Het nahuwelijk

Met twee echtscheidingen en dus twee nahuwelijken heb ik enige ervaring opgedaan in het omgaan met de ex partner na het huwelijk. Toen ik enige jaren geleden werd benaderd om een recensie te schrijven over het boek "Het Nahuwelijk" van Djoeke Veeninga aarzelde ik ook geen moment. Ik heb het boek sindsdien prominent in mijn boekenkast staan en probeer de tip om het boek te lezen en er van te leren door te geven. Ik heb het boek zelf in één ruk uitgelezen en het was telkens weer een stuk herkenning.
Vriendelijke groet, Hein Pragt

(C) 2012 Hein Pragt

Een paar jaar geleden werd ik benaderd om een recensie exemplaar van het boek het nahuwelijk van Djoeke Veeninga (journaliste en programmamaakster bij de VPRO) te ontvangen en na het lezen van een korte beschrijving bestelde ik het recensie exemplaar van de uitgever. Ik heb het boek in één ruk uitgelezen en het was een feest van herkenning en ook nog een aantal waardevolle tips. De ervaringen van andere ouders waren ook goed om te lezen en zeer goed voor het eigen inzicht.

Djoeke Veeninga ging ging voor dit boek op zoek naar het “nahuwelijk” als sociaal ideaal, ze interviewde deskundigen en beschrijft haar eigen ervaringen. Via een televisie programma introduceert de VPRO dit nieuwe woord in de Nederlandse taal en het beschrijft een nieuwe wijze waarop ex paren als verstandige ouders goed met elkaar om blijven gaan voor de eigen gemoedsrust en vooral die van de kinderen. Want wie kent niet de exen die na het beëindigen van het huwelijk nog jarenlang doorgaan met elkaar het leven zuur maken. Vaak als ik dit zie of hoor heb ik medelijden met de kinderen die zulke ouders als voorbeeldfunctie krijgen. Want wie eerlijk naar zichzelf durft te kijken in de vechtscheiding situatie en daarna moet inzien dat de problemen, meestal voortkomen uit één achterliggend probleem: "IK krijg mijn zin niet, het gaat niet zoals IK het wil!". Zie hier de bron van de meeste problemen die mensen met elkaar hebben.

Veel van deze kinderen krijgen dan later ook last van psychische problemen en dan kunnen beide exen elkaar weer de schuld geven van deze problemen. Het lijkt soms nooit op te houden en toch is het in het belang van de kinderen dat de exen de strijdbijl begraven en weer als “normale” mensen met elkaar omgaan. En daarvoor hoeft het verleden niet helemaal uitgepraat te zijn, soms is het beter het verleden te laten rusten voor wat het is geweest en aan het NU te denken. Wat voor zin heeft het om na jaren strijd eindelijk gelijk te krijgen dat het meer aan de ander heeft gelegen, ten koste van een enorme psychologische klap voor de kinderen. In zulke gevallen kun je niet meer over liefde voor de kinderen spreken, het eigen ego is dan toch belangrijker dan de liefde voor de kinderen.

Net na de scheiding is eerste afstand nodig voor er weer sprake kan zijn van een goed contact, dit is heel natuurlijk. Voor veel mensen is ook verzoening veel moeilijker dan lekker kwaad blijven en daar in te blijven zitten. Het kost echt moeite en het eigen verstand boven het gekwetste ego te zetten om weer een goede werkbare verstandhouding te bereiken. Haat en wrok koesteren kost net zoveel energie maar levert weinig of niks op. Ex paren moeten verstandig willen zijn en echt aan het belang van de kinderen denken om er voor te kiezen het verleden te laten rusten en te kijken naar de toekomst.

Omdat een belangrijk onderdeel van de echtscheiding toch het loskomen van elkaaren elk weer een eigen leven opbouwen is, kan het werken aan een nieuwe werkbare situatie tussen ex partners vaak best moeilijk zijn. Zeker omdat er tijdens en na de echtscheiding een zekere mate van samenwerking voor de kinderen nodig blijft. En in veel gevallen hadden ex partners al voor de echtscheiding problemen op het gebied van samenwerking. Het is belangrijk om te realiseren dat ex-partners niet meer samen hoeven te werken als partners maar alleen nog maar als ouders. Twee mensen, die een zeer groot gezamenlijk belang hebben en dat is de goede, gezonde en evenwichtige opvoeding van datgene dat hun het liefst is, hun kinderen.

Probeer tijdens deze eerste emotionele fase dan ook af en toe tot tien (of soms tot honderd) te tellen en soms een oogje dicht te knijpen en vooral niet te luisteren naar het eigen gekwetste ego. Het gaat niet om wie er gelijk heeft ten koste van de ander en wat is de winst van het bewijzen dat de ander meer schuld heeft dan u. Probeer zover te komen dat u samen tot de conclusie komt dat de breuk onvermijdelijk was en dat beide partners evenveel aandeel in de problemen gehad hebben zonder een balans te gebruiken. Wat ook wel helpt is om soms eens te proberen door de ogen van uw ex-partner naar uzelf te kijken en probeer uzelf af en toe eens te verplaatsen in uw ex-partner. Realiseer uzelf dat het voor beide ex-partners niet makkelijk is en probeer elkaar, hoe hoog de emoties ook kunnen oplopen, met respect als mede ouder van uw kinderen te behandelen. Op de pagina over “opnieuw beginnen” op deze site heb ik een aantal tips voor ex partner beschreven.

Ex-partners hoeven tenslotte niet meer op alle terreinen met elkaar samen te werken, maar het is vooral belangrijk een goede werkbare situatie te creëren als twee volwassen en verstandige mensen die elkaar met de nodige respect behandelen uit echte liefde voor de kinderen.

Djoeke Veeninga (journaliste en programmamaakster bij de VPRO) ging voor dit boek op zoek naar het nahuwelijk als sociaal ideaal, ze interviewde deskundigen en beschrijft haar eigen ervaringen. In het boek komen deskundigen aan het woord zoals mediation-advocaten, scheidingstherapeuten, een hoogleraar familierecht en een pedagoog. Ook beschrijft ze interviews met ex-paren over hun relatie na de scheiding en introduceert voor deze relatievorm de term 'nahuwelijk'. In combinatie met een televisie programma introduceert de VPRO dit nieuwe woord in de Nederlandse taal en beschrijft het een nieuwe wijze waarop ex paren als verstandige ouders goed met elkaar om blijven gaan omwille van de eigen gemoedsrust en vooral die van de kinderen.

Djoeke Veeninga hoorde voor het eerst van het begrip uit de mond van de schrijver Boeli van Leeuwen, toen ze met haar dochter en haar ex partner op Curaçao was toen ze al negen jaar geen paar meer waren. 'Dus je hebt een goed nahuwelijk,' zei de schrijver, toen ze hem tegenkwamen, 'dat is verstandig, verstandige ouders zorgen daarvoor.' Dit is een zin die blijft naklinken omdat er zo veel wijsheid in zit.

In het boek beschrijft ze de ervaringen van negen paren die er met vallen en opstaan in zijn geslaagd tot een goed nahuwelijk te komen en ook schetst ze de verschillende fasen van haar eigen nahuwelijk. Uit de gesprekken met gescheiden mannen en vrouwen, therapeuten, mediators en andere ervaringsdeskundigen komt eigenlijk maar een conclusie, dat een min of meer goed nahuwelijk bijna noodzakelijk is, zeker als er kinderen zijn.

Het boek ondersteunt mijn mening dat men met de (ex) partner uit elkaar gaat als liefdespartner en dat men de ander los moet laten en het eigen leven weer op moet bouwen. Al dan niet met een nieuwe liefdespartner, maar dat men voor de rest van het leven wel samen ouders blijft voor de kinderen. U hoeft geen beste maatjes te zijn met de ex partner maar wel op een verstandige en respectvolle wijze samen te werken voor de kinderen. Dit is niet altijd eenvoudig, zeker als er nog "oud zeer" zit, maar het is de kunst om hier verstandig mee om te gaan. Wanneer er oud zeer op gaat spelen is het verstandig even afstand te nemen en proberen niet de strijd of confrontatie aan te gaan. Wie na tien jaar echtscheiding nog steeds bevestigd wil zien dat de ander fout is geweest blijft in het verleden leven en heeft het verleden niet afgesloten. Verstandige mensen gunnen de ander dan maar het gelijk want wat doet het er nog toe?

Toen ik laatst iemand vertelde over mijn nahuwelijken stond ze verbaast te kijken want in haar belevingswereld liepen alle echtscheidingen uit op een drama voor beide ex partners en vooral de kinderen. Dit is niet mijn ervaring, veel gescheiden partners hebben in de de eerste tijd wel strijd en problemen maar meestal komen ze weer in een nieuw soort stabiele omgang met elkaar als het erste leed geleden is. Volgens mij vallen de "slechte" echtscheidingen meer op en de "goede en verstandige" minder waardoor het beeld ontstaat dat de ellende overheerst.

Iedereen kent ook wel de voorbeelden van nare, langslepende scheidingen met enkel verliezers en frustraties. Toch lijkt het er op dat het steeds meer ex-paren lukt om op een harmonieuze manier met elkaar om te gaan na een echtscheiding. Bij veel ex echtparen ziet men hetzelfde patroon bij het opbouwen van die nieuwe omgangsvorm met de ex partner en de kinderen. Na een eerste periode van wrok, gekwetstheid en teleurstelling, volgt berusting en acceptatie en daarna zelfs berusting en soms de verzoening, als het allemaal een beetje meezit. Net na een echtscheiding is afstand nodig om tot rust te komen voor er weer sprake kan zijn van een goed contact.

En natuurlijk is lekker kwaad blijven en de strijd aan blijven gaan makkelijker dan moeite doen en het ego aan de kant zetten om een goede verstandhouding te bereiken. Wrok en boosheid blijven koesteren kost ook veel energie en levert meestal niets zinnigs op behalve ellende en verdriet voor kinderen, grootouders en vrienden en kennissen. Werken aan een goed nahuwelijk is wat men met het verstand kan beslissen, waarbij men het verleden laat rusten en kijk naar de toekomst in het belang van zichzelf, dat van de kinderen en de mensen om zich heen.

De ex-stellen die in het boek aan het woord komen laten zien hoe het nahuwelijken vorm kan krijgen. In het ene geval verloopt dit soepeler dan in het andere, maar alle hebben ze iets gemeen, de ex-partners kunnen met elkaar op acceptabele wijze omgaan. Hoe belangrijk het is om een scheiding tot een goed einde te brengen kan men afleiden uit de cijfers. (2000-2010). Momenteel beëindigen in Nederland bijna driehonderd paren per dag hun relatie, wat neerkomt op 100.000 per jaar. Hierbij zijn ongeveer 60.000 thuiswonende kinderen betrokken en een kwart van de kinderen van gescheiden ouders verliest uiteindelijk het contact met een van de ouders, meestal de vader. Dit zijn trieste cijfers waar veel verdriet en ellende achter schuil gaat.

Dat kinderen contact verliezen met hun ouders is meestal het gevolg van voortdurende ruzie en soms geniepige strijd (zelfs som geraffineerde emotionele manipulatie) tussen de ex-partners. Ook blijkt dat kinderen van gescheiden ouders statistisch gezien een grotere kans hebben op leer- en gedragsproblemen, verslaving, depressie en angststoornissen. Bovendien hebben veel kinderen van gescheiden ouders als ze volwassen zijn meer moeite om zelf relaties aan te gaan en te behouden. Maar een scheiding hoeft niet te eindigen in een trauma voor kinderen, alles hangt af van de manier waarop men als ex-partners afscheid van elkaar neemt. Probeert u de kinderen te helpen wennen aan de nieuwe situatie en hen bij te staan in hun verdriet, probeert u de strijd met uw ex te staken en ergernissen in te slikken en gunt u elkaar respect en de rol als ouder? Dit zijn belangrijke zaken waar u over moet nadenken wanneer u uit elkaar gaat. Het is belangrijk om als verstandige mensen te zorgen voor een goed "Nahuwelijk" om samen met de ex partner toch goede ouders te blijven in uw eigen belang en dat van alle mensen om u heen.

Het boek is te bestellen bij Bol.com

Meer boeken over dit onderwerp.

Voor gescheiden ouders is het een hele klus om samen op een goede manier ouder te zijn en te blijven voor hun kinderen. Nuchter verstand en emoties botsen dikwijls met elkaar. Ouders wéten wel dat zij met elkaar moeten blijven communiceren, maar dat ook doen is een ander verhaal. Ouders willen hun kinderen behoeden voor de nadelige effecten van een scheiding, maar zij merken dat hun dit dikwijls toch niet lukt. Ouders zijn partijdig; hun gedachten worden beïnvloed door hun gevoelens; zij willen en moeten met erg veel zaken tegelijk rekening houden. Dit boek is geschreven voor die ouders, met als doel om orde te scheppen in de factoren die na een scheiding tussen ouders en hun kinderen een rol kunnen spelen. Onderwerpen die aan bod komen, zijn: de huidige juridische situatie rondom ouderschap en echtscheiding, de situatie binnen een gezin in de periode na een scheiding, de betekenis van een scheiding voor het kind en diens ontwikkeling, de vorm van communicatie die het meest gewenst is, zeker in geval van meningsverschillen en de hulp die ouders hun kinderen kunnen bieden. De auteur heeft jarenlang ervaring opgedaan, wat betreft echtscheidingen. Hij heeft een eigen adviesbureau en is daar werkzaam als orthopedagoog, psycholoog en familie-mediator, en helpt bij echtscheidingen waar kinderen bij betrokken zijn. In dit boek geeft zij volgens een heldere theorie en met veel praktische tips en oefenstof aan, op welke wijze ouders en kinderen met elkaar om kunnen gaan na een scheiding. In grijze kaders staan goede voorbeelden en uit het leven gegrepen situaties. Kindertekeningentjes geven weer hoe kinderen zich voelen door de scheiding van hun vader en moeder. Het boek is bedoeld voor ouders die gaan scheiden, maar ook instellingen die met deze materie te maken hebben, kunnen hiermee hun voordeel doen.

Wanneer is scheiden voor partners de beste oplossing en hoe kan dit dan respectvol gebeuren? Een scheiding is een emotioneel heel ingrijpende gebeurtenis, waarbij mensen ook te maken krijgen met allerlei juridische consequenties. Met dit boek wordt niet alleen tijdens het scheiden weloverwogen gehandeld, maar ook in de periode erna. Aan de hand van zeven stappen krijgen de scheidende partijen inzicht in hun situatie. Veel zaken zijn namelijk zelf te regelen, zoals het opstellen van een ouderschapsplan en convenant, maar ook het nadenkenover de alimentatie. Dit helpt om goed voorbereid naar een advocaat te gaan en daarna te werken aan een zo prettig mogelijk 'nahuwelijk'. Jocelyn Weimar is sinds 2001 gecertificeerd internationaalmediator en scheidingsbemiddelaar, zij heeft een mediationpraktijk in Culemborg. Al eerder publiceerde zij een praktijkboek voor scheidingsbemiddelaars. In dit boek wordt aan de hand van een zevenstappenplan ingegaan op de verschillende fasen van een echtscheiding. Het begint met de fase van de scheidingsmelding en eindigt met de fase waarin de ex-partners de echtscheiding achter de rug hebben. Het boek is een handig hulpmiddel voor iedereen die voor een scheidingsbeslissing staat, alsook voor iedereen die midden in een echtscheiding zit. De auteur, die werkzaam is als mediator en scheidingsbemiddelaar, geeft tevens in vijftien bijlagen goed bruikbare hulpmiddelen, zoals een voorbeeld van een ouderschapsplan. Het boek bevat talloze tips om op een respectvolle wijze uit elkaar te gaan. Tevens bevat het een nuttige woordenlijst. Zonder twijfel kan dit boek goede diensten bewijzen aan iedereen die met een echtscheiding te maken heeft.