Een depressie maakt ook veel duidelijk.

Veel mensen hebben nog steeds het idee dat een depressie iets is dat “zwakke” mensen overkomt of dat het een spijtig bewijs dat je jezelf niet “zoals het hoort” gedragen hebt en je nu de gevolgen ondergaat. Een beetje eigen schuld dikke bult gevoel krijg is soms. Er is best veel misverstand over een depressie, ten eerste kan het iedereen overkomen, ik las het boek van een bekende psycholoog die zelf meerdere keren tegen een depressie gevochten heeft en het ook meerdere keren overwonnen heeft. Mensen met een depressie komen vaak heel kwetsbaar over, en dat zijn ze ook, hun brein heeft hen totaal stilgelegd en de wilskracht even helemaal uitgeschakeld om de eigenaar tot volledige rust te dwingen. Het eigen brein dwingt de eigenaar tot rust door sabotage van de normale processen. Op deze momenten kan “oud zeer” wat men al lang achter zich gelaten heeft weer grote emotionele vormen aannemen en kunnen schijnbaar kleine dingen ineens heel groot en verdrietig voelen. De emotionele weerstand is ook tot een minimum terug gebracht en alles kan zo overweldigend voelen dat de patiënt alleen maar rust wil en zichzelf in zijn huis of kamer opsluit. Ik zeg met opzet patiënt omdat een depressie een ziekte is die ons allemaal kan treffen, net als vele andere ziektes.

Ik ben rond het jaar 2000 al eens depressief geweest naar aanleiding van een zeer ernstige vechtscheiding, waarbij ik uiteindelijk geknakt ben, maar ik ben er uiteindelijk wel weer sterker en wijzer uitgekomen, dankzij de cognitieve therapie die ik toen gevolgd heb. Ook toen al realiseerde ik me dat deze depressie een gevolg was van te lang mijzelf staande houden in een hele zware periode van mijn leven. In de tweeëntwintig jaar daarna wist ik mijzelf goed te redden en was ik emotioneel ook zeer stabiel. Tot ik een jaar lang het werk van twee FTE gedaan heb, waarbij ik meerdere keren heb aangegeven dat ik dit niet trok, maar desondanks wel de kar bleef trekken. Dit heeft ook met mijn verantwoordelijkheid gevoel te maken, ik werkte aan een maatschappelijk heel belangrijk project en wilde het ook een succes maken, wat uiteindelijk ook geworden is, maar met niet zo leuke gevolgen voor mijzelf. Ik gleed in een burn-out en dat had een depressie tot gevolg, die heel zwaar was. Ik ervoer het in het begin ook als een falen van mijzelf en ik zocht hulp bij mensen om mij heen. Sommige mensen hebben me heel goed geholpen en sommige mensen juist het tegendeel. Het was tijdens het weer opklimmen uit het dal ook goed om van deze mensen afscheid te nemen. Ook hier had ik soms te lang aan dode paarden getrokken en had ik te lang nog geloofd in bepaalde mensen.

Ook deze keer heb ik bewuste weer hulp gezocht van een therapeut en dit heeft me goed geholpen. Deze keer met schema’s en ook dit gaf me gelukkig weer de nodige inzichten over mijzelf maar ook mensen om mij heen. Ook heeft mijn therapeute me laten inzien dat veel van de gevoelde emoties en oud zeer niets zeiden over de werkelijkheid maar dat het dingen waren die mijn depressieve brein bedacht had. Ik ben nu op een punt aangekomen dat ik al die dingen waar ik me tijdens mijn depressie druk om maakte en die toen mijn gedachten overheersten, weer volledig losgelaten heb. Ook heb ik weer wat meer inzicht gekregen in mijn (hoogfunctionerend) autisme. Mijn brein is weer tot rust en maakt weer genoeg “stofjes” aan om mij weer een tevreden en voldaan leven te geven en de levenslust en enthousiasme zijn weer helemaal terug. Om eerlijk te zijn hoop ik dat dit mijn allerlaatste depressie was, deze ziekte gun je niemand.

Het is goed om alles weer eens goed op een rijtje gezet te hebben en je leven weer op orde te hebben, voor iemand met autisme is duidelijkheid het fijnste en ook duidelijkheid over je relatie (of juist geen relatie) met andere mensen is een goed gevoel. Ik hoef niet iedereens vriend te zijn er zijn voor mijn gevoel genoeg mensen die mij goed kennen en waarderen en liefhebben en dat is voor mij voldoende. Wanneer we een depressie met een griep vergelijken krijg je ook na een depressie “antistoffen” in de vorm van weer meer weerbaarheid, en zo zit er ook in vervelende dingen weer een lichtpuntje. Ik ervaar mijn depressie niet meer als falen of zwakte, het was even een vervelende tijd die nodig was, omdat ik fysiek en emotioneel ver over mijn grenzen gegaan was. En ook dat heb ik mijzelf weer gerealiseerd en ook dat bewaak ik nu weer beter. Uiteindelijk heb ik weer meer zekerheden en duidelijkheid in mijn leven, in relaties ten opzichte van andere mensen en mijn werk. Ik ben bij mijn werkgever ander werk gaan doen, wat heel goed bij mijn lichte vorm van autisme past, en ik werk weer met veel plezier en kan weer mijn grenzen aangeven. En ik leef niet alsof elke dag de laatste kan zijn, nee ik leeft alsof er morgen nog weer veel meer is en uiteindelijk wil ik op mijn sterfbed (hopelijk over heel veel jaren) ook kunnen zeggen dat ik een goed leven heb gehad en dat het goed is. J’aime la vie!

Tot schrijfs, Hein Pragt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Ik wil geen boomer zijn!

Gisteravond gingen we naar een voorstelling hier in het theater en de artieste had het een tijdje over boomers. Naderhand vroeg mijn dochter waarom ik mijn hand niet opgestoken had bij de vraag wie zich een boomer voelde en ik zei dat ik mij helemaal geen boomer voelde, daar was ze het niet helemaal mee eens. Het is goed dat het woord boomer nu in het woordenboek staat dan hebben we een goede definitie: “persoon, m.n. van gevorderde leeftijd, met ouderwetse denkbeelden of conservatieve opvattingen, synoniem fossiel”.  Deze veelal door millennials geuite kreet ‘OK Boomer!’ is een effectieve manier gebleken om de generatie babyboomers (geboren tussen 1946 en 1960) de mond te snoeren. Nu ben ik 1959 geboren en zou ik dus technisch gezien nog een babyboomer zijn. Maar ook jongeren gebruiken onderling het woord boomer maar dan meer in de betekenis van “sukkel”. Dit maakt voor mij dat het woord boomer en erg negatieve betekenis heeft gekregen.

Mocht ik technisch gezien nog net in de leeftijdsgroep vallen, aan de andere definities wil ik niet voldoen. Ik vind niet dat ik er ouderwetse denkbeelden op na houd of dat ik conservatieve opvattingen heb, dit is ook iets waar ik mij helemaal niet in kan vinden. Ik probeer juist altijd open te staan voor alle nieuwe ontwikkelingen op technisch maar ook op sociaal gebied. Ik hou juist niet van conservatieve standpunten, ik geloof nog steeds in de toekomst en de ontwikkeling. Vroeger was niet alles beter, integendeel. En ja, ik weiger aan mijn leeftijd te voldoen, in mijn hoofd ben ik nog steeds een jongeman met veel ideeën en veel levenslust. Het enige wat me soms een beetje remt is mijn licht vorm van autisme.

“Hoe type jij een berichtje op de telefoon?” zei mijn dochter, en ik liet zien hoe ik met mijn wijsvinger een berichtje type. Zij deed het even voor met beide duimen en zei: “zie je wel boomer!”. De term boomer is dus wel echt een uitdagende en licht beledigende term richting oudere mensen, net zo als “ouwe” en “bejaarde”, dit zijn ook termen die ik niet graag hoor. Deze nacht droomde ik dat ik op een nachtelijk feest ergens buitenaf was met veel mensen en dat ik op een snelle motor richting huis ging, toen ik wakker werd moest ik er smakelijk om lachen. Ook mijn brein wil zich bewijzen als geen boomer.

Ik ben wie ik ben, ik ben een jonge oudere man met een open geest die een poging doet om de moderne wereld nog een beetje bij te houden. Ik Google wel even als ik weer een letter bij LHBTIQ+ aangeplakt zie, want blijkbaar wil elke groep toch een erkenning van een eigen naam. Ik sta al sinds mijn jonge jaren open voor alle mensen met elke voorkeur (behalve pedofielen, daar heb ik wel moeite mee) en ik probeer de nieuwe namen en termen (en de mensen er achter) ook te begrijpen. Ik ga altijd respectvol om met iedereen en als ik een foutje maak in bijvoorbeeld een aanspreekvorm dan verontschuldig ik mij en pas mij aan. Ik voel me wel een beetje verkeerd bejegend als men mij boomer noemt, maar ik probeer het niet te persoonlijk op te vatten of juist extra te bewijzen dat ik geen boomer ben. Het is trouwens grappig dat de generatie die niet in hokjes wil denken en mensen juist niet in hokjes wil plaatsen, zo ontzettend veel hokjes bedacht heeft. 😊

Tot schrijfs, Hein Pragt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Leef je leven

Deze week was een bewogen week, vier weken geleden dronk ik nog een biertje met mijn buurman en vriend in zijn tuin onder de boom en we moesten lachen omdat een duif op mijn hoofd scheet. Drie weken geleden bracht ik hem even voor een onderzoek naar het ziekenhuis en twee dagen later lag hij in de hospice. De laatste drie weken ben ik elk avond bij hem geweest en hebben we gepraat over het leven, zijn leven en lol gehad en samen nog veel gelachen. Hij was nog steeds opgewekt en had vrede met zijn lot, hij zei dat hij een goed leven had gehad en dat het zijn tijd was. Zijn optimisme en realisme hebben me altijd goed gedaan, ook in deze laatste weken. Het zet je ook even aan het denken over je eigen leven en het feit dat het leven kwetsbaar is en dat je gewoon van het leven moet proberen te genieten.

Het leven is niet altijd lol, het is niet altijd onbezorgd zijn, het leven heeft zijn mooie dagen en ook minder mooie dagen. Een half jaar geleden zag ik ook niet meer de mooie kanten van het leven omdat mijn brein even in een depressie zat na een burn-out, iets waar mensen met goede wil wel vaker last van kunnen hebben. Maar ik heb altijd een positieve levensinstelling gehad en heb altijd hard gewerkt om iets van mijn leven te maken. Ik heb geleerd om de minder leuke kanten van mijn leven niet in wraakzucht en beschuldigingen naar anderen om te zetten, maar te kijken wat ik zelf kon doen om dit te overwinnen en het negatieve achter me te laten. Ik heb geleerd dat de beste reactie op wraakzucht en mensen die je leven omlaag willen halen, gewoon gelukkig verder te leven en je er niets van aan te trekken is. Het is jouw leven en als iemand teert op negativiteit, verwijten en wraakzucht dan moet je berusten in de gedachte dat ook deze persoon zelf verantwoordelijk is voor zijn of haar eigen leven. Laat het vooral niet jouw leven aantasten en blijf vriendelijk tegen deze mensen, ze hebben het ook niet makkelijk.

Koester de mensen in je leven die iets waardevols toevoegen, familie, vrienden en vriendinnen, collega’s en kennissen die je accepteren en zelfs waarderen om wie je bent en voor wie ook jij een steun kunt zijn in dit leven. Ik geloof in karma, al het goede wat je doet zal ook bij je terugkeren, ik geloof dat mijn karma schaal naar de positieve kant uitwijkt. Een nadeel van ouder worden is dat je uiteindelijk veel van je vrienden en vriendinnen gaat overleven, je moet afscheid nemen. Maar ik heb tot nu toe altijd afscheid kunnen nemen met een toast op het leven, de boodschap om vooral iets van je leven te maken en het positieve op te zoeken in je leven. Ik realiseer me dat de meeste vrienden en vriendinnen die ik heb juist een hele positieve levensinstelling hebben (of hadden). Ook ik wil uiteindelijk graag gaan met een laatste toast op het leven, samen met de mensen die me echt lief zijn.

De belangrijkste boodschap is geniet van je leven maak jezelf en de mensen om je heen gelukkiger en ban negativiteit uit en je leven. Doe je best om ruzie, conflicten en misverstanden zo positief mogelijk op te lossen en samen weer positief door te gaan in het leven en wees niet bang om afscheid te nemen van mensen die blijven hangen in verwijten en negativiteit. Probeer gewoon een goed en positief mens te zijn!

Tot schrijfs, Hein

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Lone wolf

Ik heb begin dit jaar helaas weer even een ernstige dip door moeten maken als gevolg van een burn-out en dat zet uiteindelijk wel weer alles in perspectief. Ik ben in mijn leven vaak alleen geweest, zelfs in relaties en ik kan u zeggen dat eenzaam zijn in een relatie vele malen erger is dan gewoon alleen zijn. Ik heb ook de natuurlijk neiging om vervelende dingen te vergeten (verdringen) en de positieve dingen te koesteren. Zo kan ik nog steeds genieten van alle positieve dingen en bijzondere ervaringen die de menige liefdesrelatie in mijn leven gebracht hebben en is het van sommige ook een goed gevoel dat ze voorbij zijn. Desondanks is voor mij wel een belangrijke les dat ik blijkbaar niet zo geschikt ben voor een liefdesrelatie, dit heeft zeker ook te maken met mijn autisme in combinatie  met de eigenschappen van sommige vrouwen.

Ik ben nogal geneigd om iemand te accepteren met alle kleine gebreken en minder leuke kanten, ik leg niet graag zout op slakken en heb meestal liever geluk dan gelijk. Helaas was dat vaak niet wederzijds en probeerden diverse dames mij aan te passen aan hun visie van een ideale man. Soms mocht ik ineens niet meer met de knieën over elkaar zitten, omdat dat niet “mannelijk” was en werden mij diverse vrouwelijk eigenschappen toegekend die ik maar snel moest afleren. Het vervelende was dat ik vaak in het begin nog wel meegaand was om de ander te plezieren, maar als ze te ver gingen, en dat gebeurde meestal, dan begon ik tegen te sputteren. De eindeloze zeurende gesprekken die ik dan had met irrationele argumenten en gevoelens, die keer op keer herhaald werden zodat ze op het laatst zo irriterend werden dat ik er maar een ruzie voor over had. Om eerlijk te zijn ben ik heel allergisch geworden voor emotionele manipulatie en drama.

Ik heb een aantal vriendinnen waar ik prima mee op kan schieten en waarvoor ik ook goed een luisterend oor kan zijn en ik sta altijd klaar om iemand te helpen. Maar uiteindelijk ben ik ook weer blij wanneer ik dan weer alleen thuis ben en mijn eigen ding kan doen. Ik denk dat het irrationele van veel vrouwen een beetje botst met mijn autistische brein, ik kan er tot op zekere hoogte in meegaan omdat ik mijzelf dat aangeleerd heb, maar wel tot een bepaalde hoogte want dan slaat mijn brein letterlijk op tilt.

Ik ben meestal erg gelukkig als alleenstaande man, ik geniet van mijn vrijheid, van mijn zelfstandigheid en van een leven dat lekker op orde is. Ik ben financieel onafhankelijk, heb vele hobby’s waar ik alle tijd voor heb en de inrichting van mijn huis is praktisch en voor mij gezellig. Ik vind het niet erg om alleen te zijn, ik heb altijd wel iets te doen en soms geniet ik ook gewoon van de rust en de kleine dingen zoals de vogeltjes in mijn tuin. Ik denk vaak oprecht dat ik beter af ben als alleenstaande en dat het verstandiger is om niet weer aan een liefdesrelatie te beginnen. En als ik zo om mij heen kijk dan geloof ik ook dat de kans dat ik nog eens zo verliefd ga worden dat ik er anders over ga denken heel klein is. Helaas trekken de meeste dames van mijn leeftijd mij niet meer zo aan en bovendien heb ik niets met honden, golfclubs, sportwagens en wereldreizen.

Het leven is goed en ik wil er nog een tijdje fijn van genieten op mijn eigen eigenwijze wijze. En ja, ik ben een beetje een lone wolf, maar niet ongelukkig maar een soort van oude wijze wolf. “Laat mij, laat mij, laat mij mijn eigen gang maar gaan”, zong Ramses Shaffy en die woorden spelen vaak in mijn hoofd. Ik heb tot nu toe een behoorlijk bijzonder en goed leven gehad en veel meegemaakt waar anderen van kunnen dromen en ik hoop het nog een tijdje vol te houden, maar wel graag op mijn eigen eigenwijze wijze. Carpe Diem.

Tot schrijfs, Hein Pragt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Terug naar de top

Het gaat weer goed met mij, na de burn-out en depressie van begin dit jaar voel ik me nu bijna weer op mijn top. Tijdens een depressie is je geestelijke weerstand zo laag dat zelfs de kleinste dingen die je eigenlijk al lang achter je gelaten had, ineens weer levensgroot kunnen voelen. Tijdens een depressie ben je even jezelf niet meer omdat het brein uit voorzorg je eigen wil en wilskracht even uitzet. Dat heb ik gelukkig geleerd tijdens een eerdere depressie, je rotgevoel komt niet voort uit jezelf, het monster van de depressie is daar verantwoordelijk voor. Wanneer je weer uit een depressie omhoogklimt is het wel tijd om naar de dingen te kijken in je leven waar je niet gelukkig van wordt en je eens te bedenken of je daar geen afscheid van moet nemen.

Het is een uitgesproken kans om weer met een schone lei verder te gaan met je leven en je te realiseren dat het JOUW leven is en dat je jezelf niet moet laten beïnvloeden door vooroordelen en oordelen van anderen. Wanneer mensen jouw dingen kwalijk nemen waar je jezelf niet eens bewust van bent en die mensen er niet over willen praten, laat staan het uit willen praten, dan is het tijd om afscheid te nemen en ze achter je te laten. Dit is een bekende valkuil vanuit mijn autisme, ik hou niet van conflicten en zeker niet op onduidelijke conflicten, dan is verwarrend en ik wil graag alles netjes op een rij en eerlijk en oprecht hebben in mijn hoofd. Vaak blijf ik te lang aan dode paarden trekken in de hoop dat mensen ooit eens veranderen, maar sommige mensen blijven liever hangen in hun eigen gelijk en wereldbeeld, ook al is dat gebaseerd op verkeerde feiten.

Ik begin weer mijn hele sterke kanten te zien, ik ben heel goed in orde brengen in chaos en kan hele complexe structuren in beeld brengen en beschrijven en dat doe ik dan momenteel ook op mijn werk, tot groot genoegen van mijn teamchef en collega’s. Ik heb mijn aangesloten bij een paar “vintage computer clubs” en ben weer fijn aan het programmeren, iets dat ik mijn hele leven al met veel plezier doe en waarbij ik ook leuke dingen maak waar ik ook weer waardering voor ontvang. Ik ga er ook weer meer op uit, eventueel samen met mijn dochter, de wereld heeft nog genoeg dingen en plekken om te ontdekken en om van te genieten.

Ik heb mijn leven goed op orde, ik ben financieel onafhankelijk en kan me goed redden, ik heb een goed en betaalbaar huis met tuin en dieren, genoeg mensen waar ik een goede band mee heb en genoeg leuke dingen om te doen. (Om eerlijk te zijn soms meer dan genoeg dingen…) Ik ben voor mijn geluk niet afhankelijk van (de goedkeuring) van anderen en ik heb de mogelijkheid om al vrij vroeg met pensioen te gaan, als ik dat wil. Die vrijheid is voor mij heel belangrijk. Ik ben nu weer op het punt dat ik strijdbaar ben en kan zeggen, ik ben wie ik ben en als je dat niet bevalt dan is dat jouw probleem en zeker niet de mijne. Ik wil op mijn sterfbed zachtjes “Non, rien de rien, Non, je ne regrette rien” kunnen neuriën.  

Tot schrijfs, Hein Pragt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Schoon schip maken.

Wanneer je door een burn-out in een depressie raakt dan komt oud zeer ineens weer naar boven als je weerstand even weg is. Uiteindelijk voel je het oude zeer nog een keer en kom je het weer te boven en kom je er vaak weer sterker uit dan daarvoor en kun je even schoon schip maken. Ik ben zelf altijd eerlijk en ik kan heel slecht tegen onrechtvaardigheid, of het nu tegen mij gericht is of tegen een ander, het raakt me diep. Het waren vooral weer de keren in mijn leven dat ik onrechtvaardig behandeld werd en dat mensen mij, zonder wederhoor in de steek lieten, mensen die me dierbaar waren. Het is vrijwel onmogelijk om te bewijzen dat je iets NIET gedaan hebt en wanneer iemand heel bedreven is in emotionele manipulatie en keihard liegen, die je zwakke plekken precies kent, dan leg je het af.

Ik ben verder gegaan met mijn leven met de gedacht dat wanneer je mij niet geloven wilt, ik het moet loslaten, maar desondanks probeerde ik het telkens wel weer, in de hoop dat mensen eens wijs zouden worden en de leugens zouden doorzien. Het is een bekende fout van mij dat ik te lang aan dode paarden blijf trekken en mijzelf telkens weer laat kwetsen. Maar als je iemand op de man (of vrouw) af vraagt waarom ze zo doen en het antwoord is “om alles wat er gebeurd is” dan is mijn vraag “wat is dat dan?” Een antwoord als “daar wil ik het niet over hebben” of “dat weet je zelf wel” daar heb ik niets aan, als ik het wist dan zou ik er niet om vragen. Mensen die je duidelijk iets kwalijk nemen en er niet over willen praten, daar kan ik niets mee en dat is heel onbevredigend.

Tijdens mijn therapie heb ik ook gesproken over het feit dat ik me heel vaak in de steek gelaten heb gevoeld bij bepaalde mensen en dat ik desondanks telkens weer probeerde om een vertrouwensband op te bouwen, met vele teleurstellingen tot gevolg. Ik wilde zo graag de leugens en onrechtvaardigheden recht zetten, maar soms kun je beter accepteren dat sommige mensen liever in hun eigen waarheid geloven. Dan is het tijd om schoon schip te maken en jezelf te bevrijden van deze last, ik ben blij dat ik na de goede therapie gesprekken eindelijk de kracht weer heb om het ook echt te doen. Mensen die eigenlijk niets positief aan je leven toevoegen kun je beter achter je laten, de extra energie kun je beter steken in de mensen waar je een goede band mee hebt.

Eigenlijk leer je de mensen waarmee je een goede band hebt, die je echt kennen en die je kunt vertrouwen weer meer te waarderen. Gelukkig zijn dat er ook genoeg, en dat zijn de mensen waarmee ik met veel plezier om wil blijven gaan. Ik had eerder selectiever moeten zijn, maar de wijsheid achteraf moet je niet als falen zien maar een wijze les voor de toekomst. Momenteel voel ik mij een gelukkig mens, ik heb fouten gemaakt in mijn leven, net als iedereen, maar geen opzettelijke fouten en geen gemene fouten. Ik ben altijd eerlijk en integer geweest en heb om eerlijk te zijn, als ik terugkijk op mijn leven, geen spijt. De vertaling van Non, Je ne regrette rien van Edith Piaf hangt op mijn wc om me te herinneren. Even stilstaan, schoon schip maken en je bevrijden van een last, en weer verder met het leven, en eerlijk duurt nog altijd het langst en ik geloof in karma.

Tot schrijfs, Hein.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen