te komen en in een vingerknip is alles weer weg..

Hoe graag ik hem ook zie, die instabiliteit is moordend.. hij vertrouwt mij niet meer zegt hij, de confrontatie hier met zijn ziekte was te groot en hij kon hem niet meer geven.. bij haar is alles nog nieuw en niet 'besmet'.. dus wel te vertrouwen..

Nu zit ik hier alweer 2weken in zak en as, zwaar aan het afkicken van hem en zijn schatten van kindjes, want deze verdwijnen uiteraard ook met hem, nu MOET ik definitief afsluiten of ik ga er zelf aan kapot..
Sterkte aan iedereen..
Juffie x
(5173) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-07 22:51:00
Juffie,

Denk gewoon eventjes voor enkele maanden aan jezelf. Laat deze man even koud. Zorg ervoor dat jij weer wat sterker in je schoenen staat. Dan kan jij nog altijd zien als jij verder met hem wil of de situatie zichzelf uitgewezen heeft en hij er weer met iemand anders vandoor is.

Ik denk dat je voor jezelf moet kiezen voordat je er zelf helemaal aan kapot gaat. Ik zou je graag willen aanraden om het boek 'Codependent No More: How to Stop Controlling Others and Start Caring for Yourself' van Melody Beattie te lezen. Sterke aanrader voor velen op deze pagina!

Ik wens je heel erg veel sterkte!

Lieve groeten,

R
(5175) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-08 11:31:00
Goedendag,
Heel graag wil ik ook even een heel klein berichtje plaatsen, ongeveer twee jaar geleden een man ontmoet, daaraan zag ik al dat er iets in hem was, kon het niet uitleggen, zie iets heel liefs maar in de tussentijd zijn er de gekste dingen gebeurt, sinds kort heb ik in de gaten dat hij borderline heeft met waarschijnlijk narsitische trekken. Ik heb hem meerdere malen lelleterlijk uit de goot gehaald. Ik weet dat hij op sites zit proberen af te spreken met andere vrouwen, maar weet ook dat als het op een ontmoeting aankomt hij afhaakt. Hij laat de vrouwen gewoon in het ongewisse, antwoord niet meer en gaat even van de sites af. Hij weet niet dat ik dit allemaal weet, ik wil hem zo graag helpen maar het lukt me gewoon niet. Nu is hij weer sinds een paar weken in zijschip gekropen, laat van ene P andere moment niets van zich horen.
Ik lees hier regelmatig en heb en enige steun aan, ik weet dat ik hem moet laten vallen, maar dat valt mij enorm zwaar.
Ik laat hem ook weten dat ik niet boos ben en er ben als hij mij nodig heeft, zit ook constant in tweestrijd wat te doen.
Bedankt voor alle jullie verhalen waar ik zoals eerder gezegd steun aan heb.
L.b.
(5177) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-08 22:06:00
Hallo ijsbeer, en Belin,

Dank voor jullie mooie reacties. Weer stof tot nadenken!
Ik ben inderdaad niet alleen bl. Ik ben ook vaak best normaal hoor.
Maar ik denk zo vreselijk zwart-wit.
Ben eergister bij mn therapeute geweest, zij vertelde me ook dat ik ook gewoon marille ben. De ellende is dat ik negatieve dingen beter onthou dan positieve dingen.
Ik ben net een olifant, ik weet precies wie wat waar en wanneer iemand mij onaardige dingen heeft verteld. Maar dat schijnt typisch bl te zijn?!?! Heeft iemand al ontdekt waar de mens zn delete knop zit? Ik ben al lang op zoek namelijk...
Grts . Marille
(5179) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-09 16:04:00
Ben op deze site verzeild geraakt en herken heel veel zoniet alles, heb net mijn relatie beeindigd, met de mooiste liefste slimste vrouw ter wereld, 2 jaar een relatie gehad met vele ups en downs, ik dacht dat ze asperger was, de laatste weken blijkt het BL te zijn, en stortte mijn wereld in.
Ook was er een kind , diagnose pdd-nos, maar volgens mij, geen bodem stoornis, een regelrechte ramp op het laatst, en dit had natuurlijk zijn invloed op mijn vriendin, en op mij, constante onrust, ruzie, manipuleren, een grote bak ruis, suckte alle energie uit mijn/ons.

De laatste week stelde ik voor therapie, voor ons , voor mij, voor haar, hoe of wat , maakt niet uit, ik ga eraan onderdoor. En ik hield eraan vast, dit of ik moet weg, om te overleven.
Toen was de boot aan, en ik ben vertrokken, weg de liefde, ik werd zowat de deur uitgewerkt, vanuit haar standpunt begrijpelijk.

Maar dit is de enigste mogelijkheid voor mij tenminste, hou van haar, mis haar onbeschrijvelijk erg, wat moet je dan, wachten tot je doordraait.

Nou ja heb ff mijn hart gelucht, en misschien heeft een ander hier wat aan.
(5181) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-09 17:32:00
Dag Marielle,

Je staat net aan het begin van je reis door Borderline land, dus maak je niet zo druk.
Je zal nog wel meer dingen ervaren waar je tegen aan gaat lopen die in je zitten door je stoornis. Goed om te weten hoe het werkt, dat brengt ook weer rust. En later controle.
En het beter onthouden van de negatieve dingen, tja, je kunt het wijten aan je BPS, waardoor je gevoeliger bent voor de dingen waarvan jij voelt dat ze je pijn doen. Een overblijfsel van de trauma's uit je verleden. Overigens is BPS ook erfelijk in aanleg. Of het zich manifesteert is aan de omstandigheden, en die waren bij jou blijkbaar aanwezig.

Maar ook mensen zonder BPS onthouden de negatieve dingen het best, dus het kan ook karakter zijn. Niet alles gelijk bij je BPS leggen! Je bent ook een uniek individu.
En de DELETE knop? Die zit in je hart. Jij bepaalt namelijk zelf wat je doet met negatieve en positieve ervaringen. Of ze je laat raken of niet. Of ze minder of meer waard worden als de tijd verstrijkt. Of je ze wilt bewaren of weg gooit. Daarover heb alleen JIJ de controle.
En nu je weet dat je gevoeliger bent dan anderen kun je er wat mee. Je bedenken dat niet alles je hoeft te raken, je zelf bepaald of iemand je pijn kan doen met woorden. Want jij geeft ze de macht om dat te doen en die macht kun je ook weer terugnemen.

Dit gedichtje is voor jou:

Ik vroeg om kracht
En kreeg moeilijkheden...
Om me sterk te maken

Ik vroeg om wijsheid
En kreeg problemen...
Om op te lossen

Ik vroeg om moed
En kreeg gevaar...
Om te overwinnen

Ik kreeg niets waar ik om vroeg
Dacht ik...
Maar ik kreeg alles
Wat ik nodig had...

The story of my own life.
Hou vol, jij kunt het ook, velen zijn je al voor gegaan
En... je bent niet alleen

IJsbeer.
(5182) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-09 23:33:00
Hallo allemaal,

Even een kort berichtje van mij (Aylin) Ik zie dat er veel nieuwe mensen bij zijn gekomen. Gezellig.

Ik heb alle stukjes allemaal vluchtig gelezen, ik reageer hier later op, ben niet echt in de stemming om uitgebreid te reageren. ( Voel me de laatste dagen weer erg down)

Belinda: ik was ook een weekje op vakante in NL ik vind het ok heerlijk om soms alleen weg te zijn! Ik las dat je in je eentje naar Jordanie wilt! Alleen+ Jordanie is dat wel zo verstandig?

Ik ga over 3 weken met groepstherapie beginnen. Schemagerichte therapieEn daarna met de VERS training, maar die begint pas over een half jaar.

Fijne avond allemaal

Later volgt een meer uitgebreid verslag van hoe het allemaal verloopt.

Aylin
(5186) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-10 13:14:00
Hai Aylin (en anderen)!

Ja, of Jordanie echt verstandig is weet ik niet. Voordat ik boekte had ik nog wel gecontroleerd of er makkelijk een wijntje te bestellen was (ja dus:), maar was even het reisadvies vergeten op te vragen :)... Jordanie ligt namelijk ingesloten tussen oa Syrie, Irak, Israel en de Westelijke Jordaanoever (Oeps :), waardoor je een flink stuk van die landsgrenzen vandaan moet blijven anders vliegen de raketten om je oren :) en heb je ook last van de vluchtelingenstromen... Daarnaast reis ik van Zuid (woestijn) naar Noord (Mediterraan klimaat), en in Januari kun je in het noorden ingesneeuwd raken, sommige reisorganisaties bieden om die reden niet eens reizen aan in Januari! Mijn vriend, vriendinnen en ik hebben hier natuurlijk vreselijk om moeten lachen. Lekker Linnie weer dus, haha! Maar goed, wees niet bang. Uiteindelijk is 'in mijn uppie' niet echt in mijn uppie hoor. De reis is georganiseerd en bevat ook gedeeltes met een groep, het valt dus allemaal best mee. En bij een echt negatief reisadvies gaat het natuurlijk gewoon niet door. Verder ruik ik avontuur, dus kijk er gewoon enorm naar uit!

En leuk dat jij alleen zijn ook zo prettig vind. Het rare (en fijne) is dat ik me alleen heel erg compleet voel. Ik ga bijvoorbeeld ook alleen uit eten, naar de bios, wandelen, op vakantie dus, etc. Ik kan echt enorm genieten dan. Met mijn rijk gevoelsleven heb ik geen prikkels van een ander nodig om het naar mijn zin te hebben. Eigenlijk kan ik het prima met mijzelf vinden. De problemen beginnen bij mij echt pas als mensen dichtbij proberen te komen...maar goed...dat is bekend.

Op het moment heb ik ook een aardig conflict met een vriendin. De woede die ik naar haar voel is enorm, en ik moet me soms echt tegen houden om de telefoon niet te pakken en haar er eens goed van langs te geven. Maar de vriendschap is mij heel dierbaar, ik moet het dus anders doen. De laatste dagen zijn redelijk zwaar op dat vlak, maar ik bereik wel resultaat door steeds te kijken naar wat mij nu zo raakt, ipv wat ik vind dat zij fout doet. Gisteren kwam ik na veel emoties te hebben doorleefd en te hebben gesproken met mijn partner, echt bij mijn pijnplek. En natuurlijk heeft dat (bijna) altijd met je ouders te maken. Het meisje dat in de steek werd gelaten laat van weer in alle hevigheid van zich horen. Ik heb verschrikkelijk gehuild. Toch is het goed om op die pijnplek te komen, en daar even te verblijven zodat ik het kan leren kennen. Na de huilbui volgde een serene rust, waarin ik heel veel liefde kon voelen voor mijn vriendin. Heel mooi om dat proces zo te zien voltrekken bij mijzelf, en het geeft me veel hoop voor de toekomst...
Haar een liefdevol mailtje sturen kan ik nog niet, maar ik ben wel weer een stukje verder :-)...

Een heel fijn weekend allen!

Lieve groet,

Belinda
(5188) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-10 13:47:00
Hallo allemaal,

Toch maar een kleine update.

Belinda je had wel gelijk, borderline woede zakt wel weer weg. Een kleine 2 weken na het voorval (had haar borderline genoemd) , waarbij ze me dood wenste en nooit meer met mij zou spreken, heeft ze toch weer gereageerd. Aanleiding was een goed bedoelde mail van mij. Natuurlijk ontkent ze nog steeds dat ze een probleem heeft en laat ook doorschemeren dat ze nog boos is. Gelukkig heeft zij geen Fatwa, :-), meer over mij uitgesproken dus de woede is al behoorlijk afgezwakt.

Ik heb nog niks terug geschreven weet ook ff niet wat wijsheid is?

Groet

Anoniempje
(5189) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-10 14:54:00
Graag wil ik weer wat kwijt, heb al eerder wat geschreven over mijn vriend, nu is het gescaleerd, ik heb hem, zoals hij dat zelf niet ziet, betrapt op het maken van afsprakenmet andere vrouwen, hij is hier zo boos over dat hij de lelijkste dingen tegen hem zeg. Ik heb hem een paar maal "gered" als ik dat niet had gedaan was hij niet meer op deze aarde geweest. Nu zeg ik daar nooit iets over tegen hem, maar wat hij nu tegen mij gezegd is wel even pijnlijk, ik heb het stukje van ijsbeer gelezen en me het niet persoonlijk moet aantrekken, maar het soms wel even tever. Nu heb ik heel cru en direct aangegeven dat hij de grens is overgegaan, heb mijn spullen die ik hem had geleend en voorgeschoten teruggehaald en hem succes gewenst. Hij is enorm geschrokken en stuurde mij twee mails met verbelende dingen erin. Ik laat hem nu betijen en hoop eerlijk gezegd niet dat ik hier de situatie voor hem verergerd heb, ik weet gewoon even niet wat te doen en of ik het goed gedaan heb.
Ik vind het ook zo moeilijk om te zien hoe hij vrouwen, op internet het hoofd o hol brengt en ze dan op gegeven moment negeert, ik weet wel dat iedereen zelf verantwoordelijk is, maar dit soort dingen kun je toch niet weten vooraf? Zoals ik het ook niet wist hoe hij in elkaar steekt.
Het heeft mij enorm pijn gedaan hem te moeten confronteren met zijn gedrag naar mij, en eigenlijk hoop ik dat hij weer tot rust komt en mijn hulp weer accepteert.
Ik las ook dat sommige borderliners crimineel zijn, hij dus ook, er wacht hem een gevangenis straf, ondanks alles blijf ik van hem houden, maar weetnu even niet zo goed wat ik moet doen.
Vooralsnog is hij nu bezig om via internet vrouwen te zoeken, wat jij overigens onze hele relatie ook deed, dit is zijn verslaving.
Ik weet dat ik hem even moet loslaten maar wat is dat moeilijk, hij zit aldoor in je hoofd en je hoopt dat er geen gekke dingen gebeuren.
L.b.
(5190) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-10 18:09:00
Hoi allen, de laatste tijd lees ik de berichten op deze site en herken veel. Ik zit een kleine twee jaar in een relatie met een man met een BPS (toen niet officieel vastgesteld). De eerste acht maanden waren achteraf gezien best stabiel. Om het weekend een crisis. Daarna is hij vertrokken naar Turkije en bleven we zo nu en dan contact houden. Begin van dit jaar ben ik hem een week op gaan zoeken. Een heerlijke week, maar de laatste dag (afscheid) was weer drama. Ik ben 4 maanden gaan backpacken en hij is daarvan 3 maanden meegegaan (op mijn kosten). Heerlijke en vreselijke momenten samen gehad. Ik merkte wel dat ik steeds verder ging en mijn grenzen steeds meer ging verleggen. Mijn ouders hebben het laatste deel van onze reis met ons meegereisd en zijn erg geschrokken (en bang voor mijn gezondheid). Het afscheid was ook weer drama, maar dit keer kon hij de laatste dag wel normaal gedag zeggen (trots op hem). We hebben afgesproken dat ik hem om de 6 weken opzoek en dat hij op termijn weer terug komt naar Nederland (waar hij ook 2 kinderen uit eerdere relaties heeft). De laatste tijd leer ik meer naar mezelf te kijken en grenzen te stellen, maar merk wel dat dit hem zwaar valt. Nu ben ik afgelopen week naar Turkije gegaan, eigenlijk voor 4 dagen, maar het zijn er 8 geworden. Het was een echte crisis, hij kwam in een soort psychose. Is fysiek agressief naar me geweest, heeft zichzelf weer gesneden (buik, borst, benen, deed dit al 15 jaar niet meer) en heeft meerdere zelfmoordpogingen gedaan (van balkon af proberen te springen). Hij kan het zich allemaal niet meer herinneren, maar ik kan het niet vergeten... Ik ben langer gebleven, we zijn naar de psychiater gegaan. Deze stelde binnen een half uur de diagnose BPS (waar mijn vriend het mee eens was, h?!, nu wel) en heeft medicatie voorgeschreven. Ineens was er inzicht, kon er over gesproken worden en kreeg ik weer hoop. Dat duurde twee dagen, daarna was alles mijn schuld weer. Hij zit er nu een beetje tussen in. Is blij met de medicatie en wil behandeling (hoe lang is de vraag). Ook wil hij stoppen met drinken, dit heeft mede de psychose veroorzaakt, hij had extreem veel gedronken. Mijn thuisfront (lees familie en vrienden) willen dat ik stop met deze relatie, er zijn vele tranen gelaten en men vreest voor mijn leven (mijn ouders zijn extra bezorgd omdat ze al een kind hebben verloren). Ik zie iemand van wie ik hou en die echt wel graag een normaal leven wil, maar hiertoe simpel weg niet in staat lijkt te zijn. De stap die hij nu heeft gemaakt, de diagnose erkennen en hulp zoeken, is zo groot, dat ik hem nu niet goed los kan laten. In tweestrijd voor de zoveelste keer.
Divera
(5192) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-12 01:49:00
beste ijsbeer, ik ben blij met je update en zie uit naar het vervolg en hoop natuurlijk dat je de tijd en kans krijgt om rustig aan je boek te schrijven!!!
beste exile, blij weer wat van je te horen, al is het niet zo een echt positief nieuws, al had ik je graag dat pintje betaald.je zou graag eens een gesprekje met me hebben, ergens zou dat misschien wel moeten lukken, misschien in antwerpen centraal ofzo?? weet niet of je er zoveel zal aan hebben want elke bl is uniek en dus ook een ander persoon... maar als je denkt er iets aan te hebben sta iker zeker voor open.
met mijn dochter momenteel???na een aantal sucidepogingen en opnames waaronder gedwongen opnames , is ze weer in haar eigen studio, eerst was ze vrij goed en realisisch en wou het leven weer aanvatten.spijtig genoeg ervaar ik nu weer haar rusteloosheid, haar drang om mensen geld afhandig te maken, om een snotneus van 19 die haar constant geld probeert afhandig te maken te plezieren. anderzijds beseft ze ook wel dat dit niets kan worden, dat hij misschien nog manipulatiever is dan zijzelf...ik was zo blij dat ze toch redelijk was toen ze terugkwam , en ben dan misschien te blij, maar intussen legt ze me financieel weer in de luren en dat maakt me boos en vooral ontchoogeldd... we zien wel wat het wordt..maar ik vrees het ergste over niet al te lange tijd, weer een overdosis, opname...waar men haar na korte tijd weer liever kwijt dan rijk is,waar ze met haar intelligentie en mondigheid opnieuw na een week de vrederechter kan overtuigen dat ze klaar is voor een nieuwe start in het leven.. maar zo eigenlijk ook ook nooit echt uit haar spiraal zal geraken en hulp eigenlijk blijft afhouden, terwijl ik blijf hopen dat ooit iemand haar zal doorzien en ook zo kan helpen.. zoniet vrees ik dat het op den duur ooit slecht zal aflopen..ik kan maar blijven hopen, veel liefs voor allen hier.celine
(5196) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-13 08:06:00
Hallo allen,

LB en Divera. Van jullie stukjes ben ik echt geschrokken. Ik heb dan eigenlijk ook maar 1 advies voor jullie beide. Je op jezelf richten, sterker worden en deze mannen verlaten. Hebben ze voldoende aan zichzelf gewerkt, dan kun je altijd nog kijken of een relatie mogelijk is. Maar deze mannen zijn duidelijk heel erg ziek. De jongen (Turks?) zou ik zelfs gevaarlijk willen noemen. In psychoses kan er van alles gebeuren, hij kan jou bijvoorbeeld iets aan doen. Het heeft niets meer met een relatie te maken, het is gekkenwerk. Ik hoop dat je kunt stoppen.
Bij LB viel het zinnetje me op: het deed mij enorm veel pijn hem met zijn gedrag te confronteren. Sorry, maar dat geeft aan dat je het spoor een beetje bijster bent. Als je je rot voelt, of schuldig, of wat ook omdat je iemand moet confronteren met gedrag dat verschrikkelijk is voor jou, klopt er iets niet in de relatie, iig in die je met jezelf hebt. Denk daar eens over na? Sta jij voor jezelf wel op nr 1 in het leven? Of: wie heeft het stuur van jouw leven in handen? Sorry dames, dat ik even zo recht voor zijn raap ben. Ik als BL vind het prachtig als mensen zich in willen zetten om een relatie met een BL te onderhouden. Maar dit is zo ongezond. Veel sterkte...

En Anoniempje, ik moest lachen over die Fatwa :)... Haha... Ik herken de Fatwa wel ja...ook intern...dat ik intern over iemand een Fatwa heb uitgesproken. In de kwestie met de vriendin bijvoorbeeld nu. Maar ik zie hem langzaam af brokkelen hoor. Ik houd gewoon van haar. We blijven ook in gesprek, dus het komt wel goed. Ze geeft op het moment aan dat ze me in het geheel niet meer kan volgen...'uuuuuhhhh', tja, dat heb ik eerder gehoord, haha!

Veel liefs allemaal!

Belinda
(5198) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-13 12:11:00
Dag allemaal, ik heb enkele dagen geleden een reactie gegeven op dit medium, zoals aangegeven, veel herkenning, veel medeleven, maar ook bakken ellende, uitzichtloze situaties, misbruik, emotionele chantage.
Heb het ook meegemaakt, geleefd, wanhopig, 10000 sorry,s uitgesproken, belogen.
Ben nu twee weken "weg", ,zag en voelde al tijden dit gaat niet werken, ik ga hier aan kapot. Niet alleen een partner met BL, maar ook een zoontje. Geen idee wat hij heeft, diagnose is pddnos, maar lijkt mij meer asps, ongelovelijk, ernstig, ernstig gestoord. Heb alles achtergelaten, de eerste week was erger dan de hel, verscheurd voelde ik me.
Als een mantra bleef ik voor mij herhalen, het kan niet anders, ik ga hieraan dood, ik moet om te overleven.
De laatste weken van ons samenzijn heb ik therapie of wat dan ook maar voorgesteld, ga mee naar de huisarts, ik ga mee, zal je steunen, alsjeblieft, geen denken aan, mij mankeert niets. ik moest me maar voegen als ik van haar hield.
Dat was eigenlijk wel de laatste nagel aan de doodkist, niet ontvankelijk voor at dan ook, en daarbij haar kind, is een wandelende tijdbom, verwend tot op het bot, agressief, emotioneel chanteren is verheven tot een kunstvorm, hij kijkt je aan en lacht je in je gezicht uit, dieren mishandelen, moeder mishandelen middelvingers, enz. psychopaat in ontwikkeling. je staat erbij en kijkt ernaar, mag er niets van zeggen. Ik moet weg, draai bijkans door.
Zeker mijn ex heeft ook haar goede kanten , kan geweldig lief zijn , mooie vrouw, heel slim, goede opleiding, in goede dagen een schat van een mens, opeens ging een knopje om, en die bleef zo staan, mede omdat ik mij niet meer liet manipuleren, tot zover en niet verder, stop.

Ze geeft wel aan dat er een probleem is , maar is niet bij machte of durft, kan er niets mee, droevig eigenlijk, en doet me veel pijn , niet dat IK haar redder moet zijn. Om niet mee ten onder te gaan bleef me weinig anders over om te vertrekken.

Partners van,... Laat je niet gebruiken of misbruiken, houd je zelfrespect, natuurlijk heb je begrip voor je grote liefde en je wilt er alles aan doen om er te zijn, er zijn grenzen, die moet je zelf bewaken.

cheche
(5199) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-13 12:59:00
Hoi allemaal:-)

Ik ben aan het genieten van mijn laatste dagen vakantie met vandaag weer een heerlijk zonnetje :-)
Heb aandachtig het forum gevolgd en nog even niets geschreven. Zoals ik ook het forum volg hou ik ook YouTube in de gaten voor nieuwe info.
Waar ik me zorgen om maak en zoals ik opvat in Belinda's laatste bericht misschien zij ookwel is dat er partners van borderliners zijn die te ver gaan in het willen begrijpen en maar blijven helpen van hun Borderline partner. Er zijn helaas nogal wat borderliners die niet echt willen werken aan hun aandoening en juist verwachten dat de partner hen gaat helpen en begrijpen waardoor de druk veel en veel te groot wordt en de partner op zijn tenen gaat lopen (wat ook vreselijke agressie kan veroorzaken in de relatie aangezien beiden ten einde raad zijn waardoor emoties hoog oplopen). Belinda heeft absoluut gelijk door te zeggen dat je zelf op nr1 zou moeten staan....helaas kon ik dit ook niet in mijn relatie en bleef ik maar zorgen, lezen en haar willen begrijpen en steunen om te pijn misschien te kunnen verzachten...Mijn ervaring is helaas ook dat veel GGZ instellingen hulp bieden voor de Borderliner en geen hulp voor de partner. Toen ik de eerste paar keer meeging met mijn ex werd mij letterlijk gezegd dat ik maar hulp voor mezelf moest zoeken en op mijn vraag waar ik deze dan kon vinden werd simpelweg gezegd: neem maar contact op met je huisarts....thats it...
Zelf ben ik toen dankzij internet gaan zoeken en zoeken waar ik berhaupt mee te maken had aangezien het GGZ ook vaak aangeeft dat het na een training VERS allemaal een heel stuk beter zal gaan wat in mijn situatie totale onzin was.
Ik denk persoonlijk dat je per Borderline individu moet kijken wat zijn of haar intentie is. Beter worden of controle krijgen over de partner om zo hun eigen pijn te verzachten en doorgaan met destructief gedrag. Persoonlijk ken ik geen andere borderliners die bezig zijn zoals Belinda op dit forum en zoveel in de spiegel kijken naar eigen gedrag, resultaat na veel vallen en opstaan en wakker worden vermoed ik :-)
Mij valt persoonlijk ook op dat de site de laatste weken steeds meer pro Borderline is (hiermee wil ik niemand aanvallen) en veel partners hier weinig mee kunnen.
Tuurlijk zijn er enkele Borderliners die aan zichzelf werken maar de meerderheid doet dit niet zoals ook vele verhalen van partners wel duidelijk maakt.
Ik vind de verhalen van ijsbeer erg mooi en ontroerend maar lang niet iedereen kan er in een relatie zo mee omgaan en veel van ons hebben waarschijnlijk te maken met samenwonen en kinderen of misschien net als mij de fase daarvoor: de borderliner die stapelverliefd op je is geworden en zo snel mogelijk in de idealisatie fase wil gaan samenwonen en dan natuurlijk kinderen van je wil hebben want ze zitten tussen de leeftijd van 25 en 35 waarop de Borderline vaak ook nog eens het heftigst is.....
Al met al enorm moeilijk denk ik om zo'n breed publiek hier te voorzien van goede informatie.
Ik denk dat het belangrijkst is altijd goed voor jezelf te zorgen en als de borderliner niet met een serieuze therapie aan de slag wil en maar door gaat met eisen stellen, aantrekken/afstoten en controle houden weg wezen en snel want de problemen worden dan alleen maar groter. Ook de partner heeft door het juist stellen van grenzen dus een groot aandeel in de relatie.
Wanneer je nog half in de relatie zit zoals ik ook heb meegemaakt wil je maar 1 ding: ooooooo zo graag horen dat een Borderline relatie gewoon kan werken en liefst nog een handleiding hoe je dat dan moet aanpakken want op deze manier kun je dus toch voor altijd samen blijven.......Auw dit doet pijn en zelfs nog bij mij. Zelfs ik denk soms na het lezen van de verhalen van ijsbeer: goh had ik het dan toch fout gedaan en had ik het anders moeten aanpakken....
De laatste verhalen van ijsbeer waren overigens ook weer erg heftig maar wel enorm tof dat je zowel positief als negatief zo goed verwoord! Het zegt ookwel iets over de enorme energie die erin zit en de pijn die je moet voelen als je Borderline partners weer een totaal andere weg inslaat.....
Maar ik dwaal wat af:-) als ik naar mezelf kijk dan zat ik rond de leeftijd van 34 toen ik haar leerde kennen en zij was rond de 25-26. Ik had al een eigen huis en zij woonde na heel veel ellende veroorzaakt door haar ex naar haar zeggen weer bij haar ouders. Al met al gaat het begin van zo'n Borderline relatie enorm snel en trek je als magneten naar elkaar toe (overigens erg interessant is Ross Rosenberg met zijn boek: the human magnet syndrom waarin hij uitlegt hoe de verschillende personen zoals Borderline en codependent elkaar aantrekken en nodig hebben)
Het is dan ook belangrijk om vanaf het begin goede en duidelijke grenzen te stellen en te kijken of je Borderline partner hier iets mee wil doen of de schult bij de partner gaat neerleggen, gebeurd het laatste dan weet je denk ik genoeg en kan je er beter vroegtijdig uitstappen. Wanneer de borderliner wel echt aan zichzelf wil werken en jou hier actief in betrekt (ook erg belangrijk aangezien veel borderliners zeggen aan zichzelf te werken maar dit helaas ook een faade is naar de buitenwereld...) dan zijn er misschien kansen dat het een betere kant op kan gaan.

Een YouTube film van bijna een uur die praat over Borderline en het door instanties en forums te positief benaderen is: http://youtu.be/r4ZXjkhqIHM
Zeker de moeite om hem eens te kijken ookal duurt hij een uur.

Misschien is hij wat aan de negatieve kant maar zeker wel belangrijk aangezien op veel forums na negatief praten over Borderline gedrag vaak reacties komen zoals: ja maar ze kunnen hier ook niets aan doen en hebben hier zelf niet voor gekozen en ze hebben elke dag pijn.....in mijn ogen zijn forums zoals dit juist meer gericht op de Borderline partners en de ondersteuning en hulp daarvan zonder de ogen weer te richten op de borderliners.....

Mijn eerlijke mening, als ik mensen hiermee kwetst is dat zeker niet mijn bedoeling. Ik draag iedereen een warm hart toe met veel liefde en geluk! :-)
Iedereen is vrij hier zijn ervaringen te delen wat ik ook zo enorm fijn vind aan dit forum zonder de wind van voren te krijgen.

Voor de nieuwe mensen op het forum: ik belicht het misschien wat negatiever aangezien mijn ervaringen vreselijk waren en mijn ex behoorlijk narcistische trekken had wat partners enorm kan schaden.
(5201) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-13 15:22:00
Ik heb misschien een leuke tip! Misschien een zeer goede afleiding! Als alle vrouwen en mannen hier op deze forum (berichten en /of alleen lezen ) met een "borderline" partner waarbij het niet goed gaat, daarmee bedoel ik dat je toch wilt besluiten om uit elkaar te gaan of je borderline partner is al weg.( door het gedrag, vreemd gaan wat dan ook allemaal) bij elkaar laten komen voor een mooie bijeenkomst waarbij elkaar kunt steunen maar ook misschien een leuke date ziet. Laten we ook eerlijk zijn je borderline partner is misschien de liefste partner die je hebt gehad tot toe en dat stukje intimiteit mist iedereen. Dus bij zo'n bijeenkomst heb je misschien een goede afleiding doordat we elkaar dan begrepen voelen en je komt misschien een veel leuke date tegen:-). We spreken continue over eentje maar er zijn misschien wel duizenden die op jou liefde wachten en helemaal dat je je zorgen maakt over je borderline partner dan heb je ook veel liefde in je dat helaas vaak niet beantwoord wordt door je borderline partner. (Onderschat borderline niet , er zijn genoeg die opgenomen worden .houd daar ook rekening mee, zoals ijsbeer zegt ben ik met hem eens ,als JIJ je kunt aanpassen naar de wereld van de borderliner zou je het kunt redden. Nogmaals dat JIJ je kunt aanpassen naar wereld met andere regels en waar ook geen regels bestaan. Wil je en kun je dat? )

Wie vindt dit een leuke oproep en zou er graag aan mee willen doen?

Smurf
(Goed uitziende man)

Je kunt me ook mailen via de forum , ben Member
(5202) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-13 19:47:00
Hoi allemaal:-)

Was even vergeten om onder mijn bericht van 12:59 mijn naam zetten :-)

Jongen uit brabant
(5204) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-14 09:35:00
Eindelijk iemand die de vinger op de zere plek legt. Zo is het inderdaad !

Als de persoon met Borderline niet aan therapie wil/kan doen, weg wezen ! Ze trekken je mee ! Laten je gebroken achter en gaan zelf verder. Nee niet happy maar wel verder, juist omdat ze de emotie van een kind hebben. "Jij bent stom ik speel niet meer met jou ik ben nu beste vriendje van Jan." Natuurlijk doen ze niets express maar ze doen het wel en de pijn is er niet minder om.

Doet mij denken aan een slogan bij een andere ziekte (weet zo niet meer welke dat was):

"hij heeft Borderline, ik lijd eraan"

Sterkte allemaal, maak de juiste keuze....
(5208) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-14 10:01:00
Lieve jongen uit Brabant,

Steeds wanneer je een bericht schrijft, zoals ook nu deze weer, lees ik je eigen pijn, je eigen verwerking, die nog steeds niet helemaal klaar is. Ik zie je nog steeds knokken, en voel mededogen.

Hoewel ik het met je eens ben dat je als partner van een BL te ver kan gaan, veel te ver zelfs (zoals de dames uit eerdere berichten), en dat het gedrag van een BL je echt kan beschadigen als je niet vertrekt als dat wel zou moeten, of als je geen goede grenzen stelt, of geen anti-aanbaklaag hebt, zoals IJsbeer dat zo mooi verwoord, denk ik echt dat niemand op deze site 'pro-Borderline' is :). Dat jij dat zo ervaart heeft voor mijn gevoel te maken met jouw verwerking, met het feit dat het jou niet lukte je relatie te behouden, en je soms nog steeds twijfelt of jou dat dan misschien minder maakt. Het komt voort uit een gevoel van weerstand, is dat herkenbaar voor je? Geeft niets, ook dit schrijven helpt jou bij je verwerking. Ik voel me dus iig niet aan gevallen, integendeel :)...

En echt, er zijn veel BL-ers die aan zichzelf werken. Hele groepen vol dappere mannen en vrouwen die de strijd aan gaan met zichzelf. Hier op het forum staan deze (vooral meiden) nog in de kinderschoenen, zoals Aylin, Muriel en de dochter van Celine. Maar deze dames zijn naar mijn idee een stuk jonger. Dacht je dat ik toen kon wat ik nu doe. Welnee. Ik gooide er gewoon nog wat drank en drugs in, of knoopte de volgende relatie aan die me af hield van wat ik daadwerkelijk onder ogen moest zien. Ik zou willen dat ik je 1 dag kon laten voelen, wat ik toen soms voelde, en wat maakte dat ik gek van angst op mijn sokken door de straten van mijn buurt rende, of met mijn beentjes drie hoog uit een raam bungelde, of met een scheermesje in bad zat, te twijfelen wat te doen. Dan zou je ook meer mededogen kunnen voelen voor BL-ers, en misschien zelfs je ex. En natuurlijk is het geen excuus om anderen te mogen beschadigen. Maar kiezen voor iets anders kon ik toen niet, sterker nog, kon ik in sommige situaties tot voor kort niet.

Lieve Jongen uit Brabant. Blijf wie je bent, en blijf vooral schrijven wat je wilt, maar pro Borderline is niemand hier, wel pro mens :)...
En dat BL, mits redelijk onder controle, ook heel veel moois kan brengen, dat ervaar ik aan de lijve, en dat biedt hoop aan alle BL-ers waarmee het nu nog niet zo goed gaat. En dat blijf ik dus zeggen en schrijven. Voor Aylin, voor Celine, en voor alle partners van BL-ers die het nodig hebben om zich door moeilijker momenten heen te worstelen...

Liefs,

Belinda

ps: Thanx voor de tip over het boek BL en codependancy. Gaak zeker lezen!
(5209) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-14 13:50:00
Hallo Allemaal en in het bijzonder Marielle,

Ik zit er echt helemaal doorheen. Ik lees hier heel vaak dat BLers vaak helemaal geen sorry zeggen en na een uibarsting gewoon weer vrolijk doorgaan. Maar zo ben ik dus niet. Ik heb wel degelijk spijt en laat dat ook zien, maar mijn excuses worden gewoon niet aanvaard. Ok dat begrijp ik enigsinds. Maar dat mijn partner dan gewoon ook maar door blijft gaan met sarren en me uit mijn tent lokken, dat kan ik niet begrijpen. Soms denk ik wel eens dat hj ze niet allemaal op een rijtje heeft. Het is net als bij jou Marielle: Hij loopt me ook uit te dagen , en als ik dus zeg rot maar op zegt ie ook Ok`. Heel frustrerend. Dan roep ik dus dat hij dus helemaal niet van me houdt anders zou hij niet zo reageren, en danzegt ie alleen maar: Ja je hebt gelijk, jij weet het allemaal beter`.

Ik ben dus degene die steeds het probeert goed te maken, in plaats dat hij dan normaal een gesprek aan gaat loopt ie me alleen maar te kleineren en uit te dagen. Ik heb ook al gezegd dat dit alleen maar averechts werkt, ik zeg niet dat hij alles maar moet accepteren, nee integendeel maar zoasl ikhet zie lijkt het alsof hij het stiekem wel allemaal leuk vindt, en mij zit te testen. Zoals gisteren dan lig ik al in bed en gaat ie weeer apart ligge, stuur ik hem en App, of ie nu in de stemming is om te praten, is zijn antwoord nee.

Ga ik dus toch met hem praten, en dan zit ie er heel ongeintereseerd bij en zit ie te gapen. Dan zeg k hem we moeten nu alvast afspreken wat we bij de volgende escalatie gaan doen. Stel het loopt uit de hand, wat doe jj dan? Zijn antwoord: `Dan verdedig ik me zo goed als ik kan Dus dan sla je terug? ` `Als dat moet wel ja` Ik vertel hem duizenden malen dat ik er grotendeels niets aan kan doen. Of hij gelooft me niet, of het intereseert hem niets. Ik weet het niet . Ik ben gewoon niet sterk genoeg om uit dit huwelijk te stappen. Maar hij reageert ook elke keer heel onvolwassen. Doen alle partners van Blers dat, elkaar voor meer dan een week negeren, en als er iets gezegd wordt elkaar alleen maar afkatten?

Ik ben op. kan er niet meer tegen. Sterkte allemaal Aylin
(5210) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-15 10:30:00
Hoi Belinda,
Dank voor je reactie. Dat is tenminste duidelijk. Soms denk ik ook wel stoppen is het meest verstandig, maar de situatie is vaak ook wel heel fijn. Hij heeft een hele goede kant en een grote wens om te veranderen en minder ruzie te maken. Ik weet dat hij dat zelf op moet gaan pakken en dat ik dit niet voor hem kan gaan doen. Hij heeft nu eenmalig een psychose gekregen en is agressief geworden. Maar moet je iemand na n grootte fout laten zitten. En natuurlijk zegt het iets over de mate van zijn ziekte en de mogelijkheden die hij heeft om te veranderen, maar er blijft een maar. Maar hij is ook die lieve, gevoelige man, die zelf ook gewoon geel graag anders wil. Als ik die wil om te veranderen bij hem niet zou zien, zou het zoveeeeeeel gemakkelijker zijn. Voor nu gaan we nog steeds voorzichtiger verder (lange afstandsrelatie).
Liefs Divera
(5213) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-15 18:01:00
Hoi hier weer smurf,

Ik heb goede tips ontvangen van ijsbeer. Blijkbaar heeft dat wel een bepaalde werking. Alleen nog niet in positieve zin. Ik was gestopt (oke een eigenwijze aktie ondernemen ) om mijn ex vriendin te benaderen en zoals ijsbeer het tipte , dus weken naar de email /sms waar ik in aangaf dat ik geen contact met haar meer zou zoeken alleen dat zij altijd mij contact kan opnemen als ze dat nodig achtte. Daarbij heb ik in de email een datum in geplaatst wat maanden vooruit was gepland als zij geen contact opneemt voor deze datum dan ik op deze bewuste datum zou reageren hoe het met haar vergaat. Op deze bewust email had ik al een reactie van haar gehad op de dag dat ik het al verstuurde. >>> ik heb een andere man ik wil dat je geen contact opneemt op die bewuste geplande datum
(5215) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-16 08:00:00
Hai Aylin (en anderen),

Sorry hoor, maar ik moest toch wel even glimlachen na jouw bericht. Ik geloof echt niet dat jouw partner je bewust probeert uit je tent te lokken hoor. Maar misschien weet hij het ook allemaal niet meer? Het lijkt erop dat je communicatief sterker bent dan hem, en een stukje pittiger. Hij is ook maar mens en moet zich natuurlijk wel kunnen verdedigen op de eoa manier. Mannen (of vrouwen) die niet zo van conflicten houden, dat niet kennen uit hun jeugd bijv., geleerd hebben dat het niet netjes is om de ander eens flink van jetje te geven :), kiezen vaak voor negeren / zwijgen. Voor een BL is dat echt een absolute straf. Wij hebben veel liever conflict dan dat. En ja, het levert hem ook een bepaalde macht op. Maar dat heeft hij natuurlijk ook nodig, met zo'n tijgerinnetje als jij :)...
Ondanks dat jullie relatie niet echt gezond klinkt momenteel, denk ik wel dat jullie goed aan elkaar gewaagd zijn. Hij laat zich niet helemaal gek maken door jou. En dat soort mannen hebben wij als BL nodig. Ze begrenzen ons in ons gedrag. Je weet het nu misschien nog niet, maar als hij nog meer mee zou gaan in jouw 'Borderlinedans' zou je er waarschijnlijk erger aan toe zijn dan nu. Echt, ik heb mannen gehad, die zich niet verzetten, en probeerden mee te gaan met mij, om zo, naar hun idee 'goed' te doen. Het resultaat was n grote chaos. Want laten we wel wezen Aylin. Jij aan het stuur van het leven, of een relatie, is momenteel niet de beste optie, toch :)... Ik denk echt dat je een partner hebt die redelijk goed om kan gaan met jouw BL. Misschien kunnen jullie (net als mijn partner en ik) samen groeien, met vallen en op staan. IK wens je echt veel succes, en hem ook :)!

En Divera, natuurlijk snap ik het ook als je hem niet los wil laten. Het blijft ook gewoon jouw keuze natuurlijk. Zorg wel voor je veiligheid! Zoals ik zei, in een psychose is alles mogelijk. Zelf ben ik er gelukkig niet gevoelig voor, heb het nooit gehad, maar ik heb wel gewerkt met mensen die psychoses hebben gehad (voornamelijk Schizofrenen), en ik blijf het het meest bizarre verschijnsel vinden van de geest van de mens. Het betekent idd dat jouw vriend erg ziek is. Sterkte meid!

Vandaag groot feest hier in mijn achtertuintje! Heb er verschrikkelijke zin in!

Dag allen!

Liefs,
Belinda
(5217) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-16 14:49:00
Mijn vorige bericht is een deel vd tekst weggegevallen en andere tekst is er achter gekomen daardoor niet kloppend meer.

Weer opnieuw:

Ik heb goede tips ontvangen van ijsbeer. Blijkbaar heeft dat wel een bepaalde werking. Alleen nog niet in positieve zin. Ik was gestopt (oke een eigenwijze aktie ondernomen ) om mijn ex vriendin te benaderen en zoals ijsbeer het tipte , dus weken naar de email /sms waar ik in aangaf dat ik geen contact met haar meer zou zoeken alleen dat zij altijd mij contact kan opnemen als ze dat nodig achtte. Daarbij heb ik in de email een datum in geplaatst wat maanden vooruit was gepland als zij geen contact opneemt voor deze datum dan ik op deze bewuste datum zou reageren hoe het met haar vergaat. Op deze bewust email had ik al een reactie van haar gehad op de dag dat ik het verstuurde. :

Ik heb een andere man. Kreeg ik als reply van haar terug. Meer niet.

Nu na weken, en ook afstand heb gehouden kreeg ik weer een sms bericht van haar op dezelfde mailtje van mij.

Ik wil niet dat je op die bewust datum met mij contact opneemt.

De bewuste datum doet nog maanden, dus vreemd dat ze weer plotseling reageert en voor de tweede keer op dezelfde bericht weken nadien.

Ik ben inhoudelijk niet op ingegaan, maar een reply gestuurd met de vraag: Hoe gaat het met jou? Daarop krijg je natuurlijk geen reactie.

Het maakt mij boos, een richting verkeer van haar kant. Welke recht heeft ze om mij een sms te sturen waarop ik vriendelijke reageer en dan geen antwoord erop te geven. Dus ik heb mijn stoute schoenen weer opgepakt en haar een mailtje gestuurd.
Een lieve, ook confronterend geschreven mailtje met leuke foto's tijdens de goede tijden van ons. Rode draad van de mailtje was alleen maar aardig en ook veel woorden van haar zelf.

En ja hoor, een sms van haar:

Ben je gek? Je was voor mij niets, je was bij mij omdat ik verdriet had. Mijn nieuwe vriend heet....groet.

Toen knapte er iets bij mij , ik ben er helemaal klaar mee. Gestoord wijf. Ik heb haar een sms terug gestuurd met alles wat ik slecht kon zeggen over haar gedrag. Heel hard. Verslaafd aan datingsites, Je schaadt veel mensen (mannen). Overigens daarop durfde ze tot nu toe natuurlijk niet op te reageren.

Opgelucht!

Smurf
(5218) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-17 08:48:00
Beste Belinda,
Je hebt voor een groot gedeelte gelijk in je reactie dat de relatie ongezond is. Maar je gaat aan iets voorbij en dat zijn de gevoelens van iemand die uiteindelijk tot de conclusie komt dat de partner borderline heeft. Er zijn ook mensen die andere mensen belangrijk vinden, zoals ik en ja mijnprobleem is dat ik te lief ben en probeer conflicten te vermijden. Andere mensen zeggen dat mijn waarschijnlijk nu ex partner een slecht mens is, dat vind ik dus niet en ik vindt het erg moeilijk hem nu aan zijn lot over te laten. Daar vindt ik niks mis mee,maar wel is het fijndat je reageert op mijn stukje waarin ik even mijn verhaal kwijt moest. Bedankt hiervoor en blijf het aub doen.
Mijn partner heeft. Nu mij helemaal geskipt uit zijn leven en gaat helemaal los met daten, ook dat Doet natuurlijk pijn,maar ik weet dat het erbij hoort. Moet hem dus laten gaan en hopen. Dat het goed met hem blijft gaan.
L.b.
(5220) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-17 11:23:00
Smurf,

Heel heel veel sterkte, je bent verslaafd gemaakt, bewust of onbewust, door een dealer in emotionele chantage, de bewering ze kan er niets aan doen is bullshit, het gebeurt wel, met jou, met mij , met zoveel mensen.
Cold turkey, of je nu wil of niet.
praat erover, schrijf erover, werk het uit je systeem, en vooral, ga jezelf weer voelen, dat ben je verleerd, maar dat komt wel terug.

cheche
(5221) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-17 15:02:00
Verjaardag vieren (1)

Vrijdagmiddag 10 voor half drie rijd ik vlakbij Moniques huis. Haar auto staat nog voor. 'Dat gaat ze niet redden denk ik nog, om half drie op het terras te zijn'. Ik besluit gewoon door te rijden. Natuurlijk is het druk op de weg. (Bijna) vakantie en al een hoop toeristen. Natuurlijk kom ik in de oponthoud terecht en sta een tijdje stil. Ik geniet, muziek staat aan, de kap is dicht want het miezert, bet is knus in mijn auto. Naast me staat een tas met kadootjes. Op mijn telefoon lees ik een appje van Monique: We zitten aan de onderkant van de bui dus kan het best. Zie ik je zo rond half drie op het terras?
Rond half drie?! De afspraak was om half drie...

Inmiddels kan ik verder rijden en de lange rechte weg ligt voor me open op wat verkeer na voor me. De turbo blijft dus uit, verplicht relaxed rijgedrag. Als ik de parkeerplaats op rijdt is haar auto natuurlijk nergens te bekennen. Het is half drie. Ik stap uit en loop naar het reclamebord van het restaurant en maak een selfie die ik app. Nu is het wachten.
Om kwart voor 3 komt Monique aanrijden. Ik steek mijn duim op en ze stopt. 'Door de rotzooi in de auto kan ik helaas geen lifters meenemen' zegt ze door het open raam heen. Ik zie haar jonge bouvier achter in de auto zitten... Had ik toch echt gedacht dat we alleen zouden zijn. Wat moet je met een hond op een terras terwijl je 'samen verjaardag gaat vieren'?
Ze rijdt door de parkeerplaats op. Ik volg te voet. Nadat ze uitgestapt is en de hond aan de lijn heeft gedaan lopen we samen op. Ik wil eigenlijk even het strand op zegt ze, voordat we op het terras gaan zitten. Ik vind het prima, ook al regent het zachtjes en heb ik geen jas aan. Monique heeft over haar zomerjurk een dik rood fleecevest aan. Benen bloot, haar voeten in platte witte schoenen. Het valt me op dat we nog niet gekust hebben en voor we het parkeerterrein verlaten pak ik haar vast en zeg gefeliciteerd met je verjaardag en geef haar een kus op haar mond.
Op het strand pak ik haar hand en we lopen met de hond los richting het water. Ik zeg: Ik heb zelfs handdoeken meegenomen mocht het weer nog omslaan, want dan wil je vast wel gaan zwemmen. Goed plan zegt ze, en ze schopt haar schoenen uit en stapt het water in. Ik kijk verbaasd. 'Ik ga niet zwemmen hoor, alleen even kijken of de hond het water in gaat. Hij durft nooit verder dan tot waar zijn poten nog de bodem raken. Wie weet heb jij nog een goed idee hoe ik hem kan laten zwemmen? Ik schud mijn hoofd. Ook al had ik tienduizend ideen, dit was niet de manier waarop ik verwacht had 'samen' een verjaardag te vieren. Ze blijf bijna een half uur in het water zonder verder echt aandacht aan mij te geven. Dan besluit ze dat het genoeg is geweest en vraagt of ik haar schoenen aan de waterkant wil zetten. Dan kan ze erin stappen zonder dat er al te veel zand in komt. Helaas voor haar verliest ze haar evenwicht bij de tweede schoen en komt ze met schoen en al in het water terecht. Karma is a bitch denk ik bijna hardop. We lopen terug naar het restaurant, zij sopt achter mij, ik loop voorop. Ik loop langs mijn auto om de tas met kadootjes te pakken.

Het is uitgestorven op het terras, ook al is het overdekt. Ook binnen is niemand te vinden een typische druilerige dag aan het strand. We gaan zitten en bestellen wat te drinken. Monique gaat aan de wijn, ook al moet ze nog rijden. Het verbaasd me niets, ze stapt ook rustig met 25 bier achter haar kiezen in de auto. Ik bestel een tonic, alcohol drink ik al jaren niet (meer). Ik mis het ook niet.
Ik pak de tas met kadootjes en haal er twee kaarsjes uit, haar nieuwe leeftijd in cijfers. Deze moeten op een gebakje zeg ik, dan kun je ze uitblazen. Ik heb geen zin in gebak zegt ze en ze stopt de cijferkaarsjes in haar zak. Ok, zeg ik, dan heb ik nog twee bloemenkransen, zodat iedereen kan zien dat jij iets viert vandaag en ik hang ze bij haar om. Ze grijnst... En houdt ze om
Ik haal de grote envelop met daarin de kaart die ik voor haar heb gekocht uit de tas en geef hem aan haar. 'Wat is dat, vraagt ze. Maak maar open dan zie je het vanzelf zeg ik. Ze begint onbeholpen te scheuren tot de kaart uiteindelijk uit de envelop kan. Een beertje kijkt haar aan en zegt: Omdat ik zoveel van je hou. Binnenin heb ik ' Gefeliciteerd van je vriendje IJsbeer' geschreven. Met in een hoekje 'Stay With Me', wat de ook op haar kaartje aan mij schreef.
Ik zie dat het haar raakt, ze ontdooit. Tot de hond begint te trekken aan zijn riem, hij is nog zeiknat en wil zich uitschudden en dat lukt niet aan een korte lijn tussen twee tafeltjes in. De aandacht is weg, de kaart wordt opgeborgen en ze zegt: Dank je wel. Ik krijg een kus die al sneluitsterft omdat de hond haar verdere aandacht opeist.
Ik haal nog wat kleine kadootjes uit de tas, ze vind ze wel 'leuk' zegt ze.
Als laatste geef ik haar een waardebon om samen naar de sauna te gaan incl. overnachting, diner en massage. Een verwen weekend samen. Wauw zegt ze... En tot slot: de tas mag je ook houden. Oh leuk, met Winnie de Pooh erop zegt ze terwijl ze de kado's er terug in doet.
Het gesprek valt stil. Ik kijk over het water heen waar langzaam een zeilboot op de motor voorbij vaart, op naar de droge haven. Het miezert nog steeds. Ze zegt: 'zullen we hier weg gaan, de sfeer is hier niks. Ik vind het een goed idee. Ze drukt mij de riem van de hond in mijn handen, loopt naar binnen om af te rekenen en gaat naar het toilet. Als ze terugkomt zegt ze: 'Laten we ergens heen gaan waar meer mensen zijn en daar een terrasje pikken'. Ok zeg ik en we kiezen een stek waar we ook al eerder zijn geweest. Waar wil je parkeren? Ik zeg: aan de haven, altijd plek. Is goed zegt ze en we lopen langs mijn auto. Loop je mee naar die van mij? Dat doe je toch altijd... Zonder jas loop ik nog verder door de tegen richting haar auto. Ze doet de hond in de auto en we geven elkaar een kus. Tot zo zegt ze. Ze sluit het portier, start de motor en rijdt zwaaiend weg. Ik blijf verbouwereerd alleen op de parkeerplaats achter. WTF? Rijdt ze nu zonder op mij te wachten weg?

De regen zwakt af terwijl ik terug naar mijn auto loop. Ik besluit de kap van mijn auto te halen, des te eerder waai ik droog. Daarna start ik en rij weg. Voordat we de doorgaande weg hebben bereikt vanaf de strandafslag heb ik haar autootje ingehaald. Ik rij braaf achter haar aan, ze kijkt niet 1x achterom, doet niet gek of zwaait.
Bij de parkeerplaats aan de haven parkeer ik bijna naast haar. De hond wordt door haar uit de aito gelaten terwijl ik vol automatisch mijn kap op de cabrio zet. Je weet maar nooit met het Nederlandse weer.
We lopen richting het terras, ik wil haar hand pakken. Kan niet zegt ze, ik heb mijn portemonnee en sleutels vast en geen zakken om ze in te stoppen. In de andere hand houdt ze de riem van de hond. Ik pak haar portemonnee en sleutels in mijn andere hand en zo heeft ze geen excuus meer om hand in hand te lopen. De hond trekt ons voort, van links naar rechts over de straat, tot we uiteindelijk bij het betreffendd terras komen. Ik kom hier eigenlijk nooit meer zegt ze. Ik ook niet zeg ik. Vorig jaar kwamen we hier bijna elke week zegt ze. Ja, dat is ook de reden waarom ik hier nooit meer heen ging. Ik ook zegt ze.
De enige plek die vrij is, is een klein tafeltje net onder de overkapping met twee stoelen. We gaan zitten. Voor de hond is alleen plek maast het tafeltje, net niet onder de overkapping. De grond is nat, het tafeltje ook. Hond heeft geen zin om in de nattigheid te gaan liggen, dus is alle aandacht voor hem, Monique wil dat ie af gaat. Het wordt een strijd.

Er komt een serveerster en ik bestel. Monique gaat weer aan de wijn, ik bestel een tonic en een portie vlammetjes. Lang niet gehad! De hond probeert inmiddels bij Monique op schoot te klimmen, ja, als je dan toch af moet...
De vlammetjes en de drankjes worden geserveerd en ik zeg: Proost. Ze pakt haar glas om het mijne aan te tikken. Waarop proosten we eigenlijk, vraag ik haar? Oh, eh, op mijn verjaardag. Ok zeg ik en ik tik haar glas aan. De hond probeert de vlammetjes te bereiken. Tevergeefs, ik verplaats ze mijn kant op buiten bereik..

De tijd verstrijkt met mensen kijken, vlammetjes eten en slokjes tonic. Telkens als er iemand voorbij komt met een hond, groot of klein, slaat het enorme mormel van Monique aan en lrobeert tussen de tafeltjes door de andere hond te bereiken. De mensen die ook op het terras zitten bij ons storen zich eraan, net als ik. Monique probeert uit alle macht haar hond onder controle te houden. Zodra er een ander plakje vrij komt verhuizen we. De motregen is weer volop aanwezig en hond en tafeltje (met drankjes en vlammetjes) worden nat. Het plekje verderop zit in zijn geheel onder de overkapping, beter!

In plaats van twee stoelen zitten we nu op een drie persoons steigerhouten bankje met losse kussens. Ik zit in de rechter hoek, Monique in het midden, hond links van het tafeltje.
Ik laat uit fatsoen het laatste vlammetje liggen en mijn tonic is inmiddels verworden tot een citroenschijfje wat het hoofd boven water kan houden onder in het glas.
De hond wil nog steeds niet gaan liggen en haalt uit naar alles wat hond lijkt dat langs komt. Om hem beter te kunnen corrigeren schuift Monique naar links op het bankje.
Ik bekijk het tafereel vanaf de andere kant van de bank. De afstand is alleen maar groter geworden tussen ons. Ik erger me inmiddels kapot. Gezellig zo, Monique, kun je nog verder van me af gaan zitten, sneer ik nadat ze zich genstalleerd heeft helemaal aan de linkerzijde. Ze zegt: Ja, ik kan er ook niks aan doen. Ik hou me nog net in om niet te zeggen: Jij neemt dat k*tbeest toch mee... Het deert haar verder niet echt merk ik.

Mijn tonic is op, het laatste vlammetje heeft Monique opgegeten zonder te vragen. Haar wijn bestaat nog uit 1 slokje. Dan bedenkt haar hond dat er genoeg ruimte tussen ons in zit om op de bank op de kussens te gaan liggen. Hij bedenkt zich geen moment en springt omhoog zo over Monique heen op de bank en legt zich direct neer. Aan dood gewicht valt niet te trekken. Monique zit verstrikt in de lijn en krijgt haar been niet los, waardoor de lijn strak blijft staan en de hond kan blijven liggen tussen ons in. Monique ontploft bijna, deels door de pijn doordat haar been afgekneld wordt, deels doordat de nog steeds zeiknatte hond half boven op haar en de kussens ligt. Ik bekijk het tafereel en denk: Karma is a Bitch voor de tweede keer in korte tijd.
Uiteindelijk lukt het Monique om zich los te wurmen omdat Tarzn de bouvier (sorry Tineke Schouten: doar heje alleen moar las van!) zich blaffend van de bank afzet om een passerende chihuahua op te kunnen vreten (doet ie anders nooit!).
Nu onze drankjes op zijn komt er een serveerster naar ons toe en zegt:'ehm, het is niet de bedoeling dat honden op de bank gaan liggen, we hebben namelijk net nieuwe kussens. Ik kijk naast me en zie dat de complete nieuwigheid van de kussens af is. Vol moddervegen en vieze poten. De serveerster blijft politiek correct en doet kennelijk net of ze het niet gezien heeft. Haar stem verraad anders. Nadat Monique uitgelegd heeft dat het allemaal niet de bedoeling was besluit ik dat de 'viering van haar verjaardag' wat mij betreft wel klaar is. Monique krijgt het ook door en zegt: 'Zullen we maar gaan?! Ik heb een idee, als jij nou naar huis rijdt, dan breng ik de hond weg en gaan we samen thuis bij jou in bad zitten' 'goed plan?'
Ik vind alles beter dan in de motregen op een terras met een kalf van een jonge hond en we vertrekken. Ook op de terugweg zien we zowel de linker als de rechterkant van de straat. Een verschil, ik niet, Monique houdt mijn hand niet vast. Bij de auto aangekomen stopt ze de hond erin, stapt in en start de motor. Een kus kan er nog net af. Ze start de motor en rijdt weg, ik blijf voor de tweede verbouwereerd achter. Rijdt ze nu weer weg zonder op mij te wachten???

Wordt vervolgd

IJsbeer.
(5224) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-17 16:54:00
Hallo allemaal,

Na een lang weekend in het buitenland een bekende van me geholpen te hebben, alweer een weekje terug. Ik had gehoopt m'n zinnen zo te verzetten dat ik het gewoon een plaats had kunnen geven.

Niet was minder waar, m'n hele weekend daar kon ik maar met moeite m'n gedachten bij haar weg te houden.
Na dat weekend was ik jarig.. en jawel... ik kreeg een berichtje. Ik heb gereageerd met de vraag of ze dit echt meende of dat dit net zo "gemeend" was als het "ik hou van jou". Ik kreeg een heel koud en kil antwoord, dat het haar helemaal niks kon schelen wat ik wel of niet dacht van haar en hoe ze dacht en het haar helemaal niets deed.

Ik heb geantwoord dat ik het niet erg leuk vond dat het allemaal maar via Whatsapp ging en ik de indruk kreeg dat ze vond dat het 100% mijn schuld was. Ik het heel vervelend vond dat ze niet eens de moeite nam voor een gesprek, zoals we hadden afgesproken maanden ervoor (niet via sms of whatsapp, maar gewoon in praten zeg maar) Maar goed, ik zou haar dus nooit meer zien.

Een gesprek was niet nodig en daar had mevrouw geen behoefte aan. Ik wist donders goed waarom ze me dumpte en als zij zich niet prettig en onzeker voelde zette ze de relatie niet door. Ze kon niet op mij steunen in moeilijke tijden, dan nu het beter gaat zeker doen alsof er niks aan de hand was....
Ik moest ook niet zeuren dat ik geen kans had gehad, die had ik wel degelijk, want ze was er toch ooit aan begonnen? en inderdaad, ik zou haar nooit meer zien.
Waarom ze zich onzeker voelde kon (of wilde)ze niet vertellen.

Ik nog even erop geantwoord dat ik een andere visie had... dat ze zich niet gesteund voelde in moeilijke tijden haar eigen schuld was, ze hield mij bewust op afstand. Ze zelf alle afspraken deed afzeggen, niets vertellen enz.

De toon in de antwoorden veranderde van kil, boos en afstandelijk naar een begripvolle, ze gaf toe dat ze inderdaad mij veel te ver van haar af had gehouden.
Ze wist niet hoe en waarom, maar ze kon niet anders. Haar gevoel was niet in 4 dagen weg, maar ze nam al 3 maanden afstand van mij.
In die tijd wel dagelijks met haar contact gehad, omdat ze dat zelf wilde, met van haar af: ik hou van jou, wil je niet kwijt, wil je zien.. maar heb nog tijd nodig.. het komt goed. Dit tot 4 dagen voor ze me aan de kant zette... eigenlijk jammer dat ik alle berichten in m'n verdriet al heb gewist.. maar tot op het laatste moment "ik hou van jou, echt lieverd, wil je niet kwijt" Maar volgens haar kon dat gebeuren, "gevoel kan zomaar veranderen, daar heb je geen grip op"

Tegengesteld aan het moment van uitmaken, gaf ze nu aan dat ik een heel speciaal plekje in haar hart zou hebben, me echt nooit zou kunnen vergeten.
Het is beter zo, het zou niks worden.
Ik heb aangegeven dat ik dat ook wel inzag, dat het moeilijk was, maar dat het niks afdoet aan mijn gevoel voor haar: Ik hou van haar, nu en in de toekomst, dat zou altijd zo blijven. Volgens haar was dat niet zo, dat zou wel wegtrekken, over niet al te lange tijd zou ik niets meer voor haar voelen, zo werkt dat nu eenmaal, meldde ze.
Ik heb gezegd dat ik dacht dat ze net zoveel van mij houdt als ik van haar, maar dat ze het gewoon niet kon. Dat ik nu ging slapen, want het was laat.

Ze vond het niet leuk dat ik geen vriendschap wilde, gaf ze aan.. Dit heb ik nog even gecorrigeerd, dat ik dat niet KAN, door alle diepe gevoelens voor haar. Het liefste zou ik de vriendschap terug hebben die voordien had.
En op mijn gedachte dat ze nog veel van mij hield kreeg ik het volgende: Ik wilde je net exact hetzelfde sturen.... erachteraan "ik neem wel weer contact met je op" "liefs, xxx"

Tja... nu zit ik dan hier.... probeer m'n hele leven weer op de rails te krijgen, te houden wat er nog was. Het gaat me erg moeilijk af, ik merk gewoon dat zij zichzelf zo klem zet.. dat ze voor haar gevoel niet anders kan. Verder is er geen contact meer geweest en dat is waarschijnlijk ook beter.

Jeetje wat is het toch moeilijk allemaal.... Hoe krijg ik het weer zoals voor haar... verstandelijk snap ik dat het beter is zo, maar ik voel gewoon veel voor haar en blijf me zorgen maken.

Groetjes
Jochem
(5225) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-17 19:38:00
Hallo allemaal,

Het is een goede week geleden dat mijn ex-vriendin via sms weer kontakt had opgenomen. Ze was duidelijk nog niet over haar boosheid heen zo liet ze me merken. Ik heb haar maar met rust gelaten en niks terug gestuurd. 1 dag later kreeg ik opeens een bericht met een vraag over spullen die nog bij mij lagen (volstrekt onbeduidend). Heb daar kort op geantwoord en gezegd dat ik ze terug zou geven. Die avond heb ik alles voor de voordeur gelegd en haar een kort bericht terug gestuurd als bevestiging. Nog geen 10 min later kreeg ik een bericht terug met een heel verhaal, waarin zij nogmaals duidelijk maakte dat ik haar diep had gekwetst en dat ik haar vertrouwen had beschaamd. Daarop, dan toch maar gereageerd en begrip getoond en mij verontschuldigd. Dat was echter niet genoeg, ze zou als ze de kans kreeg mij nog eens de wind van voren geven want ze was nog steeds kwaad op mij. Zo bleven er nog wat berichtjes heen en weer gaan. Het werd mij steeds duidelijker dat zij mij wilde zien/spreken maar zei dit niet rechtstreeks. Op het moment dat ik daarop in haakte was het ook prompt van......ja, kom dan maar.

Van een storm aan kritiek (wat ik verwacht had) heb ik die avond/nacht niet veel gemerkt. Heel even kwam er wel kritiek en boosheid maar dat luwde vrij snel. Ze schoot op een gegeven moment zelfs in de lach en vond ons maar een apart stel, dat niet met en niet zonder kon. Die dagen erna ben ik bijna iedere dag van s'morgens tot in de avond bij haar en de kinderen geweest. Zelfs samen met de kinderen leuke dingen ondernomen. Helaas wel nog steeds als een vriend. Heb ook nergens op aangedrongen, liet het ff rusten tot het juiste moment om erover te praten.

In die afgelopen week heb ik haar ook geholpen met dingen die typisch mannen zaken zijn en waarmee zij in de knoei zat. Ze was heel blij dat ik dat voor haar deed want ze stond onder veel stress. Dat merkte ik ook, ze kon soms om niks gerriteerd en boos worden om het volgende moment weer poeslief te zijn. Vreemd genoeg vertelde ze mij wel, dat ze naar mij toe niet altijd juist reageerde. Ze legde zelfs uit waarom dat zo was. Blijkbaar geeft haar therapie toch inzicht want wat ze me vertelde, klopte helemaal.

Wat me ook opviel was dat ze zowat elke dag wel eens een opmerking over onze relatie maakte. Ze liet dan doorschemeren dat er meer zat of had moeten zijn, dan alleen vriendschap. Zelfs dat haar ouders haar gevraagd hadden om nog eens na te denken over ons. Alleen, wat heb ik daaraan??? Het lijkt erop, dat ze dat wel zou willen maar van de andere kant alleen maar problemen ziet en daardoor de boot af houdt.

Helaas is toch een omslagpunt gekomen. Zij heeft te horen gekregen dat ze ernstig ziek is. Alleen een paar mensen inclusief mijzelf weten hiervan. Toen zij mij dat vertelde waren we beiden zeer gemotioneerd. Toch remde mij iets om haar vast te houden, weet zelf niet waarom?? Ik heb wel goede hoop dat ze weer volledig zal herstellen maar ze zal de nodige steun daarin, niet kunnen missen.

Die zelfde dag dat ze het slechte nieuws te horen kreeg, hebben wij die avond nog gepraat. Ik kreeg toch weer het gevoel langs de zijlijn te staan. Boos en gefrustreerd heb ik toen gezegd dat ik haar nog zou helpen met de lopende zaken en dan toch wat afstand zou gaan nemen. Het wordt voor mij te zwaar om alleen als vriend vanaf te zijlijn steeds te moeten toekijken. Dat viel niet zo in goede aarde. Meer als vriendschap wilde ze nu niet en ik legde teveel druk op haar schouders zeker nu zij zo ziek was.

Het gesprek werd grimmiger en uiteindelijk ben ik kwaad naar huis gegaan. Heb haar duidelijk laten weten nooit meer iets met haar te maken willen hebben, want ze maakt toch steeds alles kapot.

Natuurlijk had ik spijt van mijn reactie, de dag erna heb ik dat ook laten weten. Zoals verwacht wordt ik weer dood gezwegen en ben ik weer overal op geblokt.

Pffffff om moedeloos van te worden.

Groet

Anoniempje
(5227) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-18 12:34:00
Hai IJsbeer,

Je weet, ik ben een grote fan van jouw stukjes. Maar bij het lezen van je laatste stukje kreeg ik toch wat onprettige gevoelens. Dat kan ook te maken hebben met mijn allergie: mensen die zich in een slachtofferrol plaatsen. Nu doe jij dat eigenlijk zelden, maar bij het lezen van jouw laatste stuk dacht ik:

- als je niet wilt dat Monique haar hond mee neemt, zeg je:' he, heb je de hond mee genomen, jammer, ik ben liever met jou alleen, wat zullen we met hem doen?'
- als je het laatste vlammetje wilt, moet je het gewoon nemen, of je zegt:'wil jij het nog?'. Mensen die uit 'netheid' het laatste eten niet nemen, maar een ander kwalijk nemen dat ze het wel doen, veroordelen gewoon iets wat ze zelf vaker moeten doen ;)...
- als je het raar vindt dat ze niet op je wacht zeg je: 'h, je wachtte niet op me, en dat voelde niet fijn, wil je de volgende keer op mij wachten?'
- en als je wilt dat ze jouw hand vast houdt dan vraag je dat,
- en als je vindt dat ze lauw reageert op jouw cadeaus en kussen, dan zeg je dat....

Zo, dat het maar even duidelijk is ;)...Maar zoals ik zei. Ik heb een allergie voor mensen die niet voor zichzelf op komen (omdat ze dat op de eoa manier niet van zichzelf mogen), maar dan wel nare gedachtes hebben als: Karma is a b.tch :)... Gewoon zeggen wat je wilt, wat je voelt, das wel zo duidelijk, ook voor Monique.
Nu plaats je je voor mijn gevoel in een soort afhankelijkheidspositie. Jouw gevoelens zijn afhankelijk van haar gedrag, terwijl je zelf gewoon niet goed aan geeft wat je nodig hebt.
Wat heb jij eigenlijk nodig in een relatie IJsbeer. Weet je dat? En durf je het aan de ander te vragen?

Liefs,

Belinda
(5233) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-18 13:02:00
beste ijsbeer,
ik heb genoten van je verslag van het verjaardagsfeestje van moniek..al is het duidelijk dat jij er niet echt van genoten hebt omwille van de omstandigheden, het miezerige weer , de oncontroleerbare hond, de triestheid van de wereld eigenlijk als het zonnetje er niet even wil doorkomen en je voelt dat het in bepaalde harten ook niet echt warm lijkt te zijn... ik zie uit naar het vervolg en hoop dat het in een aangenaam warm bad, lekker knus binnen , enkel maar beter kan worden!!
veel liefs
celine
(5234) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-18 17:22:00
Cheche, bedankt voor je reactie. Ik weet soms niet waar de scheidingslijn zit. Geestelijk niet orde of een oplichtster. Je moet eens weten hoeveel met borderline/ptss/NPO gewoon door gaan met daten terwijl ze met jou een relatie hebben. En jou mededelen dat ze nooit zo'n geweldige man hebben gehad. Tot dat ze in hun ogen een beter hebben gevonden. Maar helaas perfectie bestaat niet. Ze hebben (narcistische ) totaal geen gevoel bij wat ze je aandoen. Ook al vertel je ze het, geen respons. Niets. Allemaal op hun manier . Next . Je bent een nummer. Je mag misschien langer blijven wanneer je veel financieel voor hen doet. Ze behoren niet in de maatschappij en anderen moeten ook voor gewaarschuwd worden. Brengen alleen maar schade toe bij veel mensen. Maken letterlijk slachtoffers.

Smurf.
(5235) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-18 23:21:00
beste smurf,
ik voel je boosheid en tevens verdriet naar je ex borderline... en ik begrijp ook dat je je afvraagt of ze psychisch ziek zijn, of eigenlijk gewoon provocerend, ongevoelig voor andermans pijn, narcistisch en of ze gewoon in de maatschappij passen waar ze eigenlijk toch heel wat mensen heel diep kwetsen en er altijd mee weg lijken te komen..het klopt ook , als ik het met mijn dochter vergelijk (van wie ik ondanks alles nog steeds hou als nr n er is) dat een vriend met financiele armslag een heel eindje voor heeft... en dat duurt dan tot zolang het op is, maar geeft ook geen zekerheid omtrent echte trouw. ze zoeken constant het geluk, maken zichzelf en anderen ongelukkig, blijven vaak eenzaam achter en zien hun leven niet meer zitten, niet beseffend, of toch wel deels...dat ze eigenlijk alleen overblijven door hun eigen manier van doen, gedrag, kwetsend gedrag...mijn eeuwige vraag blijft ook...dit is toch ziekelijk... of zou ze echt zo een deel hersencellen ontbreken die haar maken tot wie ze is en eigenlijk veel psychisch leed veroorzaken,, dat hen in die eenzaamheid weer zuur opbreekt en ook zelfs gevaarlijk is... want niet elke man neemt alles zomaar, daar ben ik dan ook bang voor, dat ze vroeg of laat ,door de risicos die ze neemt ook heel kwetsbaar wordt voor mannen die haar iets willen aandoen omwille van haar omgang met sommigen. ik hoop dat het tij ooit definitief mag keren en ze echt toch volwassen mag worden, al is ze inmiddels toch al 31
liefs
celine
(5236) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-19 04:36:00
Dag Smurf , en iedereen hier.

Nu, vandaag is het drie weken dat ik mijn huis en haard heb verlaten, Wat ik in die drie weken te horen heb gekregen, nou ja.
Mijn huis he, Mijn geld zit in dat huis, in de tuin van 500m2, f.... it, tis maar geld.
MIJN leven ging naar de kloten, en waar ligt de scheidingslijn? die heb IK aan gegeven, ben je nou helemaal van de pot gerukt.
Mannen zijn sukkels, (niet alle mannen natuurlijk) er word beroep gedaan op je mannelijkheid, als provider, beschermer, vader, verzorger, de mannen die "erin" trappen, zijn stuk voor stuk in de bodem "goeie" kerels, dat moet je niet te zwart wit nemen, een non-BPS snapt dat wel.
Gisteravond kreeg ik een mail, op andere media heb ik haar geblokkeerd, waarin mij werd uitgelegd hoe ze zelf in de hele toestand stond, bekende verhaal, toch een achterdeurtje open latend, want, je weet het niet he, de l . l zou maar zo weer terug kunnen komen, er moet toch een uitkering worden aangevraagd en dat duurt even.
Daarop heb ik een mail teruggeschreven hoe ik erin stond, hoe beschadigd ik me voel, gekwetst, verraden, en whatever.
Toch verasste me het antwoord, heel knap.
In een zin bijna , zeven diskwalificaties, van mijn persoon , mijn karakter, mijn intelligentie, mijn zienswijze, haha ik schoot gewoon in de lach.
Achter dat ozo lieve koppie, stemmetje, belachelijk mooie lichaam zit een neaderthaler, een woesteling die je verbaast en verbijsterd, met haar sksuele kunsten, de ideale vrouw, keukenprinces en H..R. zo slim, intelligent.
Als ik jouw ex was geweest had ik je nooit laten gaan, ik hoor het haar nog zeggen, zoek de term gaslighting eens op google.
De mail, ik heb haar geantwoord dat ik mij er totaal niet in herkende, en dat ik er toch over na ga denken een civiele zaak tegen haar aan te gaan spannen, er zelfs aan denk om voorgangers van mij te benaderen om MIJN zaak te onderbouwen.

Ja het is een stoornis, en ze kan er niets aan doen , dat zal best. Maar dat rechtvaardigd niet dat mijn leven word verwoest, mijn levensgeluk?

O ja , je intuitie, ik wist het, iets klopt hier niet, je kan er de vinger niet op leggen, maar ik wist het, iets stinkt hier, en dat ga ik nu opruimen, uit mijn leven, weg ermee!!

cheche
(5238) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-19 09:23:00
Beste mensen,

Gisteren een mooi programma over Borderline gezien! Volgens mij op Nederland 3. Moet terug te kijken zijn middels uitzending gemist, of misschien middels www.doeevennormaal.nl.
En pfffff... gelukkig werd daar ook gezegd dat we geen manipulatieve feeksen zijn die het er allemaal om doen. Was toch even bijna gaan twijfelen ;)....

Fijne dag allen!

Liefs,

Belinda!
(5239) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-19 13:40:00
Dag allemaal,
Wat een herkenbaarheid allemaal hier! Ik dank iedereen voor zijn of haar persoonlijke verhaal om elkaar verder te helpen! Ik lees al 3 weken mee maar heb nu pas de ballen om mijn verhaal te schrijven. IJsbeer, wil ik graag in het bijzonder bedanken. Inzicht en kennis opdoen tijdens of na een relatie is erg behulpzaam om het een plek te kunnen geven. Mijn 7,5mnd durende relatie is 3 weken geleden (definitief) verbroken. En ja, zou haar o zo graag weer in mijn armen willen sluiten.

De eerste 4 maanden waren waanzinnig! Nog nooit zulke heftige gevoelens voor iemand gehad en wist gewoon dit is het! Dit gevoel was wederzijds zo zij boef(mijn lief 29jaar ik 32 jaar ). In die 4 mnd was boef zeer open en stelde zich kwetsbaar en aanhankelijk en zo liefdevol op. Ik kreeg delicate,intieme info over haar (negatieve zelfbeeld) ouderrelatie en ex relatie. Dit was geen kattendrek... We konden daar erg goed over praten. Het raakte mij zoveel aangezien ik veel herkende uit mijn eigen verleden zelfbeeld en ouderrelatie. Ik ben door hard aan mij zelf te werken hier uitgekomen na mijn eerste relatie maar merk door deze ervaring dat ik alles een soort van herbeleef maar dan in de vorm van de liefde van je leven! En dat is heel eng!!!! Ik zelf ben ook open geweest over mijn verleden en dat voelde als herkenning en erkenning. Weet nog niet goed wat ik hier zelf me moet. Maar de vraag waarom nou ik dit moet meemaken zal hier wellicht mee te maken kunnen hebben. Efin, ik dacht door mijn ervaringen haar verder te kunnen helpen en het komt we goed.

Door economische omstandigheden moest boef haar huis verlaten en is bij mij ingetrokken dit gebeurde naar ongeveer 4 maanden. Ik merkte dat dit voor haar emotioneel de druppel was van een hele volle emotionele rugzak. Ondanks dat bleef ze heel open en bleef boef zich kwetsbaar opstellen en was toch heel liefdevol. Ik vond haar sterk en dat was ook wat ik zocht in een relatie... Nachten, avonden, lang, weekenden, heb ik met haar gesproken tot huilens aan toe. Tissues waren niet aan te slepen, ze kreeg lichamelijke klachten, kramp in haar maag, uitlag opgeblazen gevoel... Ze kon niet meer.... Ook begon ze plotsklaps veel te roken en steeds meer alcohol te gebruiken. Heb meerdere malen op verschillende manieren geprobeerd haar te bewegen om hulp te zoeken. Ze wist dat ik zelf al actie had ondernomen voor mij zelf in de hoop dat dit een motivatie zou kunnen zijn.

De laatste 3,5 maand waren het heftigst:
Stemmingswisselingen soms meerdere keren per dag, geen beslissingen kunnen nemen, haar destructieve ex niet kunnen loslaten, altijd maar aangeven dat ze schuldgevoel jegens hem had, jaloezie op mijn beroep, slecht met complimenten omgaan, voor haar was het nooit perfect genoeg, achterdochtig/bang dat ik misschien wel iets kon hebben met een ander, altijd haar zin moeten hebben, niet alleen kunnen zijn.. Bij een gesprek over gevoelens, jeugd, verleden gingen de luiken dicht. Boef was of boos, was allemaal mij schuld, of ze was ontroostbaar, maar ze liet me toe.
Weglopen en dan weer terugkomen, Manipuleren, geen kritiek kunnen verdragen, mondjesmaat sorry kunnen zeggen, (of doen alsof er niets was gebeurd), geen waarden, weinig empathie kunnen hebben voor mij. De finale was dat ik haar geconfronteerd had met bewijs dat ze was vreemd gegaan met haar ex...

Ze woonde toen al 1,5 mnd niet meer bij me, aangezien ze vond dat het niet werkte, te veel ruzie enz. Echter bleef ze terugkomen bleef dagen logeren of verbleef toen elders bij vriendinnen 2 maal bij haar ex (waar ik later achter ben gekomen) of bij haar vader die ook in scheiding ligt met zijn 2de vrouw.. Dit was de meest heftigste van het aantrekken afstoten cyclus wat zo typerend is voor bps mensen. Je bent zo lastige man, maar toch voel ik dat ik bij je hoor Ik hou zielsveel van je. Enz... Ik zij ook dat ik ondanks alles steeds gek op haar was. Zelfs toen de finale was van het vreemd gaan met haar ex.

Het afhandelen van haar persoonlijke eigendommen had ook heel wat voeten in de aarde. Al 3 weken lang zou ze haar spullen halen, maar elke keer een excuus waarom het niet was gelukt en dat ik meer rekening met haar moest houden. Uiteindelijk is dit geescaleerd in het warenhuis waar ze werkte, waardoor ik door de beveiliging vriendelijke verzocht werd het pand te verlaten, wat ik ook gedaan hebt zonder emotioneel te worden. Heb toen nog aangegeven dat ik heel veel om haar geef. Voor mij was dit de eerste keer dat ik consequent weer probeerde mijn grenzen te stellen maar vooral te handhaven en mezelf weer recht in de ogen te kunnen kijken. We zouden een time out hebben tot eind van deze maand om beide op adem te komen en dan verder te kijken... Boef heeft altijd gezegd dat ze supergek en van me houd tot aan de confrontatie met haar sxpartij met haar ex..De warenhuis scene heeft denk ik ook geen goed gedaan maar moest gewoon gebeuren, eigenlijk voor ons alle bij. Een ontmoeting om over ons te praten zit er denk ik niet meer in. Op facebook is alles verwijderd wat met ons of mij van doen heeft, echter zijn we nog wel vrienden.

Ik heb tot nog toe geen contact gezocht en probeer afstand te nemen van een vrouw waar ik heel veel van hou, gelukkig heb ik haar vader gesproken, hij vertelde me dat hij erg blij was dat boef mij had gevonden. Eindelijk zou het de goede kant op kunnen gaan met boef. Hij had de zelfde ervaringen met zijn dochter. Het klonk als of hij zijn vingers er van af had getrokken..... Dit was voor mij erg waardevol maar ook heel triest... Helaas heeft hij nooit echt contact kunnen maken met zijn eigen dochter. Haar moeder al helemaal niet. Die wil ze ook nooit meer zien...
Ik ben erg blij dat ik zoveel liefde in me had dat ze haar hart wel voor mij heeft open gezet. Echt, daar zijn deze mensen misschien wel meer gevoelig voor om liefde te ontvangen en te geven maar is voor hun extreem linke soep om te doen omdat de kans bestaat dat zij worden verlaten...
Zij heeft het met mij aangedurfd maar helaas niet voor heel lang.... Ze kon het niet aan om dat het rugzakje zo vol zat en ik te dichtbij ben gekomen en door haar emoties heb heen geprikt.. Misschien ben ik te confronterend. Helaas zul je het nooit op de goede manier doen....Het wrange is dat ze het zelf eigenlijk weet dat het zo niet langer kan.. Boef zij dikwijls, ik heb dit nog nooit zo erg gehad zo fijn dat je zoveel geduld met me hebt Jj bent de beste hulpverlener die ik ooit heb gehad Waarop ik antwoordde niet haar hulpverlener te willen zijn maar haae vriend en veilige haven wilde zijn.... Hoorde wel van haar vader dat ze 2 jaar bij een psycholoog heeft gelopen. Liefde betekend soms loslaten maar is zo verrekte moeilijk...
Zou niets willen dat ik net als IJsbeer wordt vervolgd zou kunnen typen... Maar ja misschien is dit nog veel te vroeg.. Maak me zorgen dat boef verder afzakt....Iemand tips of advies? Ik hoop dat ik het goede doe, ook voor mij zelf...

Sterkte aan iedereen hier!

lieve groet,

Vinkennest
(5240) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-19 14:00:00
Cheche , Cline en iedereen.

(Zware gevallen)Je moet eens naar ID Discovery kijken. Bijna alle zware criminelen (psychopaten ) hebben geen gevoel. Kennen ze niet of nauwelijks.

Nu is mijn vraag , waarom blijft een BL/PTSS/NPS blijft bij een partner die misschien als laatste zou kiezen op een dating website maar financieel wel voor elkaar heeft? Dat had mijn ex met haar vorige partner.

Het valt mij op alles je zelf wakker bent en je financile zaken BEWUST gescheiden houdt en mededeelt je bent zelf verantwoordelijk voor je financile positie dat ze dat niet graag horen. (Ze vragen je heel veel prive vragen over financile zaken)

Wie kent dit niet ? Dat je partner manipulerende opmerkingen maakt over haar financile positie

- ik heb nog maar 50, op de bankrekening en de maand doet nog 2 weken.

Ik antwoordde erop: Had je gisteren die dure aankopen niet moeten doen. Ze werd dan kwaad op mij en zei, ja jij wilt ook nooit kado 's voor mij kopen. Natuurlijk wel, op mijn tijd en plaats en niet om jouw garderobe te financieren.

Bij wie komt dit bekend voor? Ik denk bij veel! Ga eens erop letten.
Ik denk dat veel partners die wel een lange relatie hebben veel te maken heeft in welke positie je staat. Zekerheid , afhankelijkheid etc.

Natuurlijk ik wil niet iedereen over een kam scheren,dat het natuurlijk meer te maken heeft welke diagnose en welke zwaarte maar we worden vaak blind gemaakt door de liefde. Zeker in het begin.

Smurf
(5241) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-20 13:20:00
beste belinda,
ik heb gisteren de site opgezocht waar je over sprak en de uitzending bekeken.ik vond het wel goed omdat het over de beleving ging van twee mensen die borderline gediagnosticeerd waren. De kenmerken van het jonge meisje, met oa het snijden om bepaalde gevoelens te laten wegebben geloof ik, maar vind het nog steeds moeilijk te vatten... maar geloof het wel. In wat de vrouw met het kindje vertelde herkende ik wel beter de borderlinegevoelens, zoals hoe ze vertelt hoe zij zich voelt als een blerende baby achteraan in haar auto zou zitten...
(5244) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-20 16:32:00
Borderline ja, eigenlijk zou er een soort waarschuwing moeten komen voor mensen die te maken krijgen met een borderliner, want ze verwoesten inderdaad een heleboel, zonder dat ze dat "willen"? Je gaat weleens twijfelen, vooral als je naar je hoofd krijgt dat je een slecht mens bent, op het moment dat ze niet meer kunnen gebruiken. Ik snap ook wel dat ze er zelf ook last van hebben en veroordeel de borderliners ook niet, alleen zou er wat meer bekend over gemaakt moeten worden, want dat ze een spoor van ellende achtergelaten is absoluut waar. De mensen die ermee in aanraking zijn geweest moeten er lang, heel lang van herstellen.
Ik hoop dat ik nu afstand kan nemen van mijn lieve borderliner die mij de vreselijkste dingen toewenst en tijdens zijn liefdesverklaringen aan mij er rustig op los aan het daten was. Je gruwelt ervan, nu genezen van mijn liefde voor hem en proberen hem echtttt los te laten.
L.b.
(5249) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-21 15:02:00
Beste smurf,

Wat je zegt heb ik ookal eens in het begin geschreven. Ook mijn ex hield my financieel enorm in de gaten en regelmatig probeerde ze mij te pijlen en probeerde ze erachter te komen hoeveel geld ik dan wel achter de hand had, overigens heb ik haar dit nooit echt verteld maar alleen een bedrag genoemd zodat ik van het gezeik af was.
Daarnaast herken ik me helemaal in het andere deel, mijn ex was wat dat betreft echt vreselijk...ze had haar ex gedumpt en was bezig met mij maar had geen baan meer aangezien ze in het bedrijf van haar ex werkte en ze dit niet langer wilde.
Ze heeft vervolgens gelogen en haar ex aangegeven dat ze het spijtig vond dat de relatie niet kon werken en dat ze voorlopig alleen wilde blijven om aan zichzelf te werken. Daarbij gaf ze wel aan dat ze vanwege het stoppen op zijn zaak in financile problemen dreigde te raken en hiervoor graag wat ondersteuning zou hebben.....dit alles heeft ze heel lief verwoord en zelfs gezegd dat hij er altijd voor haar was en dat ze dit altijd enorm gewaardeerd heeft, ze snapte ook als hij nu niet kon helpen.......overigens ging dit zover dat zij zelfs kosten als een beauty salon, telefoon rekening en tanken van haar auto opvoerde als vaste lasten.......
Natuurlijk had ook zij een super lieve ex.....helemaal in de veronderstelling dat haar verhaal waarheid was heeft hij bijna 5 maanden lang elke maand 500 op haar rekening gestort.......zij lag daarbij elke nacht heerlijk in mijn bed......
Ik heb in het begin van onze relatie ook alle diners wat er het eerste half jaar tochwel zo'n 10 waren betaald totdat ik de 11de keer zei: zo nu ben ik hoffelijk genoeg geweest en gaan we allebei betalen....haar antwoord: gun je me dat dan niet?.....
De eerste maanden die hierop volgde heb ik enorme grenzen getrokken en niets meer gegeven....dit was voor mij echt erg moeilijk maar ik moest wel want ik werd gebruikt.
Ik heb een koophuis en betaal een behoorlijke hypotheek. Na een aantal weken was ze al mee dan 4 dagen in de week bij mij, bleef slapen, at mee, en ging dagelijks in bad....al met al prima maar mijn maandlasten waren enorm gestegen dus ik vroeg haar om een bijdrage........no way die kon ik vergeten want dan sliep ze wel gewoon thuis gaf ze aan. Daarnaast zou ze boodschappen wel mee betalen.....ook dit was vreselijk, we stonden in de supermarkt aan de kassa en in eerste instantie gaf ik haar aan dat we de rekening wel in tween konden splitsen of gewoon een huishoud potje maken samen....no way dat wilde ze niet, uit alle boodschappen selecteerde ze alleen hetgeen zij zou eten. Ze had geen suiker in haar thee dus dat betaalde ze niet, geen fles cola, etc. Alles werd gesplitst aan de kassa......

Uiteindelijk kwamen ondanks alles dezelfde verhalen als bij jou smurf.....ze zei dat ze het financieel zwaar had en bijna niets meer had en de maand net begonnen was....ik ben sterk gebleven en had aangegeven dat ze dan beter bij haar ouders mee kon eten als ze het niet kon betalen....ik was het echt helemaal zat het geprofiteer.......uiteindelijk maar goed ook aangezien ze een hard jaar later ineens een vervoersmiddelen kocht twv 7000......goh dat spaart makkelijk als iedereen voor je betaald en jij aangeeft dat je niets hebt......

Zo kan ik nog A4tjes vol typen en blijkt maar weer de invloed van de narcistische trekken op een Borderline relatie....dat is ook precies de rede waarom ik iedereen probeer te waarschuwen en eerder negatief ben richting Borderline....Borderline is bijna altijd comorbid met andere cluster B aandoeningen zoals narcisme (NPS), het hangt alleen af van de mate hoeveel....daardoor kan een gezonde partner in een uiterst gevaarlijke situatie komen...

Key in alle gevallen: je eigen grenzen aangeven en geloof in jezelf, laat je mening niet veranderen door je Borderline partner en blijf bij je standpunt! Wees niet onzeker en bel anders gewoon bij lijnen zoals stichting labyrint die een goed advies geven. Ik heb dit als het aller aller moeilijkst ervaren omdat je immers van je bps partner houdt en alles voor hem of haar over hebt.......wees jezelf en wees reel.

Overigens iets waar ik nog wel mee stoei is het feit van bewustzijn van de bps partner.....mijn ex wist wat ze haar ex vroeg elke maand en wist ook dat ze bij mij in bed lag......dit is in mijn ogen gewoon een bijzonder slecht persoon.

Overigens heb ik geen woede meer in me :-) maar zijn dit gewoon de feiten met logische conclusie

Jongen uit brabant
(5252) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-21 20:18:00
Vinkennest,

Jouw verhaal is heel herkenbaar voor me. Voor mij is uit jou verhaal niet helemaal duidelijk of bij jou ex-vriendin effectief Borderline gediagnosticeerd is, of dat je zelf haar gedrag aan de symptomen hebt gelinkt. Ik vind het echt rot voor je dat ze jou bedrogen heeft met haar ex terwijl ze je zoveel vertrouwen en positieve input voor jullie relatie gaf. Het lijkt me dat de moment waarop ze bij jou kwam wonen voor haar de ergste of meest stressvolle periode was... En ik vermoed dat jullie relatie op die moment voor haar mss te confronterend of te verantwoordelijk was. In die perioden van stress kunnen BL (naar mijn eigen ervaring) heel erg paranoia worden en heel snel splitsen. De liefde die tussen jullie was, werden verwijten en ruzies en ze sloot zich met haar gevoelens ook meteen van je af.
Het idee dat ze had dat jij wel iets zou kunnen hebben met iemand anders, komt iedereen hier wel bekend voor. Projectie. Ongetwijfeld had ze het zo moeilijk met haar destructieve ex dat ze aan haarzelf twijfelde. Zo rechtvaardigt ze voor haarzelf haar overspel. En vermindert het haar schuldgevoel want daar kan ze niet met leven. Denk eens na over het schuldgevoel dat ze had tegenover haar destructieve ex.....
Bij mij is haar liefde ook terug naar haar ex gegaan, die naar eerder zeggen voor haar de grootste nachtmerrie van haar leven was! Nu beschouwt ze hem terug als een halve God, maar hoe zit het binnen enkele weken/maanden??? BL leeft in de veronderstelling dat zwijgen goud is en spreken zilver.... Als ze er niet veel over moeten praten met jou, is later ook weeral makkelijker contact gelegd want ze hoopt dat je alles vergeet zoals je dat al vaak hebt gedaan met haar!
Het is moeilijk om raad te geven want in vele gevallen is het toch nooit goed...neem je geen contact, dan geef je niet om haar...neem je wel contact, ben je na twee appjes een stalker!



Kop op!
Ron
(5254) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-21 20:55:00
Ik moet toch eventjes reageren.. Ook al had ik me voogenomen om een poosje niet meer te reageren.. Maar ik ben het met Belinda eens dat mensen Borderlinerswel rg in een kwaad daglicht stellen. Alsof we een stelletje criminelen zijn.

Betekent het dat wij dus geen recht hebben op een relatie omdat wij toevallig deze stoornis hebben? Ik spreek dus voor mij en Belinda en alle andere mensen die wl er iets aan doen en therapie volgen.

Ik denk dat we ook niet elke Borderliner`over n kam kunnen scheren.. In grote lijnen komen de meeste dingen wel overeen maar er zijn nog altijd verschillen. Zo ben ik bijvoorbeeld nog nooit vreemd gegaan, kan ik me zeker wel inleven in mijn partner of anderen.. Snap ik hem als ie afstand van me neemt, als ik weer een buiheb, heb ik nooit mensen gebruikt voor wat dan ook, denk ik nooit aanmezelf... Ik snap dat het voor jullie partnrs erg moeilijk is en iksnap in sommige gevallen dat jullie de benen nemen.. Maar voor ons is het zeker ook geen pretje... bn dagelijks in gevecht me mezelf... Dit is erg vermoeiend... En ik vind het vreselijk wat mijn partner allemaal met mij moet doormaken. We gaan door en hel, maar volgende week begin ik met groepstherapie, dus ik ben benieuwd of ik iets ga leren.

Fijne avond iedereen. Aylin
(5255) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-22 11:55:00
Hallo allemaal,

Mijn eigen verhaal en wat het mij oplevert...

Even voor de duidelijkheid, volgens (ex)partner geeft haar therapeut aan dat ze geen BL heeft (gelukkig maar!), maar meer trekken dan een "normaal" persoon. Ik zie ook diverse trekken, en dan met name mbt een "stille" borderliner (die alles op zichzelf betrekt en naar binnen keert), ik ben daarentegen geen therapeut. Wat ik hier haal is begrip en inzichten van deze trekken.

Het begint eigenlijk begin juli; het huis is van mij, de hypo ook nu ;). De dag van overschrijving is wel dubbel, maar afgesproken dat ik en mijn (ex) partner het goed gingen afsluiten en even een terrasje gingen pakken als zij het aankon. In de loop van de dag een berichtje dat ze mij ook wel op kon halen. Prima wat mij betreft, positief zelfs nadat ze eerder aangaf dat het huis haar pijn deed. Ik stond klaar en ging via achter naar voren om in te stappen, maar doel van dit bezoek was blijkbaar onze kat. Mevrouw was via de voordeur naar binnengegaan en snel naar de kat gelopen, terwijl we de afspraak hadden dat ze niet zomaar weer naar binnen zou gaan omdat er niks meer van haar was in principe. Nou ja, maar niks van gezegd, het was toch ook een lastige dag en ik wilde het niet gelijk op de spits drijven (afgelopen weken er wel op teruggekomen en gedachten waren goed). Zakelijke dingen afgerond en daarna nog even terrasje. Veel dingen besproken maar de afspraak was dat we geen persoonlijke problemen lieten vallen. Dus wel ons van vroeger, maar geen ons van nu of een jaar geleden. Hier hebben we ons ook vrij netjes aan gehouden. Behalve tot het eind, maar dat was ok. De afspraak was verder nog steeds dat we kennissen zouden zijn en als we elkaar toevallig tegenkwamen we konden praten over koetjes en kalfjes en het weer. Dit noemde ze vrienden zijn... Daarbij was ik de laatste reddingsboei als ze echt met zichzelf in de problemen zat, eerst waren anderen aan de beurt.

Het weekend was er feest in onze oude buurt en de eerste dag kwam ik haar niet tegen dus lekker gefeest. Tweede avond, was een ander verhaal en stapte ze zelf op mij af (afspraak?). Wat drankjes in de man en vrouw en dan praat het wel wat makkelijker;). Veel opgerakeld en weer een slachtoffer aan de andere kant van de lijn. Dus weer mijn valkuil en trigger... In totaal wel 3 uur gepraat over van alles en weer veel opgenomen. Tranen, excuses, moeilijkheden, wel gevoel maar geen verliefdheid dus niks.

Volgende ochtend weer ontwijking, maar wat mij betreft prima (dan niet).
De nacht lekker WK wedstrijd gekeken op het feest en zelfs gedanst. Maar het eind van dit feestweekend was voor mij niet zo goed.. Ik ben per ambulance afgevoerd en heb de afgelopen weken (en ook de komende tijd) vooral de tijd doorgebracht met rust, slapen en liggen. Ik heb een hersenkneuzing opgelopen vanwege klappen en van het te dichtbij bekijken van beton. Ik ben een groot deel kwijt, heb hier en daar een stukje van de film, en het begint eigenlijk pas weer echt in het ziekenhuis. Na onderzoek mocht ik zelfs een nachtje blijven ;).

Het eerste bericht wat er kwam was van de ex. Ze maakte zich heel erg zorgen en kon niet slapen. Mijn broertje was mee en gaf ook aan dat ze behoorlijk in paniek was geweest. Om haar gerust te stellen maar bericht gegeven hoe het zat en uitgelegd wat de gevolgen waren.

Maar ja, ik kon niet zoveel tv kijken of boek lezen en al helemaal niet internetten. Dus veel tijd om na te denken en alles af te laten spelen. En omdat ik niets meer weet van het voorval, vooral over afgelopen halfjaar en de lastige tijden die daar bij horen. Eerst over haar, daarna over mezelf. Waarom reageerde ik zo, waarom reageerde zij zo.

Op een gegeven moment (na eerder contact) er maar weer eens een mail aan gewaagd. Vragen over hoe ze reageert, waarom ze het doet en ook dingen nu nog doet. Na wat omzwervingen heb ik aangegeven hoe ik denk dat het vooraf en vanaf onze breuk is gegaan in haar hoofd, dat het gevoel wat ze heeft misschien wel liefde kan zijn? Opmerking was dat ze het moeilijk vond maar er over na zou denken, maar mij het niet liet weten. Dag erna een app dat ze echt met haarzelf in de problemen zit. Vreemde gedachten, knopen waar ze niet uit komt. Aangeboden dat ze bij me langs kon komen omdat per app het nogal lastig is en dingen verkeerd genterpreteerd kunnen worden. Maar dat was onmogelijk, veel te pijnlijk en ze had een andere afspraak. Ze zou zich wel redden, viel allemaal wel mee... Aangegeven dat ze echt MOEST praten met iemand, dat mocht met mij (geen verplichting, maar laatste boei). Nee..., ze mocht mij ook niet teveel belasten (maar had dat in haar verhaal al wel gedaan, Trigger?).

Later nog meer contact en avonden van appen en mailen. Veel uitleg van haar maar ook en vooral gewone dingen, grappen, zelfs stukje flirten dacht ik, maar nog steeds vrienden... Meer kan en kon ze me niet geven, maar wel veel met zichzelf aan de gang. Op een gegeven moment maar gevraagd of ze dit met iedereen en al haar vrienden deed, tot midden in de nacht appen en zulke dingen bespreken. Nou ja, niet met zoveel, misschien 1 of 2 anderen.... En dat met iemand die je een kennis noemt.

Op een gegeven moment zelfs ziekenbezoek gehad wat voor mij en haar goed voelde. Later in die avond toch weer een vijandige mail... Een half uur later een "excuus" mail en weer app's. Nou ja, dus wat haar betreft nog steeds een achtbaan.

Maar mijn eigen leven nu dus ook in een achtbaan (hoewel die veel ruststukken en stilstaande stukken heeft). Er is veel gebeurd (Ziekenhuis, lichamelijke lasten, aangifte, tegenaangifte etc. etc.) en we zijn er nog lang niet. Maar dat komt zoals het komt.

Ow ja, en wat het mij heeft opgeleverd;)? Inzichten en vraagstukken over mezelf. Waarom wordt ik eigenlijk niet (nooit) boos? Waarom wil ik altijd goed doen?
Ik heb geleerd dat ik nu alles op mij af laat komen en zie wel wat er van komt omdat toch niks te plannen valt (terwijl dit eerst anders was). Ik laat dingen sneller van mij afglijden waar ik toch geen invloed op heb. Of te wel; Ik leer!

Groeten een herstellende Fries
(5257) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-22 21:56:00
Jongen uit Brabant ( goed gezien)

Borderline in combinatie NPS is zeker uitkijken geblazen.

Stemmingswisselingen kan iemand in emotioneelloos situatie komen.

Laatst was het op journaal waarbij een borderline moeder niet meer in Enschede mag komen (rechterlijk bevel )omdat haar kinderen er wonen. Zij heeft geprobeerd haar kinderen wat aan te doen.
Het komt veel voor in politieseries / documentaires als de oorzaak.

Ik begrijp heel goed dat mensen met een lichtere / of andere diagnose misschien aangevallen voelen waarbij het niet voor hen geldt, maar mensen denk er zeker niet te mooi of te licht over . ( NPS zeker niet ) . Zware gevallen zijn psyopaten, waarbij zij het verschil niet weten tussen prettig gestoord of echt gestoord zijn. Wereld is niet maakbaar.

Smurf
(5258) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-22 21:57:00
He Aylin, en anderen!

Wat goed dat je met groepstherapie gaat beginnen. Echt! Ik vind het echt fantastisch, ben binnen een half jaar zo verschrikkelijk gegroeid. Dat gun ik jou ook! Reken er wel op dat het pittig zal zijn. Neem je voor altijd eerlijk te zijn, al betekent dat dat regelmatig de poten onder je stoel worden weg gezaagd :)... Maar leren dat je doet! Ik wilde dat ik het tien jaar geleden had ontdekt, al stond ik er toen misschien nog niet voor open.

Ik ben het met je eens dat de site wat verandert qua toon. En dat is jammer, want sites waar bordies worden gemaakt :), zijn er al genoeg. Net als sites vol klagende bordies zelf. Ik vond het hier altijd een mooie mix, met genuanceerde en evenwichtige berichten van 'beide partijen'. Maar goed, geen probleem. Het zonnetje is ook al weken weg, dat doet wat met mensen ;)..

Misschien kan ik mijn partner eens vragen een bericht te posten (al schrijft hij niet graag). Hij kan precies de grote minnen en de dikke plussen vertellen :)... Net als Fries zal hij hij beamen dat hij zonder mij nooit zoveel had geleerd. Net als ik zonder hem trouwens. Een relatie met een BL is heftig, kan idd zelfs gevaarlijk zijn, maar het is afhankelijk van vele factoren. Niet 1 BL of relatie is gelijk...

Overigens ben ik altijd financieel onafhankelijk geweest. Nooit schulden gemaakt. Wel een hoop geld verdiend, en ja, ook verbrast :)... Maar altijd financieel gezond geweest, en nooit, echt nooit, geleefd van het geld van een man. Moet er niet aan denken zeg :)... Al vind ik bij een etentje wel fijn dat de man betaalt, maar dat komt meer omdat ik me dan vrouw kan voelen. Beetje ouderwets misschien.. Maar voor mij moet een man wel een man zijn, en een vrouw een vrouw. Houk gewoon van :)..

Verder een intense tijd op het moment. Vriendin 'gedumpt' door haar vriendje. En 'samen' maken we dit verlies door. Op de eoa manier heeft het een bepaalde schoonheid, ondanks alle pijn. En dan prijs ik me gelukkig dat ik zo met haar samen 1 kan zijn, en dat we samen zo goed de prachtige rouwheid van het leven kunnen voelen. Wij ubergevoelsmensen :)...

Heel fijn weekend allen. Ik ga, samen met mijn partner, mijn lieve vriendin eens heerlijk in de watten leggen..

Liefs, houd jullie sterk, en blijf positief en menselijk. Niet eens zozeer voor jullie BL-ers, maar vooral voor jullie zelf!

Liefs,

Belinda
(5259) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-22 22:01:00
O, en gemaakt was natuurlijk afgemaakt :)... Sites waar Bordies worden afgemaakt. Maar dat was vast wel duidelijk :)...

Belinda
(5260) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-22 22:04:00
O, en Fries! Sterkte met je hersenkneuzing. Klinkt heftig!!!

Belin
(5261) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-22 23:45:00
Hoi ayin woon je in belgie of in nl ? Ik heb niet alle berichten kunnen lezen ik zou graag priv willen schrijven vindt het moeilijk om mij verhaal openbaar te scrijven groetjes esila

Noot Hein: email adressen uitwisselen kan door beiden een verzoek te sturen naar mail@heinpragt.com waarna ik de adressen doorstuur. Dit uit veiligheid.
(5263) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-23 00:03:00
Hoi Ron,
Bedankt voor je reactie. Nee, het is nooit officieel vastgesteld door een psycholoog of specialist. Ben vooral zelf op onderzoek uitgegaan, heb vakantie en ik moet het voor me zelf gewoon een plek geven. Wel heeft boef zelf verteld dat ze verlatingsangst heeft. Haar vader vertelde me dat ze 2 jaar in therapie is geweest. Helaas heb ik toen niet doorgevraagd wat er specifiek is geconstateerd. Dit was was wel ten tijde van haar destructieve relatie met haar ex. Wellicht was het niet helemaal te duiden...

Je suggereerde dat boef onzeker is geworden omdat ik misschien een ander op na zou houden als in jouw situatie. Eigenlijk was dit de eerste rode vlag.... Het was tijdens een concert. Ik speel in een orkest waar toen een een pianiste was waar ik haar over had verteld.... Ruim voordat ik boef kende viel ik voor haar, maar is uiteindelijk niets geworden. Tijdens het concert was boef mee, en we moesten nog wat repeteren. Ze dacht toen te zien dat er nog steeds iets speelde.. Dit was ongeveer 1,5 mnd nadat boef en ik een relatie hadden.. Ze was erg onzeker en bleef daar maar vragen over stellen...

Ik dacht inderdaad ook dat het samenwonen haar nog desperater heeft gemaakt. Intussen ben ik meer te weten gekomen en ik heb het vermoeden dat ze het een goede, stille functionerende borderline heeft met narcistische trekken. Dodelijk aangezien de buitenwereld niets merkt. Alleen de mensen die (te) dichtbij zijn gekomen zullen in aanraking komen met de duistere kant.

Haar ex kent ze al 7 jaar waarvan 5,5 jaar een relatie. Deze jongen is sxueel misbruikt door zijn broer en was labiel maar ook dominant zo zij ze. Mensen met BPS met narcistische trekken willen in de sterkere zijn. Daarom heeft boef haar ex nog steeds onder controle. Volgens de omgeving van haar was ik een stabiele factor. Ik vermoed dat boef zich de zwakkere voelde en raakte de controle kwijt. Intussen had ze mij wel emotioneel in de tang. Ik probeerde mijn grenzen liefdevol te stellen maar ik was er niet tegen opgewassen tegen haar rancunes en charme offensieven. Alleen dus aan het einde.. Boef past nu volgens mij de silent treatment om zelfs na de breuk als het ware nog steeds grip op mij te kunnen hebben. Ze zij: een time out is nu het beste, ik kom mijn spullen halen zodat jij ook zo snel mogelijk je huisje terugkrijgt... Daarna zien we dan wel verder.. Betekent niet dat het nooit wat kan worden tussen ons
Ik hou vol.. En ga niet reageren. Eigenlijk ben je in oorlog. Haar narcistische kant is nu voluit naar voren gekomen...
Hoop dat ze tot bezinning zal komen maar heb mijn twijfels. Heb aangegeven dat als er wat is dat ze aan kan kloppen maar heb mijn twijfels of haar intenties dan echt oprecht zullen zijn..

groeten,

Vinkenest
(5264) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-23 15:02:00
Vinkenest,

Tegen narcistische (NPS ) is niet of nauwelijks is tegen te doen. Borderline wel.

Ps discussie op deze forum zou duidelijker gemaakt moeten worden welke diagonose je hebt als je reageert met een diagnose

Smurf
(5266) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-23 16:56:00
Hallo,

Ja het lijkt wel een heilige oorlog tegen borderline op dit moment, dat lijkt mij ook niet echt de bedoeling, zoals altijd heeft een verhaal 2 kanten, waar twee ruzie hebben hebben twee schuld?

Volgens mij gaat het fout in de beredenering, je zoekt een verklaring voor gedrag en acties die niet te beredeneren zijn.

Je ontmoet iemand en je denkt dat de hemel op aarde is gekomen, je bent in de wolken, totdat het eerste voorval, vervolgens, je telefoon word "geschoond" van ongewenste personen, je mail word gehackt , je facebook word opgeschoond, je gaat naar je kids en je blijft te lang weg en je denkt wtf is dit. nu moeten we ff aan tafel.
je facebook is opeens weg, je ww van je mail is veranderd?
nu moeten we toch eens serieus aan tafel.

Het gaat even wat "beter" , omg het werd alleen maar erger, aantrekken/afstoten, op je woorden gaan letten, kijken hoe ze erbij loopt. stress spanningen.

Dan ga je uit wanhoop maar de keiharde confrontatie aan, buigen of barsten, drama van de hoogste orde, en weer geef je toe, machteloos, ff later ben je je pinpas ook nog kwijt, haha, omfg, wat gebeurt er.

tuurlijk probeer je voor van alles begrip op te brengen en redenatie te vinden, en ik snap ook wel dat je overkomt en mijn ex kan er tot op zekere hoogte niet zoveel aan doen. Maar hallo he

Keerpuntkwam toen ik gezamelijke therapie voorstelde, toen was de boot aan.
Ze deed niets verkeerd , ik zag van alles uit context, snapte er niets van, ja dat klopt ik snap het niet.

En dat is het stukje waar ik en andere mensen waarschijnlijk zo pissig over zijn en heel zuur.
Je geeft jaren aan een persoon, je hele hebben en houden, uitputtingsverschijnselen, radeloos, het is bodemloos, en je krijgt nog een trap na ook.

De oplossing?, geen idee.

Dat er een probleem is word onderkend in mijn geval, maar het was allemaal mijn schuld, de oplossing ligt altijd bij een ander,
Gelukkig zijn er ook mensen die dit probleem bij zichzelf onderkennen en ermee aan de slag willen gaan.
Helaas dat had mijn ex niet, jammer ikhad haar door dik en dun gesteund, nu moest ik wel voor mijzelf kiezen.

cheche
(5267) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-24 18:53:00
Beste cheche,

Daar zegje precies de juiste woorden, je hele hebben en houwen, je hele leven, uitputtingsverschijnselen enz !!!!!!!!
En dan een vreselijk schop na, bedreigingen paranoia gedrag en uitgemaakt worden voor iets vreselijks, en dat is juist wanneer je gaat twijfelen aan de borderliner, denk eens terug aan de tijd dat je alles voor die persoon deed, je ontmoet zo iemand als hij. Of zijnde shit zit, we weten allemaal dat het charmeurs zijn.
Ik denk dat. Het logisch is dat de mensen die achtergelaten worden door de borderliners boos zijn, en je gaat zoals ik al zei twijfelen aan hun handelen, is het wel allemaal door hun ziekte?? Zit er ook niet een beetje een slecht karakter in? Want het is echt moeilijk te verteren dat het alleen een ziekte is, zo sluw zo berekenend, en ik ben geen rancuneus mens, mijnomgeving zegt steeds dat ik te lief, te verzorgend ben, en daar zit waarschijnlijk de kneep, de borderliners zoeken zulke slachtoffers uit, dussss alleen Ziekte? Of toch slechte mensen? Ik vind het werkelijk een lastig probleem en ook nu moet ik lief blijven, wordt bedreigd en ik moet blijven denken hij is ziek, als een "normaal" mens zulke dingen doet dan doe je aangifte.
L.b.
(5276) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-25 09:05:00
Hallo allen!

Het is maandagmorgen. Heerlijk geslapen. Straks weer naar therapie. Aylin, ik hoop dat je hier ook gaat schrijven wat de therapie met jou doet. Ik wens je zoveel succes! Ik weet nog toen ik na een paar sessies stotterend, knalrood en snikkend mijn levensverhaal vertelde. De dingen die mij waren overkomen, maar idd ook de dingen die ik anderen had aangedaan, dingen die ik in sommige gevallen ook nooit meer goed kon maken. Toen ik klaar was, na zo een uur aan het woord te zijn geweest, en mij liefdevol een doos tissues werd aangereikt, was n van de eerste opmerking die ik van een groepsgenoot kreeg: 'wauw, heftig, ik snap al je leed, maar als ik je partner zou zijn, zou je voor mij enorm onveilig voelen. wat dat betreft zou ik met een grote boog om je heen lopen.'
Zo, die zat. En je zou verwachten dat ik daardoor boos of overstuur, of iets zou zijn. Maar het enige dat ik dacht, en hem zei was; 'je hebt gelijk.' En vanaf die dag besloot ik dat me volledig in zou zetten om een betere / veiliger / betrouwbaarder partner te zijn. En niet eens zozeer voor mijn partner, maar vooral voor mijzelf. Ik wil graag een goede partner zijn. Ik ben in mijn hart een heel goed mens, ben zelfs Boeddhist! Mijn partner zou toch de eerste moeten zijn om daar de vruchten van te kunnen plukken! En hoe het werkt, geen idee. Maar vanaf die dag ben ik ook een betere partner geworden. Ik ben heel goed gaan kijken waarom ik bijv maar de behoefte had om contact te hebben met een andere man, en ontdekte dat dat kwam omdat ik in mijn eigen relatie niet mijzelf durfde te zijn. In plaats van dat wel te doen, zocht ik middels de achteruitgang een andere oplossing. Zo had ik voor mijzelf toch het gevoel controle over mijn leven te hebben, wat natuurlijk in het geheel niet zo was. Ik moest dus heel goed nadenken wie ik nu was, wat ik nodig had, en daar voor gaan staan. En dat lukte! Ook omdat mijn partner inmiddels ook wel in ziet dat er veel dingen verandert zijn, en dat hij mij los moet laten om me te kunnen 'houden'. Ik ben zo'n enorm vrije geest, die kan je niet vast binden. Doe je dat wel, dan gaak hele gekke dingen doen :-)... Maar goed. Inmiddels kan ik van mijzelf zeggen dat ik een heel veilige, eerlijke en betrouwbare partner ben. Ik zie mijn partner daar ook intens van genieten. En dat geeft mij ook weer vreugde. Ik kan niet andere zeggen dat we het heel goed hebben momenteel. Maken samen mooie plannen, maar daarnaast heb ik ook veel plannen voor mijzelf waar hij geen, of minder, deel van uit maakt. Dat vond hij altijd heel moeilijk, en ik durfde het niet voor mijzelf op te eisen, met alle gevolgen van dien. Uiteindelijk lag de oplossing dus gewoon bij mijzelf. En dat brengt me ook op het volgende dat ik met jullie wil delen:

In therapie leer je (ik) maar 1 ding, en dat is:
JIJ BENT VERANTWOORDELIJK VOOR JOUW LEVEN EN NIEMAND ANDERS.

Elk probleem dat wordt ingebracht eindig altijd weer bij die levensles. Het lijkt zo simpel, maar op de eoa manier willen we de schuld van dingen toch altijd net een beetje buiten ons zelf leggen. Dat lijkt beter te voelen, maar uiteindelijk begeef je je direct in een slachtofferrol natuurlijk.

Hein Pragt schrijft in het laatste stukje hierboven, voordat de discussie begint, dat ook hij moest leren dat je in alles zelf een aandeel hebt. Dus ook in het verdriet en de pijn die je door een BL hebt. Vaak ben je veel te veel over je grenzen gegaan, heb je gedrag van hem of haar goed gepraat, wist je wel van de diagnose, maar dacht je dat het jullie wel anders zou vergaan. Indien je met een vinger blijft wijzen naar je ex die jou zoveel heeft aangedaan, maak je je iedere keer weer het slachtoffer, en ontneem je jezelf levenskracht. Nee, niet zij ging over je grenzen, jij liet over je grenzen gaan. Nee niet zij beschaamde je vertrouwen toen ze vreemd ging, jij ontnam je je zelfvertrouwen door daarna niet te vertrekken terwijl je je altijd had voorgenomen dat wel te doen, etc., etc.

Het klinkt even klote om steeds weer te moeten beseffen dat alleen jij de oplossingen hebt voor de problemen die je nu tegen komt in je leven, maar zeg eens eerlijk, is het niet de meest mooie boodschap die je kunt krijgen?

Ik voel me inmiddels zo krachtig dat ik soms het gevoel heb de hele wereld aan te kunnen :). Voor het eerst sinds, ik denk mijn 15e, voer ik weer de regie over mijn leven. Dat voelt zo fantastisch, ik zou het wel van de daken willen schreeuwen, en ik gun dit gevoel iedereen!

Maar dat betekent dat je moet ophouden je een slachtoffer te voelen, en geheel verantwoordelijk moet gaan zijn voor je eigen leven.

Aylin, ik wens je opnieuw veel sterkte op de weg naar dit gevoel! Maar ook de partners; kijk goed (misschien net als Fries), naar wanneer jij jezelf verloochende in de relatie, wanneer jij niet naar jezelf luisterde, naar al jouw behoeftes die je opzij had geschoven omdat je zoveel van hem/haar hield, naar al die keren dat hij / zij jou op je hart trapte, en jij niet genoeg voor jezelf op kwam. En waarom wilde je hem of haar zo graag helpen eigenlijk? Hoe denk je eigenlijk over een gelijkwaardige partnerrelatie? Waarom kies je ervoor om 'de helper' te zijn? Wat bied dat jou?

Nouja, allemaal vragen waarmee ik jullie hoop te inspireren het heft weer in eigen handen te nemen. Naast het feit natuurlijk, dat alle emoties een plek moeten krijgen. Dus boosheid, verdriet, etc., het hoort er gewoon bij!

Het weekend met mijn vriendin was overigens prachtig. Ze verwerkt haar verlies op zo'n mooie (en gezonde) manier. Ik kon van dichtbij goed het verschil zien tussen mij en haar. Ik had die man opgeknoopt :), terwijl zij soms ook wel boos was, maar vooral verdrietig. Op dat punt heb ik nog heel veel te leren, besef ik me. Maar daar ga ik voor!

Heel veel sterkte allemaal lieve mensen!

Liefs,

Belinda
2014-08-25 09:08:00
Lieve mensen,

Even een berichtje van mij. Mijn lieve vriend heeft borderline. Wat ik bij hem vooral zie is pijn en onmacht. De oprechte wens om een normaal leven te kunnen leiden en zich hier iedere keer voor voor 200% voor inzetten. Maar iedere keer nemen zijn emoties het weer over en deze heeft hij dan niet in de hand. Wanneer de crisis weer voorbij is, ziet hij dat en heeft spijt. Voor hem, maar ook voor mij vreselijk om iedere keer te moeten zien. Te moeten zien hoe een ziekte sterker kan zijn dan de wens om een normaal leven te kunnen hebben en samen gelukkig te kunnen worden. Tot de laatste escalatie (die ik eerder beschreven heb, psychose met agressie naar zichzelf n naar mij) heb ik veel dingen fout gedaan. Ik ging mijn grens volledig over, deed alles om de lieve vrede te bewaren en heb daardoor zijn gedrag alleen maar versterkt. Nu leer ik grenzen aan te geven en voor mezelf te zorgen in emotioneel opzicht (dus niet afhankelijk en mee te laveren in zijn buien). Daarnaast heb ik mijn vriend na de laatste escalatie naar de psychiater gestuurd (dat of ik was weg). We zijn samen heen gegaan en hij heeft medicijnen gekregen. Drie weken ging het goed en waren er geen emotionele crissisen! Een record :-). Echter, voor het weekend vroeg hij me geld te lenen en toen ik aangaf dat dit niet goed voelde, werd hij boos en hanteert tot nu toe de "stilte behandeling". Verwijderd weer foto's van me op social media. Hij woont nu in Turkije en wil graag naar Nederland komen, maar zal dan in finacieel opzicht en wat huisvesting betreft, afhankelijk van me zijn. Ook dit voelt niet goed. Al met al blijf ik weer twijfelen. Wat het zo moelijk maakt, is dat hij nu eindelijk hulp zoekt en erkent dat hij een probleem heeft (eerder was het altijd allemaal mijn schuld). Daar ben ik super trots op, hij maakt stappen! Om hem nu los te laten, voelt zo oneerlijk, zo niet goed. Ik hou zoveel van hem en als hij echt aan zichzelf zou willen werken en zou kunnen veranderen, zou ik het een kans willen geven. Echter, ik merkt wel dat mijn vertrouwen in een goede afloop kleiner wordt en ik ook moe wordt van iedere keer weer hetzelfde patroon..........
Divera
(5279) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-25 09:13:00
Ohhh en een vraagje aan de mensen hier. Zijn er mensen die ervaring hebben dat een relatie met iemand met borderline die op termijn wel goed zijn gegaan en stand blijven houden? En zo ja, waar lag dat dan aan. Waardoor ging het wel goed? Wat is daar voor nodig? Og aan de mensen met bordeline zelf, waardoor komt het volgens jullie dat een relatie wl kan slagen?
Divera
(5280) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-25 11:10:00
beste mensen allemaal hier,

ik begrijp dat het bij de mensen met bl soms hard aankomt hoe partners met een bl hun verhaal hier brengen. Neem dit echter niet persoonlijk op , dit is niet gericht tegen andere mensen . Ook zo, als ik iets vertel over mijn dochter, dan gaat het over mijn dochter maar zie het niet als aanval tegen alle mensen met bl. Ik hou trouwens nog altijd veel van mijn dochter , maar niet als haar bl kwaadaardig wordt. Mensen willen hier hun verhaal kwijt en herkenning vinden in andere verhalen maar zijn zich zeker bewust dat er geen enkel mens hetzelfde is. toevallig gaat deze site over borderlineproblematiek.... en gelukkig niet over onze mankementen , want die zijn er ook!!! niemand is perfect
een dikke steunknuffel voor alle mensen hier, met of zonder bl
celine
(5281) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-25 15:28:00
Belinda , jouw bericht ben ik helemaal mee eens, maar er wordt continue vergeten welke diagonose je hebt of misschien helemaal niet eens. Er zijn mensen die een relatie hebben of hebben gehad met een BL waar bij je niets mee begint. En ook bij deze mensen moet je aangifte doen als zij je bedreigen, misschien worden ze dan wat wakker. De wet vertelt echt niet wanneer je een diagnose BL hebt dan niet vervolgd wordt. Eerder andersom. Het is zelf beter om een melding te doen bij de politie of huisarts uit veiligheid.

Smurf
(5283) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-25 15:39:00
Beste allemaal,

Zoals ik eerder in een van mijn posts al zei: Het lijkt erop alsof de site pro-borderline wordt....Dat is absoluut geen aanval geweest maar puur een opmerking zodat de verhalen van beiden kanten gepost blijven worden en ook de borderline partners niet schrikken en niet meer gaan posten omdat ze niemand pijn willen doen. Het blijft een beetje de balans zoeken en het mooist zou zijn dat allebei de kanten evenveel belicht worden maar dat zal niet altijd het geval zijn.

Wat op het forum gebeurd heb ik ook in mijn borderline relatie zien gebeuren en dat is de eindeloze strijd tussen De persoon met de borderline kant en de partner die houdt van de persoon maar niet overweg kan met de borderline kant.
Zo'n relatie begint ontzettend mooi en als een sprookje zoals we allemaal hebben mogen ervaren en dan is het ontzettend verleidelijk om je muren te laten zakken en even geen grenzen meer te hebben, helemaal in elkaar op gaan.....Zeg nu eerlijk, wat is er nu heerlijker als allebei in elkaars armen wegdromen..
In deze idealisatie fase zijn zowel de borderliner als de partner in hun gelukkigste moment en kunnen ze de wereld aan, wilde plannen worden gemaakt, etc.
Geen van beiden kiest voor de devaluatie fase en voor een borderline is dit in mijn ogen nog pijnlijker als voor de gezonde partner.
Een borderliner voelt in de idealisatie fase dat ze nu eindelijk wel die juiste persoon heeft gevonden waarmee ze eindelijk gelukkig is en alle problemen achter zich kan laten. Misschien zal ze tegen zichzelf zelfs zeggen: zie je nu wel, ik wist dat het wel kon en dat hij wel bestaat....


In de relatie tussen beiden ontstaat een strijd en heeft de partner een hekel aan de "borderline kant" van "de persoon" en die zal in veel gevallen zelfs gehaat worden en houdt de partner van de persoon.
Voor een borderliner is dit in mijn ogen net zo complex als voor de partner en hierover is in veel gevallen dan ook onduidelijkheid. Het belangrijkste in een borderline relatie is in mijn ogen dan ook het isoleren en herkennen van de borderline kant, het maken van duidelijke afspraken en daar samen voor vechten door therapie en veel praten en hiervan leren. Helaas is dat is mijn relatie niet gelukt en was zij hier nog niet klaar voor en was de pijn nog te groot en was hier geen kracht voor.


Het moment waarop dat hele sprookje in duigen valt is in mijn ogen voor een borderliner ontzettend pijnlijk en zelfs zo pijnlijk dat voortijdig heil wordt gezocht in een nieuwe relatie om zo maar in de idealisatie fase te blijven.Al met al een gevecht voor beiden en er kan dus geen veroorzaker worden aangewezen buiten de vreselijke aandoening Borderline


Ik denk dat we het erover eens zijn dat zowel de Borderliner als de partner graag af willen van de aandoening. Iedereen heeft het recht gelukkig te worden.


Het forum heeft in mijn ogen meerdere functies en dat is het helpen van zowel de borderliners en de partners, de borderliners kunnen onze verhalen lezen en mogelijk begrijpen hoe onwijs pijnlijk het is om zo ineens gedevalueerd te worden na zo hard te hebben gevochten en daarbij ook nog eens volledig zwart te worden gemaakt door de partner van wie je enorm houdt. Overigens is het ook goed te weten voor iedereen dat met serieuze therapie ook een borderliner een heel eind kan komen. Andere kant van dit forum vind ik persoonlijk echter belangrijker aangezien er al zo enorm veel hulp is voor de borderliners. Voor ons partners en ex partners is er simpelweg niets dan een psycholoog die alleen maar blijft zeggen: Goh jongenBen blij dat je ervan af bent..
Eerlijk gezegd is en was dat helemaal niet wat ik wilde horen Ik wilde dat de hulp die ik kreeg mijn probleem en verdriet snapte en ik zocht een oplossing om de pijn draaglijk te makenDat lukte mij zeker niet met alleen een psycholoog, ik heb partners en ex partners van borderliners nodig gehad om mijn verdriet een plekje te geven en heb geleerd van de borderliners doordat ze uitleggen hoe de ziekte werkt en waarom een relatie abrupt beindigd wordt. (dus ook een onwijs Thank You! aan alle mensen met borderline die hun verhaal hier posten! TOP!).


Dit alles en vooral de samenhang tussen de borderliner en partners vind ik uniek op dit forum.
Dit is juist de kracht van dit forum en hopelijk denken we er allemaal zo over zodat we van elkaar kunnen leren en samen kunnen werken aan een leuke toekomst die dragelijk is voor allemaal


Rest mij nog een ding en dat is iedereen een hele fijne week toewensen


Jongen uit Brabant
(5284) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-26 00:51:00
Desiderata,

Wees kalm temidden van het lawaai en de haast en bedenk, welke vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk, en luister naar anderen; ook zij vertellen hun verhaal. Mijd luidruchtige en agressieve mensen; zij belasten de geest.

Wanneer je jezelf met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent. Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd; veel mensen streven hoge idealen na, en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid of eenzaamheid geboren.

Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht hier te zijn, en ook al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed. Heb daarom ook vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn; houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch nog steeds een prachtige wereld.

Streef naar geluk,

Dit geeft mij na zoveel jaren nog steeds kracht, wilde het gewoon even delen

cheche
(5285) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-26 16:47:00
Dag mensen,

Ik probeer weer iets te schrijven.Zit al vanaf donderdag in het donker. Ik heb een oogontsteking die steeds terugkeert, mijn dochtertje heeft per ongeluk in Februari! met haar vinger in mijn oog geprikt.. En die beschadiging gaat van tijd tot tijd weer open. Deze week was het weer raak. Me man zijn voor de grap dat ie het heel naar voor me vond, maar dat het wel lekker rustigin huis zo was. (Geen problemen, geen spanningen/ruzie).

Ik had trouwens dat programma ook even terug gekeken waar Belin het over had: Doe even normaal. Wist nooit dat het z jong ook al kon voorkomen. Dat zelfverminken enzo, ken ik wel, maar dat soort gedachtes heb ik alleen,als bv mijn partner in mijn ogen dwarsligt, of niet doet wat ik zeg, of dingen zegt die mij kwetsen.. Maar ik heb nooit stemmengehad die zeiden ik moet mezelf pijn doen, omdat ik niets voorstel of omdat ik lelijk ben. Dus ik kon me meer vinden in de vrouw met het kind.
Vond het wel jammer dat ze het niet hadden over woede uitbarstingen enzo.
Vandaag voelde ik me ook ineens wegzinkenuit het niets. Moest wat dingen regelen, en toen dat gedaan was kwam de chronische leegte weer opzetten. Ik kijk al meer dan een week uit om een weekendje familie in ht zuiden op te zoekn, maar nu ineens heb ik geen zin. Zonder dat daar een reden voor is. Ik merk ook dat ik de laatste tijd helemaal niet goed tegen drukte en geluiden kan, ik zonder me vaak eventjes af, in me eentje op de slaapkamer zitten enzo.. Het word dan te druk in mij hoofd. Net als ik kook.. de keuken ziet er dan uit alsof er een explosie heeft plaats gevonden Hoort dat er ook bij of is dit weer een ander probleem.

Vrijdag gaat de therapie dus beginnen. Klinkt goed wat jij zo hebt vertelt Belinda, hoe heet die Therapie? Die van mij schematherapie. Dus niet speciaal alleen voor Borderliners`. Bij het kennismakingsgesprek werd mij ook vertelt dat ze niet echt over prive sitauties gaan praten. Meer over hoe je je negatieve gedachtes kan omzetten in positieve enzo.. Na deze therapie is er ook nog een mogelijkheid om de verstraining te gaan doen.

Mijn therapeute had het laatste keer wel erg bont gemaakt. Ik was daarna echt van streek (liep zowat huilend daarna in de supermarkt). Ze wilde me opnemen, en ze adviseerde me om te gaan scheiden want het was niet de bedoeling dat ik door deze relatie zou te kome overlijden. (Misschien dat ik mezelf ooit iets zou aandoen). Dit was trouwens ons laatste gesprek.

Hoop dat ik geen fouten heb gemaakt, want 1 oog is afgeplakt. Hihi.

Sterkte allemaal. Aylin
(5286) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-27 08:08:00
Hoi Divera,

Jij lijkt mij een slimme en lieve vrouw! Ook ik schrik een beetje van hetgedrag van jouw vriend.

Ik heb een jaar en vijf maanden een relatie met een man met borderline, hij is in therapie geweest en gaat al jaren maandelijks naar de haptonoom. Hij is behoorlijk intelligent en heeft de wil om te veranderen en ziet in dat zijn gedrag soms onacceptabel is. Zijn gedrag is slechter als hij overbellast is. Ondanks dit alles gaat het zo nu en dan toch goed mis. Het is zo erg dat ik er ook instabiel van wordt... Dit kan nooit de bedoeling zijn... Hij kan zomaar in een emtionele bui komen en er van alles uitflappen waar hij later spijt van heeft. Ik merk dat dit op termijn veel impact heeft. Nu bijvoorbeeld heb ik echt rust nodig, moet herstellen van bepaalde gebeurtenissen, wil nu voelen of de liefde nog steeds zo diep zit... Dus het komt erop neer dat stabiliteit er niet echt inzit. :-(

De situatie van jouw vriend lijkt mij vele malen instabieler dan de relatie die ik heb... Dus ik zou zeggen stop zo snel mogelijk. De kans dat dit een fijne en stabilele relatie wordt is volgens mij heeeeeel klein. Op zijn minst goede therapie voor hem en dan zullen er nog genoeg problemen en emotionele bagage zijn, bv zijn kids...

Ik hoop jou hiermee geholpen te hebben.
Groetjes,
Petra
(5292) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-27 11:38:00
Hallo allemaal!

Nou, dat klinkt weer veel meer 'met elkaar' allemaal :)... Dank jullie daarvoor. En Smurf, natuurlijk moet je aangifte doen als een BL je bedreigt of iets. Ik kan geen enkele argument verzinnen waarom dat niet zo zou moeten zijn. Verantwoordelijkheid nemen voor je leven kan idd ook betekenen dat je aangifte doet tegen de 'zieke' partner waar je zo van houdt. Het mooie daarvan is dat de BL daardoor ook verantwoordelijkheid moet gaan nemen voor haar of zijn daden. Het mes snijdt zo dus aan twee kanten.

Overigens blijf ik van mening dat het niet zo is dat je 'een persoon' hebt en 'borderline', en dat je van die BL dus af moet, en dat je dan een persoon zonder BL overhoudt. Dat is natuurlijk veel te simplistisch /zwart-wit gedacht. Was het maar zo simpel :)... Als BL heeft je persoonlijkheid kenmerken waarvan wij hebben verzonnen dat, indien ze jou en de omgeving, teveel tot last worden borderline gaat heten. Maar dit is natuurlijk maar bedacht. Je persoonlijkheid en je borderline lopen natuurlijk totaal door elkaar heen. Het is niet als een been dat geamputeerd kan worden, waardoor je in 1 keer af bent van het gezwel. De overgevoeligheid, die BL-ers eigen is, geeft dus ook die hele mooie kanten. Dat hele speciale, dat jullie als partners allen hebben mogen meemaken. De kunst als BL blijft dus: hoe verminder ik het gedrag dat niet wenselijk is voor mijzelf en mijn omgeving, en houd ik de mooie kanten die 'mijn BL' mij ook biedt. Denk je dat mijn partner het zonder die gekke / rare / onvoorspelbare / over the top kanten nog leuk zou vinden met mij? Ik denk het niet, hij zoekt een uitdaging. En dat ben en blijf ik. Dat is ook mijn BL (of mijn BL trekken), en daar willen zowel hij als ik in het geheel niet van af :)...
Dus nee, BL is niet alleen een vreselijke aandoening die met hand en tand moet worden bestreden. Indien het je lukt zou ik bijna zeggen: doe er je voordeel mee :)... Maar ik ben het helemaal met de partners eens dat de tijd dan rijp moet zijn, en er wel wat therapie moet hebben plaats gevonden...

Mijn therapie heet 'reparenting'. Bij ons worden juist wel veel privesituaties besproken. Daaruit blijkt namelijk hoe je handelt, etc. De naam reparenting zegt het al: de groep wordt de strenge maar rechtvaardige en ondersteunende ouder die je (vaak) als kind hebt moeten missen. Voor mij werkt het als een trein. Je zou er ook eens naar kunnen vragen Aylin. Wat houdt die verstraining ook alweer in?

Nou, genoeg weer voor vandaag. Bedankt voor het mooie stuk Cheche! En Petra, fijn om jou te horen! Jammer wel dat het even weet wat minder gaat. Verder mis ik IJsbeer! Waar ben je jongen?

Nou, een fijne dag allemaal. Ik ga met zoonlief naar Jeugdland!

Liefs,

Belinda
(5293) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-27 22:08:00
Ik lees dat borderliners abrupt een relatie beindigen, kunnen borderliners mij vertellen of zij echt liefde kunnen voelen voor iemand. En waarom beindigen zij de relaties ? Ik
Kan zo moeilijk begrijpen waarom, mijn vriend,borderliner
Dus, ik heb gezien dat hij wel gevoelens kan opbrengen , wilde xo graag , was aan het vooruit plannen met mij, maar ook ondertussen op datingsites bezig. Ik zou graag willen begrijpen waarom ze ineens de gekte krijgen. Maar de grootste vraag is of een borderliner ECHT van iemand kan houden.
Lb
(5294) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-28 09:53:00
O, Aylin. Mijn reparenting therapie valt ook onder schematherapie overigens, of beter gezegd; is een groot onderdeel van mijn therapie die dus ook schematherapie is!
Op het internet kun je er veel over lezen! Ook over het overweldigende succes overigens! Heb tevens gezien dat men nu ook mindfullness gaat inpassen in de therapieen. Nog even en we zijn allemaal genezen, hoezee ;)!!!

Succes morgen lieve meid!!!!

Belinda
(5296) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-28 10:52:00
beste Aylin,

ik wens je heel veel goede moed en doorzettingsvermogen bij de aanvang van je therapie!! je kan het ... volhouden is de boodschap.
liefs
celine
(5298) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 02:00:00
Als je de slechtere kant van borderline hier beschrijft krijg je bijna geen bijval hier. Het is niet voor niks een geestelijk ziekte. Laten ze hier je links liggen omdat je meer de echte waarheid verteld inplaats van het mooie schijn allemaal? Als iemand leuk over Bordeline kan schrijven is nog niet de waarheid, het is een ervaring waarbij veel mensen in de meeste gevallen in ellende zijn terecht gekomen. Smurf.
(5300) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 07:22:00
Hai LB,

Jouw vraag; of BL echt van iemand kunnen houden, vind ik een heel goede vraag. Ik heb daar vaak zelf over nagedacht, en had het er pas nog over met een vriendin. Ik ga van het weekend proberen je er een goed antwoord op te geven. Maar natuurlijk kan ik je alleen mijn ervaring vertellen.

Liefs Belinda
(5301) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 08:55:00
aan LB

Ja LB borderliners kunnen heel erg veel van iemand houden. Dat is ook het grote probleem in onze relaties. We zijn geboren met een veel grotere gevoeligheid als "normale"mensen. Door de omstandigheden in ons leven kunnen we borderline ontwikkeld hebben. Nu heb ik alleen nog (net als Belinda) borderline trekken maar ben nog steeds extreem gevoelig in relaties. Dat is mijn kernprobleem. Ik kan zoveel van iemand houden dat ik heel erg bang word dat kwijt te raken en door die angst kan ik me erg afsluiten en soms ga denken kan er maar beter mee stoppen dan doet het geen pijn meer. Omdat we zo gevoelig zijn voelen we iedere emotie van een ander aan, zelfs de gevoelens waar onze partner zichzelf misschien niet eens van bewust is! We kijken als het ware dwars door anderen heen. Probleem in relaties is dat we zo intens van de ander houden dat we dat ook verwachten en willen van de ander. Dus dat de partner altijd en dan ook echt altijd net zo in love is als wij en altijd lief en aardig is. Als we voelen dat dat niet zo is dan sluiten we ons af, worden we bang etc. Stel jij komt thuis en bent moe. Je bent wat stiller en geeft je borderline partner even wat minder aandacht. Wij voelen afwijzing. Wij denken dan dat je niet meer zo gek op ons bent en raken in paniek. We denken onmiddellijk dat het aan ons ligt en begrijpen niet waarom, want we zijn immers zo lief voor jou. Dan ontstaat de angst, die willen we niet voelen, sluiten ons af en uiteindelijk worden we boos. Weer afwijzing. Dat speelt zich af in enkele minuten in ons hoofd. Is partner dan weer lief verzachten we weer en zo gaat het iedere dag. Althans zo werkt dat bij mij. Wij kunnen niet begrijpen dat mensen zonder borderline of hooggevoeligheid dingen niet zo intens ervaren als wij. Jullie zitten voor ons echt in een totaal andere belevingswereld. Het heeft mij jaren gekost om dit te begrijpen. Als je tegen je partner heel duidelijk bent en zegt dat je b.v moe bent en daarom stil dan kun je de zo beruchte borderline woede en afsluiting voorkomen. We hebben de emoties van een kind. Denk soms als een moeder en niet als een partner. Een kind stel je ook gerust en ben je ook duidelijk tegen. Verder verschilt het echt per borderliner. Het is ook heel afhankelijk van de hoeveelheid narcistische trekken die een borderliner heeft en de leeftijd. Ik ben inmiddels 40 en heb slechts nog de trekken en niet meer het extreme gedrag wat ik wel in mijn 20-er jaren had. Ik ben een zogenaamde high level borderliner. Dat betekent dat je aan mij niet veel merkt. Alles speelt zich in mijn hoofd af en geen acting out. Alleen bij hele erge angst of stress dan flip ik. Kan ik nog heel kwaad worden of heel bang en als ik wanhopig ben door situaties kan ik idd roepen dat ik beter dood kan zijn etc en op dat moment is dat ook gevoel ook heel sterk. Ik heb het geluk dat ik een borderline partner heb. Als ik zijn gedrag wil begrijpen dan kijk ik naar mezelf, hoe zal ik reageren. Omdat hij net zo gevoelig is als ik voelen we elkaar goed aan. Bijna eng gewoon hoe zeer we elkaars emoties kunnen benoemen. Is meestal handig maar soms vliegt hier natuurlijk het dak er wel eens af. 2 bij elkaar haha. Door de relatie met een gelijkgestemde zeg maar begrijp ik nu pas dat voor mij een relatie met een "gewone"man bijna niet mogelijk is. Die kan mijn intensiteit niet begrijpen. Nou ja misschien nog wel begrijpen maar niet voelen. Mijn partner is overigens nog niet zo ver als ik, meer een low level met heftigere trekjes als ik maar door mij leert hij wel dingen makkelijker te benoemen en is hij laatste jaren stuk rustiger geworden. Even terugkomend op het feit dat je partner met jou toekomst plannen maakt en datingsites bezoekt. Moet erg pijnlijk voor je zijn. Mijn ervaring is (en ik ken veel borderliners) is dat hoe meer narcistische trekken ze hebben hoe groter de kans op vreemd gaan of zowel met jou als met andere dames contact hebben. Ik heb bijna geen narcistische trekken en doe dat niet en ik haat zelfs vreemd gaan. Past niet in mijn plaatje van eeuwige nooit minder wordende liefde maar mijn partner heeft wat meer narcistische trekjes en in de moeilijkere periodes in onze relaties kon hij wel eens kijken naar andere vrouwen, flirten enz en zelfs een ander leuker vinden. Hij verklaart het als volgt: ik wil dat niet maar als het tussen ons wat minder loopt, dus vaker ruzie of ik sluit me meer af en geef minder aandacht en liefde dan denkt hij ze vind me niet zo leuk meer en is dan gevoeliger voor aandacht van anderen of trekt aandacht van anderen. Nu doet hij dat niet meer omdat hij rustiger is geworden. Ik zoek geen aandacht van anderen maar heb dat in mijn jongere jaren wel gedaan tijdens 1 relatie. Achteraf kan ik zeggen dat ik nooit echt verliefd op die partner ben geweest en hem gebruikte als caretaker. Hij was veilig. Ben er niet trots op en heb die persoon veel pijn gedaan. Ik denk dat jouw partner er nog niet uit is of jij de ware bent. Het lijkt erop dat hij zijn opties open houd. Het spijt me als dit pijnlijk is voor je om te horen. Bij mij werkt het iig val zo. Alleen als ik echt stapelgek ben op een partner dan ervaar ik die intense liefde en zie ik geen ander meer staan. Maar nogmaals het ligt echt aan de persoon zelf. Geen 1 borderliner is hetzelfde zoals je begrijpt want mijn partner is weliswaar niet vreemd gegaan maar scheelde niet veel. En dat kwam ook voor een groot deel door mij want het was waar dat ik me afsloot voor hem en me minder liefdevol gedroeg. Dat kwam door veel stress die overigens niet door onze relatie kwam.

En Ijsbeer...wat doe je enorm je best om ons te begrijpen. Dank daarvoor. Ik heb je stukjes gelezen en wil er graag iets over zeggen. Monique reed tot 2x toe zo weg omdat ze jouw irritatie voelde omdat ze de hond had meegenomen. Ze heeft de hond meegenomen omdat ze onzeker en bang was. Er is best wat gebeurd allemaal en ze wil jou niet kwijt maar is o zo bang dat je toch weer kwaad word. Ze neemt hond mee voor steun en afleiding. Jij bent geirriteert, dat voelt ze haarfijn aan, zij word nog onzekerder en banger, snapt jouw emotie niet en ze sluit zich af en rijd alleen weg. Waarschijnlijk met angst in haar hart. Ze wil zich zo graag weer met jou verbonden voelen dat ze toch vraagt om samen in bad te gaan. Ik ben trots op haar want ik begrijp precies wat ze voelde. Als je eenmaal gescholden hebt tegen een borderliner vergeet ze dat helaas nooit meer. De angst is ontketend en het duurt helaas erg lang voordat vertrouwen terug komt. Blijf alsjeblieft zo lang jij het volhoud, zo lief en begripvol mogelijk tegen haar. Bij mij werkt het ook zo en bij mijn partner ook. Ruzies en andere dingen de gebeurd zijn kunnen we beiden maar moeilijk vergeten en loslaten waardoor wij weken van slag zijn en wantrouwend na een ruzie of gebeurtenis. In het begin van een relatie zijn we vol goede moed, denken we deze keer is alles goed en als er dan iets gebeurd weten wij weer, oh ja....was ook te mooi om waar te zijn, daar gaan we weer enz enz. Alleen als we ons zelf bewust zijn van onze eigen borderline dan kunnen we toch doorzetten in een relatie en doen we dat ook maar ik hoop dat jullie willen proberen te begrijpen dat een relatie voor ons het moeilijkste is wat er is maar dat we het toch dapper proberen.

Voor alle anderen die te maken hebben gehad met een partner die hun zomaar heeft verlaten: in jouw beleving misschien heel plotseling maar denk eens goed terug. Waren er ruzies, heb je je aan je partner geergerd, was je er soms niet helemaal voor de ander, bewust of onbewust? Veel borderliners zeggen niets, zijn binnenvetters en na een x aantal gebeurtenissen houden ze het "plotseling"voor gezien. Ik begrijp dat het voor jullie heel moeilijk te begrijpen is, en bijna niet te doen maar zo werkt het echt bij ons. We willen 24 uur per dag liefde van de partner en geven dat ook terug. (wat vaak als beklemmend wordt ervaren bij niet borderliners). We kunnen niet anders. En o ja, soms willen we rust en alleen zijn. Ik heb hetzelfde als Belinda. Dan worden alle prikkels me even teveel en wil ik ff lekker alleen zijn. En dit komt volgens mij omdat we van oorsprong hooggevoelig zijn en staat los van de borderline.

Sterkte allemaal en als je vragen hebt...stel ze. Ik vind het fijn om dit forum te lezen waarin we elkaar proberen te begrijpen en te helpen.

Lies
(5304) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 16:23:00
Beste lies,

Een goed en eerlijk stuk!
Wat je in de laatste alinea zegt klopt volgens mij ook helemaal: ze geven 24uur per dag aandacht en verwachten dat ook terug....

Echter ik sta ook achter smurf en ben er zelf geweest.....het enorm heftige emotionele leven is gewoonweg niet vol te houden, elke normale partner van een borderliner zal naar zijn werk moeten, zal zijn vriendschappen moeten onderhouden en misschien zelfs een hobby hebben welke hij/zij leuk vindt.

Ondanks dat wij dan toch zoveel van onze Borderline partner houden gaan we proberen die niet te verliezen door zoveel mogelijk aandacht te geven en vergeten daarbij regelmatig onze eigen grenzen waardoor grote problemen ontstaan. We verliezen dierbare vriendschappen en vaak zelfs ons werk. We kunnen de vinger naar elkaar blijven wijzen door wederom te roepen dat ieder zijn aandeel heeft in een relatie maar zeg nou zelf, elke man wil toch zijn liefje beschermen en er altijd voor haar zijn bij problemen....dat is toch de mans oerinstinct.....als ik bij een partner elke dag mijn grens moet aangeven dan heb ik in mijn ogen zeker geen fijne volwassen relatie maar eerder een kinderlijke.

Overigens als je het over echte liefde hebt en Borderline...van wat ik zelf heb meegemaakt en ook smurf en vele andere...het vreemdgaan van de borderliners die zogenaamd heel veel van ons houden?.....dat is iets wat totaal tegenover elkaar staan...vreemdgaan en toch van een partner houden is onmogelijk. Wij worden door dit gedrag volledig gesloopt en je kan je daar bijna niet tegen beschermen omdat het zo plots gebeurd.

Overigens wat lies ook terecht opmerkt is de enorme gevoeligheid van de borderliners die in mijn ogen ook samen met de impulsiviteit enorm veel ellende veroorzaakt. Vandaag houden ze van je en morgen zijn ze verliefd op de buurman....zonder therapie dus totale emotionele chaos..

Wat betreft of een borderliner echt van iemand kan houden? Mijn mening is ja maar om de verkeerde redenen. Stoornissen zoals Borderline en codependancy trekken elkaar aan omdat ze elkaar nodig hebben om elkaars leegtes te vullen, dit is helaas vaak het geval in Borderline relatiesdie stand blijven houden. (Mensen zonder codependancy zullen vroeg of laat zelf uit de relatie stappen aangezien ze het niet meer trekken en het niet meer goed voelt)
Het voelt overigens voor beiden partijen als heftige verliefdheid en het gevoel je soulmate gevonden te hebben.
Een normale relatie begint niet zo heftig en in een normale relatie ga je iemand leuk en aantrekkelijk vinden, in een Borderline relatie gaat het daarbij vaak om: hij doet alles voor me en hij heeft alles voor me over....
Het verschil wat ik ook zie is dat bij ontstaan van gewone relaties veel meer een emotionele band groeit en men elkaar eerst rustig leert kennen terwijl een Borderline relatie bijna altijd gebaseerd is op heftige sx, ook tijdens goedmaak fases....

Overigens iemand die zelf De Borderline diagnose heeft gehad en nu therapie geeft is AJ Mahari, ze heeft boeken en een YouTube kanaal, hieronder een quote van haar en zij is zelfs van mening dat liefde en Borderline elkaars tegenpolen zijn zolang een borderliner geen hulp heeft gekregen.

Disordered love is Disorder and healthy love are oxymorons.

Dus nogmaals, wanneer een borderliner geen hulp heeft gehad is er geen oprechte liefde om de juiste redenen en ga je als gezonde partner vroeg of laat gewoonweg emotioneel stuk of je wordt plots verlaten.
hoe negatief het ook klinkt is het in mijn ogen de enige waarheid .

Jongen uit brabant
(5306) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 21:21:00
Hoi allemaal,

Petra, bedankt voor je reactie! Je hebt me er zeker mee geholpen.

Even een vraag / reactie op het stukje van Lies. Je zegt dat jullie willen dat de partner net zo intens houdt van jullie en dag en nacht samen wil zijn. Mijn ervaring is daarin wat anders. Ik kom (als niet borderliner) uit een heel hecht gezin en zoek dit ook in een relatie. Daarom trekt mijn partner me natuurlijk ook zo aan, hij kan heel hecht zijn. Maar als ik dat ook aan hem toon, iedere dag lief ben, hem spreek, hem de liefde verklaard, dan maakt dat hem JUIST bang. En dan duwt hij harder weg dan ooit tevoren. Ik begreep ook dat dat zo werkt bij iemand met een borderline persoonlijkheid, des te intenser de liefde die de partner geeft, des te enger het wordt (des te meer pijn verlating kan doen) en des te harder ze wegduwen.

Belinda wat ik mooi vond in jouw eerdere stukje was dat de boodschap uit je therapie iedere keer weer was dat je zelf verantwoordelijk bent voor je leven en je levensgeluk. Dit geld zo erg, maar dan wel voor iedereen. Zowel voor de mensen met een borderline persoonlijkheid als voor de partner. Als partner leer ik nu verantwoordelijk te zijn voor mijn eigen geluk en niet mee te gaan in de emotionele manipulatie. Ik laat mijn partner ook meer los, want ik kan niet zijn leven leiden en zijn problemen oplossen, hij zal dat uiteindelijk zelf moeten doen (met of zonder mij).

Smurf, ik snap je reactie. Af en toe is het echt psychiatrie en gekte. Het is natuurlijk ook een heel ernstige aandoening. Het valt niet goed te praten. En natuurlijk mag ook de slechtere kant hier besproken worden. Het is misschien confronterend voor de mensen met BPS zelf om te lezen wat voor schade hun gedrag anderen kan doen, maar ook dit mag (mijn inziens) wel gedeeld worden. Dus voel je vrij om te delen ;-)

Voor mezelf. Mijn partner houdt nog steeds radiostilte. Ik weet dus niet of hij nog van de alcohol afblijft of hij nog naar behandeling gaat. Ik weet berhaupt niet hoe het met hem gaat. Af en toe krijg ik een korte sms, waarin hij manipulerend me dingen voor hem wil laten regelen (om hem in Nederland te halen). Hierin neemt hij totaal geen enkele verantwoordelijkheid en wil dat ik alles voor hem regel. Dit ga ik dus niet doen. Ik leg de verantwoordelijkheid dan ook weer bij hem terug. Maar ik ben soms wel bang dat hij dat niet aankan... Maar goed, dingen voor hem regelen, houdt alles alleen maar in stand. Dus wie weet kan hij het wel aan! En wie weet niet, en dan zal ik misschien het advies van Petra op gaan volgen
Liefs Divera
(5307) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 21:26:00
Ook mijn partner heeft borderline,heb inmiddels heel internet afgespeurd voor tips om met zijn wisselende stemmingen om te gaan. Laats las ik op een site dat je vier dingen absoluut niet zou moeten doen bij een partner met borderline.

1. Jezelf niet gaan verdedigen.
2 jezelf niet gaan uitleggen.
3. Jezelf niet gaan rechtvaardigen.
4. Niet in de tegenaanval gaan.

Wat betekend dit ???
Dat je partner je mag kwetsen,mag beschuldigen,hij jou wel mag aanvallen ????

Ik begrijp heus wel dat mijn vriend innerlijke pijn heeft,maar ik ben ook een mens met gevoel. Deze vier punten begrijp ik totaal niet !!!
Mijn vriend heeft ook zijn mooie kanten en daarom hou ik ook van hem. Dat maakt het juist extra moeilijk in de relatie. Het ene moment ben ik alles,het andere moment ben ik niks en word ik zijn uitlaatklep.
Maar aan de andere kant ergens zal je toch grenzen moeten stellen !!
Dat hij pijn lijd van binnen moet toch geen excuus zijn om mij te kwetsen ??
Ik heb van alles geprobeerd....weet het ook niet meer.

Sandra
(5309) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 21:30:00
Hai!

Jeetje Lies, dacht eerst dat mijn zusje hier wat schreef :)... Maar we hebben natuurlijk gewoon dezelfde aandoening, haha... Ik denk wel dat ik wat meer narcistische trekken heb ja. Tussen mijn 20 en 30 was ik redelijk meedogenloos, moet ik zeggen (of aan het overleven, hoe je het wilt noemen :)... Maar nu is dat (grotendeels) anders. Maar top dat je er bij bent. Ik vond jouw stuk erg boeiend. En natuurlijk erg herkenbaar.

LB. Nou, je vraag lijkt me beantwoord, denk ik :)...

En Smurf, waarom voel je je genegeerd? Wat wil je precies van ons? En wat heb je nodig van dit forum? Ik denk dat niemand de ellende onderschat die een BL kan aanrichten! Vind je dat we daar niet genoeg aandacht voor hebben? Nou kom op: gooi het er uit! Ik wil iig aandachtig naar je luisteren!

Liefs,

Belinda
(5310) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-29 22:43:00
O, en LB, ik deel de mening van de jongen uit Brabant wel dat, indien je in je overlevingsrit zit (zoals ik tussen 20 en 30), je eigenlijk niet van iemand houdt, maar de ander idd voornamelijk je instrument is. Er was bij mij eigenlijk niet eens ruimte om van de ander te houden. Houden van iemand is naar mijn idee de ander echt zien, en echt houden van de persoon zoals hij of zij is. Daar was destijds natuurlijk totaal geen sprake van! Veel te druk met mijzelf :)....

Fijn weekend allen!

Belinda
(5311) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-30 10:08:00
Hallo Jongen uit Brabant en alle anderen,

Dank je wel voor jouw reactie, ervaring en mening. Daar leer ik ook weer van. Ik heb jouw en smurf's relatie gelezen en ik vind het heel erg voor jullie hoe het gelopen is en dat jullie een BL troffen die het in heel erge mate heeft. Ik heb zelf "slechts"nog de trekken. Maar dat was vroeger wel anders. Ik was wel zo,n erge!
Je hebt gelijk dat we wel in therapie moeten en onszelf en ons gedrag moeten begrijpen. Pas daar heb ik geleerd dat ik anders ben. Ik dacht dat iedereen zo intens was en daarom begreep ik reacties van anderen totaal niet wat juist mijn gedrag verergerde. Nu weet ik dat mensen zonder BL heel anders in een relatie staan en daarom kan ik dus geen relatie hebben met een niet bl-er. Ik wil het die ander niet aandoen want het is echt heel heftig. Gelukkig heb ik er overigens nooit moeite mee gehad als mijn partner zijn eigen hobby's heeft en niet 24 uur per dag bij me is. Ik kan goed alleen zijn. Mijn partner echter niet dus ik snap wel dat het niet fijn is als wij claimen dat je niet weg mag gaan want mijn partner is ook helemaal in de stress als ik niet thuis ben en ja zelfs ik vind dat heel vermoeiend!

Ik vind jouw mening fijn om te horen, over echt houden van. Zo hoor ik het eens van de andere kant. Ik ben het met je eens dat de BL 's die vreemd gaan niet echt van hun partner houden. Ik spreek uit ervaring, heb het zelf ook gedaan en ik hield idd niet van die partner. Als ik wel van mijn partner hou dan ga ik niet vreemd. Heb een lange relatie van 12 jaar gehad en nu 1 van 2 jaar en vreemd gaan of aandacht trekken van een ander doe ik niet.
Wij kunnen dus wel degelijk heel erg veel van iemand houden maar dat is wel afhankelijk van de mate van BL. Het spijt me dan ook dat jullie bedrogen zijn en je er achter moet komen, hoe pijnlijk ook, dat ondanks alle liefde die je gaf, je partner niet echt van je gehouden heeft. Niet op de juiste manier iig ook al zeggen ze van wel. Je hebt daarin echt gelijk. Vreemdgaan en echte liefde gaan niet samen en ik ben dan ook erg tegen vreemd gaan. Je maakt zoveel kapot.

Persoonlijk denk ik dat een relatie tussen een Bl-er die niet in therapie gaat en niet BL-er niet mogelijk is. De niet BL-er gaan er aan onderdoor. Het is niet gezond om grenzen aan te moeten geven en het idee te hebben nooit genoeg liefde te geven.
Een relatie is pas mogelijk denk ik als je alleen nog trekken hebt. Ik zal altijd heel gevoelig blijven en altijd angst houden maar ik kan ermee omgaan. Hoewel een relatie voor mij nog steeds het moeilijkste is wat er is.
(5312) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-30 10:21:00
Hallo Divera,

Ja dat is een lastig iets. We willen idd al jullie liefde en aandacht en tegelijk stoten we het af. Zelfs na jaren therapie is dit zelfs voor mij moeilijk uit te leggen waarom. Nu ben ik blij met veel aandacht en liefde en wil dat ook en stoot het niet meer af. Maar het maakt me idd bang ja. Je moet het zo zien : we zijn zo intens blij en gelukkig met de aandacht en liefde die we krijgen dat we bang worden het kwijt te raken. Dit is ook wat het leven ons geleerd heeft. Mensen gaven ons liefde maar we raakten ze toch kwijt. Want na een bepaalde periode gaven ze die liefde niet meer of ander voorwaarden. Wij begrijpen niet dat een verliefdheid periode na een bepaalde tijd overgaat in houden van. Wij blijven in die verliefdheid en snappen dus niet dat het bij een niet BL-er niet zo werkt. We willen dus op die roze wolk blijven, partner niet en dat voelt als afwijzing. Zo "leren"wij dat het geluk toch altijd weer overgaat. En daar komt de angst vandaan. Dus ja, hoe meer je ons geeft, hoe banger we worden want we willen het niet kwijt en door de angst sluiten we ons af. Bereiden ons voor op de klap zeg maar. Met mijn verstand weet ik wel dat dit nergens op slaat maar qua gevoel werkt dat helaas zo. Ik baal er zelf ook enorm van!

Soms , en dat is het tegendraadse in dit alles, benauwt ons juist die liefde aan aandacht. Dan voelen we ons gevangen. Ook daar heb ik nog wel eens last van. Dat ligt niet aan jullie. Soms willen we meer op ons zelf zijn en als partner dan aan ons gaat hangen (zo voelt dat dan) dan krijgen we het benauwd. Ik weet het......het is erg moeilijk te bevatten dat wij zo dubbel in elkaar zitten pfffff.

Het beste wat je kan doen is veel aandacht geven als we erom vragen. Je merkt vast wel wanneer je partner meer aandacht nodig heeft :-). En verder blijf aub zo vol liefde voor je partner. Ook al sluit hij zich af. Blijf jezelf, geef liefde en aandacht. We waarderen het enorm, echt waar, ook al lijkt het soms niet zo en laat hem maar een beetje met rust als hij afstandelijk is. Duurt nooit lang, hij komt echt wel weer jouw aandacht en liefde vragen en ook aan jou geven.

liefs Lies
(5313) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-30 13:36:00
Beste Lies,
Bedankt voor jouw verhaal, heel duidelijk en inderdaad 1 antwoord op mij vraag, ook het antwoord van Belinda is duidelijk, mijn conclusie hieruit is dat elke BL er met deze vraag anders omgaat.
Ook las van iemand dat wij "niet" BL er alles maar moeten slikken en lief zijn, ja zo voelt dat.
En mijn vriend is 55 jaar ik ben bang dat hij nooit meer iets zal doen aan zijn probleem, tot op de dag van vandaag ontkent hij dat hijBL er is, hij zegt dat hij een Slecht mens is, dat zal je bijna geloven aangezien de dingen die hij doet en gedaan heeft.
Ik weet en heb gezien dat hij best gevoel heeft en ik weet dat hij erg van mij heet gehouden, hij heeft ook eens gezegd dat ik een keer hem aan de kant zal zetten omdat hij bang is dat ik zijn streken niet zou accepteren , dat klopt dus, hij wil zich niet laten helpen.
Hij trok zich voor de zoveelste keer terug zonder mij maar1 teken van leven te geven, ik heb hem per ongeluk betrap bij het zogenaamd afspraakje maken met een ander, daar is hij zo vreselijk boos over, en beschuldigde mij van de ergste dingen, dat deed de deur dicht voor mij, want ik hoef dat toch niet te accepteren, zoals ik al eerder schreef heb ik diverse malen ut de vreselijkste shit gehaald.
Wat mij ook erg bevreemd is dat hij zogenaamd gek op zijn twee kinderen, inmiddels volwassen maar hij heeft al drie jaar geen contact, en wat ik ook zo raar vind, hij loog aldoor over van alles, om maar zich beter voor te doen, ik wist inmiddels van zijn situatie dus hoefde bijvoorbeeld mij de schijn niet meer op te houden, maar toch maar liegen en liegen.
Hij is nu dus heel erg boos en date er op los, ik weet niet meer wat te doen, hem met rust laten? Mij melden ? Ik vind heel erg dat hij nu eigenlijk eenzaam is en met de gekste vrouwen probeert af te spreken om deze vervolgens te blokken.
Ik vind fijn hier antwoorden en verhalen te lezen, het geeft mij wat rust en steun in de verwerking van de ervaring met een BL er.
LB
(5316) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-30 16:03:00
Na een jaar van chemotherapie en een aantal eerdere jaren van andere zorg, onder andere met haar verslaving en vele operaties is mijn vrouw van de ene op de andere dag vertrokken. We waren altijd samen en er was geen ruzie of niks. Nu 7 maanden geleden is ze vertrokken. Ik heb nooit meer iets van haar gehoord. Ik weet ook niet waar ze is. De chemotherapie duurde 48 weken vorig jaar en ze was totaal verzwakt. Fysiek en psychisch. Ik heb echt met alles geholpen zoals een echtgenoot dat hoort te doen, gesteund, letterlijk de trap op gedragen. Heimwee moet mee hebben gespeeld. Ook babies van haar kinderen zijn geboren in haar geboorteland. Het enige wat ze achterliet was een heel klein briefje.
Het was het enige wat ze kon doen stond erin. In haar verleden als kind sxueel misbruikt, heeft hechtingsstoornis, passief agressief gediagnosticeerd en vlak voor haar vertrek vertelde ze ineens dat ze PTSS had. Het weekend voor haar vertrek hadden we een eerste weekend samen, lekker eten, samen meezingen bij muzikanten in het hotel. Geen idee hoe ze bij de conclusie PTSS komt. We waren 11 jaar samen en enkele jaren getrouwd. Borderline of niet, het maakt iemand kapot. groeten Adrie
(5318) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-30 19:44:00
Haha, ja, na een paar intense weken met mijn lief, heb ik hem vandaag gevraagd om me even een dagje alleen te laten. De scheidingslijn tussen hem en mij wordt dan weer te dun, alsof ik mijn eigen identiteit weer niet geheel kan omlijnen. En dan krijg ik het idd benauwd en raak ik wat in de war. Maar het gaat al zoveel beter dan vroeger. En mijn lief begrijpt me, gaat lekker met de jongens op pad, en ik ga nu, en morgen even heerlijk coconnen :)...
En jemig, wat een leuke club aan BL-ers hebben we inmiddels. Ik trek me maar even een beetje terug, en laat de anderen hun verhaal doen. Ben nog wel erg benieuwd naar Aylin, en hoe haar therapie is gegaan. Daar wacht ik rustig op...

Dag lieve mensen, allen veel sterkte, liefde, geduld en begrip voor BL-ers en partners!

Liefs, Belinda
(5319) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-08-31 18:29:00
Genegeerd? misschien wel, maar ik wil het graag benadrukken het blijft een geestelijke ziekte waarbij het aan hen ligt en aan niemand anders, ook al houd je er rekening mee of je wilt er rekening mee houden. Het mag niet zo zijn: Ik heb een diagonose borderline gekregen en de buurvrouw heeft het ook, het valt allemaal wel mee wat ik van haar hoor.

Maar ik heb iets nieuws!
Ik ben ( zoals ijsbeer ook doet) op mijn eigen initiatief ineens zelf contact gezocht met mijn ex. Het valt me op dat zij altijd zeer negatief reageert op lange emails .
Ik zag ook dat haar nieuwe contact ( vriend ?) op Facebook bij haar ( zoals ik ook) eruit gegooid was. Ik dacht: laat eens kijken hoe zij op een duidelijke korte zin in een email zou reageren? Ik vroeg: ..... Ik wil met je afspreken ! smurf! Binnen 5 minuten een reactie terug : wat is je telefoonnummer ! H??? Geen gescheld, niets ! Vraagt om mijn nummer?
Wtf Wordt vervolgd!

Smurf
(5322) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 01:28:00
Ey die smurf!

Een reactie die ik wel verwacht had van haar...ze heeft immers niemand meer..denk dat jou bericht op een goede tijd kwam. (Op zich ook logisch als je haar facebook nog checked...)
Ik wil je dan nogmaals aangeven dat ook wij als partner zonder Borderline een belangrijk aandeel hebben in wat er gebeurd. Je partner met Borderline heeft weinig emotionele controle vooral als ze nog niet voldoende hulp heeft gehad.
Daarbij weet je hoe het vorige keer is afgelopen en was/is er enorm veel woede bij je te voelen in vorige posts. (Nog niet verwerkt)
Als ik jou was zou ik er vanuit gaan dat je de emotionele achtbaan weer zou kunnen instappen met haar en dat dit einde nog pijnlijker wordt dan het andere....
Wees dan niet boos op haar want zij heeft nog niet geleerd hiermee om te gaan, blijf vriendelijk en probeer haar te stimuleren in therapie te gaan voor zichzelf. Omdat je het nog niet helemaal verwerkt hebt en er nooit echt sluiting is geweest van de relatie denk ik dat je ook moet opletten voor verwijten en onverwerkte wonden uit het verleden.

Belangrijker nog: denk aan je eigen emotionele gezondheid, ook voor jou is dit emotionele spel niet echt gezond. Je helpt geen van beiden hiermee

Wens je het allerbeste smurf

Ps. mijn bericht komt misschien hard aan maar komt uit een warm hart :-)

Jongen uit brabant
(5323) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 08:41:00
Aan Belinda : ik lees deze site al een hele tijd voordat ik eens reageerde (tja toch beetje drempel / schaamte he) maar ik dacht als jij zo open durft te zijn dan kan ik dat ook. Je hebt mij dus zonder dat je het wist geholpen. En ja ik herkende zoveel in jou! En super dat je therapie volgt. Echt er gaat een wereld voor je open waarin je jezelf beter begrijpt en je waarna overleven een beetje echt leven wordt. Zelfde geld voor Aylin. Top!

Aan Sandra : Lastig he. Ik zal proberen uit te leggen wat ze bedoelen met jezelf niet verdedigen etc. Blijf jezelf, hou je eigen normen en waarden. We waarderen het en hebben het nodig. Echt waar. Hoe hard we ook protesteren we willen eigenlijk grenzen. Als iemand tegen mij heel eerlijk is waardeer ik het juist, zeker als ze blijven bij hun standpunt. Dat maakt voor mij de ander betrouwbaar. Als je met me mee gaat praten, jezelf gaat uitleggen etc komt dat juist onbetrouwbaar over en mijn ervaring met mensen is al dat ze onbetrouwbaar zijn en zomaar wat zeggen om zichzelf goed te praten. Dus zeg gewoon dat je bl-er je kwetst maar zeg het rustig. Ga niet schreeuwen ook al doen wij dat wel. Je hoeft jezelf niet te verdedigen en te verantwoorden. Dat zou je immers in een "gewone relatie"ook niet doen. Je hoeft je echt niet te laten kwetsen en weet je als je dat rustig zegt dan schaamt de BL-er zich diep en is de woede over. We hebben zoveel te maken gehad met mensen die a zeggen maar b doen of bedoelen dat we iedereen wantrouwen en dat wantrouwen zit diep. Dus jezelf niet verdedigen, niet uitleggen. Gewoon rustig zeggen waar het op staat. Probeer maar, helpt echt ook al protesteert je BL eerst heftig. O ja en vergeet er alsjeblieft niet bij te zeggen dat je wel van hem houd. Dat is voor ons het allerbelangrijkste!. Als iemand tegen mij zegt : Lies ik hou van jou maar niet van je gedrag dan kan zo,n persoon niet meer stuk en weet ik dat ik hem kan vertrouwen en word mijn gedrag minder. Echt waar!

Aan : Smurf en jongen uit brabant. Ik voel jullie pijn echt wel. Ik vind het heel erg wat jullie meegemaakt hebben. Ik heb jullie stukjes nog even terug gelezen en ik neig ernaar te zeggen dat jullie exen geen borderliners zijn maar narcisten. Die zijn bezeten op geld, macht en manipulatie. Die vliegen zonder enig gevoel of spijt van de ene naar de andere partner. Ze kleden je financieel helemaal uit. Of BL-ers met heel veel narcistische trekken en in jullie geval zeg ik : blijf ver bij ze vandaan! Je gaat kapot aan een narcist. Ik heb zelf 12 jaar met een narcist geleeft en ik ben financieel dan ook volledig leeggetrokken. Hij ging aan alle kanten vreemd en alles echt alles was mijn schuld. Dat is geen borderline gedrag. Wij hebben wel degelijk enorm spijt van wat we doen. Althans op een bepaalde leeftijd. Ik schreef eerder dat ik in mijn 20-er jaren erger was. Ook Belinda zegt dat en ik heb er dit weekend eens goed over nagedacht en ervaar het eigenlijk hetzelfde als Belinda, ik was toen veel harder. Ging vreemd in de relatie die ik toen had, hield niet van hem en het deed me niets dat hij pijn had. Ook in de tijd dat ik vrijgezel was, was ik best emotieloos. Ik kan gerust zeggen dat ik toen bijna geen gevoel had. Maar mensen manipuleren en financieel kwaad berokkenen heb ik nooit gedaan. Dat is echt narcisme. Ik bond me niet aan mensen. Dat kwam doordat ik aan het overleven was, druk had met mezelf en werkelijk niets voelde. Ik zal proberen dat uit te leggen, mijn ervaring maar ook de ervaring van mijn partner die nog stevig BL heeft :

We worden geboren als hooggevoelig. Wetenschappelijk is aangetoond dat wij geen of nauwelijks ser@tine (natuurlijke rem / geluksgevoel) aanmaken. Daardoor komen emoties 10 keer harder bij ons binnen. Dat gaat nooit over. Zit in onze hersenen, of liever ontbreekt. Als kind hebben we sterk het gevoel dat we hier niet horen en we vinden de wereld hard en koud en begrijpen anderen niet. Ook dat blijft, het gevoel anders te zijn, hier niet te horen. Van geboorte zijn we heel aanhankelijke, zachtaardige mensen. Te zacht, te lief, te gevoelig. Daardoor erg verlegen en erg op onszelf. Beetje dromerige kinderen.
Als je van jongs af aan te horen krijgt dat je harder moet zijn, mee moet doen met de maatschappij en anderen terwijl je dat doodeng vind, anderen niet begrijpt dan sla je dicht. Als er dan ook nog vreselijke dingen gebeuren, bij mij sksueel misbruik en emotionele verwaarlozing en agressie in de omgeving en bij partner kindermishandeling, emotionele verwaarlozing en uit huis plaatsing dan ontwikkelt zich borderline bij de hooggevoelige. We vinden de wereld al koud en gemeen, zijn bovenmatig gevoelig als kind al en kijken als kind al dwars door iemand heen. Als dan juist de mensen die je zou moeten kunnen vertrouwen, familie dus, je zo mishandelen, je steeds afwijzen en zeggen dat je harder moet worden, dat je niks kan enz. Tja hoe denk je dat een kind zich voelt? Als kind ga je dan in jezelf raken, beschermende muren om je heen zetten. En dat doen we nog steeds!.
In de pubertijd waren we nog stiller, nog meer op onszelf. Ik deed niet mee aan uitgaan, feesten enz. Ik vond het vreselijk, voelde me enorm eenzaam in die massa. Pas in de 20-er jaren ontstaat dan door alle ervaringen de echte borderline met al zijn extreme gedrag. We zijn inmiddels volwassen, kunnen onszelf verdedigen en alle woede die we als kind niet konden uiten komt eruit. Ik had zo,n muur om me heen dat ik echt niets voelde.

Uiteindelijk lopen we een keer vast. Alle relaties lopen vast, je werk etc gaat ook al niet en dan komen de meeste BL-ers tot het besef zo gaat het niet langer en hopelijk zoeken ze dan hulp. Heb ik wel gedaan maar was toen al 35. Al die tijd daarvoor vond ik mijn gedrag niet vreemd. Snapte er niets van dat anderen niet zo intens zijn. Nu heb ik veel geleerd en mijn therapeut heeft er op gehamerd dat ik moet teruggaan naar mijn kindertijd. Wie was ik voor de borderline. Wat waren mijn dromen, wat vind ik leuk enz. Daar ben ik nu dus druk mee bezig. Ik ben een hooggevoelige, zal dat altijd blijven maar kan er mee omgaan.

Een BL heeft zich staande moeten houden en deed dat door beschermingsmechanismen. Die zijn niet zomaar weg. Door al die muren en coping stijlen weten we zelf niet meer wie we van oorsprong zijn en wat we willen. Ik zeg zelf altijd ik besta uit tientallen liesjes en ben aan het onderzoeken wie ben ik echt. En dat gaat steeds beter. Die harde, gevoelloze Lies ben ik dus zeker niet. Dat is BL en coping stylen en hoewel ik dat goed weet, bij mezelf herken, schiet ik er soms toch nog weleens in i tijden van stress. Genezen? nee maar wel handelbaar. Om een voorbeeld te geven : ik weet nu best wat ik wil en niet wil, kan grenzen behouden van mezelf en anderen, kom zelfverzekerd over (deel schijn, deel echt) en niemand in de buitenwereld merkt mijn BL maar pas bij een heftige ruzie met man lief hoorde ik mezelf weer roepen : ik ben niets waard, ik ben een looser enz. Zo diep zit dus de pijn en alles wat we meegemaakt hebben. Man lief in shock, goh zei hij, ik dacht dat jij zo zelfverzekerd was. Tja.....meestal dan he. Dus lieve allemaal....hoe moeilijk het ook is, denk af en toe aan wat wij meegemaakt hebben en hoe moeilijk het leven voor ons is en helaas vaak ook zal blijven. Maar in ons hart (heel diep van binnen) zijn we heel lief en zachtaardig en juist daarom hebben misschien wel veel mensen misbruik van ons gemaakt en wij konden als kind er niets tegen doen. Maar dat geeft ons niet het recht jullie uit te schelden en te kwetsen en daar mag je ons best op aan spreken.

Lieve smurf en jongen uit brabant, als jullie exen narcisten zijn : laat los en blijf er bij weg. Die zijn niet te helpen. Maar denk alsjeblieft niet dat alle BL-ers zo zijn. Kijk maar naar Monique van Ijsbeer, das een BL-er, Belinda en ik ook en wij zijn best lief ondanks onze trekken. En als we schelden, dat is onmacht, pure onmacht en angst.

Zo genoeg voor vandaag. Ik wil jullie zoveel vertellen maar he moet wel leesbaar blijven. :-)

Liefs Lies
(5324) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 08:57:00
sorry LB was vergeten nog even op jou te reageren:

Toegeven dat je BL hebt is heel moeilijk. Ik kan het pas sinds een paar jaar, mijn partner pas sinds een jaar en wij zijn al 40--ers. We voelen ons al zo waardeloos en dan ook nog moeten toegeven dat je wat mankeert is bijna de doodsteek. Ook is het zo dat we heel lang gewoon echt niet weten dat we anders zijn, we denken echt dat iedereen net zo denkt en voelt als wij. Bovendien denken we dat het ons karakter is. Pas als we gaan merken dat we anderen pijn doen, steeds vastlopen in relaties etc, pijn van anderen zien, zeker onze diebaren ja dan komt langzaam het besef. Bij jouw man begint dat nu ook. Hij zegt al ik ben een slecht mens, hij is bang dat je weggaat door zijn gedrag. Hij is zich er dus van bewust. Maar schaamt zich ook diep. Hij heeft waarschijnlijk zijn hele leven, of iig zeker als kind, moeten horen dat hij niet deugde of dat hij niet goed was en nu merkt hij zelf ook de reacties op zijn gedrag. Dus wat denkt hij dan : zie je wel, ze hadden vroeger gelijk, ik ben slecht, ik ben het niet waard om van te houden en dat weer te moeten beseffen/ meemaken is heel pijnlijk. Zeg dat je van hem houd, dat hij van binnen een mooi en goed mens is, dat hij niet slecht is, enkel zijn gedrag. Dat zal hem goed doen en laat hem voorzichtig weten dat er een naam voor is, dat hij niet de enige is. Bij mij hielp het verhaal van de ser@tine gebrek goed. Ik wist toen he ik ben niet gek, ik ben niet slecht, ik ben geboren met een gebrek aan een stofje in mijn hersenen en mijn gedrag komt door de dingen die ik heb meegemaakt. Dat is gedrag, niet wie ik diep in mijn wezen ben. Ook jouw man is niet slecht want anders zou hij er niet zo mee zitten. Ik hoop dat dit je een beetje helpt.
Sterkte, Lies
(5326) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 09:06:00
Aan LB, sorry niet je gehele stukje goed gelezen : daten met anderen is altijd fout en jou de schuld geven ook. Dat moet je niet accepteren. Kan zijn dat hij aandacht van anderen zoekt om leegte te vullen, zich afgewezen voelt door jou, dat is BL gedrag. Denken dat we partner kwijt zijn en wanhopig zoeken naar een ander. Als iemand ons leuk vind bloeien we weer op maar meestal blokken we dan die "nieuwe" partner weer snel want we willen eigenlijk onze geliefde terug. In alle kilheid daten met anderen en jou kwetsen is narcistisch gedrag. Jij kent hem het beste.....Kijk even of hij spijt heeft. Een BL-er schaamt zich diep en heeft spijt....zo niet dan narcist of veel narcistische trekken en dan moet je denk toch maar aan jezelf denken. Stuur hem een apje of sms en vertel hem hoe dit je kwetst omdat je van hem houd )Als hij BL heeft hoor je eerst niets (schaamte en geen contact durven opnemen_ maar als hij echt van je houd dan komt hij naar je toe met spijt en verdriet. Doet hem niets en hoor je niets....laat los en niet meer aan beginnen. Het spijt me LB, wilde dat ik het mooier voor je kon maken.
Lies
(5327) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 18:06:00
He Lies,

Even een kleine reactie. Heb weer een paar heftige dagen gehad. vanmorgen therapie, en idd, wat enorm leerzaam weer...pffff...
Van jouw bedankje / berichtje kreeg ik (als een echte gevoelige Bl betaamt :) even traantjes. Fijn dat ik dat (onbewust) voor je kon doen. Verder; veel sterkte allen. En idd Smurf, pas aub goed op jezelf!

Liefs,

Belinda
(5329) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 19:32:00
Hoi Lies,
Bedankt voor jou antwoord, ook je antwoorden aan de anderen, het geeft duidelijkheid.
Ik heb je advies opgevolgd, klein berichtje gestuurd met houden van en zijn gedrag. Hij stuurt lelijke dingen terug, over iets wat totaal niet aan de orde is. Hij gaat ook lelijk doen over mijn kinderen die hem nog nooit een strobreed in de weg hebben gelegd. Vind het erg eng allemaal, hij is bezig zichzelf in de goot aan het werken, zegt dat hij toch niets te verliezen heeft, komt omdat hij ieder moment kan worden opgepakt voor een veroordeling. Zo jammer allemaal, maar ik heb er nu spijt van dat ik hem bericht heb gestuurd, heb alleen maar aardige dingen gezegd en ook de berichtjes heel kort gehouden, heb gelezen hier ook dat BL toch niet op alles reageert, alleen wat hem uitkomt. Ik weet het even niet meer nu, maar eerlijk gezegd maakt dit wel dat ik steeds makkelijker afstand kan nemen, dus is dit ook beetje eigenbelang zal ik maar zeggen dan. Pffff vreselijk erg vind ik het voor de mensen met deze aandoening.
Lb
(5330) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 20:14:00
Jongen uit Brabant je hebt helemaal gelijk. Ik ben ook erg nieuwsgierig naar hun gedrag.:-)

Overigens het vervolg is niet goed gegaan.
Ze belde me op die avond bijna direct op , ik was op bezoek bij vrienden.
En ik zei ik bel je terug ik ben namelijk op bezoek. Nog mij 2x bellen.

Volgende dag heb ik haar aan de lijn gekregen. Het was direct een aanval van beschuldigingen naar mij toe en ze zei de weinigen ( ook een naam genoemd wie mij ook heeft medegedeeld dat zij Stemmingswisselingen heeft) die ze kent dat ik natuurlijk de gek was. Einde gesprek. Oja ze wilde wel met me spreken alleen met haar nieuwe vriend erbij . Ik heb daarop gezegd, ik heb niets met je nieuwe vriend te maken die blijft er mooi van weg. Jij en ik alleen. Vreemd ze durft niet alleen met me? Bijna in elke gesprek klaarstaan met : mijn nieuwe vriend. Wat heb ik godsnaam te maken met je nieuwe vriend of laat staan je een vriend hebt. Dat interesseert me niets. Vreemd gedrag? Angst? Wat is dat?

Lies, bedankt , ja ik weet ondertussen dat zij narcistische is! Super mooi verwoord!
Weten narcisten dan helemaal NIETS wat ze doen of gedaan hebben? Ook al leg je je ze uit?

Smurf
(5331) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 21:28:00
hoi Lies,
ik kan me niet helemaal vinden in dat borderliners dwars door iemand heen kijken. In mijn geval dacht mijn ex daar ook zo over. Zij maakte mij allerlei verwijten, zoals: "jij hebt dit alleen maar gedaan voor ..." (was helemaal niet zo) of "Je vindt me stom, h", terwijl mijn hoofd op dat moment misschien iets te bedenkelijk stond. Dan probeer je vervolgens je uitstraling uit te leggen en een nieuwe ruzie (om niks) was begonnen. Verbaal moest ik dan altijd het onderspit delven.. Echt Doodvermoeiend.
groet Johnny
(5333) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 21:43:00
Hallo lieve mensen,

Ik ben dus voor het eerst naar therapie geweest. En het is me zeker mee gevallen! Alle mensen hadden wel allemaal verschilende problemen, maar mijn behandelaar zegt dat dat niets uitmaakt. Ik hoop dat ik er wat aan ga hebben, want ik kan het bijna niet meer aan!!

Ik lees hier dat partners juist altijd wl willen praten en proberen er voor diegene met BPS te zijn. Nou, die van mij niet. Na een uitbarsting kan hij me zo 3 weken lang negeren, en dan leven we langs elkaar heen. Een vraagje aan de partners: Wat betekent dit? Heeft ie het er zo moelijk mee , of pest ie me? Als ik hem vraag waarom praat je niet, waarom negeer je me zegt ie doodleuk: Ja, jj weet toch alles waarom vraag je dat. Dag in dag uit. Het lijkt we alsof ie me straft voor me stoornis. Ik moet knopen door hakken , hij is erniet voor mij in moeilijke tijden, hij troost me niet.. Ik hoef niet continue een arm om me heen,ik wil dat ie dus zegt: Ik ga even afkoelen buiten, tot je wat rustiger bent, maar wees niet bng, want ik kom terug. Thats enough. Volgens mij ben ik me tijd aan het verdoen. ik moet hem laten gaan, maar ik ben zo slap, kan het niet. Willen jullie juist wel dat we het proberen goed te maken? Of hebben jullie ook een week nodig om bij te komen?.

Hij maakt het alleen maar erger. Op dit moment haat ik hem. Ik wil hem het liefst aanvliegen. Haha.

Lies: Complimenten voor je schrijven, heel duidelijk, mooi verwoord, en absoluut waar!

Liefs, Aylin
(5335) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 22:33:00
hallo,
ik ben phil uit belgie ben 51 en heb al 18 maand een relatie met een oostblokvrouw 53 jaar, ik schrijf dit daar ik herken veel in de reacties van de mensen hier en ik denk dat mijn vriendin ook zo iemand zou kunnen zijn.ze wisselt soms 3 maal op een dag van mood.ik heb haar tot nu toe met alles en nogwat geholpen in de mogelijkheid van het mogelijke.
een paar voorbeelden met reacties.
op een zeker moment worden er krokketten gebakken in een pan resultaat boven en onder gebakken in het midden niks
ik vertel haar hoe mijn moeder het klaar maakt en plots smijt ze haar vork neer en krijg ik te horen; je hoeft me niet te vertellen hoe ik dit moet doen...ik zeg niet hoe jij het moet doen maar hoe mama het doet ze at niet meer verder en dat was het


je wilt gewoon iets zeggen en krijgt het deksel op de neus
volgend voorbeeld
je kan als vrouw vanaf 50 gratis mamografie laten doen borstonderzoek,zevroeg me hoe lang dit duurt alvorens het resultaat te weten ik zei 3weken ze antwoorde 3 weken stress dan voor me ik zei heb je liever dat ze ergens iets vinden als he te laat is en je maanden in stress moet leven? kreeg geen antwoord
ze is bij mij 2 maand ingetrokken doch op het eind heb ik haar terug naar haar appartement gebracht daar k kreeg last van zenuwen rond men hart we hadden alle 2-3 dagen ruzie voor pienuts morgen vertel ik meer
groetjes
phil
(5336) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-01 23:59:00
Dag mensen allemaal,

Na deze pagina over borderline te hebben gelezen, waaronder ook vele van jullie reacties ,zou ik graag willen reageren.Afreageren?
Zelf kom ik net uit een relatie met een borderliner,die ikzelf heb moten beindigen.
Soms moet je aan jezelf en je eigen eigenwaarde denken!
Ceche,jouw laatste post beschrijft het beste wat ik meemaakte.Oogverblindende persoon was zij,innerlijk en uiterlijk.Verstandig.Getalenteerd.
Maar ook getormenteerd..jammer genoeg.
Een web van leugens,zelfdestructie,manipulatie sloot zich om me heen.
Familie van betreffend persoon, schuift de schuld op mij af.Dit doet pijn! Het bloed spreekt,en ik kan ze geen ongelijk geven,ik zou het ook voor familie opnemen.Maar wel mijn gezond verstand gebruiken!
Ze wllen het niet zien,niet erkennen..maakten het ook nooit van dichtbij mee,maar komen er vroeg of laat ook wel achter..
Dan zal ik er zijn om te vergeven,want IK weet wat ze hadden meegemaakt.
Tijd brengt raad..en hierbij sluit ik af.

Klaas
(5337) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-02 10:52:00
beste LB,

ik lees dat je vriend 55 is, maar ik lees niet hoelang jullie samen al een koppel zijn. Je kent zijn verleden, maar ik vermoed dat dat komt omdat hij je dat zelf verteld heeft... geheel ... of gedeeltelijk.
Hij zegt van zichzelf dat hij gewoon slecht is... uiteraard is niemand helemaal slecht en zit er ook in eenieder iets goeds.. dat geloof ik toch nog steeds. Maar er zijn nu eenmaal psychopaten en die horen eigenlijk niet thuis in de gewone wereld want zullen telkens opnieuw verdriet en pijn aanrichten. Mogelijks is dit sterker dan hunzelf...ze hebben zichzelf niet gemaakt en vanuit die visie kan je stellen dat psychopatie een ziekte is. Maar deze ziekte, als we het dan zo willen noemen richt enorm veel schade aan , en ik kan je enkel aanraden om te proberen het contact te verbreken en je eigen leven terug in handen te nemen, zonder hem!! hoe moeilijk ook !! spijtig genoeg is niet alles terug te brengen onder de noemer BL . Het zou ook enorm oneerlijk zijn tegenover de mensen die echt BL gediagnosticeerd zijn in zijn mildere of hevigere vorm, al naargelang de leeftijd. Ik heb geleefd met een psychopaat .. dat besef je pas als het al veel te laat is... als de schade al onherstelbaar is...
liefs
celine
(5340) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-02 15:26:00
Hoe je bent gebruikt door een narcistische persoon is het soms "lachen" als je boven een narcistische persoon gaat staan. Ontzettend sterk en keihard hen aanspreekt op feiten. Ze gaan totaal flippen en laten dan duidelijke hun slechte ( narcistische) kant zien. Geven een bevestiging en hun charmeuse kant is ineens weg. Lopen totaal vast. Smurf .
(5341) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-02 21:36:00
hallo, ik heb nu een vervolg verhaal over de ervaring van wat ik heb meegemaakt met men vriendin
op zekere dag kom ik rond 1600 bij haar thuis en ze verteld me dat haar laptop (die al enige jaren oud is)een probleem heeft met de loaderaansluiting die zich aan de computer insteekt ze vertelde me deze fiche valt altijd eruit en men contact wordt dan verbroken
en men leven hangt vand eze computer af(omdat haar 2 kinderen in het buitenland zitten)dus hier begon de reis, eerst zijn we naar een grote computerzaak geweest waar we het antwoord kregen hebben we niet en ook niet op bestelling ,deze mensen sturen ons door naar een gespecializeerde klein detail hifi handel daar was het ook negatief, dan zijn we naar een groot warenhuis gereden en daar heeft de verkoper 3 dozen open gedaan om de universele conector te vinden doch weeral niks, doch ik zie daar een laptop liggen voor 299 of 25 per maand,doch ik zeg niks we gaan verder naar een vriend daar ook niks ik bel en vriend op hetzelfde liedje.ik vertel haar over die laptop van 299 en kreeg als antwoord dat ze haar niet wilde verlagen om op krediet te verkopen doch ik zei hierop daar zijn zoveel mensen die op krediet verkopen doch kreeg geen horen naar men woorden ondertussen was het 1930 dur meer dan 3 uur later ik bracht haar naar huis en toen kreeg ik als antwoord dan ga ik naar het internet caf ik dacht dat ik door 1 meter ijs zakte
internet caf is niet gratis en drinken moet je er ook dus die 25 euros was te veel voor haar??, ze geeft gewoon geen gehoor naar men voorstel om een goeikope oplossing te hebben
ze heeft nu een komputer van haar dochter uit zweden gekregen

vandaag ook nog eenstraffe stoot meegemaakt maar dat is voor morgen
groetjes phil
(5342) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-03 11:57:00
Hoi allen,
Even een reactie op het gemak waarmee de term narcisme wordt gebruik. Iedereen gedraagt zich wel eens narcistisch en als iemand met een borderline persoonlijkheid in een crisis zit, zal degene ook meer narcistisch gedrag gaan vertonen (net als een ieder die in een crisis zit). Je houdt minder rekening met anderen, er is geen ruimte om je in een ander te verplaatsen, je geeft anderen de schuld omdat het te moeilijk is in een crisis naar jezelf te kijken. Je bent aan het overleven en wordt daardoor egoistischer. Maar wees eens eerlijk, als partner van iemand met een persoonlijkheidstoornis hebben we allemaal toch wel eens het idee gehad dat wij hun kunnen helpen. Dat is natuurlijk ook een behoorlijk narcistische gedachten. Wie zijn wij, dat we denken iemand te kunnen helpen, die al z'n hele leven met deze problemen te kampen heeft.
Aylin, ik kan niet voor jouw partner spreken, maar ik weet voor mezelf dat als ik mijn partner negeer dit meerdere ookzaken kan hebben:
-Boosheid: zovaak genegeert te worden, voor van alles en nog wat uitgemaakt worden, zonder duidelijke reden uitgescholden worden en de stilte behandeling te krijgen. Telkens maar weggeduwd en op de proef gesteld te worden. Soms is ook het geduld op en dan denk ik, nou kan je het krijgen ook. Ik zal je eens laten voelen wat het is genegeerd te worden..... Echter, als ik mijn vriend dan zie, en door de boosheid zijn immense verdriet zie, hou ik dit nooit lang vol...
- Grenzen stellen. Bv. Als mijn partner mij om geld vraag en ik geef aan dat dit niet goed voelt, maar dat ik er wel voor hem ben, dan gooit hij de hoorn erop. Ik heb mijn grens aangegeven en laten blijken dat ik er voor hem ben. Ik probeer de volgende dagen contact te zoeken, geen reactie. Ok dat is een grens en dan ligt de volgende stap bij hem(om weer contact op te nemen).
- Verantwoordelijkheid bij jou laten. Niet alleen degene met een BL werkt aan zichzelf, ook de partner doet dat (als het goed is). Wat we dan leren is om liefdevol grenzen aan te geven, de dingen die gezegd worden niet persoonlijk te nemen, geduld en begrip te tonen en niet de verantwoordelijk over te gaan nemen. Je met rust laten omdat het jouw verantwoordelijkheid is om de volgende stap te zetten.
- Overbelast zijn; te vaak over je grenzen heen te zijn gegaan en dat nu simpelweg even niet meer kunnen.
- Twijfels over de relatie: niet meer door de roze bril alles accepteren en 200% er altijd en eeuwig voor je partner zijn. Tijd nodig hebben voor jezelf om ales te laten bezinken en een keuze te maken.
- Onrealistische verwachtingen: verwachten dat nu je in behandeling bent, je ineens wel in staat bent, elke ruzie zonder drama op te lossen of zelfs te voorkomen. Teveel de verantwoordelijkheid dus bij jou laten liggen.
Of misschien gewoon echt botheid, ik denk dat het in geen enkele relatie wenselijk en fijn is om elkaar langdurig te negeren. Het is in ieder geval iets wat ik absoluut niet wou willen in een relatie.
Ik hoop dat je er iets aan hebt, ik denk dat het wel goed is om gewoon aan hem te vragen waarom hij je negeert, het gesprek erover met hem aan te gaan. Achter de oorzaak te komen (net als bij jullie is het ook bij ons partners niet altijd duidelijk waarom we doen zoals we doen en soms kan daar ook heel veel verdriet en pijn achter schuil zitten)

Succes verder. Liefs Divera
(5343) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-03 13:46:00
Hey Belinda, ja therapie is errug zwaar he. Er komt zoveel los en je gaat over zoveel dingen nadenken en ons hoofd zit al zo vol met gedachten. Ik was ook altijd helemaal kapot na een sessie. Ben trots op je en blij voor je dat je doorzet. Het word echt beter, zo,n opluchting als je jezelf leert begrijpen en oh wat vond ik trouwens mooi dat je schreef dat je niet meer naar tegen je partner wil doen. Is hij vast blij mee haha. Maar je leert op therapie dat mensen nu je oude pijn onbewust triggeren en daar reageren we op. Maar oude pij bovenhalen doet o zo zeer. Ik weet het. Lekker jezelf maar een beetje verwennen!

Hey Smurf, wat goed dat je doordat hebt hoe je moet omgaan met je ex! Trots op je want het moet toch veel pijn doen. Ja als je een narcist laat blijken dat je boven haar staat dan is het gedaan met de charme en zie je hun ware ijskoude karakter. En op je vraag of een narcist beseft wat hij doet? Jazeker ! willens en weten en bewust raken ze je daar waar ze kunnen en maken je kapot. Zij weten wat ze doen, doelbewust maar hebben geen geweten. Het raakt ze niet, totaal gevoelloos en denken enkel alleen aan zichzelf. Typisch ook: zeggen dat jij gek bent en dat menen ze nog ook. Ook niet met jou alleen willen afspreken. Ze voelt dat je haar ware aard begint door te krijgen en laf als ze zijn verschuilen ze zich achter een ander, haar nieuwe vriendje dus of eigenlijk haar nieuwe slachtoffer voor haar narcistische voeding. Blijf er boven staan Smurf, behandel haar als een klein kind en ze zal met staart tussen de benen weglopen. Laat je je deur op een kier voor haar openstaan, zal ze proberen weer binnen te komen. Was voor mij heel moeilijk om te beseffen dat een narcist echt geen gevoel en spijt heeft. Ik bedoel, BL-ers zijn niet bepaald altijd lieverdjes, wel van binnen maar niet qua gedrag maar wij hebben juist veel gevoel en een geweten. Het is bijna niet voor te stellen dat er mensen zijn die dat niet hebben. Gister toevallig programma opgelicht gezien? Was er ook 1, dochter kapot, ex vrouw financieel aan de grond, eigen kinderen bestolen, liegen dat het gedrukt staat. En wat zegt die hufter op tv: het is een hetze tegen mij, is allemaal niet waar, zijn dochter en ex waren gek en hij had niets misdaan jaja....o en weglopen en na gesprek heeft hij dreigmails gestuurd. Ware aard dus.

Hey LB, Het spijt me om te horen dat je man zo rot reageert op je lieve smsje. Heb er geen spijt van, jij hebt je hart blootgelegd en je gevoel verteld. Wees trots op jezelf, je hebt alles gedaan wat je kon, verwijt jezelf niets. Ik weet niet wat ik ervan moet denken, van zijn reactie. Beetje BL is wel dat je heftig kan reageren op een ogenschijnlijke aanval (jouw gevoel dat hij jou kwetst) en dan er dingen bijhalen die ergens anders over gaan om ook maar iets te kunnen zeggen / verwijten. Een BL-er gaat hierna overigens wel echt nadenken over jouw sms en als het goed is zal het hem diep raken en reageert hij wel weer goed. Als hij narcist is niet, dan is toch alles jouw schuld. Ik begrijp dat hij problemen heeft met justitie en een veroordeling. Dat verklaart wel zijn gevoel dat niets meer zin heeft. Zou ik ook hebben met mijn BL. Dat kan de reden zijn dat hij nu zo reageert. Hij voelt zich zo wanhopig, ziet niets meer zitten en stoot jou en je lieve sms dus ook maar af. Zo van maakt allemaal toch niets meer uit en krijg jij ook maar de klere want jij zegt ook alleen maar dat ik je kwets. Wacht het even af lieve LB. Echt waar als hij BL heeft komt hij erop terug nadat hij beseft wat voor lieve woorden je hebt geschreven. Het lieve van je sms moet nog even landen en dat kan even duren. Zeker als hij zich waardeloos en wanhopig voelt en kwaad op de hele wereld is. Ik blijf er overigens wel bij dat je daten met anderen, datingsites enz. nooit moet accepteren, van geen enkele vent dus ook niet van een BL-er of narcist. Je bent meer waard dan dat. Overigens de BL-ers die wel vreemd gaan doen dat altijd in een opwelling, door teveel drank of drugs en is altijd impulsief en niet van te voren bedacht en op een datingsite zitten.

Liefs en succes/sterkte allemaal. Lies
(5344) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-03 14:03:00
Hey Johny, Als een Bl in een BL bui zit dan ziet ze niets meer scherp en dan zijn we zeer wantrouwend en kunnen je van alles verwijten en je woorden wantrouwen of dingen zien die er niet zijn. Dat klopt. Op dat moment zitten we in een BL modus van het kwade of gekwetste kind en kunnen we vanuit onze diepe angst ons van alles n het hoofd halen. Ik schreef het al eerder : als partner even in zichzelf gekeerd is of moe of niet zo vrolijk kijkt dan betrekken wij dat onmiddellijk op onszelf. Zijn we zo bang dat je ons niet meer wilt en dan schieten we in een BL modus en dan krijg je zo,n reactie.
Als we niet in een BL modus zitten, dus ons goed voelen en in de volwassen modus zitten dan voelen we een ander heel goed aan en kijken we door een ander heen. Dit zijn de beruchte moodswings van heel normaal naar gekwetst en boos en bang. Door een trigger schieten we zo in een BL bui. We zijn niet de hele dag zo, alleen de zware gevallen van BL, die wel maar de meeste van ons niet. De meeste kunnen redelijk normaal functioneren. Als zij in zo,n bui is heeft ontkennen van wat ze zegt, jezelf verdedigen enz totaal geen zin. Land dan toch niet daarvoor zitten we in een extreem heftige emotie. Wat bij mij hielp was rustig blijven, zeggen dat ik het verkeerd zie, dat je van me houd en we het er later wel over hebben als ik weer kalm ben. Praat op dat moment tegen je BLer met begrip en liefde. Doet wonderen, is bui zo over en daarna hebben we spijt. Maar snap het hoor dat je er mee gestopt bent. Is ook doodvermoeiend. Ik weet het en ook wij BLers balen er zo van dat we zo zijn.

Hey Aylin. Wat goed dat je therapie en je groep zo prettig hebt ervaren. Fijn voor je en houd je daar maar aan vast. Je bent niet alleen, en je kan het meid! Jammer dat je partner zo reageert en geen begrip heeft. Ik voel met je mee. Doet pijn he als jij het weer goed wilt maken of beetje troost wil en ze wijzen ze je af en reageren kil. Ach meisje...zou je wel ff willen knuffelen. Probeer hem uit te leggen wat er met je is en nee meisje je bent niet gek en je bent geen BL. Je hebt BL en je werkt er hard aan. Als hij zo kil is en geen begrip hebt moet je toch misschien maar een beetje afstand van hem nemen. Hoe moeilijk ook. Ik heb er 12 jaar over gedaan om te breken met mijn narcistische ex. Ik weet hoe moeilijk het is als BL-er om je partner los te laten en je relatie te verbreken. Maar weet je....ik deed het wel en had het 10 jaar eerder moeten doen. En ja ik was bang alleen, en eenzaam en heel verdrietig maar het gaf ook zo,n rust. Even mezelf niet meer hoeven te verantwoorden, geen negativiteit, geen prikkels, en geen afwijzing meer. Beter afwijzing in 1x dan iedere dag opnieuw. Je therapiegroep zal je vast steunen en weet je ook in therapie leer je van jezelf te houden, leer je omgaan met BL en je zal zien dat je op een dag je eigen leven kunt leiden, dat je het best allemaal kan en dat je geen klootzak nodig hebt om maar iemand te hebben. Sterkte meisje

lies
(5345) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-03 18:44:00
Hai Johnny,

Even over dat 'dwars door je heen kijken'. Ik denk zeker dat als wij BL-ers in goede doen zijn, wij dingen / gevoelens waar kunnen nemen bij een ander die een niet BL niet zo snel ziet. We hebben mega-antennes door onze 'over' gevoeligheid. Maar indien we niet in goede doen zijn, slaan we de plan idd vaak mis en gaan we enorm projecteren. Dat is voor onszelf ook heel lastig omdat we juist gewend zijn dingen heel goed aan te voelen. Maar op het moment dat we, zoals IJsbeer altijd zegt (waar ben je trouwens jongen? :), splitsen, dan krijgen we waanvoorstellingen, en hebben het geregeld dus helemaal mis. Zoals je zegt; doodvermoeiend :)...

liefs,

Belinda
(5346) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-04 00:22:00
Het werkt daadwerkelijk goed om een narcistische vrouw keihard aan te pakken . Al hun leugens komen in eens naar buiten omdat ze door irritatie kwaad worden en van alles gaan zeggen. (Geen controle meer) Beetje wat de recherche ook hanteert . Druk erop leggen. Ze krijgen benauwd. Gaan flippen. Ik ben vandaag er achter dat ik echt met een zeer foute persoon te maken hebt gehad. Nu zeker van. Smurf
(5347) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-04 10:29:00
Hoi Allemaal,

Is weer een tijdje geleden dat ik op deze site was, nou is er ook niet direct zoveel nieuws te vertellen. De situatie tussen mij en mijn Ex-vriendin is min of meer nog steeds hetzelfde. Er is weliswaar sprake van een "goed" kontakt maar toch is er nog steeds die afstand.

De afgelopen weken heb ik haar, zoals ik al eerder vermelde, met allerlei zaken en probleempjes geholpen. Daar was ze ook steeds dankbaar voor. Helaas kan ze het toch niet laten om mij geregeld als pispaal te gebruiken en commentaar te geven op alles wat ik doe of juist niet doe. Ik laat het dan ook maar over mij heen gaan, en verdedig mij niet. Elke reactie van mij resulteert alleen in een nog fellere reactie van haar. De beste manier om haar snel rustig te krijgen is gewoon begrip tonen, of ff uit de vuurline te treden.

Nu merk ik wel dat ik toch een beetje aan het einde van mijn grenzen aan het komen ben. Vooral de laatste maanden is het een spel van aantrekken en afstoten geweest. Als het moment van afstoten volgde dan was dat vaak met veel theatraal vertoon van beide zijden. We spraken elkaar dan dagen, soms weken niet. Meestal was ik diegene die via een mail of sms terug kontakt zocht. Soms reageerde ze direct soms pas na dagen, iedere keer kreeg ik wel de schuld en was ze gekwets door de dingen die ik gezegd en gedaan had. Ze was op zo'n moment wel nooit fel maar meer bedroefd en gekwets en liet dat ook altijd merken. Ik verontschuldigde me dan wel en luisterde begripvol naar haar verhaal.

Toch ben ik momenteel enige afstand aan het creren, puur uit noodzaak. Zij bepaalde de laatste tijd meer en meer mijn dagindeling. Stond eigenlijk altijd voor haar klaar en was helemaal op haar gefocust. Dat vond ze natuurlijk wel prettig maar helaas maakt het mij ook kwetsbaar omdat ik te afhankelijk van haar aanwezigheid dreigde te worden.

Wat me vaak opviel (eigenlijk altijd), was dat als ik de regie terug in handen nam, zij dat niet prettig vond. Zelfs zo onprettig dat ze zichtbaar boos en als een klein kind, bokkend en pruilend reageerde. Een voorbeeld daarvan heeft het afgelopen weekend plaatsgevonden.

Ze heeft het financieel nogal moeilijk omdat een paar zaken zwaar op haar, te besteden budget rusten. Dus had ik een idee om haar onkosten te matigen en vertelde dat aan haar. Blij als een klein kind was ze. Diezelfde avond wilde ze het met mij bespreken. Ze had al wat inkopen gedaan en wilde onder het genot van glas wijn, er samen met mij een leuke avond van maken. Een tijd had ze nog niet afgesproken want ze was nog op bezoek bij een vriendin maar zou het niet te laat maken. Eigenlijk zou ik die avond met vrienden op stap gaan maar wilde liever bij haar zijn en zegde dus die afspraak af.

De avond viel en nog steeds was ze niet thuis, pas laat in de avond kwam ze eindelijk thuis. Ik was behoorlijk pissig omdat ik had zitten wachten voor niks en zelf mijn vrienden ervoor in de steek had gelaten. Toen ik bij haar kwam deed ze nogal bot en zei dat ze het niet te laat wilde maken en op tijd in bed wilde liggen. Ik had echt zoiets van, ja bekijk jij het maar ik ga hier geen energie meer insteken. Vertelde haar dus dat ik alleen maar was gekomen om mijn idee kort toe te lichten en zou dan gelijk weer gaan. Wilde nog opstap met mijn vrienden (was niet helemaal waar, maar ja). Toen ze dat hoorde dat ik nog opstap wilde gaan, draaide ze onmiddeijk haar rug naar mij toe. Bokkend en pruilend zat ze nu daar. Mijn verhaal wat ik nog wilde vertellen had ze nu geen zin meer in. Ik ben maar opgestaan en zei dat ik het haar de komende week wel zou komen uitleggen. Ze reageerde totaal niet, opende mij de voordeur en deed deze ook direct weer dicht zonder iets te zeggen.

Hier kan ik nog wel legio voorbeelden opnoemen, het is gewoon iedere keer hetzelfde. Zodra ik te zacht wordt walst ze over mij heen en als ik voor mezelf opkom en mijn eigen weg kies gaat ze bokken en pruilen als een klein kind.

Pffffff om moedeloos van te worden.


Groet aan allemaal,

Anoniempje
(5348) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-04 15:31:00
Phil, ht is maar een voorbeeld daar mag je nog geen conclusie aan verbinden, ik begrijp wel wat je bedoelt.

Tip. Misschien niet helemaal eerlijk, maar ga eens de persoon testen hoe die reageert op verschillende berichten van jou. Meestal zie je een rode draad, als ht echt mis is. Ik heb dat namelijk ook gedaan. Smurf.
(5350) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-04 16:25:00
Hallo allemaal, Smurf, Klaas.

Hoe kom je er een beetje redelijk uit voor jezelf, heel, heel lastig.
Ik ben nu 7 weken "weg", ik wist vorig jaar december al , omg, waar ben ik in terecht gekomen. Tot juli heb ik doorgeworsteld en eigenlijk mezelf verloochent, hartkloppingen en ga zo maar door, als de persoon aan de andere kant niet bij machte is, of niet wil meewerken aan een oplossing houd het op, klaar.
Jij bent per definitie de schuldige, de egoist, de narcist.
Kansloos, Het draaien is ongelovelijk, niet bij te houden, niet te doen.

Verbreek het contact en doorbijten, vraag je niet af wat jij hebt fout gedaan!!

Het doet ontzettend pijn en je gedachten gaan voortdurend op hol, daar moet je doorheen, wellicht met hulp. Geen contact, echt

Ik kwam mijn ex tegen deze week, met haar nieuwe lo(v,s)er. En heb deed mij minder dan ik verwachtte, gelukkig!

Ik pak MIJN leven weer op, moet het maar zien als een leerervaring, een kostbare.

Sterkte en veel wijsheid voor een ieder op dit forum.
google Jan Storms, psychopathie, erg leerzaam

cheche
(5351) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-04 17:53:00
reactie van phil volgend verhaal
ik heb heel mooie momenten beleefdmet haar en ik vind het spijtig dat ik hiermee zal moeten stoppen daar ik lijd hieronder, ik heb geen vertrowen in haar doch heb enkel kunnen vaststellen dat ze al een paar keer gelogen heeft tegen me en in somige gevallen heb ik het zelf gehoord of ondervonden.doch als men dan begint met te ontkennen dan ik heb ik hiermee een probleem.toen ze bij mij verbleef stond ze soms op in het midden van de nacht,en kon niet slapen en werd dan boos zonder reden.
elke dag neemt ze na haar werk een douche, op zekere dag vertelde ik haar laten we dit samen doen dan is dit prettiger ok geen probleem we hadden dit gedaan en nadien vertelde ze mij ja je hebt gelijk ik vond het ook leuk . dit is nu een 6 tal weken voorbij doch er is geen 2de keer gekomen,elke keer als ik bij haar ben schrijf ik in de badkamer kleine anecdotes op haar toiletpapier en steek dit links en rechts in haar schappen
ze meld medan dat ze het gevonden heeft doch iets in return?? ik heb 2 geschreven brieven gekregen op 16 maand tijd,ik begin nu ook meer en meer de indruk te krijgen dat ze enkel lief kan zijn als ze iets nodig heeft.
morgen meer
groetjes
phil
(5352) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-04 21:30:00
Anoniempje, wegwezen narcistisch! Test het uit , vertel negatieve akties van je narcistische partner uit het verleden. Ze reageren er niet op! Of ontkennen ! Of ze gaan jouw de schuld geven dmv kwetsen. Geen enkele excuses, niets! Ze zien het niet. Door er druk er op te leggen kunnen ze het niet meer onder controle houden (Control freaks) al hun gelieg komt in eens meer naar voren. Spiegel alles terug wat ze gezegd hebben , lopen dan helemaal vast, doorvragen , niet stoppen en geen andere onderwerpen door hun laten aansnijden .dat is een Afleiding techniek van een narcist. Smurf
(5353) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-05 10:37:00
Beste Allemaal,

Na 2 a 3 jaar therapie ben ik weer in mijn oude patroon gevallen en nu is de diagnose gesteld dat ik borderline heb.
Het is natuurlijk fijn dat de erkenning er is. Maar je leest er vele verhalen over. Ik ben van mezelf een spontante vrouw en kan goed contacten leggen met anderen. Altijd vrolijk. Dus een ander zou niets aan mij herkennen. Dit is helaas alleen de buitenkant. En zo bescherm je jezelf tegen alles en iedereen.
Helaas zijn de mensen die je het meest lief hebt de pineut.
Je hebt bijvoorbeeld vanuit jezelf hoge verwachtingen en daardoor ook te hoge verwachtingen van de ander.
Waardoor er onbegrip ontstaat in de relatie waar uiteindelijk situaties op uitkomen die niet hadden gehoeven.
Het is niet makkelijk om een relatie met een persoon aan te gaan die borderline heeft.
Maar ik ben van mening, waar een wil is is een weg.
Borderliners kunnen zeker van mensen houden. Te veel waarschijnlijk. Waardoor ze weer last kunnen hebben van verlatingsangst en ondanks dat de liefste persoon naast je zit kun je toch een leeg gevoel hebben.
Het praat het niet goed dat dit de reden is om uit te vallen tegen je partner natuurlijk.
En het vraagt ook veel geduld van je partner / omgeving.
Het ligt er natuurlijk aan in welke mate je borderline hebt etc. maar mijn ervaring is dat je nooit je relatie moet opgeven. Hoe moeilijk het ook is.
Wanneer je het steeds uit de weg loopt dan doorbreek je nooit de cirkel.
Gelukkig kan mijn partner heel vaak tot 10 tellen en betrek ik hem ook bij mijn therapie etc. Zodat hij weet wat er speelt.
Wanneer je dit niet zou doen zou er nog meer onbegrip veroorzaakt worden in de relatie.
Ik ga op korte termijn beginnen met mijn MBT therapie. Hebben mensen hier ervaring mee?

Borderline is een gevecht zonder eind, maar er is wel een weg om er mee leren om te gaan voor de borderliner.

Mochten er mensen tips etc hebben, ik sta overal voor open.

Liefs RR
(5355) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-05 11:21:00
Hallo allemaal,
Allen bedankt voor de antwoorden en de reacties, de verwijzingen naar sites en boeken, het helpt echt.
Het is heel fijn dat deze site bestaat ik heber in ieder geval veel aan gehad met de verwerking te maken hebben gehad met een borderliners, narcistisch, psychopaat of wat hij ook is.
Uit ervaring weet ik dat praten, schrijven een hele goede remedie is. Ik begrijp ook dat de mensen met de hierboven genoemde aandoeningen het zelf ook zwaar hebben, maar voor mij is het heel zwaar te begrijpen dat ze zo met mensen, die het werkelijk goed met ze voor hebben, omgaan.
De opmerking dat wij wel niet denken wie we zijn om mensen met de aandoening te willen helpen, is beetje misplaatst, want in eerste instantie weet je niet wat de persoon mankeer, maar geeft wel aan dat er is iets is.
Ik blijf wel tijdje hier alles volgen en misschien af en toe iets plaatsen, vind ik prettig.
Wat betreft mijn vriend, tja het lukt mij steeds beter afstand te doen en niet m eer zo bos te zijn. Alleen vind ik het lastig te zien, ja ik volg nog een beetje zijn pas, dat hij nieuwe slachtoffers zoekt, ik zie hetzelfde gebeuren wat mij twee jaar geleden gebeurde, het lief zijn, charmeren enz. enz., za., hij draait nieuwe vrouwen een rad voor ogen, zit alles bij elkaar te liegen, ik zou het liefst die mensen willen waarschuwen, maar doe dat niet, zou niet goed zijn voor mijzelf en voor anderen.
Ik heb overigens ook gemerkt dat hij nu een medebewoner van het pand waar hij woont, probeert een loer te draaien, hij is voor deze man aardig geweest, heeft hem geholpen met wat geld lenen, voor hem te koken enz. Nu probeert hij hem op straat te laten zetten, omdat die persoon niet snel genoeg terug betaald, pffff hij heeft mij en zijn vorige relatie de leningen niet terug betaald, houd zich niet aan afspraken, ongelooflijk toch dit, maar tegelijk begrijp ik dat hij dit doet door zijn ziekte.
De verhalen hier van borderliners, narcissen, psychopaten en mensen die hiervan slachtoffer zijn, zijn leerzaam, daarom doorgaan hiermee.
Lies bedankt ook voor jou fijne woorden, ze geven mij echt steun in de rug.
LB
(5356) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-05 18:09:00
hoi Lies en Belinda,
Dank voor jullie reactie. Als mijn ex dan in een slechte moodswing zat en mij vervolgens verwijten ging maken om niks (vond ik dan) was mijn reactie vaak vermijdend en het tegenovergestelde. Praten op een later tijdstip kwam er meestal niet van, omdat ik het op dat moment niet waard vond om die zinloze negativiteit weer op te rakelen, maar het was misschien toch wel noodzakelijk. We hadden het weer ff leuk. Die leuke momenten werden schaarser en ik vond dat ik daar zuinig mee moest omgaan. Ik besef dat deze houding mijn eigenwaarde uiteindelijk om zeep heeft geholpen. Als het ware ging ik dus op eieren lopen, alleen maar om een conflict te voorkomen. De gelijkwaardigheid van de relatie was tegen het einde totaal afgebrokkeld. Ze was mij ook steeds aan het uittesten. Hoever ze kon gaan is uiteindelijk wel gebleken.
groet Johnny
(5358) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-06 07:50:00
He Johnny (en anderen),

Zeer herkenbaar gedrag voor mij. En idd, je stelde geen goede grenzen aan haar gedrag waardoor zij steeds verder ging (vanuit wanhoop). Samen kom je dan in zo'n zompig moeras, daar kom je niet meer uit. Ik heb deze relaties ook gehad. Ik denk dat je een heel lief mens bent, die graag kiest voor het goede, idd wat vermijd en niet graag de confrontatie aan gaat. Helaas. Dan trek je het niet :(...
Ik besef me na jouw verhaal ook weer hoe geschikt mijn partner eigenlijk voor me is (al kan ik hem soms wel schieten ;), gewoon omdat hij zich niet mee laat sleuren in mijn gedoe. Hij was in het verleden wel te hard en agressief, maar ik was toen zo erg dat ik ook niet weet of andere gedrag mij had kunnen stoppen. Want idd dat testgedrag is zo verschrikkelijk vermoeiend, en moet begrensd worden, anders gaat het mis. Maar goed, daar heb je zoveel kracht voor nodig, want vaak zijn BL-ers ook nog eens heel mondig. Vecht je daar dus maar eens uit. Niets dan begrip voor je dus Johnny. Ik wens je echt veel sterkte.

Bij mij is het even heftig. Heb hele mooie, goede dagen, maar ook dagen dat ik enorm bij 'dat verrotte stuk' in mij kom. Ik ga dat verrotte deel ook steeds beter herkennen, en zie welk gedrag eruit voort komt. Het is nu gedrag dat vooral mijzelf in de weg zit. Ik geloof niet dan anderen op dit moment nog echt last van me hebben.
Het is tijd om bij dat verrotte stuk (of misschien moet ik het zo niet noemen, want het is pijn bedekt met gedrag om die pijn niet te hoeven voelen, wat mij dus ook lang heeft beschermd) steeds meer te durven voelen, te durven zien, te kijken wat het doet, er als het ware bekend mee te raken. Een hele uitdaging, dat voel ik nu al. Het zal me zo in verbinding brengen met mijn kwetsbaarheid. Met angst, verdriet, schaamte, schuld, paniek, etc. Nou, zie daar maar eens bij te blijven.
Maar ik ga het doen. Ik geef echt niet meer op. Er is licht aan het eind van de tunnel, en ik ga er komen!

Een heel fijn weekend allemaal,

Liefs,

Belinda
(5360) Reactie van een bezoeker van de site!


2014-09-08 13:28:00
Lieve Belinda,

Wat goed van je dat je doorzet. En je kunt het, echt waar! Je bent geen borderline, je hebt het. Van binnen ben je een mooi en lief mens met een sterk karakter en kwaliteiten en je bent niet verrot van binnen dus spreek alsjeblieft niet meer over het verrotte stuk in mij. Dat is de borderline die spreekt...dat we verrot zijn, niet sporen, niets waard zijn. En dat is niet waar!. Je hebt een rugzak vol met oude pijn en emoties. De emoties moeten eruit (wat wel eens wat rot gedrag veroorzaakt ;-) ) en de pijn moet helen en stapje voor stapje zal dat gaan gebeuren. waarom? omdat jij het waard bent en juist omdat je een sterk iemand ben (hoe had je anders kunnen overleven tot heden, los van onze beroemde beschermingsmechanismen dan he). Je bent zo sterk om door te zetten, om de echte Belinda te helen en weer naar boven te halen. Houd je daar maar aan vast op de moeilijke momenten want pijn doet het zeker ja. Alles wat je niet wilde voelen, voel en herbeleef je weer maar er is licht aan het einde van de tunnel. Iedere keer weer een beetje meer pijn weg, iedere dag weer een beetje meer de echte Belinda. Wat mij helpt is voor ogen houden dat het ook een mooie ontdekkingsreis is. Wie ben ik eigenlijk, wat kan ik allemaal...oh ik kan best veel eigenlijk...jeetje de wereld ligt voor me open! En houd je vast aan je humor, want die heb je en kan soms even de spanning breken. Liefs en succes,
Lies
(5365) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-10 07:52:00
Hai lieve Lies,

Wat een prachtig mooi berichtje, dank daarvoor. Ik ga het bewaren. Er kwamen wel wat traantjes vrij :)... Het is zo fijn om iemand te horen zeggen dat ze het vertrouwen in je hebben dat het goed komt. Iemand met verstand van zaken welteverstaan ;)...
En je hebt gelijk, ik ga het zo niet meer noemen. Ik moet immers vriendschap gaan sluiten met die gevoelens, ze gaan leren kennen, doorleven en verwerken. Het is echt heftig joh! Ik voel me heel onzeker momenteel, maar gek genoeg ook krachtig. Iig met een vertrouwen dat de dingen precies zullen gaan zoals jij beschreef. Maar goed, dan zal ik nog wat stevige dalen moeten gaan nemen :)...

Overigens ben ik door de stichting kunstzinnige vorming verkozen tot de acht meest veelbelovende schrijftalenten van 2014. Dit betekent dat er vanaf mei 2015 een bundel met oa mijn verhaal of verhalen in de boekhandel zal liggen. Ik ben enorm trots en blij!
Ik ga proberen om iig 1 verhaal aan Borderline te wijden. Proberen mijn proces te beschrijven, maar ook iets over wat het betekent voor de mensen om je heen.
Ik houd jullie op de hoogte! Jullie moeten het boek dan wel kopen natuurlijk, haha!

Fijne dag Lies!
En sterkte anderen!

Belinda
(5368) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-10 17:46:00
Dag beste Belinda, lies

Even een vraagje voor jullie!

Stel:

Je hebt borderline, een goede vriend merkt dit op! haar moeder had me dit verteld en ik ben verder op onderzoek gegaan ne moet conluderen dat het echt wel zo is... ookal is de diagnose nooit gesteld.. ik ben haar 'vertrouwenspersoon' niet haar 'superego' !

Moest jij in haar plaats zijn toen in de tijd (zij is er 28) , zou jij willen dat je erover aangesproken word? zoja, hoe? ik mag het o zo liefdevol brengen denk ik , er gaat zowiezo donder en bliksem zijn... ik ben die "donder" en "bliksem" wel al gewoon maar dit is toch wel heel persoonlijk op haar gericht!

Moest je als moeder dit weten over je dochter.. zou je toch willen dat ze geholpen word.
Ik weet dat de moeder in kwestie eraan kapotgaat, ze heeft al hartproblemen..

Ikzelf zit te denken voor het haar te zeggen ookal loopt het gans verkeerd of zodat ze toch al de eerste prikkel heeft meegekregen en messchien zelf op onderzoek gaat?!

maar hoe vertel ik het haar...

Ik weet dat ze elke dag worsteld met gevoelens van vroeger, gebeurtenissen,enz.. elke dag heerst er een storm in haar. ze heeft me eens verteld in een splitsing dat ze vanaf kinds af aan liegt tegen iedereen! nu nog steeds... mij, haar vriend, haar ouders, de politie, de supermarktbediende, enz.. ze zegt zelf dat het lijkt alsof het erin zit geworteld.

Die dingen zegt ze natuurlijk uit vertrouwen tegen mij, ik weet meer over haar dan haar eigen vriend. maar ze doet erg lelijk als ik die dingen uit het verleden nog eens naar bovenhaal. dan zegt ze dat ze nooit niks meer verteld. Soms haal ik juist die dingen boven voor haar te wijzen op haar "fouten". dan splitst ze.

Ik zou haar zeggen dat ik haar graag zie maar dat het mij teveel word, ik wil haar niet kapotlaten gaan als er iets aan tedoen is. het is ms niet volledig geneesbaar maar waar een wil is een weg.. en dan kan je een gans eind komen. zou het goed zijn voor te zeggen dat ik haar niet meer wil zien of horen tot dat ze zelf hulp zoekt voor haar innerlijke onrust. Zowiezo trekt ze alle dierbaren momenteel met haar mee in de put. en het kan anders zoals lies en belinda en nog vele anderen bewijzen! kzou haar ook laten weten dat ik er altijd ben en dat de deur altijd openstaat, ik laat je niet alleen...

Ik wil de grote stap zetten.. erop of eronder.. is dit de stap die haar leven kan beteren? of juist weer een teleurstelling in de mens?

Celine! ben op reis geweest, druk met de verhuis dus een ganse poos niet meer op het forum gekeken maar alles ingehaald! momenteel gaat het veel beter! moest jij er ook iets aan hebben voor eens af te spreken dan wil ik dat doen. ik wil je tijd niet verdoen :)

Vriendelijke groeten
Exile!
(5369) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-10 18:43:00
Hallo iedereen. Ik heb het vermoeden dat de man (53jaar) waarmee ik een jaar een relatie heb gehad, niet weet wat er met hem is. Hij noemt zichzelf altijd wel 'gestoord', en vroeg mij eens, of hij borderline had. Ik kon daar toen nog geen antwoord op geven, maar na dit alles te hebben gelezen, herken ik heel veel en vermoed ik dat hij ernstig lijdt aan BPS. Twee maanden geleden heeft hij van de ene op de andere dag weer es gebroken met mij. "ik ben gestoord en jij bent normaal" Tot nu toe vermijdt hij alle contact. Hij beschermt zichzelf en waarschijnlijk ook mij. Alleen houd ik teveel van hem om het hierbij te laten. Ik heb dan ook erg veel last van de breuk, al was de relatie dan weer geweldig, dan weer erg moeilijk.
Hijzelf heeft besloten om over een paar jaar uit het leven te stappen. Dit is zijn oplossing.
Deze gedachte alleen al maakt mij erg overstuur en wanhopig. Ik vind het zo erg voor hem.
Ervaringsdeskundigen, heb ik zijn keuzes te respecteren? Moet ik hem laten gaan? Ik wil zo graag verder met hem. Kan iemand die BL heeft me zeggen wat verstandig is in deze situatie?
Ellen.
(5371) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-10 22:31:00
hallo volgend verhaal van phil
daar ik een job heb waar je je kop moet bijhouden (ik ben vliegtuigmonteur en werk met 100mm toleranties) een paar maand terug heb ik tegen haar gezegd dat ik mijn mobieltje niet meer binnen op het werk breng daar ik was op het laast zo met men mobieltje bezig met haar dat ik al 2 verwitigingen gekregen had dus een 3de was zeker niet welkom ik heb haar dit uitgelegd maanden geleden.tot op heden geen probleem hiermee tot vandaag heb ik hem thuis vergeten, ik wist na het werk ik met haar boodschappen moest doen dus was ik ook op tijd, ze vroeg me waarom ik haar 3 berichtjes niet beantwoord had, dus ik vertelde haar ben hem vergeten
ok geen probleem ben boodschappen gaan doen,heb haar bij haar thuis gebracht en ben elf naar huis gegaan deze avond rond 1930 ben terug naar haar gereden om een beetje te kletsen toen ik vertrok zei ze me morgen breng ik ook men mobieltje niet mee en nog 1kg bla bla bla erbij dit heeft me echt de deur dicht gedaan daar ze heeft 30 minuten eerder aan men arm gehangen niks gezegd of gebeurt en voor ik vertrok een hoop elende weeral,
ik heb toen de moed opgebracht om men ring die ik haar cadeau deed terug af te nemen en heb haar gezegd dat ik van haar stress krijg en ik was weg, hiermee is de relatie gestopt en druk van me af dit kon gewoon zo niet verder alle 2-3 dagen brol voor nutteloze dingen.
eerst lief doen en dan de douche dat gaat niet bij mij
het is spijtig want we hebben goede momenten gehad
groetjes
phil
(5372) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-11 00:27:00
lieve belinda,
wat ben ik trots op je, voorzeker omdat je die prijs hebt gewonnen en er binnen afzienbare tijd een boek van jou in de boekhandel zal liggen!! die wil ik zeker graag lezen!! maar dat je een goed verteller en schrijfster bent had ik al gemerkt! en ook blij dat je afstapt van dat deel in jou dat soms nog wel es de macht wil overnemen te omschrijven als "verrot" , want dat is toch wel een heel negatief woord om iets te omschrijven waar je zo heel hard aan werkt!!
dikke knuf
celine
(5373) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-13 11:40:00
beste exile,
Ik vermoed dat je het hier nog steeds hebt over het meisje met het kleine zoontje die je zo moeilijk los kan laten, ook al heeft ze eigenlijk een vaste vriend!!! dat laatste lijkt me toch wel belangrijk genoeg om na te denken of je eigenlijk toch niet beter los zou laten. Door je telkens, wellicht te laten manipuleren om weer contact te hebben, laat je haar ook toe om van twee walletjes te blijven eten... wil jij jezelf in deze positie als nummer twee de rest van je leven blijven zitten?? of stel dat het omgekeerd zou zijn en jij in positie nummer n zou zitten.... zou je dat dan ook willen blijven wetende dat er ook nog iemand in positie twee zit??? Ook als zij beweerd ongelukkig of wat dan ook te zijn met haar vriend... dan is het toch aan haar om daar een einde aan te maken. Als ik het goed begrijp wonen ze niet samen , is het zoontje niet eens zeker van haar vriend... dus om praktische redenen moet ze niet bij die vriend blijven...
Iemand aanspreken op borderline is ook niet zo simpel volgens mij, omdat borderline een veelomvattende term is en niet echt heel duidelijk en specifiek omschreven kan worden: iemand die altijd net op de randjes van het toelaatbare zweeft?? Als ik het goed heb valt het onder "persoonlijkheidsstoornissen" al dan niet door trauma s uit het verleden maar waardoor zijzelf nu anderen kwetsen , mogelijks niet helemaal bewust maar waardoor de kans wel groot is dat als ze geen hulp zoeken om dat gedrag van hunzelf te leren kennen en begrijpen, vroeg of laat zwaar tegen de lamp gaan lopen, justitie, gedwongen opname , iemand die wraak zou kunnen nemen... Misschien kun je haar dat voorzichtig proberen duidelijk maken, zonder daarom al heel expliciet de diagnose 'borderline' zelf te stellen. Een eerste stap voor haar zou misschien kunnen zijn om een gesprek aan te vragen bij het cgg. Daar is het tarief ook volgens haar inkomen. Het kan zijn dat zij niet direct een afspraak kan krijgen, maar het is wel al een eerste stap zetten naar hulp. vroeg of laat krijg je er zeker een afspraak .
op dit moment...hout vasthouden gaat het sinds een viertal weken vrij goed met mijn dochter, gezien de maanden ervoor. De opnames en therapien hebben haar niet echt veel geholpen , vooral omdat ze het eerst wel wou, maar er uiteindelijk toch nooit echt voor ging... Momenteel heeft ze af en toe een gesprek met een psycholoog bij "de sleutel". de sleutel is voor mensen met drugsproblemen , maar vermits zij daar de laatste tijd ook enorm mee bezig was , was dit wel een goede stap, uit zichzelf gezet.. en het geluk dat het toeval wil dat het 'klikt' met deze persoon...ik maak me geen illusies maar geniet wel van deze rustigere periode
ik wil wel eens met je afspreken. Hein pragt mag je mijn e mail geven.
groetjes aan allen en veel sterkte
celine
2014-09-15 17:37:00
Voor degene met geconstateerde borderline en in therapie zijn of gaan,kan ik veel respect opbrengen, ook als zij de mensen waar zij mee omgaan hierover inlichten.
Maar de personen die, naar mijn idee willens en wetens, zo zie ik het want volgens mij weten ze donders goed dat ze dingen fout doen, die personen moet echt tegen andere en ook zichzelf in bescherming worden genomen. Als ik zie wat zij aanrichten, echt kwaad, ze drijven mensen tot kwaadheid, waardoor die mensen weer in de problemen komen. Eerlijk gezegd vind ik die borderliners en narcistische mensen de grootste egosten die er zijn. Sorry kan er even niks anders van maken.
Lb
(5378) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-17 07:14:00
Hai!

Dank je Celine! Heel lief! Ik maak de bundel met 7 andere schrijvers he, het is dus niet helemaal 'mijn boek'. Maar toch, ik vind het reuze spannend.

En LB. Voor een deel heb je gelijk hoor. Een BL die nog geheel met zichzelf in de knoop zit, vertoont idd super egoistisch gedrag. Er is simpelweg geen ruimte voor de ander. En idd, dit kan schade brengen. Wees dus wijs, en indien je vriend nog niet aan herstel toe is, maak je van hem los!

Hoe is het Lies? Jongen uit Brabant? Petra? Juffie? Fries? Ijsbeer? En alle anderen? Ben benieuwd hoe het met jullie is!

Liefs,

belinda
(5382) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-17 12:06:00
Hoi allen, even een kort bericht van mij weer. Mijn partner heeft na 3 weken radiostilte weer contact opgenomen. Ik ben gestopt met achter hem aanlopen, maar nu komt het iedere keer van hem. Hij geeft aan aan zichzelf te willen werken, echt van me te houden en met me een toekomst op te willen bouwen. Dit zijn dingen die ik uiteraard ook graag zou willen, maar ik ben zo bang dat hij het simpelweg gewoon niet kan. Tussen iets willen en iets kunnen zit zo'n wereld van verschil. Het helpt me ontzettend me niet meer zo verantwoordelijk te voelen en de verantwoordelijkheid daar te laten waar hij hoort (bij mijn partner) en mijn grnezen beter aan te geven. Hij blijkt inderdaad tot veel meer in staat dan hij zelf denkt. Nu gaat hij terug naar Nederland komen (voor zijn kinderen) ongeacht of het tussen ons gaat lukken of niet. Dit is vor mij belangrijk, niet dat hij dat ooit tegen me kan gaan gebruiken...
Ik heb eerst aangegven dat we niet samen moeten gaan wonen, maar twijfel hier nu erg aan. Qua huisvesting / kosten etc. is het voor hem zoveel gemakkelijker om bij mij in te wonen. En we kunnen hierover geode afspraken maken, ook qua huur die hij gaat betalen etc. Ik heb een groot huis, dus we kunnen gemakkelijk ieder een eigen verdieping hebben en kunnen zo dus ook afstand houden mocht dat nodig zijn. Uiteraard raad iedereen me af om hem in mijn huis toe te laten, maar ik zou toch ook graag jullie advies (zowel borderline als partners) hierover willen horen....
Liefs Divera
(5384) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-17 14:08:00
Hoi Lies,

Waarom is het moeilijk voor een borderliner om je partner los te laten? Jij schreef dat een tijdje terug.

Ik hoor het graag,
Groetjes,
Petra
(5386) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-17 18:42:00
Hebben jullie toevallig afgelopen dinsdag het programma "Opgelicht" gezien over die vrouw met haar exen? sneu wah..
(5387) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-17 22:22:00
Ja, ongelooflijk, zoveel,herkenning, uiteraard niet hetzelfde maar de reactie van die mevrouw en de manier van liegen enz. En zo zijn er heel veel mensen waar wijk geen weet van hebben. Ik vind dit toch echt een probleem in de maatschappij hoor.
(5389) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-17 22:59:00
Hoi Divera,

Als ik jou was zou ik het eerst een jaartje apart gaan wonen.

Ik ben echt super blij dat ik niet met mijn partnes in 1 huis hoef te leven
Zou gek worden van zijn spanningen en onrust... Nu heb ik er al last van, laat staan als we samen zouden leven. Ik moet heel goed op mezelf passen, dat ik me niet mee laat slepen, moet continu opnieuw grenzen aangeven, steeds weer die terugvallen, echt zwaar!

Liefs
Petra
(5390) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-18 00:50:00
lieve divera,
de mensen rondom jou, de mensen die jou het best kennen, ook de situatie met je vriend het best kennen , die om je geven, raden je af om zelf suggesties te doen om hem voor te stellen bij jou te komen inwonen, ok , een LAT relatie, living apart together... maar dan wel in hetzelfde gebouw, op maximaal in het beste geval op gehoorsafstand van jou.
.. ja , meisje, ik heb er mijn bedenkingen bij , tegelijk met de mensen die jou het best kennen en om jou bezorgd zijn. hij liet nu zelf van zich horen, al dan niet om zijn kinderen, als hij echt om je geeft kan hij wel meer dan dat en zoeken naar een plek, hoe eenvoudig ook om eigen onderdak te vinden , te financieren, te onderhouden. hoe vaak jullie bij elkaar zijn als het om echte liefde gaat, bepalen jullie achteraf uiteindelijk samen.. en wat de latere toekomst brengt zal daar veel van af hangen. Iemand domicilie geven in je eigen huis is niet zonder gevolgen als dingen al eens willen mislopen...financieel, zelfde domicilie geeft deurwaarders ook het recht om jouw en zijn bezittingen als gemeenschappelijk te beschouwen en in het slechtste geval aan te slagen . Ok , ik ga wellicht in jouw ogen uit van een doemscenario... en hopelijk hoeft het natuurlijk ook niet zo te lopen. maar een verwittigd man/vrouw is er twee waard!
met mijn ervaring nu, zou ik je toch aanraden om je vriend voor jou te laten vechten en dat bestaat er niet in hem direct jou onderdak aan te bieden!!! laat hem zijn eigen boontjes maar doppen, als hij echt om jou en om jou alleen komt, vindt hij wel oplossingen om dicht bij jou te zijn. wat er in de jaren nadien volgt wijst de toekomst wel uit
veel liefs
celine
(5391) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-18 13:58:00
Belinda, je vroeg hoe het met mij gaat... Niet echt goed.... Er gebeuren teveel dingen en steeds die terugvallen vind ik lastig. Hij is dan voor onbepaalde tijd weg, gaat roken en drinken, word grieperig, komt weer terug, ziet er dan slecht uit... En dit gebeurt iedere keer.... Mijn grens qua roken heeft hij bereikt... Wil hem niet meer zien totdat hij echt gestopt is.
(5393) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-19 12:00:00
dank voor jullie advies. Ik besef me dat het beter is niet samen te gaan wonen, maar hoe moeilijk is dit om bespreekbaar te maken. Het zal weer als een afwijzing voelen, hoe ik het ook vertelt. En tegen smeken en huilen kan ik niet goed tegen. Waar zit de grens tussen iemand zijn eigen verantwoordelijkheid laten nemen en iemand volledig laten vallen.... ik weet het even niet meer....
Liefs Divera
(5395) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-19 12:28:00
Lieve Divera,

Absoluut niet in je huis laten. Sorry, maar dat is mijn 'ongezoute mening'.
Veel sterkte lieve meid.

Belinda
(5396) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-21 13:27:00
Beste allemaal :-)

Even een berichtje uit het zonnige brabant :-) met mij gaat alles prima en ik ben nog steeds heerlijk aan het genieten van de zalige rust in huis en al mijn vrienden, veel leuke uitstapjes gemaakt en goede gesprekken gehad. Ik heb enorme emotionele klappen gehad in mijn Borderline relatie maar ben er sterker en veel wijzer uitgekomen.
Wat ik wel moet zeggen is dat ik tegelijk ook de mooiste tijd heb gehad met haar omdat er enorm veel heftige gevoelens bij kwamen kijken, voor even waren we elkaars soulmate en zijn we helemaal verdronken in elkaar tot de pijnlijke realiteit boven water kwam.
Ik ben blij dat ik nu, 1,5jaar later met een fijn gevoel kan terugkijken op onze relatie en vind ik het voor haar enorm rot hoe zij in het cirkel van idealisatie-devaluatie blijft zitten...maja, de oplossing om er iets aan te doen ligt bij haar...ik hoorde van vrienden dat ze er op dit moment erg slecht uitziet, weer enorm is afgevallen...dat komt mij erg bekend voor en dat wil zeggen dat ze na de heftige ups met haar jonge vriendje begonnen is aan de downs en een enorm zware tijd tegemoet gaat samen met hem...kan niet anders zeggen dan dat het me verdriet doet en dat het een vreselijke aandoening is die je niemand gunt.

Wat betreft divera: ik begrijp maar al te goed wat je bedoeld en heb legio keren in een vergelijkbare situatie gezeten....en eerlijk gezegd is er nooit een goed einde van wat je ook kiest, er is altijd verdriet maar je moet goed voor jezelf blijven zorgen en zorgen dat je emotioneel op de been blijft. Wat ik wel merk in je verhaal is dat je voor hem denkt (het zal weer als een afwijziging voelen). In mijn ogen voelt dit alsof je afstand aan het doen bent van je eigen ik en voor hem gaat leven.....dat zal niet werken en je gaat steeds meer op eierschalen lopen, spanningen nemen toe tot de bom barst....dit is zeker geen basis om direct samen te gaan wonen. Hij is hier totaal niet klaar voor en moet met zichzelf geconfronteerd worden..

Belinda geeft het ook terecht aan: ga zeker niet met hem samenwonen! Als je het nu al moeilijk vindt dan zal het enorm veel moeilijker worden als je samen gaat wonen en daarbij help je jezelf en hem niet....door grenzen te stellen confronteer je hem met zijn gedrag zodat hij er iets mee kan doen, het is niet aan jou om zijn problemen op te lossen.

Al met al zo makkelijk nu een advies te geven terwijl ik zelf niet meer emotioneel vast zit in een Borderline relatie....het is moeilijk, ontzettend moeilijk omdat ze zo kwetsbaar overkomen en je zo ontzettend van ze houdt....probeer jezelf niet te vergeten Divera en geef duidelijk je grenzen aan (zoals ik hoor vindt jij het zelf ook het beste om nog niet meteen samen te gaan wonen) en luister naar je gevoel en niet naar zijn eisen/verdriet Hij zal je keus moeten respecteren.

Wens je het allerbeste en ben goed voor jezelf

Jongen uit brabant
(5399) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-21 14:33:00
Divera,
Ik voel helemaal met je mee, hoe moeilijk is het idd iemand los te laten waar je erg veel van houd, maar waar niet mee is te leven. Ik ben hier al een paar weken mee bezig. Krijg goed bedoelde adviezen, en diep in mijn hart weet ik het ook wel. Maar voelen en doen zijn twee dingen he. Maar als je nu niet aan jezelf denkt, en dus ook aan hem, dan gaat het straks goed fout en kun je hem niet meer helpen, op wat voor manier dan ook.
Ik ben al goed bezig vind ik, stuur hem af en toe een mailtje, de ene keer krijg ik een rot antwoord en de andere keer wat minder. Ik laat hem weten hem nooit te laten vallen, maar stuur hem naar zelfstandigheid. Tuurlijk ben ik super verdrietig, maar wordt met de dag sterker. Alsjeblieft denk aan jullie beide en laat hem niet (voorlopig) niet in je huis.
Heel veel sterkte.
L.b.
(5400) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-23 12:59:00
Beste allen,

Bij mij is en sinds 2 jaar geconstateerd dat ik een lichte vorm heb van bordeline.
In het begin pfff had Ik het heel zwaar kon het niet geloven.
Heb behandelingen gehad en gaat zeker beter.
Af en toe heb ik nog veel last van boosheid ook naar mijn partner toe vind dit heel vervelend voor mijzelf maar ook voor hem Ik snap het heel goed dat het moeilijk is om met een bordeliner te leven. Ik moet het alleen nog accepteren dat ik het heb.
Wij gaan er samen aan werken ook ik ga er hard aan werken. We houden Veel van elkaar en begrijp heel goed dat het ingewikkeld kan zijn voor hem. Ik wil er zelf mee om kunnen gaan op tijd mijn rust pakken enz. dmv muziek luisteren rustgevende kom ik een heel eind Ik kan mijn hoofd en lichaam Tot rust brengen. Heb Veel voor mijn kiezen gehad in mijn leven en heb het kunnen verwerken. Sommige bordeliners denken ook vaak dat ze niets zijn dat ze geen partner in hun leven kunnen hebben. Ik ben hier niet mee eens. Je kunt best een partner hebben maar je moet zelf met bordeline mee om kunnen gaan voor jezelf. Ik weet van mezelf dat ik de kracht heb, heb ook goede momenten en als het minder wordt roep ik me terug en weet dat ik ontspanning nodig ben. Ga Een stukje lopen of iets anders. Ik kan heel goed met mijn partner praten dat is erg fijn.
(5402) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-24 08:16:00
He Liesje!

Waar ben je nou?
Hier heb ik even een aardige terugval. Diverse onprettige zaken in mijn leven stapelen zich even op, waardoor ik even enorm instabiel ben. Wat vreemd is dat toch h, dat we soms de hele wereld aan kunnen, en de andere keer ons zo labiel voelen als een deur. Nu ik therapie heb, lijkt het ook erger. Voorheen had ik nog een 'beschermlaagje', of koos ik voor drank, drugs of andere spannende zaken, maar daar zie ik echt niets meer in. Wat over blijft is een heel eng, leeg, bang gevoel. De gedachte aan zelfdoding houdt me dan eigenlijk op de been. Ik weet niet of je dat kent, maar gewoon de gedachte dat je daar de mogelijkheid toe hebt, geeft rust. Dat is bij mij altijd al wel zo geweest.
Maar goed, het zal de komende dagen wel weer beter worden. Wat niet helpt is dat mijn therapie misschien niet meer vergoed gaat worden zodat de organisatie het uit het pakket gaat schrappen. Ongelofelijk.... Maar goed; als ik mijn lieve kind kroel, zijn zachte huidje tegen die van mij voel, kan ik nog steeds enorm genieten. Dat is tenminste wat... Hoe ging jij om met de downs in het proces Lies?
En hoe is het met de anderen?

Lieve groet,

Belinda
(5403) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-24 10:20:00
Hey allemaal,

Ben even druk geweest met eigen problemen. Zoals ik al schreef heb ik zelf nog BL trekken en mijn partner heeft nog heel erg BL. Ik heb een heftige week gehad met hem. Hij had een enorme terugval en het zo beroemde valse gedrag kwam boven. Allemaal oude pijn, dat mag, dat moet eruit maar het doet mij pijn want ik kreeg uiteraard alle ellende over me heen inclusief woede, rotopmerkingen, drankmisbruik, weglopen etc.

Zie je, ik begrijp jullie allemaal heel goed. Zowel als dader (BL) en als partner. Ik heb mijn eigen emoties en moodswings en mijn leven aardig op orde maar als mijn partner zo terugvalt triggert hij mijn BL ook weer enorm. Een grote klerezooi hier dus en veel verdriet en onmacht. Ik kan hem niet helen maar kennelijk mezelf ook niet omdat ik dus ook weer enorm terugval nadat het jaren zo goed gaat. Met mijn verstand weet ik dat het beter voor mij is om alleen te leven maar ja liefde he...en ik was net als hij dus als iemand het zou moeten begrijpen ben ik het. En daarom doet het zo,n pijn als ik weet dat het beter kan worden en je partner valt terug in heftige BL buien en nergens meer in gelooft. Nou ja...paar dagen nu iets rustiger bij hem. BL begint af te zakken. Maar nu ik zelf nog want door zijn weglopen is mijn grootste angst weer getriggert namelijk verlaten worden. Het zit toch zoveel dieper dan ik dacht. Ik weet dat ik alleen kan leven...ik weet dat goed voor mezelf kan zorgen en geen partner nodig heb maar toch.....weer diepe paniek. Ik viel weer terug in onderdanig gedrag, smeken etc. Terwijl ik zo goed weet : grenzen stellen, waarheid zeggen, niet bang zijn en niet met me laten sollen. Na 1 heftige week heb ik me ook terug getrokken. Kon niet meer en zie daar....hij wint me weer terug en BL zakt bij hem af en nu nog bij hem weer diepe schaamte. Wat een klote ziekte is dit toch. Maar goed ik hou vol. Voor mezelf. Ik moet beter worden, niet terugvallen. Dus weer grenzen gesteld aan hem, mezelf ernstig toegesproken en nu rusten.

Hiermee geef ik gelijk antwoord op jouw vraag denk ik Petra. De verlatingsangst zit zo diep bij ons dat we wel alleen kunnen zijn maar het niet zo voelen. We willen zo graag dat iemand ons echt ziet, ons niet gek vind en van ons houd dat we die persoon niet willen verliezen en er alles echt alles aan doen om dat niet te verliezen. Tenminste als we echt gek zijn op iemand he! Als we een partner hebben waar we niet zo gek op zijn dan gaan we weg als tie rot doet. En dat doen we dan ook koud en meedogenloos. Hoe lief die ander dan ook is, als ze ons hart niet geraakt hebben en dan wordt het nooit wat. We hebben heel veel moeite om iemand in ons hart toe te laten (we worden overigens wel snel verliefd maar als ze ons hart niet raken dan is die verliefdheid met paar weken wel over en daarna gedragen we ons heel rot tegen die persoon of verlaten hem gelijk. Niet trots op maar helaas is het waar). Als we wel van iemand houden overigens lopen we ook weleens weg. Niet omdat we niet meer van die persoon houden maar omdat een relatie teveel pijn doet (angst voor verlating en afwijzing) of te moeilijk is. We willen ons veilig voelen en als partner een keer sacherijnig is, zien wij dat gelijk als afwijzing, worden bang, dat doet heel erg pijn en dan gaan we of voor je kruipen (ja echt zo erg is het) of we gaan even weg. Zo van laat maar, wordt toch niks, ik kan het niet enz. Maar wel met veel pijn.
Mijn partner ging daarom dus vorige week even weg. Hij zag dat hij mij veel verdriet deed, schaamde zich, voelde zich nog meer een looser als anders en ging weg omdat hij het niet meer kon aanzien en geloofde dat zijn leven en hij zelf nooit beter zou worden. Op zo,n moment geloven BL-ers ook absoluut niet dat een partner echt van ze houd. We houden niet van onszelf dus hoe kan een ander dan wel van een monster (zo zien we onszelf) wel houden.

Het is erg complex maar onthoud alsjeblieft allemaal : we willen zo niet zijn. Haten ons zelf erom. Het enige wat we willen is echte liefde maar het verrotte van BL is, dat als we die hebben gevonden, het toch niet geloven.

Iemand vroeg aan mij en Belinda (sorry weet even naam niet meer) of je iemand moet vertellen dat ze BL heeft. Vanuit mezelf en partner zeg ik : Nee. Hoe goed je het ook bedoeld en haar wilt helpen, ze zal je heftig aanvallen denk ik. Tegen mij moesten het ook niet zeggen. Ik voelde me al anders en dan hoor je ook nog dat je niet goed bent in je bovenkamer...

Een BL moet er denk ik zelf achter komen en dat doen ze pas als het leven echt niet meer gaat. Dan is er ook de wil om in therapie te gaan. Maar diep van binnen weet iedere BL dat hij mensen pijn doet met gedrag, anders is enz. We zijn alleen maar bezig met overleven. We weten het wel. Steun die persoon maar zoveel mogelijk, stel grenzen, vertel liefdevol hoe reacties ook anders kunnen, luister! das heel belangrijk. Kijk naar het verlaten, gekwetste kind onder die woede. Ze probeert wat te vertellen met haar gedrag.

Ik zal binnenkort even wat algemene dingen vertellen over BL gedrag. Welke emotie daar echt achter zit dan begrijpen jullie het misschien iets beter en ontstaat er begrip.

O ja, iemand schreef dat we egoistisch zijn. Ik begrijp dat we zo over komen en ergens is het ook zo. We willen overleven en onszelf beschermen en dat gaat wel vaak ten koste van een ander meer geloof me het gaat nog het meest ten koste van onszelf! Weer een verbroken relatie....nog meer minderwaardigheid, nog meer gevoel weer gefaald en niemand wil mij.
Ik praat het niet goed. Maar nogmaals : probeer achter het gedrag te kijken. Woede = angst.

Belinda, Top wijfie wat ben je goed bezig! harstikke fijn. Ik hoop niet dat mijn bericht je nu ontmoedigt heb dat ik net vertel dat ik een terugval heb. Hou vol hoor! Ach ja...1 stap vooruit, iedere dag weer.

Liefs allemaal, Lies
(5404) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-24 15:35:00
He Lies!

Lees net je bericht; direct dikke tranen natuurlijk. Wel heel fijn om je te horen! Jij had het dus ook even pittig. En ja, wat is die verlatingsangst sterk he! En wat komt het steeds weer onverwachts op! En wat is het subtiel ook; zo in je onbewuste, je handelt er soms nog zo naar. En dan de gevoelens die ermee gepaard gaan, niet normaal! Heb me vandaag echt huilend door de dag gesleept. En net kwam ik terug van de tandarts (waar ik ooit bijna werd weg gestuurd, omdat ik juist daar ooit een soort woedeaanval kreeg, en nu dit weer, die mensen zullen wel denken, haha!), en toen bedacht ik me ineens: Lin, dit gevoel is helemaal niet waar. Tenminste, het houdt geen verband met de situatie van het moment. Het is gewoon oude pijn. Er is niets om bang voor te zijn; kijk om je heen, je bent een volwassen vrouw met een goed verstand, er kan je niets meer gebeuren! Dat hielp wel, moet ik zeggen; je steeds weer beseffen dat het oude pijn is. Gek he, dat dat soms zo moeilijk is, maar het ligt zo opgeslagen in de spelonken van je geest.
En over een dag of 3, dan kan ik vast weer de wereld aan, voor een tijdje dan, haha!
Lieve Lies, jij ook veel sterkte. Gevoelig zullen we nu eenmaal altijd blijven, maar zoals ik altijd zeg; dat maakt het leven ook heel mooi en intens... Wie danst er tegenwoordig nou nog buiten in de regen? Nou ik iig, en jij ;)...

Dag allen, op naar beter!!!

liefs,

Belinda
(5405) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-25 08:58:00
Hey lieve Belinda,

Jouw en mijn bericht hebben elkaar gekruist denk ik. Lieve schat, ik had dat ook. Op het moment dat ik in therapie ging en de verdedigingsmuren omlaag gingen (drank, feesten, slapen etc) voelde ik me ook bang want terugdenken aan vroeger is vreselijk. Ik had bepaalde zaken zo diep weggestopt dat ik zelf was gaan denken dat het maar een nare droom was en niet echt gebeurd. Toen die gebeurtenissen naar boven kwamen dacht ik dat ik een hartaanval kreeg. Zo eng. en ja ik werd ook heel labiel. Van de sterke Lies was niets meer over. Maar toch gaf het mij ook een bepaalde rust. Gek is dat he. Ik moest en zou mezelf hervinden. Dat bleef ik mezelf voor houden en dat hielp. En ja ik heb o zo vaak gedacht ik stap uit het leven. En soms als alles mis gaat denk ik het nog wel eens. Maar ik weet nu ik ben sterk, kan alles aan op mijn manier en dan gaat het weer. Geloof in je eigen kracht en als je in een dip zit, zoek de stilte op. Hoe eng ook maar het helpt wel. stilte, rust, geen triggers. Je komt er wel schat, met vallen en opstaan.

liefs Lies
(5406) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-25 22:24:00
Hoi hoi, Na anderhalf jaar wil ik definitief stoppen met de relatie, ik kan het echt niet meer aan. Ik weet dat mijn partner Zielsveel van mij houdt, maar het lukt mij gewoon niet meer. Alle gebeurtenissen spoken door mijn hoofd, de hele dag door. Ik ben duidelijk niet sterk genoeg om te leven met een partner met borderline. Hij wilt samen in therapie, ik geloof hier niet in. Hem af en toe zien werkt voor mij ook niet, emotioneel trek ik dat niet. Het ene moment is het fantastisch en ben ik alles voor hem en het volgende moment besta ik niet meer. Reageert hij niet, wil niet afpreken, gaat ineens weg, enz... Afspraken maken is onmogelijk, mijn werktijden onthouden is onmogelijk... Kortom, veel onrust en stress voor mij. Whaaa, nu moet ik het hem gaan vertellen. Hoe kan ik dat het beste aanpakken? Ik hoor het graag. XxxPetra
(5409) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-26 09:18:00
Hoi allen,

Wat een mooie berichten en wat bijzonder om te lezen hoe iedereen aan zichzelf probeert te werken. Dat geeft mij weer hoop :-) Terugvallen horen bij het leven en zorgen er alleen maar voor dat je sterker wordt :-)
Hier heb ik mijn partner vertelt dat als hij terug naar nederland komt, hij niet bij me in kan wonen (voorlopig). Zoals verwacht n groot drama. Ik hou niet van hem, het is uit, ik laat hem vallen en alle borderlinegedragingen die daarbij horen. Daarnaast wil hij nog steeds graag naar Nederland komen, en verwacht mijn hulp daarbij (ticket regelen, kamer voor hem regelen). Hij is ontzettend bang (in paniek) om alleen te moeten reizen, en wil dat ik met hem meevlieg. Meerdere disscusies hierover gehad, omdat ik mijn grens aangeef (en hij dit ook niet van mij gewend is).
Een vraag waar ik nu tegenaanloop is de volgende. Wordt ik nu gebruikt door mijn partner en houd hij niet echt van me, of houdt hij wel van me en is dit zijn botrderlinegedrag?!? Hij heeft gezegd, ik kom naar Nederland, wil alleen je hulp tot ik een betere partner vind (lees iemand die wel alles doet wat hij verlangt..). Dit klinkt als ik word gebruikt (gezien zijn mate van borderline op dit moment zou dat best kunnen) in zijn poging tot overleven. Maar dit zou ook gewoon zijn borderline gedrag kunnen zijn. Hij is gekwetst, dus hij kwetst mij terug. Daarnaast zoekt hij wel contact, kwest me, manipuleerd me, denkt dat ik hem in de steek laat en als hij niet van me houdt zou hij toch ook niet zo extreem reageren? Of zie ik dat nu verkeerd? Wederom weet ik het niet. Hetgeeft wel rust dat we niet samen gaan wonen....
Liefs Divera
(5411) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-26 14:55:00
Lieve Divera,

Deze man is erg respectloos, heb er bijna geen woorden voor. Hij is volwassen en kan zijn zaakjes prima zelf regelen! Zeker als hij zegt dat hij denkt aan een ander. Dit kan echt niet!
Ik zou werkelijk helemaal niets doen voor zo'n kerel!
(5417) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-27 02:57:00
Iemand met Borderline is vaak al jaren bezig met het bewerken van zijn of haar partner. Het liegen, bedriegen en manipuleren gaat dus al lange tijd aan de gang. Eigenlijk zou je kunnen stellen dat de partner al helemaal in het web van de Borderliner vastzit. Alsof de partner door deze persoon gedrogeerd is. BL-ers zijn meesters in het paaien/verwennen van hun partner, dus de partner raakt hier zeer gehecht aan. Ondertussen zijn ze ook slachtoffer van de gedragingen van hun geliefde. Nu vraag ik mij het volgende af: Hoe zou je het "slachtoffer" kunnen helpen inzien dat hij/zij samenleeft met een BL-er? Hoe haal je die plaat voor hun hoofd weg?
(5418) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-27 16:36:00
Hoi Divera,

Mijn mond viel open toen ik je berichtje las.....
Quote: "ik kom naar Nederland, wil alleen je hulp tot ik een betere partner vind".....

Tsja wat moet ik zeggen....vrij simpel eigenlijk: dumpen en nooit meer wat zeggen!

Maar natuurlijk is dat een kort antwoord en niet alles wat ik wil zeggen. Die kerel zal me een zorg zijn, die heeft er misschien nogwel meer aan de haak geslagen....let wel: hij wil je zelfs zijn ticket laten regelen dus gebruikt je financieel als je pech hebt!! (Met een beetje pech stort je zo het geld op zijn rekening zoals misschien ook andere....)
Ik maak me eerder zorgen om jou Divera...wat trekt je in hemelsnaam in zo'n kerel en waar is je eigenwaarde? Ik zou een paar gesprekken regelen bij een maatschappelijk werker (gratis) of psycholoog om erachter te komen wat er met je eigenwaarde aan de hand is en waarom je jezelf volledig wegcijfert. Er zijn zo ontzettend veel leuke kerels die maar al te graag naar je toekomen zonder dat je een ticket en huis ter beschikking hoeft te stellen!!

Wat ik in de tijd van mijn Borderline relatie vaak deed was mezelf verplaatsen in haar en dan herhalen in mezelf wat zij tegen mij zei...vaak voel je dan wel of iets realistisch is of niet, luister dan gewoon naar je eigen gevoel.
Als je jezelf voorstelt dat jij een man treft en dat jij eist dat hij een ticket koopt en onderdak voor je regelt....zou jij dat doen?... Je weet het antwoord vastwel. Als je echt om iemand geeft en zelfs van iemand houdt dan wil je de wereld bewegen om je liefste te zien...

Ik hoop dat je je grenzen kan blijven stellen en je geluk kan vinden zonder dat je hiervoor een relatie met zo'n man aangaat.

Wij zijn er allemaal voor je als je een luisterend oor nodig hebt of advies en hopelijk wordt je leven dan heel wat beter als met zo'n man....

Liefs,

Jongen uit Brabant
(5419) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-27 18:55:00
Hoi Divera,
Ben je geen goeie partner? En dan moet je hem helpen totdat ie een betere partner vindt ???? Moet niet gekker worden, toch?
Let goed op jezelf en hou het gezond.
Johnny
(5420) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-28 21:08:00
Hallo allemaal, Het is alweer een tijdje geleden dat vinkennest hier een een bericht heeft geplaatst. Het nu ongeveer 2 maanden geleden dat mijn relatie met mijn boef over is. Helemaal niets meer van gehoord... Ze zou weer bij haar vader gaan wonen echter is ze daar zelden volgens haar vader die ik een maand geleden onder het het genot van een biertje uitvoerig had gesproken.. Intussen weer veel gelezen en meer te weten te komen. Boef zit hoogstwaarschijnlijk bij haar ex omdat ze geen eigen woning heeft en ik weet dat het daar behelpen is. Ex woont daar samen met een vriend ofzo....Vaag... Ik weet dat ik haar niet meer kan helpen maar zou zo graag willen weten hoe het "boef" vergaat. Haar vader maakt zich ook zorgen. Tuurlijk zou ik haar nog steeds terugwillen maar ja weet ook wat ik mij dan weer op mijn hals haal. Ik voel gewoon dat ik zielsveel van die dame hou. Amerikaanse sites hebben het vooral over "no contact rule" Vooral bedoeld als zelfbescherming van de partner.. Ik moet wel kwijt dat veel amerikaanse sites daar welop geent zijn..Als boef terug komt (het zogenaamde hooveren) betekend dat de cyclus weer opnieuw begint Daar heb ik natuurlijk geen zin maar aan de andere kant denk ik er wel beter mee om te kunnen gaan...Pfffff mijn gevoelens... Wat zal het met haar doen als ik een berichtje zou sturen van hoe gaat het? Wat is wijsheid? Zijn er mensen die mij een advies kunnen geven of mensen die zelf aan borderline lijden of hebben geleden? groet, Vinkennest
(5421) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-29 08:12:00
Inmiddels hebben we besloten om uit elkaar te gaan. Hij was het er ook wel over eens. Maar nu het volgende probleem, de wederszijdse liefde en aantrekkingskracht is nog steeds enorm. Ik mis hem nu weer! 😢😢😢😢 en zo gaat het nu al ander half jaar! Ik heb dit werkelijk nog nooit meegemaakt. Normaal was ik na zoveel nare gebeurtenissen dan echt klaar met iemand, maar hem vergeef ik dan toch weer.. Kan dan na een tijdje weer aan de fijne momenten denken. Whaaaaaa. Wat moet ik doen....???

Groetjes,
Petra
(5423) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-29 08:51:00
Hoi Petra,
Goed dat je de stap durft te nemen om het definitief uit te maken. Mijn advies zou zijn wees zo duidelijk mogelijk. Sta er voor 100% achter, als je twijfel dan zal je partner dat merken en alles doen om je alsnog voor hem te winnen. Ik zelf ben dan niet in staat weerstand te bieden (ook omdat ik er niet voor 100% achter kan staan en nog zoveel liefde voel). Dus duidelijk zijn, niet twijfelen en elk contact verbreken is denk ik de enige manier om het echt definitief uit te maken. Heel veel sterkte en wees niet te streng voor jezelf als het je niet in n keer lukt.
Liefs Divera
(5424) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-29 09:14:00
Hoi allen,

Dank voor jullie lieve woorden! Het helpt wel als ik van anderen lees en hoor wat 'normaal' gevonden wordt en wat niet normaal. Sinds enkele maanden heb ik al hulp van een psychotherapeute, omdat ik me heel goed besef dat ik net zo goed een aandeel heb in deze relatie (en 100% aandeel heb in mijn eigen deel). Wat ik tot nu toe heb geleerd is dat ik niet zozeer een "plaat" voor mijn hoofd heb ;-). Alhoewel dat wel gemakkelijk zou zijn, die kan je gewoon weghalen. Ook is mijn eigenwaarde goed, ik ben trost op wie ik ben en wat ik doe en bereikt hebt. Alhoewel een stukje onzekerheid er ook is, maar ik denk dat ieder mens daar wel last van heeft. Ik weet met mijn verstand heel goed wat wel en niet klopt en dat dit niet gezond is. Nee, naast veel liefde die ik voor deze man voel, zit er nog een heel ander, dieperliggend proces onder (wat ik nooit heb kunnen en willen zien). En daar kom ik nu zelf ook beetje bij beetje achter. Wat ik jaren weg heb gestopt en nooit heb kunnen zien, is dat ik in een gezin ben opgegroeid waar psychopathologie heel normaal was en is. Dat emotionele manupulatie altijd is toegepast. Dat ik nooit nee heb kunnen zeggen en mijn grenzen aan heb kunnen geven. Het is voor mij zo normaal geworden dat ik niet eens besefte dat het niet zo hoort te zijn. Daarnaast heeft het me niet belemmert in mijn leven (naast mijn relaties dan) en ervoor gezorgd dat ik super veel bereikt hebt! Het voelt zo vertrouwt om dat patroon uit je jeugd weer te herhalen (onbewust uiteraard, ik had echt niet door dat dat ook maakte dat ik bij deze partner bleef / blijf!!). Wat ik nu leer is inzien wat er gebeurd en grenzen aangeven. Voor mij kan dat niet in n keer, het feit dat ik mijn partner niet bij me in laat wonen is al heel wat. En dat ik daar aanvast hou, ondanks alle manipulatie.
De andere kant; is dat ik alles voor mijn partner heb gedaan (= is dus ook mijn fout geweest). Hij is gewend van me dat ik alles doe, onvoorwaardelijk er voor hem ben (ook in financieel opzicht). Nu doe ik dat ineens niet meer. Ja borderline of geen borderline, dat voelt dan alsof ik niet van hem hou en dan is zijn reactie extreem. En ik weet dat zijn reactie buitenproportioneel is. Ik blijf aan mezelf werken en mijn eigen geluk zoeken. De tijd zal uitwijzen of mijn partner daar mee om kan gaan of niet.
Nogmaals dank voor jullie lieve woorden!
(5425) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-30 19:23:00
Hoi allen en ook beetje bericht aan Vinkennest,
Je weet dat je moet stoppen met je relatie met de borderline, en ja de gevoelens die je voor die persoon hebt, eigenlijk is het te gek voor woorden, je weet dat het een persoon is die niet goed voor je is, niet beter kan worden en je altijd zal kwetsen, zou het voor ons een soort uitdaging zijn? Ik begrijp mezelf ook niet, mijn vriend die dus al twee maanden boos is op mij, er lekker op los date en op internet de dames het hoofd op hol brengt, hij zegt het vertrouwen in mij kwijt te zijn, om je rot te lachen, het vertrouwen in mij, hij is degene die al anderhalf jaar mijn vertrouwen beschaamd.
Ook is het moeilijk hem echt los te laten, wetend dat hij het niet alleen kan, aan de andere kant ben ik pislink, dat ik me zo heb laten beetnemen. Het voelt een beetje hem een schop onder zijn kont te geven, aan de andere kant antwoord hij wel steeds op mijn mails, maar niet op de vragen die hem te moeilijk zijn.
Het erge van alles is dat de partners of ex partners van de borderliners bijna ook hulp nodig hebben, ik persoonlijk heb moeten ervaren dat niet alle mensen goede bedoelingen hebben. Of ze nu psychisch niet in orde zijn of niet, ze zullen toch een beetje fatsoen hebben???
Maar ik heb ondertussen de stelling genomen het is een volwassen man , heeft zijn eigen keuzes gemaakt, ziek of niet hij zal zelf de gevolgen moeten dragen, ik hoop alleen dat jij daten keer zal inzien.
Voorlopig heeft hij zijn twee kinderen ook vreselijk verdriet gedaan, maar dat ziet meneer niet zo, althans dat laat hij zo merken.
Als je alles zo hier leest zou je bijna denken dat het criminelen zijn.
Gelukkig zijn er hier voldoende mensen die met hun goede bedoelde adviezen een steun kunnen zijn. En dat is erg belangrijk, ik heb een paar jaar geleden mijn man verloren op jonge leeftijd en heb op een forum, speciaal daar voor bedoeld ook een hoop steun gehaald, net zoals ik nu hier steun haal.
Veel sterke voor iedereen die het nodig heeft.
L.b.
(5426) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-09-30 20:57:00
Je negen "definities" kloppen niet niet helemaal hoor, je doet de DSM IV (of als je wilt V) wel geweld aan met je "vrije" vertaling.
(5427) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-01 09:23:00
Hoi Divera,

Waarschijnlijk hebben wij overeenkomsten! Ik heb vroeger ook niet geleerd om grenzen aan te geven. Om mij heen was vaak veel onrust en ik trok mij terug, ging gewoon lekker spelen met vriendjes en vriendinnetjes. Maar natuurlijk had ik er wel last van! Nu doe ik een beetje hetzelfde. Kies ook altijd moeilijke partners uit...

Groetjes petra
(5428) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-01 16:03:00
Heel goed Petra! Maar alsjeblieft wel blijven volhouden. Loslaten die man en genieten van andere mensen en dingen die je gelukkig maken. Het is geen gemakkelijke opgave, maar probeer alle contacten met hem te vermijden, anders zit je zo weer in zijn web. Hem niet zien en niet horen, maakt het voor jouw verwerking stukken eenvoudiger, zeker weten. Dat men beweert dat jij ook je aandeel hebt, is duidelijk, maar zo zit je nu eenmaal in elkaar. Lief, zorgzaam en behulpzaam. Zelf ben ik ook een magneet voor borderliners, maar door schade en schande wordt men wijs. Echter, er is maar n ziek, en dat ben jij niet. Sterkte (Y)
(5430) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-01 19:27:00
Hai Vinkennest,

Even Belinda hier, speciaal voor jou. Ook omdat ik het zo leuk / lief van je vindt dat je je ex 'boef' noemt. Want boefjes, dat zijn we ja :)... Maar hoe goed en leuk het ook klinkt, als boef nog niet met haarzelf aan de slag is gegaan, en jij wilt niet weer in de BL-dans worden meegezogen (las net ook dat het hooveren heet, dat ken ik nog niet), dan is er maar 1 advies, en dat is= geen contact. Voor jou, en waarschijnlijk ook voor boef, beter...
Heel veel sterkte, en bedenk dat de periode van 'contact willen zoeken', vanzelf voorbij gaat, hoe kort of lang het ook duurt...
Mocht je wel weer contact zoeken, zet je dan weer schrap voor 'de dans', met daaraan gekoppeld vreugde, maar ook weer pijn...

Veel liefs,

Belinda
(5431) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-01 19:30:00
Tja Petra, jij kiest moeilijke partners uit? Is het misschien niet zo dat juist zij jou uitkiezen? Jij bent immers degene die kwetsbaar is, door "te open" te zijn, oftewel geen grenzen aangeeft. Overigens niets mis mee, maar dat maakt je wel een makkelijk slachtoffer. Ik heb de ervaring dat Borderliners heel erg egostisch cq egocentrisch zijn, alles draait om hen.
Tegen Lb zou ik dan ook willen zeggen: Denk aan jezelf, enkel dan word je gelukkig.
(5432) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-04 09:54:00
dag allemaal,

Toch wel iets om te delen denk ik.
Mijn ex gaat in therapie, en heel voorzichtig is er contact, weet eigenlijk niet wat ik ermee moet. Elkaar een keer gezien, heel heftig, overload aan emotie,s.
Soms denk ik, had ik je maar nooit gekend, het beste en het slechtste wat me ooit is overkomen.

cheche
(5435) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-06 08:31:00
Hai Cheche,

Jee, wat een overwinning! Ik snap dat het je wat in de war maakt ook. Jouw uitspraak: het beste en slechtste wat me ooit is overkomen, is heel treffend. Ik denk dat iedere (ex)partner van een BL dit zo wel ongeveer ervaart. Ik moet zeggen dat ik door mijn therapie niet direct leuker werd... Pas dus goed op jezelf!
Heel veel sterkte. Blijf dit soort berichten mooi vinden!!! :)...

Liefs, Belinda
(5440) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-06 13:39:00
Mensen,

Ik vind dat het hoog tijd wordt dat bepaalde mensen op dit forum een ECHT einde maken aan hun relatie. Lees jullie reacties van de afgelopen maanden eens opnieuw, zien jullie geen patroon? Van "Dag mensen, alles gaat weer reuzefijn met mij en mijn partner" naar "Mijn partner doet weer zo rot tegen mij en ik denk eraan om de relatie definitief te beindigen", elke keer opnieuw hetzelfde liedje. Maak er nou es cht een einde aan!

Klinkt deze beslissing te drastisch, en kunnen jullie dit (nog) niet over jullie hart krijgen? Geen probleem. Probeer het dan in kleine stapjes.

Tijdens de eerste stap zou je moeten voor jezelf een lijst opmaken van allerlei zaken die je nog tegen je partner wil zeggen voordat je definitief afscheid neemt. Dit kan gaan van excuses, tot toekomstplannen die je met deze partner wilde hebben, noem maar op. Het is belangrijk dat je hier goed over nadenkt, want het is de bedoeling dat je de gedachte 'dit had ik nog altijd willen zeggen aan hem/haar' uit je gedachten verbant. Deze stap zal ervoor zorgen dat de neiging om terug te 'kruipen' naar je ex-partner drastisch afneemt.

Daarna volgt een tweede stap. In deze stap neem je contact op met je partner en zeg je hem/haar wat wil vertellen. Dan volgt het moment dat je stap 1 in actie zet. Je vertelt aan je partner alles wat je ooit nog wou zeggen aan hem/haar. Het maakt hierbij niet uit of er gehoor komt op je bericht, het is jij die er een punt wil achter zetten en nog een laatste bericht wil nalaten.

Stap 3 : Sluit je 'monoloog' af en zeg hem/haar dat je alle contact met hem/haar wil verbreken, en dat je zonet alles gezegd hebt wat je ooit nog wilde zeggen. Neem dan afscheid en wens hem/haar geluk in de toekomst. Reageer niet zozeer op reacties van de andere kant. Indien er vragen komen, antwoord er op, maar reageer absoluut niet op bedreigingen of beledigingen. Zorg ervoor dat het voor jezelf en je partner duidelijk wordt dat dit een definitief afscheid is.

Stap 4 : Geef jezelf minstens 90 dagen waar je jezelf de tijd geeft om alles te verwerken. Dit moeten 90 dagen zijn waarop een strikte 'No Contact' regel geldt. In deze periode scheuren we ons volledig los van de ex-partner. Dit houdt niet alleen in dat jullie geen contact mogen hebben met je partner, maar dit houdt ook in dat jullie niks, maar ook niks mogen weten hoe het met jullie ex partner gaat. Geen gecontroleer op facebook, geen vragen stellen aan gemeenschappelijke vrienden hoe het met hem/haar gaat. Niks! Helemaal niks! Je ex-partner moet je echt gaan zien als 'lucht', iemand die niet meer bestaat!

Maak na 90 dagen STRIKTE No Contact eventueel een evaluatie op, en onderzoek of je echt wel nog terug wil naar het leven die je vroeger met je partner had.

Maak 'ns van jullie hart een steen! Leef!

Groetjes,

R ;)
(5443) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-07 08:56:00
Kan men op latere leefdtijd, ben 36j borderline vaststellen?
(5444) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-07 13:44:00
Haha, het bericht van definitief! Voor mij echt super moeilijk om mij daar aan te houden! Mijn beperking dus! Ben mij er ook van bewust! Ook aan mij mankeert er iets, wat weet ik niet, maar apart is het wel! Naar mijn kinderen en ouders toe vind ik het ook lastig om mijn grenzen aan te geven, ik ben ermee bezig en mij er nu pas van bewust... Ben 40 jaar! 😊😳
(5446) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-07 16:37:00
Waar is IJSBEER gebleven? Al bijna twee maanden niets van hem gehoord....
(5447) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-07 21:47:00
Hai R,

Ik vind het een beetje harteloos klinken allemaal, maar denk wel dat het kan werken, zo eerlijk ben ik dan ook wel weer! :)...
En soms moeten dingen idd gewoon stoppen, of je wilt of niet. Ook voor een BL kan het fijn zijn als de partner 'deze grens' stelt, zeker als de BL-er al wat verder is.
Indien dit niet het geval is, kan jouw aanpak ook een goede aanloop zijn naar zelfverwonding of zelfs erger... Mocht je partner heel kwetsbaar zijn, en je hebt de mogelijkheid, informeer dan familie of andere steunpilaren in zijn of haar omgeving dat je dit gaat doen...

Liefs,

Belinda
(5449) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-09 14:20:00
OK, hier wordt ik stil van.. Ik ben samen met mijn man nu 20j. Al enkele keer ging ik er een punt achter zetten wanneer hij weer eens verwijten naar men kop smeet, geen moeite deed om te gaan werken. Controleerde constant mijn GSM, als ik shmink aandoening vraagt hij waarom ik dat doe, als ik ga werken en een paar minuutjes later thuis kom aiai. De ene moment is hij super lief, verzorgd hij mijn voetjes met de nodige voetmassage erbij, de ander emoment ben ik een bitch en de oorzaak van zijn miserie. Nu onze zoon oud genoeg is en gaat werken gaat hijzelf niet meer werken want de zoon moet maar mee de rekeningen betalen. "Moet ik de verwarming stiller zetten zoon?, anee want jij betaald toch de rekeningen hahahha " is 1 van de uitlatingen van afgelopen week. Mijn zoon is er kapot van en wil na mijn docjte liefst zo snel mogelijk thuis weg. Hij zegt mama ga aub weg zie je niet dat hij je gewoon gebruikt?. Ok weet het al jaren maar telkens ik de stap zette, ooit heb ik 200eu betaald aan de notaris om met wederzijdse toestemming te scheiden. En hij ziet dat het menens is komt hij weer heel lief kopjes geven. Nu ben ik het weer eens beu, hij leeft snachts heel de nacht gamen en skypen. Ik ben zelf opgebrandt en moet mijn droomhuis opgeven als ik van hem weg ga. Hij weet dat hij me vreselijk pijn doet als ik uit het huis moet verhuizen. Met een Emile tot achter zijn oren zegt hij, koop mij uit he. De liefde die ik voor hem altijd heb gevoeld is omgeslagen naar haat. Ik ben verpleegkundige en weet meestal hoe ik kan relativeren maar wil er nu echt komaf mee maken maar wat ik heb opgebouwd die jaren, eigen huis enz, kan ik zo moeilijk loslaten. Nu hij weet dat ik van hem wil scheiden loopt hij hier rondt maar smijt af en toe nog eens verwijt. Vertrekken doet hij niet omdat zij ma hem in de oren heeft gefluisterd dat hij niet mag vertrekken. Ik ga morgen naar de nortaris alles op papier zetten. Hij beseft niet dat als ik mijn huis moet verlaten hij me definitief zal kwijt zijn
(5452) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-10 09:35:00
ik mis je ook ijsbeer... hoop dat alles goed met je gaat!
liefs
celine
(5453) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-12 13:25:00
Dag Belinda , en iedereen,

Ja wat een doorbraak, ze heeft zich "teruggevochten". Ik had alle banden verbroken voor zover dat kon. Respect voor haar daarvoor.
Toch vind ik het erg lastig hoe er mee te dealen, er weer in te investeren, eigenlijk heb ik al te veel gegeven.
Ik heb haar gezegd dat ik open sta, maar tegelijkertijd het ook los laat, de bal ligt bij haar.
Bij een relatie hoort toch ook dat je je kwetsbaar kunt opstellen, eerlijk kunt zijn.
Dat verwacht ik van haar , boven alles, geen intriges, achterdocht, dubbelzinnige uitspraken, dubbele agenda,s.

Hoe werkt houden van bij iemand die BL heeft/is?, paradoxe chaos,
Ik zal haar proberen te steunen, maar niet ten kostte van mijzelf.

We gaan het zien en meemaken, pfff

cheche
(5457) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-12 20:53:00
Hai,

Ja, IJsbeer, ik ook! Hoop je snel te horen!

Tja, hoe werkt houden van bij een BL. Ik vraag het mij zelf ook regelmatig af, ook omdat ik natuurlijk zoveel raar gedrag bij mijzelf heb gezien dat niets meer met 'houden van ' te maken heeft. Ik denk dat ik bij mijzelf grofweg twee dingen zie. Als ik in mijn 'goede modus' ben, kan ik echt van iemand houden; dus genieten van de ander zoals hij of zij is, en me verbonden voelen, etc. (Kan iemand mij trouwens vertellen wat de definitie van 'houden van' is, merk dat ik dat best moeilijk vind). Ik zeg tegen iemand dat ik van hem of haar houd als ik een stroom energie in me voel die ik bestempel als liefde. Dat ik naar de ander kijk, blij word en denk; ik houd echt van jou, gewoon helemaal zoals je als je bent met al je mooie dingen, kwetsbaarheden en rariteiten. Dus volgens mij is dat mijn houden van. Mij echt hechten aan mensen, vind ik tot op de dag van vandaag moeilijk. Ik sta altijd klaar om te vertrekken. Het is pas sinds een week of twee dat ik soms iets ga ervaren als; me veilig voelen in mijn leven, achteruit durven hangen, me verbinden aan mijn leven. Dat is echt nieuw, en ook eng, want dan kan ik dus worden gekwetst als 'weer' blijkt dat alles zo maar kan stoppen.

Dan is er nog een andere kant, die ik kan hebben bij mensen van wie ik houd; een manipulatieve, boze, rare, enge kant. Eentje die echt hoort bij 'overleven in mijn onveilige modus'. Het is de kant die dingen kapot kan maken, en mensen pijn kan doen. Die de macht en de controle wil houden, die onbetrouwbaar en wraakzuchtig is, en die klaar staat om te vernietigen, indien nodig. En die kant komt dus ook alleen tot uiting bij mensen waarvan ik houd. Maar dat is niet mijn houden van, maar mijn beschermingsmechanisme, en heeft echt niets met liefde te maken, maar met een denkbeeldige manier van zelfbehoud. Het is verschrikkelijk, eigenlijk....

Cheche, jij zal ook weer met beide worden geconfronteerd. Het feit dat ze in therapie gaat is echt heel goed. Ik ken haar leeftijd niet, maar als ze naar de 40 gaat, heb je ook meer kans op succes. Maar pas goed op. De krachten die haar lelijke kant aansturen zijn zo sterk, die kan ze zelf soms niet de baas. Ik weet er echt alles van....

Sterkte iig, pas op jezelf,

Liefs,

Belinda
(5458) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-13 20:01:00
Dat vraag ik me dikwijls ook af. Kunnen sommige mensen met borderline berhaubt wel van iemand houden? Als je niet van jezelf houdt, hou je ook niet van anderen. De relatie met mijn ex duurde 2,5 jaar. Ze had behoefte aan een nieuwe verliefdheid om haar ontstane gevoel van leegte te onderdrukken en heeft mij weggejaagd door vreemd te gaan. Houden van, gaat volgens mij iets verder dan "verliefdheid" en heeft ook te maken met empathie, vertrouwen en respect naar elkaar. Zelfs verdriet delen hoort daar bij. Johnny
(5460) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-14 09:57:00
dag allemaal,

Jullie hebben mij tijdje niet gehoord, maar ik lees nog dagelijks mee met heel veel herkenning uiteraard :( Ik ben ondertussen 8maand alleen met een tussenpauze van 3 weken in juli, toen mijn ex vriend nog eventjes terug was..

8maand alleen maar nog helemaal niet los van hem :( ik vecht er elke dag tegen en herken dan ook al jullie situaties want ik heb ze ook allemaal doorworsteld en nog.. BL is echt een heftige ziekte die niet enkel zwaar dragen is voor diegene die het heeft, maar ook heel zwaar is voor de mensen die ermee moeten samenleven, voor de mensen van wie ze houden..

Ik ben nog nooit zo bemind geweest door iemand, ik heb nog nooit zo veel pijn gehad door iemand.. onze relatie van 3j was een rollercoaster van emoties, van aantrekken en afstoten, van begeren en negeren.. tot je uiteindelijk radeloos de handdoek in de ring moet gooien uit zelfbehoud.. hoe graag ik mijn ex vriend ook zie en nog..

Ik heb ondertussen veel gelezen over BL en was bereid hem te helpen bij alles, hem te begrijpen en niet meer in te gaan tegen hem, zoals ik vroeger deed of eisen te stellen waaraan hij eigenlijk niet kan voldoen.. toen hij terug even bij me inwoonde in juli, zei hij je bent veel veranderd, in positieve zin.. maar zelfs dat beangstigde hem.. want deze keer zou het wel eens kunnen lukken, ik ging in alles mee .. dat maakte hem dan net weer angstig, want we waren ondertussen al zo veel keer uit elkaar geweest en weer samen, dat deze keer het mss wel eens definitief kon zijn en dat kan hij niet meer vertrouwen.. na 2w stond zijn valies al weer vertrekkensklaar, met alle nodige angsten voor mij dan en na de 3e week is hij terug vertrokken.. uiteraard niet om alleen te gaan wonen, want dat kan hij emotioneel en financieel niet, maar naar zijn vriendin in Duitsland, waar hij al 2maand gewoond had.. ver weg van alles en iedereen, zelfs van zijn 2 kinderen, maar daar denkt hij 'vlekkeloos' te kunnen herstarten..

Het ligt nog steeds aan mij, ik ben nog steeds de schuldige van alles, ik kon hem niet graag genoeg zien, ik was TE sociaal.. en hij.. hij is altijd slachtoffer.. zijn behandeling is hij ondertussen ook gestopt, heeft maar 2weken geduurd, was TE confronterend..

Gewoon de vrouw vervangen waar alles aan ligt, en niks gebeurd.. en zo gaat hij verder.. al 1maand nu dat ik niks meer hoor..

Ik mis hem en zijn kinderen nog elke dag, desondanks alle pijn is hij het mooiste wat mij ooit is overkomen en de meeste pijn heb ik dat hij mij niet kon vertrouwen.. we hadden alles samen.. maar het leek TE perfect.. en dan 'moeten' ze vlug weg.. vluchten.. opnieuw en opnieuw..

Belinda.. hoedje af hoe jij alles aanpakt.. ik heb gezien hoe moeilijk en hoe hard het is.. mijn respect!!!
Juffie x
(5464) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-14 15:42:00
Dag, laat ik me voorstellen als Autumlove, 44 jaar uit t midden van het land heb eigenlijk voor het laatst eind vorig jaar veelvuldig de site bezocht en veel gelezen. Ik heb een relatie gehad met mogelijke BS, dit gezien ik moeilijk vind om als niet expert, ook al heb ik ooit psychologie gestudeerd, daar een oordeel over te vellen.

Zag de reactie van R over het stoppen van de relatie. Kan uit ervaring vertellen dat dat voor mij absoluut niet makkelijk was/is.

Ik heb mijn toenmalige vriendin op n trip in t koude hoge noorden ontmoet. Zij was bezig met een project, ik samen met n vriend n wknd weg. Ja en onder t genot van n wijntje in de blue lagoon, kerstdiner, ja in t noorden beginnen ze daar in november al mee, en zoektocht naar t noorderlicht ben ik letterlijk voor haar gevallen.

Wat volgde was n rollercoaster, zoals vele hebben beschreven, veel ups en downs, aantrekken en afstoten, 9 x verbrak ze de relatie, via app, mail, telefoon, brief, en face to face, wilde ze me nooit meer zien. In het begin 'lijmde' ik eea, schreef haar brieven aan haar en poogde het contact te herstellen. De laatste 4 keer nam zij contact op, op erg verschillende manieren.

Ook ik heb op n moment, vlak voor de kerst vorig jaar, besloten het contact te verbreken. Was enorme pijnlijke ervaring, werd voor leugenaar uitgemaakt, veel oud zeer passeerde de revue etc. Erg pijnlijke ervaring.

Heb het tot eind april "volgehouden", ze belde me en condoleerde me met t overlijden van mijn vader. We hebben lang gesproken en ze vertelde me dat vrij kort daarvoor haar moeder was overleden. Ze wilde me enkel helpen met het afscheid van mijn vader wat ik organiseerde. Op het afscheid van mijn vader is ze niet geweest, gezien ze zelf niet lekker in haar vel zat en voor haar zelf koos.

Het contact werd echter weer hersteld, ze vroeg of ik als ex vriend mee wilde naar specialistisch centrum voor diagnose en behandeling van ADHD, ADD, Asperger, PDD-NOS en ODD. Ze had zich aangemeld om te achterhalen wat haar issue was. Ik ben vervolgens mee gegaan en mijn ervaringen met haar gedeeld als daar naar werd gevraagd. Ik heb aangegeven dat ik zeker wist dat ze bindingsangt en verlatingsangst had, vermoedde dat ze borderline trekken had en tevens veel kenmerken van asperger. Ja, ik had in de loop der tijd erg veel gelezen, kon t niet echt plaatsen onder 1 noemer.
Ik zag dat ze enorm haar best aan t doen was om stappen vooruit te maken, met werk, met haar ontwikkeling als persoon dat waardeerde ik enorm. Ik zag weer mogelijkheden om te kijken of het samen zou lukken. Vervolgens kwam ze in juni n paar dagen langs in Griekenland, hadden het super daar, zagen elkaar vaker en ze gaf duidelijk aan dat ze rustig aan wilde doen, dat respecteerde ik.

Heb vervolgens gedurende de zomer vaker gezien, ze is 2 x bij mij geweest. n keer n weekend lang, enorm relaxed, de andere x een middag, minder geslaagd. Ik was in de veronderstelling dat ze langer zou blijven, dat wilde ze niet gezien ze de volgende middag moest werken. Heb vervolgens mijn ongenoegen op een verkeerde manier laten blijken. Verteld dat ik vond dat ze vaker bij mij langs mocht komen. Dat hakte er enorm bij haar in, zoals ze zelf zij trok dat de energie uit haar weg, zoals ze vertelde.
Midden september kreeg ze de uitslag van haar gesprekken, ze had al eerder gevraagd of ik mee wilde gaan, of ik de avond van te voren dan langs kwam en dan de volgende dag in de middag naar het centrum. Gezien haar vele werkzaamheden, veranderde die planning. Ik "mocht wel mee echter erna had ze niet veel tijd" Ja, dat viel bij mij niet helemaal lekker. De ie keer dat ik mee was geweest had ze quasi gezegd dat als ik niet kon, ze een andere ex- vriend wel mee zou nemen. Heb uiteindelijk gevraagd of ze wilde dat ik mee ging, stelde voor om na de bijeenkomst even iets anders te doen dan werken, dat leek me goed en konden we samen over de uitslag spreken.

Uiteindelijk ben ik niet met haar meegegaan, dat betreurde ik naderhand enorm. Voelde me op dat moment, niet echt gewaardeerd als persoon, dat heb ik haar door niet mee te gaan laten weten. Die middag haar gebeld, ze had geen tijd. Voelde op dat moment dat ik haar "had laten zitten ."S avonds stuurde ze mij het verslag toe, heb het enkele malen gelezen en haar gebeld en vroeg met haar af te spreken, wat haar bevindingen waren over het verslag, tevens hoe ik het had ontvangen. Ze vertelde me dat doen we later, ik heb het nu erg druk, dat was ze met opdrachten en een nieuw project.
Heb haar bij 2 opdrachten gezien, erg gezellig. Viel me op dat ze vermoeid was, dat melde ze ook. De week erna zou ze haar project in t hoge noorden gaan doen, beetje stressvolle situatie, ze moest nog veel regelen, vlucht, verblijf, mensen die ze eventueel zou fotograferen. Uiteindelijk heb ik haar n mail gestuurd dat ik haar wilde vergezellen, wilde graag naar de plaats waar ik haar voor t eerst had ontmoet, haar als het ware assisteren en tevens meer van het eiland zien. T leek haar een goed idee, echter ze wilde wel max 2 dagen eropuit, echter wilde vanuit haar thuisbasis werken. Uiteindelijk ben ik niet gegaan, gezien ik haar niet wilde opjagen met haar werkzaamheden. Dat deed ze op haar manier, dat respecteerde ik. Ze vond het wel jammer dat ik niet kwam, we hadden vaak leuke, spontane reisjes samen. Wilde op t laatste moment nog als verrassing gaan, echter een zieke hond belette die spontane actie.

Heb haar bij terugkomst opgehaald van het vliegveld als "verrassing". Ze was niet erg fit. Haar vervolgens naar huis gebracht en ben na n uur of 2 naar huis gegaan. Daarna was ze wederom druk met het afronden van haar project en voorbereiden voor expositie. Begreep dat ze erg druk was en weinig tijd voor me had. Zondag apte ze en vroeg om haar te bellen, ze had nieuws wat ik niet leuk vond.
Ze vertelde me koel dat ze "gevoelens voor een ander" had, ik was erg aangedaan en wist geen zinnig woord uit te brengen. Ze wilde verder vooruit, het verleden laten voor wat t was. We konden wel "vrienden" blijven....

Ben ook niet naar haar expositie opening gegaan, kon ik niet opbrengen en ja daar zit ik wederom in de zelfde situatie...., voel me enorm klote zoals de keren ervoor, vele kennen t gevoel, zo heb ik gelezen.

Ik heb veel van de ervaringen gelezen, wat me het meeste aanspreekt is dat ik me afvraag welke rol ik zelf in het geheel speel. Ja, ik laat het contact uiteindelijk weer toe, ik zie op een bepaald moment weer mogelijkheden. Communicatie daar had ze bij mij veel op aan te merken, ben daar mee aan de slag gegaan, gevraagd aan anderen hoe ze mijn communicatie ervaren etc.Dat dat zo is is gezien ik enorm veel van haar hou.


Ik vraag me nu erg af hoe nu verder. Binnenkort een 2e gesprek met vriendin die psychologe is. Gaat me t meeste om wat het is dat ik haar wederom toelaat, wat zegt het over mij.

Vroeg me af of er forumgenoten zijn die zich die vraag ook stellen.

Rode draad, excuus voor t uitgebreide verhaal, is dat het niet zo makkelijk is om het contact, zelfs na langere periode, niet te herstellen.

groet,

Autumlove






Ik heb haar gebeld
(5465) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-15 12:07:00
Belinda,
Als ik het goed lees kunnen die 2 vormen van " houden van"
Bij dezelfde persoon plaatsvinden?
(5467) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-15 18:44:00
Hoi allemaal! Eventjes geleden dat ik deze pagina nog eens bezocht, en het doet me plezier om enkele leuke verhalen te kunnen lezen. Vooral de verhalen van Lies geven mij, persoonlijk dan, toch een hele boel antwoorden op vragen waar ik mee zat. Dus bedankt Lies!
Aan de andere kant toch ook wel pijnlijk om de ietwat negatievere kanten van leven met een BL te moeten lezen. Ik wens daarom alle partners en BL zelf dus veel sterkte!

Aan vinkennest...
Ik las net jou bericht over boef. En dat je nog steeds scherpe gevoelens voor haar koestert en je jezelf enorm veel afvraagt hoe het nu met haar gaat. Als ik jou een advies mag geven. Laat het zo. Stuur geen sms. Neem geen contact! De kans is nl groot dat je in de toekomst voor haar als een marionet zal fungeren. Ik probeer jou deze goede raad te geven, omdat ik zelf ook de fout heb gemaakt en nu weer zelf in een instabiele periode met mezelf zit.
Mijn ex-bl doet net hetzelfde met mij. Nu ongeveer 5 maanden geleden heeft zij de relatie verbroken en ik had het sterke vermoeden dat ze na 2 weken alweer een relatie had met haar ex. Ik ben hen toevallig een keertje tegengekomen op de markt, en stuurde haar later die dag een sms of ze me kon bevestigen of ze opnieuw een relatie had met hem...omdat dat voor mij belangrijk was om over de breuk over te komen. Ze stuurde mij een enorm grof bericht terug over hoe ik het lef had om te denken dat zij opnieuw bij haar ex zou zijn. Zij was naar eigen zeggen helemaal nog niet klaar voor een nieuwe relatie! Daar heb ik het dan gelaten...no contact...tot ze me 3 weken later zelf weer een bericht stuurde. We zijn dan weer even aan de babbel geraakt en opeens...terug naar af! Geen reactie op mijn berichten. Niks! Enkele weken later terug...ze neemt contact op, we babbelen wat en hopla...geen reactie meer. Weeral niks. Dan post ze ineens op haar facebook-pagina een foto van op reis. Met haar ex aan het zwembad. Voor mij erg teleurstellend natuurlijk! Ze liet me in een mist waar ik niet wist wat waarheid was en wat een leugen. Enorm frustrerend! Ik nam de beslissing zelf nooit meer iets van me te laten horen! De dag dat ze terug uit vakantie kwam...je kan het al raden...bericht van haar. En hoe het haar nog altijd dwarszat hoe het tussen ons had kunnen misgaan! Ik reageer hierop door te zeggen dat ik wel 100x heb voorgesteld om iets af te spreken om erover te babbelen. Ze stuurt terug dat ze me dan wel wil zien. We spreken 2 daagjes later af en doen een fijne picknick aan het water. (lekker gezellig en rustig om een goeie babbel te doen niet?!) We babbelen over onze breuk en onze gevoelens en ze geeft steeds 'vaag' aan dat de vakantie met haar ex puur vriendschappelijk was. Natuurlijk kan ze zeggen wat ze wil (ik ken haar) en ik heb er maar het raden bij of dit effectief zo is of niet. Ze stelt zich die dag enorm aanhankelijk aan mij op. Handjes geven, knuffels, lieve dingen zeggen...en we spreken af voor een volgend afspraakje de week later! Ik dacht leuk...mss loopt het wel weer goed tussen ons en ik begon weer te dagdromen over een nieuwe en betere relatie met haar! Ze zegt een week later onze afspraak af. We plannen een nieuwe dag...en die ochtend zegt ze weer af om een andere familiale reden. We spreken elkaar nog aan de telefoon en spreken nog eens een volgende dag af...en ze zegt weer af! En daar sta je dan... Je bent dan eventjes de redder in nood geweest die haar de aandacht kon geven die ze nodig had, en als haar relatie met haar ex (en daar ben ik 99% zeker van) dan wat in het sop zit, dan ben je de de beste kerel die er is! Maar als het in hun relatie dan weer beter gaat...mag jij effe lekker alleen aan de kant gaan zitten! Ik heb 3 maal mijn agenda vrijgemaakt voor niks, 3 maal het etentje dat ik gereserveerd had in hetzelfde restaurant moeten afbellen (ze nemen me daar voor idioot) en ik heb 3 maal moeten horen hoezeer ze zo uitzag naar ons samenzijn terwijl ze gewoon mij als tweede optie zag en andere dingen ging doen. En dan stelt ze aan mij de vraag of ik boos ben op haar want ik reageer nogal kort op haar berichten! Huh?! Hoe zou jij je voelen?...
Ik heb nu ook geleerd om alles wat ze zegt met de nodige nuancering te geloven. Maar ik zou echt niet willen dat jij Vinkennest, ook weer in zo'n looping moet! Dus wees sterk en laat zeker niks van je horen! Denk ff aan jezelf. Niemand is heilig, maar dit verdienen we ook weer niet...
Groetjes
Ron
(5468) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-17 09:32:00
Hai ... :-)...

Sterker nog, dat vreselijke 'houden van' kan alleen maar plaats vinden bij iemand waar ik ook op de 'gewone' manier van houd.
Bij mijn huidige partner is die 'vreselijke manier' nauwelijks nog waar te nemen hoor. Hij is door mij 13 jaar uitgebreid getest :-), en is (loyaal) gebleven. Daarnaast heb ik mijzelf natuurlijk enorm ontwikkeld.Het 'nare houden van', is natuurlijk gewoon angst om verlaten of gekwetst te worden, wat je dan probeert te voorkomen door af te stoten, controle te krijgen, te manipuleren, of what ever...

Als ik niet van iemand houd, zal ik dit gedrag absoluut niet laten zien.... dan ben ik gewoon een heel aardige meid, beetje pittig, en dol op een relletje zo nu en dan :-), maar verder niets...

Degene die je lief hebt vangt de klappen op bij BL, zo is het...

Liefs,
Belinda
(5470) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-17 14:36:00
Dag Belinda en Ron,

Allereerst bedankt voor jullie steun en lieve berichtjes. Ja, het is nu ongeveer een kleine drie maanden over nu. Nog steeds enorme moodswings tot op de dag van vandaag. Nog steeds radiostilte en het lukt me om de "no contact rule" in stand te houden....Neem zelfs ook geen contact op met vriendinnen van haar waar wederzijds een goede klik was en ook niet met haar pa.. Erg moeilijk.

Veel verhalen die ik hier lees is het "hoover" patroon die zich op alle mogelijke manieren zich manifesteert, zo ook inderdaad bij jou Ron.
Het heeft te maken dat ze een "supply" nodig hebben die ze op dat moment bij een ander persoon niet kunnen krijgen. En dan ben "jij" weer even aan de beurt.
Zeker als jij diegene bent die contact opneemt om welke reden of vorm dan ook, geef je een BL "bait" om weer contact te herstellen

Als boef ooit zelf contact zal opnemen weet ik echt niet wat ik zou doen... In iig weet ik wat me dan te wachten staat..
Ik probeer in iig sterk te blijven maar het gevoel blijft nog steeds..

Sterkte iedereen en heb een goed weekend!

groetjes,

Vinkenest
(5471) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-18 12:29:00
Vinkenest,

Je zegt : 'Als boef ooit zelf contact zal opnemen weet ik echt niet wat ik zou doen...'.
=> Stop met liegen, jij weet maar al te goed wat je zou/zal doen als boef terug contact opneemt.

Een eerste stap in het 'losrukken' van je partner en voor jezelf te kiezen is eerlijk worden met jezelf. Je moet dus in de eerste plaats stoppen met jezelf dingen voor te liegen.

Ik had hier ook problemen mee in het begin, maar met behulp van podcasts van Stefan Molyneux (zoek zijn YouTube kanaal), heb ik gaandeweg leren eerlijk te zijn met mezelf. Een podcast die ik iedere man hier kan aanraden is : 'The Dangers of Dating a Supermodel'. Deze man heeft mijn leven veranderd.

Groetjes,
R
(5472) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-19 13:22:00
Vandaag afscheid genomen van mij BL tje, zijn spullen bij hem gebracht, mocht dus niet binnen komen. Terwijl dat eerder wel was afgesproken, kort gesprekje gehad hij zegt geen zin in verwijten en discussies te hebben. Zag hem tijdens ons gesprek veranderen, en bij afscheid gaf ik hem een zoen, toen zag ik zijn liefde weer en was hij heel even weer de lieverd zoals ik hem ken. Ik weet dat hij daarna mij weer uit zijn gedachte zet en op internet vrouwen opzoekt en met hen de leukste chats heeft.
Vanaf vandaag heb ik al zijn mails, documenten weggegooid, voel me vreselijk, ik weet dat dit voor mij het beste is maar mijn god wat verschrikkelijk pijn doet dit. Hem aan zijn lot overlaten hem nooit meer zien, terwijl ik erg van hem houd, maar dit besluit moet nemen voor ons beide. Wat een achterlijk verhaal is dit eigenlijk.
Nu moet ik volhouden, nu hem niet meer checken, nu niet meer op de foon kijken wat hij uitspookt, nu sterk zijn, hoe ga ik dit in godennaam doen.
Lb
(5473) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-20 23:02:00
Hallo,
Ik heb met interesse jullie verhalen gelezen. Ik heb een relatie met een persoon die BL heeft. Ik wil de relatie beindigen omdat deze emotioneel geen haalbare kaart meer voor me is. Dit is niet gemakkelijk want ik zit met dezelfde kwesties zoals mensen op deze site reeds eerder en duidelijk beschreven hebben. Nu is mijn geliefde een goed mens, ze is niet de borderline, ze heeft borderline daar heeft ze niet voor gekozen. In een normale situatie vind ik het mensen, wenselijk en eerlijk om een relatie in een gesprek te beindigen. Maar aangezien de verlatingsangst het kernprobleem is van de borderline in het algemeen en die van haar in het bijzonder, is de kans op een "normaal" gesprek nihil (let wel: een gesprek met als doel een relatie te beindigen is nooit normaal, ook niet als dit plaatsvind tussen twee personen zonder deze nare ziekte).Het risico dat haar emoties dusdanig de overhand nemen dat er een onhandelbare situatie ontstaat is aanwezig.
Daarom wil ik met een respectvolle doch zeer duidelijke brief (mail) de beindiging kenbaar maken omdat ik het vermoeden heb dat dit voor ons beiden gezonder is en zei op termijn de keuze beter kan accepteren.
Ik heb echter geleerd dat het laf is een relatie te beindigen met een brief en zit nu een beetje in de knoop met mijn eigen waarden en normen.
Mijn vraag aan jullie is wat wijsheid is in deze? Ik hoop dat jullie me van advies kunnen dienen. Glenn
(5477) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-21 18:25:00
Lb,

heel veel sterkte,
ik vind het heel moedig dat je deze beslissing hebt genomen.

cheche
(5478) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-22 13:21:00
Speciaal voor LB.. magere troost mss maar toch, ik zit in net dezelfde situatie en weet dus perfect hoe je je voelt :( mijn BL 'tje voelde aan als de love of my life.. uiteindelijk moet je voor jezelf kiezen, uit zelfbehoud als ze zich niet willen laten helpen en hen loslaten.. is de hel :(((( ik vecht er al 8 maand tegen.. dikke moed knuf xx
(5479) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-22 13:31:00
Hoihoi,

Ik heb 2,5 jaar een relatie met een vrouw die makkelijk in de omgang is en ook erg begripvol naar mij toe wegens de bordeline{voorlopige diagnose).

Als er iets gebeurt waar ik me niet lekker bij voel en dus spanningen veroorzaakt dan komt er een panieksituatie en dan loop ik weg en ga naar mijn eigen huisje.
Ik laat het dus helemaal niet tot een woede uitbarsting komen om me zo te beschermen.
Dus samen wonen is zo echt onmogelijk.

Ik heb in onze liefde heel veel bevestiging,liefde en aandacht nodig.
Meestal komt dat bij vrouwen voor zover ik weet,maar mischien zijn er mannen die dit herkennen?

Groetjes van vincent1966
(5480) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-22 15:19:00
dag
ik ben hier toevallig op de site terecht gekomen nadat er vorige week een eind kwam naar wat ik een mooie (8 maanden durende) relatie noemde.
De omstandigheden zaten ons tegen, we kwamen beiden uit een langdurende relatie waarvan we beiden de wonden nog moesten likken maar als we samen waren was het leuk, heel liefdevol.... Hij vertelde heel veel dat hij mij graag zag, dat hij met me verder wilde....
maar plots uit het niks kwam het nieuws dat hij een eind wilde maken aan de relatie. Bij een gesprek kwam dan ook aan het licht dat hij boderline heeft. Ik was er echt kapot van, had heel veel vragen.... Voelde me heel naief dat ik alles geloofd had, dat ik zomaar bij het vuilnis werd gezet... Daarna wat beginnen lezen over boderline en ik kan het nu beter plaatsen... maar blijft uiteraard pijnlijk. Hij is wel in behandeling en ik herken niet alle eigenschappen van boderline in hem. ik heb nooit woede uitbarstingen meegemaakt.... hij werkt al levenslang bij zelfde werkgever.....
Maar dit plotse einde en het verbreken van alle contact van het ene op het andere moment moet ik dus zien in het kader van zijn boderline....
ik ben niet meer boos op hem, zou hem willen helpen maar hij negeert alle berichten van mij.... ik probeer hem dus los te laten, alles wat naar hem verwijst te verwijderen en een nieuw leven op te bouwen.... geen idee hoe het zal verlopen.... Zou ik verliefd geweest zijn op een mens die hij helemaal niet is ? ik zit met heel veel vragen... zou hij ook al contacten aan het zoeken zijn naar andere vrouwen ?.....
ik wens iedereen in dezelfde situatie heel veel moed, ook aan de boderliners, want zij hebben het zeker ook niet makkelijk.....
ik vind hier heel veel steun in het lezen van gelijkaardige verhalen...
merel
(5481) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-23 12:15:00
Ik zie hier wel eens songteksten voorbij komen die toepasselijk zijn voor mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis. Onderstaand vind ik persoonlijk heel erg pakkend:
"Demons" van Imagine Dragons

When the days are cold
And the cards all fold
And the saints we see
Are all made of gold

When your dreams all fail
And the ones we hail
Are the worst of all
And the bloods run stale

I wanna hide the truth
I wanna shelter you
But with the beast inside
Theres nowhere we can hide

No matter what we breed
We still are made of greed
This is my kingdom come
This is my kingdom come

When you feel my heat
Look into my eyes
Its where my demons hide
Its where my demons hide
Dont get too close
Its dark inside
Its where my demons hide
Its where my demons hide

At the curtains call
It's the last of all
When the lights fade out
All the sinners crawl

So they dug your grave
And the masquerade
Will come calling out
At the mess you made

Don't wanna let you down
But I am hell bound
Though this is all for you
Don't wanna hide the truth

No matter what we breed
We still are made of greed
This is my kingdom come
This is my kingdom come

When you feel my heat
Look into my eyes
Its where my demons hide
Its where my demons hide
Dont get too close
Its dark inside
Its where my demons hide
Its where my demons hide

They say it's what you make
I say it's up to fate
It's woven in my soul
I need to let you go

Your eyes, they shine so bright
I wanna save that light
I can't escape this now
Unless you show me how

When you feel my heat
Look into my eyes
Its where my demons hide
Its where my demons hide
Dont get too close
Its dark inside
Its where my demons hide
Its where my demons hide
(5484) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-24 11:00:00
Beste LB,
Ik begrijp je verhaal volkomen. gisteren definitief afscheid genomen van mijn lief. We houden enorm van elkaar maar weten dat het door de borderline niet mogelijk is een relatie te hebben. Wat een rotziekte!
(5488) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-24 21:30:00
Hai Glenn (en juffie),

Indien je bang bent voor een onhandelbare situatie (verbaal of zelfs fysiek geweld) dan heb je van mij alle vrijheid om de relatie per brief te beindigen hoor ;). Zoals je zelf al zegt: mooie eindes bestaan zelden. Ik heb het 1 keer mee gemaakt in mijn leven, maar toen was van beide kanten het gevoel ook wel weg. We eindigden met een mooi, leuk gesprek waarin we nog vertelden wat we verborgen hadden gehouden voor elkaar (ik zowaar niets, maar hij bleek toch een keer over de schreef te zijn gegaan en dat niet te hebben verteld) en daar hebben we zelfs samen hartelijk om moeten lachen (omdat hij me had laten geloven dat hij in de file had gestaan 's nachts, en ik niet begreep hoe naef ik was geweest dat te geloven :)... Maar zoals ik al zei; bij dat soort eindes ben je helemaal klaar met elkaar. Is dat niet zo, dan zal het, naar mij idee, en ervaring (maar of dat iets zegt :), altijd wel met wat narigheid gaan. Dat moet ook, want naar mijn idee bevordert dat de onthechting.
Maar goed, ik ben een (ex) BL, dus of mijn mening iets waard is :)...
Wel blijf ik van mening dat als jouw vriendin heel kwetsbaar is (kans op sucide, etc.), ik wel haar steunpilaren zou inlichten. Dan heb je alles gedaan wat in jouw vermogen lag toch?

En juffie, dank je. Ik ben ook trots op mezelf. Dat durf ik zomaar te zeggen. Ik herken mijzelf soms niet meer terug. Die rust, dat verstand, haha! Ik ben soms zo gelukkig dat ik niet durf te geloven dat ik dit ben. Voel me zelfs bezwaard naar mijn omgeving. Mag ik wel zo gelukkig zijn?
Maar ik zal binnenkort vast wel weer even een klein dipje krijgen. Al worden die steeds kleiner, en minder diep. Ik heb het gevoel dat ik een nieuw leven heb gekregen. Dit is leven, ipv overleven...
Hoop dat het een beetje met je gaat ook. Ik wens je een mooie nieuwe relatie met een man die echt goed voor je is. Dat verdien je!

Veel liefs van een zonnige Belinda!!!
(5493) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-28 08:43:00
Beste Belinda,
Dank je wel voor je antwoord, het heeft me veel geholpen. Ik heb uiteindelijk eenmail verstuurd waarin ik eerlijk heb angegeven dat ik veel van haar houd, dat het ook niet ligt aan de liefde die ik voor haar voel maar dat een relatie gezien de spanning die de borderline nu eenmaal met zich meebrengt voor mij niet is vol te houden. Hoe graag ik het ook zou willen, het maakt mij ziek.
Omdat ik niet wist wat mijn bericht los zou maken, had ik een vangnet gemaakt voor zowel mezelf als voor haar. Maar ze begreep het, ze zag dat ik er ziek van werd en het niet meer vol kon houden. We hebben het zelfs nog op een goede manier af kunnen sluiten.We hebben alletwee natuulijk veel verdriet want we wilden het zo graag, maar dit is uiteindelijk voor beide partijen het beste. Nogmaals, bedankt Belinde. En weet..de mening en steun van een mens is mij veel waard, daarbij doet het er niet toe of iemand BL heeft of niet. Je bent een goed mens.
(5496) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-30 22:30:00
Hai Glenn (en anderen),

Wat fijn om te horen dat het zo 'goed' is gegaan.... Ondanks het verdriet...wat nog wel even zal duren natuurlijk... Ik ben ook benieuwd naar het vervolg. Een relatie met een BL is ondanks alle pijn ook vaak toch wat verslavend. Lukt het je afstand te houden? Ik hoop het, voor jullie beide; zeker als het je zo ziek maakte als je vertelde. Sterkte! En wat goed van dat vangnet; ook voor jezelf...

Met betrekking tot songteksten, die ik hier wel voorbij zie komen.
Natuurlijk heb ik er ook 1. Toen ik nog niet door had wat er met mij was, en heel hard aan het rennen was (of zoals het zo mooi in dit nummer is verwoord; sewing seeds, burning trees) raakte dit nummer mij al tot in mijn ziel. De Supergirl die ik 'speelde', misschien soms ook was, maar die enorme eenzaamheid die er onder verborgen lag....
Voor mij, maar ook voor mijn partner, is dit een heel mooi, en beladen lied. Mocht ik (jong) sterven, dan zal hij dit ook op mijn begrafenis spelen. Als een ode aan mijn reis...en aan hoe hij mij eervaarde...

Jullie kennen het allemaal wel... Ff luisteren op YouTube... Ik houd het nooit droog iig :)...

Fijn weekend alvast lieve mensen!!!


Reamonn "Supergirl"

You can tell by the way
She walks that she's my girl
You can tell by the way she talks she rules the world
You can see in her eyes that no one is her Chief
She's my girl my Super girl

And then she'd say it's OK I got lost on the way
But I'm a Super girl and Super girls don't cry
And then she'd say its all right I got home late last night
But I'm a Super girl and Super girls just fly

And then she'd say that nothing can go wrong
When you're in love what can go wrong
And then she'd laugh the nighttime into the day
Pushing her fears further along

And then she'd say it's OK I got lost on the way
But I'm a Super girl and Super girls don't cry
And then she'd say it's all right I got home late last night
But I'm a Super girl and Super girls just fly

Then she'd shout down the line tell me she's got no more time
Cause she's a Super girl and Super girls don't cry
Then she'd scream in my face tell me to leave, leave this place
Cause she's a Super girl and Super girls just fly
She's a Super girl a Super girl

She's sewing seeds she's burning trees
She's sewing seeds she's burning trees
She's a Super girl a Super girl
A Super girl my Super girl
(5501) Reactie van een bezoeker van de site!


2014-10-31 11:19:00
Even een update,
Na afscheid BL vriend, neemt hij steeds weer contact op, eerst heel lief, hij had soep voor me gemaakt, maar er achteraan krijg ik steeds vervelende Apps, hij beschuldigd me van rare dingen, zou zijn vertrouwen hebben geschaad. Ik probeer rustig te blijven, probeer me niet te verdedigen, maar dit maakt het erg moeilijk. Hij bedreigd me ook enigszins, ik heb hem geblokt op whatsapp, dat maakt hem ook weer boos, krijg dus vervelende mail. Ik heb er 1 maal op gereageerd, dit maakt me natuurlijk weer onrustig omdat ik weet. Dat hij me eigenlijk niet kwijt wil. Ik weet dat hem een hele moeilijke tijd te wachten staat, eerdaags moet hij voor paar maanden de jail in. Ik weet ook dat hij niet anders kan dan dat hij doet, het is zijn ziekte, het moeilijke is dat hij dat zelf niet zo ziet, ik kan hem dus ook niet adviseren hiervoor hulp te zoeken.
Phoe wat lastig dit hoor, wilde even me verhaal kwijt, misschien heeft iemand wel iets wat me een beetje erdoor heen helpt :).
L.b.
(5502) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-10-31 19:51:00
Hai lieve LB,

Wat hij in het groot doet, ken ik in het klein. En zoals je al zegt; het heeft niets, maar dan ook helemaal niets met jou te maken. Maarrrr... Dat geeft nog geen reden dat iemand jou zo mag behandelen. Denk aan jezelf lieve LB. Het is heel vervelend wat ik nu zeg, maar in de staat waar hij in is, ben jij slechts een instrument. Kies dus voor jezelf, laat hem... Hij zal het moeilijk krijgen, maar dat is onvermijdelijk. Of jij er nu wel of niet bent...
Denk aan je! Maak het leuk voor jezelf! Dat verdien je!

Liefs,

Belinda
(5503) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-01 10:44:00
lieve lb
ik besef dat je het heel moelijk hebt, maar toch ben je goed bezig!! kan je hem ook niet op je mail blokkeren? hoe moeilijk ook, ook voor jou..toch meen ik dat het best voor je is om alle kanalen te blokkeren, vooral voor je eigen gemoedsrust. zoals je zelf zegt... hij zal niet omkomen van eenzaamheid want zal dan zijn soulaas wel zoeken bij andere vrouwen op de chat. Het is nooit goed nieuws dat iemand naar "jail" moet, maar anderzijds is het voor jou misschien net de oplossing om die periode te gebruiken om helemaal los te komen... je weet dat hij gedurende een aantal maanden , niet op de leukste plaats zit, maar alvast in een vrij veilige omgeving , ook naar jou toe..
veel sterkte enknuffel
celine
(5504) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-03 22:25:00
Dank jullie wel voor de lieve en ondersteunende antwoorden. Het is nu eenmaal moeilijk hem echt los te laten. Ondertussen heeft hij mij weer een paar mails gestuurd met verwijten. Ik kan me gewoon heel goed inhouden en miet terug verwijten maken. Heb hem nog maar een keer terug gemaild dat het niet goed is voor ons om zo met elkaar om te gaan en dat we definitief elkaar moeten loslaten. Hopelijk gaat hij hetnu begrijpen.
Nogmaals dank voor jullie lieve antwoorden.
L.b.
(5506) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-04 15:54:00
Hoi, Ik zit heel erg met mezelf in de knoop... Heb 2 maanden geleden mijn relatie verbroken dit om dat mijn ex heel extreem blowde (al vanaf zijn 14e) en bepaald gedrag naar mij vertoonde.. Zoals negatieve aandacht vragen, Woedeaanvallen soms wel tot fysiek is laatste 2 jaar 2 keer gebeurd... mij kleineren en mij onzeker laten voelen... Ik ben nu zo onzeker over mijn eigen keuzes... Hij is in therapie gegaan en staat nog niet op papier maar ze gaan er vanuit dat hij borderline heeft. Hij gaat dagelijks naar een dagbehandeling en zegt te zijn gestopt met blowen.. Door dat hij nu heel erg zijn best doet en het idee heb dat hij het ook echt wilt ga ik twijfelen en trek ik zo weer naar hem toe... Hij is nu weer de man waar ik op gevallen ben, hou onwijs veel van hem maar vraag me af of dit verstandig is voor mij.. Heb een eigen onderneming ben 24 en hij is 31... Krijg hartkloppingen van mijn eigen onzekerheden en twijfels.. Contact vind ik moeilijk te verbreken want zie hem liever ook niet met een ander...

Ik zit totaal in zijn systheem....
(5507) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-05 17:51:00
Hallo, hallo, hallo,

Hoe is het met Lies en Belinda? last van de herfst? Of niet zo gevoelig hiervoor?
Misschien dat ik later weer ga schrijvem op de site. :-)
Ik hoor het graag!
Groetjes,
Petra
(5510) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-06 23:46:00
He Petra!

Goed je te horen! Nee hoor; geen last van vallende blaadjes ;)...
Wat wel bizar is, is dat je met die therapie steeds weer een nieuw luikje opent. Dus je denkt; ik ben er...en dan ga je weer een laagje verder... Daarbij hoort dan wel weer even instabiliteit. Maar ik gebruik mijn hersens veel meer, echte grote dips, of buitensporig gedrag, krijgt de kans niet meer. Ik herken veel eerder wat ik doe en stabiliseer. Ik moet zeggen dat ik het verstand jaren lang zwaar heb onderschat, haha! Komt wel goed dus... :)....

Ben benieuwd hoe het met jou is! En ook met Lies idd! Ondanks mijn BL trekken lijk ik hier toch de meest stabiele factor, haha!

Liefs allen!

Belinda
(5511) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-09 12:23:00
Ikzelf heb ook borderlline en vind het vaak erg vervelend dat er altijd zo negatief over word gesproken en alsof het altijd aan de persoon ligt die borderline heeft en alsof wij niet in staat zijn om een relatie aan te gaan. Ikzelf heb jaren lang therapie moeten volgen en ben nu op he tpunt dat ik mezelf en mijn stoornis redelijk onder controle heb en ik mezelf ook heel goed heb leren kennen. Maar het feit dat wij geen relatie zouden kunnen hebben vind ik grote onzin. Het draait in relatie om dat er 2 mensen zijn en als er genoeg ruimte is voor communicatie en ook begrip dan is het heel goed mogelijk om relatie met iemand te hebben. Niet iedere persoon met borderline is het zelfde iedereen heeft zijn eigen schemas die hun valkuilen zijn en als zij daarmee leren omgaan en over kunnen praten met hun partner dan kan je samen een heel gelukkig leven leiden. het is geven en nemen. Het is altijd ik heb borderline dus nee je moet jezelf niet verschuilen achter de borderline maar ermee leren omgaan en het accepteren dat het zo is het zal altijd een strijd zijn maar het is niet onmogelijk. Waar wil is is een weg. Ik heb borderline en adhd maar zal nooit of te nimmer mij hierachter verschuilen het is lastig dat het er is en ik benoem het ook en door er open en eerlijk over te kunnen spreken valt er al hele last van e schouders en ook niet elke borderliner is jaloers!!! Vind altijd erg vervelend dat het zo negatief benadrukt word want zitten ook zoveel positieve kanten aan borderline en misschien moeten mensen daar eens iets meer de nadruk op gaan leggen ipv in negatieve gaan hangen ook daar word je geen beter mens van. Wat je denkt ga je voelen....
(5513) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-10 11:43:00
Hai onbekende BL-er!

Ten dele zeker eens! Ik geniet absoluut van mijn positieve BL kanten, en mijn omgeving ook! De mensen hier lijden voornamelijk onder gedrag van BL-ers die hun ziekte niet erkennen, of er nog niet mee om hebben leren gaan, of dat misschien zelfs nooit gaan doen :(.... Maar dat BL voornamelijk negatief belicht wordt, vind ik ook jammer hoor. Het heeft zoveel mooie kanten!!!
Leuk jouw bericht te lezen. Het biedt hoop voor velen!

Groetjes,

Belinda
(5518) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-13 13:55:00
Hoi allen,
Fijn om al jullie verhalen te lezen en veel herkenning (nog steeds). Mijn borderlinevriend is vanuit Turkije naar Nederland gekomen. Een van mijn eisen was dat hij wel op zichzelf gaat wonen en niet bij mij in kan trekken. Dat was akkoord. Nu is hij ruim vier weken in Nederland en gaat het boven verwachting goed. Zelfs zo goed dat ik even aan de diagnose begon te twijfelen. Geen crisis, goede gesprekken, hij steunt mij ook emotioneel en er was sprake van een gelijkwaardige relatie! Hierbij wel opgemerkt dat hij door omstandigeheden bij mij inwoont (zoekend naar huis en dingen die buiten hem om mis liepen). Komend weekend gaat hij op zichzelf wonen. Ook heeft hij sinds 2 dagen een vaste baan. Dus de weken dat het goed ging was er voor hem weinig stress (geen eigen woning, geen baan). Nu heeft hij zijn woning en een baan en gisteren ging het weer mis. Vanuit het niets, weer jaloezie (over een groepsfoto in mijn huis van vakantie waar een scharrel van me opstaat). Weer het typische gedrag; ik luister niet, ik begrijp hem niet, ik schaam me voor hem, hij wil me niet meer zien, wil nooit meer in mijn huis komen, apart slapen, ik ben een slechte vrouw die alleen alles op mijn manier wil). Ik merk bij mezelf een verandering, ik raak er niet meer echt door van slag, laat het bij hem, ga niet meer heel hard proberen hem beter te laten voelen. Nee, HIJ mag leren omte gaan met zijn emoties (die er uiteraard mogen zijn en ik snap dat hij dit nu doet, hij is bang dat met een eigen woning dat ik hem wegduw, dat ik niet genoeg van hem hou, hij heeft nu veel stress, woning, werk, schulden die gaan komen). Maar eigenlijk maakt hem me niet zoveel uit waarom hij zo doet, ik heb er geen zin in. Ga normaal met me om en anders niet, ik verdien ook een gelijkwaardige relatie. Ik heb niet iemand nodig die voor crisis en ellende in mijn leven zorgt, ik wil gewoon een gezonde relatie. Ik heb het ook zo bij hem neergelegd; ik snap je pijn/ angst (om verlaten te worden), maar door wat jij nu doet, duw je mij juist weg. Hem een spiegel voorgehouden. Nou, jullie weten en snappen waarschijnlijk wel dat dat bij een borderline in crisis boosheid oplevert. De pijn die ze projecteren om hun heen, wordt teruggespiegeld en dat kunnen ze niet aan. Dus vanmorgen in de auto werd er flink hard geslagen op mijn dashboard. Maar ik denk dat hij het aankan en dat als hij genoeg van me houdt, ook aan zichzelf kan werken. Zo niet, ben ik er ook klaar mee. Mezelf weer naar beneden laten halen en roofbouw plegen, is een pad wat ik nooit meer zal gaan lopen! Trots op mezelf en ook trots op mijn borderlinepartner dat hij het ruim een maand zo goed heeft gedaan. Misschien straks nog trotser op hem als hij hier weer mee om kan gaan. Maar de verantwoordelijkheid ligt nu bij hem, dit is zijn angst en zijn pijn en zijn onvermogen om op een volwassen manier met emoties om te gaan. Groeit hij een leert hij (waarvan ik weet dat hij het kan) dan staat mijn deur en hart voor hem open, zo niet dan sluit ik mijn deur en hart. Hoe dan ook kies ik voor mijn eigen geluk, of dat nou met of zonder hem is.
Liefs Divera
(5523) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-13 17:14:00
Haha, ja Belinda, jij lijkt mij ook behoorlijk stabiel!
Met mij gaat het redelijk, nog steeds moeite met grenzen aangeven bij bepaalde mensen. Lees mensen met bepaalde problematiek, moeilijk gedrag. Mijn dochter en (ex) partner..... Voor mij gaat er dus ook wel therapie komen, geen idee welke... Stel het een beetkje uit allemaal... Ook een slechte eigenschap van mij...

De feestdagen komen eraan, verschillende mensen vragen mij, maar ik kan (nog) geen keus maken... :-( zo kan ik wel meer voorbeelden geven... Keuzes maken, uitstellen, en grenzen aangeven....

Groetjes,
Petra
(5524) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-14 20:29:00
Ik ben net borderline gediagnosticeerd door mij therapeut en nu lees ik dit allemaal en realiseer me dat ik blijkbaar een monster ben, gelukkig heb ik geen relatie en kan ik niemand ongelukkig maken.
(5527) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-15 23:06:00
Ik zal het nog eens proberen duidelijk te maken, mensen die bps hebben zijn geen monsters. Ze hebben bps en ZIJN geen bps. Een partner van iemand met bps zal sterk in de schoenen moeten staan en moet in staat zijn om bps los te zien van de persoon. Bps kan heel vervelend zijn voor beiden in een relatie, maar ik heb ondertussen wel geleerd dat het niet of wel lukken van een relatie aan twee mensen ligt en dat ook mensen die bps hebben wel in staat zijn om een goede relatie te hebben met de JUISTE persoon. Het kan ook erg mis gaan als ze niet bij elkaar passen, dat kun je hier ook lezen. Therapie kan helpen voor beide partners om elkaar en zichzelf beter te begrijpen. En ik ken het levende bewijs dat iemand zelfs kan genezen van bps. Mensen met bps kunnen soms verschrikkelijk dingen doen of zeggen maar zoals ooit een vriendin van mij zei: probeer het te scheiden van de persoon zelf, de persoon met bps wil zelf meestal ook niet zo zijn en kan het gewoon soms niet onderdrukken. Veel mensen begrijpen mensen met bps niet en zo kunnen ook heel verkeerde beelden ontstaan. Wees niet bang als je de diagnose bps hebt, het is ook een begin om te begrijpen waarom je dingen doet zoals je ze doet. Desondanks is samenleven met een bps partner wel een uitdaging, het is aan de partner of hij of zij deze uitdaging aankan.
Ik wens je veel wijsheid en ik hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt.
Vriendelijke groet, Hein Pragt.
2014-11-16 13:32:00
Dank Hein!
Voor mij was het ook fijn om eindelijk te snappen wat ik nu altijd aan het doen was.
En met de juiste partner, zoals ook in mijn geval (en ja, je moet als partner tegen een stootje kunnen, en niet vies zijn van een beetje (veel) drama ;), kun je een hele mooie liefdevolle relatie hebben, die juist barst van de intensiteit.
Succes met het verwerken van je diagnose, onbekende BL-er. En Hein; bedankt voor je betrokkenheid!
Belinda
(5529) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-17 14:35:00
Ok dan... Dus mensen die bps hebben, zijn geen monsters? Mwah, ik denk niet dat iedereen het daar mee eens is, en in het bijzonder degenen die jarenlang misbruikt zijn door personen die bps hebben/hadden. Net zo zeer als dat je in negativisme niet zwart-wit kunt denken, kan dat ook niet in positivisme. Mensen met bps zijn ook mensen, in alle soorten en maten, in verschillende gradaties.
Zo kun je onmogelijk stellen dat iemand met bps een monster is, dat zal per individueel geval beoordeeld moeten worden. Maar je kunt ook niet beweren dat iemand met bps GEEN monster is. Lees de ervaringen op dit forum er maar op na, en zie dan hoeveel mensen gekwetst zijn door andere mensen die bps hebben. Voor die gekwetsten zijn het wel zeker monsters. Deze "slachtoffers" zijn soms maanden of jaren misbruikt door de "dader". Je moet dan denken aan manipulaties, liegen, bedriegen en ga zo maar door. Zo lees ik hier ook wel eens dat het "slachtoffer" zijn grenzen moet leren aangeven in de relatie met een borderliner. Tja, dat is makkelijk praten achteraf, wanneer je vantevoren niet weet wat a) borderline inhoudt en b) dat je met een borderliner te maken hebt. Iedereen heeft ooit wel eens gehoord van Borderline, maar dat is zeer oppervlakkig, totdat je ermee te maken krijgt. Mensen met bps voelen zich ook aangetrokken tot bepaalde personen de mensen die ze naar de hand kunnen zetten, die goedgelovig zijn, vallen voor de charmes etc Veelal hebben ze hun "slachtoffer" al lange tijd op de korrel, en bam!, ze slaan toe. In een relatie is het geven en nemen, en ik heb de ervaring dat degene met een bps alleen maar kan nemen. Ze zijn zeer egocentrisch, het draait allemaal om hen. Empathie? Nooit van gehoord. En het ergste vind ik het liegen, of zoals ze het zelf graag omschrijven, hun belevenis, hun waarheid. Wanneer je in een relatie met een borderliner gaat terugdenken vanaf het moment dat de diagnose bps wordt gesteld, kun je in feite het complete verleden met die persoon in twijfel trekken. Wat is gemeend, wat is waarheid ? Is het allemaal n grote leugen geweest? Zeg het maar. Tony
(5530) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-17 20:09:00
Beste Tony,
Dit is precies de spijker op de kop, wat jij zegt. Zo heeft nog niemand het verwoord, maar je zegt dus alles in 1, dank je wel hiervoor !!!!!!!!
L.B.
(5531) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-18 11:05:00
Nou Tony, jij moet duidelijk nog het eea verwerken ;). Sterkte daarmee!

Groet,

Belinda
(5533) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-18 14:15:00
Hallo Belinda,

Dank voor je berichten in deze, ik zoek altijd naar je naam als ik een tijdje weg ben geweest, ik heb weleens wat geschreven hier op deze forum omdat ik een partner ben van een bl.Mijn man is een schat van de wereld als hij in zijn happy modus bevindt, zo niet dan is het hel op aarde.
Ik wil altijd weten hoe een bl zich voelt en kijkt naar de situaties zelf binnen een relatie etc. Voor mij is dit ook een manier van therapie voor me zelf en ook om te weten wat in een hoofd van een bl speelt etc.
Nogmaals dank voor je input.

Liefs,
Misty
(5534) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-18 15:53:00
Hallo allemaal

Ben er een tijdje niet geweest, en ik lees dat er van alles hier is gebeurt ondertussen.
Mijn BL is ondertussen bezig met haar therapie, ik vraag er niet naar, soms vertelt ze wat en dat hoor ik zo neutraal mogelijk aan. Het is heel lastig voor haar, dat merk ik wel, tis alsof alles op losse schroeven komt te staan, enigste wat ik kan doen is er zijn voor haar. En dat valt niet mee soms.

Merk aan mezelf wel dat is meer acceptatie heb, naar haar en naar mij. Het leven met een bordeliner kan geweldig zijn, kan ook geweldig k*t zijn, simpel as that.

In ieder geval ben ik er nu ook meer voor mijzelf en laat me niet meer meetrekken in de ellende, of het ooit een relatie word op een min of meer gelijkwaardige basis betwijfel ik wel, en dat vind ik zwaar k*t.
Discrepantie tussen hoofd en hart.

Belinda kan ik jou prive iets vragen via mail?

Groetjes cheche
(5535) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-18 17:18:00
Beste Tony en Belinda,

Yes:-) Ook ik lees nog mee:-)

Allereerst Tony, top! ook wat mij betreft erg goed verwoord!
Wat betreft Belinda....Wel erg kort door de bocht om te zeggen dat nog wat verwerkt moet worden....Ik kan me in het verleden herinneren dat ik dat soort opmerkingen ook ontving wanneer ik een wat negatiever commentaar plaatste... Ik denk dat we ons best mogen beseffen dat een BPS relatie voor een partner ook een enorm heftige en slopende ervaring is die nu eenmaal schade achterlaat en dat mag best gezegd worden.
Ik ben wat rustiger op het forum en ben inmiddels al een heel stuk verder in de verwerking (20maanden) en geniet weer van mijn leventje hoewel het zeker littekens heeft achtergelaten en mijn ex zeker niet bij de wel willende leuke mensen met BPS hoort maar door haar narcistische trekken maling had aan de gevoelens van andere en gewoonweg haar gang ging door te nemen wat ze wilde...Hetgeen zij stuk maakte keerde ze de rug toe en dat zijn er nogal wat geweest helaas.

Ik ben het volledig met Tony eens en wil daarbij ook duidelijk aanstippen dat mensen met BPS zeker geen monsters hoeven zijn aangezien ze erg veel kunnen doen met de op vandaag de dag beschikbare middelen en daarnaast ligt het helemaal aan de combinatie met eventuele andere cluster B problematieken. Er zijn echter ook veel gevallen die hun hele naaste omgeving letterlijk slopen door BPS gedrag...Helaas treft dit vaak ook kinderen...Hiervoor is KOPP kinderen in het leven geroepen die vroegtijdig probeerd kinderen te beschermen tegen de gevolgen van BPS
Ik denk dat dit alles meer dan genoeg zegt en wederom valt of staat dit met: - wat is de persoon met BPS bereid te doen?
- in hoeverre is de persoon met BPS narcistisch?
- is de persoon met BPS intelligent genoeg om eigen gedrag in te zien?

Wanneer je in relatie bent met een persoon met BPS dan zijn in mijn ogen belangrijk:
- bewaak je grensen en ben duidelijk
- als je je grens aangeeft wijk hier dan later niet vanaf
- zorg dat je contacten met je vrienden houdt
- blijf leuke dingen ondernemen
- neem afstand als het teveel wordt

Wat betreft ons nieuwe forum member met een diagnose BPS: erg goed dat je op dit forum je verhaal schrijft en ga zeker de strijd aan met deze vreselijke persoonlijkheidsstoornis! De verhalen op dit forum laten een variatie zien aan ervaringen en daardoor zie je ook meteen dat niet elke persoon met BPS hetzelfde is! Er is dus zeker hoop dat het stukken beter kan gaan. Heel veel suc6 met therapie (neem aan dat je daarmee bezig bent of gaat?). Je bent altijd welkom om een stukje te schrijven en ervaringen te delen, daarvoor bestaat het forum immers.

Fijne avond allemaal!

Jongen uit Brabant
(5536) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-18 19:29:00
Zo zo Belinda, dus ik moet het in jouw ogen nog allemaal verwerken? De smiley van jou ;) waardeer ik, alleen kan ik eventjes niet inschatten hoe je over mijn verhaal denkt. Ik heb enkel maar willen aangeven dat er niet zwart-wit gedacht moeten worden, zoals de beheerder van het forum deed overkomen mbt de monsters, en dat er ook een grijs gebied is. Maar ja, voor mensen met bps bestaat grijs niet h? ;) (deze smiley krijg je dan weer van mij). Maar verwerken..... Kan een slachtoffer het eigenlijk wel verwerken? Natuurlijk, dat is altijd mogelijk, want uiteindelijk geef je het een plekje in je leven, eentje met een zwarte rand er om heen. Het slachtoffer heeft namelijk de indruk dat hij/zij vaak jaren in de maling is genomen. Overal kun je vraagtekens achter zetten. Achter ieder gesproken woord, iedere benadering, iedere handeling. Alles wat je aantrok in de persoon die een bps heeft, blijkt achteraf nep te zijn. Kort samengevat: Een ervaring rijker en een illusie armer. En dan moet het slachtoffer dit verwerken. Nou, ik kan je vertellen, dat mij dit wel gelukt is, maar ik ben dan geen partner van iemand met een bps geweest. Het slachtoffer is ook niet bij voorbaat de partner, maar kan ook een kind zijn, een ouder of een kennis/vriend. Zie het dan maar eens te verwerken....Ik ben in ieder geval wel een stuk terughoudender geworden naar mensen toe. Als ik voor mezelf mag spreken: Ik ben niet van gisteren, maar ik had nooit verwacht dat mensen zo in elkaar konden steken. Zeker niet de persoon die je al die tijd in vertrouwen hebt genomen, waar je lief en leed mee gedeeld hebt. Tot zover mijn verhaal weer eventjes. Tony
(5537) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-18 20:26:00
Eens kijken of ik twee keer kort achter elkaar kan posten.
Beste "Jongen uit Brabant".
Inderdaad, ik kan het mij nog herinneren dat jij de eerste keer met een reactie kwam en de rapen gaar waren.
Een van de eerste was toen IJSBEER om je op vriendelijke toon terecht te wijzen.
Overigens, IJSBEER lijkt van de aardbodem verdwenen.....
Zijn laatste woorden waren: Wordt vervolgd.
Ik heb nog nooit iemand gezien die zo zijn best deed om de persoon met bps te begrijpen cq helpen.
Liefde is blind, of in zijn geval verslavend?
(5538) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-19 09:02:00
Hai allemaal!

Ik blijf toch een beetje op zoek naar prikkels blijkbaar :), want toen ik mijn opmerking maakte wist ik natuurlijk direct dat ik heel wat los zou maken, en ook bijvoorbeeld dat ik de Jongen uit. Brabant weer in beweging kon krijgen. En Voila, leuk je weer te horen trouwens :)... Zo zie je; sommige spelletjes leer ik maar niet af ;)...

Maar goed, geheel gelogen was het niet hoor. Je vroeg me Tony wat ik dacht over wat jij schreef. Als echte BL reageer ik meer uit een gevoel, en dat hield wel wat irritatie in ja.
Ik wil niemand tekort doen, en zeker niet de slopende ervaring die je door kan maken als (ex)partner van een BL. Ik ken er diversen, simpelweg omdat het mijn partners waren. En echt, ik ben heel erg geweest, kan idd beamen dat je het als BL soms niet eens meer lukt om de ander als voelend mens te zien, en dat die ander idd een instrument wordt in het 'vullen van de leegte spel' dat je als BL speelt.

Wat ik ook heb gezien is dat deze partners allen hun eigen ervaring met mij hadden. Sommigen zullen zich net als jij een slachtoffer noemen, anderen in het geheel niet. En dat is eigenlijk wat me regelmatig stoort; dat de partners niet de verantwoording nemen voor hun eigen aandeel. Je bent nooit alleen slachtoffer, behalve als je een kind bent, of zelf ook een stoornis hebt waarvanuit je niet volwassen kan handelen, lijkt me dat echt totaal onmogelijk. Ik weet inmiddels ook dat het zien van je eigen aandeel een van de lastigste dingen is die er is. En nee, het betekent niet dat je niet boos, verdrietig, wanhopig en wat dan ook mag zijn. Maar dat je aan jezelf toe geeft dat je signalen negeerde, er voor koos om te geloven in het prachtige verhaal dat je werd voorgeschoteld terwijl je ergens wel voelde dat het niet klopte, je je grenzen niet stelde, je niet goed voor jezelf zorgde, je het toestond dat iemand jou zomaar pijn deed, etc, etc, en dat ook nog eens jaren lang. Wat zegt dat over jou? Welke les kan je hieruit leren? Er is maar 1 iemand verantwoordelijk voor jouw geluk, en dat ben jij. De ander, of dat nu een BL is of niet, de schuld geven van jouw misre is de verantwoordelijkheid van je bestaan weg geven. Daar kan je voor kiezen, maar dat doe je dan wel helemaal zelf, en niet jouw BL.

Natuurlijk weet ik dat het makkelijker gezegd is dan gedaan. Vaak leer je bovenstaande ook pas nadat je zelf in therapie bent gegaan. Ik denk dat ook Hein pas na wat therapie zijn eigen aandeel in de dingen kon zien.

Dus; kunnen mensen met BL monsters zijn? absoluut. Kon of kan ik een monster zijn; absoluut. Maar ben jij een totaal willoos slachtoffer die dit allemaal alleen maar is over komen; daar geloof ik niks van, jij wel Tony? ;)

Verder vind ik het fijn te horen dat het goed met je gaat Jongen uit Brabant, ga zo door! En Cheche, ik denk dat het wel ok is als je me priv een vraag stelt. Al kan ik de communicatie niet te intensief maken omdat ik me moet richten op mijn eigen proces. En Misty; dank voor je bericht. Fijn dat ik dit voor je kan doen.

En ja... Ik mis IJSBEER ook.... Hoe gaat het met je jongen?

Een heel fijne dag weer!

Liefs,

Belinda
(5539) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-19 09:26:00
Hai Tony,

Las nog even je stukje door en wilde je nog vertellen dat ik, behalve BL, ook een kind ben van een BL. En ja, dat geeft littekens, hele diepe, als je daar al van kunt spreken omdat heel mijn persoonlijkheid erdoor gevormd is. Maar ook dat kun je verwerken. Ik heb vreselijk veel liefde van haar mogen ontvangen, maar ben ook zo beschadigd door haar onvermogen mensen te vertrouwen. Toch is het mijn mooie moeder, die helaas jong gestorven is zodat ze haar stoornis nooit helemaal heeft kunnen snappen. Dat vind ik zo triest voor haar. Ze heeft zo geknokt die lieve schat. Ik zal haar nooit en nooit kunnen haten, al draag ik haar onvermogen elke minuut van de dag met me mee...

Zo, en nu ff een potje huilen..:)

Fijne dag allen; geef nooit op!

Liefs,
Belinda
(5540) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-19 17:40:00
Ik wil nogmaals reageren op Tony, jij. Zegt precies hoe de hele vork in de steel steekt. Ja in feite zijn wij slachtoffers, ik heb ook nooit kunnen bedenken dat iemand zo in elkaar kan zitten, het is een ziekte ja dat besef ik. Maar het liegen midden in Je gezicht en niet 1 keer maar keer op keer. Zeggen dat hij zijn leven wil beteren, dus weet zelf ook wel dat het niet normaal is wat hij doet.
Hij wist dat ik zelf ook dingen moest verwerken, maar achteraf heeft het hem nooit iets gedaan. Zijn kinderen heeft hij pijn en verdriet aangedaan, iets wat ik al helemaal niet snap. Bij zijn kinderen doet hij precies hetzelfde als bij iedere nieuwe vrouw, die ruilt hij ook steeds in, zodra hij het idee heeft niks meer te kunnen halen, en verstrikt raakt in zijn leugens.
Ja, het is een ervaring voor een partner van iemand met bps, iets wat je dus je verdere leven mee sjouwt, geen mens meer vertrouwt, het verdriet wat je hierdoor hebt opgelopen, het is een enorme deuk ook in je zelfvertrouwen, mensen met bps begrijpen dat niet, kunnen ze waarschijnlijk ook niet.
En wat ik begrijp is dit forum bedoeld om ervaringen ut te delen, zodat mensen er steun aan kunnen hebben.
Ik heb er steun aan, nu zeker na het verhaal van Tony, want zo is de werkelijkheid.
L.b.
(5541) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-20 10:18:00
Bedankt voor je reactie Belinda. Graag wil ik er een stukje uitpikken, en dan je opmerking dat de partner cq het slachtoffer niet de verantwoording neemt voor zijn/haar eigen aandeel. Jij stoort je daar aan, terwijl juist bij mij de nekharen recht overeind gaan staan, wanneer er weer over dat aandeel wordt gesproken. Ook de "jongen uit Brabant" geeft het min of meer aan, door te stellen dat je als partner van iemand die bps heeft, je grenzen moet aangeven.
Dat vind ik toch een meer vriendelijke toon. Maar wanneer weet je dat je te maken hebt met een borderliner? Vaak is het dan al te laat. Dan zijn de grenzen al overschreden. En in mijn optiek is het aandeel van de partner/slachtoffer slechts een druppel op een gloeiende plaat. Alsof het voor de borderliner iets uitmaakt in zijn/haar gedrag naar anderen toe.....ik geloof het nooit. Natuurlijk moet ik hier wel enige voorzichtigheid in betrachten, want de ene borderliner is de ander niet. Iets met gradaties ;). Maar ik spreek dan ook enkel voor mezelf. Mijn borderliner is een intellect persoon, die weloverwogen te werk ging. Ze had duidelijk een doel voor ogen, terwijl ze bovendien ook nog eens wist wat ze mankeerde. Ik was niet haar eerste slachtoffer, zij was een zogenaamde recidivist ;), maar ook dat hoor je later. Ze wist dondersgoed waar ze mee bezig was, maar het doel heiligt bij haar de middelen. En wat was mijn aandeel? Sympathie, goedgelovig, empathie voor wat naar later bleek haar leugens, oprecht, eerlijk etc Maar inderdaad, wanneer ik van tevoren had geweten dat zij zo in elkaar stak, had ik mijn grenzen wel aangegeven. Nee, dat ook niet. Ik had haar nooit toegelaten in mijn leven. Ook vind ik het opmerkelijk uit de mond van een voormalig borderliner te horen dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn/haar eigen geluk. Juist de borderliner kan niet gelukkig zijn..... En ondertussen verzieken ze het geluk van een ander, of in ieder geval de partner/vriend(in) van de borderliner. Zij/hij had het idee een gelukkig leven te leiden, totdat alle leugens en bedrog boven water kwamen.
Natuurlijk, iedere andere relatie kan ook op de klippen lopen, daar ben ik mij van bewust. Dat staat los van bps. Maar wanneer iemand ziek is (bps) en hierdoor om de haverklap vreemd gaat, en de ziekte ligt hieraan ten grondslag, wat is dan het aandeel van de partner? De borderliner dient iedere keer weer geprikkeld te worden. De gekste risico's worden genomen om het leven in haar/zijn ogen aantrekkelijk te maken. maar wat is er mis met een mindere dag of mindere dagen? Niemand is 365 dagen per jaar gelukkig, onmogelijk. Het gras bij de buren is echt niet groener. Niets is wat het lijkt.
Ik heb geen zin om mijn verhaal hier open bloot neer te leggen, maar ik zal binnenkort mijn borderliner nog eens goed omschrijven, waardoor het verhaal zelf tot ontplooiing komt.

Tot LB wil ik nog zeggen:
Hervind je zelfvertrouwen. Blijf altijd jezelf. Jij bent niet degene die ziek is. Ga gewoon nieuwe vriendschappen aan, want nu heb je de ervaring in je binnenzak. Net als ik zul je argwanend zijn, maar herken je de mensen beter. Echter, deze vreselijke ervaring moet je niet weerhouden om verder te gaan met je leven. Haal het geluk bijv uit je kinderen, uit hobby's en andere zaken. Maar ik besef goed dat dit vreselijk zwaar is, want je hebt voor jezelf het idee dat je altijd oprecht, eerlijk en open bent geweest, terwijl de borderliner niets van dit heeft laten zien. Het is n grote leugen geweest. Laat hem zien dat je gelukkig bent, want ik weet zeker dat hij daar van baalt. Kom je ongelukkig over, dan heeft hij zijn zin. Sterkte!
(5542) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-20 17:15:00
Ha Allemaal!
Lang, lang geleden, in een land, hier niet ver vandaan...
Nou zeg maar gewoon hier in nederland, leefde er eens een IJsbeer.

En nog steeds!
Het is al langere tijd geleden dat ik voor het laatst postte, ik weet het!
Ik moet mij in een heel eind weer inlezen in jullie verhalen, dat gaat me zeker een paar avonden kosten. Maar dan ben ik weer op de hoogte van jullie belevenissen en zielenroerselen.
Goed, lees je even in in mijn verhaal: wees niet bang dat kost niet zoveel tijd.

Na de dramatisch verlopen middag waarop ik samen met Monique en haar hond haar verjaardag heb 'gevierd'. Heb ik de stekker uit wat ooit een relatie was getrokken. Het was makkelijk, degene voor wie mijn liefde ooit grenzeloos was, bestond niet meer, was verworden tot een draakje van jewelste, iemand die totaal geen rekening meer hield met mijn gevoelens. Ik weet het jullie hebben nog een stuk verhaal tegoed van die middag.

Ik heb Monique daarna nog 1 maal opgezocht en met haar gesproken, ze zat erg ongemakkelijk op haar wipstoel. Er kwam weinig zinnigs uit en ik kwam helemaal niet om nog iets proberen te lijmen. De stukjes waarin onze hernieuwde relatie uit elkaar was gespat waren te talrijk en te ver uit elkaar geslagen. Het getwiste en verwrongen idee dat Monique had om de situatie volledig nar haar hand te zetten was volledig in jaar gezicht ontploft.
De dagen erna voelden als een bevrijding, na 9 maanden was mijn hart weer van mij, lag het niet meer in de handen van iemand die er mee deed wat ze maar wilde. Ik had het beheer er over weer terug. Het voelde alsof de ketens van gevangenschap los braken en ik de frisse buitenlucht kon opsnuiven ba lange tijd opgesloten te hebben gezeten in een bedompte cel zonder zonlicht. Ik werd weer mijn oude zelf, zonder afhankelijk te zijn van de willekeur van een ander die het niet zo nauw nam met mijn gevoel.

De lifeline op Whatsapp bleef aan haar kant open staan, waarom ik had geen idee. Normaal was zij de eerste die de zaak eenzijdig blokkeerde, nu was ik het geweest. Ik had geen zin meer in nutteloze berichtjes, ik was er helemaal klaar mee. Maar ik ergerde me wel aan haar aanwezigheid in mijn lijstje en de wijzigende profielfoto's zo af en toe. Dus besloot ik om via enkele stevige uitspraken haar te confronteren en direct daarna, voordat zij kon reageren, op de BPS manier de lifeline weer eenzijdig te blokkeren. Een soort 'hit and run' methode waarbij zij de klappen incasseerde, maar ik te snel al weer er vandoor was om mij terug te kunnen raken. Na enkele opmerkingen over een week tijd heen blokkeerde ze me gelukkig.
Nu staat ze alleen nog in mijn lijst met chats als naslagwerk voor mijn boek.

En inmiddels ben ik begonnen met schrijven, zoals ik beloofd had. Mijn dochtertje gaat naar de 'grote school' en ik heb daardoor meer tijd gekregen om te reflecteren over wat ik wil schrijven. Het format van het boek zit in mijn hoofd, de werktitel is bekend en de eerste stukken zitten in mijn Iphone. Van Monique heb ik niets meer vernomen. Vrienden van me hebben haar nog wel gezien, waarbij ze steevast vuil in hun richting kijkt, zo melden zij mij afzonderlijk. Blijkbaar lacht het leven haar minder toe dan ze verwacht had. Ik denk maar zo: Karma is a bitch!

Goed om jullie weer te begroeten!

Wordt vervolgt.

Jullie IJSBEER.
(5546) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-20 21:19:00
He IJSBEER!

Wat goed om jou te horen! En wat goed dat de kracht hebt gevonden voor jezelf te kiezen. Ik kijk enorm uit naar je boek! Mocht ik nog iets voor je kunnen betekenen dan hoor ik dat graag.

Voor Tony; tja, ik ga natuurlijk geen welles nietes spelletje spelen over het wel of niet slachtoffer zijn :), dat brengt niemand iets. Wat ik alleen probeer is om mensen in hun eigen kracht te zetten. Maar ik weet uit ervaring dat 'slachtofferschap' soms ook een periode nodig is. Om ongehinderd boos en verdrietig te kunnen zijn, de ander uit je leven te bannen, en helemaal voor jezelf te gaan. Mocht je dat willen, kies daar dan voor, maar blijf er niet in hangen en probeer uiteindelijk toch je eigen aandeel te herkennen, want anders kan het zijn dat je volgende relaties hetzelfde dansje is, maar dan eentje met een ander paardje.

Ik stap dus uit de pittige discussie alhier, en laat jullie lekker klagen, en elkaar dragen :)... Cheche, je mag mijn email vragen aan Hein, ben benieuwd wat je zelfs niet anoniem durfde te posten :)...
Verder dacht ik, een paar dagen geleden, tijdens het hard lopen, ineens aan Celine. Ik denk dat dat misschien nog het moeilijkste is; kiezen voor jezelf, en daarmee je kind (tijdelijk) buiten sluiten. Hoop dat het goed met jou, en haar, gaat Celine!

Liefs,

Belinda
(5547) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-21 10:16:00
Duidelijk verhaal Belinda, en daar ben ik het ook mee eens, voor wat betreft het "slachtofferschap", maar het ging mij om het "aandeel" van de slachtoffer, of om in jou woorden te spreken "dat partners niet hun verantwoording van hun eigen aandeel nemen". Dat vond ik minder gepast ;). Ik lees dit vaker, waarschijnlijk ingegeven door psychologen, en er zal heus wel een goede gedachte achter zitten, maar die vlieger gaat niet voor iedereen op. Men doet voorkomen dat de partner ook schuld heeft aan het gedrag van de borderliner. Leuk voor de borderliner om dit uit de mond van een deskundige te horen, want dat zou kunnen betekenen dat het niet alleen aan hem/haar ligt. Nog eventjes en het gedrag wordt helemaal goedgekeurd haha. Slachtoffer van een borderliner ben je niet, maar wordt je. En ja, je hebt een keus, maar pas als de situatie ondraaglijk is geworden. En dan kom ik op Belinda's stukje van "slachtofferschap" waarin ze groot gelijk heeft. Je moet verder met je leven!

Ik ga "mijn" Borderliner even voorstellen.
Intelligente vrouw, prima baan midden in de samenleving, getrouwd en moeder van enige kinderen.
Ze zocht contact met ons gezin, in eerste instantie met mijn vrouw, want ze wilde scheiden.
Haar man werd neergezet als de ergste op de wereld, iets wat in veel Borderline gevallen voorkomt, in het bijzonder bij de personen die vreemdgaan, dat is mij later wel gebleken uit verhalen van andere gedupeerden.
De partner wordt helemaal zwart gemaakt, terwijl de Borderliner juist bij de partner het tegenovergestelde vertelt, namelijk dat zij van het "slachtoffer" (wij dus) afscheid moet nemen van haar partner.
Dit is het manipulatieve in hun gedrag.
Ondertussen kregen we later van haar te horen dat ze een relatie met iemand anders had.
Nou, dan denk je dat het eenvoudig is om afscheid te nemen van de partner.
Maar nee hoor, de verlatingsangst was te heftig en het pleziertje met de ander was ook wat waard.
Een klein jaar zijn we als gezinnen met elkaar opgetrokken, totdat ze ontmaskerd werd.
En toen kwam haar beste kwaliteit naar boven, het ontkennen van de gehele situatie.
Ik heb haar geconfronteerd met de waarheid, maar ze ontkende alles.
Werkelijk waar, ik heb haar recht in de ogen gekeken en ze vertrok geen spier en ze knipperde niet met haar ogen, zo overtuigd was ze van haar eigen waarheid , terwijl alle bewijzen het tegenovergestelde beweerden.
Tja, je kunt het een gave noemen, maar ik heb er toch een ander gevoel aan overgehouden, namelijk dat ze ontzettend ziek in haar hoofd is.
Ik heb ook haar partner en degene met wie ze een affaire had/heeft ermee geconfronteerd, maar die steken beiden hun hoofd in het zand, om uiteenlopende redenen.
Denk hierbij aan kinderen, verliefdheid en gevangen in het web van de borderliner.
Met de partner en degene met wie ze een affaire heeft kan ik vanaf nu geen medelijden meer hebben, want zij hebben de keus (!!) nu ze weten hoe de borderliner echt in elkaar steekt.
Maar de kinderen.......dat vind ik het ergste.
Zij krijgen alles mee van het gedrag van hun moeder en denken dat haar doen en handelen de normaalste zaak van de wereld is.
Wanneer ik kijk naar mijn eigen kinderen, dan zie ik ook kopietjes van mijn vrouw en ik, zowel uiterlijk als innerlijk.
De borderliner in kwestie heeft zeer jonge kinderen en zijn zo kwetsbaar op dit moment, zeker omdat ze nog gevormd moeten worden tot wat ze later zullen zijn.
Ze staan midden in hun ontwikkeling.
En dan vind ik het vreselijk dat de partner van de Borderliner niet inziet dat zonder professionele hulp de toekomst van de kinderen wel eens veel overeenkomsten van hun moeder kunnen gaan vertonen.
We zagen nu al verscheidene keren dat hun oudste dochter manipulatieve leugenachtige trekjes van haar moeder overnam.
Tja, als het thuis geoorloofd wordt......

En wat is dan mijn aandeel geweest?
Ik ben behulpzaam geweest, door haar verhaal aan te horen en tot steun te zijn.
Het verhaal, wat n grote leugen was :(
Maar ondertussen is ze bijna een jaar lang in ons gezin geweest, zijn onze kinderen erbij betrokken en die van haar uiteraard ook.
Misschien zag ze het geluk van ons gezin een wilde ze dit ook graag hebben, getuige haar kopieergedrag bij bepaalde zaken.
Ook bizar om zoiets mee te maken; koop je iets, een week later ligt het bij hun ook in huis......
Ach, "vriendschap" naar de knoppen, ook die tussen de kinderen.....over destructief gesproken.
Want ja, de schuld ligt natuurlijk bij ons...in haar ogen...het ligt nooit aan haar, dat is ook zoiets typerend aan haar ziekte.
Het ligt altijd aan een ander, de hand in eigen boezem steken, ho maar, dat kent men niet.

Dat is het voor vandaag.
Tony
(5548) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-21 12:59:00
Lees Als hij maar gelukkig is van Robin Norwood, volg de stappen. Het is mogelijk om uit de emotionele achtbaan te stappen. Succes.
(5549) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-22 08:24:00
Hoi Belinda, Celine, Jongen uit Brabant, Ijsbeer.

Hier een berichtje van DikkeTraan.
Ik ben lang uit de lucht geweest, maar was benieuwd hoe het hier op het forum gaat met jullie.

Ik zie wederom veel herkenbare verhalen.

Voor jullie informatie. Ik en mijn vrouw zijn nog bij elkaar, maar de shocking rollercoaster is nog niet gestopt.

Misschien vertel ik later wel meer.

PS Tony, ik snap volledig wat je bedoelt met dat je er pas achter komt als het te laat is. En met te laat bedoel ik dat het leed dan al geschied is. Maar het gaat er daarna om hoe je hier samen mee om gaat en of je jezelf nog open kan stellen in je relatie.

Liefs aan allen, DikkeTraan.
(5552) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-22 09:49:00
Beste "Dikke Traan".
Dat je verder wilt leven met iemand die bps heeft, hangt natuurlijk van verschillende factoren af.
Hoe erg de bps is. Kunnen beide partijen "open zijn"? Hoever is de relatie reeds beschadigd? Accepteer degene met bps deskundige hulp en/of medicijnen? Etcetera.
Iedereen verdient een tweede kans, maar het vertrouwen kan dusdanig beschadigd zijn, dat een herkansing niet meer mogelijk is.
In mijn geval: De ontmaskering heeft een eind aan onze relatie gemaakt.
Ik kan er best overheen stappen en mij volwassen opstellen, maar dat geldt voor haar niet.
Eigenlijk is de borderliner een groot kind. Altijd maar vragen om aandacht, en wanneer ze/hij haar/zijn zin niet krijgt, ligt het altijd aan een ander.
Dan stelt ze/hij zich zielig op, roept ze medelijden op en hatseflats opnieuw aandacht....
(5553) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-22 13:15:00
Het is geen discussie Belinda, dat gaat ook niet, het betreft ervaringen van iedereen. De borderliner zoekt mensen uit, die hij of zij op dat moment aan kan.
Mijn ervaring met de borderliner is dus ook misbruikt te zijn door hem, hij valt mij nu nog steeds lastig met allerlei beschuldigingen. Zijn excuus voor het verbreken (nouja verbreken, ik heb hem betrapt op het daten en chatten op internet, waardoor hij dus helemaal door het lint is gegaan) is dat ik een slecht mens ben, hij is voor het gemak vergeten dat ik Hendrik keer uit de goot heb gehaald. En ja toen ik mijn grenzen ging stellen ging hij uit zijn dak, de hele wereld is slecht en ik ben de slechtste.
Waarom antwoord ik hem nog steeds? Tja omdat het voor mij toch iets heel vreemds is, het duurde lang voordat ik gevoelens voor hem kreeg en toen het zover was, gebeurde er de vreemdste dingen. Hij probeert mij te kleineren , mijn kinderen zwart te maken, en dit is gewoon heel vreemd voor iemand die die "ziekte" niet heeft.
Misschien moet een niet borderliner gewoon veel genformeerd worden om het te begrijpen. Maar dat een borderliner geen slecht mens is???? Ik twijfel eraan, want ze zoeken de zwakke, lieve, goedgelovige mensen uit , wat kun je daar goed aan noemen. En ja wij moeten onze kracht weer vinden, maar zoals ik al zei, dat is erg moeilijk, je vertrouwt geen mens meer, je twijfelt aan je zelf.
En nee er is geen discussie hierover mogelijk, we uiten alleen onze ervaringen in de hoop er toch een keer overheen te komen.
L.b.
(5554) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-23 08:38:00
He allemaal, en natuurlijk ook Dikke traan!

Ik blijf het leuk vinden dat een ieder dit forum toch steeds weer weet te vinden! Overigens laat de discussie (of geen discussie LB ;), zelfs mijn partner niet onberoerd. Ik werd vriendelijk door hem op de vingers getikt. Hij vindt dat momenteel een ieder hier geheel vanuit zijn eigen standpunt zijn of haar verhaal hier neer 'knalt' zonder echt naar elkaar te willen luisteren, of de ander te willen begrijpen. Ook ik. Ik denk dat hij wel een punt heeft. Ik ben iig wel iets anders over de zaak gaan denken. Mijn partner en ik waren het er uiteindelijk over eens dat het weinig zin heeft om mensen die nog vol verdriet, woede en wat dan ook, na te laten denken over 'hun eigen stukje'. Dat kan ik wel proberen, maar daar is natuurlijk helemaal geen ruimte voor, en zoals mijn partner zei; die mensen schieten direct in de weerstand wat ook heel logisch is.
En eigenlijk ken ik dat zelf ook. Zoals sommigen van jullie weten hebben mijn partner en ik een zeer turbulent leven achter de rug. En LB, dat Borderliners altijd goede en lieve mensen uitzoeken (een soort prooien) is echt onzin, sorry. Er zijn genoeg BL-ers (waaronder ik), maar ook die ik ontmoet op mijn werk (ik werk met jongeren met oa deze problematiek) die juist op heel foute partners vallen met vaak nog een grotere problematiek dan zijzelf. Als BL-er zoek je naast liefde ook grenzen. Agressieve 'beschermheren' die dit kunnen bieden, en zoals ook mijn partner was, zijn daarom ook zeer aantrekkelijk voor een BL. Maar je snapt dat het gedrag van de BL en deze tamelijk agressieve mannen of vrouwen vaak zorgen voor een gewelddadige relatie. Overigens zul je dit soort partners hier op dit forum ook niet zo snel zien schrijven. Net zoals mijn partner zijn het geen mensen die op deze manier steun zoeken, ook voelen zijn zich niet zo snel slachtoffer van de situatie. Dader trouwens ook niet, haha...(sorry schat ;)...

Maar goed, in mijn relatie kwam dus ook veel geweld voor. Ik heb hierdoor de vreselijkste dingen meegemaakt, en moest dit natuurlijk allemaal verwerken. Mijn partner is eerst alleen in therapie gegaan voor zijn agressie. En daarna gingen we naar een groep voor ons samen. Tijdens de eerste bijeenkomst in die partnergroep werd er al gesproken over 'mijn rol in de geweldscyclus'. Nou, dat was dus mooi de laatste keer dat ik daar ben geweest. Want ik had natuurlijk helemaal geen aandeel in wat mij was overkomen. Ik was simpelweg nog niet klaar om dat te zien. Jaren later ben ik natuurlijk wel gaan begrijpen hoe het nu allemaal zit. Ik wil maar aangeven dat ik nu begrijp dat een aantal van jullie hier vooral uit willen razen, je verhaal en emoties kwijt willen, en absoluut niet willen horen dat er ook iets van henzelf in dit verhaal zit. Ik ga dat dus ook niet meer proberen, want dat is zinloos, en dan krijg je zoal mijn vriend zegt; een soort moddergooien met ieders standpunt zonder moeite te doen om echt naar elkaar te luisteren. En daar zijn al forums zat van, echt! Ik vond de gematigde toon, en de 'volwassen en respectvolle' benadering en begrip naar en van elkaar hier altijd n van de meest mooie dingen.

Tony, bedankt voor jouw verhaal. Ik lees bij jou ook dat je nog vol met woede en verdriet zit. Het is ook een bijzonder verhaal, niet zo cliche als dat van de meeste van ons :)... Mag ik je wel vragen waarom je nu precies zo boos bent? Echt woedend, zoals ik lees. Ik heb het proberen te begrijpen, maar het lukt me niet goed. Dat die vriendin gelogen heeft, snap ik, en vreemd ging, dat snap ik ook. Maar waarom heeft dit alles jou zo verschrikkelijk geraakt? Wat was jouw behoefte in dit contact? En waarin heeft ze jou echt persoonlijk geraakt, dat maak ik maar niet op uit het verhaal... Ik ben benieuwd...

Nouja, dit was het wel weer even...

Mbt de anonieme tipgever over het boek; als hij maar gelukkig is... kan ik echt ten zeerste aanraden. Hij staat ook in mijn boekenkast, en ik heb er een hoop van geleerd! Ik denk dat de meesten van jullie er iets aan kunnen hebben! Het gaat oa over waarom je als mens ervoor kiest in een destructieve relatie te blijven.


Heel fijn weekend,

en heel veel liefs van mij voor jullie allemaal!!!

Belinda!!!!
(5556) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-23 15:40:00
Haha Belinda, je kunt het ook niet laten om toch nog eventjes aan te geven dat de partner van de borderliner over zijn "eigen stukje" na te denken h? Leuk hoor.
Niet ieder slachtoffer heeft zijn eigen stukje in relatie met de borderliner.
Dat jouw partner stelt dat momenteel hier iedereen zomaar zijn verhaal vertelt zonder naar anderen te luisteren, vind ik reuze meevallen. Met de regelmaat zie ik mensen posten dat ze veel aan de verhalen van anderen hebben. Ook dat is luisteren. Echt de discussie aangaan is moeilijk op een off line forum. Mijn postings worden vaak tien tot twaalf uur later weergegeven, en dat maakt het discussiren best moeilijk.
LB's opmerking dat de borderliner in de regel zwakke, lieve en goedgelovige mensen uitzoekt, daar kan ik best in meegaan.
Natuurlijk, er zijn uitzonderingen, maar dat kunnen dan ook nog verkeerde inschattingen van de borderliner zijn, en bovendien kan ene foute partner zoals je deze omschrijft, wel degelijk zwak en lief zijn in de relatie met een man of vrouw.
Degene met de grootste monden blijken vaak de kleinste hartjes te hebben.

Nu vroeg je aan mij waarom ik zo kwaad ben op mijn borderliner.
Daarover kan ik heel duidelijk zijn.
Ze heeft een jaar lang over alles en iedereen gelogen.
Ze heeft mensen valselijk beschuldigd, wo verkrachtingen.
Onze kinderen konden heel goed met elkaar optrekken en van de n op de andere dag is dat over.
Wat denk je dat dit met kinderen doet?
Dag en nacht ben ik met haar bezig geweest, want mevrouw had het zogenaamd zo zwaar.
Voor een ex-borderliner misschien niet te begrijpen, maar dit is niet de manier om relaties aan te gaan.
En dan niet zozeer voor haar en ons, maar ook voor haar echtgenoot en in het bijzonder de kinderen die in het spel waren.
Maar het is bekend: Het leven draait bij de borderliner om hem/haar, en niet om de mensen die desondanks van haar houden.
Tony
(5558) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-23 20:02:00
Hai Tony,

Het ging ook voornamelijk om de communicatie van de laatste tijd. We hebben het al wel eens eerder gehad, maar nu viel het zelfs mijn partner op.
Ik merk wel dat je geen verstand hebt van wat Borderline nu eigenlijk echt is, dat vind ik jammer. Even echt opkomend voor alle prachtige mooie Borderliners die dit forum regelmatig bezoeken; je doet ze pijn met je uitspraken. Mij ook trouwens. Zo berekenbaar als jij het schetst is het niet. Dan is meer psychopatisch gedrag. Of enorm narcistisch.
En of ik het niet kan laten; misschien niet. Al vermijd jij steeds de echte vraag in jouw situatie; waarom ben JIJ zo geraakt. Je vermijdt als de pest namelijk :). Het maakt het voor mij alleen maar interessanter overigens. Was je misschien verliefd op haar ;)?

Fijne avond allen!

Belinda
(5559) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-24 10:29:00
Beste Belinda,
Laat je je toch nog verleiden tot een pittige discussie haha
Maar je hebt gelijk hoor, ik heb er geen verstand van wat Borderline nu echt is. Echter, ik herken het gedrag wel, en daar doe ik nu mijn voordeel mee.
Prima dat je het voor je "zielsverwanten" op dit forum opneemt en dat ik ze zogenaamd pijn doe met mijn opmerkingen, maar dat vind ik nu weer typisch een borderlinekenmerk. Een hoop zelfmedelijden, maar empathie voor de tegenpartij, nee, dat is teveel gevraagd, die gave bezitten jullie niet. Voor jullie is het dan pijn, voor het "slachtoffer" een kwelling ;)
Maar weet een "normaal" mens eigenlijk wel wat borderline echt is? Ik betwijfel het. Borderline is een ziekte, en zoals iedere ziekte beleeft de patint dit op zijn eigen manier. Je hebt niet voor niets gradaties in deze stoornis.
Het heeft naar mijn mening ook helemaal geen zin om je als slachtoffer af te vragen waarom de Borderliner iets doet of juist iets nalaat. Je kunt als "gezond" persoon niet in het hoofd van een "ziek" persoon kijken. Een gezond mens kan niet voor een ziek mens redeneren, want je weet niet wat die ziekte met je doet, omdat je het niet hebt.
Ik heb afgelopen jaar meermaals geprobeerd om mijn Borderliner te doorgronden, maar iedere keer weer leverde dat geen resultaat op.

Dat je nu voor de zoveelste keer aan mij vraagt, waarom ik zo kwaad ben op mijn Borderliner, zegt ook genoeg over jou, de borderliner.
Jij kunt je duidelijk niet verplaatsen in de situatie van een ander, of in een direct geval, het slachtoffer.
Ik geloof dat ik wel duidelijk ben geweest in mijn uitleg.
Ik kijk namelijk verder dan enkel naar mijzelf. De kinderen, die van haar en die van mij, zijn meer kwetsbaar dan ik als volwassene.
Zij hebben nog een hele toekomst voor zich.
De kinderen hadden onderling een zeer goed band, maar is door de breuk volledig verdwenen.
Mijn kinderen hebben nagenoeg ook alles meegekregen van haar gedrag, wij hebben namelijk geen geheimen voor onze kinderen.
Eerlijkheid en openheid staat hoog in ons vaandel.
Over haar kinderen wil ik het al helemaal niet meer hebben, zij zijn getekend voor het leven, wanneer er niet wordt ingegrepen door de borderliner of haar partner.
Dat is wat mij oa kwaad maakt.
En of ik verliefd op haar was, moet ik je teleurstellen. Een goed huwelijk doorstaat deze test ;)
Tony
(5564) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-24 12:07:00
hallo allemaal, net vele reacties gelezen. ik vrouw van 35 heeft 1,5 maand geleden een leuke man (36) ontmoet. Nu vertelde hij gister me dat hij naast adhd ook diagnose borderline heeft. En had dit nog niet eerder verteld omdat hij wilde dat ik hem eerst beter leerde kennen. Zijn moeder had ook borderline en heeft een slechte jeugd gehad. Zijn moeder maakte hem veranderlijk voor haar verdriet/ziekte en daardoor sterk verantwoordelijkheidsgevoel wat vaak omzet in schuldgevoel. Hierdoor ging het vorige week dan ook mis bij hem en ik snapte er niets van. ik werd op een ochtend ziek en baalde en was verdrietig dat hij me alleen liet. Het voelde of hij wegrende, dag later snapte ik dat hem iets triggerde en omdat hij over zijn moeder wel had verteld dat ik al dat daar de oorzaak zou zitten. Maar nu wilde hij even op zichzelf zijn en ik vond dat weer moeilijk te verkroppen omdat ik me ziek en alleen voelde.( 4 dagen plat met griep op bed) ik miste aandacht en verzorging van hem. Hij zat in zijn proces en zat alleen in zijn hoofd met zijn iedeen gedachtes en angsten. Ik werd nogal bang van alle reacties hier. Dat leven met iemand met borderline niet mogelijk is. Ik weet niet precies hoe het verder bij hem uit. Behalve dat hij een slecht zelfbeeld heeft en hij een chronisch gevoel van leegte heeft. Hij zegt dat hij het met medicijnen redelijk onder controle heeft. ik heb dan ook bijna twee maanden niets gemerkt, mijn onzekerheid was af en toe veel erger. Net als de verlatingsangst die ik voelde dat hij niet liet horen en ik niet wist wat er was.
Misschien ligt het wel aan de mate maar word bang als ik jullie lees wat me te wachten staat. Dat hij me ook als lief/gemakkelijk/ fijn persoon ziet om leegte op te vullen.
Is leven met iemand die bl en adhd heeft dan niet mogelijk? ik weet nog niet veel over de ziekte/stoornis. groetjes beastygirl
(5565) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-24 17:07:00
Beste Tony,

Ik begin lol te krijgen in deze discussie, want dat is het toch wel. En nadat jij aan gaf er geen probleem in te zien, ga ik hem graag aan :)...
Ik ben iig blij dat je toegeeft dat je niet veel verstand van hebt van Borderline, dat is iig iets, ik denk anders dat ik het geloof wel in je had verloren ;)...

Verder heb ik geen BL meer volgens de DSM, maar heb slechts nog Borderlinetrekken. Ik ben dus niet ziek, zoals jij beweert. Wel ben ik een vrouw die heel veel over het leven weet; juist door de Borderline, en alles dat ik daardoor heb meegemaakt. Naast een beetje Borderliner, ben ik nog veel meer. Namelijk een goed, sociaal, opgeleide vrouw die altijd gewerkt heeft met mensen. Zieke en gezonde mensen, en dat vanaf mijn 18e jaar. In mijn werk moet ik dagelijks binnen anderhalf uur een mens zien te doorgronden. Je snapt, dat levert wat mensenkennis op :). Daarnaast neem ik het laatste jaar elke week deel aan een groep met mensen met een vermijdende persoonlijkheidsstoornis. Omdat ik highlevel functioneer zit ik niet in een groep met Bl-ers.
Wat ik daar geleerd heb is dat niemand zomaar iets doet. Nee, ook als je dingen voor een ander doet, doe je dat (helaas) ook altijd een beetje voor jezelf. Er is dus altijd sprake van persoonlijk belang, of er zijn persoonlijke behoeften in het spel. Maar die liggen soms zo diep, dat je vaak therapie nodig hebt om deze boven water te krijgen.
Het enige zinnige dat ik in jouw verklaring dan ook haal is dat je kinderen iets is aangedaan. Daar kun je idd nogal boos om worden. Maar ik lees tussen de regels door, dat het verder gaat dan dat. Iets met 'ik ben dag en nacht voor haar in de weer geweest' triggerde me. Daar klonk in door wat echt was. Wat was jouw motivatie om dit te doen? Wilde je de redder zijn? Of zette ze jou op een voetstuk dat zorgde voor streling van een ego dat dat wel kon gebruiken? Dat je schrijft dat jouw huwelijk zoiets wel overleefd, snap ik. Dat kan aan de kracht van je huwelijk liggen natuurlijk, maar ook aan het feit dat, terwijl jij haar probeerde te redden, zij al lang een ander vriendje had waar ze de leukere dingen mee deed. Wat deed dat eigenlijk met jou? Was dat het moment dat je boos werd? Jij was immers degene die er voor koos dag en nacht voor haar klaar te staan, en nu was er zomaar een ander die ze echt lief had. Wrang, lijkt me, en genoeg reden om vanaf dat moment te kiezen voor het veroordelen van dingen waarvan je tot dat moment had gekozen om 'door de vingers te zien'.
Beste Tony, natuurlijk hoeft bovenstaande niet zo te zijn. Maar jij schrijft ook genoeg dingen over BL, en mij, die niet zo zijn, daarom durf ik dit best te doen :)...
Daarnaast blijf ik het heerlijk vinden mensen te prikkelen, en ja, ook om geprikkeld te worden. Dank dus daarvoor!

Voor Beastygirl; het is echt wel mogelijk om een relatie met een BL te hebben. Een makkelijke keuze is het echter niet. Mocht je er voor willen kiezen, laat je dan goed informeren, of volg zelfs een cursus (die heb je ook!). Ik wens je veel sterkte, en pas op jezelf!

Liefs,

Belinda!!!!
(5567) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-24 18:49:00
Hoi Beastygirl.
Ik ben niet bepaald de beste raadgever op dit forum, want op de eerste plaats heb ik geen liefdesrelatie met een borderliner gehad en bovendien kreeg ik van Belinda te horen dat ik niet wist wat Borderline inhield :D
Maar als ik de auteur van deze site moet geloven, is samenleven met een Borderliner wel degelijk mogelijk.
En, op ieder potje past een dekseltje ;)
Besef wel dat er verschillende gradaties zijn in deze stoornis.
Heb je de heftige variant, dan zou ik zeggen: Run Forrest, run! ;)
Aangezien je aangaf dat je dit zelf ook niet nog kon inschatten, zou ik de eerste tijd gewoon eens aanzien.
Echter, besef dat je vanaf nu je aandeel aan het creeren bent, toch Belinda? ;)
Dus, grenzen aangeven.
Houd er ook rekening mee dat je te maken kunt krijgen met leugens, bedrog, manipulaties en egocentrisch gedrag.
Maar niet iedere borderliner schijnt zo te zijn, al heb ik daar mijn bedenkingen bij.
Tony
(5568) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 00:42:00
Bedankt Belinda en Tony voor jullie reactie.
Ik heb veel vragen aan hem gesteld wat me hier oproepen wat ik las over borderline. Besef dat er idd verschillende variaties zijn. En denk dat idd leven mer iemand die inzicht heeft erin mogelijk is. Wel vind ik het spannend omdat ik nooit zal weten wanneer hem weer iets raakt en hij zich afsluit. Het afsluiten betrok op mezelf. Dat is mijn aandeel oa en moer dat niet op mezelf betrekken. Maar ik wist niet goed wat er aan de hand was. Hij zegt alles facetten te hebben gehad en doorleefd en dat hij ve therapie heeft gehad en ook een jaar opgenomen is geweest. Het is pas rond zijn 28 e geconstateerd en heeft alle soorten van therapie gehad ook op spiritueel vlak. Daar ben ik wel nieuwsgierig naar. Hoe ga je om met iemand die zich dagen afsluit van de rest? Het is verder idd maar aanzien hoe het gaat maar ik wil het wel een kans geven. Ik geloof dat hij eerlijk is dat als hij zegt dat hij het redelijk onder controle heeft maar omdat ik hier las dat er veel bedrog in het spel kan zijn vind ik dat spannend en moet hem beter leren kennen om dat allemaal te geloven ook al is er niet een reden voor om het niet op zijn woorden te geloven. We zullen zien, ik hoop dat het positief blijft omdat hij doorheeft wannee zijn gedrag vreemd is. Gr beastygril
(5569) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 07:15:00
een vraagje aan Berlinda,
ik ben Merel van hierboven. Ik had een relatie met een BL. We hebben elkaar leren kennen toen we beiden in een slechte relatie zaten en werden smoorverliefd. We hebben beiden een punt gezet achter onze relatie (voor mij was dit na meer dan 2O jaar huwelijk en 3 kinderen) omdat we echt geloofden dat we samen gelukkig zouden zijn.
We wilden onze relatie niet kenbaar maken en dit maakte het allemaal extra moeilijk. Maar we hadden het heel goed samen. Hij sprak al van samenwonen. Maar plots volledig uit het niks hield hij het voor bekeken. Hij wilde het nog eens uitpraten en in dit gesprek vertelde hij dat hij borderline had en hij een trigger kreeg en een nieuwe start wilde.... IK was volledig overdonderd. Ik weet niet hoe ik na dit gesprek thuisgeraakt ben.
En daarna dus niks meer. Hij reageert niet op mails.... Laat me in de steek. Ik begrijp dat mensen zich niet meer goed voelen in een relatie maar iemand van het ene moment op een ander laten vallen nadat je zoveel voor hem hebt laten vallen is toch heel zwaar om te dragen.... IK wil nog antwoorden op mijn vele vragen maar dit weigert hij. HIj gaf al aan dat hij iemand anders had en hij niets meer met mij wilt te maken hebben...
Is dit nu een teken van borderline ? zo weinig emphatie kunnen hebben ? of ben ik het die deze relatiebreuk niet kan plaatsen omdat er vooraf geen vuiltje aan de lucht was? de week vooraf sprak hij nog over samenwonen
Ik had in het verleden weinig van zijn BL opgemerkt. Wel gaf hij aan dat hij zich soms leeg voelde (maar heeft niet iedereen dit soms en zeker na een einde van een lange relatie) ?
Ik zit met zo'n boosheid in me, ik ben soms zo radeloos, zo gekwetst dat ik soms bang ben van mijn eigen daden..... Daar ik van hem geen antwoorden krijg, kun jij misschien een beetje zicht hebben op mijn situatie ? Kan liefde van het ene op het andere moment verdwijnen ?Of was alles een leugen en ben ik gewoon vreselijk naef geweest ?
IK lees intussen jullie discussie mee... ik vind dit heel leerrijk, ik hou ervan om mensen beter te begrijpen en jij Berlinda schrijft alles heel duidelijk ....
Beasty Girl, ik heb zo de indruk dat jij met mijn ex bent nu (het hele verhaal klopt). Ik hoop voor jou dat het allemaal goed loopt want het is en blijft een fijne man. Voor zover ik hem ken uiteraard want ik heb nu eigenlijk een beetje het gevoel dat ik een relatie had met een vreemde. Want in zijn gedrag nu herken ik hem helemaal niet....
(5570) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 09:35:00
Hoi belinda,
Dat je van alles hebt meegemaakt, doet me een beetje denken aan een slachtofferrol. Mijn borderline ex had ook van alles meegemaakt, maar was daardoor niet veel wijzer geworden. Ze blufte zich met speed door het leven om haar borderline te maskeren en had allerlei (vervelende) gebeurtenissen NODIG om er achter te komen wie ze nou werkelijk is. Wie of wat ze daarvoor gebruikte, maakte niet zoveel uit. Ze was bezig om haar weg te vinden in het leven en wilde "liefde" geven aan iedereen..
(5571) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 11:41:00
Bij dit berichtje hoort een foto waarbij ik met mijn hoofd op zijn schouder rust.

Een blik van verrukking.... Helemaal alleen voor jou, deze blik is prachtig, nooit eerder heb ik mij zo bij iemand gevoeld, maar helaas..... 😢😢😢 de vreselijke pijn keer op keer als we samen de zware belasting van het leven niet aan konden, we elkaar niet konden steunen, de vreselijke pijn om jou keer op keer bij mij weg te zien gaan. Voor mij zo onveilig en ondraaglijk... Ik zal altijd een zwak voor jou blijven houden. Ik hou heel veel van je maar hou het samen niet langer vol.

Mijn afscheidsmail aan mijn vriend met trekken van borderline, narcistische persoonlijkheid en ontwijkende persoonlijkheid...
(5572) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 14:46:00
Hallo Belinda, hier ben ik weer :p
Het gaat bij jou ook wel heel erg snel de laatste week. Vorige week gaf je nog aan een Borderliner te zijn, nu volledig genezen met nog slechts enkele trekjes van die stoornis... Gefeliciteerd!
Het lage zelfbeeld wat de Borderliner heeft, is bij jou in ieder geval niet meer aanwezig. Je bent gewoonweg radicaal omgeslagen naar een zelfverzekerde vrouw, die het op dit moment zeer met zichzelf getroffen heeft ;) Enige bescheidenheid na het je Borderlineperiode was wel op zijn plaats geweest, vind ik.
Tenzij je iedereen in de maling neemt en een masker opzet, wat dan nog n van je Borderlinetrekjes kan zijn :D
Ok, genoeg gekat.

Ik pik zomaar weer even een zin uit je posting. Je zegt namelijk dat niemand iets zonder eigen persoonlijk belang doet. Ben ik niet met je eens.
Wanneer, in mijn situatie, ik iemand wil helpen, doe ik dat niet met een bijbedoeling.
Het gaat dan altijd om de persoon in kwestie, degene die hulpbehoevend is.
Ik vertelde je dat ik dag en nacht voor de Borderliner klaar stond.
Ze hoefde mij maar te bellen, of ik zou bij wijze van spreken op haar stoep staan; iets wat ik overigens bij iedere goede vriend zou doen.
Degene die hulp nodig heeft, help ik.
En dan komt het nooit in mij op wat het eventueel voor mij zou opbrengen.
Ik zal mij in deze kwestie ook nooit een redder gaan voelen, de persoon die bps heeft, kan zijn eigen redder zijn.
Hij/zij heeft de troeven in handen, niet degene die hem/haar helpt.
Mijn vrouw en ik geloofden haar verhalen, en hielpen haar door de mindere dagen/nachten heen.
Tenminste, dat dachten wij haha (Ja, nu kan ik erom lachen, maar ik erover terugdenk....tja)
Je neemt zo iemand in vertrouwen. Je krijgt er een speciale band mee. Een nieuwe vriendschap ontstaat. Als gezinnen trek je met elkaar op. De kinderen raken er aan gewend. De twijfels over haar geloofwaardigheid nemen toe, omdat je ook een band met de partner krijgt en je ziet ze samen. Dan rijmen bepaalde zaken niet meer. Totdat het moment zich voordoet dat je haar definitief ontmaskert....
Dan ben je kwaad, teleurgesteld en toch ook medelijden met haar, met haar partner en hun kinderen.
Een jaar lang intensief met hun gezin opgetrokken (dagjes uit, weekendje weg, feestjes, feestdagen, gezellige avonden etc)
Onbegrijpelijk dat iemand zo speelt met de gevoelens van anderen. En niet alleen met die van mij.
Tony
(5573) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 15:05:00
Wat is het heftig om dit allemaal te lezen...

Onderaan mijn reactie staat een vraag. Is er iemand die daarover zou willen nadenken, en wellicht een antwoord heeft?

Ik weet niet of ik moet janken van opluchting, dat ik niet de enige ben die dit allemaal meemaakt. Of moet kotsen van ellende, omdat al die gevoelens nu wr naar boven komen.

Ik heb sinds twee jaar een relatie met een meisje van 24. Hoge toppen, diepe dalen. Steeds meer diepe dalen, dat wel. En steeds dieper, ook.
Het is een aardig, lief, intelligent, opgewekt meisje. Dat vindt iedereen die haar kent. Vond ik dus ook. En dus werd ik verliefd.

Ze waarschuwde me in het begin al, dat ze misschien wat meer aandacht vroeg dan gemiddeld. Dat ze af en toe ook wel wat heftig emotioneel kon reageren. Ok, prima.
Maar vrij snel begon ik wat nerveus te worden, omdat ik het gevoel kreeg wel erg geclaimd te worden. Nog niet direct iets waar ik concreet de vinger op kon leggen. Maar gewoon een gevoel van onbehagen, van weinig ruimte krijgen.
Als het goed ging, was het fantastisch. Zoals gezegd, ze is lief, gul, opgewekt. Verleidelijk, knuffelig. Altijd op zoek naar contact, aandacht. Altijd ook bereid om aandacht te geven, lijkt het.
Maar ook, het is nooit genoeg. Nooit. Altijd op zoek naar meer aandacht. Op het moment dat ik bij haar thuis kom, al de agenda trekken om de volgende keer af te spreken. Klagen dat ik niet genoeg aandacht geef. Elk moment bezig zijn met evalueren van de relatie, druk uitoefenen "om de volgende stap in de relatie te zetten"

En ja, ik heb het van haar gehoord: "Ik ben in het verleden zo vaak gekwetst, ik geloof echt dat het tussen jou en mij wl goed gaat komen. Jij bent de enige met wie ik kan praten. Jij bent de enige die ik vertrouw"

En zo begonnen de eerste ruzies in de relatie te sluipen. En inderdaad, ze reageerde heftig, emotioneel. Woedend, razend, emotioneel, huilen, schreeuwen.
Bij voorkeur diep in de nacht. Soms drie, vier keer in de week 's nachts schreeuwen, huilen, niet te stoppen, niet te hanteren. Voor geen rede vatbaar.
Zodat ik weer een hele week wit van vermoeidheid aan het werk ging (ik heb voldoende slaap nodig om een beetje te functioneren). Moeite met concentreren. Totdat ik me ziek gemeld heb.

En ging beseffen dat hier toch wel persoonlijk grenzen overschreden werden.

En ja, ik kreeg het gevoel dat mijn liefde gekocht werd. Met cadeautjes, voor mij, voor mijn dochter. Met verleiding, s-ks, vleijerij.
Met emotionele chantage. Dreigen dat ze zou daten met iemand anders. Dat ook werkelijk doen, alles om me onder druk te zetten.

En de ruzies gingen door. En ik ging steeds meer beseffen dat wat hier gebeurde niet normaal was (inderdaad, sommige mensen doen er wat lang over om tot dat besef te komen)

Ik heb haar gevraagd om mijn nachtrust te respecteren. Ook in haar eigen belang, aangezien ik nogal onstabiel word door te weinig slaap.
Ik heb het gevraagd, geeisd, gesmeekt, proberen af te dwingen. Grenzen gesteld.
Haar gevraagd uit mijn huis te vertrekken. Haar eruit geschopt, als het weer ging escaleren (letterlijk, en nee, ik ben er niet trots op).
Ik heb haar weer verteld dat het uit was, als ze mijn persoonlijke grenzen niet zou kunnen respecteren. Meerdere keren. En toch weer naar haar teruggegaan. En zij naar mij. Omdat de gevoelens tussen ons nog steeds heel heftig zijn. En dan begint het hele gedonder weer opnieuw.

En er dan in de tussentijd achter komen dat ze zichzelf wel ns beschadigt. Met een mes, in haar arm. Niet vaak, maar afgelopen twee jaar minstens twee keer waar ik weet van heb.

En dan ga je zoeken, op internet, op het woordje automutilatie. En dan kom je binnen een seconde terecht bij, ja borderline.

Dus hier is dan mijn vraag: vinden jullie dat ik reden heb om in de borderline-hoek te denken.
Of juist niet, is er niet zoveel aan de hand, behalve een stormachtige relatie?
Ben benieuwd naar jullie reacties.

Mark, Rotterdam
(5574) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 17:27:00
Hoi allemaal,

Even wat korte reacties.

Algemeen;
Voor zover ik het altijd heb meegekregen is de site bedoeld om je eigen verhaal kwijt te kunnen en daar krijg je dan begripvolle en open reacties op. Niet zo scherp mogelijk of om iemand te triggeren of te raken, maar gewoon begripvol. Zowel aan de "voor" en "tegen" kant lijk ik minder begrip te voelen. Kom op luitjes, het mooie van deze site is dat we verhalen van alle kanten horen? Laten we proberen om dat te houden zodat ook mensen in de toekomst hiervan gebruik kunnen blijven maken?

IJsbeer;
hoe je verhaal nu loopt vind ik jammer voor je, maar misschien wel het beste. Aan het begin van mijn reis spiegelde ik mijn eigen verhaal altijd een beetje aan dat van jou en heb nog lang de hoop gehad dat.. Maar dat mag niet zo zijn. Ik wens je veel succes met je boek, als je het op dezelfde manier als hier hebt geschreven heb je aan deze kant een koper (tenminste als het hier beschikbaar is). Er gaven begin van het jaar mensen aan dat je je misschien toch wat liet beinvloeden door M haar gevoelens. Je gaf toen aan dat dat niet het geval was. Hoe sta je daar achteraf in? Nog steeds hetzelfde of heb je wel bepaalde dingen gelaten?

Belinda;
Je lijkt idd wel de stabiele factor hier, maar ook op de achtergrond blijven mensen bezig gelukkig. We komen allemaal nog even checken. Ik ben het in je laatste discussie niet helemaal met je eens. Tuurlijk heeft iedereen zijn eigen aandeel in de dans en sommigen dansen wat langer dan de ander. Maar... als je geen ervaringen hebt met trekken die bepaalde mensen hebben en je vanuit je principes die je geleerd hebt uit gaat van het goede in een persoon kan er misbruik van je gemaakt worden. Dat zijn niet alleen BL'ers, maar ook andere PS'ers. Dan je opmerking over persoonlijke behoeftes bij het helpen of in de dans.. Voor zover ik leer en heb geleerd is het helemaal niet erg dat je iemand helpt of iets voor iemand doet. Pas op het moment dat je er afhankelijk van wordt wordt het een probleem en moet je op zoek naar de oorzaak. Naar mijn idee net als met BL trekken. Pas op het moment dat het je zelfvertrouwen, je leven, of je humeur gaat beinvloeden is het een probleem en moet je er wat aan doen.

Nieuwe BL'ers;
BL'ers vind ik eigenlijk een rot woord, beter kan ik mensen met BL gebruiken, maar dat is zo lang. Sorry hiervoor, waar ik BL'ers schrijf moeten jullie het andere maar even lezen. Ik las dat iemand zichzelf een monster vond of dat je niet waardevol genoeg was voor een relatie. ONEENS! Ten eerste geen monster door de BL, maar door de persoon die je bent. Net als eerder wel gezegd ben je een mens met BL je bent niet BL. In mijn ogen is dat een groot verschil. Daarbij op ieder potje past een dekseltje. Je moet er naar mijn mening alleen wel voor zorgen dat je met jezelf aan de slag gaat, want ik denk dat het niet gemakkelijk gaat worden. Daarnaast moet je zorgen voor begrip bij je partner. Praat erover hoe je je voelt, wat je denkt, wat de triggers zijn. Dat hoeft niet op het moment zelf (misschien wel beter van niet ;)), maar doe dat op een rustiger moment. Hiermee investeer je ook in jezelf omdat je er over nadenkt en creeer je openheid bij je partner. Volgens mij moet het dan altijd lukken. Anders heb je niet de juiste persoon gevonden en kan je op zoek naar een ander (ps. denk aub hierbij wel even om je partner en zijn of haar gevoelens en handel je het goed af? ;) )

Een ieder in ieder geval veel succes met zijn eigen verhalen..

Groeten Fries
(5575) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-25 17:37:00
Hoi Belinda,
Wat jij schrijft, dat iemand iets voor iemand doet om er iets van terug te verwachten , dat hoort inderdaad niet. Als je uit liefde voor een (mede) mens iets doet, wat het ook is, dan Mag je niets terug verwachten , je zou het dan uit verkeerde overwegingen doen.
Maaaaaar wat er gebeurt met de "borderliners" en zijn/haar partner, zijn overschrijdingen van waarden en normen, is mijn mening. Mijn geval is in ieder geval wel zo, ik heb in begin mijn verhaal over mijn borderliner geschreven , herinner je je misschien og wel.
Ik heb uit liefde gehandeld en meneer een paar maal uit de goot gehaald, omdat ik vond dat niemand zo hoeft te leven. Daarna is er een liefdes relatie ontstaan, het enige wat ik toen terug verwachtte was oprechtheid , geen leugens en niet besodemieterd worden, dat heeft m.i. Te maken met waarden en normen, of zie ik het helemaal fout?
En dit is dus het probleem, borderliners hebben die dus niet. Mijn borderliner is zo vreselijk kwaad op mij, dat ik dus ontdekt heb dat hij mij belazerde, met alles. Het grappige is dat hij o internet vrouwen opzoekt en heb verteld hij nooit iemand zal belazeren , tenzij ze hem belazeren , dus zoekt hij bij degene die hij zat is, fout dingen om haar op zijn legale manier aan de kant te zetten.

L.b.
(5576) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-26 08:01:00
Hai Tony en anderen!,

Hihi, je bent me er eentje Tony ;). Maar uit je antwoord lees ik weer dat je niet zoveel weet van wat BL nu in houdt en wanneer iemand nu een diagnose heeft, en dus 'ziek' is (volgens de DSM) of niet. Maar goed, ik merk ook dat ik niet zoveel zin heb om dit aan je uit te leggen. Een beetje verspilde energie, geloof ik :)... Misschien moet je je eerst even goed inlezen...
Verder blijf je voor mij bepaalde dingen over jezelf gewoon vermijden, en vind je het kennelijk ook nog eens lastig dat iemand met BL trekken, trots is op zichzelf. Ja sorry hoor, dan vergaat me de lust wel een beetje. Uiteindelijk gunnen we elkaar allemaal toch allemaal het allerbeste! Tenminste, dat hoop ik wel!
Maar goed, mocht je nog iets gaan zeggen waarvan ik denk; dat heeft zin, of hier is oprechte interesse, dan zal ik het gesprek zeker weer met je aan gaan! Sterkte he, met alles!

Verder vind ik het heel leuk om weer iets van Fries te lezen. Ik ben ook benieuwd naar hoe het met Lies is. En we hadden ook nog zo'n hele jonge pittige tante die net de diagnose BL had gekregen. Misschien horen we nog iets van hen? En Petra en Juffie natuurlijk! En wat dacht je van Exile?

Een hele fijne dag allemaal!

Lieve groet,

Belinda
(5578) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-26 08:15:00
O, en Fries,

Natuurlijk snap ik dat mensen overdonderd, of zelfs kapot, kunnen zijn door wat ze meemaken met een BL. En de dans, waar ze in terecht zijn gekomen, niet hebben herkend, simpelweg omdat je, indien je het nooit eerder hebt meegemaakt, je nog in het geheel niet bewust bent van deze processen. Het gaat mij er dan ook meer om dat mensen die in de dans terecht zijn gekomen, of er totaal kapot uit komen, op onderzoek gaan naar 'hun eigen aandeel' in dat proces (en dan heb ik het niet over goed of fout). Juist om ervoor te zorgen dat dit ze nooit meer overkomt, en er misschien zelfs hun voordeel mee pakken. Je kan er zoveel van leren over jezelf!
En natuurlijk is de ander helpen niet verkeerd. Nooit. Ik ben echt een vreselijke helper, heb mijzelf ook jarenlang weg gecijferd voor anderen, iets te, en dat ben ik nu aan het veranderen. Maar gelukkig heb ik er ook mooie vriendschappen mee opgebouwd. Het is heel simpel; als je een ander helpt, ten koste van jezelf, is het weer wijs je af te vragen waarom je hiervoor kiest. De dingen zijn gewoon nooit zwart wit.

Ik ben overigens benieuwd hoe het met jou en je ex is. Is alles nu afgerond en klaar?

Zo, en nu naar het werk!

Fijne dag!!!!
(5579) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-26 09:34:00
Alles is liefde

cheche
(5580) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-26 22:02:00
Waar ik zelf zo onzeker van word is dat hij in zichzelf keert en ik bijna geen contact krijg. Hebben jullie dat ook?
Gr beastygirl
(5581) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-26 23:00:00
O, en nogmaals Fries... Heb nu pas de rust om je hele verhaal te lezen :)...
Ik ben erg blij met je kritische noot over het Triggeren /strijden, etc. Ik ga iig vanaf nu weer voor verbinding! Mijn partner had me ook al op de vingers getikt ;)....
Van een beetje strijd ben ik niet vies, en kan ik zelfs leuk vinden, maar dat is idd niet waarom we hier zijn! Thanx! Wordt blij van jouw genuanceerdheid en adviezen naar partners!
Liefs!!!
(5583) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-27 11:04:00
Haha Belinda, wel uitdelen maar niet kunnen incasseren, jammer hoor...
En vervolgens blijven benadrukken dat ik niet weet wat Borderline inhoudt, en niet inhoudelijk op mijn posting ingaand...
Ok, zal ik ook in herhaling treden: Ik weet inderdaad niet wat het is om Borderline te hebben, wat het doet met de "zieke".
Wel weet ik uit ervaring wat Borderline doet met de mensen om hem/haar heen, degenen die van hem/haar houden.
Zoals je nu bijvoorbeeld reageert, heb ik een dja vu met mijn Borderliner.
Wanneer het te heet onder de voeten wordt, gaat er eerst een verwijt naar de ander (in mijn geval dat ik volgens jou bepaalde dingen over mezelf vermijd) en vervolgens de confrontatie niet aangaan, oftewel de discussie sluiten.
Ok, ik ben dan stellig, maar jij niet minder ;)

Ik vind het zeer interessant om ervaringen van (ex) Borderliners te lezen, maar ik zal altijd de nodige terughoudendheid in acht nemen.
Borderliners zijn meestermanipuleerders, dus wat men hier neerzet, tja, wat moet je ermee? Hoe erg is het verhaal aangedikt cq verzonnen? Uiteraard, je hoeft geen Borderliner te zijn om een verhaal iets smeuger te vertellen, maar toch....
Tony
(5585) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-27 12:08:00
Ps @ merel denk je dat we het over dezelfde man hebben? Maar je schrijft dat je een huwelijk van 20 jaar hebt verbroken om bij deze man te kunnen zijn en mijn vriend is 36 dus dan zou er een groot leeftijdsverschil zijn. Dat zou kunnen natuurlijk... En weet niet de leeftijd van zijn exen. Wel voelt het ineens heel dichtbij zo en schrok er een beetje van.
Gr Beastygirl
(5586) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-27 16:10:00
Hoi Belinda (maar ook anderen),

Het kwam bij mij (en als ik anderen ook lees ook bij een aantal van hen) over dat je het bedoelde in de relatie zelf en dus niet in de afloop of na bekendheid. In mijn geval, zonder dat ik iets van deze aandoening afwist. En voor mijn gevoel (subjectief) daarbij een deel van het gebeuren bij de niet BL'ers neerlegt. Zoals je het nu stelt kan ik je er veel beter in volgen, en volgens mij heb je het op deze manier ook al eerder zo gezegd. Het kwam nu alleen iets anders over...

Om het op mijzelf te betrekken, ik heb inderdaad veel geleerd over mijzelf en heb ook teruggekeken naar de interactie in de relatie. Ook over het helpen van anderen of mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Wat voor dingen ik doe en daarbij ben ik meer gaan nadenken waarom. Dit is soms hard, maar zoals je zegt nooit het zelfde of is de situatie het zelfde. Ook erg nagedacht over de manier waarop ik overkom op anderen. Ik kan het iedereen die blijft hangen in zijn proces aanraden (Ik kwam erg positieve, maar ook enkele negatieve dingen tegen)....

Wat betreft mijn ex. Volgens mij heb ik ergens in juli/begin augustus voor het laatst geschreven daarover... Alle materile en formele dingen zijn geregeld gelukkig. Emotioneel gezien blijft ze zo nu en dan nog even met haar grote teen in het bad voelen. Eind augustus begin september was er weer veel contact, waarbij ze weer haar gevoel over haarzelf bij mij dumpte maar er daarna vandoor ging. Er waren avonden bij dat we 5 uur achter elkaar aan het appen waren. En daarna dus weer een hele tijd gehele stilte. Ik heb dit gelukkig eerder gehad en leer hier dus ook (mijn voordeel ;)), merk aan mezelf dat ik het dan van mijzelf afgooi en de boel laat zoals het is, wachtende op een terugkeer.
En die is ook deze keer gekomen.. Het lijkt wel een patroon ;). Deze keer heb ik haar niet gespaard (om haar bijvoorbeeld niet te kwetsen of om het niet nog lastiger te maken) en aangegeven hoe alles voor mij voelt. Ook aangegeven dat als het andersom was geweest het er heel anders had uitgezien. Uiteindelijk denk ik dat ik haar weer heb laten nadenken. Ze geeft zelf aan dat ze van haar stuk raakt wanneer ze contact met mij heeft en dat ze daarom weggaat. (Dit bedoel ik als voorbeeld voor de BL'ers qua communicatie, creeert begrip en openheid). Nu is er zo nu en dan contact, maar niet meer diepgaand en ik denk dat dat voor ons beide beter is. Zoals ik eerder heb gezegd is de noot hierbij wel dat er geen BL diagnose is gesteld bij mijn ex(voor zover zij mij meld), ze schijnt alleen meer BL trekken dan een ander. Dit zeg ik elke keer zodat duidelijk is dat ik mij niet kan plaatsen in mensen waarbij het erg zwaar is...

Merk aan mezelf dat er eigenlijk geen gevoelens meer zijn zoals ze zijn geweest. Dat ik het afgesloten heb. Via via komen er alleen nog wel eens dingen langs waardoor ik even weer in de schrik schiet, maar gelukkig is dat snel weer onder controle en kan ik me ervoor afsluiten. Dat is natuurlijk een proces en ben daar druk mee aan de gang.

Ik voel me alleen weer veel beter in mijn vel na een voor mij toch wel nare ervaring. Maar Belinda, zoals je terecht zegt leer ik hier ook weer erg van.

Groeten Fries
(5587) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-27 16:33:00
Hoi Mark,

Ik denk dat wij als mensen van buitenaf niet kunnen beoordelen of er sprake is van BL, daarbij zijn we hier geen medisch specialisten maar ervaringsdeskundigen. Het komt nogal precies om aan de DSM factoren te voldoen, en dan met name vanwege de mate van beinvloeding in je dagelijkse leven.

Dat het niet lekker loopt en dat het nogal stormachtig is lijkt mij uit je verhaal wel duidelijk. Je bent meerdere keren uit elkaar geweest en hebt geregeld woorden. Is dat iets wat je uiteindelijk verwacht van liefde?

Daarbij de vraag, wat win je ermee als je weet dat het BL is of niet? Wil je haar daarbij helpen? Wil ze dat zelf wel of vind ze het zo wel prima? Is er uberhaupt nog sprake van echte liefde?

Op een andere site, in het engels, zijn er verschillende lessen, maar ook herkenningsmanieren/fimpjes inzake BL. Wellicht heb je hier iets aan. Ik weet niet of Hein dit accepteert maar de site is bpdfamily.com. Hier hebben ze ook verschillende lessen voor de verschillende fases waarin je liefdesleven kan zitten. Dus bij elkaar blijven een deel, onbeslist, uit elkaar, een nieuw leven na BL, maar ook voor ouders etc. Noot hierbij is wel dat het een site betreft die in elkaar zit voor niet BL'ers. Dus de mooie uitleggen en uitwisselingen waarbij je beide kanten hoort zit het er daar niet echt in. en dat tref je hier wel!

Veel succes in ieder geval


Fries
(5588) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-27 18:57:00
En uhhhh, Tony en Belinda, volgens mij halen jullie niet het beste uit elkaar...
Of kan ik het een welles nietes spelletje noemen?
Ik zou zeggen leven en laten leven.

Wat jullie individueel schrijven is okay... :-) misschien elkaar negeren?

Ik zou het in elk geval jammer vinden als 1 van jullie zou besluiten om weg te blijven van het forum.

Groetjes Petra
(5589) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-28 09:36:00
Uitgeput en leeg
Besef je ineens wat je nooit kreeg
Jouw tijd zou nog komen
Steeds opnieuw bleef je dromen
Op zoek naar kleine gewone dingen in het leven
Maar het werd je niet gegeven
Incasseren
Blijven proberen
Vol overgave er weer voor gaan
Om kort erna weer in de kou te staan
Niet meer kunnen kiezen
Jezelf compleet verliezen
Blijven dromen, hopen
Je ziel aan de duivel verkopen
Anderen lijkt het voor de wind te gaan
Terwijl je vecht voor een fijn bestaan
Meer en meer raak je jezelf kwijt
Het leven is een grote strijd
Dan als je het niet verwacht
Spreekt ineens je kracht
Het is nooit te laat om de keuze voor jezelf te maken
En je hart hierdoor te laten raken
Vol liefde voor jezelf, eigenwaarde en zelfrespect
Wel gebroken, getekend en bevlekt
Neem je je leven weer in handen
En moet je je schepen verbranden
Maar sterker zul je zijn, je energie gaat stromen
Je bepaalt je leven en het blijft niet meer bij dromen
Eerst ben je nog onzeker en moe
Maar dan lacht de vrijheid je toe
Je geniet van kleine dingen
En kan de hele dag wel zingen
Wat jou is overkomen verdient niemand
Knip door dat lijntje, maak los die band
Je mag verdrietig zijn
En natuurlijk voel je pijn
Maar de keuze die je maakt
Zorgt dat je er bovenop raakt
Je mag je verhaal vertellen
En in je eigen tempo weer herstellen
Geef jezelf maar eens die zorg en aandacht
Die je al die tijd die ander bracht
Wees mild voor jezelf en heb geduld
Een leven niet met angst gevuld
Elke dag een beetje meer balans
Elke dag een vreugdedans
Jij bent uniek bijzonder, mooi zoals je bent
Ga nu zorgen dat je jezelf ook zo kent!

cheche
(5590) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-28 16:36:00
Hai Petra!

Natuurlijk blijf ik niet weg. Hallo, we hebben al zoveel met elkaar doorstaan :)...
Dat Tony en ik elkaar nogal triggeren is duidelijk. Ik kies dan ook idd voor negeren! Niets persoonlijks Tony, maar we moeten de boel wel leuk houden!
Verder dit weekend erg druk, dus Fries; jij hoort me nog!

Een heel fijn weekend allen!

Veel liefs van mij!!!
(5592) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-29 12:15:00
Cheche,

Een erg mooi stukje!
Heb je dat zelf geschreven?

Groetjes,
Petra
(5594) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-29 14:15:00
Prachtig gedicht Cheche, chapeau!
En dat zo rond Sinterklaas .. ;)
Keep your head up.
Tony
(5595) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-29 14:28:00
Cheche,
Wat mooi, heb je zelf geschreven ? Het geeft steun en je een heerlijke boost, thnx daarvoor.
L.b.
(5596) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-29 15:29:00
Aan Petra en Belinda zelf,

wat vinden jullie zo vreselijk aan de discussie tussen Tony en Belinda? Waarom zou de discussie moeten stoppen? Wie tussen de lijnen kan lezen kan hier enorme lessen uit halen.

Ik ga akkoord met hetgeen Tony zegt. Belinda, op geen enkel moment geef jij een reactie op hetgeen Tony inhoudelijk zegt. Je draait de rollen om en gaat in de aanval (toch wel een kenmerk van BL [geef toe;)]).
Echter wat je zegt in je aanval klopt mijn inziens wel. Tony had hoogstwaarschijnlijk persoonlijk belang bij het helpen van zijn BL'er, want hij klinkt mijn inziens best wel heel erg bitter.

Mensen hier kunnen beter een voorbeeld nemen aan Fries. Deze man lost zijn probleem op zoals het moet. Hij gaat verder met ZIJN leven, met de focus op zichzelf waarbij hij niemand barbaars wegduwt. Goeie mindset Fries! Dit is hetgeen ik ook probeer te doen. Al moet ik wel zeggen dat het soms best wel moeilijk is omdat het tegen mijn 'natuur' is.


Groeten, R
(5597) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-29 17:42:00
Cheche!

Mijn partner en ik vinden het prachtig wat je hebt geschreven!
Treffender kan het niet, precies zo gaat het, of moet het gaan als je besluit niet verder te gaan! Applaus!

Liefs,
Belinda en lief.
(5598) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-30 11:57:00
wat een mooi gedicht!
geeft iedereen weer kracht.
Dank je wel
gr Beastygirl
(5599) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-30 14:14:00
Beasty girl;
ik had 46 jaar gelezen... sorry dat ik je deed schrikken... de rest klopte wel allemaal....
succes,
Merel
(5600) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-30 15:56:00
Beste R.,
Begin jij nu ook al? haha
Nogmaals, wij hadden geen eigen belang bij het helpen van de Borderliner.
Het komt misschien ongeloofwaardig over, misschien omdat dit niet past in de ik-maatschappij, de Borderlinemaatschappij ;)
En dat met name ik zo verbitterd overkom, heeft te maken met het feit dat mijn Borderliner een jaar lang een situatie heeft gecreerd die niet niet echt was.
Je denkt met een eerlijk mens te maken te hebben, maar uiteindelijk bleek alles n grote leugen.
Iedereen heeft ze in dat ene jaar gekwetst, behalve zichzelf.
Mag ik dan bitter overkomen?
Tony
(5601) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-11-30 17:56:00
Jammer dat het vaak zo lang duurt voordat de reacties geplaatst worden.

Vrijdag schreef mijn bl dat hij een depressie te pakken heeft en nergens van kan genieten. Dit na mijn vraag wat hij er van vind als ik langs zou komen. Ik heb hem geschreven dat ik goed kan luisteren en er voor hem wil ziin. Hij schreef weer dat hij zichzelf echt even geen raad wist in wat het precies wil. Ik vroeg wat jij daar mee bedoelde. Of dat in het algemeen tussen ons was of iets van dit weekend. Hij reageerde met eigenlijk gewoon alles... algemeen. Dit trok ik op mezelf dat hij dus twijfelde aan de relatie. Mijn impulsief idee was ik ga dit weekend naar hem toe en na praten met een collega die ook zoiets had meegemaakt bij een partner in depressie was ze direct gegaan. Zodoende ik vrijdagavond 1,5 uur afgereisd met de trein om onverwacht voor de deur te staan. Een vriendin raadde me aan toch iets te laten horen dat ik onderweg was. Gedaan in de trein richting eindpunt maar was toen al bij het station toen ik zijn antwoord las. Doe dat nu niet ik ben niet thuis. Ik heb hem gevraagd of hij me toch kon komen ophalen van het station. Geen bericht, bij bellen werd er niet opgenomen. Omdat ik toch maar tien min moest lopen met tomtom gaan lopen en idd er was niemand thuis. Ik heb een uur gewacht maar met mijn vraag of hij naar huis wilde komen kwam niets. Ik heb een briefje geschreven en in de brievenbus gedaan met de vraag of hij voor de relatie wil gaan vechten hij dit weekend bij mij moest langskomen. Sinds nu nog steeds niks gehoord en vanmiddag waarschijnlijk mijn laatste lange mail geschreven en een app gestuurd dat die mail in zijn inbox ligt. Nu kan ik zien dat dar berichtje nog niet is aangekomen dus denk ik dat ik geblokt ben of zijn telefoon hele dag heeft uit staan.

Zo zonder afspraak langs komen deed ik omdat me gevoel dat in gaf en wilde een zekerheid en wilde laten zien kijk ook al heb je bl ik wil er voor je steun en luisteren en weten waarom hij twijfels heeft over de relatie.
Voel veel verdriet omdat hij me negeert, de ene keer sta ik in mijn kracht en ben ik boos omdat ik het verdien dat een man helemaal voor mij gaat en andere keren kan ik alleen maar huilen omdat ik hem mis en hem niet kwijt wil. Weet niet zo goed meer wat ik moet doen of kan doen. Waarschijnlijk hem de ruimte geven maar ben bang dat ik nu ineens nooit meer wat van hem zal horen....
Snik
Beastygirl
(5602) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-01 08:29:00
Hai Merel (en anderen),

Sorry Merel, dat ik jou niet eerder antwoordde. Ik was even zo getriggerd door het Tonyverhaal, dat ik even vergat waarom ik hier echt ben. En dat is toch wel het inzicht geven in BL. Overigens heeft R me wel over iets laten nadenken. Maar dat komt later..

Ja Merel, helaas. Dit kan een BL doen. Vooral als zij of hij nog geheel in zijn 'vlucht' verkeert, zijn anderen slechts instrumenten die je grijpt en weer 'weg doet' indien ze niet blijken te werken. Ik heb dit ook gedaan. Bij mij was dat eigenlijk toen ik zelf het diepst zat. Niets werkte meer; wanhopig grijp je naar elke strohalm. Even kun je vluchten in weer een nieuwe verliefdheid, maar al snel blijkt dat ook deze persoon jou niet gaat helen. Totaal gevoelloos kun je deze mensen aan de kant zetten.
Wat jou nu overkomen is, is echt BL gedrag van iemand die flink gevangen zit in zijn stoornis. Ik weet niet of het je nog gaat lukken om antwoorden te krijgen van hem. Het kan zijn dat hij niets meer van je wil weten. Hij is alweer bezig met zijn volgende vermeende redster. k hoop dat je hier op de site je steun kan vinden. Veel sterkte lieve meid, en ook hier weer; ga eerst verwerken, maar kijk daarna goed naar jezelf. Hoe kon jij in deze 'val' trappen? Wat zag je over het hoofd? Probeer uiteindelijk dus over jezelf te leren zodat zoiets je nooit meer zal overkomen en je sterker wordt dan ooit.

Beste Fries! Ik vind het wel heel goed om te horen dat het zo goed met je gaat. Klinkt heel gezond allemaal. Een beetje zoals in het gedicht van Cheche :)... Ben blij ook dat je zei me te begrijpen. Ik was best een beetje verslagen. Had het gevoel dat mijn intenties altijd duidelijk waren. Maar dat blijkt dat toch niet zo te zijn. Voor mij was het zoiets van; he? ze kennen me toch? Maar natuurlijk kennen jullie mij niet. En verbaal ben ik sterk en pittig, dus dat geeft misschien ook een vertekend beeld. Ik vond het iig wel jammer dat niemand het even voor me 'op nam', nadat ik, voor mijn gevoel altijd voor een ieder had klaar gestaan. Is dat raar? Ik weet het niet. Voelde wel teleurstelling, daar ben ik eerlijk in...
Maar goed; terug komend op jou; sterk! En ik ben blij dat je je voordeel uit de situatie hebt gehaald. Je lijkt bijna klaar voor een nieuw hoofdstuk. Met een lieve, gezonde meid die je geeft wat je verdient. Ik hoop dat je af en toe blijft schrijven...en hoop ook dat het goed zal gaan met je ex... Maar het kan zijn dat je dat niet meer kan volgen... Ik blijf het toch jammer vinden dat je sommige mensen geheel moet laten gaan in het leven...Maar zo gaat dat nu eenmaal... Succes iig Fries!

En R. Wat kom jij genuanceerd over! Dat heb ik wel eens anders mee gemaakt ;). Komt dat ook door het proces waar jij in zit? Want ik begrijp dat je niet meer probeert 'weg te duwen'. Kun je daar iets meer over vertellen?
Overigens herken ik mezelf wel in 'als het te heet onder de voeten wordt uitvallen, en de discussie sluiten'. In de groep is dat ook wel eens een keer gebeurd, en de therapeut vertelde toen idd dat als ik voor mijn gevoel onder druk word gezet, ik uithaal en eventueel sluit. Je hebt wel iets aangehaald waar ik over na ga denken. Want voor mijn gevoel was het in de discussie met Tony helemaal niet zo, maar anderen zien vaak meer dan jijzelf.
Ik zal het nog eens over lezen, en laat het nog weten. Misschien kan ik ervan leren. Voor nu is het zo dat ik geen zin had in de discussie omdat ik het gevoel had dat iemand, die niet echt wist wat BL in hield hier de boel even onder kwam braken zonder naar zichzelf te willen kijken. De manier waarop hij schreef vond ik echt beledigend naar alle BL-ers. Zo veroordelend. Terwijl er ook zoveel andere verhalen, en nuances zijn. Ik kon er gewoon inhoudelijk niets mee, omdat ik simpelweg geen inhoud zag, maar enkel verwijt. Maar goed, zoals ik zei; ik zal het opnieuw bekijken over een tijdje.

Een heel fijne week allen,

liefs,
Belinda
(5603) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-01 17:31:00
Hoi Belinda,
Zo erg bedoelen we het allemaal niet hoor, jouw inbreng is erg belangrijk en erg waardevol, in ieder geval wel voor mij. Het is n.l. zo dat jij vanuit een borderliner kijkt en reageert en de niet borderliner zoals i, op mijn manier.
Het is nu eenmaal een groot verschil,daarom zitten we ook hier.
Jouw vraag wat een niet borderliner verwacht of wat het aandeel is, in de relatie met de borderliner, is typisch dus een vraag vanuit jou gesteld.
Een niet borderliner handeld en doet vanuit liefde en menselijkheid, dus verwacht een niet borderliner niets, alleen verwacht een niet borderliner eigenlijk dezelfde liefde terug.
Een niet borderliner is, nadat de aap uit de mouw is gekomen, geheel geflebberd, omdat een niet borderliner dit nooit heeft zien aankomen, omdat een niet borderliner dit dus voor het eerst meemaakt dat een medemens dus zo kil en berekend kan zijn.
Nadat er een relatie is aangegaan is het voor de niet borderliner erg moeilijk te bevatten, het gaat van het ene op het andere moment, omdat niet borderliners vaak erg veel empathie hebben, kunnen ze dat erg moeilijk een plekje geven, om het maar zo te noemen.
Maar nogmaals jouw aandeel hier stel ik enorm op prijs, want je zegt dingen waardoor ik het beter en beter ga begrijpen en het dus op het juiste plekje ga deponeren :).
Dus Belinda thnks voor je inbregen, ik heb er in ieder geval veel aan, het is een enomr verwerkingsproceds, dat wel, maar beetje bij beetje kot het begrip en beetje bij beetje, kan ik het gevoel voor mij borderliner opzij zetten, want hij ziet het niet meer zitten met mij, hij bedreigd en komt weer terug (via whatsapp en mail) maar terwijl hij dat doet merk ik dat hij het zelf ook niet weet.
Voor mijn eigen bestwil moet ik hem laten gaan.
L.B.
(5604) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-01 19:01:00
Beste allemaal,

Natuurlijk heb ik ook rustig meegelezen met alle verhitte meningen en gesprekken.
Vind het uiteindelijk voor zowel partner als slachtoffer vreselijk.
Ik voel zoals Tony al eerder zei ook meteen de spanning weer en krijg dan ook weer een dejavu van alle discussies die ik destijds met mijn ex heb gevoerd en de machteloosheid en gevoel van manipulatie

Je ziet bij zowel partner als borderliner dat elk naar zichzelf kijkt, de partner is er na veel ruzie, manipulatie en verdriet vaak klaar mee en gaat logisch zichzelf redden en de borderliner mits nog geen of weinig hulp, heeft geen inzicht in eigen gedrag....splitst en neemt afstand van de partner door stilte behandeling of vreemdgaan en het zoeken van een nieuwe relatie.

In mijn ogen begint het met erkenning van de borderliner dat er echt wat moet gebeuren en de partner zal zich moeten verdiepen middels een cursus omgaan met borderline om goede grenzen voor zichzelf en partner aan te kunnen geven op een correcte niet lompe manier. Elk heeft dus zijn uitdaging. De borderliner heeft echter een enorme uitdaging om uit het gedrag te komen wat vanuit de jeugd altijd best goed gewerkt heeft....ik heb bij het netjes aangeven van grenzen gemerkt dat mijn ex daar letterlijk maling aan had...wanneer een borderliner hier ondanks therapie samen dus weinig aan wil doen en belangrijker nog, haar eigen aandeel maar niet wil/kan zien (en ik denk dat dit voor een zware borderliner de grootste uitdaging is) raak je in een vicieuze cirkel die in bijna alle gevallen slecht afloopt. (Devaluatie fase)

Het is vreselijk voor de partner die vaak door al het aantrekken en afstoten nog tot over zijn oren verliefd is en nu moet loslaten omdat hij of zij emotioneel gewoon stuk is, woedend is en vol onbegrip. Vaak zoeken partners allerlei manieren om maar in die destructieve relatie te kunnen blijven...misschien herkenbaar voor partners hier. (Goedpraten van gedrag van je borderline partner)
Tegelijkertijd voelt de borderliner zich totaal onbegrepen en wil hij/zij gewoon die rot pijn en leegte niet meer voelen dus stort zich direct in de volgende relatie met de volgende redder....hij houdt tenminste wel echt van me, doet alles voor me en begrijpt me wel (idealisatie fase).

Wanneer zo'n cirkel gemaakt is zullen de diepe wonden bij de partner een plek moeten krijgen, hij moet veel gaan lezen en zich af gaan vragen waarom het hem overkomen is...,geloof me, deze confrontatie doet behoorlijk pijn en naast deze verwerking ontstaat nog een bewust wordingsproces waardoor "hoe gek het ook klinkt" de partner al zijn andere relaties onder de loep gaat nemen en schrikt dat ook in zijn leven een patroon te vinden is: bij het merendeel van de relaties zal hij waarschijnlijk de gever/helper zijn....op dat moment krijgt de partner een zware tijd. Doordat hij is wakker geworden uit zijn helper rol zal hij ook bij deze andere relaties grenzen gaan stellen en ook dat zal weerstand en verlies opleveren waardoor de partner sterk aan zichzelf zal gaan twijfelen mede door de diepe wonden en uitingen van de borderliner welke nog niet genezen zijn. Belangrijk dus ook voor de partner is hulp te zoeken voor de verwerking bij bv maatschappelijk werk. De partner moet hier sterk letten op het niet te negatief in het leven te gaan staan en er zijn leerschool uit trekken. Beter laat dan nooit :-p

Wat betreft de borderliner...tsja, dat kan 2 kanten op afhankelijk van hoeveel hij/zij kwijt is en hoe diep het dal is. Ik hoorde andere borderliners nog weleens over elkaar zeggen: die is nog niet diep genoeg gegaan en zal eerst alles kwijt moeten raken voordat hij/zij echt iets aan zichzelf gaat doen. Ik ben zelfs van mening dat de uiterlijk gezien hele knappe borderliners hier in het nadeel zijn aangezien nieuwe aandacht en adoratie zoooo makkelijk te krijgen is en dit op korte termijn de weg lijkt met de minste pijn.
Overigens zijn voor borderliners ook legio therapien (VERS, DBT, etc) en is geen een borderliner hetzelfde. Doordat naast borderline andere cluster B problemen aanwezig zijn maakt het het verhaal niet makkelijker, borderline wordt vaak gezien in combinatie met narcisme. Nog maar te zwijgen over de grote fouten die door het GGZ door niet capabele therapeuten worden gemaakt bij zowel borderline als de partner/familie wat herstel niet bevordert....
Uiteindelijk zal het in de meeste gevallen uitdraaien op het leren omgaan met de persoonlijkheids problemen zodat de symptomen zich minder uiten in relaties en in de maatschappij en de diagnose misschien zelfs niet meer gesteld wordt. Wil overigens niet zeggen dat de pijn van binnen volledig weg is....al met al kunnen we als partner boos zijn op onze borderline exen dat ze ons pijn hebben gedaan maar zeg nou zelf: zou je willen ruilen? Zou je de pijn continue willen hebben zoals zij als ze nog geen hulp hebben gehad?

Aan het einde van het verhaal gun ik beiden het beste. Ik gun zelfs mijn ex het allerbeste en ik hoop dat haar nieuwe jonge liefde in staat is haar te helpen in die strijd en zichzelf op de been weet te houden. Persoonlijk zou ik er nu de energie niet meer voor hebben hoe fantastisch mooi de hoogtepunten ook waren, gaaf ook om dat te mogen hebben ervaren. Tnx :-)

Ik wens jullie allemaal het allerbeste, Belinda veel suc6 met het verdere proces en het steeds beter begrijpen van jezelf en Tony heel veel suc6 met verwerken en zorg dat je positief blijft voor jezelf! En daarnaast gewoon lekker jullie verhaal blijven posten want dat lucht op en is belangrijk voor de verwerking.

Jongen uit Brabant
(5605) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-02 12:39:00
dank je Belinda, je antwoord is heel duidelijk en ik kan me erin terug vinden. Hij moet momenteel idd heel diep zitten... ik kan het nu beter plaatsen, maar de pijn is er toch niet minder om.
Ik las vaak dat de kenmerken van borderline afnemen met de jaren, hebben jullie ook die ervaring ?
En waar ik ook heel hard over pieker, vind je niet dat je dit in het begin van een relatie moet zeggen ? Ik weet, is moeilijk, maar toch eerlijker naar anderen toe...

Beasty girl, ik leef heel erg met je mee, want wat jij beschrijft herken ik volledig... sterkte meisje, ik hoop dat je nog iets hoort van je vriend....
Hier nu al bijna 2 maanden geen contact meer....
Merel
(5612) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-02 14:38:00
Ondertussen heb ik nu al drie of vier keer moeten lezen dat ik niet weet wat Borderline inhoudt, maar ja, ik ben dan ook niet ziek en als gezond persoon kun je je naar mijn mening ook niet verplaatsen in de handelingen en gevoelens van een ziek persoon.
Ook krijg ik het verwijt dat ik aan het veroordelen was, wat dan ook nog eens benadrukt werd met enkele krachttermen.
Ik geloof dat ik wel duidelijk ben geweest dat ik het gedrag van MIJN Borderliner (dus niet de borderliner in het algemeen) veroordeeld heb, en ieder slachtoffer zal dit op zijn eigen wijze zal doen.
Waarom zou je leugens, bedrog en manipulatie niet mogen veroordelen?
En bovendien mij ook nog eens verwijten dat ik niet naar mezelf gekeken heb haha
Ach, ik raak er in geen geval van onder de indruk, omdat die beweringen uit de mond van een (ex?) Borderliner kwam.
Mijn (!!) verhaal was waarschijnlijk te confronterend en de muren werden weer opgetrokken, niet te dichtbij komen dus.;)
De waarheid is hard.
Tony
(5613) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-02 16:44:00
Belinda,
wat jij zegt over mijn aandeel klopt wel,ik heb er met open ogen ingelopen. Hij was heel verliefd op mij, ik heb me laten meesleuren, ik zag in hem mijn redding naar een gelukkig leven... het voelde zo goed...
Waarik ook over pieker is het feit dat hij wel heel zorgend was naar zijn ex, hij voelde zich heel schuldig naar haar toe over de breuk. Hij heeft haar helpen verhuizen, huisje volledig genstalleerd, hij onderhield nog contact met haar en ik vond dit best een mooie eigenschap aan hem dat hij haar niet zomaar liet vallen, dat hij empathie had voor haar...
Maar naar mij toe dus niet... ontdek ik nu.... mij heeft hij gewoon gebruikten daarna bij het afval gezet... hij is in therapie... ik dacht om de breuk te verwerken maar het zal voor zijn borderline zijn....
De luchtbel spatte in n keer uiteen...
alle contact verbroken... (op aanraden van zijn therapeute zegt hij ) en al ingeruild voor iemand anders die voorlopig wel de leegte weer kan opvullen.... (benieuwd of dit ook op aanraden van zijn therapeute is)
bedankt alvast voor je hulp, ik heb er heeeeel veel aan en bewonder je waar jij nu staat!
Merel
(5614) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-02 20:28:00
Tony,

Houd nou eens op. Ik heb me niet eerder zo gekwetst gevoeld op deze site als door jouw manier van uiten. Ik zit hier al een tijdje, dus dat zegt wel wat, denk ik. Met de jongen uit Brabant had ik ook wel eens wat, maar lees zijn verhaal nu eens goed. Je kunt je, als je dat wilt, dus zeker wel verplaatsen in hoe een BL handelt en waarom. Je kunt kennis op doen, gaan begrijpen en gaan leren. Wat niets af doet aan de pijn die jij hebt gevoeld. Ik denk persoonlijk dat je daar heen moet, naar die pijn, ipv naar het verwijt en het veroordelen. Al vind je het misschien lastig, en ja, je hebt me gekwetst, maar vanaf nu probeer ik naast je te staan. Doe je met me mee?

Vind overigens de BL ers hier erg terug lopen. Ga dit niet te lang alleen doen hoor, haha! Wie helpt me onze kant te belichten?

Liefs Belinda.

(Dank voor je steun LB, had ik echt even nodig, wat een prachtige post Jongen uit Brabant, en Merel; houd je sterk!)
(5616) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-02 21:08:00
Beste Merel,
Je gaat jezelf toch zeker niet de schuld geven h, omdat je over jouw aandeel spreekt?
Jij bent verliefd geworden op een man, waarvan je dacht dat hij eerlijk en oprecht was.
Je hebt NOOIT de kans gehad op een relatie op basis van gelijkwaardigheid. Hij heeft je ge- en misbruikt; je was zijn verzetje, niet meer en niet minder. Alles wat hij jou verteld heeft, kun je in twijfel trekken, ook de verhalen over zijn ex.
Hij heeft met je gevoelens gespeeld en naar mijn mening is er nooit sprake geweest van liefde van zijn kant, maar slechts van lust.
Tony alias "de man die niet weet wat Borderline inhoudt"
(5617) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-02 22:24:00
Ik heb altijd met veel interesse de post gelezen. Ik bewonder Belinda om haar moed en eerlijkheid. Zij is wel degene die ons een inkijk geeft in het gedachtegoed van een borderliner. Dank je wel Belinda, hou vol. Doe het voor ons, wij hebben je wijsheid en inzichten nodig.

Jammer dat de Tony/Belinda discussie uitmondt in een vilein woordenspel. Belinda vraagt aan Tony op te houden, maar zelfs in de laatste post moet Tony nog een alias toevoegen. Niet fair van je Tony! Ik vraag je, net als Belinda, hier mee te stoppen.
Belinda stelt zich hier volwassen op. Doe dit ook!
(5618) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-03 06:59:00
Ok, gaat iemand anders zich er ook nog in mengen. Prima, maar doe het dan goed.
Toen ik om 21.08 uur postte, had ik Belinda's posting van 20.28 uur nog niet gezien. Dus voordat je mij van "niet fair" beschuldigt.....
Maar ik zal Belinda wel met rust laten hoor, want ze is nog geen enkele keer inhoudelijk op me ingegaan, maar ondertussen oordeelt ze wel over mij.
En als het haar te heet onder de voeten wordt, gaat ze zich gedragen als een kind.
Tja, dan heb je weer aandacht.
Iets waar het bij Borderliners ook om draait.
Tony....
(5619) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-03 08:00:00
Ik ben het wel eens met Tony, hij beschrijft hier zijn gevoel, hoe hij zich een tijd lang heeft gegeven aan de borderliner. Dat mag toch? Daarvoor is dit forum, dacht ik.
Ik herken mij geheel in zijn gevoel, en ik heb wel degelijk wat aan de berichten van Belinda en de discussie is uitermate interessant, het geeft zoveel herkenning.
Ik denk ook niet dat het allemaal persoonlijk is bedoeld. En volgens mij is dat ook niet de bedoeling dat we elkaar aan gaan vallen. Iedereen mag zijn gevoel uiten en zijn verhaal vertellen, en dat als dat met een beetje discussie moet, nou en?
L.b.
(5620) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-03 10:08:00
Beste Tony

Volg nu sinds enige tijd jouw strijd naar erkenning over wat 'jou allemaal is aan gedaan.
Jij blijft volhouden dat het gaat over hoe verschrikkelijk het allemaal voor jou en jouw gezin is geweest. Misschien is het handig om eens goed na te denken waarom dit alles jou echt zo'n pijn doet ipv mensen te kleineren die echt serieus met zichzelf bezig zijn. Daar komt nog eens bij dat ik oprecht geloof dat Belinda de andere forumleden wil laten inzien hoe de gedachtegang van iemand met BL of Bl- trekken gaan. Je kan dit op een hele nare manier gaan weerleggen of goed over nadenken en waarderen. Wees nou eens een vent en sta hier voor open of ga lekker zitten griepen, ook dat is jouw eigen keuze. Maar ga niet mensen met de beste bedoelingen afzeiken uit jouw eigen frustraties.
Belinda volhouden jouw proces en je niet laten kisten, jouw input word wel degelijk gewaardeerd.


Groet Patrick
(5621) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-03 11:05:00
Beste Patrick,
Ik geloof dat ik al ruimschoots heb aangegeven, waarom ik zo kwaad ben geweest op mijn Borderliner.
Wanneer je ("je" is in dit geval ieder die met mijn Borderliner te maken heeft gehad) een jaar lang bent voorgelogen, gemanipuleerd, bedrogen en misbruikt, en het gaat ook nog eens om meer dan een handvol kwetsbare kinderen, dan is verdere uitleg aan een niet-Borderliner (!!) volgens mij overbodig.
Denk er eens over na wat haar gedrag voor uitwerking heeft op de kinderen...
Kijk, ik als volwassen mens kan het een plekje geven, maar bij een kind is dat niet het geval.
Vwb de aanvaringen met Belinda kan ik kort zijn. Zij voelt zich persoonlijk aangevallen, terwijl ik alleen mijn ervaringen met mijn Borderliner heb neergezet. Zij werd persoonlijk naar mij toe, en niet andersom. Zo zou ik in haar ogen nog heel wat verwerken hebben, moest ik eens nadenken over mijn eigen aandeel en zou ik zogenaamd niet weten wat Borderline inhield.
Ik heb daar op gereageerd, enkel omdat zij persoonlijk werd.
Tja, en dan voelt zij zich op haar tenen getrapt, maar de discussie aangaan? Ho maar.
Voor mij hoeft dat ook niet meer, want dit kan tot gevolg hebben dat ik haar opnieuw kwets, en dat wil ik niet.
Zoals ik al eerder aangaf: Zij deelt uit naar mij, maar kan zelf niet incasseren.
Ik zou evenals een Borderliner heel erg zwart-wit kunnen schrijven, maar ik heb ook duidelijk aangegeven dat het MIJN verhaal is, en niet voor ieder geldt.
Er zijn gradaties en andere verschillen bij Borderline, maar raakvlakken zijn er ook.
Tony
(5624) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-03 14:58:00
Hoi Beastygirl,
Toch nog even een reactie op jouw posting van 30 november jl, want die sneeuwde een beetje onder door andere "berichten" ;)
Mijn advies: Laat hem los, voordat je helemaal leeggezogen wordt.
Het leven is veel meer dan enkel jouw vriend, die niet eens de moeite neemt om je van het station te halen, terwijl je anderhalf uur in de trein hebt gezeten.
Ervan uitgaande dat hij Borderline heeft, krijg je waarschijnlijk te maken met het afstoten en aantrekken verhaal.
En daar lijkt geen eind aan te komen, als ik anderen met geloven.
Nu is jouw emotionele schade nog te overzien, dus als ik jou was zou ik hem laten gaan en niet meer terug laten komen.
Denk aan jezelf.
Sterkte!
Tony
(5625) Reactie van een bezoeker van de site!
2014-12-03 22:14:00
Hallo allemaal, sinds gisteren is de relatie met mijn vriend ( die lijdt aan borderline) voor de derde keer verbroken. Ik wil deze relatie heel graag loslaten, maar ik weet niet hoe. Mijn familie zegt zo makkelijk dat ik het moet loslaten, maar ik hou nog steeds van hem ondanks de pijn die ik nu ervaar. Ik kan ook niet eens boos zijn op hem, omdat ik weet dat hij zelf ook liever deze ziekte niet wil hebben. Wat ik wel jammer vind is dat hij totaal geen professionele hulp wil, ook al is onze relatie nu voorbij gun ik hem voor de toekomst veel geluk en rust, ik weet alleen niet of het hem gaat lukken zonder hulp.
Ik wens iedereen die BL heeft of die een partner heeft met BL veel wijsheid en geluk.

Monique
(5626) Reactie van een bezoeker van de site!

Lees verder op pagina 6 over dit onderwerp: Deel 6


Acute (psychische) problemen hulplijnen.

Wanneer u een acuut ernstig probleem heeft dan zult u waarschijnlijk het antwoord niet vinden op deze website. Er zijn echter een aantal gespecialiseerde websites en telefoonnummers die meestal dag en nacht te bereiken zijn voor mensen met acute ernstige problemen. Ik zal deze lijst proberen zo goed als mogelijk uit te breiden.

Last update: 06-11-2021


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (heinpragt@outlook.com).