Relatieproblemen

Pagina menu

(C) 2007 Hein Pragt

In iedere relatie komen wel problemen voor, iedereen heeft wel eens ruzie en wrijving, dit hoeft niet altijd tot relatieproblemen te leiden. Over het algemeen kunt u stellen dat we spreken van relatieproblemen als beide partners de problemen samen niet meer op kunnen lossen. Vaak blijft men in een kringetje (vicieuze cirkel ) rond draaien zonder dat men een oplossing ziet om hier uit te komen. Soms zijn de problemen terug te voeren op een gebrek aan praten en luisteren naar elkaar, soms ontstaan problemen door stress, druk van het huishouden en werk, moeilijkheden bij de opvoeding van de kinderen, vreemdgaan of problemen met de intimiteit. Ook kunnen verwachtingen en behoeften van beide partners uit elkaar zijn gegroeid zodat men elkaar niet meer goed begrijpt. Wanneer partners steeds minder met elkaar praten, verwijten toenemen en de afstand tussen de beide partners steeds groter wordt kun je spreken van een relatieprobleem.

Mensen zijn nu eenmaal verschillend en ook partners groeien en veranderen tijdens de duur van de relatie. De een kan bijvoorbeeld iets meer zelfverzekerd worden een ander iets meer onzeker. In het begin van de relatie hebben partners nog een roze bril op waardoor ze als het ware blind zijn voor negatieve eigenschappen van hun partner die wanneer de roze bril verdwenen is tot grote irritaties en problemen kunnen leiden. Maar ook wat we in onze verledens hebben meegemaakt kan tot problemen in de relatie leiden. Een relatie is inderdaad een werkwoord, niets staat voor eeuwig vast, vaak moeten beide partners blijven werken aan zichzelf, elkaar en de relatie. Natuurlijk zijn er ook zaken zoals ontrouw en jaloezie die voor ernstige relatie problemen kunnen zorgen. Soms is het dan de vraag of een relatie nog te redden is, echter wanneer beide partners de wil en het doorzettingsvermogen hebben om er echt aan te werken, moet het wel lukken.

(C) 2004 Hein Pragt

Hulpverleners zijn steeds meer overtuigd dat de oorzaak van veel mislukte relaties te wijten is aan gebrekkige communicatie. Het blijkt dat partners voor het leven vaak goed met elkaar communiceren. Er is een groot verschil tussen praten en communiceren, partners hoeven geen echte praters te zijn als ze maar goed met elkaar communiceren. Vaak kunnen deze communicatieve vaardigheden nog aangeleerd worden zelfs als de relatie als bijna stukgelopen is. Ook als de relatie in de problemen is gekomen door bijvoorbeeld ontrouw of het verdwijnen van de verliefdheid, is de oorzaak meestal een communicatie probleem dat al in een ver stadium ervoor begon.

De meeste relaties beginnen met verliefdheid, zeker in deze periode kijken partners door een roze bril en is er een grote eensgezindheid zonder dat men veel hoeft te communiceren. Meestal hebben mensen zelfs de indruk dat ze goed kunnen communiceren omdat verliefdheid nou eenmaal blind maakt en er nog een grote interesse voor de ander is en alles nog nieuw is. Als de verliefdheid na een tijdje afneemt en zich om moet zetten in liefde komt de relatie meer onder druk te staan. Vaak moeten partners dan al samen problemen oplossen en dan is communicatie ineens echt belangrijk. Maar meestal worden de problemen niet toegeschreven aan slechte communicatie maar aan bijvoorbeeld slechte wil, een midlife crisis, elkaar verwaarlozen omwille van de kinderen, dat de andere veranderd is of eindelijk zijn ware natuur laat zien.

Als partners dan uit elkaar gaan zal de geschiedenis zich vaak herhalen, de nieuwe relatie is in het begin heel goed omdat deze ook weer in de verliefdheids fase zit maar na een aantal jaren ontstaan dezelfde problemen weer.

Waarom kunnen partners soms zo slecht communiceren.

Er zijn veel verschillende redenen waarom partners slecht kunnen communiceren. Als kind leren we praten maar we leren vaak niet om te communiceren. Goed communiceren is vaak meer luisteren dan praten. Ook kan de woordenschat van beide partners erg verschillend zijn maar ook de communicatie stijl. Woorden zijn geen absolute begrippen maar staan ze voor beelden of gevoelens. Deze beelden en gevoelens kunnen bij beide partners heel verschillend zijn wat onbegrip tot gevolg kan hebben. Vaak praten partners wel is het resultaat vaak meer afstand in plaats van meer verbondenheid. Men voelt zich onbegrepen en gesprekken slaan snel om in verwijten, aanvallen en verdedigingen. Deze gesprekken lossen vaak geen problemen op maar verergeren deze vaker. Vaak groeit de wanhoop en hebben partners het gevoel dat ze elkaar niet meer kunnen bereiken of begrijpen.

Enkele belangrijke verschillen in communicatie stijl.

• De ene partner praat heel graag en de ander heeft een wat meer gesloten karakter of de ene partner kan wel goed over gevoelens praten terwijl de ander hier moeite mee heeft.
• De ene partner vooral gericht is op het oplossen van een probleem terwijl de ander het probleem graag tot in details wil bespreken. Dit is een bekend mannen versus vrouwen probleem.
• De ene partner heeft behoefte om te praten op een moment dat de ander daar even helemaal geen behoefte aan heeft. Bijvoorbeeld bij het thuiskomen na het werk of als de ene partner in de ochtend iets later op gang komt. Het is belangrijk om dat moment te kiezen wanneer beiden open staan voor een gesprek.
• De ene partner meer praat vanuit verstand en de ander meer praat vanuit gevoel. Zowel emoties als verstand zijn nodig binnen een goede relatie, het is belangrijk om elkaar op het vlak van het verstand én op het vlak van het gevoel te leren begrijpen.
• De ene partner te snel kritiek geeft of verwijten maakt en de ander te snel in verdediging gaat. Hoewel gevoelsmatig de verwijten of de kritiek heel terecht zijn roept dit meestal verzet op bij de ander en is een strijd verzekerd en de afstand ook.
• Ook komt het vaak voor dat partners wel goed of lang kunnen praten maar niet goed kunnen luisteren. Als u al halverwege de zin van de ander een antwoord klaar heeft luistert u meestal niet goed.
• Als de brok grootte van beide partners erg verschillend is kan dit ook problemen geven. De een praat in korte duidelijke zinnen en de ander heeft een heel verhaal nodig om hetzelfde duidelijk te maken. Dit kan tot grote ergernis leiden wat goed luisteren weer moeilijk maakt. Als de een erg langdradig is zal de ander ongeduldig worden en in het geval van een kleine brok grootte kan de ander het gevoel hebben dat deze alles uit de ander moet trekken.
• Als de kennis van de Nederlandse taal erg verschillend is kan dit ook tot grote problemen leiden. Als de ene partner woorden gebruikt die de andere partner niet helemaal begrijpt kan dit tot grote misverstanden leiden. Ook kan de partner met de iets kleinere woordenschat zich dom of ondergeschikt voelen en zich gaan verdedigen. Dit kan leiden tot een strijd om de communicatie stijl.

Tips voor betere communicatie.

• Goed communiceren is vooral goed luisteren.
• Wacht even en denk even na over wat u gaat zeggen voordat u antwoord geeft. Als u het antwoord al klaar heeft voor de ander is uitgesproken heeft u meestal niet goed geluisterd en niet goed nagedacht. Het zal iedereen wel eens overkomen zijn dat men iets gezegd heeft waarna men zich de tong wel kon afbijten van spijt.
• Praat niet te lang achter elkaar en geeft de ander ook gelegenheid om te antwoorden. Twee monologen maken geen dialoog. Wanneer u zonder pauzes in te lassen achter elkaar door praat om uw mening duidelijk te maken, bereikt u vaak het tegenovergestelde omdat de ander halverwege uw verhaal al niet meer luistert omdat deze in het hoofd al bezig is met het antwoord op het eerste deel van wat u zei.
• Let op uw houding, een open houding brengt dichterbij een gesloten houding zoals armen over elkaar zal afstand tot gevolg hebben. Als de ander een gesloten houding aanneemt kunt u hier ook uit afleiden dat uw benadering waarschijnlijk te aanvallend is waardoor de ander al niet meer open staat voor uw mening of suggestie. Probeer dan eerst weer de sfeer weer rustig te krijgen en de houding van de ander weer open te maken voor u verder gaat.
• Probeer om de beurt te praten en probeer elkaar niet in de rede te vallen.
• Probeer als antwoord eerst datgene wat te ander zei samen te vatten. Hiermee geeft u aan dat u goed luistert en door het in vragende vorm te doen kunt u polsen of u de ander goed begrepen heeft.
• Spreek af dat het niet met elkaar eens hoeft te zijn, een goede afspraak om het oneens te zijn kan ervoor zorgen dat men elkaar niet hoeft te overtuigen van het eigen gelijk maar dat zonder aanval en verdediging men elkaars mening leert kennen. Accepteer dat de ander verschillend is en dat verschillen elkaar ook goed kunnen aanvullen.
• Probeer extreme woorden zoals altijd of nooit te vermijden, dit zal namelijk altijd tot gevolg hebben dat de ander in verdediging en er een strijd ontstaat over altijd of nooit.
• Blijf bij het onderwerp, het is heel eenvoudig (en soms ook een bewust verdedigings mechanisme) om het gesprek naar een ander onderwerp om te buigen. Als het gesprek een andere kant opgaat, spreek dan af om daar een andere keer over te praten en nu bij het ene onderwerp te blijven.
• Leer accepteren dat de ander anders is en dat u dat niet kunt veranderen. Als u deze verschillen kunt koesteren in plaats van een strijdpunt maken zal dit meer saamhorigheid tot gevolg hebben.

Als partners beiden goede wil hebben maar de communicatie een probleem blijft dan is relatietherapie een goede oplossing. De therapeut kan als derde partij het gesprek in goede banen lijden en aangeven waar de communicatie problemen van beide partners zitten. Door te werken aan goede communicatie kan een relatie weer opbloeien en een veilige stabiele relatie voor het leven worden.

Hoewel de meeste mensen bij het aangaan van een relatie meer op uiterlijke chemie en uitstraling letten is het volgens mij net zo belangrijk om in de eerste fase al af te tasten of je goed kunt communiceren en of de belangstelling en het kennis niveau een beetje op elkaar aansluit. Deze zaken zijn voor een langdurige goede relatie meer belangrijk dan lichamelijke aantrekkingskracht. In een goede relatie is er zowel lichamelijke passie als geestelijke verbondenheid.

Gerelateerde artikelen.

Een webpagina over het verschil tussen mannen en vrouwen.

Een pagina over de gevoelens en emoties van mensen en menselijk gedrag in het algemeen.

(C) 2007 Hein Pragt

In het jaar 2000 heb ik mijn eerste artikel geschreven over dit onderwerp en wanneer ik het nu weer lees voel ik weer iets van de verbitterdheid die ik toen voelde. Dit artikel heb ik indertijd geschreven nadat ik zelf een ervaring als bedrogen liefdespartner achter de rug had. Nu zeven jaar later kan ik zeggen dat ik het redelijk verwerkt heb hoewel de duiveltjes ( Zie het artikel over de emotionele duiveltjes) nog steeds kunnen opspelen, kan ik er redelijk mee omgaan. Maar bij het lezen van sommige verhalen in het boek overspel en liefde van Caroline van den Kommer, gingen mij de haren weer even overeind staan.

Ook lees ik de (talloze) verhalen op onze vraagbaak site die over dit onderwerp gaan en vaak gaat het over hetzelfde. Hoe kan ik er mee omgaan en wat moet ik nu doen. Ik lees vaak de machteloosheid van de bedrogen partner, het gebrek aan zelfvertrouwen om de bedrieger een enorme schop onder de kont te geven en de boosheid om het beschaamde vertrouwen.

Eén op de vier Nederlanders gaat vreemd en ook 30 procent van alle huwelijken strand om deze reden blijkt uit onderzoek. Mensen die door ontrouw bedrogen zijn kunnen hier vaak geestelijke wonden voor het leven aan overhouden. Een eventueel nieuwe partner zal hier terdege rekening mee moeten houden. Een relatie met iemand die ooit bedrogen is door zijn of haar partner zal voor de nieuwe partner meestal inhouden dat hij of zij een zeer groot vertrouwen zal moeten kunnen geven. Meestal zal voor de eenmaal bedrogen partner dit vertouwen ook heel hoog in het vaandel staan en hij of zij ook bewust op zoek gaan naar een partner die vertouwen ook heel hoog in het vaandel heeft staan.

De kans dat iemand die vreemd is gegaan deze grens weer over zal gaan is redelijk groot, ik ken mensen die bijna in elke relatie vreemd gegaan zijn.Voor sommige mensen blijft de spanning van het vreemdgaan lokken, ook al is hun huidige relatie goed. Ik ken echter weinig relaties die het vreemdgaan op de duur overleven, zeker niet wanneer de overspelpleger niet echt berouw heeft en oprecht veel wil inleveren om de partner weer het gevoel van zekerheid en vertrouwen te geven.

Wanneer u bedrogen bent voelt u zich boos, in de steek gelaten en verraden. Uw vertrouwen is geschonden en dat herstelt zich meestal niet spontaan. Probeer objectief te bekijken wat er gebeurd is, probeer uw gedachten en gevoelens niet te analyseren of te begrijpen maar probeer een soort helikopter blik op de gebeurtenissen te nemen dus als een derde persoon naar de situatie te kijken. Laat de gevoelens gedoseerd aan de oppervlakte komen en sta uzelf toe om verdriet en pijn te voelen. Schuif het probleem niet geheel af op de andere partner, maar denk ook eerlijk na wat uw aandeel in alles geweest is. Voor sommigen kan het schrijven van een dagboek en oplossing zijn, voor anderen is sport een goede uitlaatklep. Zoek vooral steun, maar pas op dat u niet andere mensen overvoert met uw problemen en gevoelens. Wanneer u gekwetst bent heeft u de neiging om er dag en nacht mee bezig te zijn, u kunt belangrijke steun verliezen door andere mensen er teveel mee te belasten. Wanneer u het idee heeft dat u er zelf niet meer uitkomt kunt u dit altijd met uw huisarts bespreken die u kan doorverwijzen naar een goede hulpverlener. Probeer niet met uw gedachten in een cirkeltjes te blijven ronddraaien, ik weet uit eigen ervaring dat het gevoel zal slijten maar dit heeft tijd nodig. Ga voor uzelf na waarom het juist nu gebeurde, en probeer de kwestie te relativeren en te bezien in een groter geheel. Neem vooral uw eigen verantwoordelijkheid, het heeft geen zin om te blijven hangen in wraakgevoelens. Probeer te vergeven of te berusten, zolang er nog bitterheid en wrok bestaat maakt u het voor uzelf steeds weer moeilijk. Laat het los en ga verder, als u terugkijkt op de ervaring probeer er dan wat van te leren zodat het niet nog eens kan gebeuren. Maar vooral werk aan uw eigenwaarde, dat u dit overkwam had hier waarschijnlijk veel mee te maken.

Wanneer u samen de relatie wilt redden zal er heel veel gepraat moeten worden, het is verstandig om niet alle details te willen weten, dit voegt niets toe en maakt het verwerken voor u alleen nog maar moeilijker. Alleen wanneer u er beiden echt voor wil werken zal de relatie weer een kans maken. De een zal oprecht berouw moeten hebben en dit ook moeten tonen, heel veel vertrouwen moeten geven en accepteren en begrip tonen dat de ander nog een hele lange tijd achterdochtig zal blijven. De ander zal weer moeten werken aan het vertrouwen en vooral aan het zelfvertrouwen. Wanneer de wil er van beide kanten is kan het gevoel uiteindelijk slijten en er weer een liefdevolle relatie ontstaan. Ook hier kan relatietherapie een goede aanvulling zijn.

(C) 2007 Hein Pragt

Mensen kunnen sterk verschillen als het gaat om de mate van het verlangen naar lichamelijke intimiteit. Binnen een relatie kan dit tot grote spanningen leiden als de één veel meer naar lichamelijkheid verlangt dan de ander. Uit recent onderzoek blijkt dat de gemiddelde Nederlandse man vaker de lichamelijk de liefde wil bedrijven dan de partner. Bijna 45 procent van de Nederlandse mannen wil het vaker en zou meer initiatief van hun partner willen. Dit veroorzaakt niet altijd grote relatieproblemen maar uit deze cijfers kunnen we wel concluderen dat het probleem redelijk vaak voorkomt.

Intimiteit en ook lichamelijke intimiteit is belangrijk in elke relatie, het is iets heel bijzonders wat je samen met je partner deelt en een mannier om te laten merken wat je voor elkaar voelt. Lichamelijke intimiteit is belangrijk voor de emotionele binding tussen twee partners en daarnaast is het ook een manier om te ontspannen en plezier te beleven en worden er ook stofjes aangemaakt die voor een veilig en geborgen gevoel zorgen.

Even voor de duidelijkheid, het is in relaties heel normaal dat het wel eens voorkomt dat de één wil vrijen en de ander niet. Wanneer de relatie goed is hoeft dit niet een groot probleem te zijn en kunt u dit samen oplossen door wat geven en nemen en moet degene met de meeste zin zich wat inhouden en degene met de minste zin af en toe wat zin maken. Zin maken in vrijen is heel goed mogelijk want door te vrijen krijgt u meer zin in vrijen. Wachten tot u wel eens de behoefte heeft is dus niet zo handig. Een goed vergelijk is naar een feestje gaan, soms ziet u er tegen aan om te gaan maar wanneer u er eenmaal bent wilt u niet meer weg.

Helaas weet ik uit eigen ervaring dat wanneer de partner zelden of nooit zin heeft, dit de relatie erg onder druk kan zetten. Wanneer deze situatie jaren duurt en zelfs enkele jaren relatietherapie geen effect heeft, zal vaak eerst het gevoel van liefde langzaam afnemen tot het bijna ongemerkt verdwenen is. Dan kan het huwelijk nog een tijdje stand houden op verantwoordelijkheidsgevoel, zeker naar de kinderen, maar langzaam zal ook dit gevoel afnemen. Wanneer er dan iemand buiten de relatie het gemis aan liefde en intimiteit wel te bieden heeft, zal het huwelijk dit niet overleven. Uit cijfers blijkt ook dat c.a. 30 procent van alle relaties hier op stukloopt, dit gaat dus om zeer veel mensen.

Gevoelens en emoties

Er kan een situatie ontstaan waarbij één partner steeds initiatief neemt en de ander met grote regelmaat "nee" zegt. Het gevolg kan zijn dat de initiatiefnemer zich afgewezen, boos, knorrig, verdrietig of niet meer aantrekkelijk voelt. Hierdoor gaat deze partner zich steeds afstandelijker gedragen waardoor er voor de ander nog minder reden tot intimiteit is. Ook kan de initiatiefnemer achterdochtig worden, want misschien is de ander wel verliefd op iemand anders of is er een buitenechtelijke relatie. Aangezien dit soms een reden voor geen zin problemen is deze achterdocht soms niet geheel onterecht.

De neezegger kan zich schuldig, onbegrepen en ook boos voelen of zich verplicht voelen om zich naar de wensen van de andere partner te gaan schikken. Dit om de ander niet teleur te stellen, ruzie te voorkomen of mogelijk vreemdgaan te voorkomen. Dit maakt echter het gevoel van zin hebben alleen maar minder. Deze situatie kan zeer slecht uitpakken voor het gevoel van eigenwaarde voor zowel de initiatiefnemer als de neezegger. Het gevolg kan zijn dat er op de duur beide partners helemaal geen initiatief meer nemen om teleurstelling te voorkomen. Ook voor de neezegger zal uiteindelijk elke vorm van intimiteit afnemen om zin naar meer te voorkomen.

Partners kunnen in een vicieuze cirkel terechtkomen waardoor er een patstelling ontstaat. Deze patstelling kan zeer moeilijk te doorbreken zijn. Wanneer partners er zelf niet meer uitkomen kan therapie een oplossing bieden. Beter is het om te voorkomen dat deze patstelling ontstaat. Daarvoor is het heel belangrijk om er in een vroeg stadium liefdevol over dit probleem te praten en hierbij gevoelens van boosheid en schuld een beetje te onderdrukken.

Soms kan het voorkomen dat de partner die zich afgewezen en onaantrekkelijk gaat voelen zich extra op het werk, sport of aandacht van anderen gaat storten. Dit om het gevoel van waardering en eigenwaarde weer iets op te vijzelen en om negatieve gevoelens te onderdrukken. Soms gaan zowel de initiatiefnemer als de neezegger buiten de relatie flirten, dit kan veiliger zijn dan in de eigen relatie omdat er niets iets aan vast hoeft te zitten en het bij positieve reactie de gevoelens van eigenwaarde wat verhogen kan doordat men het gevoel heeft dat men nog in de markt ligt. Vaak gebeurd dit niet uit een behoefte tot vreemdgaan maar is de grens naar het gemis werkelijk zoeken buiten de relatie wel een grote valkuil.

Zelf merkte ik dat ik zeer boos en teleurgesteld kon worden wanneer anderen op een feestje of verjaardagpartijtje openlijk toespelingen zaten te maken over een goed intiem leven of wanneer ik in een andere kamer mensen de liefde hoorde bedrijven terwijl ik zelf teleurgesteld in bed lag. Ook het gevoel van onvermogen om iets aan de situatie te verbeteren kan voor een man een reden voor een groot rotgevoel zijn. Op de duur kan zelfs het zien van een vrijpartij in een film al een rotgevoel veroorzaken. Wanneer deze gevoelens om de sfeer te bewaren maar telkens onderdrukt worden kan op de duur elke vorm van gevoel verdwijnen.

Mogelijke oorzaken voor geen zin

• Iemands behoefte aan lichamelijke intimiteit kan van jongs af aan laag zijn en soms kan het zelfs totaal afwezig zijn. Iemand die aseksueel is kan wel heel erg verliefd worden of van iemand houden. Het enige verschil is dat deze persoon dit alleen op niet lichamelijke wijze kan uiten;
• Lichamelijk verlangen kan ook eerst aanwezig zijn en dan verdwijnen door ziekte, depressie, stress of bijwerking van medicijnen. Helaas onderdrukken ook de meeste antidepressiva ook het verlangen naar lichamelijke intimiteit;
• Ook kan het verlangen verdwijnen door slechte ervaringen met lichamelijke intimiteit of het rechtstreekse gevolg zijn van andere relatieproblemen;
• Het verlangen kan verdwijnen als intimiteit in een relatie saai en/of voorspelbaar wordt;
• Mannen die ooit problemen hebben gehad met het krijgen van een erectie kunnen om die reden ook lichamelijke intimiteit gaan vermijden;
• Ook kunnen er lichamelijke problemen zijn, het is belangrijk om hiermee wel naar de huisarts te gaan, vaak is hier wel een goede oplossing voor mogelijk. U hoeft zich zeker niet te schamen, uw huisarts komt dit soort problemen vaker tegen;
• Soms komen andere relatieproblemen boven water door problemen met lichamelijke intimiteit. Conflicten over bijvoorbeeld de taakverdeling en huishouden worden door vrouwen soms onbewust via het afwijzen van intimiteit uitgevochten;
• Soms ziet men na de geboorten van een kind de partner niet meer als aantrekkelijke man of vrouw maar als moeder of vader waardoor het verlangen afneemt;
• Ook het zien van de geboorte kan de associatie die de man heeft bij de vrouwelijke geslachtsdelen zeer negatief beïnvloeden als zijnde het geboortekanaal;
• De drukte van een gezin met een of meerdere (drukke) kinderen of veel stress op het werk kan de zin ook erg negatief beïnvloeden;
• Helaas is ook een buitenechtelijke relatie of verliefdheid een oorzaak van geen zin meer in de eigen partner.

Verschillen tussen mannen en vrouwen

Is het voor een man meestal zo dat de zin in lichamelijke intimiteit bijna altijd aanwezig is en hij bijna onmiddellijk in de startblokken staat, de meeste vrouwen hebben een iets langere opwarmtijd. De meeste vrouwen hebben behoefte aan niet lichamelijk getinte intimiteit voordat ze overgaan tot lichamelijke intimiteit. Dit is natuurlijk niet altijd zo, soms heeft een vrouw ook zin in een vluggertje. In tegenstelling tot de meeste mannen is het voor de meeste vrouwen zo dat zoenen en knuffelen niet altijd op meer hoeft uit te draaien. Soms vermijden vrouwen om deze reden alle intimiteit, wat niet nodig is wanneer de andere partner dit begrijpt, maar dit begrip moet wederzijds zijn. Mannen bereiken intimiteit vooral via lichamelijkheid, terwijl de meeste vrouwen meer niet lichamelijke intimiteit zoeken. Soms missen zowel de man als de vrouw de intimiteit maar leidt de weg die ze bewandelen niet naar hetzelfde doel.

Wat kunt u zelf doen

Net als bij de meeste problemen is hier ook de oplossing om met elkaar te praten. Probeer dit niet in de verwijtende sfeer te doen of met veel zuchten van teleurstelling en andere lichaamstaal. Ik weet dat dit moeilijk kan zijn omdat beide partners soms vol emoties zitten bij dit onderwerp. Het beste kunt u dit bespreken op een rustig tijdstip, heeft de ander geen zin om te praten, plan dan een tijd voor een gesprek. Wanneer u of de ander er moeilijk over kan praten probeer dan naar elkaar te schrijven. Dit heeft als bijkomend voordeel dat u beter nadenkt over hoe u dingen formuleert. Probeer de ander duidelijk te maken hoe u tegen lichamelijkheid en intimiteit aankijkt en maak duidelijk waarom u wel of niet graag wilt vrijen. Geef vooral aan wat u fijn en minder fijn vindt en waar u zin van krijgt en waarop u afknapt. Maar probeer vooral de sfeer liefdevol en positief te houden en verwijten te vermijden.

Probeer samen ook te werken aan niet lichamelijke intimiteit. Heel belangrijk is dat beide partners de bedoeling hebben om weer iets van te maken, wanneer de een maar meedoet om de ander niet teleur te stellen zal er geen echte oplossing komen. De initiatiefnemer heeft als valkuil dat deze te snel weer over wil gaan in lichamelijke intimiteit, de valkuil voor de neezegger is dat deze denk dat de ander toch maar alles doet om weer aan zijn of haar trekken te komen. Probeer deze negatieve benadering te voorkomen omdat dit uw eigen beeld van intimiteit niet ten goede komt.

Wanneer u geen zin heeft probeer dan eens te achterhalen waarom dit zo is. Probeer het de ander uit te leggen en krop het niet op. Probeer een discussie in plaats van een vrijpartij te voorkomen, maar probeer een constructieve oplossing te vinden. Vraag uzelf ook af of u misschien lichamelijk contact vermijdt omdat u op een ander vlak een conflict met uw partner uitvecht.

Maak regelmatig zin, door te vrijen krijgt u weer meer zin in vrijen.

Wanneer er sprake is van sleur, probeer dit dan te doorbreken door eens op een ander tijdstip, op een andere plaats of op een andere manier te vrijen.

Spreek samen af om iets eerder naar bed te gaan of elkaar juist iets meer rust te gunnen.

U kunt ook uzelf bevredigen, dit is goed omdat dit de spanning een beetje wegneemt en de kans dat u buiten de deur gaat shoppen doet afnemen. Probeer dit niet (demonstratief) in bijzijn van uw partner te doen omdat hierdoor het schuldgevoel en conflicten alleen maar erger zal worden. Neem even de tijd voor uzelf op een rustige plek.

Wanneer partners er zelf niet meer uitkomen kan relatietherapie een oplossing bieden. Neem hiervoor contact op met uw huisarts, u hoeft zich zeker niet te schamen, uw huisarts komt dit soort problemen vaker tegen.

De auteur is geen deskundige of psycholoog, het artikel is geschreven vanuit de eigen ervaringen, enkele jaren therapie en veel lezen over het onderwerp.

Het grappige van dit boek is dat het is uitgevoerd als keerdruk, dus twee boeken in een omslag. De ene helft gaat over de liefde en het spel van de liefde, wanneer u het boek omdraait krijgt u alles te lezen over overspel en de liefde. Deze tegenstelling ziet u ook terug in de inhoud van beide boeken. Het eerste deel gaat over trouw binnen de relatie het tweede deel over ontrouw. Het boek leest heel prettig, alleen is de indeling van de interviews en de email stijl van ervaringen af en toe wat onoverzichtelijk. In de interviews vertellen mensen openhartig over hun keuzes, dilemma’s en ontrouw. Het deel over trouw bevat veel waardevolle tips hoe u uw relatie gezond kunt houden en de mogelijke dilemma’s. Het deel over overspel bevat ook interessante informatie zeker wanneer het om de ervaringen van daders en slachtoffers gaat. Tevens gaat het boek in opnieuw vertrouwen na een affaire en de eventueel onvermijdelijke keuze tussen een van de beide partners.

Vrijwel iedereen voelt zich wel eens alleen in een relatie. Ruzie en wrijving komen in alle partnerrelaties voor. Vaak komen mensen daar samen weer uit, maar niet altijd. Wanneer ergernis en ruziemaken een patroon gaan vormen - iets waarvoor beide partners even verantwoordelijk zijn - spreek je van relatieproblemen. En als je eenmaal in zo'n patroon zit, versterken je partner en jij alleen maar meer de negatieve eigenschappen en gedragingen van elkaar. In dit boek wordt helder beschreven hoe dit patroon van negatieve wederzijdse beïnvloeding kan ontstaan en hoe je het kunt doorbreken. Aan de hand van praktische oefeningen en tips kunnen partners zelf aan de slag gaan om samen het tij te keren. Omgaan met relatieproblemen beschrijft op een toegankelijke manier de mogelijkheden en vaardigheden om inzicht in je eigen relatie te krijgen en om aan een goede relatie te werken. De talrijke voorbeelden van gesprekken en therapiesessies uit de praktijk maken het boek prettig leesbaar. Dit boek is een waardevolle handleiding voor iedereen die zijn relatie wil verbeteren. Het is geschreven voor zowel partners die eigenlijk niet meer weten wat ze nog samen doen als voor mensen die zeker samen willen blijven, maar niet weten hoe ze van die vervelende ruzies af moeten komen.

Hoe komt het dat liefdesrelaties soms vastlopen? Is uit elkaar gaan het enige dat er dan opzit? Hoe kun je een relatie leefbaar houden én inhoud geven? Wat is liefde eigenlijk? Met deze en dergelijke vragen als uitgangspunt schreef Riekje Boswijk-Hummel dit boek. Eerst schetst zij welke krachten er tussen partners werkzaam zijn, waar die vandaan komen en hoe ze in elkaar kunnen haken, waardoor een relatie kan vastroesten in rollen en patronen. Vervolgens toont zij aan dat de enige wezenlijke verandering in zo'n situatie de persoonlijke verandering van beide partners is. Wat er binnen een relatie tijdens dergelijke persoonlijke veranderingsprocessen kan gebeuren beschrijft zij in het laatste onderdeel van het boek: een prachtige weergave van de groei naar zelfstandigheid en volwassenheid. Liefde ontwikkelen blijkt een diepgaand en vérstrekkend transformatieproces te zijn. Riekje Boswijk-Hummel put bij het schrijven geheel uit persoonlijke ervaringen en weet de essentie daarvan op een heel eigen, emotioneel doorvoelde en verhelderende wijze in haar boeken te verwerken.

In het verleden werden relaties voor het leven aangegaan, die koste wat kost moesten blijven bestaan. Vaak kenden de partners elkaar niet eens of nauwelijks, voordat zij gingen trouwen. Tegenwoordig zien we het andere uiterste: veel mensen verbreken liever hun relatie dan dat ze enkele belangrijke compromissen moeten sluiten om de relatie in stand te houden. De vreugde en de problematiek van relaties blijven ieder mens, waaronder ook de vele psychologen en relatietherapeuten, boeien. Wie echter inzicht verwerft rond de zeven spirituele wetten van relaties kan zich heel wat leed besparen. Deze zeven wetten zijn: betrokkenheid, gezamelijkheid, groei, communicatie, spiegeling, verantwoordelijkheid en vergeving. Ferrini legt helder en overtuigend uit hoe deze wetten van invloed zijn op onze relaties. De drie delen van het boek gaan respectievelijk over alleen zijn, het hebben van een relatie en ten slotte het veranderen of (liefdevol) afsluiten van een bestaande relatie. Mensen die bereid zijn de volle verantwoording voor hun helingproces te dragen en vergevingsgezind zijn, zullen zich aangesproken voelen door Ferrini´s benadering van de relatieproblematiek. Zij leren dan onder meer in te zien hoe partners kunnen communiceren zonder daarbij bevooroordeeld te zijn of elkaar verwijten te maken, en hoe zij elkaar de ruimte kunnen geven om te blijven groeien.