Nieuwe start na een relatiebreuk.

verbroken relatieHet komt helaas vaker voor dan men zo wensen, een echtscheiding of een verbroken relatie, waarna men weer op zichzelf komt te staan en vaak opnieuw het leven moet opbouwen. Na twee echtscheidingen en een verbroken relatie kan ik mijzelf helaas als enigszins ervaringsdeskundige beschouwen. Er zijn meerdere websites over dit onderwerp en vaak gaat het over de juridische afhandeling of is de insteek niet zo positief, zeker waar het de ex partner betreft. Deze website probeert een positieve benadering te geven op dit onderwerp, met nuttige tips met een positieve insteek. Verdriet of boosheid verwerken en het leven weer opnieuw inrichten kan een grote uitdaging zijn. Dit soort onderwerpen komen op dit deel van de website aan de orde. Ik wens u veel leesplezier, vriendelijke groet, Hein Pragt

Op de inhoud van deze pagina rust copyright © Hein Pragt.

Relatiebreuk en kinderen

tekening ouders scheiden met kinderen

Wanneer ouders gaan scheiden of uit elkaar gaan heeft dit vaak ook grote invloed op kinderen, echter zijn beide (ex) partners vaak zo druk bezig met hun leven weer op orde krijgen en gaan ze gebukt onder vaak sterke emoties waardoor de belangen van de kinderen er vaak bij inschieten. Dit is niet altijd boze opzet maar komt meestal voor uit een onvermogen door alle beslommeringen en ellende die het uit elkaar gaan met zich meebrengt. Soms zullen kinderen één van beide ouders veel minder zien en moeten ze steeds weer afscheid nemen van een van de ouders. Maar soms worden sommige kinderen gedwongen te verhuizen en van school te veranderen. Er ontstaan voor de kinderen ineens twee werelden, de plek van papa en de plek van mama. Maar ook kinderen zijn vaak boos en verdrietig over wat hun is overkomen en sommige kinderen uiten zich agressief en onhandelbaar, anderen worden angstig en trekken zich terug. De onzekerheid dat beide ouders van ze blijven houden en dat ze van beide ouders mogen blijven houden kan voor een kind een heel groot probleem zijn. Voor volwassenen is er vaak wel steun tijdens de echtscheiding of het uit elkaar gaan maar vaak is dit er niet voor de kinderen, die proberen soms terug te vallen op vriendjes en vriendinnetjes of sluiten zich er zoveel mogelijk van af wat later vaak weer voor de nodige problemen kan zorgen. Maar er zijn naast alle emotionele problemen ook praktische zaken zoals de sportclub of de vereniging waar het kind lid van is, van verjaardagen en feestdagen. Ook voor kinderen is een echtscheiding of het uit elkaar gaan van hun ouders een vaak traumatische ervaring die men vaak erg onderschat.

De meeste kinderen gaan er van uit dat de ouders altijd bij elkaar blijven en dat ze in een veilig gezin en thuis kunnen opgroeien. Ieder kind wil graag dat zijn of haar ouders van elkaar houden en dat ze gelukkig zijn met elkaar. Soms vermoeden kinderen het al langere tijd en soms hebben de ouders het heel goed verborgen weten te houden, maar ook al weten kinderen het vaak al onbewust meestal willen ze het niet zien. Maar dan opeens vertellen de ouders dat ze uit elkaar gaan en dan is het werkelijkheid geworden. Voor kinderen is dit vaak een verwarrende tijd, wat gaat er nu gebeuren?, bij wie moet ik nu wonen?, vinden ze mij ook niet meer aardig, niet meer lief? Ook denken veel kinderen dat het aan hen ligt en proberen ze wanhopig om hun ouders toch weer bij elkaar te brengen. Voor kinderen is het belangrijk om bevestigd te krijgen dat het niet an hen ligt ook als zijn ze bijvoorbeeld een moeilijke puber, het ligt aan de ouders die niet meer samen verder kunnen.

Sommige ouders proberen als vrienden uit elkaar gaan, maar soms kunnen ze ook heel erg ruzie hebben. En zelfs al gaan ze als vrienden uit elkaar, er zullen zekere spanningen zijn en ouders zullen zich los moeten maken van elkaar en dat zal voor beiden moeilijk zijn. Wanneer ouders erg veel ruzie maken is dat als kind erg vervelend en is het belangrijk om de kinderen niet in de conflicten te betrekken en zeker niet over te laten halen om partij te kiezen. Het is het probleem van de ouders en die zullen het moeten oplossen en ze mogen de problemen niet bij de kinderen neerleggen. Wanneer een kind geen zin heeft om geconfronteerd te worden met verdriet of boosheid van een van beide ouders of beide ouders dan moeten de ouders dit respecteren. Kinderen moeten weten dat ze geen hulpverlener voor je ouders zijn en dat een jongen niet de rol van de vader of een meisje niet de rol van de moeder moet proberen over te nemen. De meeste kinderen hebben het al moeilijk genoeg mee en het is heel oneerlijk als ouders hun zorgen ook nog bij de kinderen neerleggen.

Wanneer je als kind even geen zin hebt in de ruzie van je ouders kun je bijvoorbeeld rust zoeken bij een vriendin, buren of familie. Het is belangrijk dat je als kind ook je grenzen aangeeft en zorgt dat je rust en afleiding krijgt wanneer je ouders gaan scheiden. Het zorgt voor veel spanning en onzekerheid en iedereen voelt zich anders als zijn of haar ouders gaan scheiden. De een voelt angst, de ander onzekerheid, boosheid of schuldgevoelens maar al deze gevoelens zijn normaal en je hoeft je er zeker niet voor te schamen.

Kinderen houden meestal van allebei je ouders en ze willen beiden geen verdriet doen en vaak willen ze (onbewust) het liefst dat hun ouders bij elkaar blijven of weer bij elkaar komen, maar dat kan meestal niet. Vaak gaan ouders op een ander adres wonen en zullen de kinderen bij de ene ouder gaan wonen en bijvoorbeeld in het weekend naar de andere ouder gaan, dit heet een omgangsregeling. Voor kinderen is het belangrijk om te weten dat het een regel is voor de ouders, als kind mag als jij dit wilt gewoon naar de ouder gaan waar jij op dat moment wil zijn, tenzij BEIDE ouders aangeven dat dit niet kan. Wanneer een kind officieel bij de moeder woont maar na schooltijd graag bij de vader langs wilt gaan dan is dit heel normaal en mag je jezelf als kind dit ook niet laten verbieden.

Een andere optie is dat een kind bij beide ouders blijft wonen en dat deze de tijd voor de zorg eerlijk verdelen. Dit noemen ze co-ouderschap en dit is tegenwoordig de regel bij een echtscheiding. Als kind woont dan bijvoorbeeld een week bij de ene ouder en de andere week bij de andere ouder of de helft van de week bij de ene en de andere helft bij de ander. Voorwaarde is meestal wel dat wanneer een kind naar de basisschool gaat dat beide ouders in dezelfde plaats blijven wonen. Maar ook als er sprake is van co-ouderschap is het goed dat de ouders begrijpen dat een kind, wanneer het daar behoefte aan heeft, de andere ouder mag bezoeken. Het is heel belangrijk om een kind nooit te laten kiezen tussen ouders. Stel je als ouders een voor dat je maar één kind kunt redden en het andere moet laten verongelukken, deze keuze is onmenselijk en net zo onmenselijk is een kind voor de keuze stellen om te kiezen voor één van beide ouders.

Ook worden kinderen geconfronteerd met verschillende huisregels bij beide ouders, niet alleen kinderen maar ook de andere ouder zal dit moeten leren accepteren. Natuurlijk is er overleg en inspraak mogelijk maar de ene ouder heeft niets te beslissen over de huisregels van de andere ouder. Als kind moet je jezelf ook niet laten overhalen door een van de ouders om ruzie te maken met de andere ouder. Het beste is om niet te veel te vertellen over de andere ouder en je niet te laten betrekken in problemen tussen beide ouders. Vaak is het zo dat gescheiden ouders problemen of woordenwisselingen die ze hebben met de andere ouder, gebruiken om kinderen te beïnvloeden. Laat je hier als kind niet voor gebruiken en praat er niet over met de andere ouder als dit soort dingen gebeuren. Het gebeurt helaas nog veel te vaak dat ouders via hun kinderen de andere ouder proberen te kwetsen. Maar ook als een van beide ouders kwaad spreekt over de ander in bijzijn van een kind moet je als kind kunnen aangeven dat je dit niet wilt en dat je jezelf daar erg onprettig bij voelt. Ouders moeten dit respecteren en als kind moet je aan kunnen geven dat je hier geen zin in hebt.


Co-ouderschap verbetert contact tussen vader en kind

Uit een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat er een stijgende lijn valt te ontdekken in goed contact tussen gescheiden vaders en de kinderen. De belangrijkste oorzaak die men hier voor kan aanwijzen is de stijgende populariteit van co-ouderschap waarbij beide ouders elk de helft van de tijd voor het kind zorgen. Dit zegt Jan Latten die naast CBS-onderzoeker ook hoogleraar demografie is aan de Universiteit van Amsterdam. De stijging begon in de jaren 60 en nam sterk toe in de jaren 70. Hij verwacht dat deze trend verder doorzet hoewel de moeder voor veel kinderen de belangrijkste persoon in hun leven blijft na een echtscheiding. In het verleden was er helaas vaak na een scheiding geen of slecht contact tussen de gescheiden vader en het kind, door het co-ouderschap blijft de vader intensief betrokken bij de opvoeding van het kind en die band blijft ook na de scheiding. Dit is niet alleen in het belang van de ouders maaer zeker in het belang van het kind die de mogelijkheid heeft om met beide ouders een liefdevolle band op te bouwen, contact te houden met familie van beide ouders. Ook geeft het beide ouders de kans om werk en zorg voor de kinderen op een eerlijke wijze te verdelen.

Serieel monogaam, nieuwe relatie

Seriële monogamie is niet typisch iets van deze tijd, in het verleden leefde men niet zo lang en overleden veel vrouwen nog in het kraambed waarna men om te kunnen overleven bijna verplicht was een nieuwe partner te zoeken. Het bekende kinderliedje "joepie joepie is gekomen, heeft mijn liefje weggehaald, maar ik zal er niet om treuren, gauw een ander weer gehaald." Hierbij is "joepie joepie" een verwijzing naar de dood, men moest niet te lang treuren en een nieuwe liefde zoeken.

Tegenwoordig is de houdbaarheid van relaties iets korter dan in de vorige eeuw waardoor statistisch gezien (CBS) een derde van de eerste huwelijken (en de helft van de tweede huwelijken) eindigt in een echtscheiding en hetzelfde gaat ongeveer op voor andere relatievormen. Het woord monogamie (monos = enkel, gamos = huwelijk) is het aangaan van een (huwelijks)relatie met één liefdespartner, we spreken van seriële monogamie wanneer men meerdere keren na elkaar slecht één liefdespartner tegelijk heeft. Wanneer we dit strikt bekijken is bijna iedereen serieel monogaam, tenzij men levenslang met de eerste liefde getrouwd is, wat ook in Nederland nog regelmatig voorkomt.

Veel mensen geloven nog in één ware liefde en in veel sprookjes (en liefdesromans) kijkt men elkaar in de ogen en leefde men nog lang en gelukkig samen. Toch is de realiteit tegenwoordig anders, hoewel de meeste mensen het bij een paar langdurige liefdesrelaties houden. Het hebben van een liefdesrelatie is in de meeste gevallen gezelliger en zelfs gezonder dan een leven alleen. Desondanks is het in deze tijd ook vrij gewoon om alleen te leven, zich als alleenstaande prima te redden en niet afhankelijk te zijn van een liefdespartner. Veel mensen die zich alleen prima kunnen redden noemen zichzelf dan ook een "happy single".

Seriële monogamie heeft soms ook een negatieve klank wanneer het om mannen en vrouwen gaat die moeite hebben om zich te binden. Vaak vallen deze mensen ook van de ene relatie in de ander en hebben ze vaak ook geen moeite om weer een nieuwe liefdesrelatie te vinden. Ook is het vaak zo dat deze mensen niet zonder liefdesrelatie kunnen leven, vaak zijn deze mensen niet in staat tot echte emotionele intimiteit en zijn ze meer uit op lichamelijke intimiteit. Mijns inziens is seriële monogamie hier een symptoom en niet een oorzaak van deze levensstijl.

Ik heb zelf een redelijk scala aan liefdesrelaties gehad in mijn leven, ik ben twee keer langere tijd getrouwd geweest, ik heb samengewoond en latrelaties gehad, van elke relatie heb ik veel geleerd en het heeft mij ook vijf kinderen geschonken. Ik weet als geen ander dat relaties niet altijd eenvoudig zijn en dat men zich erg gelukkig moet prijzen met een wederzijdse liefde voor het leven. De ene mens heeft nou eenmaal meer geluk in de liefde dan een ander. Toch is de gemiddelde mens weer in staat om opnieuw verliefd te worden en een nieuwe liefdesrelatie te beginnen.

Hoewel ik zelf merk dat dit met het stijgen van de leeftijd wel iets minder snel gaat. Het is zo dat de gemiddelde mens niet graag te dicht bij een andere mens in de buurt komt, we hebben zo onze ingebouwde veilige zone waarbinnen vreemden mogen naderen. De natuur heeft verliefdheid bedacht om deze natuurlijke barrière van beide kanten te doorbreken om zo geslachtsgemeenschap en voortplanting mogelijk te maken. De chemische stofjes die bij verliefdheid vrijkomen hebben dus de functie om de afweer tegen een ander omlaag te brengen en het lichaam in een dermate prettige toestand te brengen dat men niet meer echt nuchter nadenkt. Hierdoor kijkt men ook met een roze bril en ziet men vaak ook de gebreken en minder mooie kanten van de liefdespartner niet.

Met het stijgen van de leeftijd en de meerdere liefdes en relatie ervaringen maken de barrière voor een nieuwe liefdesrelatie hoger waardoor verliefdheid een steeds grotere barrière moet overwinnen. Verliefd worden is niet iets dat we bewust kunnen sturen en het lijkt er dan op dat men kieskeuriger is geworden, en in zekere zin is dit ook zo. Ook dit is m.i. een vrij natuurlijke overlevingsstrategie die in onze hersenen ingebakken zit, hoewel het verlangen naar een liefdespartner en de intimiteit van een liefdesrelatie hier soms aardig tegenop vechten. Mijns inziens is seriële monogamie dus wel moeilijker met het stijgen van de leeftijd.

De keuze voor relatievormen is zeer groot tegenwoordig en mensen maken allerlei afspraken m.b.t. tot relaties, of men monogaam of polygaam wil zijn, of men een zogenaamde vrije relatie wil, waarbij men afspreekt dat men een vaste relatie heeft waarbij men elkaar seksueel vrij laat, mensen die een vaste relatie hebben en soms een parenclub bezoeken, ik probeer hier geen oordeel meer over te hebben. Ik heb het binnen mijn kennissenkring allemaal gezien en wanneer mensen met hun wijze van leven gelukkig zijn en een fijne relatie kunnen onderhouden, ben ik de laatste om dit te veroordelen. Desondanks blijft mijn voorkeur bij seriële monogamie.


Nuttige boeken over dit onderwerp.

In dit boek laat Eveline Jurry zien dat je positief uit een scheiding kunt komen. Een scheiding is bijzonder ingrijpend. Voor jezelf, voor je kinderen, familie en vrienden. ‘Positief Scheiden’ zijn twee woorden die totaal met elkaar in tegenspraak lijken te zijn. Toch kán het en dit boek laat je zien hoe je het doet: positief en gelukkig uit een van de heftigste en vaak ook ongelukkigste periodes van je leven komen. Je wordt weer gelukkig is het eerste handboek dat zich richt op het dagelijks functioneren in de periode rond je scheiding. Eveline Jurry ontwikkelde deze unieke Methode Positief Scheiden om je op een positieve en daadkrachtige manier door je scheiding te helpen. Stap voor stap legt ze met behulp van herkenbare voorbeelden op een heldere manier uit wat je juist wel of juist niet moet doen om weer gelukkig te worden.


Je bent gescheiden. Je huwelijk en je dromen zijn uiteengespat. Je zit met de brokstukken, en je weet niet of ze nog aan elkaar te lijmen zijn. Je hoofd loopt over van vragen en je dagen zijn gevuld met de zorgen van alle dag, die nu dubbel zo hard op je afkomen. Regelmatig vraag je je af: Is er nog leven na mijn scheiding? Ja! Het einde van je huwelijk is niet het einde van je leven. De God die je verleden kent, is de God die je heden draagt en ook je toekomst in zijn hand heeft. Hij wil je nieuw perspectief geven. Dit praktische boek van Bill Butterworth helpt daarbij. Hij kent de pijn uit eigen ervaring. Hij kent de vragen, de twijfels, de alledaagse moeilijkheden. Maar hij heeft ook ervaren dat een nieuw leven mogelijk is.


Last update: 24-01-2021


Disclaimer: Hoewel de heer Pragt de informatie beschikbaar op deze site met grote zorg samenstelt, sluit hij alle aansprakelijkheid uit. Op de artikelen van de heer Pragt rust auteursrecht, overname van tekst en afbeeldingen is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming. Heinpragt.com is ingeschreven bij de KvK onder nummer: 73839426 en is gevestigd in Veenendaal.  Lees hier de privacyverklaring van deze site. Voor informatie over adverteren op deze site kunt u contact opnemen met: (mail@heinpragt.com).