Knipselkrant

Het verhaal van Hasj en Wietje.

Er leefde eens arme houthakker, die heette Parihuana en hij had een hele bazige vrouw, die Marihuana heette. Ze hadden twee kinderen en die waren Hasj en Wietje gedoped . Wietje speelde met haar barbituraatje en Hasj speelde met Snuffie zijn hondje en kat Morfientje. Marihuana zei: We moeten iets doen. Parihuana snoof eens diep, maar wist niets te zeggen. Ze hadden namelijk niet meer te eten. Marihuana bedacht een boos plan. Ze zouden met zn vieren een tripje gaan maken in het bos en daar zouden ze Hasj en Wietje achterlaten. Maar de slimme Hasj had alles gehoord en stak een mesje in zijn broekzak.

De volgende dag gingen ze een tripje maken in het bos waar de wind door de bomen blowde die zo high waren. s'Middags deden Hasj en Wietje een dutje en hun ouders gingen er stilletjes vandoor. Maar Hasj had met zijn mesje lijntjes getrokken in de sneeuw, dus ze konden makkelijk de weg naar het dorp vinden. Ze durfden echter niet naar huis, dus gingen ze naar Omium en Opium. Deze zaten vredig op hun canabee naar de LSD-speler te luisteren, waaruit juist de hit klonk:

Altijd rookt Kortjakje wiet
midden in de week maar zondags niet
Zondags rookt zij heroïne
met een snuifje cocaïne
Altijd rookt Kortjakje wiet
midden in de week maar Zondags niet

Toen Opium en Omium de kinderen zagen, begroetten ze hen uitbundig: High!, riepen Opium en Omium en High! riepen Hasj en Wietje, laten we gaan Chinezen. Goed zei Omium, ik coke wel. De volgende dag werden Hasj en Wietje weer naar huis gebracht. Parihuana was blij, maar Marihuana niet. Toen ze weer een tripje gingen maken in het bos, lette Marihuana goed op Hasj, zodat hij geen kans zag lijntje te trekken. Toen ze weer alleen achter beleven, waren ze echt verdwaald. Maar toen zagen ze een vogeltje, dat floot: Wiedewiedewiet. Ze volgden het en kwamen bij een huisje, dat helemaal van coke gemaakt was. Zoveel coke hadden ze nog nooit bij elkaar gezien. Ze begonnen meteen te snuiven, maar terwijl ze zo heerlijk snoven, werden ze bespeed door de boze H-XTC, die in het huisje woonde. ze hoorden een kraakstem: Sniffel, snaffel, snuifje, wie snuift daar aan mijn huisje? Het is de wind, de wind, het highe kind, riepen Hasj en Wietje in koor. Dit herhaalde zich een paar keer.

Maar toen kreeg de H-XTC argwaan en ze kwam en zei met een lief stemmetje: Kom maar mee naar binnen, daar heb ik lekkere spacecake voor jullie. Maar eigenlijk had de boze H-XTC maar al te veel zin in die Hasj en Wietje. Na een tijdje zaten Hasj en Wietje helemaal stoned en uitgeteld bij de H-XTC aan tafel. Nu wilde de H-XTC Wietje gaan drogen in haar drooghok en Hasj samenpersen in haar persijzer om hem vervolgens in blokjes te snijden. Nu konden ze niet meer ontkomen. HENNEP! riep Hasj. HENNEP riep ook Wietje. Ze waren bang om opgerookt te worden. Wietje moest gaan kijken of de kolen in het drooghok al heet genoeg waren. Ze zei tegen de H-XTC dat ze het niet goed kon zien. De H-XTC ging nu zelf kijken en Wietje duwde de H-XTC in het drooghok en deed de deur dicht. De H-XTC begon te schreeuwen: HENNEP, HENNEP! Al gauw bleef er niet veel meer over dan een sissend groen hoopje blubber. Wietje haalde Hasj en ze waren blij. Ze doorzochten het huisje en namen zoveel mogelijk drugs mee als ze konden houden. Hun zakken puilden uit van de herone, morfine, methadon, hasj, wiet, coke en vooral XTC. Ze staken het huisje achter zich in brand. Crack zei het huisje. Ze gingen met speed naar huis. Het wiedewiedewiet vogeltje wees hen de weg. Onderweg kwamen ze Rookkapje en Sneeuwwietje nog tegen. Toen ze thuis kwamen, was Parihuana heel blij. Marihuana was dood en ze leefden nog high en gelukkig.

(Als je ooit in een bos komt waar het erg naar verbrande coke en XTC ruikt, dan weet je waar het vandaan komt)

Probeer dit eens te lezen.

Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we neit ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.

Knap dat onze hersenen dit kunnen!

De huisvrouw.

Op een middag kwam een man thuis van zijn werk en vond een totale chaos in zijn huis. Zijn drie kinderen waren buiten, nog steeds in pyjama's, spelend met modder en lege dozen, en overal slingerden lege verpakkingen rond. De deur van de auto van zijn vrouw was open, net zoals de voordeur van het huis.

Toen hij naar binnen ging vond hij een nog grotere rotzooi. Een lamp was omgevallen, en het kleed lag opgeduwd tegen de muur. In de woonkamer stond de televisie hard aan met daarop het tekenfilmkanaal. Verder slingerden overal speelgoed en verschillende kledingstukken rond. In de keuken, stonden op het aanrecht en gootsteen overal borden, resten van het ontbijt lagen op het aanrechtblad, er lag hondevoer op de grond, een kapot glas lag onder de tafel, een klein hoopje zand lag bij de achterdeur. Hij ging snel naar boven, over speelgoed en nog meer kledingstukken heenstappend, op zoek naar zijn vrouw.

Hij was bezorgd dat ze ziek zou zijn of dat er iets ernstigs gebeurd was. Hij vond haar liggend in de slaapkamer, nog opgekruld in bed in haar pyjama terwijl ze een boek las. Ze keek naar hem op, glimlachte, en vroeg hoe zijn dag was.

Hij keek haar verwilderd aan en vroeg: "Wat is hier vandaag gebeurd?"

Ze glimlachte opnieuw en antwoordde: "Weet je hoe je iedere dag als je van je werk thuiskomt aan me vraagt wat ik die dag gedaan heb?"

"Ja", was zijn ongelovige antwoord. Ze antwoordde: "Nou, vandaag heb ik het niet gedaan."

Spirituele humor.

Een Reiki Master gaat op vakantie naar Amerika en besteld op zijn hotelkamer een pizza. De pizza-bezorger belt aan en raakt met hem aan de praat en in gebrekkig Engels verteld hij dat hij aan Reiki doet en tot zijn verbazing blijkt de Pizzabezorger een beoefenaar van Zen te zijn.

Hij betaald de pizza met een $20 biljet waarna de pizza-bezorger het biljet wegstopt en wil weglopen. Dus roept de Reiki-Master in zijn beste Engels: "Don't I get change?" waarop de pizza-bezorger terug roept: "Change must come from within."

Vrienden van leefbaar madurodam

Vrienden van leefbaar madurodam
Postbus 123
1234 AA Schevening

Onderhoud Madurodam

Geachte heer/mevrouw,

Afgelopen dinsdag heb ik samen met mijn twee dolenthousiaste kinderen uw toeristische attractie bezocht.En het moet gezegd worden :het was een feest!Veel dank daarvoor.Het deed mij vooral deugd dat de extra’s in uw park(het laten bewegen van een aantal details)nog steeds een dubbeltje kosten.Van dat sympathieke prijsje werk ik zeer weemoedig.Toch wil ik u vragen of u tijdens de winterse opknapbeurt een paar puntjes op de i zou willen zetten en het geheel een beetje zou willen aanpassen aan deze tijd,Het gaat mij vooral om de volgende zaken:

1** De spoorwegen lopen nu perfect.De treinen rijden volgens een strak schema van station naar station en ik heb geen enkel treinstel kunnen betrappen op een hapering.De treinen zijn echter geschilderd in de kleuren na de NS en daar maak ik bezwaar tegen.Of u moet de treinen in een andere kleur schilderen of u moet ze veel ontregelen! Matiger laten stilstaan en met enorme vertragingen de stations binnen laten lopen. Misschien is er een dubbeltjesautomaat, die een vloekend perron in werking in werking zet, een aardige suggestie. Een floppy om het computerprogramma van de treinenloop te ontregelen kunt u aan vragen bij de NS (WWW.NS.NL)

2** Het voetbalstation is te braaf.Geen reclameborden,en keurig Wilhelmus en na het volkslied klinkt een beschaaft,ingetogen gejuich.Fout.Graag zou ik rond het station een dozijn ME bussen willen zien.De binnenkant moet ontploffen van reclame en een aantal skyboxen is tegenwoordig echt niet meer weg te denken.Ook hier lijkt een dubbeltjesautomaat mij op zijn plaats.Mijn voorstel is dat er na betaling rook opstijgt uit het vak van de harde kern en dat je een beetje eigentijdse spreekkoren te horen krijgt.Het “kutkankerjoden” en “stop die vlag maar in je reet”kunt u wekelijks in welk stadion dan ook opnemen.

3** De snelweg kabbelt mij te veel.Ik zag allemaal braaf rijdende autootjes en de linkerbaan ging heel ouderwets iets te harder dan de rechter.Mijn voorstel is :Maak er gewoon een chronische file van.Misschien is er een systeem te bedenken dat u hem schoksgewijs laat bewegen.Een paar centimeter per minuut.Mocht u toch voor rijdende auto’s kiezen doe er dan een paar bumperklevende, met groot licht knipperende BMW”S tussen en laat die op de gevaarlijke wijze rechts inhalen,desnoods via de vluchtstrook. In plaats van een BMW mag ook een Mercedes uit de diana-klassa.Als u de bestuurde van die auto ook nog een telefoon in zijn hand kan geven is het beeld compleet.

4** Het binnenhof zou ik ook anders doen.Ik zou op een bandje een zacht tevreden gesnurk van ongeveer 150 leden laten horen en misschien is het leuk dat je na het ingooien van een duppie de tekst “even dimmen”hoort, waarna de hele tweede kamer wakker schrikt. Misschien kunt u dit project laten sponsoren door de afdeling slaappillen van MSD.

5** De boerderijen die u toont zijn me te klassiek.Leuk om zo’n historische stolpboerdrij te laten zien, maar een cleane varkensfokkerij of kuikenmesterij lijkt me meer op z’n plaats. Is het leukdat je na het ingooien van het dubbeltje een hart verscheurend gekerm van een kleine 4000 zeugen en biggen hoort en dat het langzaam overgaat in het paniekpiepen van een half miljoen donskuikentjes? Of schriks dat de kinderen teveel af?

6** Het Nationale Monument op de Dam zou ik uitrusten met wat drugsdealers die, wederom na een dubbeltjes, “hasj” , :coke” “xtc” fluisteren.

7** Schiphol zou ik niks aan doen. Zag inderdaad geen vliegtuig de lucht in gaan en dat lijkt me het meest juiste toekomstbeeld.

Volgend jaar in de herfstvakantie komen wij zeker weer en ik hoop dat u dan een aantal suggesties van mij hebt overgenomen. Verder niets dan lof en nogmaals, mede namens mijn kinderen;heel hartelijk bedankt voor een heerlijke dag.

Met vriendelijke groet,

Youp van ‘t Hek

Oprichter leefbaar madurodam

De wolf en de zeve geitjes.

Der ware zeve geitjes en op een dag most de oude geit naar het kafee om d'r goud te verpatsen en toen zee ze tegen de geitjes: "Jongens, mama mot even weg; geen rottigheid uithalen en as de wolf soms komp, seg dan as dat 'ie kapot ken valle. Nie ope doen anders ben je de segaar. Net doen as of je neus bloeit".
"Hartstike krent", zeje de geitjes.
"Voor z'n ruige", zee de ouwe, de mazzel".

Toen de ouwe geit weg was, ginge de geitjes spelletjes doen en alles was kits, totdat er op de deur wier geramd. "Ah, daar hebbie het gedonder", zeje de geitjes. "Wat motje", vroeg d'r een. "Maak de deur is ope, knapie", zee de wolf, die buiten sting en de boel wilde vernaggelen. "Je zuster", zeje de geitjes, die hoorden dat ie de wolf was. "We kijke wel link uit, hufter. Lazer op".

Affijn, de wolf drukte z'n porum, want ie voelde wel, dat die geite in de smieze hadde, dat het een vuil bakkie was. Effe later kwam ie terug en zee met een frouwestem, dat ze de deur ope moste doen, want de tent zat nog steeds op slot. De geitjes dachte, dat alles jofel was, maar eentje waster zo link om de wolf te vrage se poot te late zien. De wolf snapte wel dattie fout liep astie s'n poot liet zien en drukte z'n snor maar weer.

Nou most ie wat anders versinnen en hij douwde s'n poot in het meel om te late schijne oftie wit was. Toen de geitjes weer vroege om se poot te late sien, dachte ze dat alles jofel was en zeje: "Goeie soep, jongens, ope de tent". De wolf kwam binnen en zee: "Nou heb ik hullie an je staart". De geitjes schrokken zich het apelazerus. De wolf sloeg ze lens en vrat ze op. Alleen het zevende geitje was zo link om in de klok te duike en bleef daar sitte tot de wolf weer pleite ging.

Affijn, 's aves kwam de ouwe geit zwaar in de lorum thuis en het kleine geitje vertelde dat die rotwolf de andere zes geitjes in se melis het gedouwt. "Zo'n stuk schorum", zee de ouwe geit, die meteen swaar de schurft in had. "Die rotgeintjes zal ik 'm effe aflere". De ouwe nam een eind hout en ging met het geitje naar het hol van de wolf, die met z'n volle pens voor pampus in een hoek lag te snurken. "Heb je me kindere opgevrete, loeder?", schreeuwde de ouwe. De wolf, wier wakker en schrok z'n eige rot. "Ben jij belazerd", zee die gauw, "Ik heb geen poot buiten de deur geset". "Hij liegt dat ie barst", riep et geitje, "Ik heb et sellef gesien".

De ouwe geit sprong naar de wolf toe en sloeg em met een dreun se harses in. De wolf lag meteen kassie zes en was in 'n mum van tijd de pijp uit. De ouwe nam een nijf en snee de pens van de wolf ope. De zes geitjes spronge d'r uit en songe: "Daar benne we weer". "Jullie kenne van geluk spreke", zee de ouwe, "was je bijna de pineut geweest. Altijd bloedlink met die jonge beeste".

Affijn om kort te wese, se douwde de bast van de wolf vol met keie en laserde hem in een put. En de geitjes leefde nog lang en gelukkig.

Vraag aan de Helpdesk: Hoe kan ik LIEFDE installeren

Aan de fabrikanten van rookwaren.

Een product verkopen dat niet doet wat het belooft, is een schandelijke zaak. Sinds 1988 vermeldt u op uw rookwaren dat roken de gezondheid ernstige schade toebrengt. Uw belofte liegt er niet om; aantasting van de gezondheid, ziekte, longkanker, en tot slot de dood worden de gebruiker in het vooruitzicht gesteld.Voor mij was deze pakkende tekst een stimulans om terstond met roken te beginnen. U vraagt zich wellicht af waarom. Welnu, sinds jaar en dag voel ik mij ongelukkig en eenzaam. Ik zal er niet over uitwij den. Laten we het er maar op houden dat ik klaar ben met het leven. Actieve levensbeeindiging is voor mij echter nooit een optie geweest. Voor de trein springen geeft zo'n rommel en mijn huisarts weigert mij te helpen met een drankje of pilletje.

De belofte op uw rookwaren maakte voor mij echter de weg vrij om op passieve, maar wetenschappelijk, verantwoorde wijze een einde te maken aan mijn leven. Levensmoe als ik was, ontwikkelde ik mij vliegensvlug tot een stevige roker. Lekker vond ik het niet, maar binnen een maand zat ik toch maar mooi op vier pakjes per dag.

Om er zeker van te zijn dat ik alle beschikbare teer en nicotine ook daadwerkelijk binnenkreeg, rookte ik alle merken die mij voorhanden kwamen: Lucky Strike, Marlboro, Chesterfield, Drum, Samson, Van Nelle, Philip Morris, Camel, Stuyvesant, Barclay, Pall Mall, Caballero en Gauloise. Bij elke sigaret of shagje dat ik opstak, hield ik nauwlettend in de gaten of ik wel maximaal inhaleerde. Nu, twaalf jaar later, rook ik meer dan ooit tevoren, maar uw product heeft nog steeds niet gedaan wat het belooft. Nog geen rokershoestje kan er van af. Het is een schande. Zo'n sigaret dient meteen te doen wat u belooft. Wanneer ik een wasmiddel koop dat beweert witter dan wit te wassen, dan wil ik meteen resultaat. En niet pas na dertig jaar.

Voor mij is de maat nu vol. U heeft mij misleid. Daarom heb ik de inmiddels bekende letselschadeadvocaat J. Sap in de arm genomen. Hij heeft mijn emotioneel lijden vertaald in een kostenplaatje en gaat nu gehakt van u maken. Desnoods gaan we door tot aan de Hoge Raad. Denk niet dat de tijd in uw voordeel werkt, zoals bij al die andere rechtszaken van mazzelaars die wel met een been in het graf staan. Ik ben pas zesendertig en nog steeds zo gezond als een vis.

Financiele genoegdoening eis ik, voor al die jaren dat ik door uw schuld nog steeds nodeloos in leven ben. Weet u wel wat een jaar levensonderhoud kost in Nederland? Alle uitgaven die ik hiervoor de afgelopen twaalf jaar heb moeten doen, ga ik op u verhalen. Bovendien eis ik dat u ook de financiele verantwoordelijkheid voor de rest van mijn lijdende leven op zich neemt. En tot slot wil ik smartengeld. Heel veel smartengeld voor het jarenlang moeten gebruiken van een product dat ik ronduit smerig vind.

Wetenschappers ontdekken nieuw chemisch element.

Onlangs werd een nieuw element ontdekt dat zwaarder is dan alle tot nu toe bekende elementen. Het element, dat voorlopig Bureaucratium genoemd wordt, bezit geen protonen of elektronen en heeft dus atoomgetal nul. Het bestaat uit 66n neutron, 125 assistent-neutronen, 175 vice-neutronen en elf viceassistent-neutronen, hetgeen de atoommassa van 312 oplevert.

Omdat het geen elektronen bezit, is Bureaucratium inert; het reageert nergens mee. Toch is het chemisch aan te tonen, omdat elke andere reactie in zijn omgeving stagneert. Volgens de ontdekkers is een minuscule hoeveelheid Bureaucratium voldoende om een reactie, die normaal gesproken in een seconde verloopt, vier dagen te laten duren. De levensduur van Bureaucratium is ongeveer drie jaar. In die tijd vervalt het niet maar ondergaat het een reorganisatie waarbij assistent-neutronen, viceneutronen en assistent-vice-neutronen van plaats wisselen. Het is bewezen dat de atoommassa na elke reorganisatie toeneemt.

Onderzoelk heeft aangetoond dat Bureaucratium van nature in de atmosfeer aanwezig is. Het heeft de neiging zich op te hopen op bepaalde plaatsen, zoals bijvoorbeeld bij overheidsinstellingen grote bedrijven en universiteiten en het komt bij voorkeur voor in de nieuwste, de best aangeschreven staande en best onderhouden gebouwen. Wetenschappers wijzen erop dat Bureaucratium zelfs in zeer geringe concentraties giftig is en dat het zonder enige moeite elke productieve reactie kan verhinderen als men toelaat dat het zich ophoopt. Er worden pogingen ondernomen om te bepalen hoe de aanwezigheid van Bureaucratium beheerst kan worden om onherstelbare schade te voorkomen. Resultaten tot op heden zijn niet erg hoopgevend.

(World Watch Journal, november 2000)

(from Nancy Hamilton-Hoffman) - My First Time

De Nederlandse taal

Hoe een snelheidsbekeuring te ontlopen!

Een man rijdt 160 op de snelweg en wordt aangehouden door een agent. De agent zegt: "Meneer, ik hou u aan wegens te hard rijden. Mag ik van u uw rijbewijs zien?" De man zegt: "Ik heb geen rijbewijs agent." Zegt de agent: "Geen rijbewijs? Heeft u dan wel papieren van deze auto?" Zegt de man: "Nee, die heb ik niet want deze auto is niet van mij. Ik heb hem gestolen, maar ik geloof dat ik wel wat zag toen ik mijn pistool in het handschoenenkastje legde." De agent, verbijsterd: "U bent bewapend met een pistool in een gestolen auto?" Zegt de man: "Ja, die had ik nodig om die vrouw dood te schieten van wie ik deze auto heb gestolen. Haar lichaam ligt in de kofferbak." Het wordt de agent nu te veel en hij roept assistentie in. Binnen de kortste keren is de automobilist omsingeld door een horde gewapende agenten en de hoofdagent loopt naar hem toe. De hoofdagent vraagt naar zijn rijbewijs en de man haalt zijn rijbewijs uit zijn binnenzak. Dan vraagt de hoofdagent naar de autopapieren en de man laat ze ook zien en die zijn ook in orde. Dan vraagt de hoofdagent of hij in het handschoenenkastje mag kijken en ziet dat daar geen pistool in ligt. Tenslotte vraagt hij of hij in de kofferbak mag kijken en ziet een lege kofferbak. Dan zegt hij tegen de man: "Ik heb van deze agent gehoord dat u gewapend met een pistool, zonder rijbewijs met een lijk in de kofferbak in een gestolen auto reed. Hoe kan dat?" Zegt de man: "Ik durf te wedden dat die fantast u ook nog vertelde dat ik te hard reed."

Het verschil tussen een mannen en vrouwen bij het pinnen!

Hij:

Zij:

Brandpreventie

Ondanks de goede brandpreventie in het bedrijf, volgen hier nog enkele regels ter voorkoming van brand:
01: Arbeiders met brandend maagzuur mogen dit gebouw niet betreden.
02: Het is verboden, een gloeiende hekel aan iemand te hebben.
03: Het is verboden, tijdens vergaderingen of festiviteiten op hete kolen te zitten.
04: Het is verboden zich het vuur uit de sloffen te lopen.
05: Het is verboden, om elkaar op te stoken.
06: Heethoofden dienen regelmatig afgekoeld te worden.
07: Nieuws mag niet als een lopend vuurtje door het bedrijf gaan.
08: Het is verboden aanstekelijk te lachen.
09: Het is verboden een brandende dorst te krijgen.
10: Het is wel toegestaan vragen te stellen, maar niet om ze af te vuren.
11: Het is verboden een vuurrood hoofd te krijgen.
12: Men mag wel enthousiast, maar niet laaiend enthousiast aan de werkzaamheden deelnemen.
13: Het is uitdrukkelijk verboden brandewijn te drinken.
14: Het is verboden "flikker op" te zeggen.
15: Men mag uiteraard wel het bedrijf brandschoon proberen te houden.
16: Het is niet toegestaan elkaar het vuur aan de schenen te leggen.
17: Vurige minnaars moeten helaas uit het bedrijf verwijderd worden.