Ik heb een probleem! Ik heb gewoon een te groot hart, ik kan op 10 jongens tegelijkertijd verliefd zijn! Het is vaak oom op de verkeerde momenten! Dan zit je net in de fase met jou "bijna" vriendje dat het wat serieuzer wordt en dan spreek ik of zie ik weer een ex en dan ben ik gelijk weer in de wolken ...... Wat kan ik hieraan doen? En waarvoor moet ik dan kiezen .....

Ik heb een vraag die me al lang bezig houd: Ik heb vroeger een vriendin gehad, die graag topless lag en naar de sauna ging en toen ze op dag ook besloot om model te worden en daarbij ook in lingerie, topless en soms (bedekt) naakt poseerde, had ik daar wel moeite mee. Toen ik aan haar vroeg: Je mag het van mij, maar als ik het daar nou heel moeilijk mee heb of krijg zou je het dan voor mij over hebben om er mee te stoppen?, gaf ze aan het anders toch te blijven doen, omdat ze dit graag deed. Dit heeft me altijd dwars gezeten, mijn vraag is dan houd ze wel genoeg van me als ze zoiets niet voor me over heeft om er mee te stoppen als ik het er echt heel moeilijk mee heb? Mijn huidige vriendin is ook best vrij en gaat ook naar de sauna en heeft ook wel eens geposeerd, maar ik weet bij haar dat als ik het ergens heel moeilijk mee zou hebben, dat ze rekening met mij zou houden en dat geeft me een veilig gevoel waardoor ik ook meer goed vind. Mijn vraag is: houden ze wel genoeg van je als ze zoiets niet voor hun partner over hebben om er mee te stoppen als ze het er echt heel moeilijk mee hebben of is het voor hun zo normaal dat ze vinden dat het toch moet kunnen? En is het dan vreemd dat ik er op zich wel tegen kan, maar als ze dan zouden zeggen ik doe het anders toch wel dat ik er dan grote moeite mee heb?

In een nieuw samengesteld gezin, 26 jaar geleden, waren er al grote problemen, want vader vertrok nagenoeg meteen na het overlijden van de moeder naar zijn pas gekende vriendin. De kinderen uit dat gezin waren pubers en jong volwassenen, maar in het nieuwe huis voelden zij zich niet welkom, ook was de stiefmoeder bezig haar eigen 2 kinderen op te hemelen en de anderen naar beneden te halen. Kinderen van de vader, gunden hem geluk, want biologische moeder was jaren ziek geweest. Gedurende de jaren bleven strubbelingen aanwezig in dit gezin, men zag een spagaathouding van de vader in dit nieuwe gezin. Nu zoveel jaren later dreigt de vader te overlijden. Partner van vader, claimt vader heel erg, en zet wederom haar eigen kinderen voor de eigen kinderen van de vader. Als de vader zegt: In mijn laatste momenten wil ik graag sterven met mijn kleine gezinnetje en mijn partner, dan maakt de partner het verhaal dat haar kinderen de vader ook als vader zien, en dus erbij zullen zijn. Bezoek wordt door de partner geregeld, waar kinderen niet altijd aanwezig kunnen zijn bij hun stervende vader. Als gevolg dat de 4 kinderen van de vader met pijn en verdriet dit zien gebeuren, praten met de partner helpt niet. Er komen enkel cliches: wij hebben zoveel meegemaakt en jullie moesten eens weten wat jullie vader echt wilden. Het feit dat hij op zijn sterfbed verzoeningspogingen heeft gedaan en ook ingewilligd zijn met een van zijn kinderen is een doorn in het oog van de partner. Wederom moeten kinderen slikken om geen ruzie over de dekens van hun doodzieke vader te hebben, maar raken wel gefrustreerd. Hoe kan dit gezin van vader, dus de 4 biologische kinderen aan de partner duidelijk maken dat bloedbanden echt belangrijk zijn en dat het belang en wensen van de vader voorop staat. Ze hebben al getracht een gesprek te hebben met een psycholoog die een rol zou kunnen spelen in het vertalen van de wens en het belang van vader en partner, opdat ieder van het betreffende nieuw-samengesteld gezin gehoord werd en dat men zich ook hield aan de uitspraken wensen en belang van vader. Maar helaas, dat heeft geen resultaat gehad want de psycholoog heeft een vertrouwensrelatie met zijn patient, de vader en wilt geen rol spelen. Dus hoe nu verder?

Ik zoek een platonische relatie, niet zo eenvoudig in deze overs&kste wereld. Zijn er nog mensen naar op zoek? Hoe kom je met deze mensen in contact?

getrouwde man heeft kennis aan gescheiden vrouw ,helpt haar bij problemen maar als hij zijn hond uitlaat gaat zij mee en lopen ze hand in hand en geven elkaar een zoen bij het afscheid. Ze geven elkaar ook een zoen als hij bij haar thuis komt en weggaat. Is dit normaal bij VRIENDSCHAP? Ze hebben een poosje een verhouding gehad,maar die gevoelens zijn er niet meer zeggen ze.

Ik ben er sinds kort achtergekomen (via hem zelf) dat mijn man al 2 jaar vreemd gaat met zijn achternichtje. Hij wil mij niet kwijt, want hij houdt zielsveel van mij (zegt hij en dat heeft ie ook tegen zijn achternichtje gezegd, want die heb ik inmiddels ook gesproken), maar mijn gevoelens zitten in een achtbaan, Ben enorm gekwetst dat het al 2 jaar duurt (haar man wist ervan) en ik hou nog ontzettend veel van mijn man. Heb 2 kinderen en wil hem niet kwijt...Veel is ook aan mezelf te wijten, maar daar ben ik nu verandering aan het aanbrengen. Echter hij wilt haar niet opgeven (zij hem ook niet) en het liefst wilt hij een polyamoureuze relatie aangaan. Heb in eerste instantie gezegd dat ik hiermee akkoord gaat (om hem niet te verliezen)in de hoop dat hij mettertijd weer volledig voor mij kiest. Het valt mij echter steeds zwaarder....wat moet ik doen ? Is er iemand die in z'on soortgelijke situatie zit ?

Na 4 verschillende relaties, waarvan één 12 jaar getrouwd, heb ik nu een man ontmoet, waar ik pas echt verliefd op ben. Komt dat vaker voor?

Hallo mensen ik ben een man mijn naam doet er niet toe en mijn leeftijd ook niet aangezien meer mensen dit lezen en enige vorm van herkenning door derden niet nodig is. Ten eerste is jaloezie een verschrikkelijke emotie/gevoel wat iemand innerlijk kapot kan maken en ik kan het weten. Ik ga hier verder ook niet op in maar geloof me als ik zeg dat ik hier genoeg ervaring mee heb en heb ondervonden. Laat ik beginnen om te zeggen dat ik niet jaloers ben aangelegd maar dat je jaloers wordt gemaakt dat is de realiteit althans in mijn geval. Het beste wat je kan doen is meteen de relatie te doen stoppen mocht er iets gebeuren waardoor je jaloezie wordt opgewekt voordat je helemaal wordt meegezogen in ellende en verdriet,want dat staat er te gebeuren. Ik weet dat dit verschrikkelijk moeilijk kan zijn en bij mij heb ik het ook veel te ver laten komen maar laat dat niet bij jou gebeuren. Elke keer klap op klap te moeten verwerken omdat er weer iets gebeurde wat in mijn ogen een teken van verraad was is een bijna onmogelijke opgave dit vreet energie en slapeloze nachten zijn het gevolg dan heb ik het nog niet eens over de stress,onmacht en woede die hiermee gepaard gaat. Mensen jaloezie maakt je kapot zowel geestelijk als lichamelijk. Als anderen op een bepaalde manier met je omgaan zodat je wel jaloers wordt dan houden deze mensen niet van jou maar alleen van zichzelf want echte liefde is in mijn ogen zorgen voor en denken aan. Iemand die dat niet doet die zorgt niet voor jou die denkt niet aan jou die is alleen maar met zichzelf bezig. Dit verander je niet hoe graag je dat ook zou willen. Bescherm jezelf hoe moeilijk dit ook zal zijn want vergeet niet elke negatieve emotie vervaagt met de tijd ook al lijkt er geen einde aan te komen. Het helpt ook niet om meteen met een ander het bed te delen of anderzijds dit zal je op een gegeven moment gaan opbreken en dan kom je van een koude kermis thuis. Er bestaat geen vervanging voor het geleden verlies waar jij mee moet omgaan. Mijn persoonlijke ervaring heeft me geleerd door die pijn en verdriet heen te worstelen en schreeuw maar huil maar voel je maar klote en verloren,diegene die jou dit heeft aangedaan zal er zelf nog meer last van hebben op den duur ook al lijkt dat in het begin niet zo. De mensen die jou dit verdriet aandoen zijn jou niet waard daar ben je te goed voor laat je niet misbruiken voor een liefde die alleen in jouw hoofd bestaat. Daarmee bedoel ik dat je de neiging hebt om iets te vergeven omdat je een bepaald beeld in je hoofd hebt van en over je relatie maar dat zal alleen maar een kans zijn voor die ander om weer in de fout te gaan en dat zal ook zeker weer gaan gebeuren en uiteindelijk ga jij er zelf aan onder door. Stop een relatie die gebaseerd is op leugens en ontrouw dat is geen liefde dat is geen toewijding. Bah als ik er zo over schrijf en mijn ervaringen weer voel dan kan ik alleen maar beroerd worden zo walg ik van mensen die nergens rekening mee houden geen rekening houden met mensen waarvan ze zeggen dat ze zoveel van je houden en je ondertussen elke keer maar weer een emotionele steek in je rug geven. Geen rekenig houden met je gevoelens en constant en alleen maar aan zichzelf denken want dat doen ze. Toewijding,respect,liefde en waarheid/eerlijkheid dat zijn de dingen die je in een relatie moet voelen niet iemand die met je gevoelens speelt als een jojo dat is geen relatie dat is een levende hel dan kom je in een wereld van achterdocht,jaloezie en onmacht. Vraag je voor jezelf eens af is dit wat je wil? wil je een levende hel voor jezelf creëren want meer is het niet,die korte momenten waarin jij denkt dat het weer goed zit in je relatie zullen te kort zijn en nietszeggend,trust me. Het is het allemaal niet waard om je zo volledig te geven voor iemand die diezelfde toewijding niet heeft en ook nooit zal krijgen want dat is de keiharde realiteit. Je bent alleen nodig wanneer diegene het nodig vindt en je nodig heeft dat is geen liefde dat is egoisme. Zulk soort mensen verander je niet het enigste wat verandert is jezelf en dat zal alleen maar negatief zijn,voor jezelf negatief zijn. Laat je niet misleiden door mooie praatjes laat je niet misleiden door tranen want dat is niet echt als alles echt zou zijn dan waren die mooie praatjes niet nodig dan waren er geen tranen nodig. Stop ermee jezelf dit verdriet en ergernis aan te doen ook al denk je dat je kapot gaat aan verdriet. Dit verdriet zal stoppen op den duur maar het verdriet wat je zal hebben als je in een dergelijke relatie blijft hangen niet. Ik hoop dat de meesten hier wat mee kunnen ikzelf ben meerdere malen kapot geweest en rivieren van tranen gehuild dat mogen jullie wel weten maar ik ben er nog steeds,ik ben goed van hart,iemand die dat wil ondermijnen door mij het gevoel te geven dat ik niks waard ben en met mijn gevoelens gaat spelen dat is niets waard en daarom mij niet waard. Pak jezelf op laat een ander je niet kapotmaken om of door het begrip liefde want als iemand zo ver met je kan gaan dat je er zelf aan onder door gaat dan is dat geen liefde. Voor iedereen werkt het anders dat begrijp ik wel maar ik hoop dat je een weg zal vinden in die wereld van pijn,verdriet en onmacht ik kan je wel vertellen dat je er stukken beter uit komt dan te blijven hangen in een opgegeven relatie want nogmaals iemand verander je niet dus aan jou de keuze. Creëer je eigen hel niet door jezelf iets aan te praten door iets te zien wat er niet is en nooit zal zijn. Luister naar je gevoel en laat je niet leiden door iets wat er nooit zal zijn geloof me tijd heelt alle wonden hoeveel tijd dit zal zijn is voor iedereen verschillend maar uiteindelijk zul je vrij zijn,vrij van al die negativiteit die een ander je toebedeeld. Nogmaals liefde is zorgen voor en denken aan is dat niet wederzijds denk dan aan jezelf en stop een relatie waarin jij de enigste bent die dat wel doet.

Hoihoi, ik ben een man, 44, al 18 jaar getrouwd en we hebben 2 kinderen. Ik ben denk ik niet de doorsnee man, ben gevoelig en emotioneel en trek me veel aan van anderen. en vrienden weten me te vinden als ze iets dwars zit of ze willen hun hart luchten of gewoon iets vertellen. Nu is het zo dat bij ons bedrijf veel gewerkt wordt met mensen die een tijdelijk contract hebben. En over een van deze mensen gaat mijn probleem. De persoon in kwestie is een jonge vrouw van 21 en haar dienstverband loopt volgende maand af. Sinds afgelopen november is mijn collegiale band met haar gegroeid. Op een gegeven moment is onze band verder gegroeid dan "collega", ik wil het omschrijven als vriendschap en vertrouwensrelatie. Ik wil echt duidelijk stellen dat er niets van verliefdheid oid is. Ze vertelde me bv vrij diepgaande en intieme verhalen uit haar. Ook de problemen waar ze prive me te kampen heeft. Ik kan die hier niet vertellen maar het zijn de normale "problemen" waar een meisje van rond de 20 mee zit, maar ook enkele ergere items. Half december was ze anders, vrij stil. Toen ik ernaar vroeg wat er speelde vertelde ze in diep vertrouwen dat ze heftig verliefd was op een collega. Ik schrok me rot want ik dacht (omdat ze wat stiller was) dat het om mij ging! Gelukkig bleek het een andere collega te zijn, een jongen van 26. Maar omdat ik veel met die jongen te maken heb vertrouwde ze mij dit toe. Nadat ze me dit vertelde heb ik haar gezegd dat ik echt oprecht blij voor haar ben en als ik de mogelijkheid heb dat ik haar zou helpen om een afspraakje met deze jongen te krijgen. Dat is ook gelukt en de twee zijn gaan daten. Ze was me zo dankbaar voor het feit dat ze met mij kon praten over haar gevoelens. Ook werd ik bijna dagelijks via sms berichtjes, ook als ik of zij een vrije dag had. Echter vlak voor Kerst heeft die jongen tegen haar gezegd dat hij het niet zag zitten. Ik had toen al Kerstverlof en ik wist dat niet. Echter, ze smsde me direct nadat die jongen dat gezegd had. Ze smsde dat het over was en dat ze zich heel erg rot voelde. Ik heb haar toen gebeld en geprobeerd te troosten. Dat kan natuurlijk niet maar ze gaf aan dat ze het heel fijn vond dat ze op mij kon rekenen. Vanaf dat moment hebben we dagelijks berichtjes naar mekaar gestuurd. Die gingen over vanalles, hobbies, huisdieren eerdere vriendjes van haar etc. Echt heel leuk en ze gaf aan dat ze echt superblij was dat ze mij heeft leren kennen en dat ze mij als een echte goede vriend beschouwd. Ik heb datzelfde over haar. Ik voel me erg vereerd dat ze zo openhartig is en mij vertrouwd. Met de jaarwisseling kreeg ik 2 minuten over twaalf een berichtje met gelukkig nieuwjaar. Ik dacht toen nog bij mezelf: van iedereen die je kent, ben ik dan de eerste waaraan je denkt om een smsje te sturen met de jaarwisseling? Maar toen ik weer terug van verlof was en weer aan het werk ging is er iets veranderd. Ze vertelt niet meer zoveel, ze zoekt me ook bijna niet meer op, op het werk, stuurt bijna geen berichtjes meer en als ik dan een keer een berichtje stuur dan krijg ik een heel kort antwoord terug, terwijl de berichtjes voorheen veel uitgebreider waren. Ook verbaasd het me enorm dat ik tijdens koffiebreaks verhalen hoor over haar van andere collegas dat ze allerlei dingen verteld die ze mij ook openhartig heeft toevertrouwd?? Hoezo vertrouwenspersoon denk ik dan? Natuurlijk weet ik ook wel dat zij mag vertellen wat ze wil aan wie ze wil, maar het voelt toch als een soort verraad. Er iets niets exclusiefsmeer aan onze vriendschap.... Er is ook niets voorgevallen tussen mij en haar. Een paar dagen geleden hadden we toevallig wel even contact op het werk en ik vroeg haar heel direct of er iets aan de hand was? Kortweg een "nee" was alles wat ze zei en liep weg. Ik weet me dus geen raad hiermee. Ikzelf luister altijd naar anderen en neem me de tijd daarvoor maar ikzelf kan mijn verhaal niet kwijt bij anderen vandaar dit stukje op deze site. Wat moet ik hier nu mee? Ik voel me zo in de steek gelaten en uitgerangeerd door haar. En dat bedoel ik dan puur als vriendschap want nogmaals, er spelen geen zaken als verliefdheid oid. Ik snap niet waarom ze kortaf is en mij bijna niets meer verteld of opzoekt. Ik wist niet dat een (verbroken?) vriendschap net zo rot zou voelen als een relatiebreuk.....

Waarom blijven mannen tijdens het flirten constant aantrekken en afstoten?

Ik ken een meisje/vrouw op mijn werk ze heeft een partner ze flirt dagelijks met mij als ik haar zie wat is hier de bedoeling van bedoel waarom heeft ze dan een partner als ze met mij flirt om te kijken of ze nog in de smaak valt bij andere mannen wat een onzin flirten doe je als je vrijgezel bent zo krijg je ook geen misverstanden zoals vreemdgaan etc Ze geeft mij valse gevoelens waar ik uiteindelijk niks aan heb als men 1 keer of 2 keer flirt ok ala is niet erg maar telkens als we elkaar zien dat flirt ze en niet zoon beetje ook ze stelt vragen als of ik op het politie br zit? Enige advies ervaring hier iemand?

Sinds een paar weken ben ik er achter dat mijn vriendin en moeder van mijn kind, virtueel vreemd ging,via alle mogelijke manieren: whatsapp, email, sms... Foto's verstuurd van zichzelf en van ons kind.. De ander idem naar haar... Alles is op een niet s&xuele manier gegaan... En ik weet dat ze elkaar ook nooit ontmoet hebben. Ze heeft alle banden gebroken zegt ze, en ik wil haar zo graag geloven, maat ga helemaal kapot van binnen... Probeer thuis de lieve pappa en man te spelen en net te doen alsof ik het kan hebben... Zij wil er eigenlijk niet veel over spreken en wuift het ook redelijk weg, ' vind het zo rot voor jou' ' het stelde niets voor' ' het was gewoon maar een spel'. Ik heb haar beloofd niet meer te controleren en dat doe ik ook niet meer, want dan werd ik nog gekker van.. Weet niet wat ik met mezelf aan moet, en voel me zo onzeker.. Maar ben een man He! Dus kan dat nooit aan iemand laten blijken... Hoop dat mijn vriendin voor 100% er voor gaat... Dat ik het hierop plaats komt alleen omdat ik nergens heen kan met mijn verhaal... Dus dan maar zo.... Dan ben ik het misschien een beetje kwijt... Iig bedankt voor het lezen.

Na 16 jaar huwelijk is mijn vrouw nu verliefd op een collega op haar werk. Mijn wereld stortte in. Ja ook maakte fouten in de relatie (gaf haar bij tijden te weinig aandacht). Zij werd verliefd voor de aandacht denk ik. Ze is eerlijk geweest tegen me en heeft het verteld. We willen proberen voor het huwelijk te vechten, maar er zijn veel twijfels van haar kant, begrijp ik, maar ze wil niet in relatie therapie of er veel over praten. Ik geeft haar mijn vertrouwen en werk sterk aan e relatie. Hoe kan ik er zeker van zijn dat we een tweede kans hebben en eigenlijk leren uit deze verschrikkelijke ervaring (heb nog steeds het gevoel dat ze verliefd is) gezien de andere partij niet op geeft. Bovendien zijn er twee kinderen bij ons in het spel. Ze moet toch nadenken, hoop ik... Is er een manier om ze terug te winnen, graag raad... een lieve man en papa

Dag, het volgende is het geval. We zijn onlangs begonnen met het geven van workshops en hebben een website. Vorig jaar hebben we bij een concollega een soortgelijke workshop gedaan (schilderen). Wij hebben tijdens deze workshops foto's gemaakt van ons werkstuk (waar alleen handen, verf, tafel en onze eigen schilderijen etc. op te zien zijn, dus geen gezichten of reclame etc.) Nu gebruiken we deze zelfgemaakte foto's met een uitsnede van ons eigen werk op onze site. Mag dat?

ik ben een meisje van 22 ik heb bijna 3 jaar een relatie met mijn vriend en we wonen bijna 2jaar samen.. ik hou ontzettend veel van mijn vriend maar ik ben ontzettend jaloers! als we ergens naartoe gaan begin ik me al van te voren zorgen te maken.. ik krijg allerlei rare gedachten in mijn hoofd mijn maag begint pijn te doen en dan eindigt het uiteindelijk met tranen!! mijn vriend heeft nog nooit iets misdaan en is denk ik over alles eerlijk maar toch kan ik er niet mee omgaan als hij nog maar een blik gooit naar een ander meisje!! onlangs op een feestje kwam er iemand binnen die hij kende van vroeger! hij zij enkel goededag tegen haar en toch was ik enorm boos ik besef dat hij niks verkeerd deed maar het is sterker dan mezelf! ik denk nu al dagen dat hij smst of afspreekt met dit meisje terwijl dit echt een zotte gedachte is want hij zou zoiets nooit doen maar hoe meer ik me tegen deze gevoelens probeer te verzetten hoe erger het word!! tis voor mijn vriend wss verschrikkelijk om met zo iemand te moeten leven maar het is ook echt verschrikkelijk om je zo te voelen!! Ik wou dak er iets kon aandoen, ik probeer er wel over te praten maar mijn vriend begrijpt het niet .. ik ga hier gewoon kapot van!

Hallo, hoe regelen andere mensen de financiën als je gaat samenwonen met je partner en je hebt allebei kinderen. Mijn vriend heeft een eigen huis, hij wil dat zijn kinderen alles erven, mocht hem wat overkomen. Ik krijg dan niks. Ik zal niet op straat komen te staan, maar krijg het vruchtgebruik van het huis zolang ik leef. Ik heb zelf geen bezit, kan hem ook niet als erfgenaam opgeven, er is immers niks. Maar gevoelsmatig zit ik er mee, verstandelijk gezien begrijp ik zijn keuze, maar hij laat me straks zonder geld achter (gaat om groot bedrag, er is genoeg). Wie zit ook in deze situatie of moet ik het gewoon accepteren dat hij dit zo beslist? Het gaat er absoluut niet om dat mijn kinderen van hem moeten erven.

ik zit met een probleem, jarelang bevriend zijn ik en mijn beste vriendin, alleen nu we op een andere school zitten zie ik haar nog maar weinig. ze is heel anders geworden heeft een grotere mond gekregen enzo. En ik wil steeds met haar afspreken logeren maar het lijkt of zei dat allemaal niet wil. ze heeft nooit meer tijd voor me en als beste vriendin maak je daar toch tijd voor ofniet, alleen dan ook nog bv, op hyves ze heeft meerdere bffs als ik dan en lieve krabbel stuur waar blijkt dat ik echt om haar geef antwoord ze niks terug. en dan zie ik later dat ze naar een ander persoon stuur waar zei in verklaart wat hun vriendschap is. en dan denk ik nog ben ik nog wel speciaal voor jou. ik heb 1x gezegd dat ik geen beste vriendin meer wil zijn maar daar kreeg ik al vlug spijt van. dus heb ik het weer goedgemaakt. kan iemand me helpen hoe het beter tussen ons kan gaan? want ik mis haar zo.

ik ging naar een ander land voor een jaar om te studeren maar elke keer als ik op facebook ga zie ik nieuwe foto's van haar en haar nieuwe vriendinnen en leuke reacties en elke keer als ik met haar chat is het alsof ze met iemand anders wilt chatte ik heb haar vriendinnen toegevoegd op FB en als ze online zijn zegt ze sorry ik moet weg! maar ik zie haar nog de hele dag online ik ben bang om haar te verliezen ik ben jaloers ik weet niet wat ik moet doen is ze mij vergeten?

Mijn vriendin gaat alleen nu maar met jongens om, ze vergeet mij helemaal. we lopen nu alleen nog maar naar school en ga bijna nooit meer met har om. ik wil onze vriendschap weer wat closer maken!! maar hoe?

Mijn dochter heeft besloten, om, na een zeer ingrijpende psychische gebeurtenis, betreffende of ze wel of niet bij haar moeder kon komen in de vakantie, om, na 7 weken achter haar vodden aan te zitten om te leren voor school, na de school vakantie, om toch weer bij haar moeder te gaan wonen. Ik ben er helemaal stuk van. Ik zou het liefste iemand willen hebben waar ik op uithuilen kan, want de stimulans om te gaan leren, was niet bedoeld om haar te laten vertrekken. Ik heb donkere gedachten daarna gekregen en vele zaken zijn zinloos. De wil om eigenlijk verder te leven heeft mij erg bezig gehouden. Ja, donkere gedachten. Ik kan het niet meer dragen het verdriet. Huilbuien wisselen elkaar af. Kan iemand mij helpen om dit gevoel weg te laten gaan? Is er iemand die met mij mijn verdriet kan verwerken?

Ik ben verliefd op een dame, waarvan ik voel, zie aan haar houding, gedrag en wat ze schrijft ook verliefd op mij is. Als ik het aan haar vraag, durft ze hier geen antwoord op te geven. Kun je dezelfde verliefdheidsgevoelens voor 2 mensen hebben?

Mijn vriendin en ik gaan super vaak met elkaar om. Alleen mijn andere vriendin trekt dat niet, en wil mijn vriendin afpakken. om te laten zien hoe dat voelt om als 2de te staan. help mij! hoe kan ik dit overwinnen!??

Mijn vriend chat met me via de pc maar heeft er geen flauw idee van dat ik het ben. Nu heeft hij gevoelens voor die nep mij gekregen en heel behoorlijke. Hij heeft het zwaar te pakken. Reden omdat we via de pc zo goed kunnen praten. Terwijl ik eigenlijk voor 99 % me daar hetzelfde gedraag als ik in het echt tegenover hem doe. Nu wil ik natuurlijk mijn dubbel zo snel mogelijk laten verdwijnen maar wel zonder dat mijn vriend nog gevoelens voor die nep persoon blijft hebben. Anders is onze echt relatie ook niks meer waard. Moet er nog bij zeggen dat hij normaal nooit op msn en zo zit. Dus heb zelf een schuldgevoel want als ik niet met hem was beginnen praten was dit nooit gebeurd. Hij geeft ook aan dat hij tot hier toe perfect gelukkig was. Het was nooit de bedoeling, wou even praten en dan zeggen dat ik het ben maar had heel snel door dat dat fout zo aflopen. Op het moment is het zo dat hij mij, de echte dan, direct in de steek wil laten voor de nep. En dat kan ik hem niet aandoen. Het is tenslotte mijn schuld. Het enige wat ik niet leuk vind is dat hij blijkbaar toch vatbaar is voor msn geflirt en wel heel snel alles wat wij samen hebben aan de kant schuift.

Heb een bizar probleem.Mijn vriend en ik hebben al 7 jaar een relatie. Door een vorige relatie ben ik vrij jaloers geworden. En we hebben de afspraak niet chatten met anderen. Geen online spelletjes tegen anderen en zo van die dingen. Tot hier toe hebben we ons daar beiden aan gehouden. Moet er ook bij zeggen dat hij nooit naar andere vrouwen op straat kijkt en zo. Het is niet wat je noemt een vrouwenversierder. Door omstandigheden is mijn vriend even niet bij me en waarschijnlijk puur uit verveling is hij toch online gaan spelen. Heb dit op een hele rare manier ontdekt. Een vriendin van speelt op die site, deed een spelletje, had een leuk gesprek met de persoon aan de andere kant en kreeg heel snel zijn mailadres. En msn. Hij ken tdie vriendin trouwens niet dus het was niet zo dat hij het daarom zo snel gaf. Je kan je voorstellen dat ik me rot schrok toen die persoon mijn vriend bleek te zijn. Het eerste moment was ik razend. Waarom maken we dan die afspraak. Vriendin is zo lief geweest om mij haar account te geven. Dus zonder dat hij het wist met m'n vriend op msn beginnen praten. Ook omdat ik mezelf vaak vervloek om die stomme jaloezie en dacht als hij nu gewoon leuk gaat zitten praten en over koetjes en kalfjes praat dan is dat voor mij misschien wel een manier om van die jaloezie af te raken. En was ook van plan om hem na een dag of zo te zeggen dat ik het ben maar door een opmerking van hem durfde ik dat niet meer. Op een bepaald moment voelde ik een ekere spanning en ben beginnen flirten met hem. Hij had wel gezegd dat hij een vriendin heeft. Had gehoopt dat hij dan zou zeggen van ho stop, ik vind je leuk, aardig maar dit gaat te ver. Het is zelfs zo dat hij op het moment met mijn dubbel zullen we haar maar noemen wil afspreken. Nou zal je denken, heel simpel dumpen. Maar dat is net het hele probleem want uit die gesprekken blijkt dat hij tot een paar dagen geleden dacht dat hij een gelukkige relatie met me had en zelfs nooit gevoelens voor iemand anders heeft gehad. Hij geeft ook aan nog steeds van de echte ik te houden. Hoe los ik dit nu op ? Erover praten is helemaal uitgesloten dan is onze relatie stuk. Ik wil dat nepcontact laten verdwijnen maar wel op een manier dat hij niet meer aan haar gaat denken want dat gaf hij aan dat hij als we besloten elkaar niet te ontmoeten toch die gevoelens zou blijven hebben. Ontmoeting kan natuurlijk niet want dan ziet hij dat hij de hele tijd al met zijn eigen vriendin aan het praten is. Voel me vreselijk rot want als ik nooit met hem op msn zo had zitten praten was dit nooit gebeurd. Ben vreselijk bang dat hij zich nu ongelukkig gaat voelen in onze relatie en het niet meer gaat werken tussen ons. Het is een wat lange uitleg maar wist niet hoe ik het kort moest uitleggen.

Goedemiddag, mijn vraag is hoeveel tijd terug kan de ex partner alimentatie terug vragen met terugwerkendekracht. Mvg Mevr. Visser

Ik ben nu een paar weken verliefd op een jongen die ik ook een paar keer heb gesproken. Ik zie kom hem nu nog steeds tegen, maar altijd als er iemand bij is. Eerst was mijn probleem alleen hoe ik hem moest vertellen dat ik verliefd op hem ben, maar nu denk ik dat hij een vriendin heeft. Ik heb namelijk op internet een foto van hem met een meisje gezien. Toch twijfel ik, want ik had het idee dat hij mij ook leuk vond en ik heb hem nooit iets over een vriendin horen zeggen. Misschien naïef, maar zou het familie kunnen zijn? Hoe moet ik hier achter komen als ik hem nooit alleen spreek en dan, hoe moet ik hem vertellen dat ik verliefd op hem ben? Ik zou kunnen smsen / msnen / mailen / bellen, maar dat durf ik zowieso niet zolang ik niet weet of hij een vriendin heeft.

Een paar maanden gelden heb ik mega ruzie gehad met mijn beste vriend. Hij loog alles aan elkaar en gaf mij daar de schuld van. Dit is allemaal op gelost maar nu doet hij zo anders hij vraagt dingen over naveltruitjes en over of ik daar een foto van heb hij doet echt raar wat moet ik doen?

Ik ben 46 jaar en 12 jaar gelukkig getrouwd Via de school van mijn dochter heb ik af en toe contact met een andere, alleenstaande mama. Vraag is of de signalen die ik van haar ontvang op verliefdheid zouden wijzen. We hebben geen vriendenrelatie, zien elkaar om de paar weken of zo, we staan eerder afstandelijk tegenover elkaar. 1. Toen ik haar een tijd geleden bedankte omdat ze me hielp voor de balletles van mijn dochter een dot te maken, zei ze plots "graag gedaan schat", wat ik toen heel raar vond. Ze is helemaal geen flirterig type, ziet er ook heel sober en eenvoudig uit, wil qua uiterlijk en gedrag helemaal niet opvallen. 2. Onlangs zaten we met anderen aan tafel, bij het afhalen van de kinderen na een verjaardagsfeestje, met eem glas. Toen ik grappend zei dat ik al heel oud was, ongeveer 10 jaar ouder dan de rest van het gezelschap, legde ze haar hand op mijn voorarm met de woorden "wij verschillen niet zoveel in leeftijd". met een liefhebbende toon. Ze bleek inderdaad iets ouder dan ik dacht, slechts 4 jaar jonger dan ik. Op het moment dacht ik zo van, waarom zegt ze dat nu ? Achteraf zie ik op een foto dat haar pupillen groot waren. Het is iemand die me wel aan het hart ligt, als goede vriendin (wat ze nu niet is) zou ik veel aan haar kunnen hebben, maar welke signalen zijn dat nu ? Intuitief heb ik het gevoel gehad dat er iets achter zit. Dank bij voorbaat voor de reacties

Ik maak ansichtkaarten waarbij ik soms quotes van anderen (Mandela, Rumi, John Lennon) gebruik. Ik kom er maar niet achter wat er nu precies is toegestaan en waar copyright op rust.

hoi ik heb al bijna een jaar een relatie, in het begin waren we leuk onschuldig en heel verliefd.. tot er op een moment hij contact had met 1 van mijn beste vriendinnen en hij dacht dat hij later met haar zou trouwen en in principe soort van vreemd ging.. ik heb het hem vergeven en tijdje wel wat afstand genomen. daarna weer veel met elkaar omgegaan. het ging heel goed totdat ik dacht dat hij over dingen loog.. praate er met hem over praatte er niet over dan ging ht goed tussen ons en dan weer minder. poosje terug heb ik de boel laten klappen en is het evnen uitgeweest, maar nu hebben we weer wat. ik had me voorgenomen me er niet meer door laten leiden en dat ging heel goed. totdat hij veel begon om te gaan met iemand die ik niet vertrouw.. en ik 2 condooms mis en niet weet of dat ze wel in het pakje zaten of niet.ben ik nu een beetje hysterisch..? hat is irritant om zoveel angst en jaloezie en verdenkingen te hebben en ondertussen zoveel van die persoon te houden! i just hope he is always telling me the truth.

hoi, Ik ben een vrouw van 46 jaar ik ben al 28 jaar getrouwd , maar ik was ook niet verliefd toen ik pas getrouwd was. ik durfde ook geen nee te zeggen. om financiele redenen bleef ik maar bij hem als je kinderen heb is het moeilijk te redden in het leven vooral als je zo onzker bent en geen diploma in je zak hebt.Ik werd ook niet gesteund door familie om te scheiden. Ze kunnen je ook niet financieel helpen als je in nood zit omdat ze zelf hard nodig hebben.

Iemand die heel erg op zichzelf gericht is zoals in dit geval aan de hand wat ik heb gelezen dat kun je vergelijken met egoisme en eigenbelang hierbij wordt er niet gekeken of zij/hij het ergens niet mee eens is of ergens moeite mee heeft deze mensen denken alleen aan zichzelf.Ik heb hier al eerder een stuk over geschreven met de titel "Jaloezie wat te doen"Elke situatie is natuurlijk anders maar waar het uiteindelijk op neerkomt is dat mensen die geen rekening houden met hun omgeving danwel in een relatie die houden meer van zichzelf dan van een ander hier verander je niks aan en hoe harder jij of zij er tegen in gaat des te harder zetten ze toch hun plannen door.Ik weet dat het zo ontzettend moeilijk is om dit te accepteren voor jezelf dat komt puur en alleen door het feit dat je er niks aan kunt veranderen.We spreken dan over onmacht.Het feit dat je er moeite mee hebt komt juist door die onmacht omdat jij niet in je gevoelens voor diegene wordt gesteund je vraagt je af of het allemaal gebaseerd is op leugens en ik kan je vertellen het is in de meeste gevallen gebaseerd op leugens.Iemand die zo zelfgericht en met zichzelf bezig is is niet bezig met jou.Ik hoop dat je hier wat mee kan want duidelijker kan ik het niet voor je brengen.Ik wens je veel sterkte en probeer verder te gaan zonder haar.Ik weet dat dit zeer moeilijk kan zijn en er zal enige tijd overheen gaan maar ga met andere zaken en dingen bezig althans probeer het anders blijf je er in hangen en heb je alleen jezelf mee.

Bedankt voor je reactie.. Ondertussen zijn er een paar weken voorbij en begint alles een plekje te krijgen, 2 weken geleden ben ik er helaas wel achter gekomen dat er nog iets van contact was via Facebook. Daar ben ik zeer boos over geworden.. En eindelijk op mijn strepen gaan staan... Sindsdien gaat het stuken beter, voel mezelf weer een man( mannen wie dit mee gemaakt hebben weten denk ik wel wat ik bedoel.) ben ook onderzoek gaan doen voor mezelf wat een scheiding/ uit elkaar gaan nou voor mij zou betekenen... En daar werd ik eigelijk niet bedroeft van.... Ik wil niet alleen, maar als ze ermee doorgaat of opnieuw begint ben ik wel weg.. Financieel heb ik voldoende geld om een huis te kopen en opnieuw te beginnen... Gelukkig ziet het er nu naar uit dat het niet zo een vaart zal gaan lopen. Zal over maandje nog een update plaatsen voor iedereen die daar interesse in heeft. Groeten, R

Ten eerste vraag ik mij af waarom ben je nog bezig met je ex? Dat is toch verleden tijd en je hebt nu een vriendin die er rekening mee houd. Je leeft in het nu en niet in het verleden. Zelf kon ik ook model worden en hadden ze graag lingerie fotos van mij. Ik heb daar niet voor gekozen omdat ik daar niet van hou. Voor mij heeft het te maken met waarden en normen. Ik geef mij niet zomaar blood aan Jan en Alleman. Maar misschien ben ik gewoon preuts want ik ga ook niet naar een sauna en topless zonnen. Het is dus als persoon hoe je bent opgevoed en waar je prettig bij voelt. Stel ik zat anders in elkaar en het leek mij helemaal geweldig om dat te doen met poseren in lingerie. Dat zelfs mijn droom uit kwam en ik merkte aan mijn partner dat hij er niet prettig bij voelde dan stopte ik gelijk. Ookal liet hij het voor mij toe ik ging het niet doen! Maar misschien heeft zoiets ook weer met waarden en normen te maken. Ik weet het niet. Ik kan het heel goed begrijpen dat je er op tegen bent. Een normale gezonde jongen die gewoon beschaafd is opgevoed zal dat zowiezo hebben. Dat is heel normaal en een meisje met een partner moet ook snappen en er rekening mee houden, vind ik. Eigenlijk moet zij het al snappen en het aanvoelen voordat je het zegt of aangeeft. Maar ik heb zelf altijd al het idee dat die types die zo iets doen helemaal niet bij stil staan bij dat soort dingen.

Ik woon al meer als 14 jaar in het buitenland en ja ik ben ook bijna al mijn vrienden verloren,zelf heel veel van de familie. Gelukkig zijn er een paar heel lieve over gebleven. Ik vind het heel erg omdat de meeste mensen zo zijn:Uit het oog,uit het hart. Maar ja dan ga je weer op zoek naar andere lieve vriendinnen. Marleen.

tja, deze situatie ken ik maar dan andersom. Collega die ik al jaren leuk vind, geef op eens meer aandacht nadat ik gescheiden ben. Contact wordt intenser. Beetje email contact, heel onschuldig. Blijkt opeens dat hij een andere baan gaat aanvaarden. Maar zegt ook dat hij in scheiding ligt. Daarna haast geen contact meer. Raar! Wat nu!

Vraag eens advies bij een relatietherapeut. Bel zo iemand en leg de situatie uit. Verder zal ik het niet weten.

Als het goed is dan zijn er op datingsites ook gewoon mensen die alleen maar een platonische relatie zoeken. Vermeld of zoek er wel duidelijk naar op een zo'n site. Anders zal ik mij eens voor een curus in de buurt op geven of lid worden van een vereniging of sportschool (Sporten teamverband) vandaar uit kan je een keer iemand uitnodigen voor een kopje thee ofzo. Ik heb ook gewoon goede vriendschappen en die zijn grotendeels ontstaan via sporten in teamverband en via werk.

Ik ben ruim 23 jaar getrouwd, eigenlijk om de verkeerde redenen. Een verschrikkelijke lieve man, die ik nooit heb willen kwetsen. Ups and downs. Mezelf zo vaak compleet weggecijferd, zoveel verdriet, mezelf afgevraagd: En IK dan? En dan uiteindelijk bijna twee jaar geleden verteld dat ik alleen nog als maatjes met hem kan samenleven. We hebben 2 kinderen en ook voor hen wil ik alles bij het "oude" laten. We hebben sinds ruim anderhalf jaar geen s&ks meer. Ik kan het niet meer. Heb het jarenlang volgehouden en het was ook vaak prima, maar heb mezelf ook vaak in slaap gehuild. Er Moet meer zijn. Mijn man snapt het niet, s&ks hoort erbij, zelfs als je het niet wilt....Hij doet ook wel eens iets waar hij geen zin in heeft!! Hierover lees ik niet zoveel in jullie verhalen. Wat mij betreft hoop ik dat we nog verder kunnen zo, en hij heeft een vrijbrief om een vriendin "erbij" te nemen, maar daar lijkt hij, vooralsnog geen behoefte aan te hebben, hoewel hij wel sinds kort veel contact heeft met iemand met wie hij goed kan praten...Ik ben ban dat onze relatie de langste tijd heeft gehad omdat ik voor mezelf heb gekozen, en mezelf niet langer wil verloochenen.

mijn man is ook verliefd op een ander en dit nadat ik een jaar ernstig ziek ben geweest, het ziek zijn heb ik helemaal alleen moeten door staan hij was er niet voor mij wel voor zijn nieuwe vlam ik hou wel nog zielsveel van hem en wil mijn huwelijk nog niet opgegeven voor mezelf niet en ook niet voor mijn kinderen . Het vertrouwen is helemaal zoek en weet niet meer goed wat ik moet doen .

Als ik eerlijk mag zijn, ik vind jouw man respectloos naar jou toe. Een huwelijk is gebaseerd op wederzijds vertrouwen, maar dat heeft hij beschaamd. Ik begrijp dat je in een moeilijke situatie zit en een echtscheiding is meer dan heftig lijkt mij. Maar om op deze manier aan de kant te worden gezet is gewoon niet goed te praten. Elk weldenkend mens zou de relatie verbreken. Sterkte en vooral veel wijsheid gewenst.

Ik ben een vrouw met 3 kinderen. Ik ben ook verliefd geworden op de lerares van mijn zoon. Mijn man is de eerste hetero relatie die ik ooit ben aangegaan (verder nog nooit verliefd geweest op een man). Daarvoor heb ik alleen langdurige relaties met vrouwen gehad. Vlak voor de zomervakantie heb ik deze vrouw (I) leren kennen doordat er een voorval op school was met mijn zoon. Wauw ik viel bijna achterover door haar verschijning. Ze is wat je zegt ''Het sportieve type''. Kort blond haar, hele mooie ogen (blauw dacht ik) en een hele mooie lach, kortom een hele mooie vrouw. Na de vakantie zag ik haar weer en eigenlijk kan ik haar sindsdien niet meer uit mijn hoofd krijgen. En ergens heb ik dus ook het gevoel dat het een klein beetje wederzijds is. Het toeval wil dat zij mijn ex-vriendin kent van hockey. Op de een of andere manier kon ik niet tegen haar zeggen dat dat mijn ex was. Zo had zij namelijk op z'n minst kunnen weten dat ik lesbische relaties heb gehad. Ik vermoed namelijk dat de leerkracht van mijn zoon dus ook lesbisch is. Ik wil haar zo graag zien en met haar praten. En omdat het allemaal zo onbereikbaar lijkt word mijn gevoel sterker en sterker voor haar. Ik kan er 's nachts niet van slapen. Had ik buiten schooltijden maar contact met haar, al was het alleen al om te ervaren of ik haar ècht zo leuk vind. Mijn man weet dat ik op vrouwen val. (en we hebben al een aantal jaren een erg slecht huwelijk, we slapen al zes jaar gescheiden) Dit gevoel voor I is zo onbeschrijfelijk ik word er blij en tegelijkertijd ook verdrietig van omdat ik er niets mee kan. Frustrerend. Ik ben blij dat ik het hier even kwijt kan...... I feel like a little idiot !

Goh wat een gedoe? Ik denk dat we allemaal bang zijn alleen te blijven, willen kinderen, willen een maatje voor het leven en als we het eenmaal hebben, waarderen we het niet meer op zijn waarde. Willen we onbevangen verliefdheid, passionele nachten. Ik worstel ook met mijn mijn gevoelens, of laat ik het zo zeggen met gevoelens die er niet meer zijn. En ik ben open en eerlijk daarover naar mijn vriend. Niet altijd even leuk, maar beter dan het niet uitspreken en over 10 jaar te moeten vertellen dat ik eigenlijk al 10 jaar lang geen kriebels meer voel. Ik denk dat een relatie spannend gehouden moet worden. Wij zijn ook aan het ontdekken hoe we dat gaan doen. Mijn vraag is vaak, wie heeft er ooit bedacht dat 2 mensen ene heel leven samen horen te blijven? Ik denk dat het een geschenk uit de hemel is dat je verliefd wordt en blijft op 1 en dezelfde een heel leven lang. En dat het maar voor een paar mensen is voorbestemd. Er zijn genoeg andere redenen om voor elkaar te kiezen. En eerlijk zijn daarover is de enige manier om het leuk te houden! De ander heeft er recht op en het is zijn of haar keus! En wat andere daarvan vinden is onbelangrijk! Voelt het alsof je de ander aan het lijntje houdt? De ander is er zelf bij en kiest er voor! Gaat er een keer iemand vreemd, dan kan je daar ook over praten. Het hoeft niet het einde te zijn van de relatie? En soms ook wel. Als je maar verder komt in je eigen ontwikkeling of het nu uit gaat of aan blijft, we leren heel veel van elkaar. Tot die conclusie zijn wij nu gekomen. haha met dit verhaal schiet ook niemand iets mee op, we zijn opzoek naar kant en klare antwoorden, maar die zijn er niet, elke relatie is anders en iedereen accepteert meer of minder van elkaar in een relatie. Waarom blijven mensen bij elkaar en waarom gaan ze uit elkaar? Het is maar net wat jij wil in het leven?

Vertrouw in jezelf en op je gevoel... In het begin hoort het er een beetje bij om je onzeker te voelen, maar dat moet wel over gaan en minder worden. Geef gewoon aan wat je voelt, wacht de reactie af en evalueer weer hoe dat voelt voor je.. Succes!

Vaak heeft het een diepere onbewuste oorzaak (ex vriend die vreemd ging, of iets heeft gedaan wat je niet leuk vond, ouders die gescheiden zijn) Maar besef wel dat je juist door je gedrag hem kan afstoten. Je bent bang dat je hem kwijt raakt maar door je gedrag zorg je daarvoor alleen maar voor. Terwijl je er niks aan kan doen en dan uit hopeloosheid weer begint te huilen en je vervolgens rot voelt. Klinkt raar maar jij wil toch ook gewoon lekker onbezorgd en fijn in een relatie zitten? Ik adviseer je om hiermee te praten met een psycholoog. Zij zijn gespecialiseerd en kunnen je ermee helpen zodat je van dit vervelende probleem af komt. Ook voor hem is dat fijner want hij trekt dit gedrag op den duur ook niet meer.

Ja, dat kan. Er zijn mensen die nog nooit echt de verliefdheidsgevoel hebben ervaren. Maar besef wel dat echte verliefdheidsgevoel nooit altijd zal duren. Helaas! Verliefdheidshormoon is net zoiets als het stofje wat vrij komt als je iets heel spannends doet. Dit kan zo verslavend werken. Dit stofje komt ook in lichte mate vrij bij hardlopen. Daarom kan hardlopen verslavend zijn. Maar als je constants iets spannends doet dan wordt het stofje vanzelf resistent tegen. Dan vind je het niet meer spannend. Dat is ook hetzelfde met verliefdheid. Zet maar iemand met vliegangst 4 weken lang continue in een vliegtuig. De angst is er op den duur niet meer. Daarom heb je ook vaak dat mensen na een lange relatie in een soort dip of sleur terecht komen. Er is geen spanning meer en daardoor verdwijnt de verliefdheidstofje. Ze zoeken vaak de spanning dan ergens anders op in een sport of in hun werk. Maar er komt ook vaak voor dat mensen de spanning opzoeken bij een andere partner. Je ziet daardoor dat na jaren weer hetzelfde ontstaat waardoor weer die relatie strand of dat ze ongelukkig zijn. Zorg daarom in een relatie dat er na jaren je niet in een sleur terecht komt. Houd het spannend en zoek steeds nieuwe uitdagingen op. Dus als je iets leuks doet met je partner niet constant uit eten of bioscoopje doen. Nee, iets spannends en totaal weer iets anders. In een relatie moet je werken en de spanning er een beetje in houden. Nou het kan dus maar het is over een paar jaar dus minder heftig als je bij deze man blijft.

Sorry, ik had jou dan verkeert begrepen. Goed dat je dus nog even een extra toelichting geeft. Zij kan verschillende redenen hebben waarom ze zo reageert. Voor jou als een sociaal iemand trek je dat aan en wil je weten wat eraan de hand is met zo´n meisje. Want je vindt dat vervelend als iemand zoiets doet. Ik kan nu wel gaan gissen waarom ze dat doet maar dat heeft geen zin. Ik kan niet haar gedachten lezen. Maar als vrouw zijnde speelt vaak LIEFDE een grote rol. Dat je er helemaal gek van kan worden dat de vriendschap straks voorbij is kan ik goed begrijpen. Het kan nog wel zo zijn dat je na jaren vaak aan haar denkt. Maar ook vriendschap moet van twee kanten komen. Teleurstelling, verdriet dus een soort liefdesverdriet gevoel komt dan vaak aan de orde. Dit heeft ook tijd nodig. Het is een proces. En nogmaals ik denk door de generatiekloof dat deze vriendschap moeilijk is om in stand te houden. Als ze volwassen was en er zat veel leeftijdsverschil tussen dan was het anders geweest. Ik ben zelf ook 18 jaar geweest en weet dus wel hoe een meisje voelt, denkt op zo´n leeftijd. Ze lijken al vaak volwassen en ook in hun doen en laten. Maar geestelijk zijn het vaak nog echt kinderen. Ze denken en handelen ook anders. Terwijl als je met ze praat je denkt `die is al erg wijs en volwassen` Het klinkt hard maar probeer het los te laten en zoek leuk vriendschap met iemand anders maar dan met een volwassener iemand. Want als je een vriendschap aangaat dan hoop je dat het blijvend is. Afleiding doet vaak wonderen. Heb je nog een vraag dan hoor ik het wel!

Ik ben ook verliefde op mij college hij is ook getouw ik ook hij is 47 jaar ik ben 31 jaar wij zijn gek op elkaar, ik hou van mij famliy mij man mij kinderen.

hallo ik heb juist hetzelfde, ik ben een man met een lange relatie heb een vriendin van mijn verloofde leren kennen waarmee het ook enorm klikt, die blik, dat gevoel , dat elkaar begrijpen door naar elkaar te zien. wij denken hetzelfde, voelen hetzelfde enz... en ze spookt ook de hele dag door mijn hoofd. Ik kan dit gevoel niet beschrijven , ik weet niet of het verliefd zijn is, het is veel dieper dan dat. geen van de 2 heeft de neiging om bvb elkaar te kussen of dergelijke maar toch is er die link, alsof we soulmates zijn. sommigen van de buitenwereld hebben precies al meer gezien dat wij zien, maar ik doe volgens mij niets verkeerd, ik zie mijn vriendin graag, maar ik voel me momenteel beter bij haar, omdat ik mezelf kan zijn en open. ik denk niet dat iemand jou kan helpen of tips geven, ik denk dat je alles op zn beloop moet laten gaan en zien wat op je afkomt, gevoelens kun je niet tegenhouden, en hoe harder je probeert, hoe harder het groeit.

Nee, verliefdheid speelt echt geen rol. Ik heb dat expliciet erbij geschreven nét om zo'n antwoorden te vermijden dat ik zelf verliefd zou zijn. Geloof me, ik weet hoe verliefdheid voelt en dat is niet van toepassing. Ik heb niet die gevoelens van: elk moment bij haar willen zijn of elk moment denken wat zou ze aan het doen zijn. Ook is het zo dat mijn werk er niet onder lijdt. De omschrijving vader - dochter is meer van toepassing. Het is meer zoals ik mijn verhaal begon: ik ben te gevoelig voor problemen bij anderen en dan trek ik me dat te veel aan. Zij is niet de eerste tijdelijke medewerkster geweest waarmee ik zo'n vertrouwensband heb. Sommige van deze meiden heb ik nog steeds contact mee en die zijn (nu) rond de 23 - 24 jaar. Ik SMS en mail maar that's is. Ik maak geen afspraken om mekaar te zien oid. Maar waar het mij om gaat is eigenlijk heel simpel: Het gevoel van een soort (inderdaad) liefdesverdriet dat ontstaat als een vriendschap minder wordt. Dát specifieke gevoel is compleet nieuw voor me. Ik ben het wel helemaal eens met het feit dat haar dienstverband bijna beeindigd is en dat ik het daarna moet kappen.

Helemaal mee eens over je visie qua jaloezie in een relatie. Ik probeer dit ook altijd in een reactie naar voren te brengen. Alleen kon ik het niet zo duidelijk en mooi verwoorden als jou.

Een goede (vriendschappelijke) relatie werkt niet omdat er teveel leeftijdsverschil tussen zit en zij relatief te jong is. Laat het geheel gewoon rusten en als haar diensverband afgelopen is dan ook geen contact meer met haar zoeken. Waarom kaart je steeds aan dat het alleen vriendschappelijk is? Het lijkt erop dat je diep van binnen wel meer voor haar voelt maar dat je er niet voor wilt gaan omdat jij je gezin belangrijker vindt. Je kan het ontkennen maar hieruit blijkt wel voor mij dat je over haar wel eens hebt gefantaseert of hoopt dat zij verliefd op je is. En het lijkt mij erop dat zij een soort vader figuur mist. Mijn tip om het allemaal niet ingewikkelder te maken is om te proberen om deze hoofdstuk af te sluiten. Dit werkt toch allemaal in de toekomst niet. Het zal wel moeilijk zijn en je rot kunnen voelen en je zelfs pijn doen maar dat is het soort indirekte liefdesverdriet. Maar snap wel dat zij eigenlijk nog een kind is en jij volwassen. Eerste wat je denkt is misschien "ze is volwassener voor haar leeftijd". Dat komt omdat jij het door verliefdheid het niet helder meer ziet. Ook al wil je alleen voor vriendschappelijk het werkt niet want je doet alleen jezelf later er meer pijn mee omdat je steeds diep van binnen een soort hoop hebt of de fantasie blijft houden. Wees realistisch zal ik zeggen! Blijf met beide benen op de grond en hou dit contact niet in stand. Het kan jaren later zelfs nog zijn dat je denkt "had ik maar hier ooit wat mee gedaan" Heb je hier ooit wat mee gedaan dan denk je misschien jaren later " het was een soort lust wat was ik een idioot en wat heb ik in godsnaam destijds allemaal door zo'n meisje op het spel gezet"

De man is eigenlijk net een spiegel. Waarschijnlijk heb jij eerst ook wel geflirt en was toen niet al te duidelijk en direkt. Vaak kunnen vrouwen nog zoveel duidelijke hints geven, mannen zien dat niet! Die zijn echt niet van de hints etc. Kortom wees direkt en duidelijk en dan zal hij dat ook zijn. Anders blijft het een kat en muis spelletje en wordt het voor hem op een gegeven moment saai en ziet hij iemand anders en is je droomman weg. Hij flirt niet voor niks met je. Het is moeilijk om direkt te zijn, op de man af. Maar wel het beste want dan kunnen jullie een stap verder gaan.

Ik denk dat ze flirt omdat ze jou aantrekelijk vindt en dan wil kijken wat jij van haar vindt. Zij zoekt spanning want flirten is altijd spannend. En wat is er niet leuker aan dan dat te doen met een man die je aantrekelijk vindt. Daarom flirten vrouwen ook met mannen die ze leuk-aantrekelijk vinden. Waarschijnlijk mist zij de spanning in haar huidige relatie anders ben je als bezette vrouw daar niet mee bezig. Ze voelt zich onzeker en krijgt waarschijnlijk te weinig aandacht van haar man. Door flirten roept ze indirekt aandacht op en krijgt ze een bevestiging van een man dat ze nog wel leuk is. Dat geeft haar een goed gevoel. Tevens is er dan de spanning aanwezig die ze mist. Waarschijnlijk is dit meisje ook erg vatbaar en zal het zo kunnen zijn dat ze snel verliefd wordt op een man die ingaat op haar flirtgedrag. Je moet zelf weten of je met dit meisje ooit een relatie wil. Zoja, dan moet je erop in gaan. En heb je geen zin in al dat gedoe dan gewoon net alsof doen dat je juist op precies soort andere type vrouwen valt qua uiterlijk en innerlijk. Zodat ze indirekt weet dat ze geen kans maakt.

Zoiets is natuurlijk geen spel en als volwassen iemand weet je maar al te goed dat je partner ermee kwetst en zoiets niet normaal is. Daarom heeft ze het ook geheim gehouden. Maar vraag wel je af en zie dit als een soort voorteken waarom ze zoiets doet. Ik bedoel ik zou zoiets nooit en immer doen maar dat komt ook omdat de relatie tussen mij en man man spannend genoeg is en goed. Ik hoef de spanning niet indirekt op te zoeken via iemand anders. Jij voelt je er nog niet gemakkelijk bij dat ze dit heeft gedaan omdat je indirekt weet dat er nog niet iets goed zit in jullie relatie en er dus indirekt niet 100% op durft te vertrouwen dat ze dit niet weer doet. En dat is ook terecht. Want als je de basis oorzaak niet goed aanpakt is je onbezorgdheid ook terecht. En is de kans zeer reeel dat ze de spanning weer snel opzoekt en zelfs verliefd kan raken op de ander. Waarschijnlijk is jullie relatie een beetje dood gebloed. Echt zo´n huisje boompje beestje relatie met weinig spanning en avontuur in de relatie. Zie mijn opmerking bij iemand anders over het stofje endrofine en verliefdheidshormoon. Of google daar eens op. Ga samen spannende dingen ondernemen en niet als jullie samen wat doen de standaard dingen wat je normaal al doet. Iets anders. Breng leven in de brouwerij!

Meestal raad ik een relatietherapie aan omdat zoiets vaak in mijn ogen nog kan helpen. Maar je geeft aan dat ze niet wil. Je kan iemand niet dwingen. Verder is er goed en veel over praten ook belangrijk. Het lijkt er wel op dat ze geen zin meer in vechten heeft voor jullie relatie maar het sneu vindt tegenover jou. Uit medeleven bij je blijft.Of haar vetrouwde leventje niet durft lost te laten. Vaak wordt men verliefd op iemand anders omdat die gene iets spannends heeft. komt adrenaline vrij die hetzelfde effect heeft als het verliefdheidshormoon. Ik ga er niet teveel op in anders wordt het een te lang verhaal. Maar je vrouw voelt zich veilig bij je en weet na zoveel jaren precies wat ze aan je heeft etc. etc. Er is zeg maar geen angst en dus geen adrenaline. Dat voelt dan een beetje saai, zullen we maar zeggen. Maar niets is minder waar. Zo hoort een relatie eigenlijk te zijn. Maar meestal komt het vaak voor dat 1 van de partners onbewust behoefte aan spanning hebben en het opzoekt bij een collega of iemand anders. Ze worden weer verliefd en dat is allemaal spannend. Ze worden weer verslaafd aan de gelukzallig hormoon, adraline. Neem eens een risico om weer dat adrenaline gevoel bij haar op te wekken. Ga iets spannends doen, iets geks wat jullie nooit samen deden. Roep bij haar de adreline op zodat ze dat gevoel indirekt weer bij jou krijgt en weer van je begint te houden. Het is een keer bewezen dat ze 2 groepen mannen dezelfde vrouw lieten zien. Nog geen eens 50% vond haar aantrekelijk. De groep mannen die over een hoge brug boven een soort ravijn moesten klimmen waar de vrouw aan de overkant stond beoordeelden meer dan 90% haar als aantrekelijk. Sommige verklaarden zelf de liefde aan haar. Ik zal zeggen ga eens achter de theorie van verliefdheidshormoon en adreline googlen en spannende dingen ondernemen met haar.

Hallo daar. Als je vriend geen enkele aanleiding geeft of iets doet waardoor je echt jaloers door zou kunnen zijn dan ligt het toch echt aan jezelf. Dit is behoorlijk onaangenaam en vervelend maar ik kan je wel vertellen waar het eventueel wegkomt,dit kunnen twee dingen zijn. Dit gevoel komt enkel en alleen voort uit het feit dat jezelf geen enkel zelfvertrouwen hebt. Daarmee bedoel ik dat je een laag zelfbeeld van jezelf hebt of dat er in het verleden iets is gebeurd waardoor je vertrouwen in een ander op een dusdanige manier is beschadigd waardoor je deze gevoelens hebt. Hoe dan ook praat er zoveel mogelijk over met je vriend zodat hij het uiteindelijk wel kan begrijpen als hij je het gevoel kan geven dat je je nergens druk over hoeft te maken dan kom je al een heel eind. Maar ik heb toch sterk het gevoel dat jij ook aan jezelf moet werken,wees eerlijk tegenover je vriend vertel hem duidelijk waar je gevoelens van jaloezie wegkomen.

Ik denk toch echt dat het hier om emotionele ontrouw gaat. Als de sms'jes nergens over gaan hoef je ze toch ook niet te sturen. Dit zijn opmerkingen die nergens op slaan. Natuurlijk gaan die berichten ergens over. En telefoongesprekken van een uur, meerdere keren per week lijkt me ook niet pluis. Hoe vaak praat jij een uur lang met je vrouw? Ook meerdere keren per week over diepgaande dingen? Ik durf te zeggen van niet. Je geeft wel aan dat je nog goed met elkaar kunt praten wat natuurlijk positief is, maar is dit echt praten of regelen, onderhandelen etc. Ik ben van mening dat je best je vrouw mag claimen, het is uiteindelijk je vrouw. Ik zit in een situatie die denk ik al wat stappen verder is dus daarom wil ik dit graag delen alleen al om te waarschuwen. Mijn vrouw heeft een paar maanden geleden, juist de dag nadat ze met haar collega's 's avonds was gaan eten, mij verteld dat ze niet zoveel meer om mij gaf als vroeger. Maar ze wilde het nog wel "proberen". Natuurlijk had ik wel een verandering gevoeld en waargenomen, toch kwam dit als donderslag bij heldere hemel wat heel dom van mij was omdat ik de signalen niet serieus had genomen. Er was al maanden een proces van geestelijke en lichamelijke verwijdering wat ik te laat heb opgemerkt. Mijn vrouw heeft nl. al een paar jaar een zgn vriendschap met een man op haar werk. Ik wist dit wel, maar nu realiseer ik mij pas hoe vaak ze hem genoemd heeft in onze gesprekken en hoe close ze met hem is en zelfs met zijn familie die overigens in het buitenland woont (via email). Met hem, naar nu blijkt, deelt ze werkelijk alles, ze werken de hele dag samen, gaan lunchen en na het werk een biertje drinken. Pas ben ik erachter gekomen dat ze ook soms samen winkelen. Dit vond ik nog wel hilarisch, ik dacht als eerste namelijk; dat is hij snel zat! Ze vertelt hem zelfs dingen over onze kinderen die niet zo leuk zijn om te vertellen (problemen met justitie). Mijn dochter was hier razend over en terecht; we hadden afgesproken dit binnen ons gezin te houden en het niet op straat te gooien. Vorige week was voor mij de maat vol. Ik ging met een collega (man) een biertje drinken na het werk en zag ze toevallig rond 4 uur 's middags samen over straat lopen. Ik schaamde me voor mijn collega die er luchtig over deed maar uit zijn reactie kon ik ook opmaken dat hij er het zijne over dacht. Het was de eerste keer dat ik ze samen over straat zag lopen en mijn ogen gingen wel open. Die avond heb ik haar er op aangesproken en gezegd zo niet meer door te willen gaan en dat mijn grens was bereikt. Ik ben er klaar mee, ze stopt met deze zgn vriendschap of ik stop met dit huwelijk. Het is simpelweg niet normaal en bovendien is het vroeger ook nooit zo geweest. Als het een gewone vriendschap zou zijn dan zou ik geen verandering in haar gedrag hebben gemerkt richting mij. Die is er wel, dus het is een simpele conclusie. Mijn vrouw zei mij dat ze zelf mocht bepalen wat ze met wie besprak. Dit is waar, maar niet als je getrouwd bent. Dan zou er namelijk sprake moeten zijn van intimiteit, vertrouwen en graag bij elkaar zijn. Het is een keuze die ook zij jaren geleden heeft gemaakt. Zoals ik al vertelde wilde zij het twee maanden geleden nog "proberen". Ze heeft helemaal niets geprobeerd en niets gedaan om ons huwelijk en elkaar op de eerste plaats te zetten. Integendeel wordt de band met haar collega alleen maar sterker. In ons gesprek heb ik gezegd dat als hij zo fantastisch, begripvol en intelligent is, hij het ook vast niet erg vindt om de was te doen, te koken, kinderen van en naar sportvereningen brengen op zaterdag, bij discotheken staan wachten om twee uur 's nachts en de hypotheek te betalen. Het is zo dat die kerel de lusten heeft (ik vermoed ook dat ze lichamelijk vreemdgaan, maar heb daar geen bewijzen voor), maar geen enkele last. Ik zal wel zien hoe het gaat lopen, maar ik ben bang dat ik al te ver heen ben en ik weet nog niet of ik zelf nog wel wil. Succes, maar blijf wel scherp. Zoiets sluipt er in; voor je het weet is het echt te ver.

Wie heeft jou op jonge leeftijd in de steek gelaten?

Mijn antwoord zal je niet echt helpen maar misschien is het een troost als je weet dat je niet de enige bent. Heb net hetzelfde probleem. Paniek als mijn vriend een keer alleen buiten gaat want daar is het gevaar. Lees knappere, intelligentere vrouwen dan ik. Ga me ook altijd van alles inbeelden als er één op straat naar hem kijkt. Wat mij dan soms helpt, jammer genoeg niet altijd, is om te denken dat of je nu jaloers bent of niet het eigenlijk niet uitmaakt. Als jouw vriend het niet in zich heeft om je te bedriegen zal hij dat ook niet doen. En als hij dat wel heeft dan gaat het feit dat je jaloers bent er niks aan veranderen. Maar net als jij overvalt mij heel vaak de angst dat hij iemand anders leuker vind. Ga je heel eerlijk zeggen dat ik in de meeste gevallen net als jij had gereageerd wat betreft dat feestje en ook mijn vriend zou zoiets nooit doen. Het is toch belangrijk dat je met hem blijft praten, best niet nadat jullie ruzie hebben gemaakt maar bv enkele dagen voor jullie ergens naar toe gaan. Misschien zijn er dingen waar hij rekening mee kan houden waardoor het voor jou wat makkelijker wordt. Wij hebben ook zo van die dingen zoals bv als hij lang alleen met de trein moet gaat hij niet naast een vrouw zitten omdat hij weet dat ik me dan heel ongelukkig voel de tijd dat hij weg is. Nu zijn we al zover dat ik als hij een paar dagen weg moet niet eens meer mee ga naar het station en geloof me de eerste keer was een hel. Want ik was er van overtuigd ( terwijl ik net als jij ook weet dat het onzin is ) dat hij nu vast naast de knapste vrouw in heel de trein ging zitten en mij niet meer hoefde. Wat het ook nog erger maakt is als mensen je zeggen dat je niet zo jaloers hoeft te zijn, net alsof het even een knop omdraaien is en klaar. Als het zo eenvoudig was.... De enige raad die ik je kan geven is met hem blijven praten, vragen dat hij in de mate van het mogelijke rekening met je houd, hem duidelijk maken dat het niet door zijn gedrag komt maar door je eigen onzekerheid. Als je merkt dat hij al dat gepraat erover vervelend vind is het misschien een idee om iemand in vertrouwen te nemen die je niet veroordeelt als je het met iets moeilijk hebt maar die naar je luistert, je begrijpt en je eventueel raad geeft. En ga jezelf niet schuldig voelen omdat je jaloers bent. Daar heb je ook niet om gevraagd. Het enige wat je kan doen is er iets aan proberen te doen. Wens je heel veel sterkte en hoop vooral dat je ook kan genieten van je relatie. En het allerbelangrijkste dat jij en je vriend er samen uitkomen met wederzijds begrip.