Alleen wonen

Alleenwonen.nl was een van mijn internetsites die ik beheerde die in zijn hoogtijdagen meer dan 1000 actieve leden had. Met de opkomst van allerlei single sites, sites voor alleenstaanden, single event clubs en niet te vergeten het oerwoud aan datingsites, was er steeds minder animo voor deze site en tenslotte heb ik de naam verkocht aan een woningstichting die bijna dezelfde naam had. Toch denk ik met plezier terug aan de site alleenwonen.nl want het was een gezellig online (besloten) forum waar veel lief en leed gedeeld werd en waar ook wel de nodige relaties ontstaan zijn. Ook waren er regelmatig bijeenkomsten van leden van de site en steunde men elkaar wanneer een lid het eens erg moeilijk had. Ik merk zelf een beetje dat dit soort sites niet echt meer bestaan en dat het tegenwoordig sneller en minder persoonlijk moet zijn. Soms duurt het voor sommige mensen best lang voordat de liefde weer op hun pad komt na een verbroken relatie jaren en soms staat de nieuwe minnaar of minnares als na een korte tijd op de stoep. Met het stijgen van de leeftijd en een aantal mislukte relaties neemt ook het aantal mensen dat voorlopig, of definitief geen vaste relatie meer wil toe. Veel mensen die geen relatie hebben noemen zichzelf "happy singles", maar uit ervaring weet ik dat dit vaak schone schijn is en een manier van zelfbescherming. Toch hoef je als alleenstaande niet ongelukkig of eenzaam te zijn, het is hoe men zelf het leven een invulling geeft. Alleen zijn en alleen wonen geeft ook een enorme vrijheid en voor veel mensen die hier aan hechten is dit ook een dilemma om zich weer te binden. Een alternatief dat redelijk populair is in deze tijd is toch een latrelatie, waarbij men toch nog "in beperktere mate" alleen woont en een eigen veilig huis heeft, maar ook de voordelen van een vaste partner en een liefdesrelatie heeft. Sommige mensen kiezen er bewust voor om alleen te blijven en geen relatie meer aan te gaan, bijvoorbeeld omdat het leven als alleenstaande ouder al druk genoeg is, maar ook blijven mensen alleen omdat ze zo teleurgesteld of gekwetst zijn in vorige relaties, dat ze de hoop opgegeven hebben. Op deze pagina kunt u over al deze onderwerpen artikelen vinden. Ik wens u veel leesplezier, vriendelijke groet, Hein Pragt.


Het hoeft niet meer

(C) 2018 Hein Pragt

Ooit las ik een verhaal dat ik naderhand niet meer kon natrekken maar wat wel erg geloofwaardig klonk. Het ging om het dekken van een merrie op de manege waarbij men vaak gebruik maakt van een oudere ervaren hengst om de merrie eerst gerust te stellen en in de stemming te krijgen, waarna een jonge onervaren hengst het werk mag afmaken. De reden zou zijn dat jonge onervaren dekhengsten die goede genen hebben en dus gewild zijn voor de fok, soms niet zo goed en rustig met een merrie om kunnen gaan en dan een gemene schop kunnen krijgen. Wanneer ze een paar van deze pijnlijke ervaringen hebben opgedaan zouden ze een merrie niet meer durven benaderen waardoor ze als dekhengst niet meer zo geschikt zijn. Vandaar dat men een oudere ervaren hengst gebruikt voor het “opwarmen” van de merrie. Dit verhaal vond ik wel vergelijkbaar met mensen omdat ook mensen soms hele pijnlijke ervaringen opdoen in relaties en na een aantal relaties niet meer durven of niet meer geloven dat een fijne relatie nog voor hen is weggelegd.

Ik merk bij mijzelf, na redelijk wat zelfonderzoek, dat dit ook voor mijzelf opgaat. Ik heb zelf een aantal relaties achter de rug die best wel pijnlijke ervaringen hebben opgeleverd en onder het motto van “dat nooit meer” staan alle antennes uit voor vergelijkbare karaktertrekken bij potentieel nieuwe partners. Ik heb in veel relaties (te) veel mijn best gedaan om er iets van te maken en te veel de ander gelukkig willen maken. Dit had totaal niet gelijkwaardige en niet wederkerige relaties tot gevolg, waarbij emotionele manipulatie en machtsstrijd vaker dan eens voorkwamen. Ik heb meer dan eens heel veel moeite gestoken in een relatie waarbij de ander er passief of negatief inzat. Een hulpverlener maakte me ooit eens duidelijk dat ik een relatie probeerde te reanimeren die eigenlijk al dood was. Dit kwam voort uit mijn zo sterke wens dat iemand oprecht van mij zou houden.

Zo had ik een aantal jaren geleden een leuke date wat die avond best klikte, maar aan het einde nam ze nogal koel en afstandelijk afscheid. Ik nam aan dat het toch geen date was en schreef haar in een mail wat mijn gevoel was. In haar antwoord gaf ze aan dat ze zo koel was omdat ze wel verwachtte dat een man wat extra moeite voor haar deed. Dit was voor mij het moment dat alle alarmbellen afgingen en ik ook onmiddellijk gestopt ben. Vrouwen die dominant of veeleisend gedrag vertonen maken vaak dezelfde alarmbellen los en wanneer ik merk dat een vrouw er bij voorbaat vanuit gaat dat ik meer moeite in een relatie moet steken dan zij, roept dit bij mij dermate weerstand op dat ik bij voorbaat er vanaf zie. Klagen of berekenend zijn heeft hetzelfde effect.

Als tiener werd ik best snel verliefd en waren liefdespartners open en nieuwsgierig naar de ander en niet zo gericht op het veranderen van de ander in hun ideale partner. Ik heb door de jaren heen gemerkt dat hoe ouder men is, de drang om de ander te veranderen of bij te schaven steeds groter is. Ook zijn de eisen en wensen (zeker op materieel, levensomstandigheden en sociaal vlak) op latere leeftijd vaak ook veel uitgebreider dan op jonge leeftijd wanneer men nog redelijk naïef verliefd wordt. Dit gaat zelfs zo ver dat ik op latere leeftijd dates heel vaak begon te ervaren als sollicitatiegesprekken. Ik las laatst een mooi verhaal over twee tieners die onder moeilijke omstandigheden (best naïef) oprecht verliefd werden en voor elkaar kozen en dat verhaal maakte bij mij wel de nodige weemoed los.

Ik merk dat ik geen behoefte meer heb om mij aan te passen aan de wensen van een ander om maar een beetje liefde als tegenprestatie te ontvangen. Ik heb geen behoefte meer om mijzelf weg te cijferen of op te geven in ruil voor een beetje liefdevolle aandacht. Ik zou het fijn vinden wanneer iemand eens dezelfde moeite voor mij nam als ik altijd gedaan heb voor anderen. Nee, eigenlijk zou ik een totaal wederkerige liefdevolle relatie willen waarin beide partners oprecht blij zijn met elkaar en elkaar waarderen zoals ze zijn en niet van elke mug een olifant maken. Partners die zelfs oprecht liefdevol over de tekortkomingen van de ander kunnen praten zonder bijbedoelingen. Nu ik ouder ben heb ik oprecht de indruk dat uiteindelijk alle goede en nog een beetje aantrekkelijke vissen al uit de vijver (van liefdespartners) gevist zijn en dat ik het niet eens meer wil proberen. En ik merk dat ik in dit gevoel lang niet de enige ben.

Ook het CBS bevestigd dat veel mensen boven de vijftig het na een aantal relaties voor gezien houden en het opgegeven. Ze kiezen er voor om zichzelf gelukkig te maken en zelf een gelukkig bestaan op te bouwen zonder zichzelf weer te verliezen in een relatie. Veel mensen zijn (net als ik) een paar keer alles wat ze opgebouwd hadden kwijtgeraakt na een verbroken relatie en willen dat risico nooit meer nemen. Veel mensen hebben, na genoeg slechte ervaringen, de hoop op nog een kans op een goede liefdevolle relatie opgegeven en het losgelaten. Ze veranderen meestal niet in eenzame vrijgezellen, maar in actieve alleenstaanden die hun leven fijn op orde hebben en kiezen voor zichzelf. Vaak zoeken deze mensen nog steeds warme vriendschappen en zijn ze sociaal best actief en zoeken ze uiteindelijk ook vaak mensen op van hetzelfde of het andere geslacht die in dezelfde situatie zitten. Alleen wonen is in deze tijd niet meer gelijk aan zielig, eenzaam en alleen, veel mensen zijn door de keuze om zelfstandig nog iets moois van het leven te maken veel sterker en gelukkiger geworden.

Alleen wonen is m.i. tegenwoordig vaker een keuze dan een noodzaak en door de grotere economische onafhankelijkheid kunnen de meeste mensen die alleen wonen zich ook financieel vaak goed redden. Wat de reden ook is om alleen te blijven, volgens het CBS zal het aantal mensen dat alleen woont de komende jaren alleen nog maar toenemen. En daar is niets mis mee, want ook als alleenstaande kun je heel gelukkig zijn en een goed gevuld leven hebben.

Samenvatting cijfers CBS 2018

(C) 2018 Hein Pragt

Het CBS doet al lang onderzoek naar de bevolkingsopbouw in Nederland en ook en 2018 maakten ze weer cijfers en statistieken bekend. Hieruit blijkt dat het aantal mensen dat alleen woont del laatste 60 jaar sterk is toegenomen en dat die groei zich ook nog wel een tijd zal doorzetten. Tussen 1947 en 2017 is het aantal mensen dat alleen woont gegroeid van 285 duizend naar bijna 3 miljoen dus van 5 naar 22 procent van alle meerderjarige Nederlanders. Het CBS voorspeld dat er in 2047 zo'n 3,6 miljoen alleenstaanden zullen zijn op een meerderjarige bevolking van bijna 15 miljoen, dus bijna 1 op de 4 volwassen Nederlanders zal dan alleenstaand zijn.

De groei van het aantal mensen die alleen wonen heeft meerdere oorzaken, ten eerste de veranderingen in normen en waarden, maar ook omdat mensen steeds meer invloed op hun eigen leven hebben. De welvaart is toegenomen en ook vrouwen zijn steeds meer zelfstandig geworden en kunnen zichzelf onderhouden. Ook speelt de verzorgingsstaat mee omdat men hierdoor steeds minder afhankelijk is. Huwelijk en samenwonen zijn ook steeds meer losgekoppeld van het krijgen van kinderen en ook de houding ten opzichte van echtscheidingen en het verbreken van relaties is veranderd. Ook zijn vrouwen steeds minder economisch afhankelijk van mannen. Een goed pensioen en AOW en de ondersteuning vanuit thuishulp zorgen er voor dat ouderen ook vaker in staat om tot op hoge leeftijd zelfstandig te blijven wonen.

Toch is het niet altijd zo dat een alleenstaanden geen partnerrelaties heeft, meer dan 1 op de 5 heeft een zogenoemde latrelatie. Naast dat een grote groep alleenstaande mensen tot 30 jaar het zelfstandig wonen met een relatie combineert, van de lattende vijftigplussers willen nog maar 40 procent op termijn trouwen of samenwonen. Onder vrouwen is die wens om alleen te blijven wonen sterker dan onder mannen. Daarnaast blijkt dat onder de twintigers bijna iedereen nog een relatie wil, bij de vijftigplussers wil nog minder dan de helft dit nog, ook hier willen vrouwen dit nog minder dan mannen.

Een deel van de alleenstaande gescheiden mensen heeft een paar dagen per week de kinderen (die ingeschreven staan bij de ex-partner) thuis, in 2010 koos zo'n 27 procent van de scheidende ouders voor co-ouderschap. Dit samengenomen met het aantal latrelaties is het aantal mensen dat echt "alleen" woont is dus minder groot dan het aantal alleenwonenden volgens de statistieken.

Mannen kunnen het ook prima alleen!

(C) 2018 Hein Pragt

Ondanks dat veel mensen alleen wonen tegenwoordig bestaan er best nog veel vooroordelen. Zo is het bekend e vooroordeel dat mannen niet goed voor zichzelf kunnen zorgen en dat het huis van een alleenstaande man een rommelige en vaak niet zo schone "mancave" is. Vooral vrouwen schijnen, ondanks alle emancipatie van deze tijd, vaak te denken dat mannen niet voor zichzelf kunnen zorgen, dit viel me bijzonder op toen ik al een paar jaar alleen woonde samen met mijn dochter die op de basisschool zat. Op een dag had ze een vriendinnetje gevraagd om bij haar te komen spelen en ik had dit met de moeder van dat meisje afgesproken. Om kwart over drie haalde ik mijn dochtertje uit school en de moeder van het meisje wilde even meelopen om te zien waar ik woonde. Dat vond ik prima en ze kwam ook even mee naar binnen en liet zich ontvallen, "zo, dat valt me reuze mee". Ik wist niet of ik boos moest worden of dat het een compliment was, maar waarschijnlijk vond ze mijn huis nog redelijk netjes en had ze echt iets anders verwacht. Ik woon al jaren alleen en heb een schoon en opgeruimd huis, niet bacterievrij maar gewoon schoon en netjes. Een huis is wel een plek om in te leven. Ook kreeg ik eens een compliment op school dat ik het allemaal zo goed deed als alleenstaande vader en de vrouw zei er achteraan, "dat zie ik mijn man absoluut niet doen!". Dit bevestigde mijn idee wat veel vrouwen nog steeds hebben van alleenstaande mannen, maar de emancipatie is echt verder dan ze denken, ook mannen zijn goed in staat om huishouden, werk en kinderen te combineren. Ik ben bang dat het idee dat mannen minder goed voor zichzelf kunnen zorgen dan vrouwen nog een tijdje nodig heeft om uit-geëmancipeerd te worden.

Hoe we als alleenstaande onszelf wijsmaken dat het wel goed is.

(c) 2011 Hein Pragt

In de jaren dat ik alleen woonde voelde ik me best gelukkig, ik had een leuk huis, aardige buren, vrienden en vriendinnen, mijn kinderen een leuke baan en tijd voor leuke vrijetijdsbesteding. Een vrijgezellenbestaan heeft voordelen, je bepaalt alles zelf en hoeft geen enkel compromis te sluiten. Wat wil een mens nog meer vroeg ik mijzelf wel eens af, maar als ik soms 's avonds alleen in bed lag verlangde ik wel naar twee armen om mij heen en een lijf om tegen aan te kruipen en meer. Maar ook als ik weer eens tevreden op de bank lag te lezen op een druilerige zondagmorgen bekroop me wel het verlangen naar een goed gesprek en het gevoel van samenzijn. Ondanks dat ik niet ongelukkig was merkte ik wel dat na een avond dat een kennis op bezoek was geweest die net opnieuw erg verliefd was en met een zeer gelukkige uitstraling zat te praten over zijn nieuwe liefde, ik in bed toch stiekem een beetje eenzaam en jaloers was. Zou het niet geweldig zijn om ook weer een keer zo verliefd te zijn, ik kende het gevoel maar al te goed.

Als ik echt diep in mijn ziel keek merkte ik dat ik niet ongelukkig was en niet ontevreden en dat ik dat interpreteerde als zijn "redelijk gelukkig". Maar stilletjes droomde ik wel van de ideale partner waarmee het leven weer veel aangenamer zou kunnen zijn. Ik merkte dat ik mijzelf een aantal dingen voorhield waarmee ik mijn bestaan als single of alleenstaande voor mijzelf verantwoorde en waarmee ik mijzelf onbewust vertelde dat het leven eigenlijk goed was en dat ik niemand nodig had om gelukkig te zijn. Ook merkte ik dat ik mijzelf probeerde groot te houden omdat ik niet gezien wilde worden als die zielige eenzame vrijgezel die niet meer aan een partner kon komen. Veel mensen begrijpen ook niet dat opmerkingen als "je wilt gewoon te graag" of "je moet eerst gelukkig zijn met jezelf" of "je moet niet zo zoeken, dan komt het vanzelf" of "je moet niet zo wanhopig op zoek zijn" of "je bent gewoon veel te kieskeurig" erg pijnlijk en kwetsend kunnen overkomen. Zeker wanneer deze opmerkingen gemaakt worden door mensen die zelf een stabiele relatie hebben. Dit komt dan vaak een beetje neerbuigend over en bevestigd dat u een "kansloze vrijgezel bent". Alleen hiervoor houden veel singles de schijn van de "happy single" op.

Natuurlijk zijn er ook reële bezwaren tegen een nieuwe relatie maar wanneer u echt verliefd bent zullen deze bezwaren vaak veel minder belangrijk worden. Dit is het bekende hoofd en hart principe, het hoofd weet van een lijst van eisen en bezwaren en het hart gaat hier totaal aan voorbij. Een van de "hoofd" argumenten tegen een vaste relatie is dat samenleven met een partner betekent dat men zijn of haar levensstijl zal moeten aanpassen aan een ander, waar veel alleenstaanden erg tegenop zien. Ook is de zorg voor kinderen en het moeten delen van de schaarse vrije tijd met de nieuwe partner en de kinderen een reëel bezwaar. Maar ook vervelende ervaringen uit vorige relaties en de angst om deze weer terug te vinden in een nieuwe relatie kan de zoektocht naar een nieuwe liefde aardig blokkeren. Zelf merk ik dat ik bij een potentiële nieuwe partner erg let op bijvoorbeeld dominant gedrag of moeite hebben met intimiteit of gebrek aan empathie let waarbij ik bij het herkennen onmiddellijk de rem op de kennismaking zet. Dit is eigenlijk niet eerlijk omdat dit vaak maar een klein aspect van het grote geheel is, maar zo werkt het wel af en toe.

Een van de eerste dingen die een alleenstaanden zichzelf wijsmaakt is dat ze gaan voor "alles of niets". Het leven is toch goed waarom dan genoegen nemen met een compromis. En zo zal iedere potentiële lief aan een strenge selectie onderworpen worden en zal een "soms onbewust" wensenlijstje en afkeurpunten toegepast worden waar natuurlijk bijna niemand aan kan voldoen. Helaas is dit telkens weer vragen om een teleurstelling, door te zoeken naar perfectie zullen vele toch zeer geschikte partners geen kans krijgen omdat de vrijgezel nog 'even verder wil zoeken'. Door het enorme aanbod op datingsites gaan mensen hun wensen opschroeven en gaan ze letten op de verkeerde eigenschappen. Of iemand goede eigenschappen heeft om een succesvolle relatie op te bouwen kan men meestal niet terugvinden in een datingsite profiel. Sommige mensen blijven eindeloos doorzoeken en sommigen hebben meerdere kortstondige hartstochtelijke relaties die nooit erg lang duren omdat ze teveel op uiterlijk en maatschappelijke status letten.

Ook houden veel alleenstaanden zichzelf voor dat ze niemand nodig om gelukkig te zijn, dit is in zeker opzicht waar want alleen wonen en alleen leven kan prima, maar over het algemeen is het hebben van een partner een grote verrijking van je leven. Nog een argument om het geweten te sussen is dat een ander u niet verdient als ze u niet kunnen accepteren zoals bent, maar helaas bestaat een goede relatie altijd uit geven en nemen. Sommige mensen verbergen zich ook achter de kinderen om een eventuele geschikte partner buiten de deur te houden of zoeken een partner die hetzelfde maatschappelijke niveau heeft of hoger en dezelfde opleiding of hoger. Door de eisen maar hoog genoeg op te schroeven heeft men een excuus voor zichzelf waardoor het aan het enorm slechte aanbod van geschikte partners ligt en niet aan zichzelf. Deze kleine leugentjes en zelfbedrog maken de realiteit gemakkelijker te verteren en zorgen ervoor dat men het alleenstaanden bestaan beter kunnen accepteren en verdragen.


We wonen alleen en vinden dat best!

(c) AD 2011 naar aanleiding van een interview van Hein Pragt

1.8 Miljoen Nederlanders kiezen voor zelfstandig leven.

Woont u alleen en bent u niet ongelukkig? Dan is dat helemaal niet gek, laat staan zielig. Want al woont u dan alleen, u bent niet alleen: 1,8 miljoen Nederlanders hebben, net als u, een huis voor zichzelf, En dat is liefst 400.000 meer dan 15 jaar geleden. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft het geteld: het aantal alleenwonenden stijgt gestaag, "Maar eenzaam of zielig zijn ze niet," zegt Jan Latten van het CBS. "Want een kwart van die groep heeft wél een relatie. Ik wil maar zeggen: die reisorganisaties die al die mensen folders sturen met reisjes voor vrijgezellen, slaan de plank voor een deel mis". We wachten veel langer met samenwonen en we gaan net zo makkelijk weer uit elkaar als de passie verdwenen is. Latten: "Bijna de helft van de mensen tussen 18 en 25 jaar heeft een relatie, maar ze zijn er veel minder zeker van of dat nou je van het is. Dus blijven ze apart wonen. Jongeren hebben nu ook een heel leven te leiden voordat ze gaan samenwonen: eerst studeren, aan de carrière werken, een wereldreis maken, er is zo veel te doen."

Opmerkelijk is dat de stijging van het aantal alleenwonenden het grootst is is in de groep 40 tot 65 jaar. We scheiden makkelijk, al is dat nog niet eens zo verrassend; vrouwen verdienen vaak hun eigen geld, dus financieel kan het. En wie uit elkaar gaat, boeit in veel gevallen ook niet meer zo te vrezen voor de toorn van de familie. "Scheiden kan en mag," zegt Latten. Maar dat juist die groep zich daarna niet meer laat strikken voor liefde onder één dak, valt wel op. "Minder dan een op de vijf mensen uit de alleenwonende groep 40-65 heeft een vaste relatie" zegt Latten. "Ze hebben het allemaal al meegemaakt: verliefd worden, samenwonen, gezin stichten. De drang is weg. Ze vinden het wel best zo."

Hein Pragt (52) uit Veenendaal is er zo een, De plussen van het samenwonen wegen niet meer op tegen de minnen, na twee gestrande huwelijken waaruit vijf kinderen voortkwamen. "Na mijn eerste huwelijk wilde ik zo snel mogelijk een nieuwe relatie," vertelt Pragt. "Dan merk je al dat het niet meevalt iemand te vinden, die bij jouw levensstijl past, jouw manier van opvoeden, daar liepen ook best een paar relaties hard op stuk." Toch stapte Pragt nóg een keer in het huwelijksbootje, kreeg er nog een dochter bij, maar 2,5 jaar geleden liep ook dat stuk. Nu, met twee ex-vrouwen, vijf kinderen (van wie er één fulltime en één parttime bij hem woont) en een 32-urige baan in de ICT, heeft hij het druk zat. "Gezelligheid is er genoeg: ik kan met mijn zoon naar een concert, ik heb nog ex-stiefdochters met wie ik wel eens een terrasje pak. Ik ben nu in zo'n fase dat de voordelen van een vaste relatie niet opwegen tegen de nadelen. Stel je voor dat ik de schaarse vrije tijd die ik heb, moet delen met iemand. Ik ben nu blij als ik zondag met een boek op de bank kan neerploffen met niks dan stilte om me heen". Al acht jaar geleden startte Pragt de site alleenwonen.nl. Uit de reacties door de jaren heen, durft hij wel een conclusie te trekken. "De mensen zijn niet individualistischer, maar zelfstandiger. Als ik naar mijn leven kijk nu, moet iemand wel heel precies in het plaatje passen, voordat ik weer begin aan de rompslomp van samenwonen."

Echtscheiding en alleen wonen.

(c) 2003-2012 Hein Pragt

Alleenstaande vrouwen met kinderen zijn in Nederland ruim in de meerderheid, ruim 80 procent van de alleenstaande vrouwen geeft aan kinderen te hebben, tegenover nog niet de helft van de alleenstaande mannen. Het lijkt er dus nog op dat de meeste kinderen na een echtscheiding nog steeds bij de moeder terechtkomen. In dat opzicht blijkt ook dat bij ruim 40 procent van de alleenstaande moeders wonen de kinderen thuis wonen en dat ongeveer 20 procent een co-ouderschap heeft. Ook ter promotie van het co-ouderschap wil ik hier op deze site graag meer informatie over bieden want door middel van co-ouderschap is de combinatie van werk en zorg vaak veel beter en met veel minder wederzijdse stress uit te combineren. Bovendien ben ik zelf sterk in de overtuiging dat co-ouderschap veel beter is voor kinderen dan wanneer één van de ouders de ploeterouder is. Helaas weet ik uit eigen ervaring dat inwonende kinderen de kansen op de liefdesmarkt behoorlijk kleiner maken.

Op dit moment leeft ongeveer 17% van de kinderen in een éénoudergezin en de meeste alleenstaande ouders (84%) zijn alleenstaande moeders. De meeste alleenstaande moeders en hun kinderen hebben tevens een inkomen dat onder de officiële armoedegrens ligt. Het alleenstaand ouderschap is geen eenvoudig opgave, men heeft geen partner die kan helpen in de dagelijks terugkerende verantwoordelijkheden die het opvoeden van kinderen met zich meebrengt, u krijgt geen echte rust of vakantie en als enige kostwinner zijn de financiële zorgen nog zwaarder. Het alleenstaand ouderschap is niet een en al ellende, ondanks alle problemen, heeft het alleenstaand ouderschap ook voordelen. Zo is het vaak het geval dat de ene ouder en de kinderen een hechtere band ontwikkelen dan in de meeste twee ouders gezinnen en het is vaal ook een nieuwe uitdaging waardoor u krachten en talenten ontdekt waarvan u niet wist dat ju ze had. Hierdoor kunt u door het alleenstaand ouderschap en de nieuwe uitdagingen ook een sterker, zelfstandiger en wijzer mens worden. Ook is het een geruststellende gedachte dat uit onderzoek blijkt dat kinderen die opgroeien in eenoudergezin meestal prima terechtkomen.

Mannen in de leeftijdgroep van 54 tot 75 staan er vaker alleen voor dan vrouwen als gevolg van een echtscheiding, terwijl in deze leeftijdsgroep vrouwen vaker alleenstaand zijn omdat hun man is overleden. Na een echtscheiding waar kinderen bij betrokken zijn vormen de vrouwen vaak een eenoudergezin, terwijl mannen alleen komen te staan. In 2002 waren er ruim 410 duizend alleenstaande ouders, 40 duizend meer dan in 1997. Onder hen zijn 65 duizend alleenstaande vaders en 345 duizend alleenstaande moeders. Het CBS verwacht een verdere stijging tot ruim 500 duizend eenoudergezinnen in 2020. Echtscheiding is de belangrijkste reden. Op 1 januari 2006 woonden in Nederland 400 duizend meer alleenstaanden dan tien jaar geleden. Nederland telt momenteel 2,5 miljoen alleenstaanden. Het aantal alleenstaande mannen tussen de 35 en 54 jaar is het sterkst gestegen. Ook onder vrouwen is het aantal alleenstaanden toegenomen. De toename van het aantal alleenstaanden heeft te maken met de bevolkingsgroei. Daarnaast lopen relaties sneller stuk. Jongeren kiezen er vaker voor om alleen te wonen. Twee derde van de alleenstaande mannen en iets meer dan een derde van de alleenstaande vrouwen is nooit getrouwd geweest.

Wat betekent de term rebound relatie?

(C) 2010 Hein Pragt

Wie weet heeft u wel eens gehoord van de term "rebound relatie". De term rebound gebruikt men als iemand na een lange relatie heel snel weer in een nieuwe relatie duikt, meestal als vlucht om de pijn van het verlies te verzachten. Iedereen verwerkt een scheiding of verbroken relatie op zijn eigen manier, sommige mensen doen dit dus door onmiddellijk een nieuwe relatie aan te gaan, deze nieuwe relatie noemt men dan een "rebound relatie". Linda de Mol gaf bijvoorbeeld in een openhartig interview na haar echtscheiding aan dat ze er bewust voor gekozen heeft de pijn te verdoven door ogenblikkelijk een andere relatie aan te gaan. Een rebound relatie wordt ook wel een tussenrelatie genoemd omdat het vaak geen lang leven beschoren is. Een rebound relatie geeft bovendien weer wat zelfvertrouwen en het idee dat men aantrekkelijk, sexy en gewild is. De nieuwe relatie is vaak het tegenovergestelde van de ex partner, zowel in uiterlijk als innerlijk, dus even iets geheel anders.

De nieuwe partner is vaak het "slachtoffer" van deze rebound relatie, deze denkt in een nieuwe relatie te stappen, maar uiteindelijk is het alleen een tijdelijke tussenrelatie en mag de nieuwe partner de scherven van de pas verbroken relatie bij elkaar rapen om daarna plaats te maken voor een ander. De relatie is ook vaak vrij eenzijdig, het draait allemaal om de partner met het liefdesverdriet. De nieuwe vriend of vriendin is goed om te zorgen dat men het leven weer op de rails krijgt, daarna laat men meestal de rebound partner vallen om weer verder te gaan met het leven of een nieuwe andere partner. Ook ik ben in mijn leven wel eens in deze valkuil gestapt, hoewel ik er achteraf geen spijt van heb gehad omdat deze relaties zelden saai waren te noemen. Wanneer u doorziet dat het om een rebound relatie gaat, kunt u ervan genieten met in uw achterhoofd de wetenschap dat het hoogst waarschijnlijk niet voor altijd en eeuwig zal zijn. Veel liefdesverdriet ontstaat uit veschillende verwachtingen van liefdespartners.

Wanneer men een relatie aangaat met iemand die net uit een echtscheiding of een verbroken relatie komt heeft men dus een grote kans in een rebound relatie terecht te komen. Soms is het zelfs zo dat men de nieuwe relatie aangaat voor men de oude verbreekt om steun te hebben bij het verbreken van de oude relatie en deze nieuwe relatie is dan alleen de opvang voor alle ellende en emoties. Vaak is de nieuwe partner een luisterend oor en steun en toeverlaat met als beloning een (seksueel) heftige relatie. Rebound relaties beginnen vaak heel ontstuimig, vaak begint men na een paar weken als over eventueel samenwonen of trouwen. Er is vaak geen sprake van echte verliefdheid, meer een intieme vriendschap, die uiteindelijk op gebruik maken van de ander gebaseerd is.

In het geval van een echtscheiding, zeker als er kinderen zijn, kan een heftige rebound relatie nog meer olie op het vuur gooien en de emoties van de oude partner aardig op doen laaien en dit kan weer ernstige gevolgen hebben voor de afwikkeling van de oude relatie wanneer twee ex partners in een vechtscheiding belanden. Uiteindelijk zijn er dan alleen maar verliezers in deze situatie. Het aangaan van een rebound relatie kan het leed van de verbroken relatie verminderen maar uiteindelijk is het geen goede oplossing omdat het vaak meer stuk maakt dan het oplost. Uit elkaar gaan kost nu eenmaal pijn en verdriet en dat moet men gewoon ondergaan om er overheen te komen. Het niet ondergaan van dit verdriet betekent meestal gewoon uitstel, uiteindelijk zal het verdriet er toch een keer uitkomen. Het beste is toch om na een echtscheiding of verbroken relatie eerst de nodige tijd voor uzelf te nemen en te zorgen dat u uw leven weer op orde krijgt en de breuk verwerkt heeft.

Voor de partner die denkt zijn kans te slaan bij een net, of nog net niet, gescheiden man of vrouw kan ik alleen maar het advies geven: "weet waar u aan begint!". Er bestaat een vrij grote kans dat u veel gaat investeren in een relatie en na goede diensten aan de kant gezet wordt voor de echte nieuwe liefde. Maar als u dit voor lief neemt kunt u ook genieten van een, vaak tijdelijke, ontstuimige relatie. "Bezint, eer ge bemint" is hier duidelijk het motto.

Alleen wonen in Nederland volgens cijfers van het CBS

(c) 2011 Hein Pragt

Grafiek alleen wonen

Het CBS voorspelt in 2025 drie miljoen alleenstaanden. Nu kent Nederland 2,3 miljoen mensen die bewust of noodgedwongen alleen wonen. Die grote toename is vooral toe te schrijven aan de grotere zelfstandigheid van het individu, vooral van vrouwen. Die onafhankelijkheid, ook op financieel vlak, heeft ook gevolgen voor de houdbaarheidsdatum van relaties, omdat men een partner of een relatie niet meer nodig heeft voor het levensonderhoud. Hierdoor gaan mensen vaak ook hogere eisen stellen aan hun relatie, waardoor relaties helaas vaak sneller verbroken worden. De meeste alleenstaanden waren vroeger echt eenzaam, tegenwoordig is alleen wonen vaak een bewuste keuze en spreekt men van "happy singles". Ook blijven veel mensen die een relatie hebben op zichzelf wonen in de vorm van een latrelatie, vaak omdat ze onafhankelijk willen zijn. Een goede term hiervoor is parttime singles. Alleen wonen is natuurlijk niet altijd een bewuste keuze, het komt ook vaak voor dat alleenstaanden zich wel eenzaam voelen, vooral na het verlies of het vertrek van hun partner. Onder jongeren is er ook een sterke groei van alleen wonen, dit komt vooral door de individualisering. Na het ouderlijk huis ga je eerst een tijdje alleen wonen, om te studeren of omdat je zelfstandig wilt zijn. Na misschien een aantal min of meer losse relaties bouw je een vaste band met iemand op, met wie je dan evetueel gaat samenwonen of trouwen. Na een echtscheiding gaat een aantal mensen vaak heel snel weer een nieuwe relatie aan waarmee ze dan weer gaan samenwonen of trouwen. Een groot aantal mensen blijft echter na een echtscheiding bewust of soms ongewild alleen wonen.

Een paar merkwaardige details zijn:
  • Gescheiden vrouwen hertrouwen minder vaak dan gescheiden mannen.
  • Het percentage alleenstaanden is het hoogst onder hoogopgeleiden.
  • Ook is het aantal alleenstaanden onder de niet werkende mannen tweemaal zo hoog als dat van werkende mannen. Mogelijk zijn deze mannen minder aantrekkelijk als partner (en kostwinner) dan mannen met een baan. Dit zou echter een beetje in strijd zijn met de grotere onafhankelijkheid van vrouwen.

Momenteel bestaat één op de drie huishoudens uit slechts één persoon, hetgeen bijvoorbeeld grote invloed op de woningmarkt heeft. Ongeacht leeftijd vindt ongeveer een derde van alle alleenstaanden dat alleen wonen meer voor- dan nadelen heeft. Bijna de helft geeft de voorkeur aan samenwonen en de rest heeft geen duidelijke mening. De voorkeur om wel of niet samen te wonen is wel sterke afhankelijk van leeftijd. Zo geeft meer dan 90 procent van de alleenwonende twintigers aan dat ze wel willen samenwonen, maar is dat bij alleenwonende veertigers gedaald naar 40 procent. Soms hebben negatieve ervaringen hier mee te maken, of is men na langere tijd zo gewend geraakt aan de eigen leefstijl dat men er tegen op ziet om hun woning weer te delen.

Bewust alleen wonen en geen vaste relatie meer aangaan

Soms duurt het na een verbroken relatie jaren voordat de liefde weer op uw pad komt en soms staat de nieuwe minnaar of minnares als na een korte tijd op de stoep. Met het stijgen van de leeftijd en een aantal mislukte relaties neemt ook het aantal mensen toe dat voorlopig, of definitief geen vaste relatie meer wil. De volgende cijfers van het CBS uit 2003 geven de trend goed aan.

alleen volgens cijfers CBS

Bij het lezen van de cijfers van het CBS uit 2003 blijkt dat een aantal mensen voorlopig geen vaste relatie wil en dat ook een deel van de alleenstaanden aangeeft geen vast relatie meer te willen aangaan. Het aantal mensen dat geen relatie meer wil aangaan stijgt met de leeftijd en waarschijnlijk spelen slechte ervaringen hier duidelijk mee. Voor vrouwen zijn de cijfers maar een beetje verschillend dan die van de mannen maar ligt het aantal personen dat geen vaste relatie wil wel hoger dan bij mannen.

Bij vrouwen tussen de 35 en 44 jaar wil iets meer dan de helft (voorlopig) geen vaste relatie en c.a. 14 procent definitief geen vaste relatie. Bij vrouwen van 45 tot 62 wil bijna tweederde (voorlopig) geen vaste relatie en c.a. 30 procent definitief geen vaste relatie. Bij mannen tussen de 35 en 44 jaar wil c.a. eenderde (voorlopig) geen vaste relatie en c.a. 8 procent definitief geen vaste relatie. Bij mannen van 45 tot 62 is het vrijwel gelijk aan dat van vrouwen en wil bijna tweederde (voorlopig) geen vaste relatie en c.a. 30 procent definitief geen vaste relatie. Van de vrouwen die definitief geen vaste relatie willen en in het verleden getrouwd zijn geweest, geeft ruim de helft aan dat een relatie veel problemen geeft en dat de slechte ervaringen uit vorige relaties een rol hebben gespeeld in de keuze om alleen te blijven. Iets minder dan de helft van deze vrouwen heeft geen hoge verwachtingen van relaties. Ruim acht op de tien vrouwen met kinderen zeggen geen vaste relatie meer te willen hebben, zij blijven liever alleen met de kinderen.

Natuurlijk spelen er naast slechte ervaringen ook andere aspecten mee, het heeft ook te maken met het feit dat men meer gehecht raakt aan de eigen vrijheid en onafhankelijkheid of men is zo druk met het verzorgen van de kinderen, het werk en de huishouding en een beperkt sociaal leven, dat er gewoonweg amper tijd over is om in een relatie te investeren. Helaas zijn er nog wat andere relatie-angsten zoals: wantrouwen, jaloezie, claimgedrag, verlatingsangst en bindingsangst. Ondanks dat het vaak mannen verweten wordt hebben vrouwen evenveel last van angst voor een langdurige relatie. Vaak is er een diep onderliggend probleem dat men zelf niet direct doorziet en dat is de onbewuste angst om weer verlaten te worden waardoor men bij voorbaat al niet begint aan een relatie. Wanneer men zich ooit met hart en ziel in een relatie gestort heeft en bedrogen of in de steek gelaten is, kan het aangaan van een nieuwe relatie soms een hele moeilijke stap zijn.

Ook is het bewezen dat hoe langer mensen alleen wonen, hoe moeilijker het is om weer een vaste relatie aan te gaan. Mensen die al langer alleen wonen wennen aan deze stijl van leven, ontwikkelen zo hun eigen gewoonten (die vaak in een relatie niet geaccepteerd worden). Ook raken ze vaak verknocht aan de eigen veilige plek en krijgen steeds meer moeite om dit te delen of een deel hiervan op te geven voor een relatie.

Boeken voor alleenstaanden / singles

boekboek bestellenSolo - waarom steeds meer mensen alleen wonen. Nathalie Le Blanc toont hoe alleen wonen een fenomeen is geworden, en hoe onze maatschappij ermee omgaat. Nooit in de geschiedenis van onze soort woonden zoveel mensen alleen. Zowel in Vlaanderen als in Nederland bestaat een op de drie huishoudens uit één persoon, en demografen verwachten dat dit aandeel nog zal stijgen. Die toename is deels te verklaren door het stijgende aantal relatiebreuken en onze hoge levensverwachting, maar alleen wonen is ook steeds vaker een bewuste keuze. Meer mensen dan ooit tevoren hebben er de middelen voor en de levensstijl sluit aan bij waarden die we vandaag hoog in het vaandel hebben staan. Vrijheid, privacy, zelfontplooiing. Een echte sociale revolutie dus, maar veel horen we er niet over.In Solo brengt Nathalie Le Blanc als eerste de zeer diverse groep alleenwoners in kaart: jongeren en ouderen, mannen en vrouwen, singles en alleenwoners met een relatie. Ze zoekt uit waarom ze met zoveel zijn en wat ze gemeen hebben. Want wie alleen woont, moet z'n leven net iets anders inrichten en krijgt vaak te maken met hardnekkige vooroordelen en onbegrip. Le Blanc achterhaalt ook wat het psychologisch met een mens doet om korte of lange tijd alleen te wonen en peilt naar hoe we als maatschappij met dit relatief nieuwe fenomeen omgaan.


boekboek bestellenAlleenstaanden Ruim dertig procent van de huishoudens in Nederland is een eenpersoonshuishouden. ALLEENSTAANDEN neemt de maatschappelijke positie van deze bevolkingsgroep onder de loep. Verder volgt het boek de demografische ontwikkelingen door de tijd heen en constateert onder andere grote verschillen in gezondheid en sterfte ten opzichte van de groep samenwonenden en gehuwden. Een uitgebreide bijlage bevat praktische informatie en nuttige adressen. In veel opzichten is dit een opzienbarend boek. De verschillende aspecten die samenhangen met de leefwijze van alleenstaanden, werden nog niet eerder zo volledig beschreven. Alleenstaanden vormen een groeiende categorie binnen de Nederlandse samenleving. Bijna een derde van de Nederlandse huishoudens is momenteel een eenpersoonshuishouden. Hun positie is altijd wankel gebleven in een samenleving die huwelijk en gezin tot op de huidige dag als hoeksteen van de samenleving beschouwt. Alleenstaanden kennen weinig instituties via welke zij hun belangen kunnen bepleiten en behartigen. Ook in wetenschappelijk onderzoek is hun positie tot nu toe onderbelicht gebleven. Deze bundel, verschenen in het kader van het Jaar van de Alleenstaande (1995), wil in deze lacune voorzien. Vanuit historisch, demografisch en sociaal-wetenschappelijk oogpunt wordt een boeiend beeld geschetst van deze steeds wisselende bevolkingsgroep en de wijze waarop overheid en samenleving haar bejegenen. De auteurs onderwerpen stereotiepe voorstellingen m.b.t. 'oude vrijsters', 'vrolijke vrijgezellen' en 'blauwkousen' aan een kritisch onderzoek. Interviews met alleenstaanden wisselen de meer wetenschappelijk getinte bijdragen af. In de bijlagen vindt de lezer onder meer informatie over het Jaar van de Alleenstaande, alsmede een overzicht van relevante organisaties en literatuur. Een nuttige, interessante bundel.


boekboek bestellenGewoon single! Vooroordelen, misvattingen en andere ongemakken. De sneuheid van één tartaartje kan soms vol in je gezicht slaan. Het leven van de gemiddelde single gaat niet altijd over rozen. Vooral de zoekende single heeft brede schouders nodig om de vele opmerkingen, vragen en (voor)oordelen op te vangen. Als je alleen bent ben je per slot van rekening maar zo alleen, daar wordt niemand vrolijk van. Is er wat mis met de single? Ligt het ergens `ook een beetje aan henzelf dat ze single zijn want ze is ook best moeilijk en veeleisend hoor. Een single moet stiekem of openlijk ongelukkig zijn, lijkt wel. Maar ook al zijn er sneue momenten, de single is niet zielig en zit niet thuis weg te kwijnen; het beeld over de single moest worden aangepakt. Aan de hand van interviews en persoonlijke verhalen schetst Karin Ramaker een realistisch beeld van de singles van nu: de voordelen van de alleenheerschappij in je eigen huis, de goedbedoelde maar soms kwetsende adviezen van de omgeving, de absurde ervaringen in het online daten, kortom de ups en downs van het single-bestaan. Herkenbaar, hilarisch en soms confronterend voor iedereen die single is. Karin Ramaker (1973) is blogger en initiatiefnemer / organisator van allerlei (crossmediale) internetprojecten. Verder verzorgt ze blogworkshops en geeft ze blogadviezen voor bedrijven. Eerder verscheen van haar: Opkrabbelen, nadat je op je bek bent gegaan.


Reacties op het onderwerp: Liefde en alleen wonen


03 - Liefde »  -  Liefde en alleen wonen »
2016-01-29 17:06:00
Hier kunt u reageren op het onderwerp: Liefde en alleen wonen
Reactie van een bezoeker van de site!
Reacties op de pagina: Liefde en alleen wonen
Er zijn: 5 reacties!
2016-01-29 17:06:00
Net weer eens demonstratief uitgeschreven bij een datingsite, deze keer was het relatieplanet.nl. Het valt wel erg op hoe men zoveel mogelijk geld uit de zakken van de alleenstaande man wil kloppen. Pas na een week kwam ik er achter dat vrouwen die geen betalend lid zijn, niet kunnen reageren op je berichten. Wanneer je dan kijkt is zeker 70 procent van alle vrouwen niet betalen lid en die kunnen dus al niet reageren. Bijna geen enkele echt aantrekkelijke vrouw heeft een betalend lidmaatschap en in sommige profiel staat zelfs de hint dat mannen maar een creatieve wijze moeten vinden om in contact te komen. Ja, zo kan ik als site ook schermen met duizenden actieve leden op de site, maar uiteindelijk heb je er (zelfs als betalend lid) niets aan. Het was inderdaad weer eens weggegooid geld, ik ben nog steeds op zoek naar een datingsite die een beetje behoorlijk omgaat met alleenstaanden en waar er ook een echte kans is om een leuke vrouw te vinden zonder dat het gelijk enorm veel geld kost. Ik wil best wat betalen voor een site, voor niets gaat de zon op, maar de prijs kwaliteit verhouding van de geleverde dienst moet wel in verhouding zijn en een beetje eerlijk.
Reactie van een bezoeker van de site!
2016-01-29 21:02:00
Ik heb hier ook ervaring mee op die site, wanneer je dan zo slim bent om een email adres of een telefoonnummer in het bericht te zetten dan scannen ze dat en vervangen dat door sterretjes zodat je niet buiten de site om contact op kunt nemen. Zelfs als je het nog slimmer doet herkennen ze het. Ze doen er alles aan om eerst twee betalende klanten te hebben voor je contact mag leggen. Op andere sites is het vaak zo dat wanneer één van de twee een betalende klant is er contact opgenomen mag worden en dat is ook wel wat eerlijker. Dit is i.d.d. echt geld uit de zak klopperij... en de dames blijven wel (niet betalend) staan in de hoop dat een man het lukt om toch contact te leggen. Ik denk dat ik maar ga speeddaten dan zie je elkaar tenminste in levende lijve en ben je er ook een leuke avond of middag tussenuit. :-)
Reactie van een bezoeker van de site!
2018-06-24 11:15:00
Het verbaast me weer dat het bij alleenstaanden toch weer snel op datingsites en het vinden van een partner uitkomt. Waarom niet eens aandacht voor alle positieve kanten van het alleen wonen, een relatie is niet zaligmakend. Er zijn genoeg andere dingen die besproken kunnen worden zoals de nog steeds gangbare discriminatie van alleenstaanden met extra toeslagen en bijvoorbeeld tafeltjes in een restaurant. Veel is toch ingericht voor "stelletjes" en dat stoort mij af en toe wel eens. Dit lijkt me nuttiger om te bespreken dat alleen het vinden van een relatie en niet meer alleenstaande zijn. Sommige mensen willen echt alleen blijven en zoeken niet zo nodig een partner.
Groet, Moniek.
Reactie van een bezoeker van de site!
2018-07-22 23:41:00
De met emiraat zijnde Kardinaal Simons heeft ooit in een televisie interview het volgende gezegd:
In mijn zeer lange carierre heb ik meer eenzaamheid in huwelijken gezien dan bij de eenzamen zelf.
Dat was een volledig schot in de roos.
Zelf heb ik het boek huwelijk ook 1 keer gelezen en ik heb daarna niet meer de behoefte gehad om bij hoofdstuk 1 opnieuw te beginnen met een relatie of een huwelijk.
Ik ben nu 60 en 25 jaar alleen, ik laat het zo voor de rest van mijn leven. Als uitsmijter nog een oud spreekwoord:
Wie houdt van rust mijd vrouwen en klippen voor de kust.
Zijn we duidelijk?
Reactie van een bezoeker van de site!
2018-10-04 10:00:00
Ik heb geen zin meer om te nemen noch te geven: als ik een man zie, dan denk ik oh wat moet hij nou weer? Is ie gail, heeft hij honger of dorst of moet hij worden vermaakt? Ik ga lekker aan mezelf denken nu. Het gaat prima alleen met de opvoeding, ook in een relatie heb ik het altijd zelf gedaan. Het enige wat ik hoop is dat als ik straks niet meer voor mezelf kan zorgen, er een pil tegen is.
Reactie van een bezoeker van de site!

Last update: 17-07-2018

 Lees hier de privacyverklaring van deze site.

Disclaimer.

Hoewel de heer Hein Pragt de informatie beschikbaar op deze pagina met grote zorg samenstelt, sluit de heer Pragt alle aansprakelijkheid uit met betrekking tot de informatie die, in welke vorm dan ook, via zijn site wordt aangeboden. Het opnemen van een afbeelding of verwijzing is uitsluitend bedoeld als een mogelijke bron van informatie voor de bezoeker en mag op generlei wijze als instemming, goedkeuring of afkeuring worden uitgelegd, noch kunnen daaraan rechten worden ontleend. Op de artikelen van de heer Pragt op deze Internetsite rust auteursrecht. Overname van informatie (tekst en afbeeldingen) is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende. Voor vragen over copyright en het gebruik van de informatie op deze site kunt u contact opnemen met: (email: mail@heinpragt.com). Dit is mijn