Heinpragt.com

9 Okt 2011

Deze week was een hele bijzondere week, maandag en dinsdag waren redelijk normale dagen, Romy naar school brengen, halve dagen werken, Romy uit school halen, zwemles, eten maken, badje, bedje en om een uur of negen telefoon van mijn lief Corien. Woensdagochtend bracht ik Romy naar school en die avond om half zeven kwam mijn lief voor het eerst bij mij thuis. Ik had vegetarische lasagnette gemaakt en ik heb haar mijn huis even laten zien. Het grappige is dat onze huizen niet zoveel verschillen qua inrichting. We hebben beiden echt dezelfde smaak in alles.

Donderdag na het werk ging ik met de trein naar Utrecht en dan heb ik ook het gevoel dat ik thuiskom. Vrijdagavond kwam ze weer hier en zijn we nog even de stad in geweest en hebben samen een broodje falafel gegeten en heerlijk in de regen op een verwarmd terras een Irish coffee gedronken en kon ik bijna verdrinken in haar ogen. Zaterdagmiddag zijn we weer naar Utrecht gegaan en hebben we een lang stuk gelopen en even iets gedronken in gezellig gezelschap. Daarna heeft Corien heerlijk gekookt en hebben we samen lekker gegeten. Vanmorgen ging zij weg naar haar afspraken voor vandaag en ging ik met de trein weer naar Veenendaal om straks Romy weer op te halen en weer even fulltime papa te zijn. Bij thuiskomst lag er een mooie kaart van mijn prachtige dochter Romy op de mat en voelde ik weer even hoe bevoorrecht ik ben.

Ik kan normaal alles vrij goed verwoorden maar wat ik de laatste dagen voel is niet meer met woorden te beschrijven. De wereld om ons heen bestaat af en toe gewoon even niet meer en alles is goed. Ik ben niet perfect, zij is niet perfect maar samen zijn we precies goed. Ik geloof normaal dat wat je overkomt in dit leven niet voorbestemd is maar soms zie ik wel kleine en grote wonderen gebeuren. Voor mij is dit momenteel een wonder, alles past en valt op zijn plek, ze was het lange wachtten echt waard en ik hoop oprecht dat dit heel lang mag duren.

Tot schrijfs, Hein

2 Okt 2011

De afgelopen week was een week dat ik met mijn hoofd in de wolken liep. Vorige week had ik een “date” met een dame die ik via Internet had leren kennen. Ze leek me heel leuk en ze klonk aan de telefoon ook heel aardig dus we maakten voor vorige week vrijdag maar een afspraak om samen uit te gaan eten. Met de nodige spanning in mijn buik stond ik te wachtten tot ze zou komen en toen zag ik een prachtig mooie vrouw aan komen lopen en herkende ik haar van de foto. Het eerste wat ik dacht was “whow” en achteraf dacht zij precies hetzelfde. Wat nog onwennig gingen we samen naar het restaurantje en keek ik in een paar prachtige ogen en zag ik een prachtige lach. Het samen eten was erg gezellig en ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. Toen we in het donker naar haar auto liepen pakte ze mijn aangereikte hand en even later liepen we met de armen om elkaar en bij de eerste zoen was de wereld even verdwenen. En bij één zoen is het die avond niet gebleven en de mensen die langs ons heen liepen keken vrolijk naar ons want volgens mij straalden we een beetje. Toen ze om 11 uur naar huis ging fietste ik met mijn hoofd in de wolken naar huis.

De rest van het weekend had ze al besproken dus hebben we elkaar wat smsjes kunnen sturen en natuurlijk gebeld, lang leve de uitvinding van de telefoon Die zaterdagmiddag zat ik even op het terras bij de Heeren van hier in Veenendaal een kop koffie te drinken toen opeens een oude mevrouw, die ik niet kende en die tegenover mij zat zei: “meneer mag ik u wat vragen, bent u soms verliefd”. Ik keek haar met verbazing aan en zei “ja ik ben verliefd, hoe weet u dat?”. Hierop zei ze dat ze dertig jaar op de markt gestaan had en aan mijn gezicht kon zien dat ik helemaal in de wolken was.

Aangezien ik vanaf zondag Romy weer had en Corien natuurlijk ook haar eigen agenda konden we pas donderdag avond weer afspreken. Ik werk in Odijk en van mijn werk naar haar huis is zelfs nog korter dan naar mijn eigen huis. We hebben heerlijk samen in de zon gezeten met een lekker glas witte wijn en daarna hebben we heerlijk vegetarisch gegeten on een klein Thais restaurantje. Als heer vertel ik geen details (behalve een fles witte wijn) maar we passen in alle opzichten prima bij elkaar en we hadden heel wat knuffels in te halen. Vrijdagochtend hebben we samen ontbeten in het zonnetje achter het huis en heeft ze mij naar mijn werk gebracht.

Iemand vinden die zo'n indruk op je maakt en die in alle opzichten helemaal bij je past en die omgekeerd precies hetzelfde ervaart dat is met recht een wonder. Ik heb altijd geloofd in dit wonder en ben stil blijven wachten met de wetenschap dat ze ergens rond moest lopen. Nu was de tijd goed en blijkbaar waren we er beiden aan toe om elkaar NU te ontmoeten. Ik ben smoorverliefd en voel me super gelukkig en als ik haar zie, in haar ogen kijk en haar stem hoor dan wil ik dat dat nooit meer voorbijgaat.

Vrijdagavond heb ik na het werk eerst Romy opgehaald en daarna Raoul voor weer een gezellig kids weekend en natuurlijk heb ik mijn lief telkens in gedachten. Als iedereen op bed ligt dan kunnen we nog even met elkaar praten via de telefoon en volgende week gaan we elkaar weer zo vaak als mogelijk is zien. Ik hoop dat wij samen hier heel lang van mogen genieten en geloof me.... wonderen bestaan.

Tot schrijfs, Hein