Heinpragt.com

Even weer een update

nospam@example.com (Hein Pragt) — Tue, 17 Apr 2012 17:36:56 +0200

17 April 2012

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Het leven is gezellig momenteel maar ook wel druk af en toe. Ik pendel een beetje op en neer tussen Utrecht, Odijk en Veenendaal en ik ben nu al iets meer dan een half jaar heel blij met mijn lieve vriendin Corien. Maar ook de kinderen en vooral Romy zijn al gewend aan het feit dat Corien hier in het weekend ook is. Zaterdagavond kijken we vaak samen met Raoul een film of een paar afleveringen van My name is Earl en op zondagochtend hangen we lang aan het ontbijt met lekkere broodjes en croissantjes.

Op mijn computer ben ik helemaal over op Ubuntu Linux en zo heb ik twee omgevingen op mijn computer, de Windows 7 omgeving voor de kinderen en de Linux omgeving voor mij. Mocht er eens iets misgaan op de Windows kant van de jongens dan heb ik een eigen geïsoleerde omgeving die hopelijk intact blijft. Maar als je een tijdje met Ubuntu Linux gewerkt hebt dan valt je de enorme snelheid weer op, het werkt echt heel fijn. Zelfs Romy kan er zonder meer mee omgaan en dat is toch wel het bewijs dat het totaal niet onderdoet voor Windows.

De laatste tijd ben ik ook weer veel aan het schrijven, ik heb weer veel artikelen in mijn hoofd en ik lees de laatste tijd ook veel. Er gebeurd ook veel in mijn omgeving waardoor ik ook steeds weer een “trigger” krijg om weer wat te lezen en een artikel te schrijven. Wel heb ik een site verkocht en ben ik bezig om wat sites samen te voegen want anders is het te breed. Ik kan wel alles willen maar daarvoor ontbreekt me de tijd en om dan dingen half te doen, dat is ook niet mijn stijl.

Dan heb ik nog één overdenking, de vraag of ik liever een pessimist ben die vaak gelijk heeft, of een optimist die soms gelijk heeft. Ik ben en blijf een optimist die soms gelijk heeft en toch altijd het positieve wil zien, ook al is dat soms wat naïef. Soms is het goed om even de ogen af te wenden van alle ellende in de wereld en meer op de wat kleinere wereld om jezelf heen te letten. Wanneer je alle ellende van de wereld wilt bijhouden dan raak je vanzelf overprikkeld en depressief. Soms is het dus beter om even geen landelijk nieuws te kijken en je even meer bezig te houden met dingen die dichterbij staan en die in mijn ogen ook veel belangrijker zijn.

Straks even met Romy naar zwemles, ik heb al twee boeken in de tas gedaan om straks lekker drie kwartier te lezen met een lekker kop koffie. Dit verplichte rustmoment koester ik Na twee dagen halve dagen werken voor het co-ouderschap ga ik morgen weer een hele dag werken en morgenavond weer lekker eten samen met mijn lief en dit weekend ben ik weer kinderloos tot zondagmiddag. Maar ik verveel me geen moment hoor

Tot schrijfs, Hein

Panda actie en verjaardag

nospam@example.com (Hein Pragt) — Sun, 11 Mar 2012 16:44:43 +0100

11 Maart 2012

Het was een bijzondere week, zondag 4 maart zijn Corien en ik samen met Romy naar Oudehands dierenpark geweest om actie te voeren voor de panda voor het wnf. Romy is een wnf ranger en samen met 800 andere rangers gingen ze een panda logo vormen en keihard roepen, “samen los voor een groot panda bos”. Ik was beretrots op mijn kleine meid en daarna zijn we gezellig de dierentuin doorgelopen. Het was een super gezellige dag en 's avonds heb ik mijn zoons weer weggebracht naar hun moeder, waarna ik samen met Romy nog even op het jeugdjournaal naar de reportage over het panda logo gekeken heb.

Maandag 5 maart was ik jarig en zondag kreeg ik van Romy al een cadeautje dat ze school gemaakt had en van mijn lief kreeg ik een heerlijk sauna weekend cadeau. Die maandag heb ik getrakteerd op mijn werk en kreeg ik per sms nog de beste wensen van twee zoons en twee ex-stiefdochters en mijn oudste zus. Ik maak ook niet zoveel ophef over mijn verjaardag dus ben ik al blij met een paar mensen die er spontaan aan denken. Die middag hebben we thuis nog even samen met Romy en de buurkinderen taart gegeten en toen was de verjaardag ook al weer voorbij. Nu moet ik overal even 52 in 53 veranderen .

De rest van de week was een normale week, wel merk ik dat de spanningen (kinderen en werk) wel in mijn nek en hoofd gaan zitten. Je kunt bewust wel kiezen om los te laten en je er niet zo druk om te maken, maar het onderbewuste denkt daar geheel anders over. Maar gelukkig kan ik goed ontspannen bij mijn lief.

Vrijdag na het werk zijn Corien en ik naar Haarlem gereden waar we eerst een nacht in een hotelkamer met bedstee geslapen hebben. De volgende morgen kregen we ontbijt op bed en daarna gingen we heerlijk de hele dag de sauna in. Het was heerlijk weer dus we konden ook lekker naar buiten. We hebben 4 rondjes gedaan, mijn favoriet is het Turks stoombad en daar zijn we mee begonnen en dat hebben we eind van de middag nog een keer gedaan. Tussendoor lekker afkoelen en even zwemmen en in het bubbelbad en we hebben nog even lekker op het dak liggen zonnen. Vanaf de eerste sauna was alle spanning mijn lijf uit, het is zo gezond en zo ontspannend, het was een heerlijke dag en een fantastisch verjaarscadeau.

Vandaag hebben we in Utrecht heerlijk ontbeten en ben ik om half 12 weer richting Veenendaal gegaan om Romy op te halen. Ik ben samen met Romy maar even naar het zwembad gegaan en dat was ook erg gezellig. Deze week is weer een normale week en aankomend weekend zijn de kinderen weer hier. Ik ben blij met alle lieve mensen om mij heen.

Tot schrijfs, Hein

Vakantie en ziek

nospam@example.com (Hein Pragt) — Mon, 27 Feb 2012 21:41:12 +0100

27 feb 2012

De afgelopen weken waren druk, er spelen een aantal dingen in mijn leventje momenteel die mijn bloeddruk en nekspieren af en toe aardig onder druk zetten. Vorige week was het vakantie voor Romy en was ik dus maandag tot en met woensdag vrij om thuis te zijn. Dinsdag werd ik al een beetje ziek en woensdag was het helemaal raak, verkouden of griep, het maakte mij niet zoveel uit, ik voelde me belabberd en mijn hele hoofd zat dicht. Gelukkig was ik bij Corien die liefdevol voor mij zorgde en ik heb me vanaf donderdag maar ziek gemeld. Het rare is dat het 's morgens erg is, 's middags wat afzakt en dan 's avonds weer in alle hevigheid terugkomt. We hebben 's middag even buiten gelopen in de zon (en een eerste ijsje gegeten) want de hele dag binnen liggen is ook niets voor mij.

Afgelopen zondag hebben Corien en ik, samen met Romy even een bezoek gebracht aan mijn geboorteplaats waar we ook even het graf van mijn ouders bezocht hebben. In gedachten heb ik nog even met mijn vader en moeder gepraat, dat is toch de spirituele band die er voelbaar is bij het graf. Het was goed en voelde goed en Romy heeft even twee kaarsen aangestoken. Daarna zijn we doorgereden naar mijn zus Betty waar we ook even lekker gegeten hebben en even bijgepraat om daarna naar Emmen te gaan naar mijn zus Marrie. Dit was ook om ze Corien even voor te stellen en om de banden toch een beetje aan te houden na het overlijden van onze ouders. We gingen op tijd terug en Ivon had ondertussen Rene en Raoul al naar Veenendaal gebracht zodat het huis nu weer gezellig druk is.

Helaas ben ik nog steeds ziek wat wel lastig is als je een huis vol kinderen hebt, maar we redden ons wel. Ik hoop wel weer een keer beter te zijn want het duurt me al veel te lang en ik wil wel graag een keer een nacht weer lekker doorslapen. Zaterdag vierden Corien en ik vijf maanden jubileum, we groeien nog steeds verder naar elkaar toe en ik ben heel blij dat we samen zijn. Ook zijn we al over vakantieplannen (samen met de kinderen) aan het nadenken voor dit jaar, het is moeilijk iets te vinden wat iedereen leuk vindt. Maar eerst gaan we zondag samen met Romy actie (wereld natuur fonds) voeren voor een Panda bos in Oudehands Dierenpark.

Tot schrijfs, Hein

Alles is ego!

nospam@example.com (Hein Pragt) — Sun, 12 Feb 2012 19:01:09 +0100

12 Feb 2012

De afgelopen weken waren vrij druk en dat was wel te merken, ik maak me onbewust toch drukker dan ik (onbewust) aankan en dat resulteerde de afgelopen maand al twee keer in een migraine aanval. Nu heb ik gelukkig immigran waardoor ik niet meer een hele dag van de wereld ben, maar geneesmiddelen nemen wel de symptomen maar niet de oorzaak weg. Gelukkig heb ik een hele lieve partner die me help met relativeren en waarbij ik even helemaal kan ontspannen en weer in balans kan komen. Ook is ze heel slim en kan ik soms best wel wat van haar opsteken, zeker als het om mensenkennis gaat. En het leven is niet altijd eerlijk en ook negatieve invloeden horen bij het leven en soms moet je loslaten en accepteren dat je sommige dingen gewoon niet kunt veranderen hoewel dat soms wel moeilijk is.

Nu ben ik van nature iemand die heel goed kan relativeren, ik heb een vrij normaal gevoelsleven en uit ook alle emoties maar wel kort en heftig. Als ik boos ben dan ben ik ook even erg boos, maar nooit agressief en dit is ook vrij snel weer over waarna ik weer druk ben met relativeren. Ik durf ook de schuld of oorzaak bij mijzelf te zoeken, ook wanneer het om mijn eigen ego gaat en vaak los ik dingen toch met wat humor en zelfreflectie op. Vaak gaat het namelijk over het ego, bij mijzelf maar ook bij anderen.

Ik erger me heel erg aan dat soort ego's (en in dat opzicht ben ik dan zelf weer een ego) en vooral aan mensen die denken dat ze tot de “chosen few” behoren, die net doen alsof ze spiritueel zijn of via een dure (avatar) cursus denken dat ze verlicht zijn of de wijsheid in pacht hebben en dat ze de wereld mogen helpen en verbeteren. Zelden kwam ik grotere ego's tegen als daar, maar ook zelden zullen ze dat zelf toegeven. Ook ik heb een ego en doe dingen vanuit mijn ego, de dingen die ik doe zijn wel altijd oprecht en integer en niet om mijn eigen ego op te hemelen, hoewel dit natuurlijk wel een makkelijke aanval is op iemand die maatschappelijk actief is.

Veel gevoelens worden gevoed door ego, omdat je jezelf in het centrum zet of jezelf zo belangrijk denkt te zijn, heb je allerlei gevoelens met allerlei emoties tot gevolg. Wanneer je soms even met wat zelfreflectie naar jezelf kijkt, dan zie je ineens dat ego van jezelf en kun je proberen om het echt los te laten. Het ultieme loslaten is bijna onmogelijk, bij bijna alles komt weer ego kijken en is ego ook de grootste valkuil. Ego is niet per definitie slecht, ook zelfvertrouwen is een beetje ego hebben, het is net als alles in het leven, een gezonde balans vinden en eerlijk en oprecht zijn, ook over ego.

Nu even Romy lekker in bad doen en straks naar bed brengen met een paar verhaaltjes, zoals ik dat met al mijn kinderen gedaan heb. Dit is voor mij heerlijk ontspannen want het enorme voordeel van jonge kinderen is, dat ze een perfect excuus zijn om zelf ook af en toe even weer een beetje kind te zijn .

Tot schrijfs, Hein

Einde van facebook

nospam@example.com (Hein Pragt) — Wed, 25 Jan 2012 13:16:51 +0100

25 Jan 2012

Vandaag heb ik mijn facebook account leeggemaakt en alle contacten verwijderd. Nadat eerst Hyves er al aan moest geloven, is nu facebook ook afgelopen. Het enige netwerk dat ik nog zakelijk gebruik is Linkedin maar dat is ook zakelijk en op mijn werk gericht. Ik werd een beetje moe van om me te moeten verantwoorden voor verkeerde conclusies die mensen trokken uit mijn status meldingen en vond de status berichten van sommige mensen storend en soms zelfs kwetsend. Ik hoef het allemaal even niet meer te weten, ik leef mijn leven op een eerlijke en integere wijze en ik voel niet dat ik me daarvoor moet verantwoorden en ik hoef niet meer te weten wat sommige mensen allemaal uitspoken. Als laatste bericht heb ik dit bericht geplaatst:

Wederkerigheid, dit is een mooie term die voor mij best belangrijk is. In elke relatie moet er sprake zijn van tweerichtingsverkeer, als alles van één kant moet komen of als een relatie of contact meer negatieve gevoelens oproept dan positieve, dan is het tijd om afstand te gaan nemen of je positie opnieuw bepalen. Sociale media is per definitie niet sociaal, in tegendeel, je krijgt veel ongewenste informatie, bijvoorbeeld dat je zoon weer dronken is geweest of iemand weer eens lekker is gaan stappen. Natuurlijk zijn er ook leuke of serieuze berichten maar voor mij begint de tijd die ik besteed aan facebook minder op te leveren (en meer negatieve gevoelens) op te leveren dan het echt iets toevoegt aan mijn leven dus besluit ik hierbij mijn facebook activiteiten tot een minimum terug te brengen de tijd te gaan besteden aan de mensen die het echt waard zijn. Voor de mensen die graag in contact willen blijven, ik schrijf mijn blog nog steeds op mijn website www.heinpragt.com, ik heb mobiele telefoon en vaste telefoon en vind het leuk als je een keer belt en ik heb altijd koffie klaarstaan als je eens wilt komen bijkletsen. Contacten in real life zijn toch vele malen prettiger en oprechter dan virtueel. Vriendelijke groet, Hein Pragt

Ik ga nu weer meer publiceren via mijn websites en mijn blog, ik heb nog genoeg te vertellen maar ga dit vanaf nu weer gewoon vanaf mijn eigen domein doen.

Tot schrijfs, Hein Pragt

Even tijd voor reflectie

nospam@example.com (Hein Pragt) — Thu, 19 Jan 2012 11:28:28 +0100

19 Jan 2012

Soms realiseer je jezelf ineens dat je het zo goed wilt doen voor iedereen dat je jezelf bijna voorbij loopt en dat daar ook nog niet eens een beetje waardering tegenover staat. Dat je tegen beter weten in soms weer gevecht tegen bierkaaien en conflicten met mensen in een slachtofferrol aangaat waar je nooit enige winst voor iemand uit kunt halen. Als je niet het klaag, zucht en steun type bent dan gaat alles (te) goed met je en kan er nog wel een schepje bovenop. Dat aangereikte glazen niet worden aangenomen en dat sommige mensen die je kent voor meer stress en ellende zorgen in leven dan dat het voordelen opleverd. Dat sommige mensen een (voor)oordeel over je hebben of je dingen uit onwetendheid, gemakzucht of door verkeerde beinvloeding kwalijk nemen en dat je daar toch niets aan kunt veranderen. Dan is het tijd om afstand te nemen en je energie te steken in mensen die het wel waard zijn, pas op de plaats maken en even voor jezelf op te komen om de rust en stabiliteit in jezelf te herstellen. Dan ben je blij dat je een liefdevol luisterend oor hebt bij een verstandig lief, die je even helpt relativeren en ruim je even op...
Tot schrijfs, Hein.

Nog drukker maar nog steeds gezellig.

nospam@example.com (Hein Pragt) — Sun, 15 Jan 2012 18:58:09 +0100

15 Jan 2012

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een weblog berichtje heb geschreven, dit komt omdat ik het super druk gehad heb. De week tussen kerst en nieuwjaar waren zowel Raoul en Romy hier en ben ik op woensdag ook samen met Corien en Romy naar de winterefteling geweest. Dat was super gezellig en daarna heb ik samen met Corien, Rene, Raoul en Romy oud en nieuw uitgezeten. Daarna begon voor mij het nieuwe jaar weer met werk, huishouden, school, kinderen en overleg met ex partners. En natuurlijk mijn lief Corien waar ik ook graag alle tijd aan wil besteden, ik voel me super gelukkig maar het leven is ook best druk. Ik wil ook alles altijd goed doen en goed regelen en daarmee zit ik mijzelf ook wel eens in de weg met als gevolg een migraine aanval.

Ook ben ik druk met de kinderen er valt redelijk veel te regelen de laatste tijd en ik moet ondertussen ook nog met regelmaat naar het ziekenhuis voor mijn snurk probleem. Eerst moest ik een nacht met een ademmonitor slapen en vorige week moest ik zelfs op de O.K. onder narcose voor een onderzoek van de neusholtes. Over een paar weken heb ik nog een onderzoekje en dan krijg ik te horen wat er voor mogelijkheden zijn. Ik weet in ieder geval al wel dat ik geen MRA wil (een soort bitje dat je elke nacht in moet). Maar ik begreep dat er ook een obstructie in mijn neusholte zit, we zullen het allemaal wel afwachten.

Dit weekend ben ik samen met mijn lief Corien naar Valkenburg geweest, het was super gezellig. We sliepen in een leuk familiehotel en zijn zaterdagmiddag de hele middag in de sauna geweest om maar liefst 4 rondjes te doen. Tussendoor lekker wat drinken en even uitrusten in de relax ruimte, het was super ontspannend en heerlijk om samen te doen. Ik ben heel blij met mijn lief, zonder haar was ik dit nooit gaan doen en nu ben ik verslaafd.

Vanavond ging Corien weer naar haar huis en heb ik Romy weer opgehaald bij haar mama, even eten koken en straks Romy naar bed brengen en alles voorbereiden voor de nieuwe week. Deze week voor het eerst dit jaar een “normale” week zonder ziekenhuis of andere afspraak. Wel moeten we even de Xbox-360 laten maken want ik heb een Kinect gekocht en die willen we volgend weekend toch wel graag weer gebruiken. Ik ben heel blij met alle lieve mensen om mij heen en ik geloof dat 2012 een heel leuk jaar gaat worden.

Tot schrijfs, Hein

Druk en gezellig

nospam@example.com (Hein Pragt) — Sun, 11 Dec 2011 20:59:30 +0100

11 Dec 2011

De laatste weken waren druk maar wel erg gezellig. In de aanloop naar Sinterklaas was Romy erg zenuwachtig en sliep ze slecht. En ook voor mij was het opletten wanneer ze de schoen weer mocht zetten en moest ik toch proberen tussen alle drukte door nog wat inkopen te doen voor Sinterklaas. Maar het Sinterklaasfeest was erg leuk, zaterdagavond was de Sint al bij de mama van Romy geweest en die zondag kwam hij ook nog een keer bij papa. Corien en Rene waren er ook en er werd een grote zak met mooie cadeautjes voor de deur gezet. Romy had haar felbegeerde Vtech Storio, Rene een mooie nieuwe bureaustoel, papa een Nespresso apparaat, en Corien een heerlijk luchtje en Raoul had ook nog wat gekregen ook al was hij er die dag niet bij. Wat zijn we verwend door de goede Sint.

Door de week ben ik nu telkens een paar avonden (en nachten) in Utrecht bij Corien en dan past mijn oudste zoon Rene op het huis en de dieren. Ik ben heel blij dat ik Corien ontmoet heb, ze is een geweldige vrouw en we passen heel goed bij elkaar. Aangezien we beiden huisdieren hebben moeten we de tijd dat we in Utrecht zijn en in Veenendaal een beetje verdelen zodat we ook nog aandacht (en eten) aan onze huisdieren kunnen geven, en dat lukt wonderwel prima.

Dit weekend hebben we de kerstboom opgezet, zaterdagochtend ben ik eerst nog even naar de kapper geweest en heb ik boodschappen gedaan en het huis aan kant gemaakt. In de middag kwam Corien ook en hebben Corien en Romy de kerstboom volgehangen en kerstspulletjes in huis neergezet. Ik heb de kerstverlichting gemaakt en toen we klaar waren was het huis in een gezellig kerststemming. Zondagmiddag zijn we samen met Romy naar een huiskamerconcert geweest van vrienden van Corien, het was erg gezellig en Romy vond vooral de koekjes erg lekker en stond te swingen op de muziek.

Morgen moet ik naar de KNO arts voor mijn snurk probleem, ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen want het begint steeds erger te worden en ik word er zelf nu zelfs wakker van. Dit is niet zo leuk en zeker niet gezond als je 's nachts niet meer goed kunt slapen. Maar over een paar weken is het kerst en we hebben nog een paar gezellig dingen op de planning staan, het leven is erg goed momenteel en ik voel me vaak weer een bevoorrecht mens.

Tot schrijfs, Hein

Mijn leven op de kop

nospam@example.com (Hein Pragt) — Tue, 01 Nov 2011 22:06:57 +0100

1 Nov 2011

Het was een hele gezellige week en een super gezellig weekend. Maandag en dinsdag ben ik fulltime papa voor de kinderen naar school brengen, halve dagen werken, naar zwemles brengen, eten koken, afwassen, in bad doen, naar bed brengen, verhaaltjes voorlezen enz. Woensdag werk ik gewoon fulltime en gaat Romy in de middag naar Conny tot vrijdagavond. Woensdag avond heb ik eten voor Rene klaargezet en ga ik naar Utrecht, naar mijn lief, net als donderdagavond. Het is heerlijk om samen te zijn, ik geniet intens van ons samenzijn en alles klopt gewoon.

Vrijdag weer een dag werken en vrijdagavond eerst nog even boodschappen gedaan en snel even opgeruimd hier thuis en toen Romy halen, eten maken en daarna Raoul uit Woerden halen. Het is weer erg gezellig als ik de kinderen hier weer thuis heb en het weer lekker druk is in huize Pragt. Zaterdag heb ik eerst samen met Romy boodschappen gedaan en daarna het huis grondig schoongemaakt, het was nodig. Ondertussen heb ik ook het huis vol met buurkinderen. Om half vier kwam Corien en zijn we samen met Romy en haar vriendinnetje Sharona even de stad in gelopen. Even in de speelgoedwinkel neuzen en daarna even wat drinken op een terrasje. Bij het afrekenen kreeg ik spontaan nog twee stokbroden mee die nog over waren en dus hadden we nog wat extra voor de zaterdagavond bij de film. Sharona at lekker mee en die hebben we na het eten even naar huis gebracht en de grote zus Tessa kwam ook nog even langs om een fiets te lenen een zoete inval maar daar hou ik wel van.

Zondagochtend was traditioneel croissantjes ochtend en ik had nog een paar andere broodjes gehaald. Lekker rustig aan doen, de kinderen lekker eten en spelen, gewoon gezellig en rond de middag zijn we gaan wandelen op Kwintelooi. Wat is het mooi in de herfst met al die kleuren en het was ook nog heerlijk weer. Na het eten heb ik Raoul weer naar zijn moeder gebracht en was ik weer alleen met Romy en Rene. Maandag en vandaag waren weer normale papa dagen en vanmiddag ging de zwemles erg goed zei Romy. Vanavond heb ik een tweedehands damesfiets erbij gekocht zodat we hier ook eens samen kunnen fietsen en voor morgenavond heb ik al weer extra eten voor Rene ingeslagen en ga ik weer richting Utrecht.

De laatste drie jaar ben ik alleen geweest en was ik best gelukkig met mijn kinderen en had ik niet echt het gevoel dat ik iets miste. Nu weet ik wat ik al die tijd eigenlijk wel gemist heb, maar op dat moment was het goed zoals het was. Ik geniet met volle teugen van alles wat me weer overkomt, alles is weer nieuw en ik hoop oprecht dat dit heel lang mag duren, maar dat vertrouwen heb ik ondertussen al wel. Mijn leven staat op een hele prettige wijze even helemaal op de kop en ik vind het geweldig.

Tot schrijfs, Hein

Meer dan woorden kunnen zeggen

nospam@example.com (Hein Pragt) — Sun, 09 Oct 2011 12:30:04 +0200

9 Okt 2011

Deze week was een hele bijzondere week, maandag en dinsdag waren redelijk normale dagen, Romy naar school brengen, halve dagen werken, Romy uit school halen, zwemles, eten maken, badje, bedje en om een uur of negen telefoon van mijn lief Corien. Woensdagochtend bracht ik Romy naar school en die avond om half zeven kwam mijn lief voor het eerst bij mij thuis. Ik had vegetarische lasagnette gemaakt en ik heb haar mijn huis even laten zien. Het grappige is dat onze huizen niet zoveel verschillen qua inrichting. We hebben beiden echt dezelfde smaak in alles.

Donderdag na het werk ging ik met de trein naar Utrecht en dan heb ik ook het gevoel dat ik thuiskom. Vrijdagavond kwam ze weer hier en zijn we nog even de stad in geweest en hebben samen een broodje falafel gegeten en heerlijk in de regen op een verwarmd terras een Irish coffee gedronken en kon ik bijna verdrinken in haar ogen. Zaterdagmiddag zijn we weer naar Utrecht gegaan en hebben we een lang stuk gelopen en even iets gedronken in gezellig gezelschap. Daarna heeft Corien heerlijk gekookt en hebben we samen lekker gegeten. Vanmorgen ging zij weg naar haar afspraken voor vandaag en ging ik met de trein weer naar Veenendaal om straks Romy weer op te halen en weer even fulltime papa te zijn. Bij thuiskomst lag er een mooie kaart van mijn prachtige dochter Romy op de mat en voelde ik weer even hoe bevoorrecht ik ben.

Ik kan normaal alles vrij goed verwoorden maar wat ik de laatste dagen voel is niet meer met woorden te beschrijven. De wereld om ons heen bestaat af en toe gewoon even niet meer en alles is goed. Ik ben niet perfect, zij is niet perfect maar samen zijn we precies goed. Ik geloof normaal dat wat je overkomt in dit leven niet voorbestemd is maar soms zie ik wel kleine en grote wonderen gebeuren. Voor mij is dit momenteel een wonder, alles past en valt op zijn plek, ze was het lange wachtten echt waard en ik hoop oprecht dat dit heel lang mag duren.

Tot schrijfs, Hein

Verliefd

nospam@example.com (Hein Pragt) — Sun, 02 Oct 2011 09:44:12 +0200

2 Okt 2011

De afgelopen week was een week dat ik met mijn hoofd in de wolken liep. Vorige week had ik een “date” met een dame die ik via Internet had leren kennen. Ze leek me heel leuk en ze klonk aan de telefoon ook heel aardig dus we maakten voor vorige week vrijdag maar een afspraak om samen uit te gaan eten. Met de nodige spanning in mijn buik stond ik te wachtten tot ze zou komen en toen zag ik een prachtig mooie vrouw aan komen lopen en herkende ik haar van de foto. Het eerste wat ik dacht was “whow” en achteraf dacht zij precies hetzelfde. Wat nog onwennig gingen we samen naar het restaurantje en keek ik in een paar prachtige ogen en zag ik een prachtige lach. Het samen eten was erg gezellig en ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. Toen we in het donker naar haar auto liepen pakte ze mijn aangereikte hand en even later liepen we met de armen om elkaar en bij de eerste zoen was de wereld even verdwenen. En bij één zoen is het die avond niet gebleven en de mensen die langs ons heen liepen keken vrolijk naar ons want volgens mij straalden we een beetje. Toen ze om 11 uur naar huis ging fietste ik met mijn hoofd in de wolken naar huis.

De rest van het weekend had ze al besproken dus hebben we elkaar wat smsjes kunnen sturen en natuurlijk gebeld, lang leve de uitvinding van de telefoon Die zaterdagmiddag zat ik even op het terras bij de Heeren van hier in Veenendaal een kop koffie te drinken toen opeens een oude mevrouw, die ik niet kende en die tegenover mij zat zei: “meneer mag ik u wat vragen, bent u soms verliefd”. Ik keek haar met verbazing aan en zei “ja ik ben verliefd, hoe weet u dat?”. Hierop zei ze dat ze dertig jaar op de markt gestaan had en aan mijn gezicht kon zien dat ik helemaal in de wolken was.

Aangezien ik vanaf zondag Romy weer had en Corien natuurlijk ook haar eigen agenda konden we pas donderdag avond weer afspreken. Ik werk in Odijk en van mijn werk naar haar huis is zelfs nog korter dan naar mijn eigen huis. We hebben heerlijk samen in de zon gezeten met een lekker glas witte wijn en daarna hebben we heerlijk vegetarisch gegeten on een klein Thais restaurantje. Als heer vertel ik geen details (behalve een fles witte wijn) maar we passen in alle opzichten prima bij elkaar en we hadden heel wat knuffels in te halen. Vrijdagochtend hebben we samen ontbeten in het zonnetje achter het huis en heeft ze mij naar mijn werk gebracht.

Iemand vinden die zo'n indruk op je maakt en die in alle opzichten helemaal bij je past en die omgekeerd precies hetzelfde ervaart dat is met recht een wonder. Ik heb altijd geloofd in dit wonder en ben stil blijven wachten met de wetenschap dat ze ergens rond moest lopen. Nu was de tijd goed en blijkbaar waren we er beiden aan toe om elkaar NU te ontmoeten. Ik ben smoorverliefd en voel me super gelukkig en als ik haar zie, in haar ogen kijk en haar stem hoor dan wil ik dat dat nooit meer voorbijgaat.

Vrijdagavond heb ik na het werk eerst Romy opgehaald en daarna Raoul voor weer een gezellig kids weekend en natuurlijk heb ik mijn lief telkens in gedachten. Als iedereen op bed ligt dan kunnen we nog even met elkaar praten via de telefoon en volgende week gaan we elkaar weer zo vaak als mogelijk is zien. Ik hoop dat wij samen hier heel lang van mogen genieten en geloof me.... wonderen bestaan.

Tot schrijfs, Hein

Liefde

nospam@example.com (Hein Pragt) — Wed, 21 Sep 2011 23:08:42 +0200

21 Sept 2011

De afgelopen week was een leuke drukke week, zondag heb ik lekker gezwommen samen met Romy en Tessa en haar vriend en maandag zijn we eerst naar de manege geweest en daarna heb ik samen met Romy en een groep ouders en kinderen van school, de lampengieters optocht gelopen. Dinsdag was de eerste zwemles van Romy en Britte (de grote zus van Romy) ging ook even mee. Vanaf nu gaat Romy elke dinsdag en donderdag op zwemles, dinsdag ga ik met haar en donderdag Conny, eerlijk gedeeld zoals alles. Op het werk is het lekker druk, ik ben tot het einde van het jaar nog druk met van alles, vooral het oplossen van moeilijke dingen maar daar hou ik ook stiekem wel van. Vanavond heb ik even helemaal niets en morgenavond komt mijn oudste zoon Robert langs voor hulp bij de studie en om een poes langs te brengen die wij hier gaan adopteren. Ik hoop dat onze eigen kater Pip dit nieuwe katertje zal gaan accepteren en dat ze een beetje maatjes gaan worden.

Maar nu even over het onderwerp van deze blog, het laatste jaar heb ik wel eens over de liefde geschreven en ik heb er zelfs een speciale site voor gemaakt, www.eroses.eu waar ik veel van mijn artikelen over liefde en alles wat daarmee te maken heeft gepubliceerd heb. Ik heb zelf hele wisselende ervaringen gehad met de liefde in mijn leven en ben door schade en schande wijzer geworden. Ik heb ook geleerd dat er heel veel verschillende vormen van liefde zijn, de liefde voor mijn ouders maar ook die voor mijn kinderen die onvoorwaardelijk is en nooit voorbij zal gaan. Ik heb nu zelf sinds bijna 3 jaar geen liefdespartner en ik moet zeggen dat ik pas sinds kort weer echt het gevoel heb dat ik iets mis. Wanneer ik hier vlakbij twee mensen samen gezellig in de keuken bezig zie en ook soms zie dat ze even in het voorbijgaan een kus delen, dan verlang ik ook naar dit soort intimiteit.

Maar tegelijkertijd is het ook heel beangstigend, jezelf weer kwetsbaar durven maken, weer leren vertrouwen en jezelf open te stellen, soms als ik er over nadenk slaat me de schrik om het hart en zakt me de moed weer in de schoenen. Soms lig ik op mijn bank achter het huis onder de veranda te luisteren naar de regen en dan verlang ik naar een vrouwenlijf dat lekker tegen me aan kruipt om samen lekker te kroelen. Maar ik heb helaas ook veel met afstandelijkheid en ongelijkheid in relaties te maken gehad in mijn leven en ik merk dat ik daar nog steeds bang voor ben. Het iemand intimiteit ontzeggen (zeker als machtsmiddel in een relatie) kan net zo hard aankomen als een klap in je gezicht.

Het is ook moeilijk om iemand te vinden die ik lichamelijk aantrekkelijk vind, die net zo'n knuffelkont is als ik en die ook sterk maar vriendelijk, aardig en zorgzaam is maar ook verstandig, slim, waar ik voor kan zorgen maar die ook voor mij zorgt als ik het eens nodig heb en waarmee ik een absoluut vertrouwen en lichamelijke intimiteit kan delen. Soms vraag ik me af of ik de lat niet te hoog leg zeker als ik om mij heen zie hoe berekenend veel mensen zijn in de liefde en hoe “lang leve de vrijheid” en drang naar luxe en genot overheerst. Vreemdgaan is iets waar je tegenwoordig over moet praten met je partner, voor mij is dat het einde van een relatie omdat de basis van een relatie vertrouwen is en als die basis weg is dan is de relatie niets meer waard.

Ik zie zoveel mensen die zich niet onvoorwaardelijk durven overgeven aan de liefde en waarschijnlijk uit zelfbescherming of bindingsangst een soort van vrijblijvendheid inbouwen in een relatie. Dat noemt men dan een moderne relatie waarbij men elkaar de ruimte geeft. Als je echt voor elkaar gaat dan gun je de ander alles maar ben je ook een twee-eenheid die zonder vrijblijvendheid honderd procent voor elkaar gaat. Het ultieme zelfbedrog is zelfs “vrienden met voordelen” wat eigenlijk een totaal vrijblijvende relatie is die puur op lichamelijk genot gebaseerd is.

Nog zo'n stom idee van deze tijd is dat je niet “wanhopig” zoekende naar de liefde moet zijn. Daarom zie je ook in alle contact advertenties mensen die een goed en rijk gevuld leven hebben en die een partner zoeken als aanvulling op hun toch zo prima leventje. Niemand durft er meer voor uit te komen dat ze verlangen naar liefde en intimiteit en vertrouwen en honderd procent voor elkaar gaan, hoewel ik bijna zeker weet dat diep in het hart ze hier allemaal voor gaan. Maar we durven het niet meer toe te geven want we moeten allemaal sterk en onafhankelijk zijn en relaties dus vrijblijvend. Zelden kwam ik zoveel zelfbedrog tegen als op datingsites.

Soms betrap ik me er wel op dat ik een beetje ongeduldig ben, zeker als ik weer twee mensen zie die elkaar echt lief hebben, tot die tijd geniet ik er stiekem maar een beetje van mee.

Tot schrijfs Hein